10 December, 2018
Home / 2018 / Δεκέμβριος (Page 4)

Η Dr Jane Goodall , μια από τις σημαντικότερες Βρετανίδες επιστήμονες της εποχής μας και Πρέσβειρα Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών, θα επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και το Ηράκλειο Κρήτης για να μοιραστεί μαζί μας
«Λόγους για να ελπίζουμε».

Ήδη από το 1960, η πρωτοπόρος μελέτη της Goodall στη Τανζανία πάνω στη συμπεριφορά των χιμπαντζήδων τάραξε τα νερά της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. Ήταν η πρώτη που απέδειξε πως ο άνθρωπος δεν ήταν το μοναδικό είδος που μπορούσε να δημιουργεί και να χρησιμοποιεί εργαλεία και πως τα ζώα έχουν συναισθήματα και προσωπικότητες.

Η Dr Goodall ίδρυσε tο 1977 το φημισμένο πλέον ινστιτούτο ερευνών που φέρει το όνομα της. Το Ινστιτούτο Jane Goodall συνεχίζει τις επιστημονικές της μελέτες και παράλληλα καινοτομεί στον τομέα της βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης των τοπικών πληθυσμών στις αφρικανικές χώρες. Η Dr Goodall έχει γράψει δεκάδες βιβλία τόσο για παιδιά όσο και για ενηλίκους και έχει συνεισφέρει στη δημιουργία αρκετών ντοκιμαντέρ, πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν μέσω του National Geographic.

To 1991 δημιούργησε το πρόγραμμα Roots & Shoots μέσα από το οποίο νέοι από όλο τον κόσμο ενθαρρύνονται να γίνουν «ηγέτες αλλαγής» με στόχο ένα καλύτερο μέλλον για το περιβάλλον, τα ζώα και τον άνθρωπο, και το οποίο τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα.

Έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία, τιμητικά διδακτορικά και θέσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας της γιατί χάρη στην επιστημονική της έρευνα αναδιαμόρφωσε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το ανθρώπινο είδος και τα ζώα.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία στα Ελληνικά.

Αθήνα
Πότε Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2018, 18.00
(Η είσοδος στον χώρο ξεκινάει στις 17.15)
Πού Θέατρο Παλλάς
Βουκουρεστίου 5
105 64 Αθήνα
Facebook www.facebook.com/events/251458055527071

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Jane Goodall’s Roots & Shoots Greece, το Save a Greek Stray, το Θέατρο Παλλάς και τη SciCo, με την υποστήριξη της Βρετανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.
Ηράκλειο Κρήτης
Πότε Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2018, 18.30
(Η είσοδος στον χώρο ξεκινάει στις 17.30)
Πού Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου
Πλαστήρα και Ρωμανού
Ηράκλειο
712 01 Κρήτη
Facebook www.facebook.com/events/2045314725490562

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Jane Goodall’s Roots & Shoots Greece, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης – Πανεπιστήμιο Κρήτης και την Περιφέρεια Κρήτης, υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Πληροφορίες

Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε με τον Βαγγέλη Κραββαρίτη:
Τηλέφωνο 210 369 2361
Email Vangelis.Kravvaritis@britishcouncil.gr

Πηγή Λόγοι για να ελπίζουμε: Ένα απόγευμα με τη Dr Jane Goodall

Στο κίνημα των κίτρινων γιλέκων έχουμε να κάνουμε με τη μεσαία τάξη. Όχι με κανονικούς, «πολιτικοποιημένους» ανθρώπους (επιμένουμε στα εισαγωγικά), αλλά με κανονικούς ανθρώπους, τελεία και παύλα.
Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημα της μεσαίας τάξης από μια επαναστατική οπτική ματιά; Έχει το μειονέκτημα ότι δεν ενσαρκώνει κάποια συγκεκριμένη καταπίεση, απ’ την οποία θα έλειπε μόνο ένα είδος επαναστατικότητας για να τη συμπληρώσει. Παράλληλα, οι προλετάριοι και οι παρίες, απ’ την οπτική γωνία των επαναστατών, αν και δεν βρίσκονται πάντα στη σωστή μεριά βρίσκονται συνήθως στην ασφαλή μεριά. Ο επαναστάτης στέκεται κατευθείαν αλληλέγγυος με τον προλετάριο, τον φτωχό, τον κοινωνικά αποκλεισμένο, τον στιγματισμένο. Κι αν ο λόγος του δεν είναι πολύ καθαρός, τουλάχιστον είναι η κατάστασή του.
Η μεσαία τάξη είναι η κατεξοχήν μη-τάξη, αυτή από μόνη της αρκεί για να καταρρίψει κάθε κυρίαρχο λόγο περί τάξεων. Προσθέτει στη σύγχυση του ήδη υπάρχοντος λόγου τη δικιά της μπερδεμένη κατάσταση. Πάραυτα, με τα κίτρινα γιλέκα, η μεσαία τάξη κάνει μια εκθαμβωτική είσοδο στην πολιτική σκηνή.
Το κίνημα αυτό φαίνεται να λαμβάνει υπ’όψιν του όλα τα κεκτημένα των προηγούμενων αγώνων. Από στρατηγική άποψη, θέλει να είναι αυτόνομο, χωρίς να αναθέτει σε κόμματα ή σε συνδικάτα. Από άποψη κινήσεων, επιλέγει την έκρηξη, αρνείται τους τόπους που του επιβάλλουν και υιοθετεί βίαιες κινήσεις. Από πολιτική άποψη, δεν είναι τίποτα, τίποτα, παρά άρνηση. Δεν έχει προβάλλει ακόμα έναν ενιαίο λόγο. Δεν έχει ακόμα κάποιον χώρο οργάνωσης, εκτός απ’ τα κοινωνικά δίκτυα. Προς το παρόν, αυτή η μεγάλη μάζα ανθρώπων που δρουν δεν έχουν συζητήσει πολιτικά παρά μόνο μ’ έναν ανεπίσημο τρόπο, κατά τη διάρκεια της δράσης, στα οδοφράγματα, γύρω από μια φωτιά. Παρ’ όλα αυτά, το κίνημα στην πραγματικότητα επιβεβαιώνει ένα πράγμα: την αποφασιστικότητά του, τον απατρονάριστο και μη-ελέγξιμο χαρακτήρα του. Από τον ερχομό της 24ης Νοεμβρίου στο Παρίσι, το κίνημα μιλά ήδη για επανάσταση.

Τα κίτρινα γιλέκα, είναι αυτό το σχεδόν ακατανόητο απ’ την επαναστατική πλευρά πράγμα, είναι η μεσαία τάξη, το αιώνια ευερέθιστο κομμάτι της κοινωνίας.

Φυσικά κάποιοι μιλούν για προλεταριοποίηση, λέγοντας ότι πρόκειται για την κατώτερη μεσαία τάξη. Αλλά το σημαντικό δεν είναι αυτό. Το σημαντικό είναι να μπορούμε να κατανοήσουμε ότι η επανάσταση δεν έρχεται για να κολακέψει κανέναν, ούτε έρχεται ανταποκρινόμενη στα θεωρητικά μας σχήματα. Η επανάσταση φέρνει τα πάνω κάτω πάντα, αλλιώς δεν είναι επανάσταση.
Ορίστε λοιπόν, τα κίτρινα γιλέκα φέρνουνε τα πάνω κάτω στους παρατηρητές τους, στις προβολές των «προχωρημένων» ανθρώπων, των «πολιτικά συνειδητοποιημένων». Δεν είναι θέμα προκαταλήψεων, αλλά είναι θέμα ηθικής απόστασης. Δεν μπορούμε να το θέσουμε διαφορετικά: θέλουμε την επανάσταση, αλλά δεν θέλουμε να ξεκινήσει από ‘κει. Μέχρι σήμερα, περιμέναμε να επαναστατήσουν κάποιες συγκεκριμένες γειτονιές. Αν πιστεύαμε έστω και λίγο στην εξέγερση ενάντια στον εργασιακό νόμο, ποντάραμε στους εργαζόμενους στον σιδηρόδρομο. Αλλά εδώ που συμβαίνει, δεν μπορούμε να το πιστέψουμε.
Στην πραγματικότητα, η κατάσταση είναι πολύ πιο ανοιχτή απ’ ότι φαίνεται και αυτό δικαιολογεί το ότι πιστεύουμε σ’ αυτήν, ακόμα κι αν τίποτα δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ότι αυτό το επαναστατικό έμβρυο που περιέχει, θα εκκολαφτεί και θα νικήσει.
Κατ’ αρχάς, πρέπει να θυμόμαστε ότι ένα κίνημα εξαρτάται απ’ τις δυνάμεις που θα εμπλακούν ή όχι στη μάχη. Αν οι επαναστάτες απομακρυνθούν και φυλαχθούν απ’ την μπερδεμένη κατάσταση, η δύναμη του κινήματος κάμπτεται. Αν υποθέσουμε ότι αυτό το κίνημα θα κερδίσει κι άλλη δυναμική, θα παραμείνει μπερδεμένο, είτε είναι λιγότερο είτε περισσότερο αντιδραστικό.
Επίσης, πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά αυτό που συμβαίνει. Πώς φτάνεις σε μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι που είναι προγραμματισμένοι να μην αντιδρούν και στην καλύτερη των περιπτώσεων να στοχεύουν σε μια αστεία ανατροπή, να είναι αυτοί που επαναστατούν πραγματικά;
Ακόμα κι αν δεν πρέπει να αποκλείσουμε την πιθανότητα αυτή η προσπάθεια να επιφέρει κάτι χειρότερο, πρέπει να αναστείλουμε τον διαχωρισμό Δεξιά/Αριστερά, η οποία εδώ δεν μας επιτρέπει να κατανοήσουμε αυτό που συμβαίνει.

Τι εκφράζουν τα κίτρινα γιλέκα; Την αίσθηση του οικονομικού στραγγαλισμού. Αμέσως, αντιδρούμε και λέμε: «Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονται μόνο την τσέπη τους;». Έτσι απογοητευόμαστε: «Δηλαδή τι; Το προϊόν του κυρίαρχου τρόπου ζωής είναι μπροστά στα μάτια μας (το τέλος του κόσμου) κι αυτοί ξεσηκώνονται για ένα θέμα φορολογίας;».
Οι κοινωνικές συνθήκες είναι πολιτικές συνθήκες, η κοινωνιολογία είναι η στρωματοποιημένη πολιτική. Κάθε κατάσταση αντιστοιχεί σε μια σχέση με το χρήμα, την οποία πρέπει να γνωρίζουμε. Οι πλούσιοι αστειεύονται με το χρήμα, δεν αποτελεί ποτέ ένα πρόβλημα γι’ αυτούς. Ο πλούσιος είναι αυτός που είναι πολύ πλούσιος για να σκεφτεί το χρήμα. Θα μπορούσαμε να πούμε: αυτός είναι το χρήμα. Ο επαναστάτης, επίσης, δεν σκέφτεται το χρήμα, αλλά το κάνει επειδή δεν ξεχνάει ότι δεν αποτελεί παρά μια καθαρή σύμβαση. Γνωρίζει ότι οτιδήποτε σχετίζεται με το χρήμα προκαλεί μια σαγήνη. Γι’ αυτόν, το χρήμα ανυψώνει μια συγκεκριμένη θρησκευτική πρακτική που έχει σαν απόλυτο στόχο των ισοπέδωση των πάντων.

Έτσι, για τελείως διαφορετικούς λόγους, ο πλούσιος και ο επαναστάτης έχουν την ίδια μη-ανησυχία για το χρήμα. Αντιστρόφως, το να είσαι φτωχός, είναι όταν η ανησυχία για το χρήμα είναι έσχατη, η μέγιστη δυνατή, σε σημείο που η πλήρης παραίτηση φαίνεται να μπορεί να την αντισταθμίσει και σχεδόν να μας κάνει να την ξεχάσουμε, κάνοντας τη στέρηση μια φυσιολογική κατάσταση. Η κατάσταση της φτώχειας επιβάλλεται σχεδόν μοιραία. Για μια σειρά λόγων ή ακόμα και παράλογων κινδύνων, το να είσαι φτωχός, είναι πάντα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το να είσαι στο στάδιο της αποδοχής- γιατί απ’ τη στιγμή που δρας διαφορετικά, σταματάς να είσαι φτωχός. Απ’ τη στιγμή που μαστορεύουμε, κάνουμε λαθρεμπόριο, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να πάψουμε να ταυτιζόμαστε μ’ αυτήν την κατάσταση, το πετυχαίνουμε, είτε με νόμιμα μέσα είτε όχι. Ο φτωχός, είναι αυτός που δεν γίνεται ένας «ληστής», μεταξύ άλλων.
Γενικά μιλώντας, το να «σπας» τη φτώχεια, σημαίνει πρώτα απ’ όλα να «σπας» τη μοιρολατρία. Η μεσαία τάξη, συχνά υπό τη μορφή ενός οικογενειακού success story, κρατά αυτή την κατάσταση ως ανάμνηση της νίκης επί της φτώχειας. Στην πραγματικότητα,, η ανάμνηση αυτή την στοιχειώνει περισσότερο σαν ένα τραύμα· το τραύμα της πραγματικής, αποθηκευμένης στη μνήμη δυνατότητας της υποχώρησης της φτώχειας.

Η ανησυχία για το χρήμα είναι μόνιμη και διογκώνεται όσο περισσότερο έχουμε πρόσβαση σ’ αυτό. Ανήκεις στη μεσαία τάξη όταν κερδίζεις αρκετά χρήματα ώστε, συνειδητά ή μη, να σκέφτεσαι μόνο αυτό. Για τον άνθρωπο της μεσαίας τάξης, αυτή είναι η κατάσταση που του αξίζει. Αυτή η κατάσταση απαιτεί μια σειρά κοινωνικών επιτευγμάτων χωρίς τα οποία υποχωρεί: η δουλειά, η σεβαστή δουλειά, τα παιδιά, το σπίτι, η άνεση, η καλή εικόνα, η απόκτηση ενός αριθμού τεχνολογιών και αντικειμένων, οι διακοπές και φυσικά τα αμάξια.
Με όρους κοινωνικής ψυχολογίας, όταν βρίσκεσαι στη μεσαία τάξη, δεν βρίσκεσαι στη χαλαρή μεριά η οποία έχει ξεπεράσει τη φτώχεια: βρίσκεσαι, κυριολεκτικά, χωμένος ανάμεσα στον ανέφικτο στόχο να γίνεις πολύ πλούσιος ώστε να μη σκέφτεσαι το χρήμα και στη μόνιμη πραγματικότητα του κινδύνου της κοινωνικής υποβάθμισης. Δεσμεύεσαι απ’ το οικονομικό στοιχείο, ζεις με βάση το κέρδος και κάνεις πράγματα που θες ή σκέφτεσαι αυτά που θα ήθελες να κάνεις. Ίσως να μην υπάρχει άλλη κοινωνική θέση όπου να ξέρουμε τόσο καλά τι είναι το χρήμα.
Τι είναι το χρήμα; Είναι μια καθαρή σύμβαση αλλά αυτό δίνει ζωή στον κόσμο και η μεσαία τάξη είναι το κέντρο αυτού του κόσμου. Όταν πατάμε και με τα δύο πόδια στη γη, το χρήμα δεν είναι μόνο μια σύμβαση, αλλά είναι μια καταναγκαστική δύναμη.

Λοιπόν, αυτό το συναίσθημα κρύβεται πίσω απ’ τη γέννηση των κίτρινων γιλέκων. Οι οικονομικοί εξαναγκασμοί είναι σημαντικοί. Βιώνονται σαν μία δύναμη που σε υποχρεώνει για κάποια πράγματα και απαγορεύει κάποια άλλα.
Τα λεφτά είναι μια σταθερή οδύνη. Τα λεφτά κερδίζονται με οδύνη.
Είναι ο κόμπος στο στομάχι όταν ανοίγεις το γραμματοκιβώτιο, αυτό που δεν προσεγγίζεται και γίνεται μια εμμονή, όλα αυτά που δεν μπορούμε να αγοράσουμε, όλα αυτά που έχουμε και δεν μας γεμίζουν ποτέ, το προσδοκώμενο τέλος του μήνα, το σύνολο των λογαριασμών, το αίσθημα του στραγγαλισμού που μπορούμε να επιλέξουμε να αγνοούμε αλλά δεν εξαφανίζεται ποτέ πλήρως, το οποίο είναι πάντα εδώ και βασιλεύει.
Θεωρούμε συνήθως ότι αυτό για το οποίο αξίζει να επαναστατήσουμε είναι η καθαρή αδικία, το να μην μπορείς να ζήσεις μια «κανονική ζωή». Μα αυτό για το οποίο αξίζει εξίσου να επαναστατήσουμε είναι η ίδια η κανονικότητα, ο τρόπος με τον οποίο πληρώνουμε τη «χαρά» και την «ευκαιρία» να ζήσουμε μια κανονική ζωή.
Κατά συνέπεια, η στιγμή κατά την οποία η μεσαία τάξη δηλώνει ότι αυτή η κυβερνητική απόφαση είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και δρα ανάλογα, είναι η στιγμή που επιβεβαιώνεται η κοινωνική αλήθεια που όλοι βιώνουν: οι οικονομικοί εξαναγκασμοί είναι πολιτικοί εξαναγκασμοί. Όταν πατάμε και με τα δύο πόδια στη γη, όταν το καθήκον μας είναι να σκεφτούμε όπως κάθε άλλος άνθρωπος, όταν δεν υπάρχει λόγος να σκεφτούμε ότι υπάρχει κάτι άλλο πέρα απ’ τον κόσμο του χρήματος, τότε ένας φόρος, μία μη-αναπροσαρμογή του μισθού, κάθε διάταγμα που αφορά την οικονομία βιώνεται ευθέως ως μία δύναμη που ασκείται, ως μία ύβρις.
Αυτό μπορεί σε οποιαδήποτε στιγμή να εξελιχθεί σε εξέγερση. Δεν έχει νόημα να αναρωτιόμαστε γιατί αυτή η συγκεκριμένη σταγόνα ανάμεσα σε τόσες άλλες. Φαίνεται ότι αυτή η σταγόνα προσφέρει την ιδανική ευκαιρία.
Αυτά είναι τα μόνα λόγια που μπορούμε να προσδώσουμε στο κίνημα των κίτρινων γιλέκων: κάθε οικονομικός εξαναγκασμός είναι ένας πολιτικός εξαναγκασμός.
Ό,τι προσθέτουμε μετά απ’ αυτό είναι μια γενίκευση. Η οικονομία από μόνη της είναι ένας καθαρός πολιτικός εξαναγκασμός. Και μιας και τα πάντα τριγύρω μας φορούν τον μανδύα της οικονομίας, πρέπει να αντικρίσουμε την οικονομία ως αυτό που είναι: ένα ολοκληρωτικό καθεστώς.
Αυτό που προσθέτουμε είναι ότι ο γενικός εξαναγκασμός, ο εξαναγκασμός των εξαναγκασμών, είναι η εργασία. Η δουλειά δεν είναι ένας τρόπος ζωής, ούτε καν ένας τρόπος επιβίωσης. Δεν έχει να κάνει με το τι σου αρέσει ή δεν σου αρέσει να κάνεις στη ζωή σου. Και ακόμα κ’ αν αγαπάτε αυτό που κάνετε για δουλειά, θα δείτε σχετικά γρήγορα ότι αυτό που αγαπάτε σ’ αυτήν σύντομα θα το καταστρέψει η ίδια.
Η οικονομική καταπίεση σηματοδοτεί ότι πρέπει να προσδώσουμε έναν καθαρά πολιτικό προσδιορισμό στην εργασία. Το να εργάζεσαι σημαίνει να συνεργάζεσαι με τη μηχανή, την οικονομική μηχανή που καταστρέφει τα πάντα, που σήμερα απειλεί επισήμως τον άνθρωπο και τη ζωή. Δεν είναι κάτι άλλο. Είναι το σημείο όπου το τέλος του κόσμου και το τέλος του μήνα, όπως θα έλεγαν κάποιοι άλλοι, είναι ένα και το αυτό. Εργασία είναι η εργασία για το τέλος του κόσμου.

Ο Μακρόν προσπαθεί να απαντήσει και στις δύο ερωτήσεις και γνωρίζουμε με ποιον τρόπο. Εμείς λέμε ότι ο μόνος τρόπος για να απαντήσεις, ο απελευθερωτικός τρόπος, είναι να αρνηθείς να εργασθείς. Όχι μόνο η απεργία αλλά να πάρεις την απόφαση να πηδήξεις απ’ το πλοίο πριν βυθιστείς μαζί του. Σ’ αυτήν την ιστορία, οι ποντικοί δεν είναι αυτοί που εγκαταλείπουν το πλοίο αλλά αυτοί που μένουν. Αυτοί που συνεχίζουν να λένε στον κόσμο ότι θα φύγουν, ότι θα βρουν λύσεις, συνεχίζοντας την ίδια χαζή, καταστροφική, εξευτελιστική ζωή.

Η εργασία είναι ένας κοινωνικά κατασκευασμένος εθισμός. Αν ο καπιταλισμός μολύνει, είναι γιατί πρώτα απ’ όλα δηλητηριάζει εμάς. Είτε έχουμε μια δουλειά και δηλητηριαζόμαστε εθελοντικά (και εμείς οι ίδιοι και ο πλανήτης), δεν ξέρουμε καν πως να σταματήσουμε και δουλεύουμε παντού στις μετακινήσεις μας, στο σπίτι, παντού. Είτε δεν έχουμε δουλειά και ψάχνουμε μία γιατί μας λείπει.
Τσιγάρο, αλκοόλ, τζόγος: είναι γνωστό, το κράτος τρέφεται απ’ τους εθισμούς μας, δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι έχει το παραμικρό ενδιαφέρον στο να λήξει αυτή η κατάσταση. Και γι’ αυτό οι άνθρωποι (με το δίκιο τους) μπορούν να λένε ότι το κράτος φορολογεί και τρέφεται απ’ την εργασία μας. Είναι αλήθεια, το κράτος τρέφεται και απ’ τον εθισμό μας στην εργασία. Αλλά πέρα απ’ αυτές τις δευτερεύουσες σκέψεις, αυτοί που μας κυβερνούν έχουν έναν ξεκάθαρο στόχο: να κρατήσουν τους ανθρώπους εντός των ορίων των υπαρχουσών δομών. Να κάνουν τους ανθρώπους όλο και πιο πολύ να εξαρτώνται απ’ την εργασία και την οικονομία.

Κυριολεκτικά και πολιτικά: να κάνουν τους ανθρώπους όλο και πιο εξαρτημένους.

Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων, αν θέλει να ρίξει την κυβέρνηση έχοντας μια προοπτική από πίσω του, πρέπει να αυτοπροσδιοριστεί σαν ένα κίνημα καταστροφής της οικονομικής εξάρτησης. Όμως, όλοι ζούμε δηλητηριασμένοι. Αυτό που συνεπάγεται αυτή η κατάσταση είναι ολοφάνερο και πρέπει να μιλήσουμε γι’ αυτό, να το συζητήσουμε μεταξύ μας. Να μιλήσουμε μεταξύ μας όμως, όχι με την εξουσία. Είναι σημαντικό να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι η δυνατότητα για αλλαγή βρίσκεται στη μεριά της εξουσίας, στη μεριά που γίνονται όλα ανέκαθεν. Πρέπει να αντισταθούμε στη λογική του «το μη χείρον βέλτιστον», στον κοινωνικό εκβιασμό. Η εξουσία έχει εφεξής την πραγματικότητα απέναντί της.
Από πολιτική άποψη, τι είναι το τέλος του κόσμου; Είναι το πρόβλημα το οποίο κάθε δύναμη κοινωνικής ανατροπής πρέπει οπωσδήποτε να λάβει υπ’όψιν της. Επειδή δεν έχει άλλη επιλογή και επειδή ακούει το σήμα της κίνησης της ιστορίας. Επειδή είναι το νούμερο ένα πρόβλημα και όλες οι κυβερνήσεις το χρησιμοποιούν εναντίον μας σαν το απόλυτο, σοκαριστικό επιχείρημα. Είναι μία ανεξάντλητη ρεζέρβα του πολιτικού εκβιασμού για τους ερχόμενους αιώνες. Και είναι την ίδια ώρα η μεγάλη ιστορική ευκαιρία για να επιβεβαιώσουμε κάτι άλλο.
Συγκεκριμένα, η επανάσταση έχει έναν στόχο: να ξεφύγει απ’ τις υπάρχουσες δομές και να φτιάξει κάτι καινούργιο. Ένας στόχος είναι, τουλάχιστον, μία κατάσταση πραγμάτων που να καταργεί τον οικονομικό τρόπο ζωής και να δημιουργεί, να παροτρύνει ή και να αναπαράγει άλλους τρόπους ζωής.

Τώρα πρέπει να καταλάβουμε τι σημαίνει το να ανήκεις στη μεσαία τάξη. Είναι η δικαιολογημένη οδύνη που απαιτείται για να είσαι χαρούμενος στη ζωή. Είναι η οδύνη της συνηθισμένης κοινωνικής επιτυχίας.
Δεν αρκεί πλέον αυτό όμως για να νιώθει κάποιος ότι ανήκει στους τυχερούς. Και το τέλος του κόσμου προσθέτει στο στόμα των κυρίαρχων μια θεϊκή κρίση, την Τελευταία Κρίση: η συνηθισμένη, κανονική ύπαρξη είναι στην πραγματικότητα ένοχη. Το μοντέλο που εδραιώθηκε για δεκαετίες ως η συνταγή της ευτυχίας, της συνεχούς επανάληψης του να δουλεύεις σαν ηλίθιος για όλη σου τη ζωή για να έχεις ένα σπίτι στα προάστια και τα αμάξια που πάνε πακέτο μ’ αυτό· αυτό το μοντέλο όχι μόνο ξεπεράστηκε, αλλά καταδικάστηκε κιόλας.

Αυτή είναι η μεγάλη τραγωδία της σημερινής μεσαίας τάξης. Πριν, μπορούσαμε να πνίξουμε τη βαρεμάρα μιας τέτοιας ύπαρξης στη δυνατή αίσθηση του ανήκειν, εκείνη του «κάνω αυτό που κάνουν όλοι». Σήμερα – που έχουμε αφήσει πίσω την επιλογή του να πούμε ότι αυτό δεν μας αφορά, όχι μόνο βαριόμαστε, όχι μόνο ζούμε υπό πίεση, αλλά επίσης πρέπει να παραδεχθούμε ότι έχουμε άδικο εάν ζούμε έτσι. Φυσικά, όλες οι προϋποθέσεις συγκεντρώνονται ώστε να πάρουμε τον έλεγχο στα χέρια μας.

Και ο καλύτερος τρόπος για να το κάνουμε είναι να το κάνουμε συλλογικά, να αντιστρέψουμε αυτό το αίσθημα της δυσφορίας, την αίσθηση του κόσμου που είναι άνω-κάτω, σε μια συλλογική ενέργεια συστηματικής αμφισβήτησης όσων υπάρχουν.

Στα τελευταία νέα τώρα, το κίνημα βρίσκεται καθ’ οδόν.


Κείμενο των Lundimatin προς μία ψύχραιμη υπεράσπιση των Κίτρινων Γιλέκων. Η Lundimatin είναι μία ριζοσπαστική ομάδα με έδρα το Παρίσι, η οποία από το 2014 κατέχει τη θέση της στον χώρο της Γαλλικής διανόησης και της ανατρεπτικής σκέψης. Οι ίδιοι βρέθηκαν καλεσμένοι της Βαβυλωνίας τον περασμένο Μάη στο B-FEST 7 σε μία εκδήλωση με θέμα τα σύγχρονα κινήματα & εξεγέρσεις: Μάιος ‘68, Δεκέμβρης ’08, ZAD.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 168 του ηλεκτρονικού περιοδικού Lundi matin στις 3 Δεκεμβρίου 2018 με τίτλο «Gilets Jaunes: La Classe Moyenne Peut-Elle Être Révolutionnaire?»
Μετάφραση: Χρήστος Καραγιαννάκης, μεταπτυχιακός φοιτητής φιλοσοφίας ΕΚΠΑ


Πηγή Κίτρινα Γιλέκα: Μπορεί η Μεσαία Τάξη να είναι Επαναστατική;

412

Ο Πέδρο Μαρτίνς θέλει να προχωρήσει ο Ολυμπιακός στην απόκτηση του Φακούντο Φερέιρα, ο οποίος παρότι μετακόμισε το καλοκαίρι στη Μπενφίκα από τη Σαχτάρ Ντόνετσκ, δεν παίρνει τον χρόνο συμμετοχής που θα επιθυμούσε.

Σύμφωνα με τη σημερινή «A Bola», ο Αργεντινός φορ γνωρίζει από πρώτο χέρι το ενδιαφέρον των Πειραιωτών και μάλιστα, βλέπει με καλό μάτι το ενδεχόμενο να έρθει στην Ελλάδα τον Γενάρη.

Η πορτογαλική εφημερίδα υπογραμμίζει και το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού για τον Φρέντι Μοντέρο της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, προσθέτοντας όμως ότι δεν είναι τόσο «ζεστό» όσο αυτό για τον Φερέιρα.

Στο ρεπορτάζ της, η «A Bola» αναφέρει επίσης ότι το συμβόλαιο του 27χρονου ποδοσφαιριστή με τους «Αετούς» έχει ισχύ ως το καλοκαίρι του 2022, με το «καθαρό» ετήσιο εισόδημά του να αγγίζει τα 2,2 εκατ. ευρώ.

Πηγή «Βλέπει με καλό μάτι τον Ολυμπιακό ο Φερέιρα»

Συγκινούμαι εύκολα… Η απώλεια αγαπημένων προσώπων τα τελευταία χρόνια με έκαναν πιο ευαίσθητο απ’ ότι ήδη ήμουν (επειδή, λέει, είμαι Καρκίνος στο ζώδιο, δεν ξέρω εγώ από αυτά…) και, ακόμα και με την παραμικρή αφορμή, μπορεί να βουρκώσω.

Υπάρχουν, βεβαίως, και…
αφορμές που δεν είναι μικρές και αξίζουν και ένα, και δύο και τρία δάκρυα παραπάνω. Τέτοια ήταν ο μεγαλύτερος σε διάρκεια τελικός Copa Libertadores στην ιστορία του θεσμού, αφού κράτησε… έναν μήνα παρά μια ημέρα! Το πρώτο παιχνίδι διεξήχθη στις 11 Νοεμβρίου και το δεύτερο έληξε, σε ώρα Ελλάδος, στις 10 Δεκεμβρίου.

Η ρεβάνς μεταξύ Ρίβερ Πλέιτ και Μπόκα Τζούνιορς άργησε (πάρα) πολύ και, για να αποφευχθούν εκ νέου θλιβερές εικόνες που οδήγησαν και στις πρώτες αναβολές, χρειάστηκε οι ομάδες με τους φιλάθλους τους να διανύσουν δέκα χιλιάδες χιλιόμετρα και να πάνε στην Μαδρίτη. Χαλάλι (τους) όμως…

Αυτό το παιχνίδι ανήκει όντως σε αυτά που λες ότι θέλεις να δεις έστω και μια φορά από κοντά, προτού κλείσεις τα μάτια σου και αποχαιρετήσεις τον μάταιο τούτο κόσμο. Και αυτό έκαναν ο Λιονέλ Μέσι, ο Αντουάν Γκριεζμάν (με φανέλα της Μπόκα και αντιδρώντας σαν οπαδός στην διάρκεια του ματς!), ο Λεονάρντο Μπονούτσι, ο Χάμες Ροντρίγκες και πολλοί ακόμα.

Μόνο ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν εμφανίστηκε στα πέριξ του «Σαντιάγο Μπερναμπέου», γιατί ήταν λέει πολύ νωρίς για να επιστρέψει στο προηγούμενο «σπίτι» του, μετά την αποχώρηση του από την Ρεάλ το περασμένο καλοκαίρι. Δεν πειράζει Κριστιάνο, εσύ (το) έχασες…

Το πρώτο Superclasico που έκρινε Copa Libertadores τα είχε, κυριολεκτικά, όλα: Ωραίο ποδοσφαιρικό θέαμα (εντάξει, όχι σε διάρκεια ούτε σε ποσότητα…), τέσσερα γκολ, μια κόκκινη κάρτα και, βεβαίως, «νοτιοαμερικανικά» μαρκαρίσματα. Αυτά στα οποία ο αμυντικός λέει «θα περάσει η μπάλα ή ο παίκτης, ποτέ και οι δύο».

Η Ρίβερ είναι καλύτερη ομάδα και, παρ’ ότι τα χρειάστηκε, πήρε δικαίως το τρόπαιο, το δεύτερο τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η Μπόκα, όμως, τίμησε την ιστορία και το πρεστίζ της και θα μπορούσε, ακόμα και όταν έπαιζε με εννέα, αφού ο Φερνάντο Γκάγκο που είχε μπει αλλαγή δεν άντεξε και αποχώρησε τραυματίας, να στείλει το ματς στα πέναλτι, έχοντας δοκάρι και με τον τερματοφύλακά της να παίζει ουσιαστικά ως σέντερ φορ στο τελευταίο πεντάλεπτο του έξτρα ημιώρου.

Αφορμές για δάκρυα, πολλές: Οι αντιδράσεις του κόσμου, σε όλη την διάρκεια του αγώνα, με προσευχές, με κλάματα, με απόγνωση ή με τρελή χαρά, συναισθήματα που επιβεβαιώνουν ότι το ποδόσφαιρο στην Αργεντινή είναι πράγματι θρησκεία και όχι απλώς ένα άθλημα…

Οι αντιδράσεις των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι έκλαιγαν από χαρά για τη νίκη ή από λύπη για την ήττα. Είπαμε, ακραία τα συναισθήματα, αλλά αφιερωμένα σε ένα άθλημα που αποκτά άλλες διαστάσεις όταν μιλάμε για τη Νότιο Αμερική. Και στην Βραζιλία, άλλωστε, έτσι ζουν την μπάλα (όχι το ποδόσφαιρο)…

Αν αγαπάς αυτό το άθλημα, αν μεγάλωσες μαθαίνοντας πώς να το αγαπάς και να ανακαλύπτεις τις ομορφιές του (αλλά και τις ασχήμιες του), δεν μπορεί παρά να συγκινηθείς με όσα είδες το βράδυ της Κυριακής (09/12) στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», έστω και αν το έκανες μέσω ενός τηλεοπτικού δέκτη και όχι όντας εκεί, στην καρδιά των γεγονότων.

Θα με συγχωρήσετε, αλλά εγώ θέλω να κλαίω με το ποδόσφαιρο. Να συγκινούμαι με την χαρά, με την θλίψη, με την απόγνωση, με την έκσταση, με όλα τα συναισθήματα που με πλημμύρισαν στον συναρπαστικό δεύτερο τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες, παρ’ ότι δεν υποστήριζα κάποια από τις δύο ομάδες. Υποστήριζα, όμως, το ποδόσφαιρο.

Αφήνοντας στην άκρη την βρωμιά, τα στημένα, τις μίζες και όλα τα άσχημα (και είναι πολλά) που προκύπτουν από την εμπορευματοποίηση του αθλήματος. Συγχωρέστε με, εγώ είμαι και θα παραμείνω εσαεί ρομαντικός.

Και θα συγκινούμαι και θα κλαίω με τις εικόνες που τόσο με γέμισε αυτό το παιχνίδι, ευχόμενος κάποια στιγμή, ο Θεός του ποδοσφαίρου να με αξιώσει να ζήσω ένα Superclasico στο Μπουένος Άιρες. Όταν, άλλωστε, θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί να τα καταφέρεις, όπως έγραψε και ο αγαπητός Πάουλο Κοέλιο στον «Αλχημιστή»…

Αλέξανδρος Λοθάνο

sdna.gr

Πηγή Θέλω να κλαίω με το ποδόσφαιρο…

«Απομονωμένος στο προεδρικό μέγαρο, ο Εμανουέλ Μακρόν ψάχνει για ένα θαύμα. Μία θυμωμένη Γαλλία περιμένει να δει αν θα το βρει».    

Έτσι ξεκινάει η ανάλυση του Bloomberg για την κρίση στη Γαλλία ύστερα από τις μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων.  

Σύμφωνα με το πρακτορείο, όλοι, είτε διαδηλωτές του κινήματος είτε οι όλο και λιγότεροι υποστηρικτές του Μακρόν περιμένουν από τον πρόεδρο να βρει μία λύση. Το διάγγελμα του Μακρόν είναι προγραμματισμένο για τις 8 το βράδυ ώρα Γαλλίας( 9 μ.μ. ώρα Ελλάδας).    

Σύμφωνα με τον Άρθουρ Γκόλντχαμερ, ερευνητή του Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών του Χάρβαρντ, ο Μακρόν έχει «βρεθεί σε μία αδύνατη θέση όπου καλείται να παραδεχτεί τα λάθη του, να μην αλλάξει την ουσία της εντολής που έχει και ταυτόχρονα να αναδείξει μια καινούργια σειρά προτεραιοτήτων».    

Ωστόσο, τα «κίτρινα γιλέκα» προειδοποιούν ότι αν, αντί για μέτρα, ανακοινώσει ημίμετρα θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις μέχρι τα Χριστούγεννα και έχουν ήδη προγραμματίσει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο την πέμπτη δράση τους.  

Εν αναμονή του διαγγέλματος εκπρόσωποι του κινήματος στέλνουν μήνυμα τι περιμένουν: ο Μπενζαμέν Κοσί -ένα από τα μέλη που παρέδωσαν την Παρασκευή στον πρωθυπουργό τη λίστα των απαιτήσεών τους- υποστηρίζει ότι «θα πρέπει ο πρόεδρος να υποβάλει σε δημοψήφισμα οποιοδήποτε πρόγραμμα αποφασίσει να παρουσιάσει απόψε».  

Ο Μακρόν έχει να εμφανιστεί δημόσια ή να κάνει κάποια δήλωση από τις 5 Δεκεμβρίου. Πριν το διάγγελμα οργάνωσε μια σειρά από συναντήσεις με ηγέτες συνδικαλιστικών οργανώσεων, πολιτικούς αντιπάλους και κοινοβουλευτικούς αξιωματούχους. Την Παρασκευή συναντήθηκε με τους δημάρχους των προαστίων του Παρισιού οι οποίοι, σύμφωνα με τα γαλλικά ΜΜΕ, ήταν ιδιαίτερα αυστηροί στην κριτική τους στα λάθη του προέδρου.    

Η συνδικαλιστική οργάνωση Solidaires έκανε γνωστό πως δε θα συμμετάσχει σε συνάντηση που προσκλήθηκε καθώς «δεν είμαστε σίγουροι πως οι ενώσεις αυτή τη στιγμή πρέπει να συζητούν με έναν απελπισμένο πρόεδρο». Χαρακτήρισε τις κινήσεις Μακρόν ως «επικοινωνιακό σχέδιο». 
 

Πηγή Απόψε το διάγγελμα Μακρόν – «Ψάχνει ένα θαύμα»


Μπορεί η Κυβέρνηση να δίνει τα πάντα στους Σκοπιανούς και ο Ζάεφ να προκαλεί συνεχώς με τις ομιλίες του, όμως κάποιοι δίνουν μάχη για την υπεράσπιση της Μακεδονίας μας.

Όπως διαβάζουμε στο popsm.gr, στο site δηλαδή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, την 7η Δεκεμβρίου 2018 πραγματοποιήθηκε η εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης της προδοτικής «Συμφωνίας» των Πρεσπών στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η διαδικασία άρχισε με μακρά, ψιθυριστή αγόρευση της εισηγήτριας Συμβούλου Επικρατείας, κ Αικ. Χριστοφορίδου κι έτσι ένα μεγάλο μέρος της ακροαματικής διαδικασίας δεν ακούστηκε από το κοινό και τους συνηγόρους.

Η πρόεδρος κ. Αικ. Σακελλαροπούλου διηύθυνε μέσα σε κλίμα έντασης, προσπαθώντας να μειώσει την διάρκεια αγόρευσης των δύο συνηγόρων μας», δίνοντάς τους συνολικά 15 λεπτά(!) για να υπερασπιστούν την Μακεδονία. Στην αίθουσα δημιουργήθηκε πρόσθετη ένταση, όταν το κοινό χειροκρότησε μία εκ των συνηγόρων μας. Η πρόεδρος διέκοψε την δίκη, αποχώρησαν οι δικαστές και ζητήθηκε να φύγει το κοινό. Ο κόσμος παρέμεινε ακλόνητος και η πρόεδρος αναγκάστηκε να επανέλθει και να συνεχίσει την διαδικασία.

Ο συνήγορος κ. Χρήστος Παπασωτηρίου κατακεραύνωσε και αποδόμησε την «Συμφωνία των Πρεσπών» αποδεικνύοντας την αντισυνταγματικότητα και την ακυρότητά της, καταγγέλλοντας ότι: καταργεί την λαϊκή κυριαρχία που προβλέπει το Σύνταγμά μας, συνιστά σφετερισμό εξουσίας, παραβιάζει την διεθνή νομολογία και τη Σύμβαση της Βιέννης, ειδικά την διεθνή αρχή της ισότητος. Τέλος κατέθεσε συγκεκριμένα δεδικασμένα του Συμβουλίου Επικρατείας με τα οποία αποδεικνύονται παλαιότερες παρεμβάσεις του επί βλαπτικών κυβερνητικών νομοθετημάτων.

Δυστυχώς, λόγω του πρωτοφανούς για τέτοιο θέμα περιορισμού χρόνου εκ μέρους της προέδρου, δεν συζητήθηκαν εξίσου σημαντικά θέματα όπως αυτό της Ελληνικής μειονότητας στο κράτος των Σκοπίων, τα οποία όμως τεκμηριώθηκαν και κατατέθηκαν με ανάλογα υπομνήματα στους δικαστές.


Η κα Ειρήνη Μαρούπα τόνισε ότι αυτή η υπόθεση για τους δικαστές είναι η σημαντικότερη της ζωής τους, καθώς απειλείται η απόσχιση της Μακεδονίας μας και ο διαμελισμός της Ελλάδος. Είπε ότι ο κ. Κοτζιάς δεν είχε καμία εξουσιοδότηση από το Υπουργικό Συμβούλιο ή την Βουλή να υπογράψει και συνεπώς η πράξη του είναι εξόχως παράνομη, ενώ εκκρεμεί εναντίον του μήνυση για εθνική προδοσία που έχει διαβιβαστεί στη Βουλή. Ανέφερε ότι η «Συμφωνία» καταργεί την ελληνική κυριαρχία στην Μακεδονία μας, θίγει ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα των μοναδικών Μακεδόνων Ελλήνων, και βασίζεται σε διεθνώς γνωστά ψεύδη.

Κατήγγειλε ακόμη ότι η «Συμφωνία» πρέπει να καταργηθεί αμέσως και όχι όταν θα έχει επιφέρει ανεπανόρθωτες καταστροφές στη χώρα μας. Κάλεσε το δικαστήριο να πάρει θέση επί της ουσίας και να μην κρίνει βάσει του τύπου. Είπε ακόμη ότι «οι δικαστές δεν μπορούν να κρίνουν ερήμην του λαού». Έκλεισε λέγοντας ότι η χώρα μας απειλείται με μία καταστροφή ανάλογη της Μικρασιατικής, η οποία κατέληξε στην Δίκη των έξι. Επακολούθησαν χειροκροτήματα και η προαναφερθείσα διακοπή.

Τεράστια αρνητική εντύπωση προκάλεσαν οι αγορεύσεις των δύο δικηγόρων της κυβέρνησης οι οποίες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να δικαιολογήσουν όλες της ενέργειες των κ. κ. Κοτζιά και Τσίπρα, προβάλλοντας το παντελώς αστήρικτο, ότι οι διεθνείς συνθήκες της χώρας μας δεν κρίνονται.

Και, ενώ η πρώτη διαβεβαίωσε ότι δεν κινδυνεύουν τα σύνορα της Ελλάδος γιατί είναι εξασφαλισμένα από διεθνείς συνθήκες, με πιο γνωστή αυτή του Βουκουρεστίου, η δεύτερη είπε το πρωτάκουστο ότι δεν υπήρχαν σύνορα μεταξύ Ελλάδος και πρώην Γιουγκοσλαβίας ή Σερβίας μετά το 1913, και τα έθεσε τώρα η «Συμφωνία των Πρεσπών». Το κλίμα για την κυβέρνηση δεν είναι καλό καθώς πολλοί εκ των δικαστών δείχνουν συγκλονισμένοι και αντίθετοι με την «Συμφωνία». Είναι βέβαιο ότι το σώμα αμφιταλαντεύεται.

Ο αγώνας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων και των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου θα συνεχιστεί μέχρι την τελική δικαίωση, όσος χρόνος και αν απαιτηθεί και με οποιεσδήποτε συνθήκες.

Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική!

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Όπως διαβάζουμε, με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε ημερίδα με τίτλο «Το Νομικό Πλαίσιο για την Ακύρωση της «Συμφωνίας» των Πρεσπών την Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018 στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Στην κατάμεστη από ευαισθητοποιημένους πολίτες αίθουσα οι ομιλητές καθήλωσαν το κοινό με τις εύστοχα τεκμηριωμένες τοποθετήσεις τους. Την εκδήλωση χαιρέτισε η Συντονίστρια των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου κα Νίνα Γκατζούλη, ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων κ.Γεώργιος Τάτσιος και ο Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών κ. Γεώργιος Πουρνάρης.

Πλήρως κατατοπιστικές ήταν οι εισηγήσεις σχετικά με το υπόβαθρο της «συμφωνίας» των Πρεσπών από τον συγγραφέα-ερευνητή κ.Γεώργιο Ρωμανό και τον κ.Βενιαμίν Καρακοστάνογλου. Ο καθηγητής γεωστρατηγικός αναλυτής κ.Κωνσταντίνος Γρίβας εξήγησε με σαφήνεια τον λόγο για τον οποίο η Ελλάδα είναι αντικείμενο «πόθου» από αντικρουόμενα συμφέροντα στα ευρύτερα Βαλκάνια.

Την εκδήλωση έκλεισε το νομικό επιτελείο της ΠΟΠΣΜ και των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, ο κ.Χρήστος Παπασωτηρίου και η κα Ειρήνη Μαρούπα, που ανέλυσαν τους 20 λόγους για τους οποίους οι κ.δικαστές στο ΣτΕ ΟΦΕΙΛΟΥΝ να ακυρώσουν την «συμφωνία» στις 7 Δεκ. 2018 και να δικαιώσουν τον μακεδονικό Ελληνισμό.

Το ενδιαφέρον του κοινού εκφράστηκε με τις υψηλού επιπέδου ερωτήσεις προς τους ομιλητές και η εκδήλωση έκλεισε με το σύνολο των παρευρισκομένων να ψάλει τον Εθνικό Ύμνο.

Σε όλους τους παρευρισκομένους διανεμήθηκε το εξαιρετικό σύγγραμμα του Γιώργου Ρωμανού με τίτλο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών παραχώρησε την αίθουσα ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ!

Εκπρόσωποι Τύπου ορίζονται:

ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΜ κ.Γεώργιος Τάτσιος (τηλ 6983498377)
η ποινικολόγος κα Ειρήνη Μαρούπα (τηλ. 6977429977)

Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας

Τάτσιος Γεώργιος Κωστίκα Άννα

Δείτε στο παρακάτω βίντεο την σημαντική παρέμβαση του κ. Κ. Γρίβα:


https://youtu.be/jLKhALO9cZA?t=4

Εδώ μπορείτε να δείτε όλες τις ομιλίες

ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΒΟΥΡΚΟ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ

Όπως ήδη έχουμε επισημάνει, φωτιά στο πολιτικό σκηνικό βάζει η αλλαγή στάσης από το Ποτάμι όσον αφορά τη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων.

Ενώ μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα ο Σταύρος Θεοδωράκης ήταν υπέρμαχος της συμφωνίας των Πρεσπών και στην κυβέρνηση είχαν σίγουρες τις ψήφους του κόμματός του στη Βουλή όταν έρθει η συμφωνία, πλέον τα πράγματα δείχνουν να αλλάζουν δραματικά για τον Αλέξη Τσίπρα που βλέπει το Ποτάμι να αλλάζει κατεύθυνση.

Οι προκλητικές δηλώσεις Ζάεφ φαίνεται πως ήταν η αφορμή για τον κ. Θεοδωράκη για να ξανασκεφτεί τις «συμμαχίες» και πλέον είναι ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο ακόμα και της καταψήφισης της συμφωνίας στο Κοινοβούλιο.

Άλλωστε, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Γιώργος Αμυράς τόνισε πως θα ζητήσει από τον κ. Θεοδωράκη να επανεξετάσουν ως κόμμα της στάση τους ενώ προέβλεψε ότι σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις και στη σχέση με τη ΝΔ.

Επιφυλακτικός εμφανίστηκε και ο Σπύρος Λυκούδης, γεγονός που μαρτυρά τον σκεπτικισμό μεταξύ των έξι βουλευτών του κόμματος απέναντι σε μια συμφωνία που είχαν πει ότι (κατά πλειοψηφία) θα ψηφίσουν.

Τονίζουμε πως οι έξι βουλευτές είναι πολλοί και η κυβέρνηση πόνταρε πολλά σε αυτούς για να περάσει η συμφωνία των Πρεσπών από το Κοινοβούλιο.

Σύμφωνα με την κυριακάτικη εφημερίδα Real News, αυτό που επισημαίνουν στο Ποτάμι είναι ότι «πρώτα θα δούμε τα επίσημα κείμενα του νέου Συντάγματος των Σκοπίων και μετά θα καθορίσουμε τη στάση μας».

Μάλιστα, για πρώτη φορά την Παρασκευή (07/12), μετά από ένα ακόμα εθνικιστικό παραλήρημα από τον Ζόραν Ζάεφ, το Ποτάμι εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία έθετε όρους για τη στήριξης της συμφωνίας των Πρεσπών, καλώντας παράλληλα την κυβέρνηση Τσίπρα να ζητήσει από την σκοπιανή ηγεσία να δεσμευτεί επισήμως και με σαφήνεια ότι δεν θέτει μειονοτικά ζητήματα. Αυτή ακριβώς τη στάση, πολιτικοί παράγοντες την ερμηνεύουν ως έναν ελιγμό ώστε σε δεύτερη φάση να ολοκληρωθεί η αλλαγή στάσης του κόμματος.


ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΟΙ ΚΑΛΠΕΣ

Είναι προφανές πως η αλλαγή στάσης του Ποταμιού δημιουργεί «ντόμινο» πολιτικών εξελίξεων.

Με τον κίνδυνο να μην επικυρωθεί η συμφωνία των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή να είναι πιο ορατός από ποτέ, ενισχύονται τα σενάρια πρόωρης προσφυγής στις κάλπες και μάλιστα πριν από τις ευρωεκλογές του Μαΐου.

Θυμίζουμε ότι οι διαδικασίες στα Σκόπια θα ολοκληρωθούν μέσα στον Ιανουάριο και άμεσα η «καυτή πατάτα» περνάει στα χέρια της Ελλάδας.

Γι’ αυτό και στο Μαξίμου επικρατεί πανικός. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Δημήτρης Τζανακόπουλος σε συνέντευξή του την Παρασκευή ζήτησε από τις «προοδευτικές» δυνάμεις «να μην αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη». Αναφέρθηκε μάλιστα ονομαστικά στο Ποτάμι λέγοντας ότι θα πρέπει να ζυγίσει τα δεδομένα και να αποφασίσει όχι με όρους κοντόφθαλμους αλλά με βάση μια θέση αρχών.

Οι τελευταίες εξελίξεις και η έντονη φημολογία για καταψήφιση της συμφωνία των Πρεσπών από το Ποτάμι, φουντώνει εκ νέου τα σενάρια συνεργασίας Μητσοτάκη – Θεοδωράκη πριν ή μετά τις εκλογές.

Το μετά λίγο ως πολύ μπορούμε να το υποθέσουμε, αν και εφόσον μπει φυσικά το Ποτάμι στη Βουλή. Το πριν όμως; Πώς μπορούν να συνεργαστούν Σταύρος και Κυριάκος προεκλογικά; Μήπως με μια θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ; Θα δείξει… οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές το απόμενο διάστημα.



pentapostagma.grΠηγή Σκάνδαλο! – Η τύχη της Μακεδονίας κρίθηκε σε 15 λεπτά – Ιδού γιατί είναι άκυρη η «Συμφωνία των Πρεσπών» – Βίντεο

412

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γιάννης Μυστακίδης, που αγωνίζεται ως δανεικός από τον ΠΑΟΚ στον ΠΑΣ Γιάννινα, έχει κάνει κρούση στον Δικέφαλο του Βορρά για να τον αφήσει ελεύθερο και παράλληλα βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τον Παναθηναϊκό, προκειμένου να υπογράψει στους πράσινους, εφόσον αυτό συμβεί.

Την ίδια στιγμή, ο ομογενής εξτρέμ Πάνος Αρμενάκας περιμένει στο ακουστικό του, καθώς ο Γιώργος Δώνης του έχει πει πως θα τον ενημερώσει σύντομα για την απόφασή του σχετικά με το αν θα ενταχθεί ή όχι στο ρόστερ των πράσινων τον Γενάρη.

Πηγή Σε ανοιχτή γραμμή με ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό ο Μυστακίδης

Ως κάποιος που αγαπάει την μαγειρική, συνεχώς ψάχνω εύκολα κόλπα για να κάνω τα φαγητά μου ακόμη πιο νόστιμα.
Ένα από τα αγαπημένα μου συστατικά είναι το σκόρδο, έτσι ψάχνω τρόπους για να το χρησιμοποιώ σε κάνε νέα συνταγή που φτιάχνω. Και όποτε βρίσκω κάποιο κόλπο με βάση το σκόρδο, το προσθέτω στην λίστα με τα μαγειρικά μου τρικς.
Έτσι φυσικά ενθουσιάστηκα όταν είδα πως μπορώ να φτιάξω μόνος μου αλάτι σκόρδου, έτσι ώστε να είναι πολύ πιο φρέσκο από το εμπορεύσιμο.
Συστατικά:

1 σκελίδα σκόρδου, ξεφλουδισμένη 1 κούπα αλάτι

Οδηγίες:

Προθερμαίνεται τον φούρνο στους 80 °C Τοποθετήστε τις σκελίδες σκόρδου και το αλάτι στο πολυμίξερ

skordo2

Επεξεργαστείτε το για 20 λεπτά μέχρι το σκόρδο να αλεστεί πλήρως Απλώστε το μείγμα σε ένα ευθυγραμμισμένο χαρτί φύλλου ψησίματος Ψήστε το για 1 ώρα στους 80 °C Μεταφέρετε το μείγμα πίσω στο πολυμίξερ Επεξεργαστείτε το μείγμα για 20 λεπτά μέχρι το μείγμα να διαθέτει την συνοχή ενός καλαμποκάλευρο. Τοποθετήστε το αλάτι σκόρδου σε ένα αποθηκευτικό βάζο.

skordo3
Πηγή

The post Βάζει σκόρδο και ΑΥΤΟ σε ένα πολυμίξερ. Όταν είδα τον λόγο? Το ξεκίνησα και εγώ! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Βάζει σκόρδο και ΑΥΤΟ σε ένα πολυμίξερ. Όταν είδα τον λόγο? Το ξεκίνησα και εγώ!

Κόκκινη κάρτα» έβγαλε το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά στην αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού, καθώς με βούλευμά του απέρριψε το αίτημά του για αποφυλάκιση λόγω προβλημάτων υγείας.

Σύμφωνα με…
πληροφορίες το σκεπτικό της απορριπτικής απόφασης για αποφυλάκιση του καταδικασμένου σε 5 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για τρομοκρατικές ενέργειες της 17 Νοέμβρη, δέχεται ότι η περίπτωση του εμπίπτει στο άρθρο 110 Α του Ποινικού Κώδικα, ωστόσο θα πρέπει να εκτίσει 25 πραγματικά έτη από την ποινή του, πριν ανοίξει η πόρτα της φυλακής για αυτόν.

Υπενθυμίζεται, ότι ο Αντεισαγγελέας Εφετών Οδυσσέας Τσορμπατζόγλου, σημείωνε στην πρότασή του πως ο Ξηρός δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επικαλεστεί το εν λόγω άρθρο, καθώς κατά την άποψή του, ο νομοθέτης, δεν περιλαμβάνει όσους έχουν ποινές πολλαπλών ισοβίων όπως αυτός.

Σημείωνε δε ότι αν αφεθεί ελεύθερος με δεδομένη την προηγούμενη δράση του και το ότι δεν έχει μετανοήσει «καθόσον οι κατά καιρούς δηλώσεις  από μέρους του, προσχηματικής και υποκριτικής συγγνώμης δεν πείθουν… θα καταστεί πόλος έλξεως , καθοδηγητής, αλλά και ιδεολογικός στρατολόγος»…

ethnos.gr

Πηγή «Οχι» στην αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού…


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ

1)ΟΛΑ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ’ ΤΩΝ ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ ΣΕ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΣΕ ΒΑΛΟΝΙΑ/ΒΕΛΓΙΟ ΜΕ ΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΦΛΑΜΑΝΔΙΚΟ ΒΕΛΓΙΟ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΙΑ(ΣΤΗΝ ΑΜΒΕΡΣΑ ΤΗΣ ΦΛΑΝΔΡΑΣ ΤΟΣΥΖΗΤΑΝΕ ΠΟΛΥ…). ΗΔΗ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ 15-12-2018 ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΑΛΛΙΚΣ ΠΟΛΕΙΣ., ΕΝΩ «ΨΗΝΟΝΤΑΙ» ΠΟΛΛΑ-ΟΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΩ- ΣΕ 11 ΧΩΡΕΣ.Ο ΜΑΚΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΔΥΝΑΜΟΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΓΗΘΕΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΤΡΑΠΕΖΟΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΣ.ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΝΑ ΟΜΙΛΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣΤΡΑΤΟ.ΕΔΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ»ΝΕΟ ΤΕΡΒΟΥΡΕΝ’ ;

2) ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ‘ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ» ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ «ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ » ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ ΣΕ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ-ΣΕΡΒΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2003-2014 , ΔΙΑΝΘΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΝΡΓΟΥ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟΥ ΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΜΟΡΦΗΣ ΥΒΡΙΔΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΤΟΥ ΑΔΥΝΑΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΡΧΑΙΩΜΕΝΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΩΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΜΑΤΟΣ..ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣ ΠΕΜΠΤΗ ΓΕΝΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ.ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΠΥΚΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΟΜΟΛΟΣ ΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΙΣ ΑΔΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΗΣ ΞΕΠΕΣΜΕΝΗΣ ΠΛΕΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΦΟΡΜΟΥΛΑΣ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΣΤΑ ΚΑΥΣΙΜΑ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΕΚΠΑΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΠΟΥ ΑΦΥΔΑΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ/ΜΑΘΗΤΩΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΝΟΣΗΡΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟ-ΠΟΛΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΣΑΓΟΥΝ ΑΧΡΩΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ»ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ». ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η «ΚΑΜΕΡΟΠΟΙΗΣΗ’ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ «ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ» ΝΕΟ-ΟΡΓΟΥΕΛΙΑΝΗΣ ΜΟΝΤΕΛΟΠΟΗΣΗΣ .ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΘΥΤΕΡΑΚΑΙ ΠΕΡΑΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ.

. Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΡΟΛΟ. Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΙΔΗΡΟΔΕΣΜΙΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΩΝ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ. . Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΣΤΗΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΟΠΟΗΜΕΝΩΝ ΜΥΑΛΩΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΜΟΡΦΗΣ ΓΕΡΜΑΝΟ-ΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΧΝΩΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.ΚΑΙ Η ΓΑΛΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΔΙ-ΧΩΡΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΘΩΣΕΙ ΑΝΑΣΤΗΜΑ.. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ 3-4 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΝΤΕ-ΝΤΙ ΜΑΝΤΖΙΟ ΚΑΙ ΣΑΛΒΙΝΙ. ΟΜΑΚΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΑΛΩΤΟΣ.ΚΑΙ Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΟΣΟ ΚΑΠΟΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΝΟΤΟΥ ,ΠΝΙΓΟΝΤΑΝ.ΤΩΡΑ ΑΝΤΙΔΡΑΚΑΙΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑΕΙ Η ΓΛΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ή ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ.

3)ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΕΤΥΧΑΝ.ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΕΡΑΤΟΓΕΝΕΙΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΠΛΕΞΙΣΜΟ. ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΣΕ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ ΠΕΡΙΓΕΛΩΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ.ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΟΠΛΗ ΒΑΣΤΙΛΛΗ.ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΚΟΠΕΥΤΕΣ ΣΤΟ ΚΙΕΒΟ. ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΩΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΒΙΑ.ΤΩΡΑ ΟΜΙΛΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΝΕΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΜΟΡΦΗ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΤΟ TWITTER, TO FACEBOOK, TO ISTAGRAM…ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑ-ΜΟΝΤΕΛΑ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ.ΠΛΕΟΝ ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΝΕ ΦΑΣΗ ΥΠΕΡΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ. .ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΗ ΦΑΣΗ ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΑ ΝΕΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.

4)ΤΟ ΟΤΙ ΣΤΕΡΕΨΑΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΤΟ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ.ΞΥΛΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ.ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.ΒΑΡΚΑΡΗΔΕΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ..ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΕΝΣΤΕΡΝΙΣΤΕΙ ΤΗ ΝΕΑ ΜΟΝΤΕΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ.ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΟΛΟΓΟΥΝ.ΑΣΧΕΤΟΛΟΓΟΥΝ.ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΧΩΡΕΣ..ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΞΕΚΟΥΤΙΑΣΜΕΝΩΝ ΜΥΑΛΩΝ. ΗΓΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝΕ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΠΑΠΑΓΑΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ.ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ. ΠΟΛΛΟΙ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.ΛΑΘΟΣ.ΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝΕ.ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΞΕΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ‘ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕ» ΤΟΝ ΑΡΑΒΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ.ΕΚΕΙ ΟΙ ΜΑΖΕΣ ΕΧΟΥΝΕ ΑΛΛΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ.ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΕΧΟΥΝΕ ΑΛΛΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ.ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΕΣ ΟΙ ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΡΑΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ. ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ.ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΥΣ. ΑΠΛΑ ΘΕΛΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟ»-«ΕΝΕΣΟΠΟΙΗΣΗ ΣΚΕΨΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΑΥΡΙΟ.

5)ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΡΡΩΣΤΟΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ,ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ, ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥΝ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ.ΚΑΠΟΙΟΙ ΆΛΛΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΡΩΣΙΚΕΣ ΥΒΡΙΔΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. ΑΣ ΑΠΑΓΚΙΣΤΡΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.ΑΣΦΑΛΩΣ Η ΜΟΣΧΑ ΔΙΕΞΑΓΕΙ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΥΜΑΤΑ. ΤΑ «ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ» ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΑ Ή ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ.ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΛΕΓΕΤΑΙ Η ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΠΟΙΟΙ’ΚΑΚΙΣΤΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ» ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΝΑ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΕΝ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΑ…ΤΑ «ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ. ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ…

ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ/ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ.



ΠΗΓΗΠηγή ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ"ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ;ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ/ΜΕΡΟΣ Α..