23 April, 2019
Home / 2019 / Φεβρουάριος (Page 74)

O θρύλος της μόδας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1963 στο χώρο της  υψηλής ραπτικής όταν άρχισε να εργάζεται για λογαριασμό του Ιταλικού Οίκου Tiziani.  Λίγους μήνες μετά συνεργάσθηκε με το αντίστοιχο γαλλικό στούντιο Chloe, ενώ ακολούθησαν οι Οίκοι Fendi (1965) και Curiel (1970, Ιταλία) και ο γαλλικός οίκος Chanel (από το 1983).

Ο Λάγκερφελντ ήταν γνωστός και ως ο Κάιζερ της μόδας. Πολυσχιδής και πολυπράγμων, υπήρξε διάσημος σχεδιαστής, καλλιτεχνικός διευθυντής μεγάλων οίκων, καθώς και επιτυχημένος φωτογράφος. Έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους οίκους, έχει ντύσει με τις δημιουργίες του ορισμένες από τις μεγαλύτερες καλλονές της πασαρέλας, ενώ έχουν ποζάρει στο φακό του τοπ μόντελ και σταρ του Χόλιγουντ. Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει προκαλέσει τόσο με τις δηλώσεις του όσο και με την εκκεντρική του συμπεριφορά…Η περσόνα του ιδιοσυγκρασιακού δημιουργού είναι ευρέως γνωστή: λευκά μαλλιά, μαύρα γυαλιά ηλίου που ποτέ δεν αποχωρίζεται και τα παρομοιάζει ως τη δική του «μπούρκα» απέναντι στον ανδρικό πληθυσμό, και ψηλοί γιακάδες σε λευκά πουκάμισα, τα οποία θεωρεί τη βάση της ένδυσης.

Γεννημένος στο Αμβούργο της Γερμανίας το φθινόπωρο του 1933, ο Καρλ Ότο Λάγκερφελντ, βαθιά επηρεασμένος από την ανατροφή που έλαβε στα παιδικά του χρόνια, «βούτηξε» με μεγάλο πάθος και ενθουσιασμό στον ωκεανό της μόδας. Η μητέρα του, που ήταν σκληρή αλλά ειλικρινής, πίστευε στο ταλέντο του, τον παρότρυνε συνεχώς να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του, και του επαναλάμβανε ότι το μόνο που θα πετύχαινε εκεί θα ήταν να γίνει δάσκαλος ζωγραφικής. «Δεν διένυσα εννέα μήνες εγκυμοσύνης για κάτι τέτοιο», του έλεγε.

Έχοντας τη δική του κοσμοθεωρία, ιεραρχώντας τις ανάγκες του και οπλισμένος με αυτοπεποίθηση, ο Λάγκερφελντ αποφάσισε να ζήσει τη ζωή του κόντρα στα στερεότυπα. Δεν του άρεσε να υποκρίνεται, αγαπούσε τους νέους ανθρώπους και ήθελε να εργάζεται έχοντας νέα και όμορφα πρόσωπα στο πλευρό του. Κατά καιρούς σε συνεντεύξεις που παραχωρούσε τόνιζε: «Μισώ να βλέπω την ασχήμια». Γι’ αυτό και την απέφευγε μετά βδελυγμίας, όπως απέφευγε και τη συνεργασία με τους άνδρες. «Εκτός από έναν βοηθό μου, δουλεύω αποκλειστικά με γυναίκες. Μόνο προβλήματα είχα όταν συνεργαζόμουν με άνδρες. Γίνονταν εγωκεντρικοί και έλεγαν στον εαυτό τους ότι αφού μπορώ να το κάνω εγώ, μπορούν και εκείνοι. Πολλοί άνδρες και αγόρια πίστεψαν ότι είναι πιο χαρισματικοί από εμένα αλλά τελικά απέτυχαν. Με τις γυναίκες δεν έχω τέτοιο πρόβλημα», έλεγε.

Μπορεί οι άνδρες να μην είχαν θέση στην επαγγελματική του ζωή, είχαν όμως καταλυτική παρουσία στην προσωπική. Ο Λάγκερφελντ διατηρούσε δεσμό επί 19 ολόκληρα χρόνια με τον Ζακ ντε Μπασέ (ως και τον θάνατό του δεύτερου, το 1989). Ο Λάγκερφελντ, μάλιστα, μιλώντας σε συνέντευξή του για τα παιδικά του χρόνια, αφηγήθηκε τη στιγμή που σε ηλικία 11 ετών ρώτησε τη μητέρα του για πρώτη φορά τι είναι η ομοφυλοφιλία: «Εκείνη μου απάντησε: «Δεν είναι κάτι το σημαντικό. Είναι σαν το χρώμα των μαλλιών, κάποιοι είναι ξανθοί και κάποιοι άλλοι μελαχρινοί»». Εχοντας την οικογενειακή υποστήριξη δεδομένη, ο Λάγκερφελντ αντιμετώπιζε τις καταστάσεις πιο ψύχραιμα ασπαζόμενος το μότο: «Δεν υπάρχουν προβλήματα, μόνο λύσεις, καλές ή κακές».

Όταν ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μόδας, άλλαξε το όνομά του – από Lagerfeldt σε Lagerfeld – γιατί κατά τη γνώμη του ήταν πιο εμπορικό και εύηχο. Με μότο τη μετέπειτα διάσημη ρήση του «μια μικρή αίσθηση του χιούμορ και λίγη ασέβεια. Αυτά χρειάζεται ένας θρύλος για να επιβιώσει», το 1955 προσελήφθη ως βοηθός του Πιερ Μπαλμέν, έπειτα από την επικράτησή του σε έναν διαγωνισμό σχεδίου κοστουμιών. Και κάπου τότε τοποθετείται η αρχή του ονείρου. Το 1963 ο φιλόδοξος Γερμανός άρχισε να σχεδιάζει για τον ιταλικό οίκο μόδας Tiziani και τον επόμενο χρόνο άρχισε να δημιουργεί μερικά κομμάτια και για τον γαλλικό οίκο μόδας Chloé, ώσπου τελικά σχεδίασε ολόκληρη την κολεξιόν. Η εμφάνισή του δεν πέρασε απαρατήρητη. Το 1970 ξεκίνησε μια σύντομη συνεργασία με τον ιταλικό οίκο μόδας Curiel και το 1965 εντάχθηκε στην οικογένεια του ιταλικού οίκου μόδας Fendi, σχεδιάζοντας γούνες, ρούχα και κοσμήματα. Αναμφίβολα όμως το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν όταν, το 1983, ανέλαβε τον τομέα της υψηλής ραπτικής στον οίκο Chanel, καταφέρνοντας σύντομα να γίνει ο επικεφαλής σχεδιαστής και καλλιτεχνικός διευθυντής του γαλλικού brand.

Ο Γερμανός σχεδιαστής ανέκαθεν εξέφραζε τη μεγάλη του αγάπη για το όραμα της Κοκό Σανέλ, παρότι η δική του φιλοσοφία διέφερε κάπως από τη δική της. Ο ίδιος κατάφερε να εξελίξει τις ιδέες και τα σχέδια της Γαλλίδας πρωτοπόρου με στόχο όχι να κάνει τις δημιουργίες του οίκου Chanel να επιβιώσουν στον χρόνο, αλλά να ζήσουν. Και το κατάφερε, δεδομένου ότι οι πωλήσεις του οίκου αγγίζουν τα 5 εκατ. δολάρια σε ετήσια βάση. Η μεγάλη όμως αυτή εισπρακτική επιτυχία οφείλεται σε έναν πολύ σημαντικό παράγοντα. Η ψυχή του Λάγκερφελντ καθρεφτίστηκε σε αυτήν της Σανέλ, και μέσω αυτής της ταύτισης κατόρθωσε να δώσει σάρκα και οστά στο όραμα της μεγάλης σχεδιάστριας. Όπως εκείνη σχεδίαζε τα πάντα για την ίδια, για να υποστηρίξει τον εαυτό της, το ίδιο ακριβώς έκανε και ο Λάνγκερφελτ. Κατά καιρούς έχει πει πως ό,τι δημιουργεί το σχεδιάζει για τον ίδιο, το εμπνέεται με βάση τον εαυτό του. Καλλιτεχνεί με άλλα λόγια τις ιδέες του βασιζόμενος στα δικά του όνειρα και όχι στα όνειρα των άλλων.

Ωστόσο δεν ήταν λίγες οι φορές που ο «Κάιζερ της μόδας» απασχόλησε αρνητικά την κοινή γνώμη και βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων. Το 2001 ο σχεδιαστής μπήκε στο στόχαστρο του φιλοζωικού οργανισμού PETA επειδή χρησιμοποιούσε γούνα στις κολεξιόν του και χαρακτηρίστηκε ειρωνικά «designer dinosaur». Ο ίδιος βέβαια, παρότι δεν φορούσε γούνα και έτρωγε σπάνια κρέας, προσπαθούσε μέσα από τη δράση του να υπερασπιστεί τη βιομηχανία της γούνας και τη χρήση της στη μόδα, αδιαφορώντας για τις ενδεχόμενες συνέπειες και τις αντιδράσεις που θα προκληθούν. Σε συνέντευξη που παραχώρησε το 2009 στο BBC δήλωσε χαρακτηριστικά: «Οι κυνηγοί, μη γνωρίζοντας τίποτε άλλο από το να κυνηγούν, βγάζουν τα προς το ζην σκοτώνοντας τα θηρία που θα μας σκότωναν αν μπορούσαν. Σε έναν σαρκοφάγο κόσμο, πάλι, όπου το δέρμα χρησιμοποιείται στα ρούχα, στα παπούτσια και στις τσάντες, η συζήτηση για τις γούνες είναι παιδαριώδης».

Από τα σχόλιά του φυσικά δεν έχουν ξεφύγει ούτε μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου καλλιτεχνικού και πολιτικού στερεώματος. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2012 ο Λάγκερφελντ προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση όταν δήλωσε για την πολυβραβευμένη τραγουδίστρια Αντέλ ότι είναι «λίγο πιο παχουλή» από όσο θα έπρεπε. Τα λόγια του αυτά εξόργισαν τους Βρετανούς και ο ίδιος προέβη άμεσα σε δήλωση συγγνώμης προκειμένου να περισώσει ό,τι μπορούσε. Ωστόσο δεν σταμάτησε εκεί. Στις 31 Ιουλίου του ίδιου έτους, κατά την εξύμνηση της Κέιτ Μίντλετον, και ενώ μιλούσε για τη «ρομαντική ομορφιά» της, προσέθεσε κάτι που ίσως καλό θα ήταν να είχε παραλείψει: «Δεν μου αρέσει βέβαια το πρόσωπο της αδελφής της. Θα έπρεπε να δείχνει μόνο την πλάτη της», προσβάλλοντας, σκόπιμα ή μη, την αδελφή της Δούκισσας του Κέιμπριτζ, Πίπα Μίντλετον. Δείχνοντάς μας με τον πιο εναργή τρόπο ότι δεν φοβάται κανέναν, τον Φεβρουάριο του 2013 σχολίασε την κόμη της πρώτης κυρίας της Αμερικής, με αφορμή την εμφάνισή της με νέο χτένισμα την ημέρα των γενεθλίων της, στις 17 Ιανουαρίου, αποκαλώντας το «κακή ιδέα» που κάνει τη Μισέλ Ομπάμα να μοιάζει με «παρουσιάστρια ειδήσεων».

Ποιος ήταν πραγματικά ο σχεδιαστής που κρυβόταν πίσω από τα μαύρα γυαλιά ηλίου και ποια η ανθρώπινη πλευρά του; Ως γόνος πλούσιας οικογένειας με λαμπρό βιομηχανικό παρελθόν, μεγάλωσε καλομαθημένος και με περίσσεια αλαζονεία σε ορισμένα θέματα. Πέρασε από πολλά κύματα για να οικοδομήσει το μύθο του, και αυτό τού το αναγνωρίζουν όλοι, μαζί με το αστείρευτο και πηγαίο ταλέντο του που δεν ξεθώριασε μετά από τόσες δημιουργικές δεκαετίες. Ο ιδιόρρυθμος δημιουργός ήταν ένας άνθρωπος που ζωγράφιζε τα σχέδιά του σε ένα μπλοκάκι που είχε δίπλα στο κρεβάτι του, που ζήλευε, που αγαπούσετην Coca-Cola και που ήθελε να ζήσει άλλα 120 χρόνια για να δει τον κόσμο να εξελίσσεται.

Πηγή Καρλ Λάγκερφελντ: Ποιος ήταν ο σχεδιαστής που μισούσε την ασχήμια

O θρύλος της μόδας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1963 στο χώρο της  υψηλής ραπτικής όταν άρχισε να εργάζεται για λογαριασμό του Ιταλικού Οίκου Tiziani.  Λίγους μήνες μετά συνεργάσθηκε με το αντίστοιχο γαλλικό στούντιο Chloe, ενώ ακολούθησαν οι Οίκοι Fendi (1965) και Curiel (1970, Ιταλία) και ο γαλλικός οίκος Chanel (από το 1983).

Ο Λάγκερφελντ ήταν γνωστός και ως ο Κάιζερ της μόδας. Πολυσχιδής και πολυπράγμων, υπήρξε διάσημος σχεδιαστής, καλλιτεχνικός διευθυντής μεγάλων οίκων, καθώς και επιτυχημένος φωτογράφος. Έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους οίκους, έχει ντύσει με τις δημιουργίες του ορισμένες από τις μεγαλύτερες καλλονές της πασαρέλας, ενώ έχουν ποζάρει στο φακό του τοπ μόντελ και σταρ του Χόλιγουντ. Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει προκαλέσει τόσο με τις δηλώσεις του όσο και με την εκκεντρική του συμπεριφορά…Η περσόνα του ιδιοσυγκρασιακού δημιουργού είναι ευρέως γνωστή: λευκά μαλλιά, μαύρα γυαλιά ηλίου που ποτέ δεν αποχωρίζεται και τα παρομοιάζει ως τη δική του «μπούρκα» απέναντι στον ανδρικό πληθυσμό, και ψηλοί γιακάδες σε λευκά πουκάμισα, τα οποία θεωρεί τη βάση της ένδυσης.

Γεννημένος στο Αμβούργο της Γερμανίας το φθινόπωρο του 1933, ο Καρλ Ότο Λάγκερφελντ, βαθιά επηρεασμένος από την ανατροφή που έλαβε στα παιδικά του χρόνια, «βούτηξε» με μεγάλο πάθος και ενθουσιασμό στον ωκεανό της μόδας. Η μητέρα του, που ήταν σκληρή αλλά ειλικρινής, πίστευε στο ταλέντο του, τον παρότρυνε συνεχώς να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του, και του επαναλάμβανε ότι το μόνο που θα πετύχαινε εκεί θα ήταν να γίνει δάσκαλος ζωγραφικής. «Δεν διένυσα εννέα μήνες εγκυμοσύνης για κάτι τέτοιο», του έλεγε.

Έχοντας τη δική του κοσμοθεωρία, ιεραρχώντας τις ανάγκες του και οπλισμένος με αυτοπεποίθηση, ο Λάγκερφελντ αποφάσισε να ζήσει τη ζωή του κόντρα στα στερεότυπα. Δεν του άρεσε να υποκρίνεται, αγαπούσε τους νέους ανθρώπους και ήθελε να εργάζεται έχοντας νέα και όμορφα πρόσωπα στο πλευρό του. Κατά καιρούς σε συνεντεύξεις που παραχωρούσε τόνιζε: «Μισώ να βλέπω την ασχήμια». Γι’ αυτό και την απέφευγε μετά βδελυγμίας, όπως απέφευγε και τη συνεργασία με τους άνδρες. «Εκτός από έναν βοηθό μου, δουλεύω αποκλειστικά με γυναίκες. Μόνο προβλήματα είχα όταν συνεργαζόμουν με άνδρες. Γίνονταν εγωκεντρικοί και έλεγαν στον εαυτό τους ότι αφού μπορώ να το κάνω εγώ, μπορούν και εκείνοι. Πολλοί άνδρες και αγόρια πίστεψαν ότι είναι πιο χαρισματικοί από εμένα αλλά τελικά απέτυχαν. Με τις γυναίκες δεν έχω τέτοιο πρόβλημα», έλεγε.

Μπορεί οι άνδρες να μην είχαν θέση στην επαγγελματική του ζωή, είχαν όμως καταλυτική παρουσία στην προσωπική. Ο Λάγκερφελντ διατηρούσε δεσμό επί 19 ολόκληρα χρόνια με τον Ζακ ντε Μπασέ (ως και τον θάνατό του δεύτερου, το 1989). Ο Λάγκερφελντ, μάλιστα, μιλώντας σε συνέντευξή του για τα παιδικά του χρόνια, αφηγήθηκε τη στιγμή που σε ηλικία 11 ετών ρώτησε τη μητέρα του για πρώτη φορά τι είναι η ομοφυλοφιλία: «Εκείνη μου απάντησε: «Δεν είναι κάτι το σημαντικό. Είναι σαν το χρώμα των μαλλιών, κάποιοι είναι ξανθοί και κάποιοι άλλοι μελαχρινοί»». Εχοντας την οικογενειακή υποστήριξη δεδομένη, ο Λάγκερφελντ αντιμετώπιζε τις καταστάσεις πιο ψύχραιμα ασπαζόμενος το μότο: «Δεν υπάρχουν προβλήματα, μόνο λύσεις, καλές ή κακές».

Όταν ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μόδας, άλλαξε το όνομά του – από Lagerfeldt σε Lagerfeld – γιατί κατά τη γνώμη του ήταν πιο εμπορικό και εύηχο. Με μότο τη μετέπειτα διάσημη ρήση του «μια μικρή αίσθηση του χιούμορ και λίγη ασέβεια. Αυτά χρειάζεται ένας θρύλος για να επιβιώσει», το 1955 προσελήφθη ως βοηθός του Πιερ Μπαλμέν, έπειτα από την επικράτησή του σε έναν διαγωνισμό σχεδίου κοστουμιών. Και κάπου τότε τοποθετείται η αρχή του ονείρου. Το 1963 ο φιλόδοξος Γερμανός άρχισε να σχεδιάζει για τον ιταλικό οίκο μόδας Tiziani και τον επόμενο χρόνο άρχισε να δημιουργεί μερικά κομμάτια και για τον γαλλικό οίκο μόδας Chloé, ώσπου τελικά σχεδίασε ολόκληρη την κολεξιόν. Η εμφάνισή του δεν πέρασε απαρατήρητη. Το 1970 ξεκίνησε μια σύντομη συνεργασία με τον ιταλικό οίκο μόδας Curiel και το 1965 εντάχθηκε στην οικογένεια του ιταλικού οίκου μόδας Fendi, σχεδιάζοντας γούνες, ρούχα και κοσμήματα. Αναμφίβολα όμως το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν όταν, το 1983, ανέλαβε τον τομέα της υψηλής ραπτικής στον οίκο Chanel, καταφέρνοντας σύντομα να γίνει ο επικεφαλής σχεδιαστής και καλλιτεχνικός διευθυντής του γαλλικού brand.

Ο Γερμανός σχεδιαστής ανέκαθεν εξέφραζε τη μεγάλη του αγάπη για το όραμα της Κοκό Σανέλ, παρότι η δική του φιλοσοφία διέφερε κάπως από τη δική της. Ο ίδιος κατάφερε να εξελίξει τις ιδέες και τα σχέδια της Γαλλίδας πρωτοπόρου με στόχο όχι να κάνει τις δημιουργίες του οίκου Chanel να επιβιώσουν στον χρόνο, αλλά να ζήσουν. Και το κατάφερε, δεδομένου ότι οι πωλήσεις του οίκου αγγίζουν τα 5 εκατ. δολάρια σε ετήσια βάση. Η μεγάλη όμως αυτή εισπρακτική επιτυχία οφείλεται σε έναν πολύ σημαντικό παράγοντα. Η ψυχή του Λάγκερφελντ καθρεφτίστηκε σε αυτήν της Σανέλ, και μέσω αυτής της ταύτισης κατόρθωσε να δώσει σάρκα και οστά στο όραμα της μεγάλης σχεδιάστριας. Όπως εκείνη σχεδίαζε τα πάντα για την ίδια, για να υποστηρίξει τον εαυτό της, το ίδιο ακριβώς έκανε και ο Λάνγκερφελτ. Κατά καιρούς έχει πει πως ό,τι δημιουργεί το σχεδιάζει για τον ίδιο, το εμπνέεται με βάση τον εαυτό του. Καλλιτεχνεί με άλλα λόγια τις ιδέες του βασιζόμενος στα δικά του όνειρα και όχι στα όνειρα των άλλων.

Ωστόσο δεν ήταν λίγες οι φορές που ο «Κάιζερ της μόδας» απασχόλησε αρνητικά την κοινή γνώμη και βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων. Το 2001 ο σχεδιαστής μπήκε στο στόχαστρο του φιλοζωικού οργανισμού PETA επειδή χρησιμοποιούσε γούνα στις κολεξιόν του και χαρακτηρίστηκε ειρωνικά «designer dinosaur». Ο ίδιος βέβαια, παρότι δεν φορούσε γούνα και έτρωγε σπάνια κρέας, προσπαθούσε μέσα από τη δράση του να υπερασπιστεί τη βιομηχανία της γούνας και τη χρήση της στη μόδα, αδιαφορώντας για τις ενδεχόμενες συνέπειες και τις αντιδράσεις που θα προκληθούν. Σε συνέντευξη που παραχώρησε το 2009 στο BBC δήλωσε χαρακτηριστικά: «Οι κυνηγοί, μη γνωρίζοντας τίποτε άλλο από το να κυνηγούν, βγάζουν τα προς το ζην σκοτώνοντας τα θηρία που θα μας σκότωναν αν μπορούσαν. Σε έναν σαρκοφάγο κόσμο, πάλι, όπου το δέρμα χρησιμοποιείται στα ρούχα, στα παπούτσια και στις τσάντες, η συζήτηση για τις γούνες είναι παιδαριώδης».

Από τα σχόλιά του φυσικά δεν έχουν ξεφύγει ούτε μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου καλλιτεχνικού και πολιτικού στερεώματος. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2012 ο Λάγκερφελντ προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση όταν δήλωσε για την πολυβραβευμένη τραγουδίστρια Αντέλ ότι είναι «λίγο πιο παχουλή» από όσο θα έπρεπε. Τα λόγια του αυτά εξόργισαν τους Βρετανούς και ο ίδιος προέβη άμεσα σε δήλωση συγγνώμης προκειμένου να περισώσει ό,τι μπορούσε. Ωστόσο δεν σταμάτησε εκεί. Στις 31 Ιουλίου του ίδιου έτους, κατά την εξύμνηση της Κέιτ Μίντλετον, και ενώ μιλούσε για τη «ρομαντική ομορφιά» της, προσέθεσε κάτι που ίσως καλό θα ήταν να είχε παραλείψει: «Δεν μου αρέσει βέβαια το πρόσωπο της αδελφής της. Θα έπρεπε να δείχνει μόνο την πλάτη της», προσβάλλοντας, σκόπιμα ή μη, την αδελφή της Δούκισσας του Κέιμπριτζ, Πίπα Μίντλετον. Δείχνοντάς μας με τον πιο εναργή τρόπο ότι δεν φοβάται κανέναν, τον Φεβρουάριο του 2013 σχολίασε την κόμη της πρώτης κυρίας της Αμερικής, με αφορμή την εμφάνισή της με νέο χτένισμα την ημέρα των γενεθλίων της, στις 17 Ιανουαρίου, αποκαλώντας το «κακή ιδέα» που κάνει τη Μισέλ Ομπάμα να μοιάζει με «παρουσιάστρια ειδήσεων».

Ποιος ήταν πραγματικά ο σχεδιαστής που κρυβόταν πίσω από τα μαύρα γυαλιά ηλίου και ποια η ανθρώπινη πλευρά του; Ως γόνος πλούσιας οικογένειας με λαμπρό βιομηχανικό παρελθόν, μεγάλωσε καλομαθημένος και με περίσσεια αλαζονεία σε ορισμένα θέματα. Πέρασε από πολλά κύματα για να οικοδομήσει το μύθο του, και αυτό τού το αναγνωρίζουν όλοι, μαζί με το αστείρευτο και πηγαίο ταλέντο του που δεν ξεθώριασε μετά από τόσες δημιουργικές δεκαετίες. Ο ιδιόρρυθμος δημιουργός ήταν ένας άνθρωπος που ζωγράφιζε τα σχέδιά του σε ένα μπλοκάκι που είχε δίπλα στο κρεβάτι του, που ζήλευε, που αγαπούσετην Coca-Cola και που ήθελε να ζήσει άλλα 120 χρόνια για να δει τον κόσμο να εξελίσσεται.

Πηγή Καρλ Λάγκερφελντ: Ποιος ήταν ο σχεδιαστής που μισούσε την ασχήμια

Τι είναι για εσάς μια μετακόμιση; Τι σας έρχεται στο μυαλό σαν ακούτε αυτή τη λέξη; «Ρε φίλε, τι ταλαιπωρία είναι αυτή, τι κούραση! Φτιάξε κούτες με ρούχα, μικροαντικείμενα, μετά αρίθμησε τις κούτες που έφτιαξες, βάλ’ τις σε μια σειρά, ψάξε να βρεις πού βρίσκονται τα πράγματα που είναι διάσπαρτα εδώ κι εκεί, πήγαινε τα παπούτσια σε άλλη κούτα, βάσανο, μιλάμε, η κατάσταση!».

Αυτή είναι μάλλον η αρχική σκέψη που κάνετε και, ναι, νομίζω πως (σχεδόν) όλοι έτσι σκέφτονται. Όμως αν το ξανασκεφτείτε θα δείτε πως μια μετακόμιση κρύβει μια αλλαγή, μάλιστα για κάποιους ανθρώπους η μετακόμιση είναι το κίνητρο κι η αρχή αυτής της αλλαγής. Αλλαγή μιας ζωής που δε θέλουνε να παραμείνει η ίδια, ίσως γιατί κουβαλά αναμνήσεις που πονάνε, που πρέπει να απομακρυνθούν, για να μπορέσουν να αναπνεύσουν ξανά ελεύθεροι.

Ένα τέλος κρύβει πόνο, πίκρα, αναμνήσεις. Κι ένα σπίτι, μέσα σε λίγα τετραγωνικά, κρύβει όσα βιώσατε –καλά ή άσχημα– μαζί με εκείνον τον άνθρωπο που μπορεί να ξεκινήσατε μαζί με την ανυπομονησία να το φτιάξετε τόσο ζεστό όσο τα βλέμματά σας όταν συναντιόντουσαν, ωστόσο πλέον αυτό το σπιτικό σας κόβει σαν μαχαίρι κοφτερό, είναι πλέον ένα κομμάτι του παρελθόντος σας. Το σπίτι δεν είναι απλώς τοίχοι κι αντικείμενα, είναι η στέγαση της ζωής μας, μιας ζωής όπως την ονειρευόμαστε.

Έτσι, βάλατε αγάπη κι όρεξη για να το μεταμορφώσετε σε ένα παλάτι που θα έχει μέσα του χρυσόσκονη πολύτιμων συναισθημάτων και στιγμών. Μα κάποια στιγμή οι πόρτες του γίνονται κάγκελα κι η γαλήνη του φυλακή και τότε αποφασίζετε να αλλάξουν τα πάντα. Κι η μετακόμιση είναι η αλλαγή που χρειάζεστε. Είναι ο τρόπος να απομακρυνθείτε από όσα υπάρχουν μέσα σε αυτό, υλικά και ψυχικά. Κάποιες φορές επιβάλλεται να παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας και να απομακρυνόμαστε από ό,τι μας πνίγει.

Η μετακόμιση είναι σύμμαχος στην ανάγκη σας να αποκτήσετε μια νέα ζωή, πιο φωτεινή, πιο σημαντική. Απαλλαγμένη από όσους κι όσα σας εμπόδιζαν να λάμψετε και να αναπνεύσετε ελεύθεροι.

Και σε αυτό το σημείο έρχεται κάποιος και σας λέει: Καλά όλα αυτά, όμως, εγώ δεν ήθελα να φύγω από εκεί που ζούσα, με ανάγκασαν οι συνθήκες ή ο ιδιοκτήτης που ήθελε για δικούς του λόγους να με απομακρύνει, ήμουνα καλά και ζούσα ευτυχισμένα εκεί. Σίγουρα ήσουνα, άλλωστε δεν είχες μπει ποτέ στη διαδικασία να σκεφτείς πώς θα ήταν αν άλλαζαν όλα μια μέρα -έστω κι απότομα. Ίσως γιατί εσύ κι εμείς οι υπόλοιποι έχουμε μια δυσανεξία στην τροποποίηση όσων βιώνουμε. Όμως στάσου για μια στιγμή κι αναλογίσου: Αν εκεί που πας, –εκεί που δε θέλεις να πας, γι’ αυτό και έχεις στυλώσει τα πόδι αλλά η ανάγκη σε οδήγησε να πας– διαπιστώσεις ότι σε ανανεώνει και σου δίνει άλλη διάθεση, τότε μήπως θα έπρεπε να ‘σαι πιο δεκτικός στις αλλαγές; Γιατί αυτό που έχουμε ξεχάσει είναι ότι ο άνθρωπος είναι γεννημένος για να βιώνει αλλαγές, συνεχείς μεταβάσεις και τροποποιήσεις στη ζωή του και μέσα από αυτές να δυναμώνει και να γίνεται πιο ευτυχισμένος.

Πρέπει να ‘στε δεκτικοί σε νέα γεγονότα, να βλέπετε σε αυτά την ευκαιρία να αναγεννηθείτε και να αποκτήσετε άλλη ματιά –πιο αισιόδοξη– προς τη ζωή. Υπάρχουν κάποιοι εκεί έξω που τη μετακόμιση την έχουν στο μυαλό τους σαν την αναγέννησή τους μέσα απ’ τις στάχτες, σαν την αντιμετώπιση της ρουτίνας όταν εκείνη τους βαραίνει και τους πνίγει. Ίσως να φοβάστε τις συνεχείς αλλαγές, παρ’ όλα αυτά δεν πρέπει να λέτε «όχι» σε αυτές. Δείτε τη μετακόμιση σαν αποτίναξη όσων λάθος γεγονότων, ανθρώπων, καταστάσεων, περιβαλλόντων σας περιτριγυρίζουν.

Βάλτε σε κάθε κούτα ένα μέρος του παρελθόντος σας και, σαν πάτε στο νέο σας σπιτικό, βγάλτε από αυτήν την κούτα όσα παλιά σας στοιχειώνουν, ανοίξτε το παράθυρο και πετάξτε τα στον κάδο που βρίσκεται έξω από αυτό. Βλέπετε, το παρελθόν καθώς κι η αλλαγή είναι άυλα, όμως έχουν εξίσου μεγάλη σημασία. Γιατί το παρελθόν σας δυσκολεύει στα βήματά σας προς την ευτυχία, ενώ η αλλαγή βάζει εκείνα τα μαγικά φτερά στην πλάτη και σας κάνει να πετάτε ψηλά. Πιο ψηλά απ’ όσα θέλουν –όμως, αν δεν τους το επιτρέψετε, δεν μπορούν– να σας εμποδίσουν, εκεί που οδηγεί το φως των δικών σας ματιών. Και ποιο είναι αυτό το φως; Μα ο δρόμος που θα σας κάνει να συνειδητοποιήσετε πως κάθε τέλος, κάθε αλλαγή, κάθε μετακόμιση –όπως θέλετε αποκαλέστε το– είναι η νέα αρχή σας, η δική σας ευκαιρία να πάτε πιο κοντά σε εσάς και σε όσα δικαιωματικά σας ανήκουν.

Γεωργία Κοκκονούζη – pillowfights.gr

Πηγή Μετακόμιση∙ ένα τέλος, μια αρχή, μια αλλαγή

Έτοιμη να στείλει τουρίστες στο διάστημα σε χαμηλή τροχιά κοντά στη Γη σε λίγα χρόνια δηλώνει η Ρωσία.

Η NPO Aviation and Space Technologies παρουσίασε μάλιστα σχέδια των «διαστημικών γιοτ» που θα μπορούν να απογειώνονται από συνηθισμένα αεροδρόμια μεταφέροντας πελάτες που θα πληρώνουν ένα πολύ αλμυρό εισιτήριο -από 200.000 έως 300.000 δολάρια- για μια πτήση.

Το συντονισμό του προγράμματος κατασκευής ενός λειτουργικού διαστημικού στόλου έχουν αναλάβει ιδιωτικές εταιρείες, που ελπίζουν έτσι να εξασφαλίσουν ένα ικανοποιητικό μερίδιο από τη διαρκώς αυξανόμενη αγορά του διαστημικού τουρισμού.

Ήδη κατασκευάζεται το πρώτο τέτοιο σκάφος, που αποκαλείται Selena Space Yacht και θα είναι μη επανδρωμένο, μολονότι θα υπάρχει χώρος για έναν κυβερνήτη. Το πρόγραμμα επιβλέπουν ομάδες εργασίας των Εθνικών Τεχνολογικών Πρωτοβουλιών (NTI) AeroNet και SpaceNet. «Έχουμε τη δυνατότητα προσγείωσης σε κάθε αεροδρόμιο, το σκάφος προσγειώνεται σαν αεροπλάνο. Τώρα υπολογίζουμε ποια είναι η καταλληλότερη περίοδος για διαστημικά ταξίδια, ένα άνετο δρομολόγιο, γιατί η εμπειρία δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να παραμένουν για δέκα λεπτά σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας», είπε ο επικεφαλής σχεδιαστής της NPO Aviation and Space Technologies, Αλεξάντερ Μπεγκάκ.

Πρόσθεσε δε ότι το διαστημικό σκάφος θα μπορεί να μεταφέρει έξι επιβάτες σε χαμηλή τροχιά ταξιδεύοντας με ταχύτητα 4.320 χλμ/ώρα, ενώ θα φθάνει σε υψόμετρο 120-140 χλμ.

Η κούρσα για την αποστολή των πρώτων τουριστών στο διάστημα είναι σε πλήρη εξέλιξη. Πριν από μερικές εβδομάδες η Virgin Galactic ανακοίνωσε ότι το δικό της διαστημόπλοιο έχει εισέλθει στο επόμενο στάδιο δοκιμών για να προετοιμαστεί για την παρθενική του πτήση.

Πηγή H Ρωσία ετοιμάζεται να στείλει τουρίστες στο διάστημα σε πέντε χρόνια

Η Audi ανακοίνωσε νέες τιμές αλλά και εκδόσεις για τα A1, A3, Q2 και Q3. Συγκεκριμένα προσφέρεται πλέον στην Ελλάδα το A1 SB 25 TFSI με τον 1.0 κινητήρα βενζίνης των 95 ίππων. Ο κινητήρας συνδυάζεται με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, με το μοντέλο να ξεκινά από τις 19.950 ευρώ. To Q2 1.0 TFSI διατίθεται […]Πηγή Audi: Νέες τιμές και εκδόσεις για τα μοντέλα της

Άναψαν τα αίματα μετά την αποτυχία στο τεστ δημιουργικότητας

Με… ξύλο απείλησε κριτή του MasterChef παίκτρια, αφού την έβγαλαν προτεινόμενη. Ο λόγος για την Άλκηστις, που δεν δέχθηκε καθόλου καλά την κριτική των Σωτήρη Κοντιζά, Λεωνίδα Κουτσόπουλου και Πάνου Ιωαννίδη, σε σημείο μάλιστα να εκτοξεύσει και απειλές.

«Αφού δεν του ‘κατσα μπουνιά, να παρακαλάει», ήταν η ατάκα της προς τους συμπαίκτες της όταν επέστρεψε στη θέση της στον πάγκο, με τους υπόλοιπους να προσπαθούν να την ηρεμήσουν και να της υποδεικνύουν το λάθος.

Ο Σωτήρης Κοντιζάς την επέκρινε τόσο για το πιάτο που παρουσίασε, όσο και για την συμπεριφορά της, λέγοντάς της πως φέρθηκε με «θράσος».

Η ίδια πάντως όχι μόνο δεν φάνηκε μετανιωμένη, αλλά στην προσωπική συνέντευξη επέμεινε: «Δεν πρόκειται να κατεβάσω το κεφάλι μου, ούτε στο θεό τον ίδιο, ούτε στο θεό τον ίδιο»!

Πηγή MasterChef: «Αφού δεν του ‘κατσα μπουνιά, να παρακαλάει», είπε παίκτρια για κριτή!

Πέθανε την Τρίτη σε ηλικία 85 ετών ο μεγάλος σχεδιαστής μόδας Καρλ Λάγκερφελντ.

Όπως μεταδίδουν γαλλικά μέσα ενημέρωσης ο Λάγκερφελντ που είχε ως σήμα κατατεθέν τα μαύρα γυαλιά αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας τις τελευταίες εβδομάδες.

Είχε εισαχθεί εσπευσμένα χθες βράδυ στο νοσοκομείο καθώς τελευταία ταλαιπωρείτο με την υγεία του. 

Αν και ο ίδιος φρόντιζε να κρατάει ως επτασφράγιστο μυστικό την ακριβή ημερομηνία γέννησής του, πιστεύεται ότι γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1933 στο Αμβούργο.

Ο Λάγκερφελντ έφυγε από τη Γερμανία για τη Γαλλία και το Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του ’50 μαζί με τη μητέρα του.

Γρήγορα έγινε γνωστός για τα σχέδιά του και βρέθηκε ως βοηθός στο πλευρό του σχεδιαστή Πιέρ Μπαλμέν.

Διηύθυνε τον οίκο υψηλής ραπτικής Chanel από το 1983.

Πηγή Πέθανε ο Καρλ Λάγκερφελντ σε ηλικία 85 ετών

Άλλο ένα περιστατικό με ντελιβερά να γλεiφει το κουδούνι ενός σπιτιού στη Φλόριντα κατέγραψε η κάμερα, λίγο μόλις καιρό έπειτα από το παράξενο συμβάν στην Καλιφόρνια.

Ο άνδρας, όπως κατέγραψε κάμερα, γλεiφει το κουδούνι μίας κατοικίας για ανεξήγητο λόγο.

Στο βίντεο φαίνεται να βάζει μια στοίβα εφημερίδων μπροστά από την κάμερα,  να δείχνει κάτι προς μία εφημερίδα, ενώ πριν είχε γλεiψει πολυάριθμες φορές το κουδούνι.

Δείτε το βίντεο:

Πηγή Έγινε επιδημία: Ένας ακόμη άνδρας συνελήφθη να γλεiφει κουδούνι

Νεκρός από αστυνομικούς, σε εμφανές σημείο στον παράδρομο της Εθνικής οδού Αθηνών Λαμίας στο ύψος του Κάστρου Ορχομενού, βρέθηκε νεαρός άνδρας ασιατικής καταγωγής.

Οι πρώτες εκτιμήσεις των αστυνομικών αναφέρουν ότι πρόκειται για μέλος σπείρας «κυνηγών» χαλκού που από λάθος βρήκε τραγικό θάνατο.

Όταν ο άτυχος άντρας κεραυνοβολήθηκε κι έπεσε απο την κολώνα που είχε ανέβει για να ξηλώσει τον μετασχηματιστή, οι συνεργοί του πέταξαν το σώμα του στην εθνική οδό.

Απροστάτευτοι δηλώνουν οι αγρότες της περιοχής καθώς οι κλοπές μετασχηματιστών στην περιοχή τους αποτελεί καθημερινό φαινόμενο.

Πηγή: tvstar

Πηγή Λαμία: Πήγε να κλέψει μετασχηματιστή της ΔΕΗ και σκοτώθηκε (Video)

Οργή έχει προκληθεί μετά την απόφαση να θανατωθούν έξι σκύλοι Λαμπραντόρ, μετά το τέλος ενός ιατρικού πειράματος για οδοντικά εμφυτεύματα στη Σουηδία.

Οι σκύλοι ηλικίας περίπου δύο ετών μετά το τέλος της μελέτης που πραγματοποιείται στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ θα θανατωθούν, ώστε οι επιστήμονες να συνεχίσουν τους ελέγχους όσον αφορά τον τρόπο που τα εμφυτεύματα αλλάζουν τα οστά και τους ιστούς.

Στο πλαίσιο του πειράματος, σε κάθε ένα από τα έξι Λαμπραντόρ, αφαιρέθηκε περισσότερο από το 1/3 της οδοντοστοιχίας και αντικαταστάθηκε από εμφυτεύματα. Οι σκύλοι επιλέχθηκαν για το πείραμα επειδή το σάλιο τους και τα στοματικά βακτήριά τους είναι όμοια με αυτά των ανθρώπων.

Σύμφωνα με τη σουηδική εφημερίδα Local, ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου, δήλωσε: «Όπως το βλέπουμε, τα πειράματα σε ζώα εξακολουθούν να χρειάζονται σε κάποια είδη έρευνας για να βρεθούν καινούρια φάρμακα και θεραπευτικές μέθοδοι».

Εδώ και καιρό, η φιλοζωική οργάνωση Djurrättsalliansen δίνει «μάχη» για να εμποδίσει τη θανάτωση των Venus, Milia, Mimosa, Luna, Lotus και Zuri, έχοντας συγκεντρώσει ήδη 80.000 υπογραφές.

Ενάντια στην απόφαση θανάτωσης είναι και τα σουηδικά μέσα ενημέρωσης, αν και σύμφωνα με το νόμο, η Σουηδία επιτρέπει τα πειράματα σε ζώα σε περίπτωση που οι εκάστοτε επιστήμονες αποδείξουν πως είναι ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουν την έρευνά τους.

Το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, από την πλευρά του, δήλωσε ότι έχει λάβει την απαραίτητη έγκριση και πως η έρευνα διεξάγεται από μία έμπειρη και καταρτισμένη ομάδα, στην οποία συμπεριλαμβάνονται και κτηνίατροι.

Πηγή Σουηδία: Οργή για έξι σκύλους που θα θανατωθούν μετά το τέλος εργαστηριακού πειράματος