23 April, 2019
Home / 2019 / Φεβρουάριος (Page 44)

Το καθεστώς Ερντογάν που βρυχάται απειλώντας τους πάντες στην περιοχή και ειδικά την Ελλάδα και την Κύπρο, δεν θα πρέπει να αισθάνεται και πολύ καλά!

Η οικονομία της Τουρκίας καταρρέει και το γεγονός ότι ο Ερντογάν συζήτησε χθες με τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ “τις οικονομικές σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας”, μόνο τυχαίο δεν είναι. Μάλλον αυτό ήταν το κυρίαρχο θέμα της συζήτησης κι όχι η εμμονή Ερντογάν να τον αφήσουν να μπει στη Συρία.

Τα γραφήματα δείχνουν την συνεχή πτωτική πορεία τριών δεικτών: της βιομηχανικής και της μεταποιητικής παραγωγής και του δείκτη οικονομικής εμπιστοσύνης. Τραγωδία παντού με τις χρεοκοπίες εταιρειών να πλησιάζουν σε ιστορικό νούμερο!

Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα

Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα

Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα

Πηγή Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα (ΦΩΤΟ)

Το καθεστώς Ερντογάν που βρυχάται απειλώντας τους πάντες στην περιοχή και ειδικά την Ελλάδα και την Κύπρο, δεν θα πρέπει να αισθάνεται και πολύ καλά!

Η οικονομία της Τουρκίας καταρρέει και το γεγονός ότι ο Ερντογάν συζήτησε χθες με τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ “τις οικονομικές σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας”, μόνο τυχαίο δεν είναι. Μάλλον αυτό ήταν το κυρίαρχο θέμα της συζήτησης κι όχι η εμμονή Ερντογάν να τον αφήσουν να μπει στη Συρία.

Τα γραφήματα δείχνουν την συνεχή πτωτική πορεία τριών δεικτών: της βιομηχανικής και της μεταποιητικής παραγωγής και του δείκτη οικονομικής εμπιστοσύνης. Τραγωδία παντού με τις χρεοκοπίες εταιρειών να πλησιάζουν σε ιστορικό νούμερο!

Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα

Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα

Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα

Πηγή Η οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας σε τρία γραφήματα (ΦΩΤΟ)

Η ιστορία του αγαπημένου ηλεκτρονικού παιχνιδιού, τα μυστικά, τα ρεκόρ και τα φαντασματάκια του.

Σε μια εποχή που η λέξη «ουφάδικα» προκαλούσε νευρικό κλονισμό στους γονείς, ένας Ιάπωνας αποφάσισε πως έπρεπε να δώσει μια εναλλακτική στους νέους που ξημεροβραδιάζονταν μπροστά σε μια οθόνη και έπαιζαν παιχνίδια με εξωγήινους και φονικά όπλα.
Ήθελε κάτι διαφορετικό, κάτι χιουμοριστικό για να μπορέσει να τραβήξει τους πιτσιρικάδες από αυτά τα παιχνίδια. Αυτό που δεν υπολόγιζε ήταν πως με το δημιούργημά του, θα δημιουργούσε μια… μανία, από την οποία δεν θα γλίτωναν ούτε οι γονείς που μετά από λίγο καιρό έψαχναν τρόπο να μπαίνουν στα «ουφάδικα» χωρίς να γίνονται… ρεζίλι!
Και τα κατάφερε μια χαρά, δεδομένου πως σχεδόν 40 χρόνια μετά τη «γέννηση» του pac man εκατομμύρια νέοι (και όχι μόνο) σε ολόκληρο τον πλανήτη εξακολουθούν και παίζουν με πάθος το συγκεκριμένο βιντεοπαιχνίδι.
Η γέννηση μιας μανίας
Η ιδέα για το… κάτι διαφορετικό που αναφέρθηκε νωρίτερα ανήκει στον Ιάπωνα Τόρου Ιβατάνι ο οποίος από το 1977 σε ηλικία 22 ετών εργαζόταν στην Namco. Ο δαιμόνιος αυτός άνθρωπος αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να αλλάξει η εικόνα των γιαπωνέζικων «ουφάδικων» που κατά κύριο λόγο συγκέντρωναν μόνο άνδρες. Ήθελε να δώσει κάτι που θα τραβούσε την προσοχή των γυναικών αλλά και των πιτσιρικάδων.
Και το έκανε! Στις 22 Μαΐου του 1980 κυκλοφόρησε το pac man. Η αρχική ονομασία του οποίου ήταν «Pakku-Man» (προερχόταν από το «πάκου-πάκου» που στην ιαπωνική αργκό σήμαινε κάτι παρόμοιο με το «μασουλάω»).
Αρχικά δεν είχε μεγάλη απήχηση. Όταν το ανακάλυψαν οι Αμερικάνοι, ωστόσο, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε παγκόσμια επιτυχία. Στις ΗΠΑ, μάλιστα, έφτασε με την αρχική ονομασία Puck-Man αλλά επειδή από την απόλυτη καταστροφή το χώριζε μόλις… ένα γράμμα, αμέσως σχεδόν άλλαξε σε pac man, για ευνόητους λόγους.
Σε ότι αφορά το πώς ο Ιβατάνι εμπνεύστηκε τους χαρακτήρες του παιχνιδιού, υπάρχουν διάφοροι μύθοι με πιο διαδεδομένο αυτόν περί πίτσας που της έλειπε το ένα κομμάτι. Ο ίδιος ο δημιουργός, ωστόσο, αν και φρόντιζε να τροφοδοτεί το μύθο όταν η φρενίτιδα για το παιχνίδι ήταν στο απόγειό της, σε μια συνέντευξη που είχε δώσει, παραδέχτηκε ότι αυτό ήταν αληθές μόνο «κατά το ήμισυ».
Αυτό που είναι αλήθεια, ωστόσο, (και μάλιστα πικρή για τον δημιουργό του) είναι πως παρά την παγκόσμια επιτυχία που γνώρισε το παιχνίδι ο Ιβατάνι δεν πλούτισε από αυτό διότι ήταν απλά ο… δημιουργός. Τα κέρδη τα καρπώθηκε η εταιρεία η οποία είναι ενδεικτικό πως μέσα στους πρώτους 18 μήνες από την κυκλοφορία του κατόρθωσε να πουλήσει 350.000 μηχανήματα!
Το «τέλειο παίξιμο»
Την απόλυτη επίδοση του παιχνιδιού σε παγκόσμιο επίπεδο την κατέχει ένας αμερικανός εστιάτορας.  Ο Μπίλι Μίτσελ είναι ένας θρυλικός παίκτης βιντεοπαιχνιδιών στις ΗΠΑ, με πολλά ακατάρριπτα ρεκόρ στο ενεργητικό του σε διάφορα παιχνίδια.
Ο άνθρωπος αυτός, λοιπόν, στις 3 Ιουλίου 1999 και σε ηλικία 34 ετών, σημείωσε 3.333.360 πόντους, αφού κατάφερε και πέρασε με επιτυχία και τις 225 πίστες του παιγνιδιού. Έπαιζε συνεχώς για έξι ώρες.
Αυτό που έχει αξία να σημειωθεί είναι πως θεωρητικά το pac man δεν έχει τέλος. Το ίδιο το παιχνίδι, ωστόσο, αδυνατεί να πάει στην πίστα 226 καθώς δεν μπορεί να φορτώσει τα φρούτα, «κρασάρει» και βγάζει μια μαύρη οθόνη στον παίκτη.
Πιθανότατα πρόκειται για κάποιο σφάλμα στον κώδικα του παιχνιδιού το οποίο ποτέ δεν διορθώθηκε (ή δεν γινόταν να διορθωθεί) και κάπως έτσι οι 3.333.360 πόντοι που κατάφερε και συγκέντρωσε ο Μίτσελ στις 255 πίστες παραμένει μέχρι και σήμερα το απόλυτο ρεκόρ του παιχνιδιού. Κοινώς ο αμερικανός εστιάτορας και θρύλος των βιντεοπαιχνιδιών «το τερμάτισε»!
Αποκαλύπτοντας τα μυστικά του pac man
Τον Δεκέμβριο του 2010 ένας προγραμματιστής, ο Chad Birch, φανατικός gamer και ο ίδιος,  έγραψε ένα άρθρο στο GameInternals το οποίο αποκάλυπτε τα μυστικά των… φαντασμάτων. Σύμφωνα με τον Birch τα φαντασματάκια ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο στις κινήσεις τους και έχουν και διαφορετικούς χαρακτήρες που βασίζονται σε κανόνες.
Έχουμε και λέμε: Αρχικά υπάρχει το κόκκινο φάντασμα (Shadow/Blinky) που στην ουσία είναι αυτό που σε ακολουθεί κατά… πόδας! Θα βρίσκεται πάντα από πίσω σου και στοχεύει να βρίσκεται στην ίδια γραμμή και τετράγωνο που κινείσαι και εσύ. Ανάλογα με το επίπεδο που έχεις φτάσει, έχει και 5% μεγαλύτερη ταχύτητα.
Μετά έχουμε το μπλε φάντασμα (Bashful/Fickle)  το οποίο είναι και το πιο… ύπουλο και πονηρό από όλα διότι είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τις κινήσεις του, οι οποίες καθορίζονται τόσο από το που πηγαίνει ο pac-man, όσο και από την κατεύθυνση που έχει το κόκκινο φάντασμα. Με βάση αυτόν τον συνδυασμό κινήσεων, αν το κόκκινο φάντασμα βρίσκεται κοντά σου, το μπλε φάντασμα θα αρχίσει να κινείται προς τις κουκκίδες που βρίσκονται μπροστά σου.
Έπειτα υπάρχει το ροζ φάντασμα (Speedy/Ambusher) το οποίο είναι το ακριβώς αντίθετο από το μπλε. Είναι πιο εύκολο να προβλέψεις τις κινήσεις του γιατί στοχεύει πάντα στις 4 μπροστινές κουκίδες από τον pac-man.
Τέλος, υπάρχει το πορτοκαλί φάντασμα (Pokey/Ignorant) το οποίο αν και φαινομενικά κάνει άκυρες κινήσεις είναι εξίσου… πονηρό με το μπλε. Σύμφωνα, πάντα, με την αποκρυπτογράφηση που έκανε ο Chad Birch, εάν ο pac man βρίσκεται 8 κουκκίδες μπροστά του, θα αρχίσει να κινείται σε αυτή την περιοχή από την κάτω αριστερά πλευρά, ενώ εάν είναι πάνω από 8 κουκκίδες μακριά, θα πάει κατευθείαν πάνω του.
Πηγη: newsbeast.gr

Πηγή Πόσες πίστες έχει το pac man και το άδοξο φινάλε του

O Jeremy Clarkson στο πρόσφατο επεισόδιο του The Grand Tour βρέθηκε στη Κίνα, εκεί όπου είχε την ευκαιρία να οδηγήσει το Hongqi L5. Τι είναι αυτό; Ενδεχομένως να το θυμάσαι, μιας και το είχες δει στο Autoblog.gr πίσω το 2013, τότε ονομαζόταν Hongqi L9. Πρόκειται για το ακριβότερο κινέζικο αυτοκίνητο μιας και η τιμή του ανέρχεται […]Πηγή Ο Jeremy Clarkson δοκιμάζει το Hongqi L5, το πιο ακριβό κινέζικο αυτοκίνητο

Η ζωή ενός λαϊκού παιδιού από τα Ταμπούρια

Υπήρξε μία από τις πιο αγαπημένες καλτ φυσιογνωμίες του κινηματογράφου, αλλά και της αρένας. Ήταν ο καλοκάγαθος γίγαντας που γέμιζε στάδια, που ενσάρκωνε σκληρούς αλλά αγαπιόταν από το κοινό και κυρίως, ήταν ο άνθρωπος που το όνομά του έγινε συνώνυμο της δύναμης.
Απόστολος Σουγκλάκος. Στην περίπτωσή του δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι από τις μορφές εκείνες που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό και δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις αν ο λόγος ήταν η παροιμιώδης δύναμή του που τον έκανε ανίκητο στην αρένα του κατς ή ο λόγος ήταν αυτή η αγνότητα της ψυχής του και η αλήθεια που έβγαζε.
Και χωρίς να υπάρξει ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου (είχε ξεκινήσει από νωρίς σε ρόλους κομπάρσου) ή ο λαμπερός σταρ, όταν έφυγε από τη ζωή αρκετά νωρίς, όλοι αυθόρμητα και με στεναχώρια έλεγαν: «Ρε φίλε, πέθανε ο Σουγκλάκος».
Το λαϊκό παιδί από τα Ταμπούρια
Το 1950 στα Ταμπούρια του Πειραιά γεννήθηκε ο Απόστολος Σουγκλάκος, το τελευταίο παιδί της οικογένειας, έχοντας τρεις μεγαλύτερες αδελφές. Το σχολείο δεν του άρεσε, δεν ήταν καλός μαθητής, οπότε η απόφασή του να το παρατήσει, μάλλον δεν προκάλεσε μεγάλη έκπληξη.
Όσοι τον γνώρισαν, μιλούσαν για ένα καλό παιδί, που από νωρίς έδειξε μία έφεση στον αθλητισμό. Και όπως τα περισσότερα αγόρια της εποχής εκείνης, δοκίμασε την τύχη του στο ποδόσφαιρο όταν ήταν 9 χρόνων. Πρώτα έπαιξε στον Άρη Πειραιώς και κατόπιν στον Εθνικό, στη θέση του τερματοφύλακα. Αλλά πολύ σύντομα, μέσα σε λίγους μήνες, ο μικρός Απόστολος κατάλαβε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι το άθλημά του.
Και είπε να δοκιμαστεί σε άλλο σπορ και συγκεκριμένα στην πυγμαχία. Αλλά ούτε και αυτό το άθλημα τον συγκίνησε και το εγκατέλειψε αμέσως. Λίγο παρακάτω, όμως, τον περίμενε το αγώνισμα που θα του άλλαζε τη ζωή, θα τον έκανε γνωστό στα πέρατα του κόσμου και ο ίδιος θα ταξίδευε σε όλο τον κόσμο. «Έχω γεμίσει πέντε διαβατήρια» έλεγε με καμάρι ο Σουγκλάκος για τα ταξίδια του σε Ευρώπη, Αμερική, Αφρική.
Μια μέρα είδε τυχαία στη γειτονιά του κάποιους αγώνες πάλης και κάτι μέσα του σκίρτησε από ενθουσιασμό. Μαγεύτηκε με το άθλημα και τους «γίγαντες» που μάχονταν μπροστά του, μεγάλα ονόματα τότε της πάλης. Όπως ο ίδιος είχε εξομολογηθεί χρόνια μετά, στο πρόσωπο του Καρυστινού και των άλλων παλαιστών, είδε το πρόσωπο του Σουγκλάκου.
Κατάλαβε ότι η πάλη ήταν το άθλημα του και ότι ο ίδιος γούσταρε να γίνει παλαιστής. Τα υπόλοιπα ήταν τυπική διαδικασία. Γράφτηκε στον Ολυμπιακό, στην Ελληνορωμαϊκή ενώ μετά μία μεγάλη δόξα της εποχής, ο Καρπόζηλος τον μύησε στον χώρο του κατς. Εκεί, ανάμεσα στις φίρμες της εποχής, ο πιτσιρικάς Απόστολος Σουγκλάκος έμαθε τα μυστικά της πάλης, που όπως ο ίδιος είχε πάλι εξομολογηθεί «την έπαιρνα αμέσως».
«Ποιος θα δείρει το Σουγκλάκο;»
Και όπως έδειξε η ιστορία, είχε δίκιο. Τα νικηφόρα αποτελέσματα διαδέχονταν το ένα το άλλο και η φήμη του ανίκητου παλαιστή πέρασε τα σύνορα της Ελλάδας. Ο Σουγκλάκος ξεκίνησε τα ταξίδια στο εξωτερικό, όπου έδινε αμέτρητους αγώνες. Ο Έλληνας «γίγαντας» λύγιζε στο στίβο της αρένας τους αντιπάλους του και κάπου εκεί βγήκε και η περίφημη ατάκα «Ποιος θα δείρει τον Σουγκλάκο;».
Και η αλήθεια είναι ότι δεν τα είχε καταφέρει ούτε ο τρανός Τρομάρας, ούτε ένας Τούρκος αντίπαλος του. Με τη σεμνότητα που τον διέκρινε, αλλά και με αυτό το μοναδικό τρόπο που μιλούσε με τη βραχνή του φωνή, ο Σουγκλάκος παραδεχόταν ότι είχε φάει πολύ ξύλο στα χρόνια που πάλευε.
Μάλιστα, είχε διηγηθεί και μία απίστευτη ιστορία με αντίπαλο το Νιγηριανό Μάικ Πάουερ, όπου του έβαλαν το πιστόλι στο κρόταφο για να χάσει. Όπως είχε εξομολογηθεί, κατά τη διάρκεια του αγώνα κι ενώ χτυπούσε τον αντίπαλο του, του έβαλαν το όπλο στον κρόταφο. Οπότε, αναγκάστηκε κι έχασε.
Ο Απόστολος Σουγκλάκος στο μεγάλο πανί
Και αν διέπρεψε στην πάλη και τα όνομά του έγινε συνώνυμο με τη δύναμη, ο Απόστολος Σουγκλάκος κατάφερε και μέσα από τον κινηματογράφο να περάσει στη συνείδηση του κοινού ως ο πιο καλός «σκληρός». Άλλωστε, υποκριτική δεν είχε σπουδάσει, όμως, σε κάθε ρόλο του (ακόμη και στον πιο σύντομο σε διάρκεια) κατέθετε την απλότητα και την καλοσύνη του χαρακτήρα του.
Η γειτονιά του, τα Ταμπούρια έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του. Όχι μόνο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του, όπως συμβαίνει άλλωστε με τις γειτονιές που μεγαλώνουμε και τις εικόνες που εκλαμβάνουμε, αλλά και γιατί εκεί ανακάλυψε τυχαία δύο μεγάλες αγάπες της ζωής του, την πάλη και τον κινηματογράφο.
Ο Σουγκλάκος, λοιπόν, βρέθηκε τυχαία στα γυρίσματα μιας ιταλικής ταινίας και λόγω του ιδιαίτερου παρουσιαστικού του, τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη, ο οποίος του ζήτησε να κάνει τον κομπάρσο σε μια σκηνή βομβαρδισμού. Αυτή η σύντομη επαφή τού ήταν αρκετή για να αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά με τον κινηματογράφο.
Γράφτηκε σε ένα σωματείο κομπάρσων και ως κομπάρσος είχε την ευκαιρία να βρεθεί στο πλευρό – έστω και με σύντομο πέρασμα – μεγάλων πρωταγωνιστών του ελληνικού κινηματογράφου, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Βασίλης Αυλωνίτης κ.α.
Τη δεκαετία του ’80 έφτασε να πρωταγωνιστεί σε βιντεοταινίες ή να έχει μικρότερους ρόλους. Και στους περισσότερους ενσάρκωνε τον σκληρό. Όμως, είναι από αυτές τις περιπτώσεις που η καθαρότητα του βλέμματος υπερνικούσε τον κινηματογραφικό χαρακτήρα. Άλλωστε, εκτός πανιού ο Σουγκλάκος ήταν τόσο αγαπητός από το κοινό, που οι ρόλοι (μικροί ή μεγάλοι) δε μπορούσαν να το επηρεάσουν.
Ο Απόστολος Σουγκλάκος ήταν άνθρωπος που του άρεσε να δοκιμάζει. Έτσι, γρήγορα πέρασε και στην τηλεόραση όπου τον είδαμε στο πλευρό του Ανδρέα Μικρούτσικου στο «Χαμογελάτε είναι μεταδοτικό» και αργότερα στην εκπομπή της Αννίτας Πάνια.
Τι και αν οι εμφανίσεις του δεν ήταν αυτό που λέμε «ποιοτικού επιπέδου»; Ο Απόστολος Σουγκλάκος ήταν μία ιδιαίτερη περίπτωση ή μάλλον ήταν μία κατηγορία μόνος του. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ήταν η πιο αγαπημένη καλτ φιγούρα του ελληνικού θεάματος.
«Η μόνη φορά που στεναχώρησε τον κόσμο ήταν τώρα με τον θάνατό του»
Ο Απόστολος Σουγκλάκος συνεργάστηκε και με τον σκηνοθέτη Νίκο Τριανταφυλλίδη σε δύο ταινίες αλλά και στο συναυλιακό χώρο Gagarin, όπου υπήρξε ο βασικός εμψυχωτής του Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου.
Κι αν ποτέ δε βρέθηκε αυτός που «θα δείρει τον Σουγκλάκο», όμως, βρέθηκε αυτός που τελικά τον νίκησε και μάλιστα νωρίς, ο θάνατος. Ήταν τον Αύγουστο του 2006 όταν ο Απόστολος Σουγκλάκος υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στη Ρόδο, όπου βρισκόταν για επαγγελματικούς λόγους. Για δύο εβδομάδες νοσηλευόταν σε κώμα στο νοσοκομείο. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Σεπτεμβρίου του 2006, σε ηλικία 56 ετών.
Και όπως πολύ εύστοχα είχε πει τότε ο Νίκος Τριανταφυλλίδης: «Η μοναδική φορά που στενοχώρησε άνθρωπο, είναι τώρα με τον θάνατό του».

Πηγή Ο άκακος «γίγαντας» που δεν τον έδειρε κανείς, αλλά τον νίκησε ο θάνατος νωρίς

Εξήντα εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και τουλάχιστον 200 ακόμη νοσηλεύονται στη βορειοανατολική Ινδία αφού κατανάλωσαν νοθευμένο αλκοόλ, ανακοίνωσαν σήμερα οι τοπικές αρχές, λιγότερο από δύο εβδομάδες έπειτα από ένα αντίστοιχο περιστατικό που είχε προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 100 ανθρώπων.

«Από την Πέμπτη το βράδυ έχουμε καταγράψει τον θάνατο 50 ανθρώπων στην Γκολαγάτ», δήλωσε ο Ντίρεν Χαζαρίκα αξιωματούχος της πόλης αυτής που βρίσκεται στο κρατίδιο Άσαμ.

Στη γειτονική πόλη Τζορχάτ άλλος αξιωματούχος έκανε λόγο για 19 ανθρώπους που πέθαναν μετά την κατανάλωση νοθευμένου αλκοόλ.

Τα περισσότερα θύματα, μεταξύ των οποίων είναι και πολλές γυναίκες, εργάζονταν στις φυτείες τσαγιού της περιοχής.

Ο επικεφαλής της κυβέρνησης του κρατιδίου Άσαμ, ο Σαρμπανάντα Σονοουάλ, ζήτησε τη διεξαγωγή έρευνας. Από την πλευρά της η αστυνομία ανακοίνωσε ότι συνέλαβε έναν άνδρα ο οποίος πουλούσε νοθευμένο αλκοόλ, ενώ δύο αξιωματούχοι της τοπικής υπηρεσίας συλλογής φόρων τέθηκαν σε διαθεσιμότητα επειδή δεν έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποφευχθεί η πώλησή του.

Στα μέσα Φεβρουαρίου περισσότεροι από 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου μετά την κατανάλωση νοθευμένου αλκοόλ, ενώ πολλοί ακόμη χρειάστηκε να νοσηλευθούν στα κρατίδια Ουτάρ Πραντέρ και Ουταραχάντ της βόρειας Ινδίας. Η αστυνομία ξεκίνησε τότε μια τεράστια επιχείρηση για τον εντοπισμό παράνομων αποστακτηρίων.

Εκατοντάδες φτωχοί Ινδοί πεθαίνουν κάθε χρόνο μετά την κατανάλωση φτηνού, νοθευμένου αλκοόλ. Συχνά οι λαθρέμποροι προσθέτουν μεθανόλη, μια ιδιαίτερα τοξική αλκοόλη η οποία πολλές φορές χρησιμοποιείται ως αντιψυκτικό, στα ποτά για να τους δώσουν γεύση.

Κάθε χρόνο καταναλώνονται στην Ινδία πέντε δισεκατομμύρια λίτρα αλκοόλ, με περίπου το 40% να παράγεται παράνομα, σύμφωνα με την αρμόδια υπηρεσία της χώρας.

Πηγή Ινδία: Εξήντα εννέα νεκροί από νοθευμένο αλκοόλ

2

Τις τελευταίες ώρες , κάτι όμως που από τον Α.Ο. διαψεύδουν, λέγοντας πως έγινε το ακριβώς αντίθετο.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, δεν υπήρξε κάποιο ραντεβού ή κίνηση από την πλευρά τους, αλλά από αυτήν της ΠΑΕ.

Ο λόγος, όπως έλεγαν, ήταν προκειμένου να μπει το ιστορικότερο γήπεδο στην Ελλάδα στον φάκελο για την αδειοδότηση ενόψει της νέας σεζόν ως δεύτερη έδρα του τριφυλλιού.

Πηγή Η απάντηση του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού για τη Λεωφόρο

Ο Χρήστος Αλμπάνης μίλησε στο match programme του απογευματινού (19:30) αγώνα της ΑΕΚ με τον Απόλλωνα Σμύρνης για τη «βαριά» ήττα στο Καραϊσκάκη από τον Ολυμπιακό, την πρώτη του σεζόν στην Ένωση, το ματς απέναντι στην πρώην ομάδα του και τον βασικό στόχο του δικεφάλου έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα.

Αναλυτικά τα όσα είπε:

-Αλήθεια και πέρα απ’ όλα τ’ άλλα που αφορούν στο αποψινό ματς με τον Απόλλωνα πόσο παράξενη μπορεί να είναι η δική σου αίσθηση, αν κληθείς να παίξεις για πρώτη φορά κόντρα στην παλιά σου ομάδα; Είναι κάτι που το φέρνεις στο μυαλό σου; 

-«Είναι παράξενο, όντως, όσο κι αν είμαστε επαγγελματίες. Πέρασα πολύ όμορφα χρόνια στον Απόλλωνα, τα οποία δεν τα ξεχνάω, είναι μια ομάδα που πάντα θα λέει πράγματα για μένα. Ακόμα και στον σοβαρό τραυματισμό, που είχα, στον πρώτο χρόνο στην ομάδα με είχαν στηρίξει και δεν το ξεχνάω. Την αγαπάω αυτή την ομάδα, γιατί με έχει βοηθήσει, αλλά και εγώ πιστεύω ότι πρόσφερα όσα περισσότερα μπορούσα». 

-Και πλέον έχεις μπροστά σου ένα νέο κεφάλαιο…

-«Ασφαλώς! Είμαι ευγνώμων στον Απόλλωνα, αλλά έχει ανοίξει μπροστά μου πλέον ένα καινούργιο κεφάλαιο. Κάθε φορά που συναντάω την παλιά μου ομάδα, θα μου έρχονται όμορφες μνήμες, αλλά τώρα ανήκω στην ΑΕΚ, βρίσκομαι εδώ και η δουλειά μου είναι εδώ. Ετσι είναι το ποδόσφαιρο για τον οποιονδήποτε επαγγελματία». 

-Χρήστο, πόσο δύσκολο είναι για την ΑΕΚ και για όλους εσάς που καθημερινά βρίσκεστε στα Σπάτα να αφήσετε πίσω σας το ματς με τον Ολυμπιακό, το βαρύ σκορ με το οποίο ηττηθήκατε και να συνέλθετε αυτόματα προκειμένου να συγκεντρωθείτε στο ματς με τον Απόλλωνα; 

-«Εύκολο δεν είναι… Για το ματς με τον Ολυμπιακό δεν έχει πολλά να πει κανείς. Και εγώ ό,τι και να πω θα φανεί περιττό… Λογικό είναι! Θα ακουστεί σαν δικαιολογία και δικαιολογίες δεν υπάρχουν για κανέναν από εμάς»! 

-Υπάρχει μόνο η συνέχεια;

-«Υπάρχει μόνο η δουλειά. Οφείλουμε όλοι μας να κοιτάξουμε μπροστά. Μαζί είμαστε όλοι και στις ήττες και στις νίκες. Οφείλουμε να δούμε από εδώ και πέρα τι γίνεται και να αφοσιωθούμε. Εχουμε δει αναλυτικά με τον προπονητή μας το τι έφταιξε, το τι δεν κάναμε καλά, όλοι έχουμε αναλογιστεί τις ευθύνες μας και αυτό που ελπίζω είναι ότι θα μπορέσουμε να αναστρέψουμε την κατάσταση και να το αφήσουμε πίσω μας. Τώρα για εμάς υπάρχει μόνο ο Απόλλων μπροστά μας». 
 
-Και το υπόλοιπο μιας σεζόν στην οποία καλείστε να διεκδικήσετε όσα περισσότερα μπορείτε, υποθέτω. Σε μερικές ημέρες υπάρχει και η ρεβάνς με τον Απόλλωνα. Υπάρχουν πράγματα που ακόμα βρίσκονται μπροστά σας… 

-«Φυσικά, φυσικά… Οι στόχοι πάντα υπάρχουν, όσο κι αν έχουν στραβώσει τα πράγματα, όσο κι αν έχουμε μείνει πίσω στο πρωτάθλημα. Στόχος πρώτος είναι το Κύπελλο, θέλουμε να φτάσουμε μέχρι το τέλος, θέλουμε να κατακτήσουμε το τρόπαιο και πρέπει να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις προς αυτή την κατεύθυνση. Από εκεί και πέρα βεβαίως δεν μπορούμε να αφήσουμε κανέναν αγώνα στο πρωτάθλημα». 

-Τις τελευταίες εβδομάδες δείχνεις ότι κερδίζεις έδαφος και μέσα στην ομάδα, ότι παίρνεις ολοένα και περισσότερο χρόνο συμμετοχής, έκανες ένα πολύ καλό ματς με τον ΟΦΗ. Ένα δύσκολο διάστημα για εσένα μέχρι τώρα, αλλά και νέα δεδομένα πλέον…  

-«Το έχω ξαναπεί και είναι το λογικό. Η μετάβαση από μια μικρότερη σε μία μεγάλη ομάδα δεν είναι κάτι που γίνεται αυτόματα, είναι δύσκολη διαδικασία. Και σε εμένα χρειάστηκε ένα μικρό χρονικό διάστημα για να το συνειδητοποιήσω, για να προσαρμοστώ, να δω τα δεδομένα, ήταν και ο τραυματισμός που με πήγε πίσω… Με βοήθησαν, όμως, και τα παιδιά σε αυτό, έχουν βοηθήσει όλοι από την πλευρά τους, είδα ότι όλοι ήταν δίπλα μου. Δυστυχώς στην αρχή της χρονιάς υπήρξε ο τραυματισμός μου, εντάξει αυτά είναι τα απρόοπτα του ποδοσφαίρου, δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε. Αυτό που πιστεύω πάντως ακράδαντα είναι ότι στο επίπεδο που βρισκόμαστε και με τις απαιτήσεις που υπάρχουν κάθε παίκτης στο ρόστερ της ΑΕΚ είναι σημαντικός και όταν του ζητηθεί να παίξει και να βοηθήσει θεωρώ ότι πρέπει να το κάνει. Μου ζητήθηκε να βοηθήσω και έπρεπε να είμαι εκεί!»… 

-Αισθάνθηκες σε όλο αυτό το διάστημα κάποια ανασφάλεια, ένιωσες έλλειψη εμπιστοσύνης στο πρόσωπό σου;  

-«Στο πίσω μέρος του μυαλού του κάθε ποδοσφαιριστή περνάνε και αυτές οι σκέψεις, είναι αναπόφευκτο. Δεν γίνεται να σου είναι τελείως αδιάφορο, να είσαι εντελώς ψύχραιμος… Ωστόσο ο καθένας μας είναι επαγγελματίας, πρέπει να συνεχίζει τη δουλειά του, πρέπει να είναι έτοιμος, πρέπει να περιμένει την ευκαιρία και όταν του ζητηθεί να είναι σε θέση να ανταποκριθεί άμεσα». 

-Αλήθεια πώς βίωσες το ματς με τον ΟΦΗ; Καλή απόδοση, καθοριστική ασίστ, MVP του ματς στο πρώτο στην ουσία που είχες ικανό χρόνο συμμετοχής μετά τον προημιτελικό με τον Ατρόμητο…

-«Ηταν σίγουρα από τις ωραίες στιγμές στην καριέρα μου, θα τη θυμάμαι, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα και η νίκη της ομάδας σου. Αυτό είναι στο τέλος που σου μένει».

Πηγή Αλμπάνης: «Πρώτος στόχος το Κύπελλο» (ΦΩΤΟ)

412

Ποιοι είναι οι πλουσιότεροι ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών συλλόγων στον κόσμο;

Η αγγλική εφημερίδα «Mirror» απάντησε στην ερώτηση, καταρτίζοντας την κατάταξη με τους δέκα πιο πλούσιους. Από αυτούς, πέντε είναι ιδιοκτήτες συλλόγων της Premier League, δύο είναι σε ιταλικές ομάδες, δύο σε αμερικανικούς συλλόγους και ένας σε γαλλικό σύλλογο.

Η πρώτη θέση ανήκει στον Ντίτριχ Μάτεσιτς, ιδιοκτήτη των Ρεντ Μπουλς της Νέας Υόρκης, ο οποίος μπορεί να «υπερηφανεύεται» για περιουσία ύψους 17,8 δισεκατ. λιρών. Συνιδρυτής της εταιρείας ενεργειακών ποτών Red Bull, ο Μάτεσιτς ασχολείται ενεργά με πολλά αθλήματα.

Δεύτερος είναι ο Σεϊχης Μανσούρ, ιδιοκτήτης της Μάντσεστερ Σίτι, με περιουσιακά στοιχεία 17 δισεκατομμύρια λίρες.

Στην τρίτη θέση του βάθρου είναι η οικογένεια Ανιέλι, ιδιοκτήτρια της Γιουβέντους. Με περιουσιακά στοιχεία αξίας περίπου 10,4 δισεκατ. λιρών η οικογένεια Ανιέλι, που εντάχθηκε στη «Μεγάλη Κυρία» το 1923 με τον Εντοάρδο, γιο του Τζοβάνι Ανιέλι, ιδρυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας FIAT, όταν εξελέγη ως νέος πρόεδρος του συλλόγου για να αντικαταστήσει την Olivetti, είναι η μεγαλύτερη «αθλητική δυναστεία» στην Ιταλία.

Ακολουθεί ο Φίλιπ Αντσουτς, ιδιοκτήτης των Λος Άντζελες Γκάλαξι, ομάδα στην οποία αγωνίζεται και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. Είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στον κόσμο του αθλητισμού με περιουσιακά στοιχεία 10 δισεκατ. λιρών.

Στη μέση της κατάταξης βρίσκεται ο Ρομάν Αμπράμοβιτς της Τσέλσι (8,3 δις), έκτος είναι ένας άλλος ιδιοκτήτης από την Premier League, ο Σταν Κρένκε της Άρσεναλ (6,4 δις) και έβδομος ο Νασέρ Αλ Κελαϊφί της Παρί Σεν Ζερμέν με 6,2 δισεκατ. λίρες.

 Στην όγδοη θέση βρίσκεται ο Σαχίντ Καν της Φούλαμ με περιουσία 5,4 δισεκατομμυρίων και πίσω του ο Ζαν Τσιντόγκ, ιδρυτής του suning.com. Μέσω του ομίλου Suning Holdings ανέλαβε το 2016 την πλειοψηφία της Ίντερ. Τα στοιχεία της περιουσίας του υπολογίζονται από τη Mirror σε 5,2 δισεκατομμύρια λίρες.

Τη δεκάδα κλείνει ο Τζο Λιούις, ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ιδιοκτήτης της  Τότεναμ. Με περιουσιακά στοιχεία ύψους 3,8 δισεκατ. λιρών ο Λιούις χρηματοδότησε πρόσφατα την κατασκευή του νέου σταδίου των «πετεινών», ενός έργου αξίας 800 εκατ. λιρών.

Πηγή Αυτοί είναι οι δέκα πιο πλούσιοι ιδιοκτήτες ομάδων στον κόσμο!

Στην τελική ευθεία μπαίνει η προετοιμασία του Άρη για το αυριανό ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα για την 22η αγωνιστική της Super League (24/2, 19:30).

Ο Δεληζήσης και ο Τόνσο δεν θα αγωνιστούν στο συγκεκριμένο παιχνίδι, αφού δεν έβγαλαν το μεγαλύτερο μέρος των προπονήσεων της ομάδας αυτή την εβδομάδα και έτσι δεν υπολογίζονται μαζί με τον τιμωρημένο Μπάσα από τον Σάββα Παντελίδη.

Τα πράγματα φαίνεται, λοιπόν, να είναι ξεκάθαρα για τον Έλληνα τεχνικό, ο οποίος αναμένεται να ξεκινήσει με τους Ροζ και Βέλεθ στο κέντρο της κίτρινης άμυνας. Στα πλάγια θα είναι ο Τζανακάκης και ο Κόρχουτ.

Στον άξονα της μεσαίας γραμμής θα βρίσκεται ο Σιώπης, ο οποίος δίπλα του θα έχει τον Ματίγια. Στα «φτερά» της επίθεσης θα αγωνιστούν ο Λάρσον και ο Ματέο Γκαρσία, ενώ στην κορυφή της επίθεσης ο Ντιγκινί, με τον Μαρτίνες ως δεκάρι.

Υπάρχει η πιθανότητα, ωστόσο, ο Γιουνές, που δεν είναι ακόμα έτοιμος να βγάλει ολόκληρο παιχνίδι, να ξεκινήσει στην κορυφή της γραμμής κρούσης και ο Ντιγκινί να παίξει σε ρόλο επιτελικού μέσου.

Επίσης, υπάρχει ως σκέψη να παίξει στα αριστερά της άμυνας ο Βαλεριάνος και αυτό θα αφήσει στον πάγκο τον Κορχούτ ή να παίξουν και οι δύο και ο Μαρτίνες να μην πάρει φανέλα βασικού.

Πηγή Οι σκέψεις του Παντελίδη ενόψει ΠΑΟΚ