20 February, 2019
Home / 2018 / Δεκέμβριος (Page 91)

Προτού αποφασίσεις, κοpίτσι μου, να δώσεις μάχη για τον άνθρωπο που αγαπάς, φρόντισε να δεις αν αξίζει τον κόπο. Δες εάν αξίζει να παλέψεις δίπλα του, να τον στηρίξεις, να τον φροντίσεις, να τον νοιαστείς, να του προσφέρεις την αγάπη σου.

Μην καταντήσεις να πολεμάς μόνη στην δική του μάχη και σαν λαβωθείς από δικούς του εχθρούς, εκείνος θεατής απλά να σου σκάψει το λάκκο. Έχε το νου σου, κοpίτσι μου. Μην ξεγελαστείς! Μην αγνοείς τα σημάδια που σου στέλνονται. Όλα φαίνονται απλά, στο όνομα της αγάπης εθελοτυφλούμε.

Είναι και αυτή η ρημάδα η διαίσθηση… Όσο και να προσπαθείς να την αποφύγεις, όσο και να προσπαθείς να παραβλέψεις τα σημάδια, κάποια στιγμή εμφανίζονται όλα μπροστά σου. Και όσο και να σηκώνεις το χαλάκι και τα στοιβάζες όλα εκεί, έσκασες. Λέγοντας χαλάκι, εννοούμε το στομάχι σου, που μονίμως δενόταν κόμπος, που καταπίνεις αμάσητο ότι πaπαριά άκουγες η γινόταν και πάντα εις βάρος σου εννοείται.. Και έδωσες και έδωσες και έδωσες. Και τώρα τι;

Κοίτα τις επιστροφές.

Η δοτικότητα σου, που επιστράφηκε με αχαριστία, η αλήθεια σου, που γύρισε με ψέμα, η καλοσύνη σου, που ανταποδόθηκε με αγνωμοσύνη και πόσα αλλά, που έχασες τον λογαριασμό. Κι έκλεινες τα μάτια. Αλήθεια, γιατί τα έκλεινες; Φοβόσουν την αλήθεια που αντίκριζες; Η αλήθεια που αρνιόσουν πεισματικά να δεις ή το ψέμα που συντηρούσες και το βάπτιζες αγάπη;

Τι σε πονάει πιο πολύ τώρα; Πες μου!

Ότι τα έβλεπες και δεν έφευγες ή ότι άδειασες και δεν μπορείς να εμπιστευτείς άνθρωπο πια; Όλα μπροστά σου ανοιχτό βιβλίο πλέον τα πάντα. Και πίστεψε με, το δεύτερο πονάει και τσούζει. Γιατί τώρα φοβάσαι και το χάδι. Σταμάτα πια να βρίζεις τον άλλον. Δεν φταίει εκείνος. Το φταίξιμο είναι όλο δικό σου. Ένιωθες και καθόσουν. Άντεχες και ανεχόσουν. Έβλεπες κι έκλεινες τα μάτια. Αυτός βολεύτηκε στην πλατούλα σου. Κι εδώ που τα λέμε, καλά έκανε. Πού θα έβρισκε τέτοιο κορόιδο; Κάνε μας τη χάρη λοιπόν κι άσε τα μυξοκλάμματα.

Σκούπισε τα μάτια σου τώρα που ξεστραβώθηκες και προχώρα. Και να μάθεις να μην αγνοείς τα σημάδια. Αυτή η αναθεματισμένη η διαίσθηση σπάνια λαθεύει. Να την ακούς!

Της Λίας Ευαγγελίδου

πηγή : loveletters

Πηγή Μην δίνεις μάχες για κάποιον που δεν τις αξίζει

Στο Tokyo Auto Salon η Honda θα παρουσιάσει αρκετά πρωτότυπα αυτοκίνητα, με το S660 Neo Classic Racer να είναι εκείνο με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το πρωτότυπο βασίζεται στο S660 και όπως προδίδει το όνομά του, είναι ένα σύγχρονο αγωνιστικό, με ρετρό στοιχεία, έχοντας αποκτήσει νέο bodykit, καλύμματα φωτιστικών σωμάτων, νέες ζάντες και νέους καθρέπτες. Στο […]Πηγή Honda S660 Neo Classic Racer concept

Επιστήμονες στις ΗΠΑ τροποποίησαν γενετικά ένα φυτό εσωτερικού  χώρου, έτσι ώστε να μπορεί να καθαρίσει τον αέρα του δωματίου από επικίνδυνους ρύπους. Πρόκειται για ένα «Πόθο», αναρριχητικό κισσό, ο οποίος χάρη στη γενετική τροποποίησή του, αφαιρεί το βενζόλιο και το χλωροφόρμιο από τον αέρα, δύο ουσίες που έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση καρκίνου.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής τον καθηγητή Στούαρτ Στραντ του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό περιβαλλοντικής επιστήμης και τεχνολογίας «Environmental Science & Technology», τροποποίησαν το DNA του φυτού, ώστε να παράγει μια πρωτεΐνη (2Ε1), η οποία μετατρέπει το βενζόλιο και το χλωροφόρμιο σε μόρια (φαινόλη, διοξείδιο του άνθρακα και ιόντα χλωριδίου), που το φυτό μπορεί μετά να χρησιμοποιήσει για την ανάπτυξή του.

Το χλωροφόρμιο βρίσκεται, μεταξύ άλλων, σε μικρές ποσότητες στο χλωριωμένο νερό της βρύσης, ενώ το βενζόλιο αποτελεί συστατικό της βενζίνης. Οι δύο αυτές ουσίες είναι πολύ μικρές για να παγιδευτούν στα συνήθη φίλτρα αέρα.
«Οι άνθρωποι δεν μιλάνε πολύ γι’ αυτές τις επικίνδυνες οργανικές ουσίες μέσα στα σπίτια, επειδή στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα γι’ αυτές. Τώρα όμως τροποποιήσαμε φυτά εσωτερικού χώρου, προκειμένου να αφαιρούν αυτά το βενζόλιο και το χλωροφόρμιο», δήλωσε ο Στραντ.

Οι εργαστηριακές μετρήσεις των ερευνητών έδειξαν ότι ο τροποποιημένος «Πόθος» μέσα σε τρεις μέρες είχε μειώσει κατά 82% το επίπεδο του χλωροφόρμιου στον αέρα και μέσα σε έξι μέρες κατά σχεδόν 100%. Επίσης μέσα σε οκτώ μέρες είχε αφαιρέσει περίπου το 75% του βενζολίου από τον αέρα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σε ένα σπίτι θα υπάρξουν ανάλογες μειώσεις.

Οι ερευνητές ήδη προσπαθούν να βελτιώσουν και άλλο το φυτό, ώστε να μπορεί να απορροφά άλλη μια επικίνδυνη ουσία από τους κλειστούς χώρους, τη φορμαλδεΰδη, που υπάρχει σε προϊόντα ξύλου, στον καπνό του τσιγάρου κ.α.

Πηγή Επιστήμονες ΗΠΑ: Φυτό καθαρίζει τον αέρα του δωματίου από καρκινογόνες και χημικές ουσίες

Επιστήμονες στις ΗΠΑ τροποποίησαν γενετικά ένα φυτό εσωτερικού  χώρου, έτσι ώστε να μπορεί να καθαρίσει τον αέρα του δωματίου από επικίνδυνους ρύπους. Πρόκειται για ένα «Πόθο», αναρριχητικό κισσό, ο οποίος χάρη στη γενετική τροποποίησή του, αφαιρεί το βενζόλιο και το χλωροφόρμιο από τον αέρα, δύο ουσίες που έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση καρκίνου.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής τον καθηγητή Στούαρτ Στραντ του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό περιβαλλοντικής επιστήμης και τεχνολογίας «Environmental Science & Technology», τροποποίησαν το DNA του φυτού, ώστε να παράγει μια πρωτεΐνη (2Ε1), η οποία μετατρέπει το βενζόλιο και το χλωροφόρμιο σε μόρια (φαινόλη, διοξείδιο του άνθρακα και ιόντα χλωριδίου), που το φυτό μπορεί μετά να χρησιμοποιήσει για την ανάπτυξή του.

Το χλωροφόρμιο βρίσκεται, μεταξύ άλλων, σε μικρές ποσότητες στο χλωριωμένο νερό της βρύσης, ενώ το βενζόλιο αποτελεί συστατικό της βενζίνης. Οι δύο αυτές ουσίες είναι πολύ μικρές για να παγιδευτούν στα συνήθη φίλτρα αέρα.
«Οι άνθρωποι δεν μιλάνε πολύ γι’ αυτές τις επικίνδυνες οργανικές ουσίες μέσα στα σπίτια, επειδή στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα γι’ αυτές. Τώρα όμως τροποποιήσαμε φυτά εσωτερικού χώρου, προκειμένου να αφαιρούν αυτά το βενζόλιο και το χλωροφόρμιο», δήλωσε ο Στραντ.

Οι εργαστηριακές μετρήσεις των ερευνητών έδειξαν ότι ο τροποποιημένος «Πόθος» μέσα σε τρεις μέρες είχε μειώσει κατά 82% το επίπεδο του χλωροφόρμιου στον αέρα και μέσα σε έξι μέρες κατά σχεδόν 100%. Επίσης μέσα σε οκτώ μέρες είχε αφαιρέσει περίπου το 75% του βενζολίου από τον αέρα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σε ένα σπίτι θα υπάρξουν ανάλογες μειώσεις.

Οι ερευνητές ήδη προσπαθούν να βελτιώσουν και άλλο το φυτό, ώστε να μπορεί να απορροφά άλλη μια επικίνδυνη ουσία από τους κλειστούς χώρους, τη φορμαλδεΰδη, που υπάρχει σε προϊόντα ξύλου, στον καπνό του τσιγάρου κ.α.

Πηγή Επιστήμονες ΗΠΑ: Φυτό καθαρίζει τον αέρα του δωματίου από καρκινογόνες και χημικές ουσίες

Κοιτώνας φιλοξενίας για τους συνοδούς των ασθενών από άλλες πόλεις, που νοσηλεύονται στο “Άγιος Δημήτριος” δημιουργήθηκε χάρη σε πρωτοβουλία και χρηματοδότηση του Σωματείου Εργαζομένων του νοσοκομείου.

Πρόκειται για έναν χώρο πίσω από το κυλικείο του νοσοκομείου, εμβαδού περίπου 50 τετραγωνικών με δύο δωμάτια, τουαλέτα, λουτρό και μια υποτυπώδη κουζίνα όπου θα μπορούν να φιλοξενηθούν δωρεάν τέσσερις συνοδοί ασθενών που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του “Άγιος Δημήτριος”, Δημήτρης Μαυρόπουλος.

Τα εγκαίνια του κοιτώνα, ο οποίος είναι ο πρώτος σε δημόσιο νοσοκομείο που δημιουργήθηκε με χρηματοδότηση από τους εργαζόμενους, θα γίνουν στις 21 Δεκεμβρίου στη μία το μεσημέρι.

Ο χώρος όπου στεγάζεται ο κοιτώνας κατά το παρελθόν χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως κοιτώνας των αδελφών νοσοκόμων και στη συνέχεια στέγασε την τεχνική υπηρεσία και αργότερα είχε γίνει χώρος για τις καθαρίστριες.

“Οκτώ χρόνια προσπαθούσαμε να κάνουμε έναν κοιτώνα για τους συνοδούς των ασθενών, γιατί δεν θέλαμε να βλέπουμε ηλικιωμένους ανθρώπους να κοιμούνται στο δάπεδο ή στις καρέκλες στους διαδρόμους του νοσοκομείου και να μην μπορούν να κάνουν μπάνιο.

Το κυριότερο είναι ότι η διαμονή των συνοδών θα είναι δωρεάν και θα τους παρέχουμε παντόφλες μιας χρήσης, νυχτικά και πυτζάμες και ακόμη θα πληρώνουμε τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας του Κοιτώνα.

Ο χώρος παραχωρήθηκε από την διοίκηση του Νοσοκομείου και σε αυτό βοήθησε ο διοικητής της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Γιώργος Κίρκος.

Η δημιουργία του κοιτώνα χρηματοδοτήθηκε από το Σωματείο Εργαζομένων. Η Τεχνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου συνέβαλε με προσωπική εργασία και επίσης βοήθησαν το ΚΕΘΕΑ Προμηθέας, το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ) Ωραιοκάστρου, επίσης ένα ποσό έδωσε το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, χάρη στην κ. Νοτοπούλου, ενώ ο βουλευτής Γιάννης Αμανατίδης βοήθησε να δοθούν δωρεάν κάποια υλικά.

Επίσης μας βοήθησε ο πάτερ Απόστολος από την εκκλησία Κυρίλλου και Μεθοδίου του Ευόσμου” ανέφερε ο κ. Μαυρόπουλος.

Πηγή Θεσσαλονίκη: Πρώτος δωρεάν κοιτώνας για συνοδούς ασθενών σε νοσοκομείο

Η Σύρμω Κανλίδου πριν μερικές ημέρες και μετά από τρεις μήνες που ήταν άφαντη, φρέθηκε κρεμασμένη σε ένα δέντρο σε χωριό της Ορεστιάδας.

Η Σύρμω είχε εξαφανιστεί στις 11 Σεπτεμβρίου και από τότε την αναζητούσε η οικογένειά της. 

Οπως όλα δείχνουν δεν πρόκειται για εγκληματική ενέργειας αλλά για αυτοχειρία. Πίσω από την πράξη της αυτή, όπως όλα δείχνουν, βρίσκεται μια ακόμη ιστορία οικογενειακής βίας.

Μια μέρα μετά, στο Facebook, σε μια χιουμοριστική ιστοσελίδα, που δεν φαίνεται όμως να έκανε καθόλου πλάκα με το εν λόγω θέμα, αναρτήθηκε το εξής κείμενο:

«Χθές η Σύρμω Κανλίδου που αγνοούνταν εδώ και δύο μήνες βρέθηκε νεκρή. Κρεμάστηκε από ένα δέντρο. Υπάρχουν φήμες πως την κακοποιούσε ο άνδρας της. Η Σύρμω ήταν μια γυναίκα που έχασε την μάχη για την ζωή της γιατί την έδινε μόνη της. Δεν είχε instagram ούτε βρέθηκε κανείς μας να γράφει κάτι γι’αυτην όταν το χρειαζόταν. Η Σύρμω είναι οι μάνες μας, οι γιαγιάδες μας, οι θείες μας. Είναι όλες οι γυναίκες που κακοποιηθηκαν από την πατριαρχια. Ήταν μια από όλες αυτές που μεγαλωναν παιδιά, παράλληλα δούλευαν σκληρά, φρόντιζαν μια οικογένεια και δεν παραπονιουνταν ποτέ. »Εύχομαι να έχει κλειστεί σε κάποιο κέντρο καποποιημενων γυναικών» δήλωσε η κόρη της. Πόση παραίτηση κρύβει αυτή η δήλωση. Πόση συνενοχή? Πόση αδυναμία? Ένιωσα βαθιά θλίψη και ντροπή στο άκουσμα της είδησης γιατί στα χρόνια μας υπάρχουν ακόμα γυναίκες που σιωπούν και παλεύουν δαίμονες. Γυναίκες που μένουν δίπλα μας, από πάνω μας, στον παρακάτω δρόμο, στο ίδιο μας το σπίτι. Γυναίκες που δεν βρίσκουν ένα χέρι απλωμένο πρόθυμο να τις βοηθήσει, ένα αυτί να τις ακούσει, έναν άνθρωπο να τις στηρίξει. »Τι θέλεις και ανακατεύεσαι?» »Κοίτα εσύ το σπίτι σου και άσε τους άλλους» αυτά ακούγαμε αυτά συμβουλευαμε και κάπως έτσι φτάσαμε μια μέρα που οι άλλοι γίναμε εμείς και οι άλλοι κοίταξαν το σπίτι τους».


Η εξαφάνιση της Σύρμως

Η 60χρονη εξαφανίστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου. Ξεκίνησε για τον Αγιασμό του Λυκείου όπου δούλευε ως καθαρίστρια επί χρόνια, αλλά δεν πήγε και από τότε δεν την είδε ποτέ ξανά κανείς.

Η Σύρμω αντί να πάει στο Λύκειο κατευθύνθηκε περπατώντας προς την Ορεστιάδα. Μετά  μπήκε σε ένα ταξί με προορισμό τη γενέτειρα της το χωριό Χειμώνιο, για να επισκεφθεί τη νονά της, από την οποία ήθελε να ζητήσει βοήθεια.

Η νονά της αγνοούμενης γυναίκας ανταποκρίθηκε στην έκκληση της Αγγελικής Νικολούλη και επικοινώνησε μαζί της από την Γερμανία όπου ζει. Όπως είπε η Σύρμω την ημέρα που χάθηκε, την αναζήτησε εναγωνίως στο χωριό Χειμώνιο όπου βρισκόταν τους καλοκαιρινούς μήνες. Η ίδια δεν συνάντησε ποτέ την αγνοούμενη, γιατί την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου έλειπε από το σπίτι της. Την επομένη περίμενε μήπως εμφανιστεί κάτι που δεν έγινε.  Μετά από μέρες βρήκε κρεμασμένη σε μια συκιά του κήπου της, μια σακούλα με μια τυρόπιτα και ένα αναψυκτικό που είχε αφήσει γι αυτήν η άτυχη μητέρα. Μέσα στη σακούλα υπήρχε και η απόδειξη αγοράς που έγραφε 11-9-18, ημέρα που εξαφανίστηκε.

Η νονά της αγνοούμενης που γνώριζε τα προβλήματα που αντιμετώπιζε στο σπίτι της, ζητάει από τους αστυνομικούς να συνεχίσουν τις έρευνες σε στάβλους της περιοχής.

Το μήνυμα του Δημάρχου

Σε τηλεφωνική του παρέμβαση στο «Τούνελ», ο δήμαρχος Ορεστιάδας Βασίλης Μαυρίδης, απηύθυνε έκκληση σε όποιον γνωρίζει κάτι να βοηθήσει για να βρεθεί η Σύρμω.

«Η τοπική κοινωνία έχει αναστατωθεί πολύ με αυτήν την υπόθεση και ελπίζει να βρεθεί ένα ίχνος της. Οι κάτοικοι μόνο θετικά  λόγια έχουν να πουν γι αυτή τη γυναίκα. Έχουν ακουστεί διάφορα και θα ήθελα με τη σειρά μου να περάσω το μήνυμα, οι ταλαιπωρημένες γυναίκες να μην επιλέγουν τη σιωπή. Έχουμε σαν Δήμος μέσω της Κοινωνικής μας Υπηρεσίας αντιμετωπίσει ανάλογα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Πιστεύω πως ακόμα και στο μεγαλύτερο πρόβλημα, υπάρχει λύση», τόνισε.

Η κόρη της, Παρασκευή Κανλίδου, πήγε στην εκπομπή Φως στο Τούνελ, ψάχνοντας την μητέρα της, «Χρειάζομαι απαντήσεις για να μην υπάρχουν σκιές για το τι μπορεί να της συνέβη. Η μητέρα μου ήταν πάντα μια μεγάλη αγκαλιά για μένα και την αδελφή μου, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε.Έχω ψάξει παντού, ακόμη και σε μοναστήρια, αλλά δεν την βρήκα πουθενά. Αυτό που μου κάνει μεγάλη εντύπωση είναι πως πάντα έκρυβε πολύ καλά τα προσωπικά της έγγραφα και τώρα βρέθηκαν σε εμφανή σημεία στο σπίτι της. Θέλω να ευχαριστήσω τις Αρχές για τις έρευνες που έχουν κάνει, αλλά τους παρακαλώ να συνεχίσουν, να μη σταματήσουν. Να ψάξουν με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά και σ’ άλλους χώρους. Απευθύνω έκκληση σε όποιον γνωρίζει κάτι να με βοηθήσει. Εύχομαι να κατέληξε σε κέντρο για κακοποιημένες γυναίκες… Εγώ θέλω να πιστεύω πως έφυγε και πως είναι ζωντανή. Τελευταία την άκουγα να λέει πως δεν περνούσε καλά και φαινόταν ιδιαίτερα προβληματισμένη. Δεν ήταν ένας άνθρωπος που θα έπαιρνε πρωτοβουλίες. Είχε φίλες αλλά καμιά δεν πήγαινε στο σπίτι της γιατί δεν είχε καλές σχέσεις με τον πατέρα μου. Γενικά δεν ήταν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος…». Η ίδια δεν αποκλείει αυτή η κατάσταση να την οδήγησε στη φυγή προκειμένου να ξεφύγει από το δυσάρεστο κλίμα μέσα στο οποίο ζούσε.«Δεν νομίζω ότι είχε τη δύναμη να κάνει κακό στον εαυτόν της. Σκέφτομαι πως ενώ η ίδια δεν θα το τολμούσε, ίσως κάποιος την βοήθησε να πάει σε κέντρο κακοποιημένων γυναικών, κάτι που εύχομαι», είπε χαρακτηριστικά.

«Λένε στο χωριό ότι χτυπούσα τη γυναίκα μου…»

Ο σύζυγος της αγνοούμενης Σύρμως Κανλίδου, μίλησε στο «Τούνελ» για την εξαφάνιση της.

Περιέγραψε στη δημοσιογράφο τα πρώτα δύσκολα και φτωχικά χρόνια του γάμου τους, που η Σύρμω βοσκούσε ζώα στους αγρούς. Υποστήριξε πως υπήρξε μεγάλη αγάπη μεταξύ τους και ανέφερε πως οι φήμες που κυκλοφορούν στο χωριό πως την κακοποιούσε, είναι ψέματα. Ο ίδιος είπε ότι πήγε στο καφενείο πριν εκείνη ξεκινήσει για το σχολείο και δεν γνωρίζει τι συνέβη.

«Δεν πήγε στον αγιασμό γιατί μας είπαν πως την είδαν στην Ορεστιάδα. Όταν το απόγευμα δεν επέστρεψε σκέφτηκα πως κάτι θα ‘ παθε και πήραμε τηλέφωνο στην Αστυνομία. Από τότε μέχρι σήμερα είναι άφαντη…», είπε χαρακτηριστικά.

«Την περίμενα σαράντα μέρες, αλλά οι ελπίδες έσβησαν…Έχω να τη δω από τις 11 Σεπτεμβρίου. Από την Αστυνομία μου είπαν ότι πρέπει να γύρισε πίσω, αλλά εγώ δεν την είδα».

Η κόρη που μένει στην ίδια αυλή είπε στο «Τούνελ»:

«Εκείνη την ημέρα η μητέρα μου έφυγε από το σπίτι αργότερα από μένα γύρω στις δέκα και ο πατέρας μου όπως μου είπε νωρίτερα, κατά τις εννιά. Όταν γύρισα από το σχολείο, δεν ήταν κανένας στο σπίτι. Γύρω στις δύο και μισή άρχισα να ανησυχώ. Κάλεσα στο σχολείο, μίλησα και στον γιο μου, δεν την είχε δει κανείς. Μια γνωστή της από την οποία αγόραζε τσιγάρα για τον πατέρα μου, μου είπε πως πήγε εκείνη την ημέρα και την βρήκε στην Ορεστιάδα. Έψαξα και στο σπίτι δεν είδα να λείπουν ρούχα παρά μόνο η τσάντα της», ανέφερε.

Στο σπίτι βρέθηκαν η αστυνομική της ταυτότητα, το βιβλιάριο υγείας της και άλλα προσωπικά της έγγραφα.

«Για σαράντα μέρες είχα ελπίδες πως θα γυρίσει… Τώρα έσβησαν… Λείπει πολύ στα εγγόνια της, τις προάλλες μια εγγονή μας την είδε στον ύπνο της και της φώναζε πως θα πάει να τη βρει…», κατέληξε ο σύζυγος της.

Η μαρτυρία του οδηγού για τη γυναίκα που μπήκε στο ταξί του…

Ο οδηγός ταξί που φέρεται να μετέφερε τη Σύρμω Κανλίδου το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου από την Ορεστιάδα στο Χειμώνιο, μίλησε στο «Τούνελ».

«Η γυναίκα με πλησίασε και με ρώτησε πόσο κοστίζει το συγκεκριμένο δρομολόγιο. Κάθισε μπροστά και θυμάμαι ότι κρατούσε στα χέρια της τη τσάντα της.  Σ’ όλη τη διαδρομή φαινόταν νευρική και αγχωμένη.  Ανέφερε πως ζει στον Πύργο και πως θα πήγαινε στο Χειμώνιο για να επισκεφθεί συγγενείς. Κάποια στιγμή με ρώτησε αν είμαι παντρεμένος και με συμβούλεψε να προσέχω τη γυναίκα μου και να μην αφήνω τρίτα άτομα να παρεμβαίνουν. Μου είπε πως αντιμετώπιζε και η ίδια πολλά προβλήματα στο γάμο της».

Όταν είδε τη φωτογραφία της αγνοούμενης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποφάσισε να πάει στην Αστυνομία. Εκεί είδε κι άλλες  φωτογραφίες και την αναγνώρισε, με τη διαφορά πως στην πραγματικότητα έμοιαζε περισσότερο ταλαιπωρημένη και μεγαλύτερη.

Την άφησε σε μία κλειστή μονοκατοικία, στο τελευταίο σπίτι του χωριού που δίπλα είχε μια αποθήκη. Δεν θυμόταν άλλες λεπτομέρειες παρά μόνο πως φορούσε σκούρα ρούχα.

Πηγή Μια viral ανάρτηση για τη Σύρμω Κανλίδου που την έψαχνε η Νικολούλη και βρέθηκε κρεμασμένη σε δέντρο

Παλιά οι οδηγοί όταν πήγαιναν ταξίδι φρόντιζαν να είχαν μαζί τους κέρματα για να πληρώσουν τα διόδια, αυτό αλλάζει από 1η Ιανουαρίου αφού τα ψιλά δεν θα φτάνουν με τις αυξήσεις που έρχονται.

Οι αυξήσεις-φωτιά στα διόδια της Εγνατίας από την αρχή του νέου έτους ήταν γνωστές από το καλοκαίρι, καθώς ήταν μία από τις συμφωνίες που είχε υπογράψει η κυβέρνηση με τους δανειστές. Ετσι από 1 Ιανουαρίου 2019 οι οδηγοί που θα κινούνται στην Εγνατία θα δουν πως η χρέωση ανά χιλιόμετρο έχει αυξηθεί και θα εκτοξεύει το κόστος σε κάποιες περιπτώσεις και στο 150%.

Την αύξηση στα διόδια υπενθύμισε σήμερα το πρωί ο βουλευτής του Ποταμιού Γιώργος Αμυράς μιλώντας στον ΣΚΑΪ.

Ο νέος τρόπος υπολογισμού με βάση τη χιλιομετρική απόσταση που προβλέπει η κοινή υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ για τη νέα εμπορική πολιτική αυξάνει τα διόδια από 0,03 σε 0,05 ευρώ ανά χιλιόμετρο για τα Ι.Χ. αυτοκίνητα (αύξηση 66%).

Αυξήσεις ακόμα και 150% -Οι οδηγοί θα πληρώνουν σχεδόν 3 ευρώ

Ωστόσο σε συγκεκριμένους σταθμούς διοδίων όπως στα Μάλγαρα οι αυξήσεις φτάνουν στα 150%. Ο συγκεκριμένος σταθμός- ένας σταθμός με μεγάλη διέλευση οχημάτων,  έχει ζώνη χρέωσης 59,7 χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα το ύψος του κομίστρου να εκτινάσσεται από το 1,20 ευρώ σήμερα στα 2,98 ευρώ.

Υπενθυμίζεται πως η έκδοση της ΚΥΑ ήταν ένα από τα προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης και για την προώθηση του διαγωνισμού παραχώρησης του οδικού άξονα που βρίσκεται σε εξέλιξη από το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ).

Τέλος και οι απαλλαγές

Εκτός από τις μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των διοδίων, η ΚΥΑ προβλέπει πως από 1η Ιανουαρίου 2019 καταργείται κάθε απαλλαγή από την πληρωμή διοδίων, με την εξαίρεση των ανέργων οι οποίοι θα διέρχονται δωρεάν, όταν δείχνουν την κάρτα ανεργίας. Οπως αναφέρει «Κάθε απαλλαγή ή εξαίρεση καταβολής διοδίων τελών στην Εγνατία Οδό και στους καθέτους άξονες αυτής, πλην των αναφερομένων στην παράγραφο 1 καταργείται και παύει να ισχύει από την 01-01-2019.»

Εξαιρούνται τα επιβατικά οχήματα ιδιωτικής χρήσης που ανήκουν κατά κυριότητα σε ανέργους και χρησιμοποιούνται από αυτούς. Οι άνεργοι θα πρέπει να επιδεικνύουν την κάρτα ανεργίας, η οποία θα πρέπει να βρίσκεται σε ισχύ κατά τη διέλευση από τον σταθμό διοδίων.

Με τις υπογραφές Σπίρτζη και Τσακαλώτου

Στην ΚΥΑ, που υπογράφουν οι υπουργοί Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος και Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, εκτός της αύξησης του κόστους των διοδίων επί της Εγνατίας προβλέπεται η δημιουργία 43 συνολικά πλευρικών διοδίων.

Το ύψος των χρεώσεων 

Για το ύψος των διοδίων, στην απόφαση αναφέρεται ότι:

για τον σταθμό Παμβώτιδα, το μήκος καθορίζεται σε 39,7 χιλιόμετρα με χρέωση 1,98 ευρώ (από 1,20 ευρώ σήμερα)
για το Μαλακάσι σε 48,1 χιλιόμετρα με χρέωση 2,40 ευρώ (από 2,10),
για τη Σιάτιστα σε 48,6 χλμ. με χρέωση 2,40,
για τον Πολύμυλο σε 48,2 χλμ. με 2,41 ευρώ (από 2,40),
στα Μάλγαρα για μήκος 59,7 χλμ με 2,98 ευρώ (από 1,20 ευρώ),
στη Θεσσαλονίκη για μήκος χρέωσης 13,8 χλμ σε 0,69 ευρώ,
στην Ανάληψη για 58,8 χλμ σε 2,94 ευρώ (από 2,40 ευρώ),
στην Ασπροβάλτα για 28,5 χλμ. το κόστος ανέρχεται σε 1,42 ευρώ,
στη Μουσθένη με μήκος χρέωσης 54,3 χλμ. η χρέωση γίνεται 2,71 ευρώ (από 2,40 ευρώ),
στην Καβάλα με 47,2 χλμ. 2,36 ευρώ,

στον Ίασμο για 46,2 χλμ. η χρέωση διαμορφώνεται σε 2,31 ευρώ (από 1,90 ευρώ),
στη Μέστη με 55,7 χλμ. σε 2,78 ευρώ (από 1,70 ευρώ) και στο Αρδάνιο για 40,5 χλμ. σε 2,02 ευρώ.
Για τον σταθμό διοδίων της Τύριας στο οδικό τμήμα Νεοχωρίου-Σελλών-Τύριας, η περιοχή χρέωσης καθορίζεται σε 68,4 χιλιόμετρα (μεταξύ Ηγουμενίτσας-Ιωαννίνων), διαμορφώνοντας την τιμή του διοδίου σε 3,42 ευρώ από 2,10 ευρώ (67%)
στους κάθετους άξονες στην Ιεροπηγή, το μήκος χρέωσης καθορίζεται σε 47,2 χλμ. με χρέωση 2,36 ευρώ (από 2,10 ευρώ),

στους Ευζώνους για 60 χλμ. με κόστος 3 ευρώ (από 1,80 ευρώ),
στον Προμαχώνα για 48 χλμ. με χρέωση 2,4 ευρώ (από 2,40 ευρώ)
στο Στρυμονικό για 47,5 χλμ. με κόστος 2,37 ευρώ.

Πηγή Αυξήσεις «φωτιά» στα διόδια στην Εγνατία -Εκτοξεύονται οι τιμές από 1η Ιανουαρίου [λίστα]

Όσοι είναι δρουν γρήγορα, κάνοντας μια ηρωική πράξη, πάντα μας εμπνέουν. Αυτή είναι μια συγκλονιστική ιστορία από μια ομάδα παιδιών που σκέφτηκαν να βοηθήσουν την αστυνομία να πιάσουν κακοποιούς. Πραγματικά έχουμε εντυπωσιαστεί από αυτούς τους μικρούς και πολυμήχανους ήρωες!

Τα παιδιά βρίσκονταν έξω προς αναζήτηση κρυμμένων πασχαλινών αυγών, ένα καθολικό πασχαλινό έθιμο, σε μια τεράστια φάρμα κοντά στο Surrey, της Αγγλίας. Το κυνήγι αυγών ήταν μια καμπάνια για να συγκεντρωθούν χρήματα για ένα αγόρι που πάσχει από λευχαιμία, και τα παιδιά τα πήγαιναν καλά μέχρι στιγμής. Όσο τα παιδιά έπαιζαν, παρατήρησαν από πάνω τους να πετάει ένα ελικόπτερο. Ένα από τα κορίτσια της παρέας εξηγεί, σύμφωνα με την Daily Mail, “Έκανε πολύ θόρυβο και καταλάβαμε ότι ήταν η αστυνομία. Στη συνέχεια, είδαμε έναν άντρα να τρέχει κατά μήκος του χωραφιού. Εμείς μπορούσαμε να τον δούμε, αλλά το ελικόπτερο δεν το έβλεπε, γιατί πετούσε πάνω από δέντρα.”

Τα παιδιά προσπάθησαν να φωνάξουν και να κουνήσουν χέρια προς το ελικόπτερο, δείχνοντας προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά γρήγορα κατάλαβαν ότι οι προσπάθειές τους ήταν άκαρπες. Γρήγορα σκέφτηκαν έναν έξυπνο τρόπο για να δείξουν στην αστυνομία προς τα που έτρεχε ο άντρας. Δύο παιδιά είπαν στους υπόλοιπους να ξαπλώσουν και να σχηματίσουν ένα ανθρώπινο βέλος. Πανέξυπνο!

1372

Αρχικά, οι αστυνομικοί μέσα στο ελικόπτερο σκέφτηκαν ότι τα παιδιά παίζανε, αλλά σύντομα συνειδητοποίησαν ότι τα παιδιά τους έστελναν ένα μήνυμα. Κοίταξαν προς το μέρος που έδειχνε το βέλος, και εντόπισαν και εντέλει συνέλαβαν δύο ύποπτους. f

Ένα άλλο παιδί εξήγησε το συνέβη στη συνέχεια, “Πέντε λεπτά αργότερα, το ελικόπτερο γύρισε και προσγειώθηκε στο χωράφι και οι αξιωματικοί μίλησαν μαζί μας. Μας είπαν ότι τους κάναμε πλάκα αρχικά, αλλά ακολούθησαν το βέλος μας και έπιασαν τους άντρες. Νιώθουμε πραγματικά περήφανοι για ό, τι κάναμε.”

2232

Αναμφίβολα πρέπει να νιώθουν περηφάνια, βοήθησαν στην σύλληψη κακοποιών και μάζεψαν χρήματα για την λευχαιμία σε παιδιά! Μοιραστείτε αυτή την απίστευτη ιστορία των μικρών ηρώων με τους φίλους σας!

Credit: jumblejoy.com

The post Η Αστυνομία Παρατήρησε Παιδιά να είναι Ξαπλωμένα στα Χωράφια. Αρχικά Σκέφτηκαν ότι ήταν Πλάκα, Αλλά Κατέληξε να είναι μια Ιδιοφυής Ιδέα appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η Αστυνομία Παρατήρησε Παιδιά να είναι Ξαπλωμένα στα Χωράφια. Αρχικά Σκέφτηκαν ότι ήταν Πλάκα, Αλλά Κατέληξε να είναι μια Ιδιοφυής Ιδέα

Ούτε χρόνος που τη γνώρισε και είχε θητεύσει στη μοναξιά χρόνια πριν τη γνωρίσει. Ήταν αισθησιακή και δοτική, απελευθερωμένη και απελευθερωτική. Ήταν εκεί για εκείνον, αγκαλιάζοντάς τον σφιχτά, όχι ασφυκτικά. Από τη θηλυκότητα της απουσίαζαν οι ανούσιες ιδεοληψίες που μαστίζουν τη γυναικεία φύση. Να μια προσωπικότητα καθαρή κι ενδιαφέρουσα, ενσαρκωμένη σε ένα προκλητικό αμπαλάζ. Με μία λέξη: ιδιαίτερη. Με περισσότερες: αν ήθελε να κάνει παιδιά, θα την έκανε μάνα τους.

Ωστόσο, το πρόβλημά του η χρόνια κατάθλιψη και το σύμπτωμά της ο χρόνιος αλκοολισμός. Δεν έβρισκε νόημα στη ζωή και, για να την κάνει λιγότερο πληκτική κι επίπονη, προσέθετε με την πρώτη ευκαιρία μπόλικη αιθανόλη. Πάνε χρόνια που, όταν δεν του έβγαινε η συνταγή, την πότιζε, μήπως και τη νοστιμέψει. Πιστή παραμυθία σε πρώτη ζήτηση η γνώριμη ουσία, που χρησιμοποιούσε ως μαξιλάρι για τη βουτιά από την ηδονή στην οδύνη και ως γέφυρα στο διχασμένο του εγώ: από τη μία ο ναρκισσισμός του για αυτό που είναι και από την άλλη η αυτοπεριφρόνηση για αυτό που γίνεται στη σούρα του. Καθημερινά, πάσχιζε να πνίξει τη δυστυχία του στο δηλητήριο, μόνο που αυτή επέπλεε, βυθίζοντας τον ίδιον αργά και βασανιστικά στον πάτο. Κατέληξε να του μεταγγίζει την απαιτούμενη ποσότητα που θα του επέφερε την επιθυμητή νηφάλια νάρκωση. Μέχρι να καταλήξει, κι ας μην ήταν πεισιθάνατος.

Οργισμένος με τον εαυτό του και με το σύμπαν, είχε αποσυρθεί στο κλουβί της πολύτιμης ιδιωτικότητας που είχε περίτεχνα χτίσει, σε μια απρόσφορη απόπειρα να εκτονώσει την οργή. Σε αυτό το προσωπικό κολαστήριο, αφού κατέβασε τα στόρια, ασχολήθηκε με την εκτροφή της μιζέριας που τον έτρεφε. Συνήθιζε να σκοτώνει τη μέρα του και τον εαυτό του, φιλοτεχνώντας στον καμβά της απαισιοδοξίας το πορτρέτο του και του κόσμου με μελανά χρώματα, διασκεδάζοντας την ανία της μετέωρης ύπαρξής του στα βιβλία και στα αιδοία. Στα διαλείμματα, παραδινόταν στην επώδυνη αυτοκριτική μπροστά από τα πτυχία και τα διπλώματά του, τρόπαια που είχε κοπιάσει να τα αποκτήσει, μα του γλιστρούσαν πια. Δεν είχε πλέον ταυτότητα, δεν είχε σημείο αναφοράς να συγκρατήσει τη διολίσθησή του. Ένα χάος η παρτιτούρα πάνω στην οποία συνέθετε την καταθλιπτική μουσική της καθημερινότητάς του.

Σταδιακά, ο άλλοτε ζωντανός και κοινωνικός τύπος μεταμορφώθηκε σε έναν ψόφιο ερημίτη που περιέφερε τη μελαγχολία του στο μιζερόσπιτό του, σπάνια και εκτός, όπου περιέφερε τον σαρκασμό του για όλους και για όλα. Ίσως δεν έκανε λάθος, σίγουρα είχε διαλέξει τον λάθος τρόπο να το κάνει. Αν κάποτε είχε οικοδομήσει κάτι με το πνευματώδες μυαλό του, το κατεδάφισε με τον οινοπνευματώδη χαρακτήρα του. Αναπόφευκτα, κατάντησε δυσαρμονικός προς το περιβάλλον που άλλοτε διαχειριζόταν αρμονικότατα. Μάλιστα, παγιδευμένος στον φαύλο κύκλο της αυτοκαταστροφής, έφτασε, πάνω σε μια ψευδαίσθηση αυτοκυριαρχίας, να επαίρεται για το άβατο τέμενος της μοναξιάς του. Του πήρε καιρό, αλλά τα κατάφερε να τον ξεβράσει το σύμπαν πάνω στο οποίο είχε ξεράσει. Κοινωνικά απόβλητος αυτός από μια κοινωνία γεμάτη απόβλητα για αυτόν. Γιατί όχι;

Γιατί ό,τι αποζητούσε εκείνη ήταν να μοιράζεται την καθημερινότητά της μαζί του. Εντελώς υγιές, αλλά του ήταν εξαιρετικά δύσκολο, επειδή ήταν άρρωστος, οπότε επιχειρούσε να το κάνει αδύνατο. Προφασιζόταν διάφορες δικαιολογίες, για να μη συμμετέχει στη ζωή της, μην τυχόν και ξεβολευτεί από την καθίζησή του, για να βολευτεί να παίρνει την απαραίτητη εβδομαδιαία δόση από τη συντροφιά της, ώστε να απομονώνεται στο καβούκι του εντωμεταξύ.

Εντωμεταξύ, εκείνη μόνωνε τα συναισθήματά της, καθώς αντίκριζε έναν άνθρωπο μισό άνθρωπο και μισάνθρωπο να γαρνίρει τον αρνητισμό του με μπόλικες εύσχημες ή άσχημες δικαιολογίες. Ό,τι είχε να εισφέρει – ένα χιούμορ τυλιγμένο στη ζελατίνα του κυνισμού, ένα καλό καυλί, πολύ κι ευρύ πνεύμα – θα ήταν υπεραρκετά χωρίς τόσο πολύ οινόπνευμα. Όσο ιδέα και αν είναι ο Μπουκόφσκι για τις ιδέες, τις ιστορίες και τη ζωή του, καμία δεν θα τον υπόμενε στη ζωή της – αυτή είναι η αληθινή ιστορία κι εκείνος δεν είναι καν ο Μπουκόφσκι.

Από μισάνθρωπος εξελίχθηκε σε απάνθρωπο που ήταν ανεπαρκής ακόμα και για μια τυπική σχέση, σαν εκείνες που δεν έπαψε ποτέ να χλευάζει, γιατί δεν έπαυε παντού να παρατηρεί. Εκείνη, ενώ τον χρειαζόταν, μάθαινε να μην τον χρειάζεται, ενόσω εκείνος τη μάθαινε να μην τον χρειάζεται. Στο θολωμένο του μυαλό είχε δεδομένο ότι θα τον άντεχε και θα τον ανεχόταν, μόνο που τα δεδομένα γίνονται κάποτε ζητούμενα. Εκείνη ποθούσε να ζήσει, ενώ η απουσία του στη ζωή της χρόνιζε επικίνδυνα, όπως και η απουσία του στη ζωή του.

Ό,τι είχανε με ενθουσιασμό κι αισθησιασμό στήσει το ξέστησε εκείνος που με τη συντροφιά της έξης του φρόντισε να μη συντροφεύει κανέναν, ακόμα κι εκείνη με την οποία κούμπωνε στη συντροφιά. Συγχρόνως, εκείνη είχε πια συνηθίσει να ζει χωρίς αυτόν, ενώ αυτός είχε συνηθίσει να ζει στον κόσμο του και να αποστρέφεται τον κόσμο που αυτή λαχταρούσε δίπλα του να γνωρίσει. Ετοίμαζε τις βαλίτσες της από καιρό, χωρίς να το ξέρουν. Η ψυχρότητά της είχε κάνει πια μεταστάσεις στο βλέμμα, στην αφή και στην επαφή της. Τελικά, ψώνισε και υφάκι – το επιτηδευμενο κλισέ «κάνε ό,τι καταλαβαίνεις, δεν μπορώ / δεν θέλω άλλο να κάνω μαζί σου χαχαχα περνώ και μόνη μου καλά» – και καλά και μπλαμπλα και τραλαλα. Σαν να έπαιρνε σάρκα και οστά μπροστά του το κλασικό εγχειρίδιο ψυχολογίας για τους μηχανισμούς αυτοάμυνας. Μα εκείνος είχε διαβάσει εκτός από τα κλασικά και τα εικονοκλαστικά, μάλιστα διάβαζε κι εκείνη, οπότε έκανε ότι κατάλαβε, κι ας κατάλαβε.

Έτσι ακριβώς του το αμόλησε, και άκαιρα και άκυρα κι επιτηδευμένα. Το ύφος, τα λόγια και οι πράξεις της βελονιές στα μηλίγγια του τον πυροβολούσαν εξ επαφής. Εκείνη δάκρυσε, αλλά δεν έσπασε, εκείνος έσπασε, αλλά δεν δάκρυσε. Εκείνη έδειχνε να συνέχιζε τη ζωή της, εκείνος ένιωθε πως δεν είχε πια ζωή. Ο πόνος τον σφυροκοπούσε τόσο ανελέητα, που ευχόταν να τον κατέψυχαν, για να μη νιώθει τίποτα.

Εκείνη όφειλε και μπορούσε να αντιδράσει έγκαιρα, όμως απορροφημένη από την καθημερινότητά της κι εγκλωβισμένη στην παθητικότητά της βολεύτηκε επίσης, για να αντιδράσει όψιμα – «οχυρώθηκε», όπως το βάφτισε. Μόνο που ή οχυρώνεσαι ή είσαι ντόμπρος, ή λες ψέματα ή αλήθεια, τόσο απλό και τόσο δύσκολο συνάμα. Πάντως, αντίθετα με τη μέχρι τότε παθητικότητά της, τότε του το ξεφούρνισε επιθετικά με συνοπτικές διαδικασίες, σαν να είχε απέναντί της τον χειρότερο εχθρό της – και παίζει να πιστεύει ότι τον είχε. Εκείνος προσπάθησε να φανεί ψύχραιμος, την ώρα που έχανε τη γη κάτω από τα πόδια του. Ο κόλαφος ήχησε βροντερά και μια νάρκη ανατινάχτηκε στα σπλάχνα του. Δεν τον συντάραξε μόνο, τον συνέφερε κιόλας. Σε ένα πρωτοφανές διάβημα αισιοδοξίας, γνωμάτευσε ότι η κατάστασή τους είναι ιάσιμη και θα τη γιατρέψει. Όχι από άνοστο προσκοπισμό ή από πληγωμένο εγωισμό, αλλά γιατί αξίζει τον κόπο από όπου και να το πιάσεις. Χρειαζόταν ένας σεισμός, για να γκρεμίσει τον προσωπικό του λαβύρινθο. Βέβαια, στη γλώσσα των αισθημάτων το ρήμα «θέλω» δεν κλίνεται σε προστακτική, όμως υποκλίνεται σε σαρωτικές πράξεις. Έτσι, λογάριαζε πως θα την έπαιρνε από το χέρι, για να της δείξει ότι τα αισθήματά της μπορεί να είχαν σκεπαστεί στη λήθη, αλλά δεν είχαν θαφτεί στην άβυσσο. Το πήρε όλο πάνω του να σπάσει τη σκληρή κρούστα που ο ίδιος είχε σωρεύσει γύρω από την καρδιά της, με την πρώτη ευκαιρία που του έδωσε.

Βασικά, καιρός να θυμόταν πόσο ακμαίος και σφριγηλός ήταν από τη φύση του, προτού κυριαρχήσει πάνω της η δεύτερη φύση. Να επανέλθει στη φυσική του κατάσταση, όπως ήταν, πριν τη σακατέψει η χημική του επέμβαση. Τέρμα οι ανούσιες αναβλητικότητες και ασπόνδυλες θεωρητικολογίες. Ακόμα κι αν δεν ήταν ο μόνος υπεύθυνος για τα χειρότερά του, ήταν ο μόνος αρμόδιος να είναι στα καλύτερά του. Ενώ διατυμπάνιζε την πίστη του στη ζωή πριν το θάνατο, ευτέλιζε τη ζωή του κι επέσπευδε τον θάνατό του. Μόνο εκείνος μπορεί να κατατροπώσει το κουσούρι του που τον έχει κάνει αγνώριστο. Ήδη σπατάλησε πολύτιμο χρόνο να το πασπαλίζει με εκλογικεύσεις. Ώρα να άρει τις αντιφάσεις με πράξεις συνεπείς με τις υγιείς από τις θεωρίες που καλά γνωρίζει να δειγματίζει, χωρίς το μυαλό μουλιασμένο, το κορμί μουδιασμένο και τον εαυτό του μουχλιασμένο. Ναι, είχε δίκιο να αντιστέκεται να γίνουν οι ανόητες απάτες της μάζας αυταπάτες του, όμως είχε άδικο να στέκεται απέναντι σε μια μποτίλια πλάθοντας πιο ανόητες αυταπάτες.

Αυτό που επείγει είναι να ταξιθετήσει το χάος του, ακόμα κι αν εν τάξει το τοπίο δεν θα την εντάξει. Του οφείλει να κλείσει χρόνιους λογαριασμούς με τη μιζέρια του και να ξεφορτωθεί τις κάβες-καβάτζες της, ποτήρια και μπουκάλια. Δεν έχει λόγο να αλλάξει, έχει κάθε λόγο να γίνει αυτός που ήταν – ο εαυτός του. Άρα, έχει λίγα να αλλάξει και πολλά να πράξει.

Όσο για εκείνη, του δωσε την ευκαιρία, μα του την πρόδωσε.

Γιατί; Γιατί έτσι.

Έτσι έγινε, έτσι είναι κι έτσι θα γίνει, χωρίς εκείνη.


Πηγή Ποτήρια και μπουκάλια

Ούτε χρόνος που τη γνώρισε και είχε θητεύσει στη μοναξιά χρόνια πριν τη γνωρίσει. Ήταν αισθησιακή και δοτική, απελευθερωμένη και απελευθερωτική. Ήταν εκεί για εκείνον, αγκαλιάζοντάς τον σφιχτά, όχι ασφυκτικά. Από τη θηλυκότητα της απουσίαζαν οι ανούσιες ιδεοληψίες που μαστίζουν τη γυναικεία φύση. Να μια προσωπικότητα καθαρή κι ενδιαφέρουσα, ενσαρκωμένη σε ένα προκλητικό αμπαλάζ. Με μία λέξη: ιδιαίτερη. Με περισσότερες: αν ήθελε να κάνει παιδιά, θα την έκανε μάνα τους.

Ωστόσο, το πρόβλημά του η χρόνια κατάθλιψη και το σύμπτωμά της ο χρόνιος αλκοολισμός. Δεν έβρισκε νόημα στη ζωή και, για να την κάνει λιγότερο πληκτική κι επίπονη, προσέθετε με την πρώτη ευκαιρία μπόλικη αιθανόλη. Πάνε χρόνια που, όταν δεν του έβγαινε η συνταγή, την πότιζε, μήπως και τη νοστιμέψει. Πιστή παραμυθία σε πρώτη ζήτηση η γνώριμη ουσία, που χρησιμοποιούσε ως μαξιλάρι για τη βουτιά από την ηδονή στην οδύνη και ως γέφυρα στο διχασμένο του εγώ: από τη μία ο ναρκισσισμός του για αυτό που είναι και από την άλλη η αυτοπεριφρόνηση για αυτό που γίνεται στη σούρα του. Καθημερινά, πάσχιζε να πνίξει τη δυστυχία του στο δηλητήριο, μόνο που αυτή επέπλεε, βυθίζοντας τον ίδιον αργά και βασανιστικά στον πάτο. Κατέληξε να του μεταγγίζει την απαιτούμενη ποσότητα που θα του επέφερε την επιθυμητή νηφάλια νάρκωση. Μέχρι να καταλήξει, κι ας μην ήταν πεισιθάνατος.

Οργισμένος με τον εαυτό του και με το σύμπαν, είχε αποσυρθεί στο κλουβί της πολύτιμης ιδιωτικότητας που είχε περίτεχνα χτίσει, σε μια απρόσφορη απόπειρα να εκτονώσει την οργή. Σε αυτό το προσωπικό κολαστήριο, αφού κατέβασε τα στόρια, ασχολήθηκε με την εκτροφή της μιζέριας που τον έτρεφε. Συνήθιζε να σκοτώνει τη μέρα του και τον εαυτό του, φιλοτεχνώντας στον καμβά της απαισιοδοξίας το πορτρέτο του και του κόσμου με μελανά χρώματα, διασκεδάζοντας την ανία της μετέωρης ύπαρξής του στα βιβλία και στα αιδοία. Στα διαλείμματα, παραδινόταν στην επώδυνη αυτοκριτική μπροστά από τα πτυχία και τα διπλώματά του, τρόπαια που είχε κοπιάσει να τα αποκτήσει, μα του γλιστρούσαν πια. Δεν είχε πλέον ταυτότητα, δεν είχε σημείο αναφοράς να συγκρατήσει τη διολίσθησή του. Ένα χάος η παρτιτούρα πάνω στην οποία συνέθετε την καταθλιπτική μουσική της καθημερινότητάς του.

Σταδιακά, ο άλλοτε ζωντανός και κοινωνικός τύπος μεταμορφώθηκε σε έναν ψόφιο ερημίτη που περιέφερε τη μελαγχολία του στο μιζερόσπιτό του, σπάνια και εκτός, όπου περιέφερε τον σαρκασμό του για όλους και για όλα. Ίσως δεν έκανε λάθος, σίγουρα είχε διαλέξει τον λάθος τρόπο να το κάνει. Αν κάποτε είχε οικοδομήσει κάτι με το πνευματώδες μυαλό του, το κατεδάφισε με τον οινοπνευματώδη χαρακτήρα του. Αναπόφευκτα, κατάντησε δυσαρμονικός προς το περιβάλλον που άλλοτε διαχειριζόταν αρμονικότατα. Μάλιστα, παγιδευμένος στον φαύλο κύκλο της αυτοκαταστροφής, έφτασε, πάνω σε μια ψευδαίσθηση αυτοκυριαρχίας, να επαίρεται για το άβατο τέμενος της μοναξιάς του. Του πήρε καιρό, αλλά τα κατάφερε να τον ξεβράσει το σύμπαν πάνω στο οποίο είχε ξεράσει. Κοινωνικά απόβλητος αυτός από μια κοινωνία γεμάτη απόβλητα για αυτόν. Γιατί όχι;

Γιατί ό,τι αποζητούσε εκείνη ήταν να μοιράζεται την καθημερινότητά της μαζί του. Εντελώς υγιές, αλλά του ήταν εξαιρετικά δύσκολο, επειδή ήταν άρρωστος, οπότε επιχειρούσε να το κάνει αδύνατο. Προφασιζόταν διάφορες δικαιολογίες, για να μη συμμετέχει στη ζωή της, μην τυχόν και ξεβολευτεί από την καθίζησή του, για να βολευτεί να παίρνει την απαραίτητη εβδομαδιαία δόση από τη συντροφιά της, ώστε να απομονώνεται στο καβούκι του εντωμεταξύ.

Εντωμεταξύ, εκείνη μόνωνε τα συναισθήματά της, καθώς αντίκριζε έναν άνθρωπο μισό άνθρωπο και μισάνθρωπο να γαρνίρει τον αρνητισμό του με μπόλικες εύσχημες ή άσχημες δικαιολογίες. Ό,τι είχε να εισφέρει – ένα χιούμορ τυλιγμένο στη ζελατίνα του κυνισμού, ένα καλό καυλί, πολύ κι ευρύ πνεύμα – θα ήταν υπεραρκετά χωρίς τόσο πολύ οινόπνευμα. Όσο ιδέα και αν είναι ο Μπουκόφσκι για τις ιδέες, τις ιστορίες και τη ζωή του, καμία δεν θα τον υπόμενε στη ζωή της – αυτή είναι η αληθινή ιστορία κι εκείνος δεν είναι καν ο Μπουκόφσκι.

Από μισάνθρωπος εξελίχθηκε σε απάνθρωπο που ήταν ανεπαρκής ακόμα και για μια τυπική σχέση, σαν εκείνες που δεν έπαψε ποτέ να χλευάζει, γιατί δεν έπαυε παντού να παρατηρεί. Εκείνη, ενώ τον χρειαζόταν, μάθαινε να μην τον χρειάζεται, ενόσω εκείνος τη μάθαινε να μην τον χρειάζεται. Στο θολωμένο του μυαλό είχε δεδομένο ότι θα τον άντεχε και θα τον ανεχόταν, μόνο που τα δεδομένα γίνονται κάποτε ζητούμενα. Εκείνη ποθούσε να ζήσει, ενώ η απουσία του στη ζωή της χρόνιζε επικίνδυνα, όπως και η απουσία του στη ζωή του.

Ό,τι είχανε με ενθουσιασμό κι αισθησιασμό στήσει το ξέστησε εκείνος που με τη συντροφιά της έξης του φρόντισε να μη συντροφεύει κανέναν, ακόμα κι εκείνη με την οποία κούμπωνε στη συντροφιά. Συγχρόνως, εκείνη είχε πια συνηθίσει να ζει χωρίς αυτόν, ενώ αυτός είχε συνηθίσει να ζει στον κόσμο του και να αποστρέφεται τον κόσμο που αυτή λαχταρούσε δίπλα του να γνωρίσει. Ετοίμαζε τις βαλίτσες της από καιρό, χωρίς να το ξέρουν. Η ψυχρότητά της είχε κάνει πια μεταστάσεις στο βλέμμα, στην αφή και στην επαφή της. Τελικά, ψώνισε και υφάκι – το επιτηδευμενο κλισέ «κάνε ό,τι καταλαβαίνεις, δεν μπορώ / δεν θέλω άλλο να κάνω μαζί σου χαχαχα περνώ και μόνη μου καλά» – και καλά και μπλαμπλα και τραλαλα. Σαν να έπαιρνε σάρκα και οστά μπροστά του το κλασικό εγχειρίδιο ψυχολογίας για τους μηχανισμούς αυτοάμυνας. Μα εκείνος είχε διαβάσει εκτός από τα κλασικά και τα εικονοκλαστικά, μάλιστα διάβαζε κι εκείνη, οπότε έκανε ότι κατάλαβε, κι ας κατάλαβε.

Έτσι ακριβώς του το αμόλησε, και άκαιρα και άκυρα κι επιτηδευμένα. Το ύφος, τα λόγια και οι πράξεις της βελονιές στα μηλίγγια του τον πυροβολούσαν εξ επαφής. Εκείνη δάκρυσε, αλλά δεν έσπασε, εκείνος έσπασε, αλλά δεν δάκρυσε. Εκείνη έδειχνε να συνέχιζε τη ζωή της, εκείνος ένιωθε πως δεν είχε πια ζωή. Ο πόνος τον σφυροκοπούσε τόσο ανελέητα, που ευχόταν να τον κατέψυχαν, για να μη νιώθει τίποτα.

Εκείνη όφειλε και μπορούσε να αντιδράσει έγκαιρα, όμως απορροφημένη από την καθημερινότητά της κι εγκλωβισμένη στην παθητικότητά της βολεύτηκε επίσης, για να αντιδράσει όψιμα – «οχυρώθηκε», όπως το βάφτισε. Μόνο που ή οχυρώνεσαι ή είσαι ντόμπρος, ή λες ψέματα ή αλήθεια, τόσο απλό και τόσο δύσκολο συνάμα. Πάντως, αντίθετα με τη μέχρι τότε παθητικότητά της, τότε του το ξεφούρνισε επιθετικά με συνοπτικές διαδικασίες, σαν να είχε απέναντί της τον χειρότερο εχθρό της – και παίζει να πιστεύει ότι τον είχε. Εκείνος προσπάθησε να φανεί ψύχραιμος, την ώρα που έχανε τη γη κάτω από τα πόδια του. Ο κόλαφος ήχησε βροντερά και μια νάρκη ανατινάχτηκε στα σπλάχνα του. Δεν τον συντάραξε μόνο, τον συνέφερε κιόλας. Σε ένα πρωτοφανές διάβημα αισιοδοξίας, γνωμάτευσε ότι η κατάστασή τους είναι ιάσιμη και θα τη γιατρέψει. Όχι από άνοστο προσκοπισμό ή από πληγωμένο εγωισμό, αλλά γιατί αξίζει τον κόπο από όπου και να το πιάσεις. Χρειαζόταν ένας σεισμός, για να γκρεμίσει τον προσωπικό του λαβύρινθο. Βέβαια, στη γλώσσα των αισθημάτων το ρήμα «θέλω» δεν κλίνεται σε προστακτική, όμως υποκλίνεται σε σαρωτικές πράξεις. Έτσι, λογάριαζε πως θα την έπαιρνε από το χέρι, για να της δείξει ότι τα αισθήματά της μπορεί να είχαν σκεπαστεί στη λήθη, αλλά δεν είχαν θαφτεί στην άβυσσο. Το πήρε όλο πάνω του να σπάσει τη σκληρή κρούστα που ο ίδιος είχε σωρεύσει γύρω από την καρδιά της, με την πρώτη ευκαιρία που του έδωσε.

Βασικά, καιρός να θυμόταν πόσο ακμαίος και σφριγηλός ήταν από τη φύση του, προτού κυριαρχήσει πάνω της η δεύτερη φύση. Να επανέλθει στη φυσική του κατάσταση, όπως ήταν, πριν τη σακατέψει η χημική του επέμβαση. Τέρμα οι ανούσιες αναβλητικότητες και ασπόνδυλες θεωρητικολογίες. Ακόμα κι αν δεν ήταν ο μόνος υπεύθυνος για τα χειρότερά του, ήταν ο μόνος αρμόδιος να είναι στα καλύτερά του. Ενώ διατυμπάνιζε την πίστη του στη ζωή πριν το θάνατο, ευτέλιζε τη ζωή του κι επέσπευδε τον θάνατό του. Μόνο εκείνος μπορεί να κατατροπώσει το κουσούρι του που τον έχει κάνει αγνώριστο. Ήδη σπατάλησε πολύτιμο χρόνο να το πασπαλίζει με εκλογικεύσεις. Ώρα να άρει τις αντιφάσεις με πράξεις συνεπείς με τις υγιείς από τις θεωρίες που καλά γνωρίζει να δειγματίζει, χωρίς το μυαλό μουλιασμένο, το κορμί μουδιασμένο και τον εαυτό του μουχλιασμένο. Ναι, είχε δίκιο να αντιστέκεται να γίνουν οι ανόητες απάτες της μάζας αυταπάτες του, όμως είχε άδικο να στέκεται απέναντι σε μια μποτίλια πλάθοντας πιο ανόητες αυταπάτες.

Αυτό που επείγει είναι να ταξιθετήσει το χάος του, ακόμα κι αν εν τάξει το τοπίο δεν θα την εντάξει. Του οφείλει να κλείσει χρόνιους λογαριασμούς με τη μιζέρια του και να ξεφορτωθεί τις κάβες-καβάτζες της, ποτήρια και μπουκάλια. Δεν έχει λόγο να αλλάξει, έχει κάθε λόγο να γίνει αυτός που ήταν – ο εαυτός του. Άρα, έχει λίγα να αλλάξει και πολλά να πράξει.

Όσο για εκείνη, του δωσε την ευκαιρία, μα του την πρόδωσε.

Γιατί; Γιατί έτσι.

Έτσι έγινε, έτσι είναι κι έτσι θα γίνει, χωρίς εκείνη.


Πηγή Ποτήρια και μπουκάλια