25 May, 2019
Home / 2019 / Μάρτιος (Page 94)

412

Πλήρως αποστασιοποιημένος από την τρέλα που οδηγεί το ελληνικό ποδόσφαιρο όλο και πιο χαμηλά, ο Κριστιάν Καρεμπέ έδειξε γιατί αποτελεί κόσμημα για τα μέρη μας με την ψύχραιμη τοποθέτησή του για το ντέρμπι «αιωνίων» που δεν τελείωσε ποτέ.

«Αγαπάμε το ποδόσφαιρο, το πάθος μας είναι να το απολαμβάνουμε και να εκτιμούμε το καλύτερο ντέρμπι. Όχι το αντίθετο. Σεβασμός, fair play», έγραψε στο instagram ο σύμβουλος στρατηγικής της ΠΑΕ Ολυμπιακός.

Πηγή Καρεμπέ: «Να εκτιμάμε το καλύτερο ντέρμπι, όχι το αντίθετο» (ΦΩΤΟ)

Ο Αυστραλός ακροδεξιός εξτρεμιστής που κατηγορείται για το μακελειό σε δύο τεμένη της Κράιστσερτς θα υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του στη δίκη και μοιάζει να «έχει τα λογικά του», όπως δήλωσε ο συνήγορος υπεράσπισης που διορίστηκε από δικαστήριο της Νέας Ζηλανδίας.

Σε βάρος του Μπρέντον Τάραντ ασκήθηκε δίωξη το Σάββατο, για ανθρωποκτονίες από πρόθεση και κατά συρροή, από δικαστήριο της περιφέρειας της Κράιστσερτς, σε μια σύντομη ακροαματική διαδικασία, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Αυστραλός έκανε μια χειρονομία με την οποία αναγνωρίζονται οι οπαδοί της «ανωτερότητας» της λευκής φυλής.

Ο δικηγόρος Ρίτσαρντ Πίτερς, που ορίστηκε από το δικαστήριο στην προκαταρκτική διαδικασία, δήλωσε πως ο 28χρονος Αυστραλός είπε «πως δεν θέλει συνήγορο».

 «Θέλει να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του» στη δίκη, εξήγησε ο δικηγόρος, κρίνοντας πως δεν τίθεται θέμα για το εάν στην υπόθεση του Τάραντ ο κατηγορούμενος μπορεί να επικαλεστεί πως είχε το ακαταλόγιστο από ποινική άποψη.

«Μοιάζει να έχει τα λογικά του, δεν μοιάζει να πάσχει από κάποια ψυχική ασθένεια. Έτσι φαίνεται. Μοιάζει να καταλαβαίνει τι γίνεται», πρόσθεσε ο Πίτερς.

Η επίθεση στα τεμένη της Κράιστσερτς την Παρασκευή, βίντεο της οποίας ο δράστης της αναμετέδωσε απευθείας, μέσω Facebook live στοίχισε τη ζωή σε 50 ανθρώπους,ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, και τραυμάτισε δεκάδες άλλους.

Ο επικεφαλής της αστυνομίας της Νέας Ζηλανδίας δήλωσε ότι οι ερευνητές της είναι βέβαιοι πως ο δράστης ήταν ένας.

«Θέλω να δηλώσω κατηγορηματικά πως πιστεύουμε ότι υπήρχε μόνο ένας δράστης που ευθύνεται για αυτό το φρικτό γεγονός», δήλωσε ο Μάικ Μπους κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε.

 «Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρχαν πιθανόν άλλοι σε υποστηρικτικό ρόλο (στην επίθεση), κι αυτό συνεχίζει να είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της έρευνάς μας», πρόσθεσε ο ίδιος.

Πηγή Δεν θέλει συνήγορο ο μακελάρης της Νέας Ζηλανδίας

Σε περίπτωση που η Βρετανία αποχωρήσει χωρίς μία συμφωνία, άτακτα, από την ΕΕ, το κόστος για την Ευρώπη σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις του ΔΝΤ θα φθάσουν τα 221,3 δισεκ. δολάρια, με παράλληλες απώλειες του 0,7% των θέσεων εργασίας στην ήπειρο (δηλ. πάνω από ένα εκατ. εργαζομένους). Όμως, σύμφωνα με μία πρόσφατη έκθεση του Παν/μου του Ρότερνταμ για τις επιπτώσεις του Brexit στην ΕΕ προβλέπει πως οι περιοχές της ηπείρου που θα ανακάμψουν συντομότερα από το «σοκ» αυτό θα είναι ακριβώς εκείνες στο Ηνωμένο Βασίλειο.

   Στην έκθεση, με τίτλο «Η διαίρεση της Ευρώπης; Οικονομική έκθεση στο Brexit περιοχών και χωρών από τις δύο πλευρές της Μάγχης» (Τhe continental divide? Economic exposure to Brexit in regions and countries on both sides of The Channel ), τονίζεται πως το δεύτερο θύμα μετά τη Βρετανία που θα πληγεί από μία έξοδό της χωρίς συμφωνία, είναι οι περιοχές της Ιρλανδίας, οι οποίες θα εκτεθούν στα οικονομικά αποτελέσματα του Brexit στο ίδιο επίπεδο με τις λιγότερο πληγείσες βρετανικές περιοχές, δηλ. το Λονδίνο και τη Βόρειο Σκωτία.

   Στη συνέχεια, κι αυτό αποτελεί έκπληξη, οι επόμενες περιοχές που θα πληγούν από το διαζύγιο Βρετανίας και Ευρώπης είναι οι εξαγωγικές περιοχές της νότιας Γερμανίας, με απώλειες περίπου στο ένα τρίτο των βρετανικών και του μισού των ιρλανδικών περιοχών.

   Εάν κάποιος θα ήθελε να ιχνογραφήσει τον χάρτη των περιοχών που θα πληγούν περισσότερο από την έξοδο της Βρετανίας, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, θα παρατηρούσε πως εκείνες που θα κληθούν να πληρώσουν μεγαλύτερο τίμημα είναι εκείνες στη Βορειοδυτική Ευρώπη: οι γερμανικές κινδυνεύουν να απολέσουν περί το 4,5 με 6,4% του ΑΕΠ τους, οι ολλανδικές το 3,5 με 5%, οι βελγικές το 2,8 με 4% και τέλος οι γαλλικές το 1,8 με 2,7% του ΑΕΠ τους. Η χρονική δυναμική των απωλειών αυτών θα εξαρτηθεί άμεσα από τις συμφωνίες για τη μετάβαση στο Brexit, αλλά σύμφωνα και με το ΔΝΤ θα απαιτηθούν 5 με 10 χρόνια έως ότου φθάσουν στο απώτατο όριό τους οι επιπτώσεις από τη διαδικασία αυτή.

   Η έκθεση του γερμανικού ΑΕΠ στον κίνδυνο Brexit κατά την ολλανδική έκθεση φθάνει στο 5% του ΑΕΠ της, εκείνη της Ολλανδίας στο 4%, του Βελγίου στο 3,5%. Λιγότερο εκτεθειμένες είναι η Γαλλία, η Ισπανία κι η Ιταλία, με 2%, 0,7% και 0,5% του ΑΕΠ τους αντίστοιχα. Τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη βρίσκονται σε επίπεδα μικρότερα του γαλλικού.

   Όμως και στο εσωτερικό τής κάθε χώρας υπάρχουν αξιοσημείωτες διαφορές ανάλογα με τις παραγωγικές ζώνες που αναμένεται να πληγούν από το Brexit: φερ’ ειπείν η περισσότερο πληγείσα στη Γερμανία είναι αυτή της Στουτγάρδης, στην Ολλανδία η Ζηλανδία και η βαλωνική Μπραμπάντ στο Βέλγιο. Όλες τους με πολύ στενές εμπορικές κι οικονομικές σχέσεις με τη Βρετανία κι οι οποίες θα υποστούν τις μεγαλύτερες απώλειες σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία με το ΗΒ. Απεναντίας ορισμένες περιοχές στην Ανατολική Γερμανία εμφανίζουν πολύ μικρότερη πιθανότητα, κάτω του μέσου όρου, να πληγούν από μία άτακτη έξοδο.

   Τα στοιχεία τούτα είναι σαφώς γνωστά στις Βρυξέλες, ωστόσο δεν είναι τόσο γνωστές στο Λονδίνο. Ωστόσο, οι ερευνητές του Ρότερνταμ υπολόγισαν πως σε περίπτωση που το Brexit πραγματοποιηθεί χωρίς συμφωνία, ο κίνδυνος για τη βρετανική οικονομία είναι 4,6 φορές μεγαλύτερος από αυτόν που υπολογίζεται για τις ευρωπαϊκές χώρες, με εξαίρεση την Ιρλανδία. Κατά συνέπεια μία συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την ΕΕ είναι πολύ πιο σημαντική για τη Βρετανία, απ’ όσο για τα υπόλοιπα κράτη της Ένωσης.

   Ίσως αυτός είναι ο λόγος που στις 13 Μαρτίου οι Βρετανοί βουλευτές, που προηγουμένως είχαν απορρίψει το σχέδιο συμφωνίας της πρωθυπουργού Τερέζας Μέι με την ΕΕ, καταψήφισαν επίσης την πρόταση για άτακτη αποχώρηση.

   Ο χάρτης της Ευρώπης είναι σαφής: από τη μία πλευρά βρίσκονται οι πιο ανεπτυγμένες ζώνες της βόρειας Ευρώπης που έχουν στενότερες οικονομικές σχέσεις με τη βρετανική οικονομία, ενώ από την άλλη, η νότιες και ανατολικές περιοχές της ΕΕ είναι λιγότερο εκτεθειμένες. Μολαταύτα και εις πείσμα των στοιχείων που υποδεικνύουν ότι η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Ιρλανδία είναι οι χώρες που θα πρέπει να ενδιαφέρονται περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη για την επίτευξη μίας καλής συμφωνίας με τη Βρετανία, το Βερολίνο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, μαζί με το Παρίσι, των κυβερνήσεων που υποστηρίζουν μία «σκληρή στάση» απέναντι στο Λονδίνο. Ίσως ο μόνος λόγος που υπαγορεύει αυτή τη σκληρή στάση του Βερολίνου είναι ο φόβος μην τυχόν μιμηθούν τη Βρετανία και άλλα κράτη μέλη της ΕΕ και η βαθύτερη ανάγκη να προστατευθεί η συνοχή κι ενότητα της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς, που αποτελεί το πραγματικό θεμέλιο της δομής της ΕΕ.

   Ωστόσο, η ολλανδική μελέτη εστιάζεται όχι στα ποιοτικά, αλλά μόνο στις επιπτώσεις στην εμπορικές σχέσεις και δεν εξετάζονται, για παράδειγμα, οι νομικές επιπτώσεις του Brexit, που θα έχει καταιγιστικές συνέπειες σε μία σειρά από τομείς, όπως για παράδειγμα τη ναυτιλία και την τροφοδοσία και τις φορτοεκφορτώσεις πλοίων, την αγορά ενέργειας και το σύστημα υγείας. Στο σημείο αυτό, οι ολλανδοί ερευνητές καταλήγουν στη συμπερασματική υπόθεση πως «η έκθεση του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη από τις πτυχές που θίγει η παρούσα μελέτη».

Πηγή Ποιες περιοχές της Ευρώπης θα είναι τα μεγαλύτερα θύματα ενός άτακτου Brexit

Ο λαός επιμένει να μην είναι απλός στον πυρήνα της υπόστασής του. Επιμένει να μην υποβιβάζεται στο ζερό όπου τον περιορίζουν ή προσπαθούν να τον περιορίσουν οι δυνατοί, οι «επάνω», ποντάροντας πάντοτε τα ρέστα του σ’ αυτό το…
εξ αρχής χαμένο παιχνίδι της υποτίμησης.

Βέβαια, ο «απλός» λαός δεν είναι και τόσο απλός όσο τον θεωρούν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ. Ο «απλός» λαός δεν είναι και τόσο απλός ώστε να πρέπει να του τα κάνες λιανά και ευκολοχώνευτα όσα του ετοιμάζεις, ώστε να καταπίνει αμάσητες τις αγριότητες, τις χυδαιότητες και τις κουφότητες. Ο «απλός» λαός, παρά τις προσπάθειες από το βαθύ σύστημα να καταστεί ένα φοβισμένο και πανικόβλητο συμπίλημα τυχάρπαστων αθυρμάτων, παραμένει αρκετά πολύπλοκος ως κατάσταση, γοητευτικότατος ως προς τις εννοιολογήσεις και τις αναμονές του, εξαιρετικά αποτελεσματικός ως προς τις αντιδράσεις του και απολύτως απρόβλεπτος ως προς τη στανική επιβολή παραποιήσεων της πραγματικότητας. Και όποτε χρειάστηκε, ο «απλός» λαός πήρε την κατάσταση στα χέρια του και πολύ απλά (γιατί και ο ηρωισμός απλός είναι, τουλάχιστον τόσο απλός όσο και η δειλία, όσο και η υπόκυψη) έσωσε την τιμή της πατρίδας, τη δημοκρατία, την ίδια του την ύπαρξη σε τελευταία ανάλυση.

Θέλω να πω ότι η απλότητα του λαού είναι μια υπόθεση βαθύτητας και αποτέλεσμα πολύπλοκων διαδικασιών, τις οποίες ποτέ κανείς αυθέντης δεν κατάφερε να κατανοήσει. Παρά τα θηριώδη κύματα καταπίεσης από τους φασιστικούς ολέθρους, μέχρι τις σημερινές σφαγές όπου γης προς χάριν της δημοκρατίας (τους). Παρά τις εκατόμβες νεκρών και τα πελώρια παγκόσμια καραβάνια προσφύγων. Παρά τις εκστρατείες ψεύδους για να καλυφθεί η τερατώδης συγκέντρωση πλούτου στα χέρια μιας σχεδόν μηδενικής μειοψηφίας εις βάρος όλων των υπολοίπων. Παρά την αιματοβαμμένη διαδρομή των συστημάτων εξουσίας, από τον έλεγχο των ιδεολογιών μέχρι τον έλεγχο των συμπεριφορών που ονομάζεται βιοπολιτική. Παρά τις σημερινές απίστευτες δυνατότητες χειραγώγησης, υποδούλωσης, εκφασισμού, το μόνο που έχει καταφέρει το σύστημα είναι η ανάπτυξη εξωπραγματικών σε ποικιλία και εφευρετικότητα τεχνικών εξουσίας. Με τίμημα την καταστροφή ανθρώπων και περιβάλλοντος. Την απίστευτη καταστροφή, αφού είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας (ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε το εννοιολογικό βάθος που υπάρχει κάτω από τη φράση «ιστορία της ανθρωπότητας») που το φέρον, ο πλανήτης δηλαδή, κινδυνεύει από το φερόμενο: από τον άνθρωπο. Για την ακρίβεια, από μια αποθηριωμένη δράκα (και τους υπηρέτες της) που διαφεντεύει, κατά εξάμβλωση κάθε λογικής, τις τύχες του κόσμου.

Δηλαδή μηδέν εις το πηλίκον, ακόμα κι όταν το μέσον είναι εκείνο το άγριο μηδέν… εις το πηλίκιον των διδακτοριών, των σφαγιαστικών καθεστώτων, της εξαγωγής πάνοπλης δημοκρατίας εις βάρος άμαχων, της ξιφήρους ιδεολογίας εναντίων των πεινασμένων και των απολύτως αδύναμων, της σταυροφόρου πατριδολαγνείας που σταυρώνει τους ικέτες επάνω στον σταυρό της αγάπης.

Και πάλι μηδέν εις το πηλίκον. Ο λαός επιμένει να μην είναι απλός στον πυρήνα της υπόστασής του. Επιμένει να μην υποβιβάζεται στο ζερό όπου τον περιορίζουν ή προσπαθούν να τον περιορίσουν οι δυνατοί, οι «επάνω», ποντάροντας πάντοτε τα ρέστα του σ’ αυτό το εξ αρχής χαμένο παιχνίδι της υποτίμησης. Γιατί ο λαός δεν είναι μονάχα η πηγή των εξουσιών της δημοκρατίας (πού θα πάει, κάποτε θα το μάθει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης). Κυρίως είναι η πηγή της παγκόσμιας γνώσης. Η πηγή και ο γενέθλιος τόπος των ιδεών με φορέα τη γλώσσα. Χωρίς την ανθρώπινη κατάσταση που στην οργανωμένη της μορφή ονομάζεται λαός και στην οργανωμένη της συνθήκη κοινωνία, δεν υφίσταται τίποτα. Και χωρίς όσο το δυνατόν πιο βαθιά, πιο ευρύχωρη, πιο ελεύθερη διαχείριση αυτής της κατάστασης, δηλαδή χωρίς αληθινή δημοκρατία, τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει. Και ως γνωστόν, ό,τι δεν προχωράει πεθαίνει.

Κάτι τέτοιο όμως το μαθαίνεις μονάχα μέσω της δημοκρατικής συνείδησης. Και δεν είναι γνώση που παρέχεται άπαξ. Χρειάζεται καθημερινή μαθητεία στο μεγάλο σχολείο των ανθρώπων και καθημερινή σύμπραξη στο μεγάλο γυμναστήριο των νευμάτων προς τον Άλλο, στο μεγάλο αγώνισμα της οδοιπορίας προς το νόημα της ίδιας της ύπαρξης που είναι το «κοινόν» των πάντων. Γιατί έτσι κι αλλιώς η δημοκρατία είναι ένα πολύπλοκο πολίτευμα μαθητείας όπου ο κάθε ένας μαθητεύει δίπλα στον καθ’ όλου Άλλον. Η δημοκρατία δεν έχει πελάτες, όπως την ονειρεύονται οι καθ’ ημάς Μητσοτάκηδες, ούτε και πελάτες σχολείου. Αυτά είναι για τα Γέιλ και τα Στάνφορντ και τα Τζορτζτάουν, όπου η εισαγωγή με κομπίνα κοστίζει 500.000 δολάρια το (ακριβό) κεφάλι των νεοσσών του συστήματος. Μόλις προχτές αποκαλύφθηκε η (ακόμα μία) κομπίνα.

Αλήθεια. Πόσους θανάτους παιδιών κοστίζει η κάθε τέτοια εισαγωγή στο Γέηλ; Η απάντηση είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Και μόνο ο «απλός» λαός μπορεί να την δώσει. Οι «άριστοι» έχουν άλλες δουλειές…

Κώστας Καναβούρης

ΑΥΓΗ

Πηγή Ο «απλός» λαός…

Την καμπάνια του Κινήματος Αλλαγής ενόψει Ευρωεκλογών θα συζητήσουν τα κορυφαία στελέχη του κόμματος, αυτή την…
εβδομάδα, ένεκα που βρισκόμαστε πλέον και επισήμως σε προεκλογική περίοδο και η Χαριλάου Τρικούπη βάζει ψηλά τον πήχη ενόψει ευρωπαϊκών εκλογών, στοχεύοντας στην αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και μέσα από αυτή την κάλπη. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη έχουν ξεκινήσει να ανακοινώνονται τα ονόματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών, ενώ στην πορεία προς το συνέδριο θα έχουν ανακοινωθεί συνολικά το 70% αυτών.

Έτσι, αναζητείται τώρα και το σύνθημα εκείνο που θα μπορέσει να εμπνεύσει παλιούς και νέους συνοδοιπόρους της παράταξης, στοχεύοντας στην πολυπόθητη συσπείρωση. Κάποια συνθήματα μάλιστα έχουν ήδη πέσει στο τραπέζι και μεταξύ αυτών, φαίνεται να επικρατεί το «Ήρθε η ώρα», ή επί το… ευρωπαϊκότερον «It’s time». Για να δούμε…

matrix24.gr

Πηγή It’s time…

Την καμπάνια του Κινήματος Αλλαγής ενόψει Ευρωεκλογών θα συζητήσουν τα κορυφαία στελέχη του κόμματος, αυτή την…
εβδομάδα, ένεκα που βρισκόμαστε πλέον και επισήμως σε προεκλογική περίοδο και η Χαριλάου Τρικούπη βάζει ψηλά τον πήχη ενόψει ευρωπαϊκών εκλογών, στοχεύοντας στην αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και μέσα από αυτή την κάλπη. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη έχουν ξεκινήσει να ανακοινώνονται τα ονόματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών, ενώ στην πορεία προς το συνέδριο θα έχουν ανακοινωθεί συνολικά το 70% αυτών.

Έτσι, αναζητείται τώρα και το σύνθημα εκείνο που θα μπορέσει να εμπνεύσει παλιούς και νέους συνοδοιπόρους της παράταξης, στοχεύοντας στην πολυπόθητη συσπείρωση. Κάποια συνθήματα μάλιστα έχουν ήδη πέσει στο τραπέζι και μεταξύ αυτών, φαίνεται να επικρατεί το «Ήρθε η ώρα», ή επί το… ευρωπαϊκότερον «It’s time». Για να δούμε…

matrix24.gr

Πηγή It’s time…

Όλο και περισσότεροι άνδρες αποφασίζουν πλέον να αποκτήσουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία. Πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες, δείχνουν πως ο μέσος όρος ηλικίας που ένας άνδρας γίνεται πατέρας αυξάνει συνεχώς, φαινόμενο των καιρών που δεν θα αλλάξει.

Οι ερευνητές παραδέχονται ότι είχαν υποτιμήσει τις πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία του παιδιού η τεκνοποίηση από έναν πατέρα που έχει περάσει τα 40. Όμως τώρα προειδοποιούν πως οι άνδρες θα πρέπει να είναι καλύτερα ενημερωμένοι για τους κινδύνους που ενέχει μια τέτοια απόφαση για τα παιδιά τους.

ADVERTISING

Μπορεί τα μέσα ενημέρωσης και η κοινή γνώμη να αντιμετωπίζουν το θέμα της πατρότητας σε μεγάλες ηλικίες σαν εντυπωσιακό επίτευγμα, αλλά πλέον όλα τα ερευνητικά δεδομένα πιστοποιούν σοβαρά προβλήματα στη βιολογική και ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία συνδέονται με την προχωρημένη ηλικία που ο πατέρας τους συνέβαλε με το σπέρμα του ώστε να έρθουν στον κόσμο, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Μιχάλη Κεφαλογιάννη, ο Θέμης Μαντζαβίνος αναπληρωτής καθηγητής Μαιευτικής- Γυναικολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικός Διευθυντής του Institute of Life.

«Σήμερα γνωρίζουμε από τη διεθνή βιβλιογραφία ότι τα παιδιά που γεννώνται από μεγάλης ηλικίας πατέρες μπορεί να εμφανίσουν από αυτισμό, κάποια νεοπλάσματα, μέχρι και σχιζοφρένεια, γι αυτό καλό θα ήταν να ενημερώνουμε τους άνδρες. Αυτό όμως παγκοσμίως δεν γίνεται. Η Αμερικάνικη Εταιρεία Στειρότητας Γονιμότητας έχει ως ηλικιακό όριο για τους δότες σπέρματος το 40ο έτος. Η Αγγλική Ανδρολογική Εταιρεία έχει όριο το 40 αλλά σύμφωνα με το νόμο μπορεί κάποιος να είναι δότης μέχρι τα 45, ενώ στην Ελλάδα μέχρι τα 35», εξηγεί ο κ. Μαντζαβίνος ο οποίος παραθέτει στοιχεία από πολυετείς μελέτες που δείχνουν ότι η μεγάλη ηλικία του πατέρα έχει σοβαρές βιολογικές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών.

Σε κάθε ηλικία του άνδρα είναι κατάλληλο το σπέρμα του για γονιμοποίηση; Όπως επισημαίνει, σε μια συνδυασμένη έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα στις ΗΠΑ και του Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Σουηδίας μελετήθηκαν 2,6 εκατομμύρια άτομα και συνέκριναν τα παιδιά που γεννήθηκαν από πατέρα κάτω των 25 και άνω των 45 ετών.

«Τα παιδιά που προέρχονταν από πατέρες άνω των 45 ετών είχαν τριπλάσιο κίνδυνο αυτισμού, 13 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, διπλάσιο κίνδυνο ψυχωσικών διαταραχών, 25πλάσιο κίνδυνο διπολικής διαταραχής και 2,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης αυτοκτονικής συμπεριφοράς ή κατάχρησης ουσιών» τονίζει ο κ. Μαντζαβίνος αναφερόμενος στα αποτελέσματα αυτών των μελετών.

Η αιτία για όλα αυτά πιθανότατα κρύβεται στην κακή ποιότητα του σπέρματος που εμφανίζουν οι άνδρες μετά τα 40 εκτιμούν οι επιστήμονες. Όπως εξηγεί ο Θ.Μαντζαβίνος, «ενώ οι γυναίκες γεννούν μόνο με τα ωάρια που έχουν στην αναπαραγωγική τους ζωή, το σπέρμα του άνδρα αναπαράγεται σε όλη του τη ζωή. Έτσι, τα σπερματικά κύτταρα υφίστανται 20 έως 30 διαιρέσεις το χρόνο, δηλαδή 600 διαιρέσεις έως την ηλικία των 40 ετών. Το σπέρμα δεν γίνεται μόνο αδύναμο εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής, καθιστική ζωή, κακή διατροφή κ.ά, αλλά φαίνεται ότι λόγω των μεταλλάξεων του, σχετίζεται και με τα προβλήματα τα οποία εμφανίζει ένα παιδί που έχει προκύψει από το σπέρμα αυτό. Άλλες μελέτες έδειξαν ότι το σπέρμα των προχωρημένης ηλικίας ανδρών έχει αυξημένους δείκτες απόπτωσης που οδηγούν σε αυξημένο ποσοστό κατακερματισμού του DNA.».

Νέα ηθικά διλήμματα

Η εταιρεία Ηθικής της Αμερικάνικης Ένωσης Αναπαραγωγικής Ιατρικής συμβουλεύει τις γυναίκες να μην κάνουν χρήση δανεικών ωαρίων ή εμβρύων σε ηλικία άνω των 50 ετών. Τα ερωτήματα που προκύπτουν τώρα για τους άνδρες σύμφωνα με τον κ. Μαντζαβίνο είναι: θα πρέπει να γίνεται εξέταση σπέρματος απαραίτητα ως ρουτίνα στον άνδρα; Θα πρέπει να ενημερώνεται για τους κινδύνους; Πρέπει οι νέοι άνδρες που σκοπεύουν να αποκτήσουν παιδιά να καταψύχουν το σπέρμα τους σε νεαρή ηλικία, όπως κάνουν οι γυναίκες με τα ωάρια τους;

Όπως επισημαίνει τέλος ο κ. Μαντζαβίνος, η ενημέρωση των γιατρών αλλά και των ανδρών που θέλουν να αποκτήσουν παιδί σε μεγάλη ηλικία είναι κομβικής σημασίας. Τόσο για λόγους υγείας αλλά και ηθικής.

«Η προχωρημένη ηλικία μπορεί να δημιουργήσει στα παιδιά το φόβο για ενδεχόμενο πρόωρο θάνατο του πατέρα ή την σκέψη ότι πρέπει να φροντίζει τον μεγάλο σε ηλικία ή άρρωστο πατέρα του. Οι σκέψεις για την υγεία είναι διαφορετικές για την 6η ή 7η δεκαετία της ζωής και διαφορετικές για τη 8η ή 9η δεκαετία. Όταν έλθει η ώρα τα παιδιά να ανεξαρτητοποιηθούν φεύγοντας από το σπίτι είτε για δουλειά είτε για σπουδές είτε για γάμο, η έννοια τους για τον υπερήλικα πατέρα των 80 ή 90 ετών είναι τεράστια», καταλήγει.

Μάλιστα σε ανάλογη μελέτη αναφέρεται ότι τα παιδιά ωριμάζουν πολύ γρηγορότερα από ό,τι οι συμμαθητές τους, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα για κατάθλιψη και προβλήματα συμπεριφοράς. Επίσης είναι πιο ευάλωτα στο stress και το άγχος, έχουν μεγάλη ανασφάλεια, απουσίαζαν από το σχολείο, είχαν κοινωνικά προβλήματα και καθυστέρηση στη δημιουργία σχέσεων, γάμου, απόκτησης παιδιών.

Πηγή Η ηλικία που θα γίνει ένας άνδρας πατέρας, σχετίζεται με σοβαρά προβλήματα υγείας στα παιδιά

Η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας ανακοίνωσε σήμερα ότι η κυβέρνησή της πήρε «επί της αρχής» την απόφαση να υπάρξουν αλλαγές στη νομοθεσία για τα όπλα, μετά τη μαζική δολοφονία πιστών μέσα σε δύο τεμένη στην πόλη Κράιστσερτς.

«Σκοπεύω να παρουσιάσω περισσότερες λεπτομέρειες για τις αποφάσεις αυτές στα ΜΜΕ και στους πολίτες πριν συνεδριάσει εκ νέου το υπουργικό συμβούλιο ξανά, την επόμενη Δευτέρα», δήλωσε η Τζασίντα Αρντέρν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. Τόνισε ότι «πήραμε αποφάσεις και ως κυβέρνηση, είμαστε ενωμένοι».

«Αυτό σημαίνει πως μέσα σε 10 ημέρες από αυτή τη φρικιαστική τρομοκρατική ενέργεια, θα έχουμε ανακοινώσει μεταρρυθμίσεις οι οποίες, όπως πιστεύω, θα κάνουν πιο ασφαλή την κοινότητά μας».

Η προώθηση αυστηρότερης νομοθεσίας για την οπλοκατοχή στη Νέα Ζηλανδία ήταν κάτι που δεν εξεταζόταν καν σοβαρά στο παρελθόν. Στη χώρα υπολογίζεται πως υπάρχουν τουλάχιστον 1,5 εκατομμύρια πυροβόλα, ήτοι ένα ανά τρεις κατοίκους.

Πηγή Αλλάζουν το νόμο περί οπλοκατοχής στη Νέα Ζηλανδία

“…στη χώρα απ’ όπου έρχομαι, η γενιά των παππούδων μου δεν είχε ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για μακροπρόθεσμη σχεδιοποίηση, για εξωτερικότητες, για μετακίνηση των ηπείρων ή για διαστολή του σύμπαντος. Όμως
εξακολουθούσαν, και στα γηρατειά τους ακόμη, να φυτεύουν ελιές και κυπαρίσσια, χωρίς να τους απασχολούν ζητήματα κόστους και απόδοσης. Ήξεραν ότι θα πεθάνουν, έσκαβαν όμως τη γη για τους επερχόμενους, αλλά ίσως και για τη γη την ίδια. Ήξεραν ότι οποιαδήποτε «ισχύ» κι αν είχαν, η ισχύς αυτή δεν θα είχε ευεργετικά αποτελέσματα, αν αυτοί δεν υπάκουαν στις εποχές, αν δεν πρόσεχαν τους ανέμους, αν δεν σέβονταν την ευμετάβλητη Μεσόγειο, αν δεν έκοβαν τα δέντρα την ώρα που έπρεπε και αν δεν άφηναν στο μούστο, τον καιρό που του χρειαζόταν για να βράσει. Δεν σκέφτονταν με όρους απειρότητας – ίσως και να μην καταλάβαιναν και την έννοια της λέξης – όμως δρούσαν, ζούσαν και πέθαιναν σ’ ένα χρόνο αληθινά χωρίς τέλος. Προφανώς η χώρα δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί… Η τωρινή κρίση οδηγεί σ’ ένα σημείο όπου, είτε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια φυσική ή κοινωνική καταστροφή, είτε πριν ή μετά από αυτό, οι άνθρωποι θ’ αντιδράσουν με τον άλφα ή βήτα τρόπο και θα προσπαθήσουν να εγκαθιδρύσουν νέες μορφές κοινωνικής ζωής, που θα έχουν γι’ αυτούς κάποιο νόημα. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς, για λογαριασμό τους και στη θέση τους, όπως και δεν μπορούμε να πούμε πώς θα μπορούσε να γίνει. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να καταστρέψουμε τους μύθους που, περισσότερο από το χρήμα και τα όπλα, συνιστούν το τρομαχτικότερο εμπόδιο στο δρόμο μιας ανασυγκρότησης της ανθρώπινης κοινωνίας”

Κορνήλιος Καστοριάδης – Χώροι του ανθρώπου

Πηγή Όροι απειρότητας

“…στη χώρα απ’ όπου έρχομαι, η γενιά των παππούδων μου δεν είχε ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για μακροπρόθεσμη σχεδιοποίηση, για εξωτερικότητες, για μετακίνηση των ηπείρων ή για διαστολή του σύμπαντος. Όμως
εξακολουθούσαν, και στα γηρατειά τους ακόμη, να φυτεύουν ελιές και κυπαρίσσια, χωρίς να τους απασχολούν ζητήματα κόστους και απόδοσης. Ήξεραν ότι θα πεθάνουν, έσκαβαν όμως τη γη για τους επερχόμενους, αλλά ίσως και για τη γη την ίδια. Ήξεραν ότι οποιαδήποτε «ισχύ» κι αν είχαν, η ισχύς αυτή δεν θα είχε ευεργετικά αποτελέσματα, αν αυτοί δεν υπάκουαν στις εποχές, αν δεν πρόσεχαν τους ανέμους, αν δεν σέβονταν την ευμετάβλητη Μεσόγειο, αν δεν έκοβαν τα δέντρα την ώρα που έπρεπε και αν δεν άφηναν στο μούστο, τον καιρό που του χρειαζόταν για να βράσει. Δεν σκέφτονταν με όρους απειρότητας – ίσως και να μην καταλάβαιναν και την έννοια της λέξης – όμως δρούσαν, ζούσαν και πέθαιναν σ’ ένα χρόνο αληθινά χωρίς τέλος. Προφανώς η χώρα δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί… Η τωρινή κρίση οδηγεί σ’ ένα σημείο όπου, είτε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια φυσική ή κοινωνική καταστροφή, είτε πριν ή μετά από αυτό, οι άνθρωποι θ’ αντιδράσουν με τον άλφα ή βήτα τρόπο και θα προσπαθήσουν να εγκαθιδρύσουν νέες μορφές κοινωνικής ζωής, που θα έχουν γι’ αυτούς κάποιο νόημα. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς, για λογαριασμό τους και στη θέση τους, όπως και δεν μπορούμε να πούμε πώς θα μπορούσε να γίνει. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να καταστρέψουμε τους μύθους που, περισσότερο από το χρήμα και τα όπλα, συνιστούν το τρομαχτικότερο εμπόδιο στο δρόμο μιας ανασυγκρότησης της ανθρώπινης κοινωνίας”

Κορνήλιος Καστοριάδης – Χώροι του ανθρώπου

Πηγή Όροι απειρότητας