26 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 1062)

…μέσα στο γραφείο του στην Ξάνθη…

Μυστήριο καλύπτει τη δολοφονία ασφαλιστή μέσα στο γραφείο του στην Ξάνθη την Τρίτη.

Τον…
55χρονο βρήκε η κόρη του και αμέσως κλήθηκε η αστυνομία.

Ο ασφαλιστής βρέθηκε γύρω στις 3 μ.μ. πεσμένος μπρούμυτα στο γραφείο του.

Τη σκηνή του εγκλήματος εξέτασε άμεσα συνεργείο της σήμανσης, ενώ λίγο πριν τις 7 μ.μ. έφτασε ο ιατροδικαστής Νίκος Κιφνίδης, ο οποίος διαπίστωσε ότι το θύμα πυροβολήθηκε γύρω στις 10 το πρωί στη θωρακική χώρα, ακριβώς στην καρδιά.

Σύμφωνα με το xanthi2.gr, το χτύπημα χαρακτηρίζεται από πηγές της Αστυνομίας «επαγγελματικό».

Από τα πρώτα ευρήματα φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε 22άρι όπλο, το οποίο δεν βρέθηκε στον χώρο του εγκλήματος.

Η Αστυνομία αναζητά οπτικό υλικό από την κίνηση στην είσοδο του κτιρίου, καθώς και άλλα στοιχεία προκειμένου να φθάσει στον δράστη…

newsbeast.gr

Πηγή Θρίλερ με δολοφονία ασφαλιστή…

…για την αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών…

Ολοκληρώθηκε, κατατέθηκε στο ΓΕΕΘΑ και αξιολογείται, η ΕΔΕ για την υπόθεση αιχμαλωσίας των δύο στρατιωτικών μας από τους Τούρκους. Η πρώτη αίσθηση που υπάρχει για τα…
όσα περιλαμβάνει η ΕΔΕ, είναι πως τα πιο ενδιαφέροντα από τις καταθέσεις που υπάρχουν είναι αυτά που έχουν ειπωθεί από τους γονείς των δύο στρατιωτικών.

Υπενθυμίζουμε ότι την πρώτη φορά που κατατέθηκε το πόρισμα της ΕΔΕ, το ΓΕΕΘΑ το επέστρεψε μαζί με ένα ερωτηματολόγιο 14 σελίδων. Από τις πληροφορίες που υπάρχουν προκύπτει ότι οι πολλές ερωτήσεις που είχε υποδείξει το ΓΕΕΘΑ δεν έχουν απαντηθεί επαρκώς.

Έχουν περάσει ήδη 161 ημέρες από την σύλληψη των στρατιωτικών μας. Η ένταση που επικρατεί στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας για την υπόθεση του Αμερικανού πάστορα που ο Ερντογάν αρνείται να απελευθερώσει έχει περιπλέξει ακόμη περισσότερο την κατάσταση…

Πηγή: militaire.gr

Πηγή Κατατέθηκε η ΕΔΕ…

Πολύ πριν διαπιστώσουμε τι ακριβώς έγινε στο Μάτι στις 23 Ιουλίου βγάλαμε τα πορίσματα, έγιναν τηλεδίκες κι αποδόθηκαν οι πρώτες ευθύνες με μια τραγική διαπίστωση: όλα…
γίνονται μπροστά στις κάμερες, για τις κάμερες.Κρατάνε όσο η επικαιρότητα με τα μέσα ενημέρωσης να υποκαθιστούν την έρευνα ή να την κατευθύνουν, να δικάζουν και να καταδικάζουν, να υπαγορεύουν και να αποφασίζουν -μέχρι να γίνει είδηση η επόμενη συγκλονιστική τραγωδία.

Η πολιτική εκμετάλλευση αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε όριο με κραυγές και προσωπικές με επιθέσεις, με μίσος και μισαλλοδοξία, με απαίτηση για πολιτικό αίμα και ανθρωποφαγία. «Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο: Αλέξης Τσίπρας. Όσο και αν επιχειρεί ο Πρωθυπουργός μέσα στην ταραχή του να διασωθεί απομακρύνοντας τους επικεφαλής της ΕΛΑΣ και της Πυροσβεστικής, οι Έλληνες ξέρουν ότι ο ίδιος και η κυβέρνηση του βρίσκονται σε αποδρομή» είναι το σχόλιο της ΝΔ».

Είναι σαφές ότι φταίει η κυβέρνηση και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας. «Εις μάτην όμως νομίζουν ότι έτσι θα απαλλάξουν από τις ευθύνες τους τον κ. Τσίπρα και την ανίκανη Κυβέρνησή του. Έχουν τελειώσει. Απομένει η τυπική πράξη με την καταδίκη των πολιτών στις εκλογές» θα προσθέσει το Κίνημα Αλλαγής.

Η λύση είναι η παραίτηση της κυβέρνησης και οι εκλογές για την αντιπολίτευση που περιμένει με ανυπομονησία τις δημοσκοπήσεις. «Η καθυστερημένη αποπομπή του κυρίου Τόσκα δεν πρόκειται, όμως, να ξεγελάσει κανένα. Αναλάβετε την πολιτική ευθύνη για την ανείπωτη τραγωδία στην Ανατολική Αττική και παραιτηθείτε. Αν φυσικά έχετε φιλότιμο και τσίπα».

Τα δύο κόμματα δεν έμαθαν τίποτα από τραγωδίες που συνέβησαν επί κυβερνήσεων τους -όπου δεν παραιτήθηκε κανένας, ούτε αισθάνονται την ανάγκη για αυτοκριτική καθώς κυβέρνησαν αυτή τη χώρα σαράντα χρόνια και παρά τις ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης, όπως είπε προς στιγμήν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπάρχουν «διαχρονικές ευθύνες».

Αν δεν αποδεχθούμε τις θεωρίες περί αναπότρεπτου και δεν αρκεστούμε σε υποκειμενικές ευθύνες αξιωματούχων που έκαναν λάθος ή δεν έκαναν αυτό που έπρεπε θα φτάσουμε σε ένα πλέγμα προβλημάτων. Που ξεκινούν από την πρόληψη, τη νομοθεσία που διαχέει ευθύνες σε έναν πολυνομικό λαβύρινθο. Τις αδυναμίες του συστήματος πολιτικής προστασίας και την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού που μάλιστα έκανε «επιτυχείς» ασκήσεις ετοιμότητας πρόσφατα τόσο στο Νταού, όσο και στο …Μάτι, όπου οι υπεύθυνοι αλληλοσυνεχάρησαν ο ένας τον άλλον.

«Η ​​τραγική εμπειρία στο Μάτι ανέδειξε και πάλι την αδυναμία του διοικητικού συστήματος Πολιτικής Προστασίας (Π.Π.). Η έλλειψη προληπτικών δράσεων (σχεδιασμός, σενάρια και χαρτογράφηση κινδύνου, ασκήσεις ετοιμότητας, ενημέρωση πληθυσμού), αλλά και η απουσία ενός αποτελεσματικού κεντρικού συντονιστικού «εγκεφάλου», δεν επέτρεψαν να γίνει συντεταγμένη εκκένωση, η οποία ασφαλώς θα έσωζε αρκετές ζωές» θα συμπεράνει ο δρ Γεράσιμος Παπαδόπουλος, διευθυντής Ερευνών του Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Η αλήθεια είναι πως σε ένα ανεπαρκή μηχανισμό έτυχαν ‘ακραία καιρικά φαινόμενα» κι έτσι ήταν «ανθρωπίνως αδύνατο» να αντιμετωπισθεί η φονική πυρκαγιά που θα μπορούσε να έχει περισσότερα θύματα. Αν δεν έκλεινε την Λεωφόρο Μαραθώνος, όπως είπε ο αρχηγός της Αστυνομίας, θα υπήρχαν άλλα 400 καμμένα αυτοκίνητα εκεί με ανυπολόγιστο αριθμό θυμάτων.

Αν στο Μάτι ο εγκλωβισμός συνέβαινε νωρίτερα θα υπήρχαν περισσότερα θύματα. Κι αν η φωτιά η οποία ποτέ δεν νικήθηκε, αλλά υποχώρησαν οι άνεμοι, προχωρούσε στον Άγιο Ανδρέα, στις παιδικές κατασκηνώσεις, κανείς δεν ξέρει τι θα συνέβαινε: η εκκένωση, αν και υπήρχε σχέδιο, κράτησε πολλές ώρες.

Εκ του αποτελέσματος τίθεται το ερώτημα γιατί δεν εκκενώθηκε το Μάτι για να δοθεί η απάντηση πως δεν υπήρχε χρόνος. Η αλήθεια είναι πως με στροβιλιζόμενους άνεμους και με την εκτίμηση πως θα πήγαινε στο Διόνυσο αυτός που θα διέταξε εκκένωση θα έπρεπε να το κάνει σε μια ευρύτερη περιοχή κι όχι μόνο στο Μάτι υπό συνθήκες πανικού με ανυπολόγιστα αποτελέσματα.

Η πιο τραγική αλήθεια είναι πως από τότε ως τώρα πέρα από τις περιπολίες και απαγόρευση της κίνησης στα επικίνδυνα δάση δεν έχει αλλάξει κάτι στην πολιτική προστασία, την επάρκεια του μηχανισμού και την πρόληψη. Προφανώς δεν είναι μόνο το Μάτι και ο κίνδυνος δεν έχει περάσει, αλλά θα ασχοληθούμε με αυτόν μόνο αν υπάρχουν θύματα κι αν το θέμα γίνει είδηση.

Ούτε η παραίτηση ενός υπουργού ή όλης της κυβέρνησης θα είναι η λύση του προβλήματος, αν και η αντιπολίτευση -χωρίς άλλες προτάσεις- πιστεύει πως η απάντηση σε μια φονική πυρκαγιά είναι οι εκλογές. Ή, όπως φαίνεται, η κυβέρνηση -προς τον παρόν- απαντά πως όταν καιγόμαστε κάνουμε …ανασχηματισμό της κυβέρνησης και κοιτάζουμε τις δημοσκοπήσεις.

Μαζί με την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού δεν κατέρρευσε, αν υπήρχε, η εμπιστοσύνη του κόσμου στο κράτος -που επαιτεί για την καταστροφή στο Μάτι, αλλά όλο το πολιτικό σύστημα. Ο κομματισμός, η αντίληψη πως φταίνε οι άλλοι και πως το πρόβλημα θα λυθεί αν αλλάξει η κυβέρνηση.

Ένα μοντέλο «ανάπτυξης» κατέρρευσε μαζί με το μικροαστικό όνειρο «ένα σπίτι στο δάσος» καθώς για πρώτη φορά ενοχοποιείται και ο «πολίτης» που μπαζώνει το ρέμα και φωνάζει «που είναι το κράτος». Ο ψηφοφόρος που πολλές φορές αντάλλαξε τη ψήφο του με ρεύμα στο αυθαίρετο, ο «πολίτης» που καμιά φορά λάδωσε την Πολεοδομία. Ο καταναλωτής που αγόρασε ένα προϊόν επικίνδυνο και τον εξαπάτησαν, πάντα αθώος, ανεύθυνος και προδομένος.

Η απάντηση σ΄αυτή την τραγωδία, καθώς έχουν προαναγγελθεί οι επόμενες που μπορεί να οφείλονται σε πλημμύρες όπως η αναδόμηση του συστήματος προστασίας μαζί με τις κατεδαφίσεις, αλλαγές στην νομοθεσία και την φονική πολυνομία, οι τομές στην γραφειοκρατία και την δικαιοσύνη -που εμπλέκεται άμεσα, θα πάρουν πολλά χρόνια. Θα απαιτήσουν πολλές κυβερνήσεις -που πρέπει να κινηθούν στην ίδια γραμμή με ένα εθνικό σχέδιο, που δεν φαίνεται να υπάρχει με αυτές τις πολιτικές αντιλήψεις.

Πιθανόν ο Πρωθυπουργός, πολιτικός μηχανικός ο ίδιος, όταν κάλεσε δυο επιστήμονες στο Μέγαρο Μαξίμου να έχει αντιληφθεί ότι αν και το πρόβλημα είναι πολιτικό -με πολλαπλό τρόπο- δεν μπορούν να το λύσουν τα πολιτικά κόμματα.Ούτε αυτά που πιστεύουν ότι φταίει το κράτος της Δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ, ούτε αυτά που πιστεύουν πως «χωρίς μπάζωμα, δεν υπάρχει ανάπτυξη», πως φταίει η κυβέρνηση, αλλά όχι αν είναι δική μας.

Υπάρχουν και επιστήμονες που δεν ανήκουν σε κόμματα ή δεν βγαίνουν στα κανάλια, που για την θεαματικότητα ή άλλα συμφέροντα σύντομα θα βρεθούν στο πλευρό του «πολίτη» που του κατεδαφίζουν το σπίτι. Αυτοί μπορούν να δώσουν λύσεις κι επειδή το πρόβλημα δεν αφορά μια ανύπαρκτη γενική γραμματεία, αλλά τα μισά υπουργεία, ο επόμενος ανασχηματισμός ας τους συμπεριλάβει.

Ας μην είναι κομματικός, ούτε «αριστερός» ή «κεντροαριστερός»ο ανασχηματισμός. Δεν χρειαζόμαστε μια»αριστερή», αλλά μια ικανή κυβέρνηση. Ας μην αφήσουμε τη δίψα των ΜΜΕ για αίμα και καυτά ρεπορτάζ να ορίσουν τι πρέπει να γίνει.

Η τραγωδία αυτή δεν έχει έναν δολοφόνο-εμπρηστή και τα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν αυτή τη χώρα αντί να αποδίδουν ευθύνες, ας της αναλάβουν. Η απάντηση είναι ριζικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα από τον κρατικό μηχανισμό, ως την «ανάπτυξη» που θέλουμε, τον τρόπο που χτίζουμε για τον οποίο δεν φταίει ούτε η Μοίρα, ούτε ο Θεός, ούτε το Δάσος, ούτε το Μνημόνιο -όπως έχει ειπωθεί, ούτε ο …Καπιταλισμός.

Δεν φτάνει η αναδόμηση της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού, αλλά όλης της χώρας που καθώς τα πράγματα αλλάζουν όχι μόνο με κλιματικές αλλαγές, έχει μείνει πίσω με την οργάνωση μιας άλλης εποχής, τις ανάγκες και τις αντιλήψεις μιας άλλης εποχής. Όπως ο παππάς στο Μάτι που μπροστά στον κίνδυνο, πήγε να χτυπήσει -φιλότιμα- την καμπάνα. Αλλά είχε κοπεί το ρεύμα.

Προφανώς η κυβέρνηση έχει και τη φθορά και την ευθύνη, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι τα παλιά κόμματα θα πάρουν αυτό που ζητούν, καθώς ο επαρκής πολίτης αντιλαμβάνεται τις δικές τους ευθύνες. «Τα λόγια είναι λίγο άσχετα αυτή τη στιγμή» θα πει ο καθηγητής Βιολογίας της Κλιματικής Αλλαγής Ντέιβιντ Μπάουμαν. «Η προσαρμογή θα συμβεί είτε οι πολιτικοί κατανοούν την κλιματική αλλαγή είτε όχι»…

Νίκος Λακόπουλος

Πηγή Δεν φτάνει να ξαναφτιάξουμε το Μάτι…

Το κέντρο ελέγχου της ταυτότητας, το ανατομικό κέντρο της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου, είναι μια περιοχή του εγκεφάλου που ευθύνεται για τη συγγραφική ιδιότητα, η οποία γεννά την ιστορία την οποία ονομάζουμε «ο εαυτός μας». Είναι εκεί που το δικό μου και μόνο το δικό μου προφίλ θυμάται ότι ονομάζομαι Jay Lombard, ότι είμαι νευρολόγος και ότι τώρα συγγράφω ένα βιβλίο για τη νευροεπιστήμη, την πίστη και την ανθρώπινη ψυχή.

Εδώ είναι, μέσα σε μια συγκεκριμένη ομάδα εγκεφαλικών κυκλωμάτων και οδών, που θυμάμαι ότι αγαπώ τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Και μέσω αυτών των ανυπολόγιστων βασικών διεργασιών των νευρώνων γεννιούνται και παραμένουν στον νου μου οι πιο προσωπικές μου σκέψεις, τα αισθήματα και οι ελπίδες μου, δημιουργώντας και καταγράφοντας τη δική μου ιστορία και όχι την ιστορία κάποιου άλλου. Ο εγκέφαλος είναι ένας εκπληκτικός παραμυθάς, και μέσα σε αυτά τα ανατομικά όρια έχουμε τη δυνατότητα να πλάθουμε και να αφηγούμαστε την προσωπική μας ιστορία. Μπορούμε να δούμε αυτή τη βάση ως την πηγή απ’ όπου εκπορεύεται η ικανότητα να σκεφτόμαστε και να φανταζόμαστε, η δύναμη και η βούληση να δημιουργούμε, να υπερβαίνουμε τα όρια της ύπαρξής μας, να επιλέγουμε μόνοι μας αυτό που πιστεύουμε.

Είμαστε Homo Sapiens – «ο άνθρωπος που γνωρίζει», γεννημένος με τη δυνατότητα της αυτοκριτικής και του αυτοκαθορισμού. Το να λειτουργούμε με έναν καθορισμένο σκοπό σημαίνει ότι διαθέτουμε μια αέναη επίγνωση του ότι, μαζί με τον Θεό, συνδημιουργούμε μέσα από την ικανότητα διαμόρφωσης μιας κοινής εκδοχής της πραγματικότητας. Ποτέ δεν ξέρουμε ποιο είδος πεταλούδας θα βγει μέσα από αυτό το κουκούλι• αυτό το σύμπαν είναι ένας Προμηθέας Λυόμενος. Από τη στιγμή που ο ανθρώπινος νους και οι ανθρώπινες σκέψεις δεν μειώνονται, δεν περιορίζονται και δεν είναι καταφανείς, δεν μπορούμε να επαληθεύσουμε αν οι άλλοι άνθρωποι έχουν νου• μπορούμε μόνο να συμπεράνουμε σιωπηλά την ύπαρξη του νου των συνανθρώπων μας βασιζόμενοι στις δικές μας εμπειρίες, τις οποίες αποκτήσαμε με τον δικό μας νου.

Γι’ αυτό και αναφέρουμε την ύπαρξη του νου ως «θεωρία». Όπως επισημάνθηκε, η ικανότητα να συνάγουμε συμπεράσματα για τη νοητική κατάσταση των άλλων περιλαμβάνεται στη θεωρία του νου. Γνωρίζουμε ότι και οι άλλοι πιστεύουν επειδή πιστεύουμε κι εμείς, καθώς και ότι οι άλλοι αισθάνονται επειδή αισθανόμαστε κι εμείς. Πώς όμως συνδέονται όλα αυτά με την ελευθερία του καθενός από εμάς; Ο Simon Baron-Cohen, καθηγητής Εξελικτικής Ψυχοπαθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, έχει διατυπώσει τη θεωρία ότι ο αυτισμός είναι ένα έλλειμμα της θεωρίας του νου, μια αδυναμία να αντιληφθούμε πλήρως και σε όλη της την έκταση την οπτική γωνία ενός άλλου ανθρώπου. Στο ανατομικό επίπεδο, έχει υποστηριχτεί ότι η ελαττωματική μετα-αναπαράσταση του αυτισμού οφείλεται επίσης σε σχετικό περιορισμό της λειτουργικής συνδεσιμότητας και στους υπολογισμούς που σχετίζονται με τη θεωρία του νου, οδηγώντας σε μια κατάσταση «νοητικής τύφλωσης».

Ίσως κάποιοι υποθέτουν εσφαλμένα ότι αυτή η συνθήκη μπορεί να καταστήσει κάποιον ανίκανο να αντιληφθεί τι και πώς αισθάνεται ένα άλλο άτομο. Ωστόσο, ο ανθρώπινος νους αρνείται να γίνει δέσμιος της προέλευσής του, και η ανατομία δεν εξισώνεται σε καμιά περίπτωση με το πεπρωμένο ενός ανθρώπου. Ο Naoki Higashida, ένα δεκατριάχρονο αυτιστικό αγόρι από την Ιαπωνία, χρησιμοποιεί τον γραπτό λόγο για να εκφράσει τη φωνή του. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι ακόμα σε θέση να μιλήσει, έχει γράψει ένα βιβλίο που σημειώνει υψηλότατες πωλήσεις και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Αυτό το αυτιστικό παιδί, το φαινομενικά ανίκανο να συλλάβει την πραγματική πρόθεση ή το συναίσθημα των άλλων, παρατήρησε τα εξής σχετικά με όσους από εμάς φερόμαστε να έχουμε μια θεωρία του νου: «Νομίζω ότι οι άνθρωποι με αυτισμό έχουν γεννηθεί έξω από τη σφαίρα του πολιτισμού… ως αποτέλεσμα όλων αυτών των πολέμων, των θανάτων και του εγωιστικού σχεδίου απερήμωσης του πλανήτη που εκπόνησε η ανθρωπότητα… ο αυτισμός φαίνεται να προέβαλε από αυτή την κατάσταση. Μοιάζουμε με ταξιδιώτες που έρχονται από ένα πολύ μακρινό παρελθόν». Τα άτομα με αυτισμό, φαινομενικά αποσυνδεδεμένα από εμάς, είναι σαν τα καναρίνια σε ένα ανθρακωρυχείο.

Ο όρος αυτισμός προέρχεται από τη λέξη «εαυτός» και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη συμπεριφορά ανθρώπων που δείχνουν αποκομμένοι και αποσυνδεδεμένοι από τους συνανθρώπους τους. Ένα σύνηθες σύμπτωμα του αυτισμού είναι ο έντονος φόβος απέναντι σε ξένα πρόσωπα. Αλλά ποιος φοβάται περισσότερο τον άλλο, το αυτιστικό παιδί ή η κοινωνία μέσα στην οποία ζει αυτό το παιδί; Μήπως θα ήταν σωστό να πούμε ότι ζούμε στην Εποχή του Αυτισμού, όπου η αποξένωση και η δυσπιστία είναι πανταχού παρούσες, και εμείς έχουμε σταδιακά απαξιώσει την εσωτερική υποκειμενικότητά μας; Έχουμε γίνει «αυτιστικοί»: οι τεχνολογίες που υποτίθεται ότι θα μας υπηρετούσαν λειτουργούν πλέον ως όργανα καταπίεσης. Βιώνουμε ένα επίπεδο παράνοιας και δυσπιστίας μεταξύ μας, το οποίο αντικαθίσταται από μια πανοπτική κοινωνία και μια σχεδόν απόλυτη λεκτική επιτήρηση.

Αυτή είναι η ελευθερία; Αν είμαστε πραγματικά ελεύθεροι, τότε ποια είναι η ευθύνη μας; Ποια μαθήματα πρέπει να πάρουμε και πώς πρέπει να λειτουργήσουμε με βάση αυτά, διαθέτοντας έναν εγκέφαλο που έχει σχεδιαστεί και προορίζεται για την ελευθερία – και πώς πρέπει εμείς να ανταποκριθούμε; Με άλλα λόγια, αν είμαστε ελεύθεροι, τι είμαστε ελεύθεροι να πράξουμε; Ελεύθερη βούληση είναι η ικανότητά μας να δομούμε το δικό μας αφήγημα για το νόημα και τον σκοπό της ζωής μας. Είμαστε ελεύθεροι να πιστεύουμε στον Θεό ή να αρνούμαστε την ύπαρξη ενός Δημιουργού. Είμαστε ελεύθεροι να ενεργούμε με βάση έναν κώδικα ηθικής ή χωρίς αυτόν. Μόνο οι άνθρωποι έχουν αυτό το χάρισμα ή την ικανότητα να πηγαίνουν πέρα από τα όρια της ύπαρξής τους, να επιλέγουν ελεύθερα τον δρόμο που θα ακολουθήσουν.

Επιπλέον, μπορούμε να λειτουργήσουμε και με τρόπο απάνθρωπο. Αυτές τις αλήθειες τις θεωρούμε αυταπόδεικτες: ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναζητεί τη δική του ελευθερία, θέλει να είναι αυτόνομος, ελεύθερος να δημιουργήσει το δικό του πεπρωμένο, και όχι δέσμιος ενός απόλυτα βιολογικού ντετερμινισμού. Αν φανταστούμε τον κόσμο σε μια κλίμακα όπου οι ανθρώπινες ενέργειες μπορούν να ορίσουν την ανώτατη βαθμίδα της προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση –δηλαδή ότι το συλλογικό πεπρωμένο μας επαφίεται στην ευθύνη που έχουμε ο ένας για τον άλλο – τότε η πρώτη δημιουργική πράξη ελευθερίας πρέπει να είναι η συγχώρεση.

Πιστεύουμε ότι η ζωή μας βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στη σχέση αιτίου και αποτελέσματος. Είμαστε προγραμματισμένοι να αντιδρούμε: αν πονέσουμε, είναι φυσιολογικό να αναζητήσουμε εκδίκηση ή αποκατάσταση. Αυτή η τάση βασίζεται στην ντετερμινιστική φύση μας, την εξαρτημένη και αναμενόμενη. Ένα πολύ μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας βασίστηκε σε αυτή την αρχή, στην αναμενόμενη αντίδραση σε μια προσβολή. Ωστόσο, η εκδίκηση δεν δείχνει να έχει κερδίσει έδαφος. Δεν μπορεί να υπάρξει ελεύθερη βούληση χωρίς τη συγχώρεση. Ιταλοί ερευνητές, οι οποίοι έχουν μελετήσει ενδελεχώς τη λειτουργία των περιοχών του εγκεφάλου που συνδέονται με τη δημιουργία του προσωπικού αφηγήματος και την ταυτότητα, κατέληξαν σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα που συνάδει με τη θεωρητική βάση της θεολογίας.

Ο Emiliano Ricciardi του Πανεπιστημίου της Πίζα και οι συνεργάτες του εξέτασαν με τη χρήση απεικονιστικού ελέγχου (fMRI) τη σύνδεση του εγκεφάλου με τη συγχώρεση. Διαπίστωσαν ότι ένα συστατικό στοιχείο μιας συγκεκριμένης περιοχής του εγκεφάλου μπορούσε να ενεργοποιηθεί μόνο όταν τα άτομα ήταν σε θέση να βιώσουν ενσυναίσθηση και συνεπώς να συγχωρήσουν τους «άλλους». Ελεύθερη βούληση σημαίνει ότι έχω τη θέληση να λειτουργήσω ανεξάρτητα και όχι υπό όρους, την ικανότητα να υπερβώ τους περιορισμούς της αιτιότητας και κατά συνέπεια να ζήσω μέσα στην ελευθερία και τη δυναμική του Θεού. Η διαδικασία της συγχώρεσης αποτελεί τη μόνη πραγματική ελευθερία. Μας εξοπλίζει με τη δυνατότητα να λειτουργήσουμε κατά τρόπο εντελώς ανεξάρτητο.

Η συγχώρεση δεν είναι αναμενόμενη. Στο βιβλίο της The Human Condition, η Hannad Arendt γράφει ότι η συγχώρεση είναι μια «αντίδραση η οποία δεν περιορίζεται μόνο στο να αντιδρά, αλλά δρα εκ νέου, ανεξάρτητη από την πράξη που την προκάλεσε, και κατ’ αυτό τον τρόπο απελευθερώνει από τις συνέπειες τόσο αυτόν που συγχωρεί όσο και αυτόν που συγχωρείται». Αυτό το επίπεδο ελευθερίας είναι η αποδέσμευση από τον αναπόφευκτο αυτοματισμό της δράσης και της αντίδρασης, από το ερέθισμα και την αντίδραση – έναν κύκλο που, υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν φαύλος.

Βιώνουμε την αληθινή ελευθερία όταν είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε ότι ενσυναίσθηση σημαίνει πεπρωμένο. Όταν μπορούμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τη ματιά των άλλων, όταν μπορούμε να φανταστούμε και να συνδεθούμε με ό,τι αυτοί αισθάνονται, όταν μπορούμε να τους αποδώσουμε νοητικές καταστάσεις και να αισθανθούμε ότι αυτές είναι τόσο πραγματικές όσο και οι δικές μας –μέσα στον Νου του Θεού– τότε θα είμαστε αληθινά ελεύθεροι.


Απόσπασμα από το βιβλίο του Jay Lombard «Ο νους του Θεού» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο 

enallaktikidrasi.com Πηγή Ελευθερία είναι η ικανότητα να επιλέγουμε το δικό μας νόημα και σκοπό ζωής

Ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί η Νέα Δημοκρατία και το πολυπληθές επικοινωνιακό της επιτελείο να εκμεταλλευτεί ψηφοθηρικά οτιδήποτε συμβαίνει ξεπερνά τα…
όρια του αστείου. Όχι ότι παρακολουθούσαμε κάτι διαφορετικό τους προηγούμενους μήνες, αλλά τώρα οι συνθήκες απαιτούν, δεδομένου ότι χάθηκαν τουλάχιστον 91 άνθρωποι, μια άλλη αντιπολίτευση. Πιο σοβαρή, πιο υπεύθυνη.

Φυσικά και υπάρχουν ευθύνες για ό,τι έγινε στο Μάτι και πρέπει ν’ αποδοθούν. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Όποιος φταίει, όποιος δεν έκανε σωστά τη δουλειά του πρέπει να πάει σπίτι του και οι Εισαγγελείς να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο και των ποινικών ευθυνών. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη σημερινή κυβέρνηση, ούτε με τη χθεσινή, ούτε με την αυριανή. Αυτό πρέπει να συμβαίνει πάντα σε μια κανονική χώρα. Τέλος.

Από εκεί και πέρα, όμως, δεν γίνεται να «ψαρεύεις» με τον πιο άθλιο τρόπο ψήφους πάνω στα φέρετρα ανθρώπων που κάηκαν ζωντανοί. Δεν γίνεται να κάνεις μικροπολιτική, με συμμάχους βεβαίως βεβαίως και αρκετούς δημοσιογράφους, όταν έχουν χαθεί τόσοι άνθρωποι. Λίγο σεβασμό στους νεκρούς και στις οικογένειές τους που προσπαθούν να σταθούν όρθιες.

Ανακοινώσεις για γέλια και τοποθετήσεις βουλευτών και εκπροσώπων του Τύπου για κλάματα. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να κάτσουν και πάλι στην καρέκλα για να κάνουν αυτά που έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια που κυβέρνησαν. Τόσα άτομα απαρτίζουν το επικοινωνιακό τιμ του Κυριάκου Μητσοτάκη (γνωστοί και άγνωστοι). Ένας δεν σκέφτηκε να πει: «Ώπα ρε παιδιά, έχουμε νεκρούς. Αυτή τη φορά ας είμαστε πιο σοβαροί. Αυτή τη φορά ας βοηθήσουμε και έχουμε χρόνο για πολιτικές αντιπαραθέσεις». Όχι, δεν βρέθηκε κι αν βρέθηκε η φωνή αυτή πνίγηκε απ’ όλες τις υπόλοιπες.

Η Νέα Δημοκρατία ζήτησε παραιτήσεις – γιατί μόνο η κυβέρνηση Τσίπρα φταίει για την πύρινη τραγωδία και όχι και οι προηγούμενες που νομιμοποιούσαν τα αυθαίρετα στο πλαίσιο των πελατειακών σχέσεων που είχαν με τους πολίτες – και αφού για πρώτη φορά έγιναν, αμέσως άλλαξε «δίσκο» και ξεκίνησε το τραγούδι: «ο Τσίπρας παίζει μουσικές καρέκλες». Είναι αυτή αντιπολίτευση; Αλήθεια. Δηλαδή, αυτός που σκέφτηκε την ατάκα «ο Τσίπρας παίζει μουσικές καρέκλες» με αφορμή την καρατόμηση των αρχηγών της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας, πήγε μετά στο μεγάλο γραφείο του αρχηγού για να πάρει τα εύσημα;

Τη Δευτέρα ο Γιάννης Ταφύλης ανέλαβε τη θέση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και η Νέα Δημοκρατία τον έβγαλε άχρηστο. Πριν καν καλά καλά συμπληρωθεί ένα 24ωρο.

Την περασμένη Παρασκευή μεταφέρθηκε ο Δημήτρης Κουφοντίνας στις φυλακές Βόλου και βγήκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να μας πει ότι η μεταγωγή έγινε «στα μουλωχτά». Δηλαδή, όλες οι προηγούμενες συνοδεύτηκαν από δελτία Τύπου, συνεντεύξεις Τύπου και δημοσιοποίηση των αποφάσεων του τμήματος μεταγωγών;

Ας είμαστε σοβαροί. Τουλάχιστον τώρα. Για λίγο…

Μανώλης Καλουδάς

Πηγή Ψηφοθηρία…


Το αλουμίνιο είναι τόσο επικίνδυνο για το ανθρώπινο σώμα, ώστε προκαλεί βλάβες στον οργανισμό ακόμη και σε μικρές ποσότητες…
Τα αλουμινένια κουτιά αναψυκτικών και μπύρας εγχέουν
αλουμίνιο στα ποτά που καταναλώνουμε. Οι κατσαρόλες που είναι φτιαγμένες από αλουμίνιο αλλοιώνουν τις τροφές που τρώμε, όπως και το αλουμινόχαρτο στο οποίο τυλίγουμε το φαγητό…..
Το επεξεργασμένο τυρί, τα έτοιμα μίγματα για κέικ, τα εμβόλια, η βρεφική πούδρα, το κραγιόν, τα αποσμητικά, τα ρινικά σπρέι, τα αντιόξινα φάρμακα –όλα περιέχουν αλουμίνιο.

Είναι επικίνδυνα και τοξικά για το ανθρώπινο σώμα … τότε γιατί δεν υπάρχουν προειδοποιήσεις και ρυθμίσεις; Επειδή οι ελεγκτικές αρχές έχουν εξαγορασθεί από τις ομάδες των εταιρικών λόμπι….
Το αλουμίνιο δεν υπάρχει ως ελεύθερο μέταλλο, αλλά βρίσκεται στα ορυκτά και τα μεταλλεύματα. Στην φυσική του κατάσταση δεν θέτει καμία απειλή. Υπάρχει σε αφθονία στην φύση (είναι το πιο άφθονο μέταλλο της γης), και εξάγεται με πολύ χαμηλό κόστος για πολλές χρήσεις. Είναι ανθεκτικό στη διάβρωση και είναι πολύ ελαφρύ.
Για αυτούς τους λόγους, το αλουμίνιο χρησιμοποιείται ευρύτατα, και σε μέρη που κανείς μας δεν μπορεί να φαντασθεί… Το φοράμε, μαγειρεύουμε σε και με αυτό, βρίσκεται στις τροφές και στα ποτά μας…
Οι ευρείες χρήσεις του αλουμινίου στα καταναλωτικά προϊόντα περιλαμβάνουν:
Αλουμίνιο στο νοικοκυριό:
Σκεύη Μαγειρικής
Πιάτα και Μαχαιροπήρουνα Αλουμινένια
Κουτιά Φαγητών και Ποτών
Αλουμίνιο σε παρασκευάσματα Υγείας και Υγιεινής
Aντιόξινα φάρμακα
Αιμορροϊδικά Φάρμακα
Αντιδιαρροϊκά Φάρμακα
Ρινικά Σπρέι
Βρεφική Σκόνη
Τεχνητές Οδοντοστοιχίες
Πολύ συχνά το αλουμίνιο προστίθεται στα κάτωθι:
Αλεύρι για ψήσιμο
Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
Μαγειρικό Αλάτι
Επεξεργασμένο Τυρί
Έτοιμο Μίγμα για Κέικ
Αναπόφευκτοι Κίνδυνοι
Το αλουμίνιο δεν χρησιμοποιείται μόνο σε μία τεράστια γκάμα προϊόντων, αλλά η όξινη βροχή και τα χημικά απόβλητα παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην εισροή του μετάλλου στον οργανισμό μας.
Η όξινη βροχή διασπά το αλουμίνιο που βρίσκεται στα χωμάτινα εδάφη, και στην συνέχεια αυτό συσσωρεύεται στις υδάτινες πηγές.
Στην συνέχεια μολύνει το ψάρια και τα θαλασσινά που καταναλώνουμε, και επίσης το εισπνέουμε μέσα από τον καπνό του τσιγάρου…
Επιδράσεις στο Σώμα
Από τη στιγμή που ο οργανισμός λάβει ποσότητες αλουμινίου, αυτό συσσωρεύεται σε διάφορους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του εγκεφάλου, των πνευμόνων, του συκωτιού και του θυροειδή αδένα.
To αλουμίνιο ανταγωνίζεται με το κάλσιο για την πρόσληψη, και μπορεί να συντελέσει στην επιβράδυνση της ανάπτυξης των παιδιών.
Η κατανάλωση τροφών που έχουν μαγειρευθεί σε σκεύη από αλουμίνιο μπορεί να προκαλέσει έντονους ερεθισμούς στα έντερα..
Οι κίνδυνοι από την τοξικότητα του αλουμινίου
Η τοξικότητα του αλουμινίου μπορεί να προκαλέσει έντονα προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό:
Έλκος στο στομάχι και στο έντερο
Γαστροεντερικές Ασθένειες
Νόσος του Πάρκινσον
Δερματικές παθήσεις
Νοητική στέρηση στα μικρά παιδιά
Διαταραχές μάθησης στα παιδιά
Παθήσεις στο Συκώτι Πονοκεφάλους
Έντονο κάψιμο στο στομάχι Ναυτία Δυσκοιλιότητα
Πόνους στον κολικό
Έλλειψη ενέργειας
Εναλλακτικές λύσεις αντί του Αλουμινίου
Υπάρχουν, όμως, και εναλλακτικές λύσεις αντί της μαγειρικής με αλουμινένια σκεύη. Υπάρχουν επιλογές διαφορετικών μαγειρικών σκευών, όπως το γυαλί.
Επίσης, υπάρχουν οργανικά πρόσθετα τα οποία μειώνουν τον αντίκτυπο της πρόσληψης των τοξικών ουσιών.
Μία υγιεινή διατροφή η οποία αποτελείται από οργανικά τρόφιμα, τα οποία καλλιεργούνται σες περιοχές μη δηλητηριωδών εντομοκτόνων αποτελεί μία πολύ καλή λύση.
Ακόμη, η καλλιέργεια τροφών για ιδιοκατανάλωση σε μέρη που έχουν σχετικά χαμηλές τοξικές ουσίες είναι μια καλή επιλογή.
Αλουμίνιο και Καρκίνος στο Στήθος
Πρόσφατες έρευνες από ολοένα και αυξανόμενο αριθμό επιστημόνων διεθνώς έχει δείξει ότι η χρήση του κοινού αποσμητικού μπορεί να συνδέεται με την δημιουργία καλοηθών όγκων στο στήθος, μία κατάσταση η οποία συνδέεται με την αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του στήθους στο μέλλον.
Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό Εφηρμοσμένης Τοξικολογίας (Journal of Applied Toxicology) διερεύνησε τα αποσμητικά σώματος τα οποία περιέχουν υψηλά επίπεδα αλουμινίου.
Η πρόσθεση του αλουμινίου, το οποίο είναι ένα χημικό που εισέρχεται στο σώμα διαμέσου του ιστού του δέρματος λειτουργεί ως αναστολέας της ποσότητας ιδρώτα που εκκρίνει το σώμα. Όμως η λειτουργία της αναστολής του ιδρώτα και της ουδετεροποίησης της σωματικής οσμής δικαιολογείται με την καθημερινή πρόσληψη υψηλών επιπέδων αλουμινίου;
Παρομοίως, έρευνα του Πανεπιστημίου του Reading έδειξει ότι οι καρκινικοί όγκοι εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα στα μέρη του γυναικείου στήθους που είναι πλησιέστερα στο σημείο εφαρμογής των αποσμητικών. Από τις γυναίκες που μελετήθηκαν, βρέθηκαν ότι οι κύστες που βρίσκονταν στην περιοχή κοντά στη μασχάλη είχαν 25 φορές περισσότερο αλουμίνιο από την κοινή ποσότητα που βρίσκεται στο αίμα…
Σχετικά με τη Νόσο Αλτζχάιμερ, μελέτες που διεξήχθησαν στους εγκεφάλους των ανθρώπων που πάσχουν από την νόσο, βρήκαν ότι ο εγκεφαλικός ιστό εμπεριέχει συχνά υψηλά επίπεδα τοξινών που αναπτύχθηκαν από την πρόσληψη αλουμινίου.
Λόγια από τους Ειδικούς: «Ούτε μία εταιρία καλλυντικών δεν προειδοποιεί τους καταναλωτές για την παρουσία καρκινογόνων στα προϊόντα της». – Samuel Epstein

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


ΠΗΓΗ

Δείτε επίσης: 

Καθαρίστε το Νερό της Βρύσης από Φθόριο, Μόλυβδο, Αλουμίνιο  …

Να γιατί μας ψεκάζουν με αλουμίνιο και βάζουν αλουμίνιο στα εμβόλια …Πηγή Aλουμίνιο: Ο «αόρατος» φονιάς!

Τα καλοζωισμένα πουλέν των επαγγελματιών αλληλέγγυων στη Μόρια, πετάνε το φαγητό που τους προσφέρει ο Έλληνας φορολογούμενος διαμαρτυρόμενοι, την στιγμή που χιλιάδες Έλληνες συμπατριώτες μας, δεν έχουν ένα κομμάτι ψωμί!!!
Μέσω αναθέσεων του YΠ.ΕΘ.Α, οι εταιρίες που ανέλαβαν τη σίτιση των λαθρομεταναστών, σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο, έχουν εισπράξει από τις αρχές του 2016 €27εκ!!




greeknewsondemand.comΠηγή Στη Μόρια πετάνε οι ΛΑΘΡΟ το φαγητό την στιγμή που οι Έλληνες συμπατριώτες μας δεν έχουν ένα κομμάτι ψωμί!!!

Διάβασα ότι χθες ο Τσίπρας δέχτηκε τα αντιπροσώπους των θυμάτων της πυρκαγιάς στα ανάκτορά του. Να τους πει τι; Και να του απαντήσουν τι; Από κάθε άποψη, αυτή η συνάντηση θα…
είχε τα στοιχεία μιας φάρσας, με απώτερο στόχο μια συναλλαγή. 

 Τα κόμματα (όλα τα κόμματα- αλλά ειδικά τα κόμματα της εξουσίας) δεν έχουν λόγια παρά για να πουν ένα μόνο πράγμα: Θέλω να κρατηθώ στην εξουσία. Ολα τα άλλα είναι θόρυβος που ενοχλεί τον θόρυβο της δικής τους προπαγάνδας…

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου, πατήστε εδώ

Πηγή Ποτάμια δάκρυα, ψεύτικα δάκρυα…

Πριν ακόμη ολοκληρωθεί το μέτρημα των νεκρών, προτού στεγνώσουν τα δάκρυα στις μεσίστιες ψυχές των πληγέντων, ο…
Αμβρόσιος Καλαβρύτων ξαναχτύπησε.

Δήλωσε πως η αθεΐα του πρωθυπουργού επέσυρε την οργή του Θεού, ο οποίος για να τον τιμωρήσει αποφάσισε να κάνει στο Μάτι μια άσκηση προσομοίωσης με την Κόλαση. Υπεύθυνος επίσης ο Γαβρόγλου, που προτίθεται να καταργήσει τις πανελλαδικές εξετάσεις κι έτσι οι νέοι θα έχουν ελεύθερο χρόνο για τα μπαρ και την ανήθικη ζωή. Είναι προφανές ότι τα λόγια του δεν αντέχουν σε καμιά λογική και καμιά κριτική. Υπερέβη τα εσκαμμένα σε τέτοιο βαθμό που να σκανδαλίσει όχι μόνο τους πολέμιούς του, αλλά και το ίδιο το χριστεπώνυμο πλήθος. Ο μεν Ιερώνυμος κράτησε αποστάσεις σε ήπιους τόνους, αλλά κάποιοι ιεράρχες τον επέπληξαν αυστηρά, ενώ ένας θαρραλέος παπάς της Καλαμάτας, ο πατήρ Νεόφυτος, τόλμησε να ξεστομίσει τη φράση που είναι στα χείλη όλων: «Σκάσε πια, Αμβρόσιε». Για τον λόγο αυτό από την προηγούμενη εβδομάδα συλλέγονται υπογραφές για την καθαίρεσή του, κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στα χρονικά της Ελλαδικής Εκκλησίας. Ανεξάρτητα από το αν είναι εφικτό ή αν το επιτρέπει η εκκλησιαστική νομολογία, γεγονός παραμένει ότι η συμπεριφορά του Αμβρόσιου δεν δικαιολογείται ούτε καν με το ξεκούτιασμα ενός υπερήλικα.

Aυτός λοιπόν ο ταλιμπάν της Ορθοδοξίας, που έβαλε σκοπό της ζωής του να ξεπεράσει σε φανατισμό και μισαλλοδοξία τον αλήστου μνήμης μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη, δεν είναι ένα σταγονίδιο που ξέμεινε από τη χούντα. Είναι ποτάμι μίσους που ξεχειλίζει σε κάθε ευκαιρία. Επιθυμεί διακαώς να εκτελέσει τους ομοφυλόφιλους κάθε φορά που διοργανώνουν το Gay pride. Προσεύχεται, και μάλιστα την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, ενώπιον του Εσταυρωμένου να σαπίσει το χέρι του Φίλη και να τρυπήσει το στομάχι των άπιστων. Θέλει να ξεπαστρέψει όλος τους μετανάστες «κατακτητές» που ήρθαν εδώ και βρόμισαν την Ελλάδα. Απευθύνει εγκάρδιους χαιρετισμούς στους χουντικούς αξιωματικούς και πιστεύει ότι η Χρυσή Αυγή είναι μια γλυκιά ελπίδα που μπορεί να σώσει την πατρίδα από τους «κομμουνιστοσυμμορίτας». Στα αυτονόητα πως γι’ αυτόν ο χαρακτηρισμός φασίστας δεν είναι υβριστικός, αλλά αποτελεί τίτλο τιμής. Κατά συνέπεια, κακώς του έχει αποδοθεί το παρατσούκλι «χωροφύλακας» λόγω της μακράς θητείας του στην εν λόγω υπηρεσία. Μπάτσος έπρεπε να αποκαλείται, που εκφράζει καλύτερα την άσκηση λεκτικής βίας με την οποία δηλητηριάζει το ποίμνιό του αντί να του ενσταλάζει το βάλσαμο της θρησκευτικής παραμυθίας. Aυτή την παραμυθία που αναζητά ο άνθρωπος για να πραΰνει τον φόβο του απέναντι στον θάνατο και να καταλαγιάσει την αγωνία του για το άγνωστο εκμεταλλεύεται ο μητροπολίτης Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, αναβιώνοντας νοοτροπίες του Μεσαίωνα. Προτρέπει δηλαδή τους αφελείς πιστούς να νιώσουν χαιρεκακία μπροστά στην καταστροφή και την εκμηδένιση ώστε να κερδίσουν τη βασιλεία των ουρανών, αφού στον επίγειο βίο τους συνθλίβονται καθημερινά ως εύθραυστο άθυρμα ανάμεσα στην αμαρτίες και τα σφάλματα.

Αν λοιπόν ο Θεός κατά τον Αμβρόσιο είναι τόσο μοχθηρός που στέλνει τις φωτιές για να καούν ζωντανοί ένα βρέφος και άλλα εκατό άτομα, τότε σίγουρα ο καθένας από μας μπορεί να αναφωνήσει σαν τον Μπουνιουέλ «Δόξα τω Θεώ είμαι άθεος»…

*Η Χρύσα Κακατσάκη είναι φιλόλογος-ιστορικός Τέχνης

documentonews.gr

Πηγή «Αγάπη» μόνο…