22 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 1066)


Ο δημοσιογράφος και σύμβουλος τέχνης Νικόλαος Σταθούλης «ανέβασε» στη σελίδα του στο Facebook το ποίημα που είχε γράψει ο Μάνος Ελευθερίου για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη τον Μάρτιο του 2015.

Διαβάστε το ποίημα, το οποίο, όπως έγραψε ο κ. Σταθούλης «θα…
μελοποιηθεί στον ουρανό»,

Πώς είναι ο έρωτας γραμμένος στο πετσί μας.

Με γράμματα άραγε ή μαύρους αριθμούς.

Αίμα θηλάζει κι η Ελλάδα κι η ζωή μας

Μα οι εχθροί μας πίνουν μόνο αγιασμούς.

Των δράκων γάλα, δηλαδή. Και το φαρμάκι.

Κρίμα. Δεν γνώρισες τον Κώστα Καρυωτάκη.

Στους ουρανούς θ’ αναγνωρίσουνε ποιος ήσουν.

Ξέρουν αυτοί. Το φωτοστέφανο χρυσό.

Φώτιζες νύχτες των ανθρώπων που θα ζήσουν

κι έχουν και θάνατο και φως μισό μισό.


Οχι τσεκούρι και μπαλτάς. Μήτε και σφαίρα.

Μ’ ένα σουγιά που κόβει φλέβες στον αέρα.

Με του Μακμπέθ πήγες τις μάγισσες, στους βάλτους

να βρεις πώς σμίγει το χρυσάφι με χαλκό

κυνηγημένος απ΄το σώμα σου κοντά τους

αλλά ποιος δαίμονας ξορκίζει το κακό.

Δεν παραστάθηκαν Απόστολοι εκ περάτων

Κι ας πήραν όψη τα μυστήρια των πραγμάτων.

Τι συζητούσες στον Αγρό του Κεραμέως

στους κήπους του αίματος σαν μια σταλαγματιά.

Για στρατηλάτης δεν σου πήγαινε γενναίος

μήτε τσιράκι στων τραμπούκων τη στρατιά.

Επαρχία, επαρχία, όλα τα σφάζεις.

Λυσσάς και ράβεις και κεντάς κι όλο σπαράζεις.

Ο Γκρέκο εδώ, ο Λόρκα εκεί. Ποιος θα κερδίσει.

Τους ξέρεις άραγε να ρίξεις μια ματιά.

Και τώρα ποιος από τους δυο θα ζωγραφίσει

την ομορφιά σου, σαν την άγρια νυχτιά.

Σ’ άγγιξαν άραγε τα φίδια κι οι αράχνες.

Τι μυστικά σού είπε το φως μέσα στις πάχνες.

Αθώοι όλοι. Σε μια χώρα των αθώων.

Δεν σε γνωρίσαμε να πιούμε έναν καφέ,

δυο τρεις κουβέντες για τους άθλους των ηρώων

γι’ αυτούς που ζούνε συντροφιά μ’ έναν χαφιέ.

Λυσσούν να σ’ έβρουν τα σκυλιά. Λυσσούν οι σκύλοι.

Κι η ομερτά στις καφετέριες καντήλι.

Πώς να σου γράψω, το λοιπόν, βιογραφία

αφού οι λέξεις μου είναι μόνο της βροχής.

Ποτέ το μπλε δεν το χωρά δικογραφία.

Θυμίζει σύλληψη κι εκτέλεση εποχής.

Είμαστε άρρωστοι βαριά από νοσταλγία.

Μας περιμένουν τα τσιγγέλια στα σφαγεία.

Μάνος Ελευθερίου

Μάρτης 2015

enikos.gr

Πηγή Το ποίημα του Μάνου Ελευθερίου για τον Γιακουμάκη…

Αντρέα Καμιλέρι
«Ο εσωτερικός σας διάλογος σταματά», «Οι αρνητικές αντιδράσεις λιγοστεύουν», «Αντιστέκεστε και ελέγχετε πιο εύκολα τις παρορμήσεις σας», «Μεγαλώνει η αίσθηση του νοήματος». Αυτά θυμάμαι, αυτά γράφω. Ο τύπος είπε κι άλλα, πολλά. Ψάχνοντας για…
κάτι άλλο (σίγουρα όχι για την ευτυχία), έπεσα πάνω του. Ελεγε ακριβώς αυτό: πώς θα βρούμε την ευτυχία. Βρες λες, λέω. Και κάθομαι να τον ακούσω.

Δεν είν’ κακό να είσαι ανοιχτός σε μία νέα άποψη. Ακόμα και αν ξέρεις πως για να σταματήσει ο «εσωτερικός σου διάλογος» πρέπει να λάβεις νάρκωση για εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Οσο για τις αρνητικές αντιδράσεις, αφού με ξεφώνισε ως «κουμάσι της Αριστεράς» ακόμα και το «Μακελειό» του Χίου, πόσο μεγαλύτερη δικαίωση να προσδοκώ πια;

Τι μένει; Η αντίσταση και ο έλεγχος των παρορμήσεων. Ασ’ το, επόμενο θέμα… Οσο για την αίσθηση του νοήματος, αυτήν δεν την έχω χάσει ακόμα. Μηδενίστρια δεν είμαι. Ούτε της λογικής «όλοι τα ίδια είναι – όλοι τα ίδια κάνουν – τίποτα δεν αλλάζει». Πάντα τρέφω βαθιά στον κόρφο μου την ελπίδα πως ναι, μπορούμε και χειρότερα.

Αυτά σκεφτόμουν, όταν τον ακούω να λέει το απόλυτο: «Εάν πραγματικά θέλετε να γίνετε ευτυχισμένοι, να αποκτήσετε πλούτο, αφθονία και γαλήνη δεν πρέπει να διαβάζετε τα βιβλία που διαβάζουν οι… φτωχοί!».

Πάρε τώρα μια παρόρμηση που θα ‘ναι όλη δικιά σου: Μπα, που να ξεραθείς και φύτρο να μη βγάλεις. Μπα, που να με πάρει και να με σηκώσει που έχασα τον νευρωτικό μου χρόνο για να ακούσω τις καπιταλιστικές σου νουθετήσεις. Μπα, που να σου σκάσουν και τα τέσσερα λάστιχα της Πόρσε και να μην έχεις εύκαιρη ρεζέρβα. Μη συνεχίσω με το ευχολόγιο, το πιάσατε το νόημα.

Το νόημα, του οποίου η αίσθηση όταν μεγαλώνει, γινόμαστε πιο ευτυχισμένοι. Δηλαδή, ανθρωπινότεροι. Ερχόμαστε πιο κοντά στη φύση μας, διεκδικώντας ακριβώς αυτό: το να είμαστε άνθρωποι. Να ρίχνουμε πού και πού ένα βλέμμα κάπου εκεί πιο «ψηλά».

Εχει μαλλιάσει η γλώσσα διανοητών και συγγραφέων που γράφουν τα «βιβλία των φτωχών» (που μόνο πτωχούς τω πνεύματι δεν δημιουργούν) να το λένε. Κάποιοι από δαύτους το ‘καναν και πράξη. «Η συγκατάθεση των Ιταλών στις πιο ακραίες θέσεις αποκαλύπτει τη χειρότερη πλευρά μας, ξεκινώντας από τον ρατσισμό», είπε τις προάλλες ο Καμιλέρι στη La Repubblica. «Στα 93 μου, ευρισκόμενος σε απόσταση αναπνοής από τον θάνατο, αφήνω μια χώρα που δεν περίμενα. Και για τον λόγο αυτό αισθάνομαι ότι απέτυχα ως Ιταλός πολίτης».

Διάσημος έγινε ο 93χρονος με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο που δημιούργησε ως ήρωα των μυθιστορημάτων του. Στα 60 του άρχισε να γράφει. Εξήντα είναι και τα τσιγάρα που καπνίζει κάθε μέρα. Αν και τυφλός πλέον, βλέπει πολύ καθαρά. Και τα τωρινά και τα αλλοτινά (που ξαναγίναν τωρινά). Το φασισμό στην Ιταλία τον βίωσε ήδη από το σχολείο. Τον απέβαλαν γιατί πέταξε ένα αυγό σε ένα σταυρό. Ωστόσο, τελικά πήρε απολυτήριο γιατί δεν έδωσε εξετάσεις, ένεκα που έγινε η επέμβαση των συμμάχων στη Σικελία (απ’ όπου κατάγεται) την ίδια περίοδο. Την εξεταστική.

Ε, μετά από αυτό ακόμα κι εγώ θα γινόμουν μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτό έκανε και γι’ αυτό δουλειά δεν βρήκε. Κάποια στιγμή άρχισε και να γράφει.

Σήμερα, με το ένα πόδι στον τάφο (που ζωή να ‘χει ο άνθρωπος, δεν λέω), τολμάει να πάρει πάνω του την ευθύνη για την «κατάντια του έθνους του». Δεν ξαποσταίνει στις δάφνες του ένδοξου παρελθόντος του, ούτε αναμασάει αντιδραστικά τσιτάτα μόνο και μόνο για το χάζι. Αναλαμβάνει ευθύνη. Του αντιστοιχεί, δεν του αντιστοιχεί, διόλου τον ενδιαφέρει. Φέρει την αίσθησή της. Και είναι καλά μ’ αυτό.

Σε τοπική διάλεκτο έγραφε (και γράφει) ο Καμιλέρι. Στη γλώσσα των «φτωχών». «Κανείς δεν θα σε καταλαβαίνει» του είχε πει ο εκδότης του. «Ας με καταλαβαίνουν 500 άνθρωποι, δεν πειράζει» είχε απαντήσει. Και τον διαβάζουν εκατομμύρια… Σου φτάνει αυτό για «ευτυχία», κύριε τάδε μου, ή μήπως να σ’ το εξηγήσω «παρορμητικά»;

Νόρα Ράλλη

Εφημερίδα των Συντακτών

Πηγή Τα βιβλία των φτωχών…


…ισχυρίζεται ο Τραμπ…

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έγραψε σήμερα στο Twitter πως τα έγγραφα για τον πρώην σύμβουλο της προεκλογικής εκστρατείας του Κάρτερ Πέιτζ επιβεβαιώνουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι…
το υπουργείο Δικαιοσύνης και το FBI παραπλάνησαν τα δικαστήρια.

Το Σάββατο το FBI έδωσε στη δημοσιότητα έγγραφα από την επιτήρηση του Πέιτζ στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγεται προκειμένου να διαπιστωθεί αν συνωμότησε με τη ρωσική κυβέρνηση για να υπονομεύσουν τις εκλογές στις ΗΠΑ το 2016.

«Συγχαρητήρια σε @JudicialWatch και @TomFitton που κατάφεραν να εξασφαλίσουν τα έγγραφα της FISA για τον Κάρτερ Πέιτζ. Ως συνήθως είναι γελοία πυκνογραμμένα αλλά επιβεβαιώνουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το υπουργείο «Δικαιοσύνης» και το FBI παραπλάνησαν τα δικαστήρια. Στημένο Κυνήγι Μαγισσών, μια Απάτη!» έγραψε στο tweet του ο Τραμπ.

ert.gr

Πηγή Υπουργείο Δικαιοσύνης και FBI παραπλάνησαν τα δικαστήρια…


Για δεύτερη μέρα, το κέντρο της Αθήνας είναι αισθητά άδειο.   

Οι δρόμοι της πόλης δεν θυμίζουν σε τίποτα την πολύβουη εικόνα της εβδομάδας ενώ οι παραλίες είναι γεμάτες από πολύ νωρίς το πρωί.   

Πάντως οι περιοχές που…
πλήττονται περισσότερο από την αφρικανική ζέστη (που συνοδεύεται και από μεταφορά σκόνης) είναι στην κεντρική και νότια Ελλάδα. Εκεί, ο υδράργυρος αναμένεται να ξεπεράσει τους 40°C. 


Την ίδια στιγμή, νωρίτερα κλείνει σήμερα και αύριο (22 και 23 Ιουλίου) ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης και του Διονυσιακού Θεάτρου.   

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, «λόγω καύσωνα και για την προστασία των επισκεπτών και των εργαζομένων, και σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία, ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης και του Διονυσιακού Θεάτρου κλείνει για το κοινό σήμερα, Κυριακή 22 Ιουλίου 2018 και αύριο Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018, στις 14:00».

Διαβάστε τη συνέχεια από το κείμενο της Lifo εδώ.

Πηγή Καύσωνας: Ο τσολιάς ακίνητος και η άδεια Αθήνα…


Οι πύργοι στην άμμο όσων θα έπρεπε να δίνουν λύσεις και το αλάτι του τέλματος στις πληγές των λουομένων

Από τον
Γιώργο Κ. Στράτο

Η χώρα είναι εφ’ όλης της ύλης απολύτως ασορτί και συγχρονισμένη με το ημερολόγιο. Η αποχαύνωση της καρδιάς του καλοκαιριού βασιλεύει παντού. Ακλόνητη, όπως όσες και όσοι ποζάρουν στις παραλίες, και ατάραχη, όπως τα ιουλιανά μεσημέρια.

Αμμος τα προβλήματα, αίμα και άμμος, δυστυχώς, για να μην ξεχνιόμαστε ημέρες που είναι. Πάνω σ’ αυτήν την «άμμο» τσαλαβουτάνε με τα «παιχνίδια» τους τα «παιδάκια» που θα ’πρεπε να δίνουν ή να προτείνουν λύσεις. Γεμίζουν κουβαδάκια με λάσπη.
Οταν δεν τα πετάνε το ένα στο άλλο, χτίζουν πύργους στην άμμο που τους βαφτίζουν «επικοινωνιακή πολιτική». Παίζουν «πόλεμο» με τσουγκράνες και φτυάρια για πλάκα και στην πλάκα, με θέματα που βαραίνουν πραγματικοί πόλεμοι ή που μπορεί να προκαλέσουν τέτοιους.
Πετάνε «μπάλες και μπαλάκια» τα προβλήματα στον επόμενο. Βλέπεις, με τέτοιες θερμοκρασίες δεν είναι για να καταπιάνονται και με… καυτά θέματα! Γι’ αυτό προτιμούν τα «πλαστικά»· πλαστικά παιχνίδια, όπως και οι παίκτες. «Ιαπωνίας, δεν σπάνε, δεν χαλάνε» που λένε και στη λαϊκή!

Μόνο που τα «παιδάκια» αυτά δεν λογοδοτούν πλέον μόνο στους γονείς τους, αλλά και στους υπόλοιπους «λουομένους», σ’ εμάς. «Λουόμενοι»: Μάλιστα, αυτό είμαστε, με όλα αυτά που έχουμε λουστεί, με αυτά που λουζόμαστε και με αυτά που προβλέπεται να λουστούμε συντόμως.
Και δεν βλέπω και ξέπλυμα. Διότι ζυγό δεν υποφέρει ο τράχηλός μας, που λέει κι ο ποιητής, το «αλάτι» το υποφέρουμε μέχρι να γίνουμε «παστοί». «Αλάτι» δεν είναι τα επιδόματα ελεημοσύνης που προκύπτουν από ανάληψη χρεών στον αιώνα των αιώνων; «Αλάτι» δεν είναι η εικόνα στην αγορά εργασίας και στους μισθούς; «Αλάτι» δεν είναι το φευγιό των καλύτερων μυαλών;

Το πιο «χοντρό αλάτι» στην πληγή μας είναι η εικόνα που παρουσιάζει η συντριπτική πλειονότητα όσων μένουμε εδώ, αλλά είμαστε αλλού. Εξαθλιωμένοι από την παρατεταμένη οικονομική κρίση, παρακολουθούμε παραζαλισμένοι ένα έργο δίχως αρχή, μέση και τέλος, όντες οργισμένοι, γιατί δεν βλέπουμε φως πουθενά, και θυμωμένοι, γιατί είμαστε παγιδευμένοι. Η αντίδρασή μας σε όλα αυτά είναι να χώνουμε βαθύτερα το κεφάλι μας στην άμμο, εθελοτυφλώντας ότι ακόμη και μέσα στον κακό χαμό εμείς και η πάρτη μας θα τη βγάλουμε καθαρή!

Η έξοδος από το τέλμα απαιτεί όραμα. Απαιτεί βουτιά στο μέλλον… Ωρα της είναι, γιατί νιώθω ότι σας «παραδρόσισα». Αυτό το όραμα δεν φαίνεται να έχει δοθεί καθαρά και πειστικά. Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε το γεγονός ότι ένα διψήφιο ποσοστό συμπατριωτών μας αισθάνεται μια χαρά μέσα στη μιζέρια του; Δεν είναι όλοι ούτε ασθενείς ούτε βολεμένοι.

Επιλέγω να μιλήσω τώρα για όλα αυτά. Στιγμή ανεπίκαιρη, καθώς μαζί με τα σώματα είναι και τα μυαλά μας καμένα στην ξαπλώστρα και δεν λένε να σηκωθούν.

Εχω εμπιστοσύνη, όμως, στη θετική ενέργεια που φέρνουν η αύρα και το ιώδιο στη νοημοσύνη και η απεραντοσύνη της θάλασσας στον ψυχισμό των ανθρώπων.

Και θέλω να πιστεύω ότι ακόμη και ένα καλοκαίρι με τόσο πολλή καταχνιά, όπως το φετινό, μπορεί να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε καλύτερα προετοιμασμένοι το πολύ «καυτό» φθινόπωρο που έρχεται. Για να σταθούμε όρθιοι, με το φως και τη φρεσκάδα από τα πελάγη μας, απέναντι στα ρετάλια και τα απολιθώματα που σκοτεινιάζουν το μέλλον μας.



*Δικηγόρος – δημοσιογράφος

Πηγή: ΔημοκρατίαΠηγή ΜΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΜΕΝΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΞΑΠΛΩΣΤΡΑ


Ποιος ήταν λοιπόν ο Τσακυράκης που σήμερα όλοι μιλούν γι’ αυτόν;

Και γιατί τόσο καιρό δεν είχαμε δει το όνομά του στην «πρώτη σελίδα» των σάιτ; Γιατί όλοι αυτοί που…
σήμερα γράφουν «πόσο σημαντικός ήταν» δεν τον άκουγαν; Γιατί δεν είχαμε τον Τσακυράκη στην πρώτη γραμμή; Και γιατί αφού είναι τόσο δυσαναπλήρωτο το κενό, δεν τον ψηφίσαμε όλοι το 2014, να γίνει ευρωβουλευτής (τη μια και μοναδική φορά που ο ίδιος ζήτησε την ψήφο των πολλών);

Ο Σταύρος Τσακυράκης ήταν η εξαίρεση που μας βολεύει να εκτιμάμε. Το αξιακό μας άλλοθι. 
Η εξαίρεση στον αντιδικτατορικό αγώνα, η εξαίρεση στα πανεπιστήμια, η εξαίρεση στη σκέψη, η εξαίρεση στη δικαιοσύνη, η εξαίρεση στο ήθος, η εξαίρεση στην πολιτική, η εξαίρεση στο Facebook – γιατί, και εδώ, ήταν αντίπαλος στον λαϊκισμό και την ευκολία.

Τον είχαμε σταυρώσει να κόψει το τσιγάρο και όταν το έκοψε ήταν πια αργά. Αλλά από την άλλη, Τσακυράκης χωρίς ρωμαλέα πάθη γίνεται; Δεν γίνεται. Αν δεν οργίζεσαι, αν δεν παθιάζεσαι πώς να σε αγαπήσει ο άλλος;

Ο Σταύρος ήταν σπουδαίος. Η εξαίρεση που χειροκροτάμε αλλά δεν τολμάμε να ακολουθήσουμε. Τρομάζουμε με τα μεγάλα κύματα και ανεβαίνουμε στα μεγάλα καράβια. Εκείνος όμως θαλασσοδερνόταν. Εκεί ήταν ευτυχισμένος. Να υπερασπίζεται μέχρι τέλους τις απόψεις του. Δεν λέω ότι ήταν όλες σωστές – δεν ξέρω, ίσως να ήταν – μάλωνε ακόμη και με τον εαυτό του, αναθεωρούσε και προχωρούσε.

Δεν ήταν ο βολικός τύπος που συμμορφωνόταν με τις επιθυμίες του πλήθους ή της εξουσίας. Πραγματικός διανοητής, συναισθηματικά ευφυής, γενναίος στα μικρά και στα μεγάλα. Αρκεί να κρατούσε ζωντανό το μυαλό του και το μυαλό μας. Αυτό τον ένοιαζε.

Από τις φωτογραφίες του, θα επιλέξω μόνο μια. Είναι στους Δελφούς. Παραδομένος στον ήλιο και στην αγκαλιά της Πόπης – και ελπίζω να μου το συγχωρέσει η Πόπη που δεν τις αρέσουν οι δημοσιότητες. Η αρρώστια είχε ξεκινήσει. Αλλά αυτός συνέχιζε χαμογελαστός στην ανηφόρα. Για το Μαντείο των Δελφών και την Κασταλία πηγή.

ΥΓ: Α, θέλω να ειδοποιήσω τα παιδιά που σήμερα με περιμένουν στην Θεσσαλονίκη και αύριο στην Νάουσα, τη Βέροια, την Κοζάνη, ότι δεν θα πάω. Θα μείνω το βράδυ στον Μόλυβο. Εκεί που ο Σταύρος ήθελε να τελειώσουν όλα γιατί από εκεί ξεκίνησαν όλα. Σε αυτά τα χώματα να παραδοθεί. Χώματα αναμεμειγμένα με το δάκρυ του, τα γέλια του, τον ιδρώτα του, των παιδικών του χρόνων αλλά και όλων των καλοκαιριών, που τόσο λαίμαργα κατάπινε.

Σταύρος Θεοδωράκης (fb)

Πηγή Ο Σταύρος Τσακυράκης ήταν το αξιακό μας άλλοθι…


Τίτλος σε αρχική σελίδα ενημερωτικού σάιτ για το ρεπορτάζ από την κηδεία του Σωκράτη Κόκκαλη τζούνιορ: «Όλα όσα δεν έδειξαν οι κάμερες. 

Οι λιποθυμίες, η συγκίνηση, οι…
αδιάφοροι! Τρομερό παρασκήνιο». Αν αυτό είναι 
δημοσιογραφία μιλάμε για βαριά άρρωστη. Καμιά, σωτηρία γι αυτούς που γράφουν ποιοι λιποθύμησαν σε μια τελετή πόνου και διαλαλούν το ρεπορτάζ που έκαναν πίσω από τις κάμαρες σαν να πρόκειται για σύνηθες κοσμικό γεγονός. 

Η ίδια απογοήτευση για αποθεραπεία και γι αυτούς που σπεύδουν να ανοίξουν το λινκ για να διαβάσουν το «τρομερό παρασκήνιο» από την κηδεία ενός νέου ανθρώπου. Αθεράπευτη διαστροφή «δημοσιογράφων» και του κοινού τους.

harddog-sport.blogspot

Πηγή Άρρωστη «δημοσιογραφία»…

γράφει ο Δημήτρης Γιαννόπουλος

Από χρόνια προσπαθώ να δώσω στο κόσμο να καταλάβει τι είναι αυτό…

που εμποδίζει την κοινωνία να αντιδράσει συλλογικά στα εγκλήματα του πολιτικού κατεστημένου εις βάρος της και σε βάρος του έθνους είναι η αδρανοποίηση όλων των φορέων αντιπροσώπευσης (συνδικαλιστικών, επαγγελματικών, ακαδημαϊκών, πολιτιστικών κλπ) της «κοινωνίας των πολιτών» από τον παραταξιακό φατριασμό που επικράτησε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης παντού, ξεκινώντας από την κομματικοποίηση του φοιτητικού χώρου, η οποία γρήγορα μεταδόθηκε σαν επιδημία σε κάθε συλλογικό θεσμό.
Τα αποτελέσματα αυτού του μοναδικού στην παγκόσμια ιστορία (τουλάχιστον της Δύσης) φαινομένου είναι ορατά στον καθένα, αλλά απωθούνται και διαστρέφονται σαν να προέρχονται από ατομικά «ελαττώματα και νοοτροπίες» του Έλληνα!

Δεν αποδίδονται ποτέ στον εξώφθαλμο και συστηματικό πολιτικό παροπλισμό του πολίτη από κάθε μορφής «πρωτοβάθμιες» επαγγελματικές ενώσεις, κοινωνικούς ή πολιτιστικούς συλλόγους, δημοτικά συμβούλια, τοπικές κινήσεις, ομίλους, επιμελητήρια κλπ. όπου ο καθένας συμμετέχει συνήθως «εθελοντικά», πληρώνοντας μάλιστα και «συνδρομή», ψηφίζοντας πολλές φορές μέσα από «αμεσοδημοκρατικές» διαδικασίες.

Όλοι αυτοί οι φορείς ασχολούνται επί παντός του επιστητού ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.

Γιατί η Πολιτική θεωρείται «αποκλειστική αρμοδιότητα» της απολυταρχικής κομματοκρατίας που ελέγχει ασφυκτικά τους φορείς της Κοινωνίας Πολιτών, μέσα από παρατάξεις, εγκαθέτους και κάθε λογής επαγγελματίες τραμπούκους, δοσιλόγους της Εσωτερικής Κατοχής.

Έτσι ακριβώς, μια αδίστακτη κάστα ανικάνων και ψυχοπαθών, που δεν αντιπροσωπεύουν παρά αμελητέο ποσοστό του κοινωνικού σώματος, έφτασε να ελέγχει πάνω από το 95% του …εκλογικού σώματος και να εξοντώνει κάθε τι που θα μπορούσε να απειλήσει τα παρασιτικά προνόμια και τις ασυλίες της. Μια απλή σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη, θα μας πείσει γιατί διαφέρουν τόσο πολύ από την Ελλάδα.

Πολλές χώρες (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ισλανδία, Γαλλία κ.α.) δέχτηκαν επιθέσεις και εκβιασμούς από Βρυξέλλες, Βερολίνο και Φρανκφούρτη για επιβολή του Γερμανικού δόγματος της σκληρής λιτότητας και κατεδάφισης κοινωνικών δικαιωμάτων τα τελευταία 8 χρόνια.
Αλλά οι κινητοποιήσεις, καταγγελίες και αντιστάσεις φορέων της Κοινωνίας Πολιτών απέτρεψαν τις πολύ χειρότερες και ανεπανόρθωτες οικονομικές καταστροφές που υπέστησαν οι Έλληνες.

Από το 2015 χιλιάδες νέες κινήσεις πολιτών και αυθόρμητες κινητοποιήσεις ή συναγερμός σε ομάδες κοινωνικών μέσων στο διαδίκτυο ξεσήκωσαν τους Ευρωπαίους ενάντια στην ύπουλη στρατηγική Μέρκελ-Σόρος για κατάλυση των συνόρων, αποεθνοποίηση και αντικατάσταση πληθυσμών με τα οργανωμένα καραβάνια, δήθεν «προσφύγων», υπό την καθοδήγηση καλοπληρωμένων ΜΚΟ και δουλεμπόρων.

Απέναντι λοιπόν στα πολιτικά και εθνικά προτάγματα των καιρών, ο Έλληνας στέκεται δίπλα στους συμπατριώτες του, μοναχικός, απομονωμένος, αλλοτριωμένος, και —το χειρότερο— «αυτοκατηγορούμενος» επειδή βρίσκεται ανήμπορος να αντισταθεί στον επαπειλούμενο αφανισμό του.

Ξεχνάει, δυστυχώς, πως πριν λιγότερο από δέκα χρόνια — κάθε φορά που βόλευε το πολιτικό σύστημα με τις χιλιάδες παρατάξεις και συντεχνίες του — η Αθήνα παρέλυε, πνιγόταν ή καιγόταν από ογκώδης διαδηλώσεις, καταλήψεις, απεργίες, κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες… ΟΛΕΣ ΓΙΑ ΨΥΛΟΥ ΠΗΔΗΜΑ, σε σύγκριση με τη σημερινή Καταστροφή, όπου δεν κουνιέται φύλλο οργανωμένης δράσης.

Και το χειρότερο απ’ όλα: Οι πιο σκληροί δημόσιοι τιμητές των δήθεν «καναπεδάτων», αποχαυνωμένων, αδιάφορων κλπ. συμπολιτών τους (επειδή «δεν εξεγείρονται»), τυχαίνει να είναι ενεργά μέλη των πιο ισχυρών επαγγελματικών σωματείων, πολιτιστικών συλλόγων, επιστημονικών και ακαδημαϊκών εταιριών της χώρας (π.χ. Ακαδημία Αθηνών, Ένωση Δικαστών και Εσαγγελέων, Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων, Οικονομικό Επιμελητήριο, Τεχνικό Επιμελητήριο, Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών, Σύνοδος Πρυτάνεων, ΕΣΗΕΑ…).

Ας μου πει ένας από δαύτους τους «εθνικούς κήνσορες» της «πολιτικής απάθειας των άλλων», πότε απαίτησε ο ίδιος προσωπικά τελευταία φορά από το Σωματείο του να εκδώσει έστω και ένα ψήφισμα διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν στην πατρίδα του σε βάρος του Συντάγματος, του Λαού, και του Έθνους.



https://anastoxasmoi.gr

indobserver Πηγή ΔΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ ΑΠΑΘΗΣ ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ! ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ…

Ο Θεός ποτέ δεν αφήνει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος εγκαταλείπει το Θεό … μένει μόνος του κι απογοητεύεται…και τότε τον εγκαταλείπει κι ο θεος δηλ. δε μπορεί να παρέμβει αφου εμεις δε θέλουμε τη βοήθειά του.. Όταν ο Θεός επιτρέπει δοκιμασίες τότε είναι πάντα δίπλα στον άνθρωπο και τον στηρίζει, εφόσον ο άνθρωπος ζητήσει τη βοήθειά Του. Συνεπώς η στήριξή μας στις δοκιμασίες εξαρτάται από το αν συνειδητοποιούμε, ότι έχουμε ανάγκη τη βοήθεια του Θεού και με πόση εμπιστοσύνη στρεφόμαστε προς Αυτόν αναζητώντας τη παρηγοριά της Αγάπης Του…της σοφίας Του.. Όσο μεγαλύτερες είναι οι δυσκολίες κι όσο πιο πολύ εγκαταλειπόμαστε από τις δυνάμεις μας και την ανθρώπινη βοήθεια τόσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη της παρηγοριάς της Θείας Χάριτος.Ο Ιώβ έφθασε στα όρια, που δύσκολα μπορεί να ξεπεράσει ο άνθρωπος..Εμεις ;;;




ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΑΜΑΤΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ CD ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ,ΚΟΜΜΑΤΙ »ΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΜΙΛΑΕΙ»Πηγή Ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Για ρίξε μια ματιά…

Πιστεύετε ότι κάποιος άλλος συνδέθηκε στο Windows υπολογιστή σας, ενώ εσείς λείπατε από το σπίτι; Σε αυτό το άρθρο θα σας δώσουμε ορισμένους χρήσιμους τρόπους για να μάθετε αν κάποιος χρησιμοποίησε ή όχι τον υπολογιστή σας.

Κάθε πρόσφατη δραστηριότητα καταγράφεται στον υπολογιστή σας, και μάλιστα όχι μόνο σε ένα σημείο. Αν θέλει κάποιος να κρύψει τα ίχνη του θα πρέπει να είναι και πολύ καλός γνώστης αλλά και πολύ υπομονετικός. Αλλά ας δούμε τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εξακριβώσουμε αν υπήρξε κάποια άγνωστη δραστηριότητα.

Πρόσφατη Δραστηριότητα

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Αν κάποιος έχει αποκτήσει πρόσβαση στο λογαριασμό σας, τότε θα πρέπει να τον έχει χρησιμοποιήσει για κάτι. Άρα, θα πρέπει να ελέγξετε για αλλαγές στον υπολογιστή σας που δεν προέρχονται από εσάς.

Αν μιλάμε για τα Windows 10 τότε αν κάνετε κλικ στην έναρξη θα δείτε να εμφανίζονται τα πιο πρόσφατα χρησιμοποιημένα προγράμματα. Λογικά θα δείτε στην λίστα αυτή ένα πρόγραμμα που δεν το έχετε χρησιμοποιήσει πρόσφατα και που ο εισβολέας το έτρεξε. Το μειονέκτημα σε αυτή την μέθοδο είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιήσατε κοινά προγράμματα ή να το έχει διαγράψει από την λίστα, αν είναι αρκετά έξυπνος. Επιπλέον, στο μενού της έναρξης θα δείτε στα δεξιά το πεδίο «Πρόσφατα στοιχεία» (Recent Items). Εκεί φαίνονται όλα τα αρχεία που άνοιξαν πρόσφατα. Η καταχώρηση των αρχείων παραμένει στο «Πρόσφατα στοιχεία», ακόμη και αν τα πραγματικά αρχεία έχουν διαγραφεί.

Άλλη πρόσφατη δραστηριότητα βρίσκεται στο ιστορικό του browser σας, στα πρόσφατα έγγραφα του Office, καθώς και στο Πίνακας Ελέγχου > Προγράμματα με ταξινόμηση ανά ημερομηνία εγκατάστασης για αναζήτηση των προσφάτων εγκατεστημένων προγραμμάτων.

Ελέγξτε τα συμβάντα των Windows

Το παραπάνω βήμα ήταν απλά για να σας ενημερώσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Τώρα ας σοβαρευτούμε και ας ψάξουμε για κάποια ατράνταχτη απόδειξη. Τα Windows κρατούν πλήρες αρχείο για το αν ένας λογαριασμός συνδέθηκε με επιτυχία, αλλά επίσης και για τις αποτυχημένες προσπάθειες σύνδεσης. Μπορείτε να δείτε αυτό το αρχείο από το πρόγραμμα προβολής συμβάντων των Windows.

Για να αποκτήσετε πρόσβαση στο πρόγραμμα προβολής συμβάντων των Windows, πατήστε τα πλήκτρα «Win + R» και πληκτρολογήστε eventvwr.msc στο παράθυρο διαλόγου «Εκτέλεση». Πατήστε Enter και το πρόγραμμα προβολής συμβάντων θα ανοίξει.

Εδώ, κάντε διπλό κλικ στο κουμπί «Αρχεία καταγραφής των Windows» (Windows Logs) και, στη συνέχεια, κάντε κλικ στο «Ασφάλεια» (Security). Στη μέση του πίνακα θα δείτε τις προσπάθειες για σύνδεση με την ημερομηνία και την ώρα. Κάθε φορά που συνδέεστε, τα Windows καταγράφουν την προσπάθειά σας. παρατηρήστε την ημέρα και ώρα της πρόσφατης καταγραφής για να δείτε αν είχατε απρόσκλητο επισκέπτη.

Αν υπάρχει μια μη αναγνωρίσιμη από εσάς καταχώρηση, αυτό σημαίνει ότι κάποιος απέκτησε πρόσβαση στον υπολογιστή σας. Τα Windows δεν καταγράφουν ψεύτικες καταχωρήσεις, ώστε να μπορείτε να εμπιστεύεστε αυτά τα δεδομένα. Επιπλέον, μπορείτε επίσης να ελέγξετε σε ποιο συγκεκριμένο λογαριασμό είχε πρόσβαση ο παρείσακτος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (αν έχετε πολλούς λογαριασμούς). Για να ελέγξετε, κάντε διπλό κλικ επάνω στην ύποπτη εγγραφή και δείτε το «Όνομα Λογαριασμού» (Account Name) στο παράθυρο που θα ανοίξει.

Δείτε στο Start Up τις λεπτομέρειες της τελευταίας εισόδου

Η παραπάνω μέθοδος είναι αρκετά καλή για να πιάσει τον εισβολέα, αλλά έχετε υπόψη ότι αν είναι αρκετά έξυπνος μπορεί να καθαρίσει όλα τα αρχεία καταγραφής συμβάντων. Αν δεν είναι τόσο έξυπνος τότε σε αυτή την περίπτωση μπορείτε να ρυθμίσετε τα στοιχεία της τελευταίας σύνδεσης για να δείτε την πρόσφατη εκκίνηση του υπολογιστή σας. Αυτός ο τρόπος θα σας δείξει την πρόσφατη είσοδο του λογαριασμούς σας καθώς και κάθε αποτυχημένη προσπάθεια. Η πληροφορία αυτή δεν μπορεί να διαγραφεί.

Θα χρειαστεί να πειράξετε το αρχείο μητρώου των windows οπότε φροντίστε να δημιουργήσετε ένα αντίγραφο ασφαλείας πριν από οποιαδήποτε κίνηση σας. πατήστε τα πλήκτρα «Win + R» και πληκτρολογήστε regedit στο παράθυρο της εκτέλεσης που θα εμφανιστεί. Το μητρώο των Windows θα ανοίξει.

Αναζητήστε την τοποθεσία:

Τώρα κάντε δεξί κλικ στο φάκελο «System» φάκελο και επιλέξτε το «Δημιουργία» (New) και μετά το «Τιμή DWORD» (DWORD value). Θα δημιουργηθεί μια καταχώρηση που θα είναι έτοιμη να μετονομαστεί. Μετονομάστε την σε «DisplayLastLogonInfo».

Κάντε διπλό κλικ σε αυτήν την καταχώρηση, και ορίστε το «Δεδομένα τιμής» (value) σε «1». Τώρα κάθε φορά που εσείς (ή κάποιος άλλος) να συνδεθείτε με τον υπολογιστή σας, θα δείτε πρώτα τη τελευταία είσοδο και κάθε αποτυχημένη προσπάθεια.



ΠΗΓΗΠηγή Πώς θα μάθεις εύκολα αν κάποιος άλλος συνδέθηκε στον υπολογιστή σου