21 May, 2019
Home / 2019 / Μάιος (Page 68)

N’ αγαπάς ανθρώπους που κρύβουν μέσα τους το φως, ανθρώπους με ζεστό βλέμμα, που σε κάνει να αισθάνεσαι οικειότητα, με διεισδυτική ματιά, που μπορεί να διαβάσει κατευθείαν μέσα σου, με αληθινό χαμόγελο και παιχνιδιάρικο παιδικό βλέμμα, που δε ξέρεις ποτέ τι σκαρφίζεται.

N’ αγαπάς ανθρώπους ονειροπόλους, με εκείνη τη συνεχή αίσθηση του ανικανοποίητου στο βλέμμα τους σαν να ψάχνουν διαρκώς κάτι, ανθρώπους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά παρά τα εμπόδια, γιατί έχουν καταλάβει ότι τα εμπόδια συνήθως τα κατασκευάζουμε εμείς, που δημιουργούν, που τολμούν, που δε φοβούνται να τσαλακωθούν ή να χαθούν και που προσπαθούν να βρουν κομμάτια του εαυτού τους μέσα στην τέχνη.

Ν’αγαπάς ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, χωρίς να χρειάζεται πάντα να μιλήσεις, που επικοινωνείτε με χαμόγελα, βλέμματα και σιωπές που βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου σε εκείνους, που αποτελούν ένα σταθερό σημείο αναφοράς και σου υπενθυμίζουν την ταυτότητα και τον προορισμό σου αντίθετα προς τα καθημερινά αποπροσανατολιστικά μηνύματα.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που σε εκτιμούν για αυτό που είσαι-όχι γι’αυτό που θέλουν να είσαι, όχι γι’αυτό που θα έπρεπε να είσαι, όχι γι’αυτό που ήσουν, ανθρώπους που σε αντιμετωπίζουν ως προτεραιότητα στη ζωή τους και όχι απλά ως μια δεύτερη επιλογή, «που σε κοιτάνε λες και είσαι κάτι μαγικό»* που αγαπούν τις ατέλειές σου ,δεν τις ανέχονται απλώς.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που εκφράζουν την αγάπη τους ή αν δεν το έχουν πολύ με το «σ’αγαπώ», δε χάνουν ευκαιρία να αποδεικνύουν το ενδιαφέρον τους με πράξεις, ανθρώπους που δεν υπολογίζουν χιλιόμετρα για να είναι κοντά σου, που μπορείς να τους πάρεις τηλέφωνο ό,τι ώρα χρειαστείς γιατί «καμία» ώρα δε θεωρείται ακατάλληλη, που είναι ανοιχτοί σε ξαφνικές προτάσεις.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που καταλαβαίνουν την πολυπλοκότητα και τη σχετικότητα των πραγμάτων και δεν σε γεμίζουν με αφορισμούς, «τους σιωπηλούς ανθρώπους με το θορυβώδες μυαλό».* Ν’αγαπάς ανθρώπους που ζουν αληθινά, που βιώνουν έντονα και τις χαρές και τις λύπες, που κλαίνε είτε από συγκίνηση και χαρά είτε από στενοχώρια, που στα δίνουν όλα ή στα παίρνουν όλα,όμως,δεν υπάρχει συμβιβασμός ή μέση λύση, που μπορεί να πάθεις χίλια δύο μαζί τους, αλλά σίγουρα δε θα βαρεθείς.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους αισιόδοξους, που βλέπουν ευκαιρίες, όχι εμπόδια που πιστεύουν σε σένα πριν από σένα και σε βοηθούν να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου, που δε σταματούν να πιστεύουν στο καλό και το όμορφο που υπάρχει στον κόσμο, παρόλο που συχνά έρχονται αντιμέτωποι με το αντίθετο.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή

Με λίγα λόγια ν’ αγαπάς «εκείνους που αγαπούν τη ζωή και η λύπη τους είναι η δύναμη τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα».

Αν έχεις δίπλα σου τέτοιους ανθρώπους να τους αγαπάς και το κυριότερο να τους το λες και να τους το δείχνεις, επειδή έχουν περάσει πολλά ως μειονότητα και συνήθως δεν έχουν καταλάβει πόσο ξεχωριστοί είναι. Aν είσαι ένας από αυτούς, τότε καταλαβαίνεις τι εννοώ. Πηγή: Loukini.gr

Πηγή Ν’ αγαπάς ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή


Γίνε λίγο πιο άνθρωπος, και δεν θα χάσεις..

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου

Δεν ξέρω αν μεγαλώνοντας γίνομαι περίεργη. Δεν ξέρω αν με ενοχλούν άνθρωποι και καταστάσεις για τις οποίες παλιότερα αδιαφορούσα πλήρως. Ξέρω όμως πως όσο τα χρόνια περνούν με εξαγριώνουν συμπεριφορές που υστερούν σε σεβασμό, σε ευγνωμοσύνη, σε ταπεινότητα. Μισώ την υπεροψία, μισώ τη ζήλια, μισώ την ανασφάλεια, μισώ το ο ένας να θέλει τον υποβιβασμό του άλλου.

Και συνεχίζω… Κανείς δεν θέλει ο διπλανός του να προοδεύσει, κανείς δεν θέλει ο διπλανός του να νιώσει ευτυχισμένος, μπορεί και ποτέ να μην το θελήσει! Ζούμε όλοι θέλοντας να ελέγχουμε και να παρακολουθούμε με όποιο τρόπο μπορούμε τις ζωές των άλλων. Πόσο τιποτένιο! Γινόμαστε ανθρωπάρια. Διαφημίζουμε τις όποιες γνώσεις μας, τις όποιες επιτυχίες μας ή καλές μας πράξεις.

Όταν θέλουμε τη βοήθεια του συνανθρώπου μας ή την όποια εξυπηρέτηση από εκείνον, όχι μόνο κοιτάμε να τη ζητήσουμε με πλάγιο τρόπο για να μην φανούμε υποδεέστεροι, όχι μόνο του την παρουσιάζουμε ως κατά μια έννοια ασήμαντη, αλλά τον ρουφάμε και με τον οποιοδήποτε τρόπο.

Πολλές φορές εποφθαλμιούμε την επιτυχία, την ευτυχία, την ίδια τη ζωή του διπλανού μας. Δεν αναρωτιόμαστε ποτέ πως ο καθένας έχει φτάσει εκεί που μπόρεσε, ούτε το τίμημα της όποιας επιτυχίας ή ευτυχίας του. Τον κόπο που κατέβαλε για να καταφέρει να προοδεύσει, πόσο κουράστηκε, πόσα στερήθηκε. Μικρόμυαλοι, στενόμυαλοι, κακοί γινόμαστε οι άνθρωποι. Καθόλου ταπεινοί, καθόλου άνθρωποι.

Θα κλέψω μια ατάκα της Μαλβίνας: ”Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι. Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν”. Δυστυχώς αυτά τα λόγια τα εξηγούν όλα. Όταν κάποιος δεν έχει αγαπηθεί, δεν ξέρει να αγαπάει. Η αγάπη στη ζωή του καθενός θα έρθει από τους γονείς, τα αδέλφια, τους φίλους, τον σύντροφο, τα παιδιά, ένα ζωάκι. Όσο πιο μεγάλος είναι ο κύκλος των ζωντανών πλασμάτων που αφήνουμε να μας αγαπήσουν, τόσο μεγαλύτερη αγάπη αντίστοιχα θα νιώσουμε κι εμείς. Όσο λιγότερη αγάπη πήραμε ή αφήσαμε να πάρουμε (γιατί και αυτό υπάρχει) τόσο πιο περιορισμένη θα δώσουμε. Σκεφτείτε πως ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό δεν θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε και όλο κάτι θα μας φταίει. Εκτός κι αν δουλέψουμε το μέσα μας μόνοι μας…

Νιώθουμε αγάπη για τον συνάνθρωπό μας όταν χαμογελάσουμε μόλις τον δούμε. Όταν του δώσουμε μια ζεστή αγκαλιά, ένα γλυκό φιλί, αληθινό. Όταν δεχθούμε την φιλοξενία του, όταν ακούσουμε κι εμείς αυτό που έχει να μας πει. Όταν τον αγαπήσουμε τόσο στις καλές όσο και στις κακές του στιγμές. Όταν τον σεβαστούμε. Όταν τον θαυμάσουμε για την εσωτερική ομορφιά του, για το σπίτι του (μικρό ή μεγάλο, αρκεί να υπάρχει σ΄ αυτό αγάπη), για τη δουλειά του σημαντική ή ασήμαντη, για ένα όμορφο γεύμα που θα μας προσφέρει, για ένα απλό δώρο που θα μας χαρίσει.

Δεν αντέχω άλλη υποκρισία. Δεν αντέχω τους δήθεν και τους ψεύτικους, τους χειριστικούς. Ειδικά τους τελευταίους τους σιχαίνομαι.

Γιατί παιδιά δεν γινόμαστε όλοι λίγο πιο απλοί, πιο αληθινοί; Λίγο πιο άνθρωποι; Ας κάνουμε καλές πράξεις, όμως ας μην τις διατυμπανίζουμε. Ας τις κρατήσουμε για τη σωτηρία της ψυχής μας και όχι για τη σωτηρία του φαίνεσθαι. Αυτό θα πρέπει να το αφήσουμε να το κρίνει κάποιος πολύ περισσότερο ανώτερός μας, όταν θα έρθει η ώρα εκείνη της κρίσης…

Άνθρωποι, σας παρακαλώ, γίνεται λίγο πιο άνθρωποι, σκεφτείτε, γιατί αυτό είναι που σας διαφοροποιεί από όλα τα υπόλοιπα ζωντανά όντα…


ΠΗΓΗΠηγή Γίνε λίγο πιο άνθρωπος, και δεν θα χάσεις..


Γίνε λίγο πιο άνθρωπος, και δεν θα χάσεις..

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου

Δεν ξέρω αν μεγαλώνοντας γίνομαι περίεργη. Δεν ξέρω αν με ενοχλούν άνθρωποι και καταστάσεις για τις οποίες παλιότερα αδιαφορούσα πλήρως. Ξέρω όμως πως όσο τα χρόνια περνούν με εξαγριώνουν συμπεριφορές που υστερούν σε σεβασμό, σε ευγνωμοσύνη, σε ταπεινότητα. Μισώ την υπεροψία, μισώ τη ζήλια, μισώ την ανασφάλεια, μισώ το ο ένας να θέλει τον υποβιβασμό του άλλου.

Και συνεχίζω… Κανείς δεν θέλει ο διπλανός του να προοδεύσει, κανείς δεν θέλει ο διπλανός του να νιώσει ευτυχισμένος, μπορεί και ποτέ να μην το θελήσει! Ζούμε όλοι θέλοντας να ελέγχουμε και να παρακολουθούμε με όποιο τρόπο μπορούμε τις ζωές των άλλων. Πόσο τιποτένιο! Γινόμαστε ανθρωπάρια. Διαφημίζουμε τις όποιες γνώσεις μας, τις όποιες επιτυχίες μας ή καλές μας πράξεις.

Όταν θέλουμε τη βοήθεια του συνανθρώπου μας ή την όποια εξυπηρέτηση από εκείνον, όχι μόνο κοιτάμε να τη ζητήσουμε με πλάγιο τρόπο για να μην φανούμε υποδεέστεροι, όχι μόνο του την παρουσιάζουμε ως κατά μια έννοια ασήμαντη, αλλά τον ρουφάμε και με τον οποιοδήποτε τρόπο.

Πολλές φορές εποφθαλμιούμε την επιτυχία, την ευτυχία, την ίδια τη ζωή του διπλανού μας. Δεν αναρωτιόμαστε ποτέ πως ο καθένας έχει φτάσει εκεί που μπόρεσε, ούτε το τίμημα της όποιας επιτυχίας ή ευτυχίας του. Τον κόπο που κατέβαλε για να καταφέρει να προοδεύσει, πόσο κουράστηκε, πόσα στερήθηκε. Μικρόμυαλοι, στενόμυαλοι, κακοί γινόμαστε οι άνθρωποι. Καθόλου ταπεινοί, καθόλου άνθρωποι.

Θα κλέψω μια ατάκα της Μαλβίνας: ”Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι. Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν”. Δυστυχώς αυτά τα λόγια τα εξηγούν όλα. Όταν κάποιος δεν έχει αγαπηθεί, δεν ξέρει να αγαπάει. Η αγάπη στη ζωή του καθενός θα έρθει από τους γονείς, τα αδέλφια, τους φίλους, τον σύντροφο, τα παιδιά, ένα ζωάκι. Όσο πιο μεγάλος είναι ο κύκλος των ζωντανών πλασμάτων που αφήνουμε να μας αγαπήσουν, τόσο μεγαλύτερη αγάπη αντίστοιχα θα νιώσουμε κι εμείς. Όσο λιγότερη αγάπη πήραμε ή αφήσαμε να πάρουμε (γιατί και αυτό υπάρχει) τόσο πιο περιορισμένη θα δώσουμε. Σκεφτείτε πως ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό δεν θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε και όλο κάτι θα μας φταίει. Εκτός κι αν δουλέψουμε το μέσα μας μόνοι μας…

Νιώθουμε αγάπη για τον συνάνθρωπό μας όταν χαμογελάσουμε μόλις τον δούμε. Όταν του δώσουμε μια ζεστή αγκαλιά, ένα γλυκό φιλί, αληθινό. Όταν δεχθούμε την φιλοξενία του, όταν ακούσουμε κι εμείς αυτό που έχει να μας πει. Όταν τον αγαπήσουμε τόσο στις καλές όσο και στις κακές του στιγμές. Όταν τον σεβαστούμε. Όταν τον θαυμάσουμε για την εσωτερική ομορφιά του, για το σπίτι του (μικρό ή μεγάλο, αρκεί να υπάρχει σ΄ αυτό αγάπη), για τη δουλειά του σημαντική ή ασήμαντη, για ένα όμορφο γεύμα που θα μας προσφέρει, για ένα απλό δώρο που θα μας χαρίσει.

Δεν αντέχω άλλη υποκρισία. Δεν αντέχω τους δήθεν και τους ψεύτικους, τους χειριστικούς. Ειδικά τους τελευταίους τους σιχαίνομαι.

Γιατί παιδιά δεν γινόμαστε όλοι λίγο πιο απλοί, πιο αληθινοί; Λίγο πιο άνθρωποι; Ας κάνουμε καλές πράξεις, όμως ας μην τις διατυμπανίζουμε. Ας τις κρατήσουμε για τη σωτηρία της ψυχής μας και όχι για τη σωτηρία του φαίνεσθαι. Αυτό θα πρέπει να το αφήσουμε να το κρίνει κάποιος πολύ περισσότερο ανώτερός μας, όταν θα έρθει η ώρα εκείνη της κρίσης…

Άνθρωποι, σας παρακαλώ, γίνεται λίγο πιο άνθρωποι, σκεφτείτε, γιατί αυτό είναι που σας διαφοροποιεί από όλα τα υπόλοιπα ζωντανά όντα…


ΠΗΓΗΠηγή Γίνε λίγο πιο άνθρωπος, και δεν θα χάσεις..

Τουλάχιστον οχτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν και 15 ακόμη τραυματίστηκαν σήμερα το βράδυ από επίθεση βομβιστή καμικάζι σε μια αγορά στην Βαγδάτη, τόνισαν πηγές ασφαλείας και ο ιρακινός στρατός.

Ο βομβιστής καμικάζι ενεργοποίησε τη ζώνη με τα εκρηκτικά που έφερε στην αγορά Τζαμίλα στην περιοχή Σαντρ Σίτι, βορειοανατολικό προάστιο της ιρακινής πρωτεύουσας, καθώς ήταν περικυκλωμένος από δυνάμεις ασφαλείας, τόνισε οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις.

Σύμφωνα με τον στρατό αρκετοί άνθρωποι σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν χωρίς δίνουν ακριβή απολογισμό.

Ένας αστυνομικός έκανε λόγο στο Γαλλικό Πρακτορείο για τουλάχιστον 8 νεκρούς και 15 τραυματίες. Ο απολογισμός αυτός επιβεβαιώθηκε από μια πηγή στο νοσοκομείο αλ Κίντι.

Η βραδινή επίθεση συνέβη μέρες μετά την έναρξη του ραμαζανιού.

Δεν έχει υπάρξει άμεση ανάληψη ευθύνης της επίθεσης.

Πηγή Ιράκ: Τουλάχιστον 8 νεκροί από επίθεση βομβιστή καμικάζι σε αγορά στην Βαγδάτη

Νέα καταπληκτική εμφάνιση του κορυφαίου Ελληνα τενίστα σε χωμάτινη επιφάνεια λίγο πριν από το Ρολάν Γκαρός

Πετάει πλέον και στις χωμάτινες επιφάνειες ο Στέφανος Τσιτσιπάς. Ο κορυφαίος Ελληνας τενίστας, ο οποίος πριν από μερικές ημέρες κατέκτησε πανηγυρικά το τουρνουά στο Εστορίλ, τον τρίτο τίτλο στην πολλά υποσχόμενη καριέρα του, συνεχίζει τις καταπληκτικές εμφανίσεις του λίγο προτού ριχτεί στη μάχη του Ρολάν Γκαρός.

Και το κάνει σε ένα υψηλότερου επιπέδου τουρνούα από εκείνο του Εστορίλ, όπως είναι το… 1000άρι ATP της Μαδρίτης. Μετά την επικράτησή του απέναντι στον Γάλλο Μαναρινό με 2-0 σετ στον β’ γύρο, ο Τσιτσιπάς ισοπέδωσε επίσης με 2-0 (6-3, 6-4) και τον Ισπανό Φερνάνδο Βερντάσκο, ο οποίος είναι νούμερο 38 στην παγκόσμια κατάταξη.

Ο Τσιτσιπάς μπήκε δυναμικά στο παιχνίδι και κέρδισε το πρώτο σετ άνετα με 6-3 κάνοντας ένα μπρέικ στον αντίπαλό του στο τέταρτο γκέιμ. Ακόμη πιο φορτσάτος μπήκε και στο δεύτερο σετ καθώς έσπασε το σέρβις του Βερντάσκο στο πρώτο γκέιμ, ενώ ακολούθησε και δεύτερο μπρέικ στο πέμπτο γκέιμ (4-1).

Ο Ισπανός απάντησε με μπρέικ στο επόμενο γκέιμ (4-2) αλλά ο Τσιτσιπάς διατήρησε το χέρι του μέχρι το φινάλε (6-4) φτάνοντας σε μια σημαντική νίκη που καταδεικνύει πλέον και τη σταθερότητα που έχει αποκτήσει στο παιχνίδι του απέναντι σε ανταγωνιστικούς παίκτες.

Απέναντί του στους προημιτελικούς θα βρει τον νικητή του ζευγαριού Α. Ζβέρεφ (Γερμανία) – Χουρκάζ (Πολωνία).

https://platform.twitter.com/widgets.js

Πηγή Ασταμάτητος ο Τσιτσιπάς στη Μαδρίτη, σάρωσε και τον Βερντάσκο – ΒΙΝΤΕΟ

Ένα βραχύβιο «πείραμα» της Εξέλιξης!

Κινέζοι παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν στη βορειοανατολική Κίνα ένα μικρόσωμο δεινόσαυρο λίγο μεγαλύτερο από κίσσα, ο οποίος πετούσε με φτερά σαν της νυχτερίδας.

Ο δεινόσαυρος, που έμοιαζε με ιπτάμενο σκίουρο και ονομάσθηκε Αμποπτέρυξ, έζησε πριν 163 εκατομμύρια χρόνια, είχε μήκος μόνο 32 εκατοστών και βάρος περίπου 300 γραμμαρίων.

Ο Αμποπτέρυξ (Ambopteryx longibrachium), ο οποίος αποτέλεσε ένα πρώιμο βραχύβιο «πείραμα» στην εξέλιξη της πτήσης και της εμφάνισης των πουλιών, είναι ο δεύτερος δεινόσαυρος που έχει βρεθεί με μεμβρανώδεις φτερούγες, μετά τον Γι Τσι (σημαίνει «παράξενη φτερούγα» στα μανδαρινικά κινέζικα), που έζησε δύο έως τρία εκατομμύρια χρόνια αργότερα και ένα κακοδιατηρημένο απολίθωμα του είχε βρεθεί το 2015 στη βορειοδυτική Κίνα.

Οι δεινόσαυροι πειραματίσθηκαν με το πέταγμα, ώσπου τα πρώτα πουλιά εμφανίστηκαν πριν περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια. Αντίθετα με τα πουλιά, ο Αμποπτέρυξ διέθετε μεμβρανώδεις φτερούγες που έμοιαζαν με εκείνες των πτερόσαυρων, των ιπτάμενων ερπετών που εμφανίστηκαν πριν 230 εκατομμύρια χρόνια, καθώς και των νυχτερίδων, των ιπτάμενων θηλαστικών που έκαναν την εμφάνιση τους πριν 50 εκατομμύρια χρόνια.

Είναι άγνωστο πόσο καλά μπορούσε να πετάει ο Αμποπτέρυξ, ο οποίος μάλλον περνούσε τον περισσότερο χρόνο του πάνω στα δέντρα ή πετώντας από το ένα στο άλλο. Πάντως το καλοδιατηρημένο απολίθωμα του επιτρέπει να μελετηθούν λεπτομέρειες του μαλακού ιστού των φτερούγων του, του φτερώματος του σώματος του, ακόμη και του περιεχομένου του στομαχιού του (που αποκάλυψε ότι έτρωγε τα πάντα, τόσο φυτά όσο και άλλα ζώα).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μιν Γουάνγκ του Ινστιτούτου Παλαιοντολογίας των Σπονδυλωτών και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».

«Το νέο απολίθωμα επιβεβαιώνει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι πράγματι υπήρξαν δεινόσαυροι με φτερούγες σαν των νυχτερίδων. Η εξέλιξη του πετάγματος δεν ήταν μια ομαλή σταδιακή πορεία από τους δεινόσαυρους στα πουλιά. Μεσολάβησε πολύς πειραματισμός», δήλωσε ο παλαιοντολόγος Στέφεν Μπρουσάτε του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

«Οι ανακαλύψεις του Αμποπτέρυγα και του Γι Τσι αλλάζουν τελείως την άποψη μας για την προέλευση του πετάγματος των πουλιών. Για πολύ καιρό πιστεύαμε ότι τα φτερά ήσαν το μόνο μέσο πτήσης. Όμως οι νέες ανακαλύψεις δείχνουν σαφώς ότι οι μεμβρανώδεις φτερούγες εξελίχθηκαν επίσης σε μερικούς δεινόσαυρους στενά σχετιζόμενους με τα πουλιά. Τελικά, το εύρος και η ποικιλία του πειραματισμού σχετικά με το πέταγμα είναι μεγαλύτερα από ότι προηγουμένως νομίζαμε. Και ίσως να έχουμε δει μόνο την κορυφή του παγόβουνου», δήλωσε ο Γουάνγκ.

Σήμερα ζουν σχεδόν 10.000 είδη πουλιών, αλλά δεν έχει επιβιώσει κανείς από τους δεινόσαυρους-νυχτερίδες, πράγμα που, κατά τους επιστήμονες, δείχνει ότι η εξέλιξη πειραματίστηκε μαζί τους και προτίμησε τελικά τα πουλιά, τα οποία είχαν μεγαλύτερες ικανότητες στο πέταγμα. Πηγή: dokari.gr

Πηγή Ανακαλύφθηκε στην Κίνα ασυνήθιστος μικροσκοπικός δεινόσαυρος με φτερά νυχτερίδας

Ποιος είπε πως δεν ανεβαίνουν σε δίκυκλα οι… κότες; Αντίθετα, ανεβαίνουν κανονικά και φορούν, φυσικά, και προστατευτικό κράνος.

Τον γύρο του διαδικτύου κάνει ένα γενναίο κοτόπουλο που λατρεύει να κάνει βόλτες με το ποδήλατο, μαζί με τη γυναίκα που το φροντίζει.

Όπως θα δείτε, για λόγους ασφαλείας, φοράει και… κράνος στο κεφάλι του.

Το βίντεο έγινε viral μέσα σε λίγες στιγμές.

Πηγή Κοτόπουλο φοράει κράνος και ανεβαίνει… σε δίκυκλο (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν μπήκε στο σπίτι το βράδυ, η γυναίκα του, του χάρισε ένα μεγάλο χαμόγελο την ώρα που σέρβιρε το δείπνο. Κάθισε απέναντι της στο τραπέζι, της έπιασε το χέρι και της είπε: «Έχω κάτι να σου πω».

Σήκωσε το βλέμμα και παρατήρησε μόνο πόνο στα μάτια της.

Οι λέξεις δεν έβγαιναν πια με ευκολία από το στόμα. Ήξερε ότι αυτό το βράδυ η γυναίκα του έπρεπε να μάθει οπωσδήποτε την αλήθεια. Ότι θέλει να χωρίσουν.

Έθεσε το θέμα ήρεμα. Εκείνη δεν φάνηκε να ενοχλείται από τα λόγια του, τον κοίταξε και τον ρώτησε με χαμηλή φωνή: «Γιατί;»
Απέφυγε την ερώτησή της, κίνηση που την εκνεύρισε περισσότερο. Πέταξε με δύναμη το πιρούνι που κρατούσε προς το μέρος του την ώρα που του φώναξε: «Δεν είσαι άντρας«!

Εκείνο το βράδυ δεν ξαναμίλησαν. Εκείνη δεν σταμάτησε να κλαίει…

Ο σύζυγος ήξερε ότι η γυναίκα του ήθελε να μάθει το λόγο που της ζητούσεδιαζύγιο. Αυτό που δεν ήξερε όμως ήταν, αν θα μπορούσε να της δώσει μια ικανοποιητική απάντηση. Η αλήθεια ήταν ότι είχε σταματήσει πια να νιώθει πράγματα για την γυναίκα του. Δεν την αγαπούσε πια. Όταν την κοίταζε αυτό που αισθανόταν για εκείνη ήταν λύπη.

Έκανε ένα χαρτί μοιράζοντας τα πράγματά τους. Έδινε στην γυναίκα του τοσπίτι τους, το αυτοκίνητό τους και το 30% των μετοχών της εταιρείας του. Εκείνη το πήρε, του έριξε μια ματιά και το έσκισε σε πολλά μικρά κομμάτια.

Η γυναίκα που είχε περάσει σχεδόν δέκα χρόνια μαζί της, πλέον του φαινόταν μια ξένη. Λυπήθηκε για τα χρόνια και την ενέργεια που της στέρησε, αλλά δεν μπορούσε να κάνει πίσω.

Τότε εκείνη γύρισε, τον κοίταξε και ούρλιαξε δυνατά. Ήταν αυτό που περίμενε να δει. Μια κραυγή που στην πραγματικότητα έμοιαζε με ένα είδος απελευθέρωσης. Η ιδέα του διαζυγίου, η οποία του είχε γίνει εμμονή για αρκετές εβδομάδες, φάνηκε τώρα να γίνεται πιο σίγουρη, πιο πραγματική.

1437551212-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b

Την επόμενη μέρα, γύρισε πολύ αργά στο σπίτι και βρήκε την γυναίκα του να γράφει κάτι σε ένα χαρτί στο τραπέζι, δίπλα στο φαγητό. Δεν έφαγε αλλά πήγε κατευθείαν για ύπνο. Αποκοιμήθηκε πολύ γρήγορα γιατί ήταν πολύ κουρασμένος. Είχε περάσει μια γεμάτη μέρα με την Τζέιν, την γυναίκα που είχε πάρει στην καρδιά του την θέση της γυναίκας του.
Κάποια στιγμή τη νύχτα ξύπνησε και είδε την γυναίκα του στην ίδια θέση, σκυμμένη στο χαρτί κάτι να γράφει. Απλά δεν τον ενδιέφερε, επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο και συνέχισε τον ύπνο του.

Όταν ξύπνησε το πρωί βρήκε την γυναίκα του να τον περιμένει. Του παρουσίασε τους όρους για να δεχτεί το διαζύγιο.

Δεν ήθελε τίποτα από εκείνον, ούτε το σπίτι, ούτε το αυτοκίνητο αλλά ούτε και τις μετοχές της εταιρείας του. Αυτό που του ζήτησε ήταν το διαζύγιο να μην βγει άμεσα, αλλά σε ένα μήνα. Του ζήτησε επίσης αυτό το διάστημα να προσπαθήσουν να ζήσουν όσο γίνεται πιο φυσιολογικά. Ο λόγος ήταν απλός: Ο γιος τους έδινε σε ένα μήνα εξετάσεις και ένα διαζύγιο θα τον αποσυντόνιζε.

Οι όροι δεν τον απογοήτευσαν. Αλλά η γυναίκα του δεν σταμάτησε μόνο σε αυτούς, είχε κάτι ακόμη να του πει.
Του ζήτησε να της θυμίσει πως την είχε μεταφέρει στο νυφικό δωμάτιο την ημέρα του γάμου τους. Του ζήτησε να το κάνει αυτό κάθε μέρα για όλο το μήνα μέχρι να βγει το διαζύγιο. Κάθε πρωί να την σηκώνει από το κρεβάτι και να την πηγαίνει στην πόρτα πριν φύγει για την δουλειά του. Ο άντρας νόμιζε ότι η γυναίκα του ήταν τρελή.

Για να κάνει όμως τις τελευταίες ημέρες μαζί της λίγο πιο υποφερτές, αποδέχθηκε το περίεργο αίτημά της.

Όταν ο άντρας είπε στην ερωμένη του, τους όρους του διαζυγίου της συζύγου του, εκείνη γέλασε: «Δεν έχει σημασία τι κόλπα κάνει, το διαζύγιο θα βγει θέλει δεν θέλει» είπε περιφρονητικά.

1437551330-799bad5a3b514f096e69bbc4a7896cd9

Το ζευγάρι για πολύ μεγάλο διάστημα πριν συμβούν όλα αυτά δεν ακουμπούσε ο ένας τον άλλον. Έτσι όταν την πρώτη ημέρα ο άντρας σήκωσε την γυναίκα για να την μεταφέρει στην πόρτα, ο γιος τους που είδε τη σκηνή αντέδρασε με πολύ μεγάλη έκπληξη: «Ο μπαμπάς κρατά τη μαμά στην αγκαλιά του!«. Τα λόγια του έφεραν στον άντρα μια αίσθηση πόνου. Εκείνη έκλεισε τα μάτια και του ψιθύρισε: «Μη του πεις τίποτα ακόμη για το διαζύγιο«. Έγνεψε καταφατικά. Από το υπνοδωμάτιο στο σαλόνι, στη συνέχεια στην πόρτα, κουβαλούσε την γυναίκα του σχεδόν δέκα μέτρα στην αγκαλιά του ώσπου την άφησε και έφυγε για την δουλειά του.

Την δεύτερη ημέρα, όλο αυτό έγινε πολύ πιο εύκολα. Εκείνη έσκυψε για λίγο το κεφάλι της προς το μέρος του καθώς την μετέφερε και εκείνος συνειδητοποίησε ότι είχε πολύ καιρό να κοιτάξει την γυναίκα του προσεκτικά.

Συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν μικρή πια. Υπήρχαν λεπτές ρυτίδες στο πρόσωπό της, τα μαλλιά της ήταν γκριζαρισμένα! Ο γάμος τους είχε αφήσει τα σημάδια πάνω της. Για ένα λεπτό αναρωτήθηκε τι της είχε κάνει.

Την τέταρτη ημέρα, όταν την σήκωσε, ένιωσε μια περίεργη και πολύ γνώριμη αίσθηση οικειότητας. Αυτή ήταν η γυναίκα που του είχε χαρίσει δέκα χρόνια από τη ζωή της. Την πέμπτη και την έκτη μέρα, κατάλαβε ότι το αίσθημα οικειότητας όλο και μεγάλωνε. Αποφάσισε να μην μιλήσει καθόλου στην ερωμένη του για αυτό.

Έβλεπε κάθε πρωί την γυναίκα του στην αγκαλιά του και δεν μπορούσε να θυμηθεί τα ρούχα της. Κανένα από τα φορέματα της δεν του φαίνονταν οικείο. Τότε συνειδητοποίησε ότι είχε αδυνατίσει τόσο πολύ που κανένα από τα παλιά της ρούχα πια δεν της έκαναν. Ίσως για αυτό μπορούσε και να την σηκώνει τώρα τόσο εύκολα.

Τότε κατάλαβε. Η γυναίκα του επέφερε για πολύ μεγάλο διάστημα και αυτός δεν μπόρεσε ποτέ να το δει. Έκρυβε τόσο πόνο και πίκρα στην καρδιά της. Υποσυνείδητα άπλωσε το χέρι του για να αγγίξει τα μαλλιά της.

Τον διέκοψε ο γιός του: «Μπαμπά, ήρθε η ώρα να αφήσεις τη μαμά«.
Για αυτόν, η εικόνα του πατέρα του, να μεταφέρει την μητέρα του είχε γίνει μέρος της ζωής του. Η γυναίκα του έκανε νόημα να έρθει πιο κοντά και τον αγκάλιασε σφιχτά.

Ο άντρας γύρισε το πρόσωπό του μακριά, γιατί φοβήθηκε ότι αυτή η εικόνα μπορεί να του αλλάξει γνώμη για το διαζύγιο.
Αλλά δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του το πόσο είχε αδυνατίσει.

Την τελευταία ημέρα πριν βγάλουν το διαζύγιο, την σήκωσε για την τελευταία τους διαδρομή αλλά δεν μπορούσε να κάνει ούτε ένα βήμα. Την κράτησε σφικτά και της είπε ότι δεν είχε καταλάβει ότι η ζωή τους δεν είχε πια οικειότητα.<

Έφυγε για το γραφείο αλλά κάπου στη διαδρομή έστριψε. Πάτησε πολύ το γκάζι του αυτοκινήτου του για να φτάσει γρήγορα. Έφτασε στην πολυκατοικία και βγήκε από το αυτοκίνητο χωρίς να κλείσε την πόρτα. Νόμιζε ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη. Χτύπησε την πόρτα και όταν η ερωμένη του την άνοιξε της είπε: «Συγνώμη Τζέιν δεν θέλω πια το διαζύγιο«.

Εκείνη τον κοίταξε με κατάπληξη και στη συνέχεια άγγιξε το μέτωπό του «Έχεις πυρετό;»
Απομάκρυνε το χέρι της από το κεφάλι του: «Συγνώμη αλλά δεν θέλω πια διαζύγιο. Ο γάμος μου ήταν βαρετός ίσως γιατί δεν εκτιμούσα τις λεπτομέρειες της ζωής μου, όχι γιατί δεν αγαπώ πια την γυναίκα μου. Τώρα συνειδητοποιώ ότι από την μέρα που μπήκαμε μαζί στο σπίτι μέχρι το θάνατό μας θα πρέπει να είμαι μαζί της.»

Η Τζέιν του έδωσε ένα δυνατό χαστούκι και στη συνέχεια έκλεισε την πόρτα και ξέσπασε σε δάκρυα.

Ο άντρας έφυγε ανακουφισμένος. Στο δρόμο προς τη δουλειά του συνάντησε ένα ανθοπωλείο στο δρόμο. Παρήγγειλε ένα μπουκέτο λουλούδια για τη γυναίκα του. Όταν η πωλήτρια τον ρώτησε τι να γράψει στην κάρτα, χαμογέλασε και της υπαγόρευσε: «Θα σε μεταφέρω στην πόρτα μέχρι να πεθάνω.»

Εκείνο το βράδυ ο άντρας έφτασε σπίτι, με τα λουλούδια στα χέρια του και ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό του. Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες, αλλά όταν μπήκε στο υπνοδωμάτιο, είδε κάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να περιμένει: Η γυναίκα του ήταν νεκρή.

Όπως αποδείχθηκε αργότερα, είχε καρκίνο για μήνες αλλά ήταν τόσο απασχολημένος με την Τζέιν που δεν μπόρεσε ποτέ να το παρατηρήσει. Ήξερε ότι θα πεθάνει σύντομα και ήθελε να γλυτώσει τον άντρα της από την αρνητική αντίδραση του γιου σε περίπτωση που έπαιρναν διαζύγιο. Έτσι στα μάτια του παιδιού ο πατέρας του ήταν ένας στοργικός σύζυγος.

Οι μικρές λεπτομέρειες της ζωής είναι αυτές που πραγματικά έχουν σημασία σε μια σχέση. Δεν είναι το σπίτι, το αυτοκίνητο, η περιουσία, τα χρήματα. Αυτά δημιουργούν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την ευτυχία, αλλά δεν μπορούν να χαρίσουν την ευτυχία.

Βρείτε τρόπους για να γίνετε φίλος με τον άνθρωπο σας και να κάνετε εκείνα τα μικρά πράγματα που δημιουργούν οικειότητα.

Αν το κάνετε, μπορείτε απλά να σώσετε έναν γάμο.

Πολλές από τις αποτυχίες της ζωής είναι οι άνθρωποι οι οποίοι δεν συνειδητοποίησαν πόσο κοντά ήταν στην επιτυχία όταν τους εγκατέλειψε.

Κατερίνα Κ.

Πηγή

The post Όταν ο άντρας της, της ζήτησε διαζύγιο, εκείνη δέχθηκε υπό έναν όρο… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Όταν ο άντρας της, της ζήτησε διαζύγιο, εκείνη δέχθηκε υπό έναν όρο…

Τρελό γέλιο!

Λίγες ημέρες πριν τη μεγαλύτερη μουσική γιορτή της Ευρώπης, την Eurovision, το It’s Show Time κάνει πρόβα τζενεράλε, φέρνοντας ξανά στη σκηνή τις πιο αγαπημένες συμμετοχές που συζητήθηκαν και τραγουδήθηκαν.

Με κέφι, γέλιο, ανατροπές και πολλή (μα πολλή!) τρέλα και «μαέστρο» της βραδιάς τον οικοδεσπότη Νίκο Κοκλώνη που μας ετοιμάζει μια σειρά από εκπλήξεις στο πιο συναρπαστικό μουσικό πάρτι!
Σε αυτό το μεγάλο πάρτι που στήθηκε στο OPEN, βρέθηκε και ο Δημήτρης Ουγγαρέζος.
Ο γνωστός παρουσιαστής έπιασε το μικρόφωνο και άρχισε το τραγούδι προκαλώντας κύματα γέλιου.

Δείτε στο παρακάτω exclusive video τι δήλωσε στην κάμερα ο παρουσιαστής:


Πηγή; tromaktiko.gr

Πηγή Ο Ουγγαρέζος τραγούδησε στη σκηνή του «It’s Show Time» και προκάλεσε κύματα γέλιου – Exlcusive video

Όπως ήδη σας έχουμε ενημερώσει, η Τάμτα, το πρωί της Πέμπτης έκανε την δεύτερη πρόβα της.

Η τραγουδίστρια, εκπροσωπεί στον φετινό διαγωνισμό της Eurovision που θα διεξαχθεί στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, την Κύπρο και σήμερα ανέβασε τη θερμοκρασία στα ύψη όταν ανέβηκε στη σκηνή.

Όμορφη, λαμπερή και απόλυτα σέξι κατάφερε να κλέψει τις εντυπώσεις.

Η Τάμτα αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις πιο σέξι παρουσίες του φετινού διαγωνισμού και σίγουρα θα δώσει τον καλύτερό της εαυτό προκειμένου να κατακτήσει μια καλή θέση και γιατί όχι και την νίκη!

Δείτε:


Πηγή: tromaktiko.gr

Πηγή Eurovision 2019: Η σ*ξι εμφάνιση της Τάμτα που θα σας κόψει την ανάσα – ΕΙΚΟΝΕΣ