16 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 1123)

Dimitris Nomikos


Βοήθεια είναι αυτό που χρειάζεται ο άλλος και όχι αυτό που προσφέρεις εσύ.
Και όταν το προσφέρεις, κάντο για σένα και όχι γιατί θα γίνει αναγνωρίσιμο.
Και αν γίνει αναγνωρίσιμο, σκύψε ταπεινά το κεφάλι και προσπέρασε.
Σημαντικός σε αυτήν την ιστορία είναι αυτός που θέλει τη βοήθεια.

Πηγή Βοήθεια είναι αυτό που χρειάζεται ο άλλος … Καλημέρα και καλό μήνα!

Την εκτίμηση ότι η μάχη με τη φονική πυρκαγιά χάθηκε στην Πεντέλη και πριν οι φλόγες φτάσουν στο Νέο Βουτζά εκφράζει με ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Δασοφυλάκων.

Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην…
ανακοίνωση «συναισθανόμενη την κρισιμότητα των στιγμών, η Ομοσπονδία δηλώνει έτοιμη να προσέλθει σε έναν ειλικρινή και εποικοδομητικό δημόσιο διάλογο με προτάσεις και ιδέες συμβάλλοντας έτσι στη χάραξη μιας νέας Εθνικής Στρατηγικής για τις δασικές πυρκαγιές.

Αναλυτικά η ανακοίνωση αναφέρει:

«Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Δασοφυλάκων Δημοσίων Υπαλλήλων και τα 1.000 περίπου μέλη εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους πληγέντες των καταστροφικών πυρκαγιών και απευθύνει τα ειλικρινή συλλυπητήριά της προς τις οικογένειες των θυμάτων.

Όλοι οι Έλληνες είμαστε συγκλονισμένοι τόσο από την τεράστια οικολογική καταστροφή αλλά και από την άδικη και αβάσταχτη απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποτίσουμε φόρο τιμής και σεβασμό στους νεκρούς και να σταθούμε αλληλέγγυοι σε όλους όσους έχασαν τις περιουσίες τους, μιας και δικοί μας συνάδελφοι συγκαταλέγονται ανάμεσα σε αυτούς που απώλεσαν τους κόπους μιας ζωής.

Όσο για την απόδοση ευθυνών τον λόγο έχει η δικαιοσύνη. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε τις επιχειρησιακές ευθύνες, που κι αυτές υπάρχουν (και θα αποδοθούν πιστεύουμε) μιας και κατά την άποψή μας (που πηγάζουν από χρόνια εμπειρίας στα μέτωπα των πυρκαγιών) θεωρούμε ότι η επιχειρησιακή μάχη χάθηκε στην Πεντέλη και πριν αυτή φτάσει στον Ν. Βουτζά.

Όσο για την περίπτωση της Κινέτας να αναφέρουμε μόνο το γεγονός ότι 60.000 στρέμματα καμένου πευκοδάσους και ανάμεσά τους και το μοναδικό ελατοδάσος των Γερανείων είναι παρελθόν, μας θλίβει και μας θυμώνει ταυτόχρονα.

Η θλίψη και ο πόνος μας από την απώλεια ανθρώπινων ζωών ουσιαστικά ποτέ δεν ξεπερνιόνται. Ευχόμαστε μόνο οι συνέπειες στο περιβάλλον από την οικολογική καταστροφή να μην έχουν περαιτέρω καταστροφικές συνέπειες σε περιουσίες ή ζωές.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να κηδέψουμε τους νεκρούς μας με τιμή, χωρίς να ξεχάσουμε και (όταν καταλαγιάσει ο ανείπωτος πόνος) να ακούσουμε επιτέλους με νηφαλιότητα και υπευθυνότητα τις επιστημονικές αναλύσεις και προτάσεις για το τι μέλλει γενέσθαι. Η Ομοσπονδία Δασοφυλάκων συναισθανόμενη την κρισιμότητα των στιγμών, δηλώνει έτοιμη να προσέλθει σε έναν ειλικρινή και εποικοδομητικό δημόσιο διάλογο με προτάσεις και ιδέες συμβάλλοντας έτσι στη χάραξη μιας νέας Εθνικής Στρατηγικής για τις δασικές πυρκαγιές.

Δεν θα ξεχάσουμε»…

Πηγή «Η μάχη χάθηκε στην Πεντέλη»…

«Ο πόνος σας είναι και πόνος μας»…

Δύο πανό που αποδεικνύουν ότι ο απλός κόσμος δεν έχει τίποτα να χωρίσει μεταξύ του, σήκωσαν χθες βράδυ στο ΟΑΚΑ οι οπαδοί της…
Γαλατασαράι.

Συνεχίζοντας το κύμα συμπαράστασης από την Τουρκία που έχει εκφραστεί κυρίως με συλλυπητήρια μηνύματα μέσω twitter, οι φίλοι της Γαλατά σήκωσαν χθες δύο πανό που προκάλεσαν ανατριχίλα. 

Το ένα έγραφε «ο πόνος σας είναι και πόνος μας. Συλλυπητήρια», ενώ το δεύτερο «Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του. Καήκαμε όλοι μαζί στο Μάτι»…



Πηγή Ανατριχίλα από τα πανό των οπαδών της Γαλατά…

Στο στόχαστρο 3.150 κτίσματα…

Νόμο για την καταπολέμηση της αυθαίρετης δόμησης ετοιμάζει η κυβέρνηση, ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, κατά την…
ενημέρωση των συντακτών, το απόγευμα της Τρίτης.

Όπως τόνισε ο κ. Τζανακόπολος, στην Αττική έχουν καταγραφεί 2.500 αυθαίρετα σε δασικές περιοχές και 650 κτίσματα στον αιγιαλό, τα οποία, όπως ανέφερε πρόκειται να κατεδαφιστούν. Όπως είπε εντός της ημέρας  ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γιώργος Σταθάκης, θα παρουσιάσει νέο νόμο για τα αυθαίρετα.

H σχετική επιτροπή που έχει συγκροτηθεί στο Υπουργείο Περιβάλλοντος «ολοκληρώνει ένα πλήρες σχέδιο νομοθετικών και κανονιστικών πρωτοβουλιών το οποίο στοχεύει στην επιτάχυνση της αντιμετώπισης του φαινομένου της αυθαίρετης δόμησης ιδιαίτερα δε, σε δασικές περιοχές και στον αιγιαλό αλλά και στις οικιστικές πυκνώσεις».

Στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής υπάρχει λίστα με 2.500 αυθαίρετα σε δασική έκταση αλλά και 685 αυθαίρετα στον αιγιαλό, τα οποία σύμφωνα με τις σχετικές εισηγήσεις των κτηματικών και δασικών υπηρεσιών προσδιορίζονται ως προς κατεδάφιση.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και το Υπουργείο Εσωτερικών σε συνεργασία με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση επιταχύνει τη διαδικασία προτεραιοποίησης της σχετικής λίστας.

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας έδωσε πριν λίγες μέρες στη δημοσιότητα στοιχεία για τα αυθαίρετα στην πυρόπληκτη Ανατολική Αττική και ειδικά στον τόπο της πρωτοφανούς τραγωδίας στο Μάτι Αττικής.

Σημειώνεται, ότι στο πληροφοριακό σύστημα του ΤΕΕ, δεν εντάσσονται κτίσματα που έχουν ανεγερθεί αυθαίρετα σε δάση, δασικές περιοχές, ρέματα, αιγιαλούς κλπ, σύμφωνα με τις συνταγματικές προβλέψεις.

Η κατεδάφιση αυθαιρέτων, ακόμη και σε δάση και παραλίες δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, αλλά έχει αποδειχθεί εξαιρετικά χρονοβόρα.

Σύµφωνα µε τη νοµοθεσία, όταν πρόκειται για αυθαίρετες κατασκευές, συντάσσεται έκθεση αυτοψίας η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου, η οποία εφόσον καταστεί οριστική, η Υ∆ΟΜ οφείλει να αποστείλει την έκθεση αυθαιρέτων προς την οικεία Αποκεντρωµένη ∆ιοίκηση (Α.∆.), που έχει την αρµοδιότητα για την εκτέλεση της κατεδάφισης. Προβλέπεται επίσης, η δυνατότητα αποµάκρυνσης των ελαφρών κατασκευών σε συνεργασία µε το δήµο όπου είναι εγκατεστηµένες, κατόπιν αιτήµατος συνδροµής της Αποκεντρωµένης ∆ιοίκησης.

Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχθεί μεγάλο αριθµό αναφορών πολιτών σχετικά µε τη µη διεκπεραίωση πολεοδοµικών υποθέσεων σε πολλούς δήµους της χώρας, λόγω αδυναµίας υλοποίησης των πολεοδοµικών δοµών και εξαιτίας σοβαρών δυσλειτουργιών των πολεοδοµικών υπηρεσιών.

Ο τελευταίος νόμος που τακτοποιεί τα αυθαίρετα έχει παραταθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου και σε αυτόν προβλέπεται η οικειοθελής κατεδάφιση αυθαιρέτων προκειμένου να γίνει άρση των ποινικών κυρώσεων και να διαγραφούν τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί για την ανέγερση και διατήρηση αυθαιρέτων. Μόνη υποχρέωση είναι η καταβολή προστίμου ύψους 500 ευρώ.

Οι διατάξεις αφορούν και όσους έχουν εκθέσεις αυτοψίας που έχουν συνταχθεί και μετά τις 28.07.2011 έως σήμερα. Οι ιδιοκτήτες οφείλουν να προβούν σε κατεδάφιση μέχρι της 31 Δεκεμβρίου και στην συνέχεια να ενημερώνουν την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης, προκειμένου να προβεί σε αυτοψία για τη διαπίστωση της κατεδάφισης.

Όπως ορίζει η διαδικασία ο ιδιοκτήτης, με υπεύθυνη δήλωση στο Τοπικό Παρατηρητήριο, ενημερώνει για την κατεδάφιση – εντός προθεσμίας 30 ημερών από τη λήψη γνώσης της έκθεσης αυτοψίας (και όχι από τη σύνταξη της έκθεσης, όπως ίσχυε έως σήμερα) και το Τοπικό Παρατηρητήριο ορίζει ελεγκτή δόμησης για τη διαπίστωση της κατεδάφισης – αποκατάστασης της αυθαιρεσίας και επιβάλλεται το πρόστιμο των 500 ευρώ.

Τα στοιχεία για τα αυθαίρετα
Όπως ανακοίνωσε ως διαχειριστής του πληροφοριακού συστήματος δηλώσεων αυθαιρέτων προκύπτουν τα εξής:

Δηλώσεις αυθαιρεσιών σε ολόκληρη την Ελλάδα: 971.000

Σημειώνεται ότι η Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής είναι διαρκώς (καθόλη τη διάρκεια ισχύος των ανωτέρω νόμων) η πρώτη σε αριθμό δηλώσεων περιοχή της χώρας, με ποσοστό περίπου 9,8% των συνολικών δηλώσεων.

Ειδικά για την πυρόπληκτη περιοχή στο Μάτι της Ανατολικής Αττικής:

Δηλώσεις αυθαιρέτων κτισμάτων: 327

Εξ αυτών:

– δηλώσεις αυθαιρέτων κατηγορίας 5, (παντελώς αυθαίρετα ή με υπέρβαση μεγεθών άνω του 40%, μετά το 1983): 156

– Σύνολο τακτοποιούμενων αυθαίρετων τετραγωνικών μέτρων (κύριων και βοηθητικών χώρων) όλων των κατηγοριών: 24.455 τμ.

Από την στατιστική επεξεργασία του συνόλου των δηλώσεων στην πυρόπληκτη περιοχή Μάτι Αττικής, σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση και τα δεδομένα των νόμων 4178 και 4495, προκύπτουν επίσης τα εξής συμπεράσματα:

Το 52% των δηλώσεων δεν έχει κάποια οικοδομική άδεια. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στην επικράτεια είναι 25% των δηλώσεων χωρίς άδεια.
Το 93% των δηλούμενων αυθαιρέτων είναι εκτός σχεδίου. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στην επικράτεια είναι 29% των δηλώσεων εκτός σχεδίου.

Η συντριπτικά επικρατούσα χρήση είναι αυτή της άλλης (δευτερεύουσα, εξοχική κλπ) κατοικίας, σε ποσοστό 86%, με την κύρια και μοναδική κατοικία να ακολουθεί (ποσοστό 10%) και οι υπόλοιπες δηλώσεις να αφορούν επαγγελματική χρήση (τουρισμός, βιομηχανία, υπηρεσίες)

Όσον αφορά την παλαιότητα των αυθαιρέτων που έχουν δηλωθεί, το 17% αφορά κτίσματα προ του 1975, το 32% αφορά κτίσματα μέχρι το 1982, το 28% κτίσματα από το 1983 έως το 2003 και το 23% αυθαίρετα κτίσματα από το 2004 έως τις 28/7/2011 (ημερομηνία «κόκκινης γραμμής» για τη δήλωση αυθαιρέτων).

Στους ανωτέρω αριθμούς δεν περιλαμβάνονται οι δηλώσεις της κατηγορίας 3 των δύο ανωτέρω νόμων που αφορούν μικρο-αυθαιρεσίες και μικρο-παραβάσεις σε νομίμως υφιστάμενα κτίσματα. Επίσης σημειώνεται ότι οι δηλώσεις του νόμου 4014/2011 έχουν ενσωματωθεί στις διατάξεις του νόμου 4178/2013…

newsbeast.gr

Πηγή Με νέο νόμο θα κατεδαφιστούν τα αυθαίρετα…

Στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποίησε προβοκατόρικα περσινό πρωτοσέλιδο της «Εφ.Συν.» (9-6-2017) με τίτλο «Το αφεντικό τρελάθηκε».

Το πρωτοσέλιδο αναφερόταν στο…
τότε νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Ελεγχος και προστασία του δομημένου περιβάλλοντος».

Είπε συγκεκριμένα ο κ. Μητσοτάκης: «Αλλά ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι σήμερα ασκούν κριτική και λένε ότι δεν έχουν οι ίδιοι ευθύνες για αυτό το οποίο συνέβη; Είναι οι ίδιοι οι οποίοι προχώρησαν σε ακόμα πιο ‘‘γενναιόδωρες’’ ρυθμίσεις για τις τακτοποιήσεις αυθαιρέτων μετά το 2014. Θυμίζω αυτό εδώ το πρωτοσέλιδο της “Εφημερίδας των Συντακτών”: ‘‘Το αφεντικό τρελάθηκε’’».

Εκείνο που ξέχασε να πει είναι ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο -σύμφωνα με τα πρακτικά της Βουλής 18/10/2017- ψηφίστηκε επί της αρχής και στα περισσότερα άρθρα του και από τη Ν.Δ… 

Γ.Π.

Από τη στήλη Παρασκήνια

efsyn.gr

Πηγή Ξεχάσατε, κύριε Μητσοτάκη…

Εμείς οι ζωντανοί. Εμείς οι τυχεροί. Εμείς οι ευλογημένοι. Ζούμε κάθε μέρα από θαύμα και επιβιώνουμε από καθαρή τύχη. 

Ξεγλιστράμε από…
τον θάνατο σαν σκανταλιάρικα παιδιά που έκαναν πάλι κοπάνα. Μία λάθος στροφή στον δρόμο, η επιλογή να ταξιδέψεις με τρένο και όχι με λεωφορείο, το μετρό που έχασες στο τσακ και τώρα αναγκαστικά θα πάρεις το επόμενο. Ολα αυτά μοιάζουν με ανώδυνες λεπτομέρειες, που το πολύ πολύ να σε κάνουν να καθυστερήσεις στη δουλειά ή στο ραντεβού σου. 

Κι όμως. Η ζωή μοιάζει με ένα απέραντο επιτραπέζιο παιχνίδι που αν ρίξεις τη λάθος ζαριά, μπορεί ξαφνικά να χάσεις τα πάντα. Κι αν δεν το ξέραμε τόσον καιρό, τώρα το εμπεδώσαμε για τα καλά. Αυτό που διαχωρίζει τους ζωντανούς από τους επιζώντες είναι ότι οι δεύτεροι έχουν περάσει μπροστά απ’ το κατώφλι του θανάτου και για κάποιον λόγο δεν έγιναν δεκτοί και γύρισαν πίσω. Αυτή η βόλτα, αυτό το «πήγα κι ήρθα» που έλεγαν οι παλιοί, σε κάνει αν όχι πιο σοφό, τουλάχιστον πιο υποψιασμένο. Λες και ξαφνικά κάποιος σου τράβηξε με δύναμη την κουρτίνα από το εργάκι που έβλεπες τόσα χρόνια και είδες πρώτη φορά ότι πίσω από τα εκτυφλωτικά φώτα και τα λαμπερά κοστούμια υπάρχουν τεχνικοί που τρέχουν πανικόβλητοι, ένας τύπος που κοιμάται στο βάθος, πεταμένα πράγματα, σκόνη, ακαταστασία και χάος. 

Υστερα από τα όσα φριχτά συνέβησαν στις φονικές πυρκαγιές της Ανατολικής Αττικής, η αλαζονεία των ζωντανών και η ταπεινότητα των επιζώντων συναντήθηκαν πρώτη φορά. Και είναι ίσως η πρώτη φορά στην ιστορία και στην υστερία της μεταπολεμικής Ελλάδας που συνειδητοποιήσαμε, όλοι με τον χειρότερο τρόπο, πόσο αναλώσιμοι είμαστε και πόσο συμπτωματική είναι τελικά η ίδια η ύπαρξή μας. 

Με όλα όσα είδαμε, ακούσαμε, βιώσαμε αυτές τις μέρες, είναι σαν να κάναμε προεπισκόπηση θανάτου. Του δικού μας και των αγαπημένων μας. Αυτό το καλοκαίρι έχει κάτι από χειμώνα. Εύθραυστοι και εύφλεκτοι Εδώ δεν χωράνε μαγκιές. Δεν μπορείς να σκεφτείς χαιρέκακα «ο φραγκάτος που ‘χει λεφτά για ταξιδάκια στο εξωτερικό έπεσε με το αεροπλάνο ή οι τρομοκράτες χτύπησαν το Παρίσι την ώρα που αυτός έβγαζε selfie μπροστά από τον Πύργο του Αϊφελ». Και σπίτι να μην είχες στο Μάτι, μέσα στην ηρεμία και στα πεύκα, εντός ή εκτός σχεδίου -για να θυμώνει κι ο Καμμένος-, θα μπορούσες κάλλιστα να είχες πάει για μπάνιο εκεί. Ηταν κοντά, ήταν ωραία, ήταν προσβάσιμα. 

Γι’ αυτό ακριβώς δεν μπορείς να προσπεράσεις αυτές τις ειδήσεις με υπεροπτική ανακούφιση και σλόγκαν «μακριά από μας κι όπου θέλει ας πάει». Αυτή η φωτιά έκαψε την ψυχή σου για πολλούς λόγους. Φίλοι, γνωστοί, συγγενείς, αγνοούμενοι, σπίτια, σκυλιά, κόσμοι ολόκληροι. Μία μαζική αποτέφρωση σε μία χώρα που απαγορεύει τις αποτεφρώσεις και αρέσκεται στις κηδείες-υπερπαραγωγή. Bλέπεις τις χαμογελαστές φωτογραφίες των νεκρών, ακούς τις ανατριαχιαστικές μαρτυρίες των επιζώντων και λυγίζεις. Κλαις σαν να έχασες δικούς σου ανθρώπους. Κι αυτό προέρχεται από την ισοπεδωτική συνειδητοποίηση της θνητότητας. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να έχουμε καεί κι εμείς σε τέτοιο σημείο που θα είχαν λιώσει τα δακτυλικά μας αποτυπώματα. Τόσο εύθραυστοι και τόσο εύφλεκτοι είμαστε. Μία εβδομάδα πριν από την πυρκαγιά είχα πάει στο Μάτι με έναν φίλο μου. Περάσαμε με το αυτοκίνητο, δεν μας άρεσε πολύ και καταλήξαμε στην παραλία του Μαραθώνα. 

Τώρα πια σκέφτομαι ότι οι ίδιοι ηλικιωμένοι που είδαμε να κατευθύνονται στη θάλασσα με τα φορητά τους καρεκλάκια ήταν εκείνοι που μία εβδομάδα αργότερα θα έτρεχαν πανικόβλητοι για να σωθούν. Μια πολύ προσωπική συμφορά Το εθνικό πένθος έχει πολλά κοινά στοιχεία με το ατομικό: όσο κρυώνει το τραύμα τόσο πιο επώδυνο γίνεται. Και όταν μιλάμε για το πανελλήνιο μετατραυματικό σοκ ενός τέτοιου Ολοκαυτώματος σε καιρό ειρήνης και σε εποχή θέρους, ξέρουμε ότι κανείς δεν νιώθει πλέον ασφαλής πουθενά. Ενας αγαπημένος μου φίλος το σπίτι του οποίου κάηκε στον Νέο Βουτζά, ενώ η γειτόνισσά του παγιδεύτηκε και κάηκε με τα δύο της παιδιά στο γκαράζ του δικού της σπιτιού, μου είπε ότι αν και εξουθενωμένος από όλα τα κουβαλήματα και τη γραφειοκρατία, άρχισε να βάφει τον τοίχο του διαμερίσματός του στην Αθήνα. Ισως ήταν η ανάγκη του να φροντίσει κάτι που θεωρεί ακόμη γερό και στέρεο στη ζωή του. Και φυσικά ήταν και ένας τρόπος αποσυμφόρησης, κάνοντας κάτι μηχανικό, προσπαθώντας να αδειάσει το μυαλό του από τόσο πόνο και θάνατο. 

Ο Ελληνας πάντα πίστευε ότι το θαλασσινό νερό μπορεί να ξεπλύνει τα πάντα κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής του άδειας. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο σε ολόκληρο τον κόσμο, ο Ελληνας κάθε χρόνο τέτοια εποχή κατέβαζε ρολά και διακόπτες και «ραντεβού τον Σεπτέμβρη». Αυτό το καλοκαίρι όμως διαφέρει από όλα τ’ άλλα. Λες και το θαλασσινό νερό στέρεψε κι απέμεινε το αλάτι να καίει τις ολόφρεσκιες πληγές μας. Τα δίδυμα κοριτσάκια που πέθαναν αγκαλιά με τον παππού και τη γιαγιά. Το βρέφος που έκλαιγε διαρκώς ενώ η μητέρα του προσπαθούσε να το θηλάσει μέσα στη θάλασσα και τελικά δεν κατάφερε να ζήσει. Μία κοπέλα που βρέθηκε απανθρακωμένη μέσα στο μπάνιο της με το χέρι ακόμη να κρατάει πάνω από το κεφάλι της το «τηλέφωνο» του ντους. Μία γυναίκα που δεν είχε παιδιά, αλλά είχε αγκαλιά τον τρομαγμένο σκύλο της μέσα στη θάλασσα. Σε όποια κατηγορία κι αν ανήκεις, την είδες εικονογραφημένη να παλεύει με τις φλόγες. Είδες μία εκδοχή του εαυτού σου χωρίς παπούτσια και υπάρχοντα, αναμαλλιασμένο, αβοήθητο και τρομοκρατημένο. 

Κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να ξεχάσεις. Η συμφορά παραείναι προσωπική για να αλλάξεις κανάλι. Εμείς οι ζωντανοί Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι όσο καλός χριστιανός κι αν είσαι, όσα «Πάτερ ημών» κι αν λες την ημέρα, όσα λεφτά κι αν έχεις ξοδέψει στην ψυχοθεραπεία, όσο κι αν τα ‘χεις βρει με τον εαυτό σου κτλ, κτλ, κτλ, μπορείς κάλλιστα να βρεθείς τη λάθος στιγμή στον λάθος τόπο. Και κάπως έτσι, «εμείς οι ζωντανοί» δεν κυκλοφορούμε πια με την αλαζονεία της αθανασίας. «Μας βοήθησε ο Θεός και σωθήκαμε» λένε ανακουφισμένοι κάποιοι επιζώντες. Από τη μία χαίρεσαι γι’ αυτούς τους ανθρώπους, κι από την άλλη λυπάσαι για όλους τους υπόλοιπους. Εκείνους δηλαδή, δεν τους βοήθησε ο δικός τους Θεός; 

Υπάρχει αυτό το αφόρητο κλισέ, το «η ζωή είναι μικρή, ζήσε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία». Αλλη παγίδα από κει, που έχει μετατρέψει τους περισσότερους σε ντοπαρισμένους πρωταθλητές που τρέχουν να προλάβουν, να κατακτήσουν, να αποδείξουν, να θριαμβεύσουν. Στην πραγματικότητα οφείλουμε να ζούμε την κάθε ημέρα σαν να είναι η πρώτη. Με την ίδια απορία απέναντι στα πράγματα. Σαν σαστισμένα παιδιά που δεν πρόλαβαν να φιλοσοφήσουν το «μεγάλο φινάλε». 

Κι όπως είπε και μία 70χρονη γυναίκα: «Κάποια στιγμή ήρθε η ηρεμία. Η αποδοχή του θανάτου. 
Επέζησα μέσα στη θάλασσα, αναπνέοντας μέσα από τις σχισμές του βράχου, μαζί με τους αχινούς. Το σπίτι κάηκε, αλλά εντάξει. Γυρνάμε σελίδα. Το ότι απέξω δεν υπάρχει κηδειόσημο είναι πάρα πολύ σημαντικό». Είμαστε όλοι καλά. 

Είμαστε όλοι καλά; Πόσοι από εμάς είμαστε καλά; Ας μετρηθούμε…

Αστερόπη Λαζαρίδου

Πηγή Είμαστε όλοι καλά;…


Μιχάλης Παπαδόπουλος


….Επειδή Δεν Είμαστε Όλοι Κορόιδα 😠

• Τι δουλειά είχανε τα Αμερικάνικα U.A.V. στην περιοχή…
• Το Αλουμίνιο λιώνει στους 650° Κελσίου…

• Το Γυαλί λιώνει στους 550° Κελσίου…
• Το Δέντρο απανθρακωνεται στους 250° Κελσίου…
• Οι Ασύρματοι τις Αστυνομίας χαλάσανε ξαφνικά…
• Οι φωτιές ξεκίνησαν από διαφορετικές εστίες η κάθε μία…
• Η περιοχή πρέπει να γίνει εκμεταλλεύσιμη για τον Βωξίτη…
• Η περιοχή ανήκει στο Ν.Α.Τ.Ο. για αυτό ο Στρατος κλπ άργησαν να πάρουν εντολή…
• Το Κράτος ξέρει ότι το 80% είναι αυθαίρετα κτίσματα με 0 οργάνωση και πως χωρίς κάποιον Υπεύθυνο κανείς ΔΕΝ θα τιμωρηθεί για αυτό το Μακελειό…
• Το Κράτος ξέρει πως με τέτοιο Μακελειό ολη η Ελλάδα θα τραβήξει την προσοχή της απο την Οικονομική ανέχεια και Εθνικά θέματα όπως το Μακεδονικό…
…Θέλω να πω το εξής: Είναι η Πρώτη & η Τελευταία φορά που θα γράψω και θα πάρω θέση για τέτοια Γεγονότα, Όχι γιατί δεν με ενδιαφέρει (Όσοι με ξερουν – ξερουν) Αλλά γιατί το FACEBOOK θα μου σβήσει πάλι το Προφίλ με καποια Αστεία/Ηλίθια δικαιολογία…
…Λοιπόν: Παραπάνω έγραψα κάποια ΓΕΓΟΝΟΤΑ που έγιναν… Όποιος θέλει να ασχοληθεί ας το κάνει.. Κοιτάμε όλοι πάντα ποιός φταίει, Όλοι φταίμε, Εμείς που παμε χτίζουμε Αυθαίρετα όπου να ‘ναι γνωρίζοντας ότι στις δύσκολες στιγμές θα είμαστε μονοι μας ΚΑΙ το Κράτος που είναι εντελώς Άχρηστο και υπόδουλο στο Χρήμα και την Καρέκλα… Όμως για αυτο το ΜΑΚΕΛΕΙΟ που συνέβη κατά την Άποψή μου ΚΑΙ Εμείς Και το Κράτος (Η τουλάχιστον ενα κομματι του) Δεν έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης… Και αυτό γιατι όλη η Ελλάδα είδε πως ΑΥΤΗΝ η Φωτιά ειχε κάτι διαφορετικό… Για αυτό ο Κόσμος έχει Σοκαριστεί και δεν μπορεί να αντιδράσει, για αυτό το Κρατος λεει δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα… Έχω βάλει 4 Φωτογραφίες από τις 100άδες που κυκλοφορούν, παρατηρήστε αυτές και ψάξτε στο Διαδίκτυο υπαρχουν αρκετές… Βλέπετε τίποτα περιεργο? Εγω βλέπω λιωμένα αυτοκίνητα μαζι με τις ζάντες και τα τζάμια ΑΛΛΑ τα δέντρα δίπλα ανέπαφα… Δηλαδή η Θερμοκρασία έφτασε στους 650° Κελσίου για να λιώσουν τα αυτοκίνητα ΑΛΛΑ διπλα στο μισό μέτρο οπου τα δεντρα απανθρακωνονται στους 250° Κελσιου είναι εντάξει… Βλεπω λιωμενα σιδερα και η Σημαία σχεδον ανέπαφη… Αν είναι φυσιολογικά αυτά οκ… Συμφωνώ ότι σε ορισμένες περιπτώσεις κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί λόγω του δυνατού αέρα και διαφορων συνθηκών, άλλα για μενα επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να ειναι σύμπτωση και πόσο μαλλον οταν αυτήν η συμπτωση συμβαίνει και στο Εξωτερικο… Αυτήν Δεν Ήταν κανονική Φωτια δυστυχώς… Δεν θα γράψω άλλα γιατι θα με λέτε Συνωμοσιολογο παλι μερικοί, αλλα να τονίσω πως το Είδος της Συγκεκριμένης Φωτιάς, εχει μπει σε Πορτογαλια / Κινα / Καλιφόρνια / Νέα Υόρκη κλπ… Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι έχουμε μπει στο 2018, όπου πεταμε κάμερες με ενα κοντρόλ και μιλάμε με την Θεια μας στο Σικαγο απο το Smartphone, εχουν αλλάξει οι εποχές, δεν μπαίνουν φωτιές με γκαζάκια όπως παλιά και ας ειναι πάντα ίδια τα συμφέροντα για καποιους… Δυστυχώς είμαστε στην Νέα Τάξη Πραγμάτων και ας μην μας αρέσει…
• Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναγκάστηκε να πει οτι δεχόμαστε Ασύμμετρο & Υβριδικό Πόλεμο, ΔΕΝ μπορει να σου πει στα ίσια πως ειναι τα πραγματα…
• Οι δημοσιογράφοι σου λένε οτι δεν θελουμε να Συνωμοσιολογουμε αλλά δεν γίνεται η φωτιά αυτην να μπήκε απο ενα γκαζάκι η μια σπίθα από την κολώνα της Δ.Ε.Η…
…Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Κ. Παναγιώτη Νταγκαλο (Σύζυγος της αδικοχαμένης Κ. Πόπης Σιαπκαρας από την Φονική Πυρκαγιά) για την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε, που ενω βρίσκεται σε Πένθος μου αφιέρωσε χρόνο για να πούμε πολλά πράγματα, αλλά και για να με διορθώσει σε κάποια σημεία του κειμενου μου που ειχα λαθος, άλλωστε αυτός ο άνθρωπος τα έζησε…
…Συλλυπητήρια στις Οικογένειες των Θυμάτων & Συγχαρητήρια σε όσους βοήθησαν οπως Πυροσβεστες / Αστυνομια / Λιμενικό / Εθελοντές…

* Όλα αυτά είναι η προσωπική μου άποψή…

Υ.Γ1: Δυστυχώς μας κυβερνάνε άλλοι πίσω απο τις κλειστές πόρτες…

ΥΓ2: Για αυτούς που θέλουν να το ψάξουν παραπάνω, η μέθοδος αυτή λέγεται Directed Energy Weapon και στην Αμερική ειναι γνωστή εδώ και πολλά χρονια, ήδη στο YouTube υπαρχει σχετικό Βίντεο για τις πυρκαγιές εδω στην Ελλάδα, απο τους ίδιους τους Αμερικάνους με αναλύσεις…

Πηγή Επειδή Δεν Είμαστε Όλοι Κορόιδα 😠

Stelios Malandris Theotokis


Αν και δεν πιστεύω στα θαύματα η εικόνα μιλάει απο μόνη της. Αριστερά το πέρασμα της φωτιας, δεξια το σπιτι. Απο την αλλη μερια του σπιτιου η ίδια εικόνα.
Οσο παράξενο και αν ακούγεται το σπίτι σώθηκε απο την ίδια τη φύση. Περιμετρικά του σπιτιού έχω χαρουπιές, οι οποίες εκτος απο τις υπόλοιπες ευεργετικές ιδιότητες έχουν το πλεονέκτημα πως δεν καίγονται. Φυσικά δεν περίμενα ποτέ τετοια αντοχή μέχρι να το δω με τα ματια μου. Κυριολεκτικά τα ιδια τα δέντρα σώσανε το σπίτι. Δεν κάηκε ουτε μισο κλαδάκι παρα μόνο μερικά φύλλα.
Συνιστώ σε όλους ανεπιφύλακτα τωρα που θα ξαναφτιάξουμε το μέρος που μεγαλώσαμε απο την αρχή να φυτέψουμε πολλά τέτοια δεντράκια.





Βρέ Λες… Δείτε επίσης μερικά θέματα σχετικά με Χαρουπιές:

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του χαρουπιού

Η Χαρουπιά είναι το δέντρο εργοστάσιο, είναι ο χαμένος ελληνικός …

Φτιάχνω χαρουπάλευρο και χαρουπόμελο 

και όχι μόνο:

ΒΕΛΑΝΙΔΙΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝΠηγή Χαρουπιές: Oι οποίες εκτος απο τις υπόλοιπες ευεργετικές ιδιότητες έχουν το πλεονέκτημα πως δεν καίγονται εύκολα..

μετά από αυτή τη μέρα…

Η επικοινωνιακή διαχείριση μιας εθνικής τραγωδίας, όπου οι ευθύνες διαχέονται και είναι διαχρονικές -όπως θα πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης- είναι ένα…
ακόμα έγκλημα καθώς συγκαλύπτει -για πολιτικά οφέλη- τις αιτίες αυτού που άλλαξε ή πρέπει να αλλάξει την Ελλάδα: η διαπίστωση πως μπορεί να είμαστε εμείς τα θύματα, αύριο, σε μια ανοχύρωτη, ανυπεράσπιστη χώρα. Πώς δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στον κρατικό μηχανισμό, ούτε στα κόμματα που τον έφτιαξαν και τον συντηρούν, τη πολιτική νοοτροπία που κάνει αυτή τη χώρα αιωνίως θύμα.

Μαζί με τα απανθρακωμένα πτώματα η πυρκαγιά αποκάλυψε ένα απίστευτο πολιτικό μίσος στα όρια του Διχασμού αναζητώντας ενόχους πάντα στην αντίπαλη παράταξη που δεν είναι απλώς «ανίκανοι», αλλά και «δολοφόνοι».

Η αλήθεια μέσα σε τέτοιες συνθήκες όπου η ενημέρωση αντικαθίσταται από την προπαγάνδα δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί, αλλά ούτε ενδιαφέρει όσο η καταδίκη όσων ευθύνονται για την «άναρχη δόμηση» ή την καταδίκη της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού -που ήταν όμως από πριν «επικίνδυνος» και «δολοφόνος».

Η Δικαιοσύνη που θα αποδοθεί με ποινικές κι όχι πολιτικές ευθύνες αφορά όσους βρέθηκαν εκεί με ένα αδύναμο – ανίκανο – κρατικό μηχανισμό πολλές φορές αγνοώντας ότι έχουν και ποια ευθύνη. Ακόμα κι αν παραιτηθεί όχι ένας υπουργός, αλλά όλη η κυβέρνηση -όπως ζητούν συχνά μερικοί από όσους ευθύνονται για την κρατική ανικανότητα και την αυθαίρετη δόμηση, οι εκλογές δεν θα λύσουν, αλλά αντίθετα θα μεταθέσουν ένα πρόβλημα που δεν θέλουν να αγγίξουν γιατί θα οδηγήσει σε σκελετούς που έχουν στην δική τους πολιτική ντουλάπα.

Στην πραγματικότητα όσοι μπορούν να λύσουν το πρόβλημα και μιλούσαν από καιρό, αλλά δεν εισακούονται δεν ανήκουν στο κομματικό σύστημα και η εθνική τραγωδία που χρεώνεται φυσικά η κυβέρνηση -πολλοί θα πούνε άδικα- είναι η κατάρρευση όλου του πολιτικού συστήματος που δομήθηκε στο όνειρο μια θέση στο δημόσιο κι ένα σπιτάκι στο δάσος. Που εξυπηρέτησαν δεξιοί κομματάρχες, πασόκοι πολιτευτές κι αριστεροί αρχιτέκτονες και πάντα ο αιώνιος ψηφοφόρος, ο «πολίτης». Ο τελευταίος μπαίνει για πρώτη φορά στο κάδρο, πολλές φορές με ένα τρόπο πολιτικά χυδαίο και «κυνικό, ισοπεδωτικό.
Αυτός ήταν ο τρόπος που λειτουργούσε το σύστημα με λαδώματα, αυθαιρεσίες, διαφθορά, εμπρησμούς και καταπατήσεις και πάντα νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων σε μια πόλη χωρίς σχέδιο, χωρίς ατομική ευθύνη. Γιατί η «πολιτική ευθύνη» που άρχιζε με τις εξυπηρετήσεις του πελάτη συνιστά ένα συμβόλαιο που απαιτεί ο πολιτικός να αναλάβει τις ευθύνες του διεφθαρμένου ψηφοφόρου. Τελικά στο «εσύ φταις, γιατί ψήφισα», γιατί δεν με είχες προειδοποιήσει -εν προκειμένω γιατί δεν έκανες έγκαιρη εκκένωση του χώρου που κάηκε, που έπρεπε να ξέρεις ότι θα καεί.

Προφανώς το πολιτικό σύστημα που καλείται ένα λύσει ένα τεράστιο πρόβλημα πέρα από τα όρια αυτή της τραγωδίας- γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλες με άλλες κυβερνήσεις,αν δεν αλλάξει κάτι- δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Πολύ σύντομα όσοι υπουργοί ανακοίνωσαν κατεδαφίσεις θα βρεθούν μπροστά σε νομικές αδυναμίες, χάρη στους νόμους που αυτοί ή άλλοι ψήφισαν, το ιερό δικαίωμα της ιδιοκτησίας σε λαϊκές κινητοποιήσεις, στην σύγκρουση με τους ψηφοφόρους τους.

Πάνω από όλα μια κυβέρνηση που θα επιχειρήσει να «σπάσει αυγά» θα βρεθεί απέναντι σε ένα κράτος- τώρα πια όχι κομματικό της «δεξιάς» ή του ΠΑΣΟΚ, αλλά τρικομματικό, έναν δαιδαλώδη σαν τους δρόμους στο Μάτι μηχανισμό που γνωρίζει να ξεφεύγει και να αδειάζει τους υπουργούς που έτσι κι αλλιώς «παρέρχονται» όπως θα πει στην ανακοίνωση του γνωστός τηλεοπτικός σταθμός που ανέλαβε να βρει τους ενόχους, πριν γίνει η έρευνα, να την κατευθύνει με αντίστοιχα οφέλη.

Αν εξαιρέσουμε τις αυξημένες περιπολίες στα δάση της Αττικής το πρόβλημα δεν φαίνεται να έχει εντοπισθεί, ούτε πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος που παραμονεύει: αν φταίνε τα αυθαίρετα για την εκκένωση του χώρου, δεν απαντάνε στο πρόβλημα της ίδιας της πυρκαγιάς ούτε στην αντιμετώπισή του. Το μόνο που φαίνεται καλά είναι ότι ορισμένοι κρατικοί αξιωματούχοι ούτε κατάλαβαν τι επρόκειτο να συμβεί, ούτε τι συνέβαινε και πολύ περισσότερο δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι συνέβη.

Αντίθετα οι θεωρίες περί εμπρησμού και η ενοχοποίηση των αυθαιρέτων συλλήβδην συγκαλύπτουν το πρόβλημα της απουσίας μηχανισμού για την προστασία του δάσους, όπως λέγαμε ως τώρα και τελικά την προστασία μας από το εχθρό – δάσος, που δεν φαίνεται να έχει πολιτικές προτιμήσεις, ιδιαίτερα το πεύκο.

Ο μηχανισμός ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσει μια τέτοια πυρκαγιά γιατί ήταν σχεδιασμένος για μια άλλη πυρκαγιά, μιας άλλης εποχής, για ανέμους ως 7 μποφόρ, για πυρκαγιές που αν δεν είχαν θύματα έπαυαν να θεωρούνται τόσο μεγάλος κίνδυνος. Ο μηχανισμός αιφνιδιάστηκε γιατί δεν περίμενε να πάρει ποτέ φωτιά το Μάτι- που δεν είχε καεί ποτέ.

Κανείς δεν περίμενε να περάσει τη Λεωφόρο Μαραθώνος η φωτιά, δεν περιμένει πως αυτό θα συμβεί κάπου αλλού, ίσως και πολύ σύντομα. Μόνο τότε θα πάει εκεί- κατόπιν πυρκαγιάς, γιατί έτσι έχει μάθει να κάνει αιώνες. Γιατί τελικά για τις πυρκαγιές έφταιγε ο δικομματισμός και μια αριστερή κυβέρνηση δεν θάχε τέτοια προβλήματα, λόγω ηθικού πλεονεκτήματος, κάτι που μάλλον αγνοούνε οι άνεμοι που παίρνουν την μορφή των γνωστών σκοτεινών δυνάμεων που απειλούνε τη χώρα ή τη δημοκρατία.
«Ευτυχώς δεν κινδυνεύει η περιοχή γιατί είναι ήδη καμμένη» θα πει την ώρα της φωτιάς ένας ρεπόρτερ, πράγμα που σημαίνει ότι όλα αυτά τα χρόνια που καίγονται οι ίδιες περιοχές οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν έπαιρναν ημίμετρα με ένα απαρχαιωμένο σύστημα πυρόσβεσης, χωρίς πρόληψη, χωρίς την σκέψη πως κάποτε η φωτιά μπορεί να απειλήσει τα διυλιστήρια ή να κάψει το Μάτι.

Το ίδιο συνέβαινε και στην Οικονομία, η ανεμελιά συνεχίζεται με την εντύπωση πως βγαίνουμε από τα μνημόνια, άρα δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι, πέρα από το να περιμένουμε την ανάπτυξη, που δεν μπορεί κάποτε θάρθει. Κάθε χρόνο έχουμε χιλιάδες πυρκαγιές οι οποίες προαναγγέλλονταν κιόλας με δελτίο, αλλά μόνο όταν συμβαίνει το κακό- όπως και με τις πλημμύρες-ασχολούμαστε -αν υπάρχουν νεκροί-με το θέμα -για λίγες μέρες.

Ο λόγος των κομμάτων είναι πάντα ίδιος ξύλινος και γι΄αυτό απάνθρωπος -λες και έχουν έτοιμες ανακοινώσεις από καιρό ή αντιγράφουνε τις ανακοινώσεις των προηγούμενων: εξαίρουμε το έργο του κρατικού μηχανισμού, καταδικάζουμε την κυβέρνηση που έχει βαρύτατες ευθύνες για ολιγωρία, για αμέλεια και λοιπά και λοιπά, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα ποιος και τι έφταιξε. Ίσως τελικά επειδή είναι αυτοί και όχι εμείς στην κυβέρνηση- πράγμα που συνιστά το αυταπόδεικτο αίσχος, την ντροπή- όπως θα πει η πρώην περιφερειάρχης και νυν αρχηγός κόμματος.

Θα περίμενε κανείς ότι μετά από αυτή την πυρκαγιά που σκότωσε τόσους ανθρώπους, οι πολιτικοί θα σωπαίναν από μια αίσθηση γενικής ευθύνης, από σεβασμό, από μια ενοχή που μερικοί επιχειρούν να μεταβιβάσουν σε άλλους. Όπως ο υπουργός Άμυνας που είπε ότι «μετά από μια τέτοια τραγωδία ήρθε η στιγμή να καταλάβουν ότι είναι επικίνδυνο για αυτούς και τις οικογένειές τους να μην ακολουθούν τους νόμους και τους κανόνες. Επειδή έχτιζαν σπίτια ανάμεσα στα πεύκα και χωρίς άδειες».

Θα περίμενε κανείς -αφού μαζί με το δικομματικό κράτος, καταρρέει εν γένει το κράτος που δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών του να μην υπάρχουν οι ίδιες πολιτικές και -ταξικές- αναλύσεις περί Δεξιάς ή περί «κτισμάτων -πολλά από τα οποία είναι πολυτελή με μάντρες»- όπως έκανε ένας άλλος υπουργός που θα βρεθεί σύντομα στην ανάγκη να γκρεμίσει και «λαϊκά σπίτια» πάνω στο ρέμα-να βρεθεί δηλαδή απέναντι στις θεωρίες του.

Την ώρα που καλούνται πρώτοι μάρτυρες, οι δήμαρχοι, φαίνεται πως δεν υπήρχε κανένα ενεργό σχέδιο για μια τέτοια πυρκαγιά, ούτε υπήρχε κανένα σχέδιο εκκένωσης, ούτε μπορούσε να εφαρμοσθεί: η απόπειρα εκκένωσης μιας περιοχής με πολλές χιλιάδες κατοίκους μέσα σε λίγη ώρα σε συνθήκες πανικού μπορεί να είχε περισσότερα θύματα.

Αν κάποιος υπουργός πιστεύει ότι πήγαν καλά τα πράγματα δεν έχει θέση στην κυβέρνηση. Αν κάποιος κρατικός αξιωματούχος αισθάνεται ότι έκανε το καθήκον του, δεν πρέπει να βρεθεί στην ίδια θέση στην επόμενη πλημμύρα ή πυρκαγιά ή άλλη θεομηνία. Αυτό που κατέρρευσε -όσο υπήρχε- είναι με την τραγωδία αυτή είναι η εμπιστοσύνη συνολικά στο κράτος και φυσικά στα πολιτικά κόμματα που εξ ορισμού ως κόμματα πελατειακά δεν μπορούν να βρουν λύση σε ένα πρόβλημα -που ως κόμματα εξουσίας έχουν δημιουργήσει.

Ένα εθνικό σχέδιο για την αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων ουσιαστικά θέτει ζήτημα επανίδρυσης του κράτους πέρα από την κομματική λογική που οδηγεί σ΄αυτή τη χώρα να βρίσκεται ο κάθε ημέτερος σε λάθος θέση με το θλιβερό αποτέλεσμα που είδαμε στο Μάτι αν κάποιος βρεθεί τη λάθος μέρα, στο λάθος σημείο.

Προφανώς δεν είναι λύση να παραιτείται η κυβέρνηση κάθε φορά που συμβαίνει μια τέτοια τραγωδία -άλλωστε δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοια φαινόμενα ευθιξίας στο Σάμινα ή την Ηλεία- αλλά προφανώς από τη μέρα εκείνη κάτι πρέπει να αλλάξει με ριζοσπαστικές αλλαγές στο μηχανισμό, τη νομοθεσία, τον φορέα αντιμετώπισης θεομηνιών που δεν υπάρχει.

Γιατί δεν φταίνε τα ακραία φαινόμενα, ούτε είναι λύση να προσευχηθούμε για την Ελλάδα. Οι επόμενες τραγωδίες έχουν ήδη χώρο στα απροστάτευτα δάση, τους αυθαίρετους οικισμούς, το ανίκανο – εκ του αποτελέσματος- κράτους. Αυτό κατέρρευσε μαζί με την εμπιστοσύνη μας. Κι όσοι πιστεύουν πως κατέρρευσε η κυβέρνηση -που θα πληρώσει το κόστος πολύ σύντομα έτσι κι αλλιώς- δεν αντιλαμβάνονται πως αυτό που κατέρρευσε είναι η χώρα.

Μπορεί τα κανάλια να άλλαξαν πρόγραμμα αφού μας ενημέρωσαν με συγκλονιστικά ρεπορτάζ, αλλά τίποτα δεν είναι ίδιο από κείνη τη μέρα, την 23η Ιουλίου 2018, ή τουλάχιστο δεν πρέπει να είναι ίδιο κι αυτό είναι η πραγματική συλλογική ευθύνη.

Απέναντι σε μια τέτοια πολιτική συνείδηση βρίσκεται το σημείωμα που άφησε ο ιδιοκτήτης του μοιραίου οικοπέδου -πάνω στην παραλία, όπου πέθαιναν 26 άνθρωποι, την επόμενη της τραγωδίας: «Βάσει του άρθρου του Π.Κ. περί οικιακής γαλήνης απαγορεύεται η είσοδος σε όλους». Για την ακρίβεια όχι σε όλους. Μόνο στους άλλους…

Νίκος Λακόπουλος

Πηγή 3 Ιουλίου 2018: Τίποτα δεν πρέπει να είναι ίδιο…

 



Γιά τη φωτιά στην ανατολική Αττική…
Κατ’ αρχήν, τα θερμά μου συλληπητήρια στους ανθρώπους που έχασαν προσφιλή τους πρόσωπα – αν έχουν πλέον κάποια σημασία τα λόγια, διότι από λόγια χόρτασαν οι παθόντες.
α. Αίτια
Πολλά έχουν ήδη γραφεί περί των αιτίων της θανατηφόρας καταστροφής: ανικανότητα κυβέρνησης, ολιγωρία σωστικών δυνάμεων, πεπαλαιωμένα κι ανεπαρκή σωστικά μέσα, οικοπεδοφάγοι, άλλα οικονομικά συμφέροντα, κτλ κτλ· ωστόσο, αυτά όλα είναι μέν σωστά, πλήν όμως δεν είναι τα δέοντα. Δεν εξηγούν, δηλαδή, πλήρως όσα δραματικά γεγονότα έλαβαν χώραν. Αν θέλετε, πρόκειται γιά τις δικαιολογίες που επικαλέστηκαν οι (ο Θεός να τους κάνει!) “αρμόδιοι” μετά την καταστροφή, γιά να την επεξηγήσουν. Δεν είναι, όμως, οι πραγματικές αιτίες που την προκάλεσαν από πρίν.
Το χειρότερο όλων, δεν φάνηκε στον ορίζοντα κάποιος που να πάρει φόρα καί να εξεμέσει τα πραγματικά αίτια της συμφοράς στα μούτρα δικαίων καί αδίκων.
Τα πραγματικά αίτια της συμφοράς, λοιπόν, είναι (πάντα κατά τη γνωμάρα μου) τα εξής – στα ίσα:

  • Μία ακόμη ευκαιρία να δολοφονηθούν Έλληνες εν ψυχρώι με όπλα μή ανιχνεύσιμα, αλλά οι πραγματικοί ένοχοι να τη σκαπουλάρουν. (Κι όλοι οι πληγέντες να κοιτάζουν τον ουρανό – στην κυριολεξία!)
  • Μιά ακόμη ευκαιρία να δοκιμαστούν στην καμπούρα των Ελλήνων νέα είδη όπλων.
  • Μιά ακόμη ευκαιρία να τσακιστεί το ηθικό των Ελλήνων, καί ώς έναν βαθμό η χώρα (υποδομές, κτλ).
  • Τέταρτον, αλλά κυριώτερον: η επίδειξη δύναμης των ηπαπάρα προς το γελαδογλειμμένο. (Ακριβώς όπως έγινε με τον Καμμένο, που έριξαν το Μιράζ μπροστά στα μάτια του. Πιστεύω πως ήθελαν να τον “πείσουν” να μή μιλάει πολύ.)

Γιατί; Διότι “αυτοί” του είπαν του Αλεκσάκι να ξεκουμπιστεί, εφ’ όσον ο ρόλος του τελείωσε – να φεύγουν οι πρωϊνοί, παναπεί, γιά νά ‘ρθουν να κάτσουν στις καρέκλες οι απογευματινοί. (Οι επόμενοι που έρχονται, οι “απογευματινοί” -διάβαζε: “οικουμενική”-, θα είναι τρίς χειρότεροι καί θα διαπράξουν τρίς χειρότερες προδοσίες. Όσες προλάβουν, δηλαδή.) Αλλά το γελαδογλειμμένο προφανώς τσίνησε, οπότε του χρειαζόταν ο κατάλληλος συνετισμός.
Τσίνησε, διότι γλυκειά η καρέκλα, γάρ! Άσε που τόσο τους κόβει ολονών στο γκουβέρνο… δε λέν’ να καταλάβουν με τί γκάνγκστερς πήγαν κι έμπλεξαν. Ούτε το ότι οι εγχώριοι πωλητικοί πλέον τυγχάνουν αναλώσιμοι. (Το ίδιο καί τα εγχώρια κόμματα. Αναλώσιμα καί δαύτα.) Μιάς χρήσεως, όπως το κωλόχαρτο. Ποιά πολιτική καριέρα με απανωτές επανεκλογές, καί τρίχες κατσαρές – που ονειρεύονται μέσα στην ιδεοληπτική τους θολούρα! Πάν’ αυτά…
Τώρα, στην εποχή μας, ισχύουν τα: Χέσε προκαταβολικώς την όποια ομαλή πολιτική καριέρα νομίζεις πως σε περιμένει (που έτσι κι αλλοιώς δεν θά ‘ρθει, με όσα θα διαταχθείς να κάνεις – καί θα κάνεις), πάρε μαύρα λεφτά σε λογαριασμό στα νησιά Κάϋμαν (χρήματα που αναπληρώνουν άριστα τους μισθούς από 4-5 απανωτά βουλευτιλίκια, ή υπουργιλίκια), κάνε ό,τι ακριβώς σου λέμε, καί δίνε του! Θά ‘ρθει ο επόμενος “εκλεκτός” να συνεχίσει. Καί, κυρίως, σκάσε! Μή βγάζεις τσιμουδιά! Διότι αλλοιώς…
Δυστυχώς, πολύ φοβάμαι ότι λίαν συντόμως θα χρειαστεί καί δεύτερος “συνετισμός” του είδους, διότι το Αλεκσάκι καί σύσσωμη η φερόμενη ως κυβέρνηση διέν πιαίρνουν απού φλουϊέρα.
Παρένθεση: Τελικά, τα πάντα ξεκινάνε από την παιδική ηλικία. Δίκιο έχει η Ψυχολογία!
Το Αλεκσάκι δεν υπάκουσε στις εντολές των ηπαπαραίων αφεντικών του να φύγει απ’ την εξουσία, επειδή από μικρό έμαθε στην ατιμωρησία. Όπως τότε, που έκανε κατάληψη στο σχολείο του. (Οι καταλήψεις σχολείων είναι παράνομες, λέμε.) Οπότε, δικαιολογημένα σου λέει με το μυαλουδάκι του: δεν θα τους ακούσω, αλλά ποιός θα μου κάνει καί τί θα μου κάνει; (Ίσα-ίσα, που με την κατάληψη τον επιβράβευσαν, αφού τον έβγαλε στην τηλεόραση η αντιπαθέστατη κυράτσα με το άσπρο τσουλούφι. Μή καί χάσουν οι Έλληνες τις σοφίες του!) Έλα, όμως, που οι -φανεροί καί κρυφοί- αρχηγοί των ηπαπαραίων δεν είναι Έλληνες φουκαράδες εκπαιδευτικοί, να συγχωρούν εκόντες-άκοντες την απείθεια του κάθε τσόγλανου!… Εξ ού καί η πυρκαϊά στην ανατολική Αττική.
Μιά που τό ‘φερε η κουβέντα, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς πόσα ταξίδια έκανε (αν έκανε) το Αλεκσάκι στις ηπαπάρα, πρίν γίνει είκοσι ετών; Καί γιά ποιό λόγο; Τό ‘ψαξε κανείς το θέμα;
(Τί ιδέες, όμως, μού ‘ρχονται κι εμένα ώρες-ώρες, έ;… Κάτι οπτασίες με πεταλούδες “Μονάρχης” φτερουγίζουν μέσα στη γκλάβα μου! Αλλά ζέστη κάνει, καύσωνας, πώς να δουλέψει καλά το έρμο το μυαλό; )
Τέλος παρενθέσεως.
Αυτά όλα δεν τα συνεπέρανα έτσι, γιούργια· είναι καθαρά θέμα λογικής (άρα, καλής εκτιμήσεως της πραγματικότητας) καί γνώσεων.
Το τρίτο αίτιο, λοιπόν, είναι σχεδόν αυτονόητο. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσουμε.
Το πρώτο, μαζί με το δεύτερο, θα τα αναλύσω παρακάτω.
Καί το τέταρτο το εξήγησα ήδη – η εξήγησή του είναι αυτή ακριβώς που έγραψα, καί δεν υπάρχει άλλη.
Άσε που υπάρχει καί το τρομερό αυτοκόλλητο δήθεν των μπάχαλων (ναί! πώς;!), που έσκασε μύτη μιά μέρα πρίν τη συμφορά, καί γράφει: “Να καούν όλου του κόσμου οι Ελλάδες”!… (Είναι στίχος από τούτο εδώ το ξερατό κάποιων παρανοϊκών. Τά ‘παμε… όποιος χαλιέται με την Ελλάδα, αλλά εξακολουθεί να παραμένει εδώ, είναι κατ’ ευθείαν γιά ζουρλομανδύα. Καλύτερα, λοιπόν, να τον χώνουν στο κλουβί εγκαίρως, πρίν καταστεί επικίνδυνος.)
Κάτι λέγαμε πρόσφατα γιά …”Συμπαντικούς Νόμους” (κι άλλες παρόμοιες θρίχες περμανάντ), που -μήν έχετε αυταπάτες- χρησιμεύουν απλώς ως αναισθητικό της συνείδησης (της ποιάς;!) των υπερατλαντικών δολοφόνων. Οπότε, μας έσκασε μύτη ακόμη μία …”Συμπαντονομική” προειδοποίηση!
Κοιτάχτε, όμως, λεβέντες μου… Όλες οι Ελλάδες του κόσμου (ακόμη κι οι Άθενζ, Τζιόρτζια, να υποθέσω) μπορεί μέν να καούν, αλλά θα ξαναβλαστήσουν. Όταν, όμως, καεί (από τον μετεωρίτη) η μία καί μοναδική ηπαπάρα του κόσμου, αυτό θά ‘ναι το οριστικό της τέλος – καί δικό σας τέλος! Αυτή είναι η διαφορά μας.
Λός πούλος, κωλόπαιδα. Όποιοι καί νά ‘στε.
β1. Τρόπος
Ο τρόπος, με τον οποίο προκλήθηκε η συμφορά, είναι η χρήση οπλικών συστημάτων κατευθυνόμενης υπερυψηλής ενέργειας. Βέβαια, έφταιξε καί η διαχρονική βλακεία κι απρονοησία του ψευτο-Ρωμαίϊκου (σταθερή αξία!), αλλά ισχύει απολύτως η παροιμία πως ήτανε στραβό το κλήμα, τό ‘φαγε κι ο γάϊδαρος.
Να ξεκαθαρίσω πως καί η έναρξη της πυρκαϊάς είναι ύποπτη (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2 – ήδη παλιά δουλειά το ταχύτατο άναμμα πολλών εστιών με λέηζερ από δορυφόρο), αλλά η εξέλιξή της είναι ακόμη πιό ύποπτη. Σ’ αυτή τη δεύτερη αναφέρομαι παρακάτω.
Πώς καταλαβαίνουμε ότι χρησιμοποιήθηκαν τέτοια όπλα… τέτοια μέσα, αν θέλετε διαφορετική διατύπωση; Από δυό μεριές.

  • Η πρώτη, επειδή απλούστατα το είπαν σχεδόν όλοι οι αυτόπτες. Με πολλούς τρόπους.

Εκφράσεις όπως: “– Η φωτιά έμοιαζε σα να βγαίνει από φλογοβόλο”, “- Η φωτιά ξεπεταγόταν εκεί που δεν την περιμέναμε”, “- Η φωτιά πηδούσε από πάνω μας”, “- Η φωτιά κατέκαψε δυό χιλιόμετρα σε τρία λεπτά”, καί λοιπές παρόμοιες, δείχνουν καθαρά χειρισμό του πυρός, καί δή από μακριά. (Λογικό! Ποιός θα έμπαινε μέσα στη φωτιά, γιά να τη χειριστεί; ) Με κάποιες συσκευές, εννοείται. Με κάποια όπλα.

  • Η δεύτερη πλευρά, που μάλιστα διαφωτίζει το πώς επετεύχθη ο χειρισμός της φωτιάς, υποστηρίζεται πέραν πάσης αμφιβολίας από τα διαθέσιμα βίντεο.

Όπως αυτό εδώ. Σας παρακαλώ, κάντε έναν κόπο να το παρακολουθήσετε. (Κι εδώ μιλάει ο ίδιος άνθρωπος, που το τράβηξε.)
Αυτό ακριβώς το συγκεκριμένο βίντεο ξεκαθάρισε στον γράφοντα το ότι η φωτιά ήταν κατευθυνόμενη, καθώς καί τα βασικά στοιχεία του οπλικού μηχανισμού που -μέσωι του χειρισμού του πυρός- δολοφόνησε τόσα άτομα.
Οι γλώσσες φωτιάς που βλέπουμε να ξεπετάγονται (φαίνονται καθαρά πχ από το 0’ 40’’ μέχρι το 1’ 05’’), επιτυγχάνονται μόνο μ’ έναν τρόπο: εάν κάποιο αίτιο θερμάνει απότομα το μέσον της γλώσσας φωτιάς, καί δή σε αρκετά υψηλότερη θερμοκρασία από την ίδια τη γλώσσα. Τότε, όντως θα ξεπεταχτεί απότομα μπροστά η φλόγα, καί θ’ ακουστεί αυτό το υπόκωφο “πούφ!”, που ακούγεται.
Πολύ χοντρικά, το φαινόμενο αυτό θυμίζει τους κεραυνούς (απότομη θέρμανση καί διαστολή του γύρω αέρα, που γίνεται αντιληπτή ως βροντή), ή τους σαλτιμπάγκους στα πανηγύρια, που πετάνε φωτιές απ’ το στόμα τους,

ή, τέλος, το φυσερό του μεταλλουργού.
Οι μηχανισμοί, τώρα, που μπορούν να επιτύχουν απότομη υψηλή άνοδο της θερμοκρασίας στο εσωτερικό μιάς πύρινης γλώσσας, είναι κατά βάσιν ένας: η εκπομπή δέσμης κυμάτων, που συγκεντρώνουν υψηλή ενέργεια. Δηλαδή: είτε εκπομπή λέηζερ, είτε μικροκυμάτων, είτε δέσμης ηλεκτρονίων.
Μερικές παρατηρήσεις επ’ αυτών:
Κατ’ αρχήν, τα λέηζερ πρέπει να είναι έξω απ’ το ορατό φάσμα. (Διότι κανένας αυτόπτης δεν παρατήρησε τέτοιες δέσμες.) Άρα είναι είτε υπέρυθρα, είτε υπεριώδη. Τα υπεριώδη σίγουρα συγκεντρώνουν περισσότερη ενέργεια από τα υπέρυθρα, άρα είναι προτιμητέα.
Τα λέηζερ, όμως, έχουν το “μειονέκτημα” ότι εκπέμπονται σε πολύ στενή δέσμη, αλλά εμείς στο βίντεο βλέπουμε γλώσσες φωτιάς πάχους αρκετών μέτρων. Άρα, αναγκαστικά πάμε στα μικροκύματα – σαν αυτά που έχουμε στην κουζίνα μας, στον σχετικό φούρνο. Ή σε δέσμη ηλεκτρονίων.
Όσον αφορά την τελευταία, έχω να πω πως η τεχνολογία σίγουρα έχει προχωρήσει πολύ από την εποχή των (μεγέθους δωματίου) κυκλικών επιταχυντών ηλεκτρονίων, άρα κάλλιστα θα μπορούσε να έχει κατασκευαστεί μιά μικρή συσκευή εκμπομπής δέσμης ηλεκτρονίων, καί δή με πανίσχυρη μπαταρία. Κάπως σαν φορητό αντιαρματικό.

Να προσθέσω ότι η εκπομπή (από μιά τέτοια συσκευή) θετικών φορτίων (δηλαδή πρωτονίων) δεν συμφέρει από ενεργειακής πλευράς, διότι τα πρωτόνια είναι πολύ βαρύτερα από τα ηλεκτρόνια. Άρα, μένουμε στα ηλεκτρόνια.
Η συσσωρευμένη ενέργεια που κουβαλάνε αυτές οι δέσμες, είτε όντως μπορεί να θερμάνει υπερβολικά -καί τάχιστα- το εσωτερικό της πύρινης γλώσσας (άρα, να έχουμε ως αποτέλεσμα αυτό που δείχνει το βίντεο), είτε στην περίπτωση των ηλεκτρονίων να προκαλέσει απότομη απώθηση της πύρινης μάζας, με τα ίδια αποτελέσματα. (Ως γνωστόν, τα ομώνυμα φορτία απωθούνται.) Βέβαια, τα λέηζερ καί τα μικροκύματα μπορεί να έχουν συνδυασμένη δράση: καί θέρμανση, καί εξιονισμό της μάζας αέρα που στοχεύουν (άρα παραγωγή πληθυσμού ομωνύμων φορτίων, κτλ).
Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες· αλλά εν πάσει περιπτώσει, ο βασικός μηχανισμός του όπλου που σκότωσε τόσο κόσμο, είναι αυτός που περιέγραψα. Φυσικά, γιά να δώσω στον αναγνώστη μιά κάπως υποφερτή εικόνα, πρέπει να πω κι άλλα – όπως πχ πόση ενέργεια απαιτείται γιά να λειτουργήσει ένα τέτοιο όπλο. Αν ενδιαφέρεστε, κάποια σχετική πληροφορία έχει φτάσει έτοιμη σε φίλια ιστολόγια (πχ εδώ), πλην όμως δεν έχω χρόνο γιά μεγάλες αναλύσεις, κι εννοείται πως δεν έχω ούτε πρόσβαση σε εξειδικευμένο εργαστήριο – γιά να επιβεβαιώσω ή ν’ απορρίψω τα σχετικά.
Δεν γνωρίζω πολλά άλλα, όμως γνωρίζω το εξής: η κατεύθυνση των πυρίνων γλωσσών δείχνει πως αυτές δεν τις χειριζόντουσαν ούτε δορυφόροι, ούτε drones. Αλλά άνθρωποι χειριστές των όπλων ενεργειακής δέσμης, ευρισκόμενοι σε απόσταση κάποιων χιλιομέτρων καί ενδεχομένως σε κάποιο λοφάκι ύψους δέκα-είκοσι μέτρων.
Όπως προείπα, όμως, δεν έχω χρόνο να ψάξω στον χάρτη το πού συγκλίνουν οι ευθείες από τις πύρινες γλώσσες… κι επομένως, πόσα καθήκια σκότωσαν τον κόσμο. Πράγμα που θα μας έδειχνε κι άλλα!
Ένας ή δύο δράστες θα έδειχναν ότι ίσως καί να επρόκειτο γι’ ανεξέλεγκτα στελέχια των “υπερεσιώνε”, που κάναν όσα κάναν γιά δικούς τους λόγους καί χωρίς επίσημη έγκριση. Οπότε, ένα διπλωματικό άγριο τράβηγμα αυτιού (μιά που δεν είμαστε καί κότες, έ Νικολάκη; ) θα (μισο)έβαζε τα πράγματα στη θέση τους.
Αλλά τέσσερεις,… πέντε,… έξι,… δράστες (καί περισσότεροι), θα έδειχναν καθαρά οργανωμένο σχέδιο, το οποίο 1000% θα ήταν σε γνώση …”κάποιων”. (Αλλοιώς, δεν θα λάμβανε χώραν.)
Οι οποίοι “κάποιοι”, μετά από τέτοιες “γνώσεις”, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως θάπρεπε να γυρίσουν στην πατρίδα τους οριζόντιοι.
β2. Στάση γιά φτύσιμο
Μερικές φορές, χρειάζεται καί η αγένεια αυτού του επιπέδου. Αν καί απαισιοδοξώ πως θα συνεφέρει κανέναν.
Ο γράφων έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη ότι είναι ένας άνθρωπος με πολλές γνώσεις καί υψηλό iq μέν, αλλά επίσης καί πολλές υποχρεώσεις καί καθόλου χρόνο. Επομένως, όσο κοφτερό μυαλό καί να διαθέτει, είναι αδύνατον να δίνει εσαεί έτοιμες επεξεργασμένες καί σωστές λύσεις διά πάσαν νόσον καί πάσαν μαλακίαν. Αυτό το καθήκον αντικειμενικά πέφτει στις πλάτες άλλων.
Ας δούμε ποιών.
Κατά καιρούς, έχουν έρθει εδώ να κοροϊδέψουν / πουλήσουν εξυπνάδα (λες κι έβαλα ταμπέλα πως ενδιαφέρομαι ν’ αγοράσω) αρκετοί. Καί θα έρθουν άλλοι τόσοι καί περισσότεροι στο μέλλον.
Δεν μ’ απασχολεί το ζήτημα αυτό, ούτε έχω κανένα αρρωστημένο κόλλημα με τον εγωϊσμό μου. Άλλο με απασχολεί εμένα! Το ότι κανείς δεν σκέφτεται πως, γιά να κοροϊδέψεις κάποιον, πρέπει να σε παίρνει να το κάνεις. Σειρά μου, λοιπόν, να κοροϊδέψω άγρια – διότι εμένα με παίρνει.
Έχω εδώ καί καιρό αναφέρει πως η Ελλάδα σήμερα πάει κατά διαβόλου, διαθέτοντας κάπου δυόμιση εκατομμύρια πτυχιούχους. (Λέγεται πως κι ο Μεγαλέξανδρος είχε πεί κάτι παρόμοιο, πως πεθαίνει με τη βοήθεια πολλών γιατρών.) Όμως, όσες φορές το έγραψα αυτό, ξέχασα να διασαφηνίσω πως πρόκειται γιά τους πτυχιούχους των εγχωρίων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Άρα, στον συγκεκριμένο αριθμό πρέπει να προσθέσω τους Έλληνες πτυχιούχους ξένων πανεπιστημίων, πράγμα που ανεβάζει το σύνολο κάπου στα τέσσερα μύρια! Εν πάσει περιπτώσει, βλέπω ότι άρχισαν να με μιμούνται (κάπου πήρε το μάτι μου πρόσφατα σε “έγκριτο” site μιά αναφορά σε δύο μύρια πτυχιούχους ψηφοφόρους), κι η συνειδητοποίηση της εθνικής ανοησίας μας (πτυχία-ξεπτυχία) είναι καλό πράγμα.
Όμως…
…Ας πάρουμε μιά οποιαδήποτε ειδικότητα· καλύτερα τους “δικούς μου”, τους Φυσικούς, που τους έχω ζήσει καί τους ξέρω. Στα εγχώρια Φυσικά τμήματα εισάγονται κατ’ έτος περίπου 1,100 άτομα αρχικά. (Εδώ η περισυνή διακήρυξη του ΥΠΕΠΘ, κάντε λογαριασμό με τα κομπιουτεράκια.) Τα οποία στην πορεία (με μεταγραφές κτλ) θα γίνουν άλλα τόσα.
Αυτά σε μιά δεκαετία συμποσούνται σε δεκαπέντε χιλιάδες άτομα περίπου, που τελικά παίρνουν το πολυπόθητο χαρτί. Λοιπόν, ρωτάω: πόσοι απ’ αυτούς ήθελαν πράγματι να γίνουν Φυσικοί; Ας μήν κρυβόμαστε, μονάχα κάπου το ένα δέκατο ήθελε. (Σκάστε, διότι η Γκαουσσιανή κατανομή δεν κάνει λάθος! Έτσι είναι, σας αρέσει δέ σας αρέσει.) Οι υπόλοιποι απλά είδαν φώς καί μπήκαν. (Δήλωσαν είκοσι σχολές καί τους έκατσε το Φυσικό, πήραν μεταγραφή από απίθανα πανεπιστήμια εξωτερικού λόγωι αδερφιών καί πολιτικών μέσων, παρ’ ό,τι κούτσουρα, δώσαν πεντέξη φορές εισαγωγικές εξετάσεις καί τους έκατσε το Φυσικό, απλά πιάσαν τα “sos” θέματα, μπήκαν επειδή τους πίεζαν ο μπαμπάς κι η μαμά, αν καί δεν το ήθελαν -”επαναστάτες”, γάρ-, κτλ κτλ κτλ.)
Το κριτήριο: “περνάω τις εξετάσεις, άρα μπαίνω σε σχολή / παίρνω πτυχίο” είναι τελείως παρωχημένο γιά τον 21ο αιώνα. Αλλά δεν αντικαθίσταται, επειδή υπάρχουν συμφέροντα. Σε τυχούσα συζήτηση, πολλοί θα σας φέρουν ψευτοεπιχειρήματα υπέρ των εξετάσεων (καί ξερό ψωμί), πχ θα σας πούνε ότι το να σου αρέσει μιά επιστήμη δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος. (Γι’ αυτό καί δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν.)
Δεν είμαι δικτάτορας αυτής τη χώρας, να δείς γιά πότε μετριέται καί το αν “ τό ‘χεις” ένα γνωστικό αντικείμενο· ή, γιά πότε ξεκολλάνε αυτά τα τσιμπούρια απ’ την ανώτατη εκπαίδευση, ή γιά πότε ακυρώνονται πτυχία αναδρομικώς (ακούς, Αλεκσάκι; )… Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μας.
Είναι στο ότι, απ’ το ενάμισυ χιλιάρικο άτομα, που μέσα σε δέκα χρόνια γούσταραν κατ’ αποκλειστικότητα σπουδές στη Φυσική, το αντικείμενο “τό ‘χουν” οι μισοί. Οι υπόλοιποι, απλά καταλαβαίνουν τί γράφει ο καθηγητής στον πίνακα. (Καί το: “οι μισοί”, γράφεται χαριστικώς. Σύμφωνα με τη Γκαουσσιανή, το ένα τρίτο – γιά να είμαστε ακριβείς.)
Έ, λοιπόν, αυτά τα εφτακόσια πενήντα άτομα, που καί κόβει το μυαλό τους στον συγκεκριμένο τομέα, καί μπορούν να προσφέρουν, είναι τελείως αόρατα!!! Όσα δεν έχουν φύγει έξω (επειδή δεν βρίσκουν δουλειά “αναλόγως προσόντων” εδώ), προτιμούν να κοπροσκυλιάζουν στις καφετέριες (ελπίζοντας σε κάποιο μέλλον που δεν θά ‘ρθει ποτέ), παρά να ξοδέψουν ένα μέρος του προσωπικού τους χρόνου, γιά να κάνουν κάτι ουσιαστικό γιά την πατρίδα τους· καί δή, έτσι γιά το κέφι τους. Χωρίς αμοιβή, ούτε κάν ηθική.
Λοιπόν; Τί περιμένει η Ελλάδα; Να κάνει τα πάντα ο -πνιγμένος στις υποχρεώσεις- πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης γράφων, ευρισκόμενος μακρυά από οποιασδήποτε μορφής εργαστήριο καί με τη βιβλιοθήκη του φύρδην-μίγδην σε χαρτόκουτα, ή να στρώσουν κώλο οι νέοι της επιστήμονες, μπας καί ξελασπώσουμε;
Διότι ναί μέν, παραδέχομαι πως -γιά μερικούς- πλάκα έχει να κάθομαι να γράφω εγώ, καί να διαβάζει τα γραπτά μου ο κάθε Διαδικτυακός τεμπέλαρος (αδιάφορο πόσο έξυπνος είναι), κάνοντας αφ’ υψηλού κριτική (ανάμεσα σε ρεψίματα καί χασμουρητά). Αλλά δέκα φορές πλάκα έχει η ανυπαρξία των νέων επιστημόνων της χώρας μας! Που, ό,τι κάνουν, το κάνουν μονάχα αν υπάρχει προσωπικό τους συμφέρον. Αλλοιώς, απαξιούν ν’ ασχοληθούν… οι γιαλαντζή αυτοκράτορες.
Δέκα φορές πλάκα έχει, αλλά δεν μπορώ να γελάσω. Διότι είναι εκατό φορές τραγικό.
Ήδη, με τις “περίεργες” φωτιές στην ανατολική Αττική καί τις ”‘περίεργες” καλοκαιρινές θύελλες σ’ όλη την Ελλάδα, θά ‘πρεπε να έχουν …πάρει φωτιά οι αξιόλογοι πτυχιούχοι μας των θετικών επιστημών. (Μπας καί δούμε πώς θ’ αντιμετωπίσουμε μελλοντικές επιθέσεις των σατανικών αυτών όπλων, που προκαλούν αυτές τις “φυσικές” καταστροφές.) Αλλά, δέ βαρυέσαι αδερφέ… Ας κάτσει ο εξής ένας παλαβός στις τρείς η ώρα τη νύχτα, να μας γράφει αναλύσεις να γελάμε! Ποιός να ζοριστεί να σκεφτεί, τώρα;!
Τα ίδια σκατά με τους ανύπαρκτους των θετικών επιστημών, καί οι παπυρούχοι των ανθρωπιστικών σπουδών! Φιλόλογοι, ψυχολόγοι, δημοσιογράφοι, καί λοιποί… εντελώς αδρανείς μπροστά στους έντρομους αυτόπτες μάρτυρες. Δεν βρήκα πουθενά ούτε μία -λεκτική, υφολογική, ή ο,τιδήποτε άλλο- ανάλυση των λεγομένων αυτών των ανθρώπων! Έστω, ψυχολογική ανάλυση. Διότι, πχ ακόμη κι αν η κλασική Ψυχολογία επέμενε πως όλοι αυτοί πάθαν ομαδική παράκρουση (η εύκολη καί πρόχειρη ερμηνεία!), όλοι αυτοί που μιλούσαν γιά φλογοβόλα, τα βίντεο θα το διέψευδαν κατηγορηματικώς! (Διότι οι βιντεοκάμερες δεν παθαίνουν ομαδική παράκρουση.) Έτσι, θα προέκυπτε μιά πολύ ενδιαφέρουσα συνδυασμένη έρευνα, με εξ ίσου ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Δυστυχώς, μονάχα ένα άτομο (των ανθρωπιστικών) γνωρίζω, που είχε την υπομονή να κάτσει να σκαλίσει όλο το οπτικοακουστικό υλικό γιά τη φωτιά, καί να βγάλει συμπεράσματα – λόγωι παρόμοιας μούρλας με τη δική μου. Οι υπόλοιποι, πού; Μόνο στα επιδοτούμενα σεμινάρια ξέρουν να τρέχουν.
Ή, έστω, να πεί κάποιος κάτι γιά τη γάτα που πρωταγωνιστεί στο βίντεο που σας πρότεινα να δήτε. Η συμπεριφορά της γάτας είναι εντελώς αφύσικη (έχω μεγαλώσει με γάτες, καί γνωρίζω άριστα τον χαρακτήρα τους)· το γατί είναι παραζαλισμένο απ’ τις ακτινοβολίες που δέχεται στο κεφάλι του. Δεν δουλεύει ούτε ο προσανατολισμός του, ούτε η περίφημη γατίσια τηλεπάθεια. Αλλά ποιός να τα ψάξει αυτά… καλύτερη είναι η τεμπελιά, ως φαίνεται.
Γι’ αυτό πάμε κατά κρημνών.
Τέλος τα λόγια. Όποιος επιστήμων θέλει να ξυπνήσει καί να καταλάβει καί να βοηθήσει τη χώρα καί τον λαό μας, καλώς. Αλλοιώς, ας ρίξει το πτυχίο του στον καταστροφέα εγγράφων.
γ. Αντίδραση
Τα πράγματα είναι απλούστατα:
Αν δεν αρχίσουμε να στέλνουμε τους ενόχους πελατεία στους νεκροθάφτες, η πελατεία των νεκροθαφτών θα συνεχίσουμε να είμαστε εμείς.
Ακούστε με, που σας λέω. Ήπιες καί κόσμιες διαμαρτυρίες μυρίζουν μπαγιάτικο πλέον.
Ατύπως (προς το παρόν), αλλά εξ ονόματος της Ελλάδος, επαναφέρουμε καί επιβάλλουμε τη θανατική ποινή, αφού καταστήσουμε ιδιώνυμα μερικά κακουργήματα, όπως πχ τον εμπρησμό δασών.
δ. Το άμεσο μέλλον
Η ενεργοποίηση ΟΛΩΝ των διαθεσίμων συν-Ελλήνων, καί στον σωματικό, καί στον πνευματικό,καί στον ψυχικό τομέα, είναι εκ των ούκ άνευ.
Αν θέλουμε να έχουμε μέλλον ως λαός.
Υγ: Το ότι το γκουβέρνο τό ‘πιασε κωλοπιλάλα να ξεπουλήσει προδοτικώς ολόκληρα κομμάτια της Ελλάδας, δείχνει σαφέστατα πως οι ηπαπαραίοι εντολοδότες του βιάζονται τρομερά να καλύψουν τον κώλο τους, εν όψει επερχομένων γεγονότων. Γιατί, όμως;
Απλούστα, διότι η Ρωσσία πλέον έχει ξεφύγει αρκετά μπροστά τους στην υπεροπλία, κι η Κίνα τους έχει πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής.
Αυτό, τώρα, συνεπάγεται πως, όπου νά ‘ναι, σκάει ο Γ’ ΠΠ. (Διότι, αν δεν σκάσει, σε λίγο θα είναι πολύ αργά γιά τους υπερατλαντικούς.) Κανείς δεν θα περιμένει μέχρι το 2024, ορόσημο της άτυπης “συμφωνίας κυρίων” γιά ν’ αρχίσουν οι εχθροπραξίες. Κι αυτό σημαίνει πως ναί μέν, η Ελλάδα πληρώνει τώρα γιά όσα δεν φταίει, αλλά σύντομα θα πληρώσουν πανάκριβα κι οι κακοί της δαίμονες γιά όσα φταίνε.
Αυτά τα χαριτωμένα σχεδιάκια, δηλαδή το ότι εμείς κάνουμε την πάπια, αφήνοντας τον καιρό να κυλάει καί την Ελλάδα ν’ αργοπεθαίνει, θα είναι παρελθόν πρίν τη νέα χρονιά.

Θα τα πούμε καλά, παλιοκουφάλες!


Πηγή ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ….