22 May, 2019
Home / 2018 / Δεκέμβριος (Page 39)

Καθώς μεγαλώνουμε συμβαίνουν συνεχώς αλλαγές στην ζωή μας, όχι μόνο στην εμφάνισή μας, αλλά και το αντιμετωπίζουμε την υγεία μας, τα ψώνια, την οικογένειά μας. Ό,τι μας φαινόταν στα 20 σημαντικό, γίνεται ασήμαντο μετά τα 30 μας, ή και το αντίθετο.

Σας παρουσιάζουμε μέσα από χιουμοριστικά σκίτσα, πως αλλάζουμε, καθώς περνάει ο χρόνος!

3643

4560

7444

8416

21009

5509

6476

9377

11485

The post Πόσο Αλλάζει η Ζωή μας μετά τα 30, μέσα από 9 Πανέξυπνα Σκίτσα. appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πόσο Αλλάζει η Ζωή μας μετά τα 30, μέσα από 9 Πανέξυπνα Σκίτσα.

Όλοι θυμόμαστε τη Λίλα από την επιτυχημένη σειρά των Singles, κατά κόσμο Σάννυ Χατζηαργύρη!

H αγαπημένη ηθοποιός συνήθιζε να μας εντυπωσιάζει με το εκκεντρικό της look.

Την έχουμε στο μυαλό μας με τα έντονα κόκκινα μαλλιά, και τις χρωματιστές ανταύγειες.

Η σημερινή της εικόνα δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ξέρουμε!

Δείτε τη Σάννυ Χατζηαργύρη με μακριά καστανά μαλλιά, χωρίς ίχνος μακιγιάζ!

lila

The post Δείτε πώς είναι σήμερα η Λίλα από τους Singles… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Δείτε πώς είναι σήμερα η Λίλα από τους Singles…

Αν το σπουδαιότερο δώρο που λάβατε το 2018 ήταν ο ερχομός του μωρού σας τότε έχετε έναν παραπάνω λόγο για να γιορτάζετε τα φετινά Χριστούγεννα!

Το αγγελούδι σας έχει φέρει στη ζωή σας φως, χαρά και πολλές εκπλήξεις που δεν είχατε ποτέ μέχρι σήμερα φανταστεί.

Κάτι αρχίζετε να «ψυλλιάζεστε», όμως, όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα…

Πώς είναι τα Χριστούγεννα όταν έχεις μωρό σε ένα βίντεο βγαλμένο από τη ζωή

Το παρακάτω βίντεο περιγράφει με τον πιο ακριβή και ξεκαρδιστικό τρόπο τι πραγματικά σημαίνει να είναι Χριστούγεννα, να έχεις στολίσει και να υπάρχει, ταυτόχρονα, στο σπίτι ένα μωρό…

Πηγή Πώς είναι τα Χριστούγεννα όταν έχεις μωρό σε ένα βίντεο βγαλμένο από τη ζωή

ΡΟΝΑΛΝΤΟ

Με την αναμέτρηση Ίντερ – Νάπολι στο Μιλάνο ολοκληρώθηκε η 18η αγωνιστική της Serie A, που βρίσκει στην πρώτη θέση και ακλόνητο φαβορί για τον τίτλο την Γιουβέντους.

Οι «μπιανκονέρι» άφησαν βαθμούς σατο Μπέργκαμο μετά το 2-2 με την Αταλάντα, ωστόσο βρίσκονται στο +9 μετά τη νίκη της Ίντερ επί της Νάπολι.

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1. Γιουβέντους 50

2. Νάπολι 41

3. Ίντερ 36

4. Λάτσιο 31

5. Σαμπντόρια 29

6. Μίλαν 28

7. Ρόμα 27

8. Τορίνο 26

9. Αταλάντα 25

10. Φιορεντίνα 25

11. Σασουόλο 25

12. Πάρμα 25

13. Κάλιαρι 20

14. Τζένοα 19

15. ΣΠΑΛ 17

16. Έμπολι 16

17. Ουντινέζε 15

18. Μπολόνια 13

19. Φροζινόνε 10

20. Κιέβο 5

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ 18ΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ:

Φροζινόνε – Μίλαν 0-0

Φιορεντίνα – Πάρμα 0-1 (45′ Ινγκλέζε)

Αταλάντα – Γιουβέντους 2-2 (24′ 56′ Σαπάτα / 2′ αυτ. Τζιμσιτί, 78′ Ρονάλντο)

Μπολόνια – Λάτσιο 0-2 (30′ Λουίς Φελίπε, 90′ Λούλιτς)

Κάλιαρι – Τζένοα 1-0 (45′ Φαρίας)

Σαμπντόρια – Κιέβο 2-0 (47′ Κουαλιαρέλα, 59′ Γκαστόν Ραμίρες)

Ρόμα – Σασουόλο 3-1 (8′ πεν. Περότι, 23′ Σικ, 59′ Τζανιόλο /90′ Μπαμπακάρ)

Τορίνο – Έμπολι 3-0 (44′ Ενκουλού, 49′ Ντε Σιλβέστρι, 75′ Φαλκέ)

ΣΠΑΛ – Ουντινέζε 0-0

Ίντερ – Νάπολι 1-0 (91′ Λαουτάρο Μαρτίνες)

Πηγή Serie A: Το πανόραμα της 18ης αγωνιστικής

Από τότε που βγήκαν τα πυρέξ, δεν χάθηκε το φιλότιμο, αλλά σίγουρα οι νοικοκυρές απέκτησαν έναν ακόμη πονοκέφαλο, αφού το καθάρισμά τους γίνεται όλο και πιο δύσκολο με τον καιρό. Δείτε πώς θα κάνετε το σκεύος πάλι διάφανο και πεντακάθαρο σαν κρύσταλλο.

Είναι πραγματικά από τα πιο δύσκολα σκεύη της κουζίνας όσον αφορά το καθάρισμα,Αφού δοκιμάσαμε διάφορες συνταγές καταλήξαμε στην καλύτερη και δεν είναι άλλη από τη μαγειρική σόδα και το σαπούνι πιάτων.

– Καθαρίστε το πυρέξ της κουζίνας από μαύρα στίγματα με αυτή την εκπληκτική συνταγή.

– Ανακατέψτε μαγειρική σόδα με απορρυπαντικό πιάτων και αποκτήστε λαμπερά πυρέξ μέσα σε 15 λεπτά.

– Αποφύγετε να χρησιμοποιήσετε ξύδι γιατί δεν θα καταφέρετε να διώξετε τους δυνατούς λεκέδες.

Ξεκινήστε βάζοντας μαγειρική σόδα και απορρυπαντικό πιάτων σε όλη την προβληματική επιφάνεια που έχει τα γνωστά μαύρα στίγματα. Προσθέστε ζεστό νερό και αφήστε το πυρέξ να μουλιάσει για 15 λεπτά. Στη συνέχεια πάρτε ένα τραχύ σφουγγάρι και ξεκινήστε το τρίψιμο. Στα σημεία που τα στίγματα επιμένουν ρίξτε επιπλέον μαγειρική σόδα. Ξεπλύντε με ζεστό νερό και το πυρέξ θα είναι σαν να το αγοράσατε μόλις.

Και για να σας γλιτώσουμε από τον κόπο, μην δοκιμάσετε να καθαρίσετε το πυρέξ σας με λευκό ξύδι. Το δοκιμάσαμε και το αποτέλεσμα ήταν απλά απογοητευτικό. Περιμέναμε περισσότερα από αυτό το κατά τα άλλα σπουδαίο καθαριστικό για την κουζίνα. Επίσης δοκιμάσαμε σαπούνι πιάτων και αλουμινόχαρτο (μια συνταγή που συνιστούν πολλά site) και το πυρέξ μας έγινε ακόμα πιο χάλια από ότι ήταν αυτη η συνταγη είναι μόνο για απλά ταψια καλή.

Όπως φαίνεται λοιπόν η λύση είναι η μαγειρική σόδα και το απορρυπαντικό πιάτων. Δοκιμάστε το και θα εκπλαγείτε με το αποτέλεσμα. Αν ωστόσο έχετε κάνει και τα δικά σας πειράματα και έχετε βρει και τη δική σας συνταγή καθαρισμού, μοιραστείτε την μαζί μας.

Πηγή Δείτε πώς θα κάνετε το πηρέξ διάφανο και πεντακάθαρο σαν κρύσταλλο.

λαουτάρο μαρτίνες

Για μία ακόμη σεζόν η Νάπολι αποδεικνύεται… λίγη στο να ακολουθήσει τη Γυουβέντους ως το τέλος στη μάχη για την κατάκτηση του τίτλου της Serie A. Οι “παρτενοπέϊ” έχασαν την ευκαιρία να εκμεταλλευθούν το… δώρο που τους έκανε σήμερα η πρωταθλήτρια Ιταλίας, αφού ηττήθηκαν με 1-0 από την Ίντερ εκτός έδρας στο ντέρμπι της 18ης αγωνιστικής.

Από την άλλη οι “νερατζούρι” πήραν ένα πολύ σημαντικό τρίποντο έστω και με το γκολ του Λαουτάρο Μαρτίνες στο 92’, αφού πλέον βρίσκονται πέντε βαθμούς μακριά από την δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Με μια απίστευτη φάση ξεκίνησε το ματς στο Μιλάνο καθώς ο Ικάρντι με τη σέντρα προσπάθησε να νικήσει τον Μέρετ, ο οποίος δεν υπολόγισε καλά και σώθηκε από το οριζόντιο. Το ματς δεν είχε πολλές φάσεις, με την Νάπολι να έχει φορτώσει τα πλάγια, όμως δέχθηκε πλήγμα στο 23′ όταν ο Χάμσικ αποχώρησε λόγω τραυματισμού. Το γκολ του Πέρισιτς ακυρώθηκε σωστά στο 31′ και το πρώτο μέρος έκλεισε με φάση για τους γηπεδούχους, καθώς ο Ικάρντι δεν κατάφερε να σουτάρει και ο Κουλιμπαλί έκοψε πάνω στη γραμμή μετά το λάθος του Μέρετ.

Στην επανάληψη, το ξεκίνημα δεν είχε κάτι να δώσει πέρα από πολλές μάχες στο κέντρο. Οι φάσεις δεν υπήρχαν, εκτός από ένα καλό σουτ του Καγιεχόν που έβγαλε ο Χαντάνοβιτς, και το ματς φαινόταν να κυλά προς το 0-0. Στο 83′ όμως οι ισορροπίες άλλαξαν όταν ο Κουλιμπαλί έκοψε τον Πολιτάνο όμως χρεώθηκε με φάουλ και είδε κίτρινη και αφού χειροκρότησε ειρωνικά τον διαιτητή, είδε δεύτερη και αποβλήθηκε. Στο επόμενο λεπτό την κεφαλιά του Ικάρντι έβγαλε ο Μέρετ και στο 89′ η ομάδα του Αντσελότι είχε τρελή διπλή φάση όταν ο Ασαμόα έκοψε πάνω στη γραμμή το σουτ του Ζιελίνσκι αφού πρώτα ο Χαντάνοβιτς απέκρουσε εκείνο του Ινσίνιε.

Το φινάλε ήταν ιδανικό για την Ιντερ ο Λαουτάρο Μαρτίνες, που είχε περάσει αλλαγή, έγραψε με αριστερό σουτ το 1-0 στο 92΄ . Στο φινάλε ο Ινσίνιε είδε κόκκινη κάρτα για διαμαρτυρία.

Ίντερ: Χαντάνοβιτς, Ασαμόα, Σκρίνιαρ, Ντε Βράι, Ντ’ Αμπρόζιο, Μπρόζοβιτς, Μπόρχα Βαλέρο (64′ Βεσίνο), Ζοάο Μάριο (83′ Λαουτάρο), Πολιτάνο, Πέρισιτς (74′ Κεϊτά Μπαλντέ), Ικάρντι.
Νάπολι: Μέρετ, Καγιεχόν, Αλμπιόλ, Κουλιμπαλί, Μάριο Ρουί (78′ Γκουλάμ), Χάμσικ (24΄ Μαξίμοβιτς), Αλαν, Ζιελίνσκι, Φαμπιάν Ρουίθ, Ινσίνιε, Μίλικ (70′ Μέρτενς).


Πηγή BINTEO: Η Ίντερ "αποτελείωσε τη Νάπολι στις καθυστερήσεις

Τους βλέπουμε καθημερινά πλέον στα ΜΜΕ, καθώς διαθέτουν μηχανισμούς κοινοποίησης της παρουσίας τους. Καλοντυμένοι, καλογυαλισμένοι, μοντέλα για…
περιοδικά μόδας, επιμελημένα ατημέλητοι ενίοτε, εύχαρεις πάντα, πρόθυμοι να περάσουν απέναντι όποια γριούλα βρουν στη διάβαση.

Έτοιμοι να χτίσουν μικρούς και μεγάλους παραδείσους για όλους, θυμωμένοι με τους προηγουμένους που δεν φρόντισαν την πόλη και αποφασισμένοι να την κάνουν ιδανικό τόπο να ζείς.

Είναι οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας. Πρόσωπα που εμφανίσθηκαν από το πουθενά για να τη σώσουν. Μέχρι στιγμής η σωτηρία περιορίζεται σε βόλτες στις γειτονιές της πόλης και τις χειραψίες με όσους ατυχείς βρίσκονται στο δρόμο τους. Όλα στημένα, σκηνοθετημένα, ελεγχόμενα.

Είναι αμφίβολο αν έχουν ξαναπατήσει το πόδι τους σ’ αυτές τις γειτονιές και τις πλατείες. Αν ήξεραν ακόμη και το όνομά τους. Είναι μάλλον απίθανο να ξέρουν τι είναι η λαϊκή αγορά, ποιοι άνθρωποι ψωνίζουν εκεί και γιατί το κάνουν. Και βέβαια δεν ξέρουν τους Αθηναίους.

Δεν έχουν κάνει παρέα μαζί τους, δεν έχουν μιλήσει ποτέ για τη ζωή τους, δεν έχουν ιδέα από τα προβλήματα και τους καημούς τους, δεν φαντάζονται με τι λυπούνται και με τι χαίρονται. Δεν έζησαν δίπλα τους. Οι Αθηναίοι που γνωρίζουν αυτοί ζουν στο Κολωνάκι, στα βόρεια και νότια προάστια ή στο εξωτερικό.

Οι ίδιοι κορδώνονται ότι «γεννήθηκαν» στην Αθήνα και «σ’ αυτή την πόλη μεγάλωναν τα παιδιά τους». Καμιά σχέση με την αλήθεια. Όταν δεν γεννήθηκαν και μεγάλωσαν τα παιδιά τους στην Κηφισιά, στο Ψυχικό η στη Γλυφάδα, ή ακόμη κι αν ζουν στα γεωγραφικά όρια του δήμου, δεν έχουν καμία σχέση με την Αθήνα.

Η δική τους Αθήνα είναι τα ρετιρέ στο Κολωνάκι, με θέα στο Λυκαβηττό και την Ακρόπολη, τα ακριβά εστιατόρια της περιοχής όπου ένα τραπέζωμα για τέσσερις αρκεί για να ζήσει μια οικογένεια για ένα μήνα.

Τα ψώνια τους στα μαγαζιά με τις φίρμες και τα ταξίδια τους στο εξωτερικό αρκούν για να αναπλασθεί ένα πεζοδρόμιο στα Πατήσια. Το ντύσιμό τους φτάνει για να ανακαινιστεί ένα νηπιαγωγείο.

Ποια Αθήνα και ποιοι Αθηναίοι; Δεν πήγαν ποτέ στα σχολεία της, δεν έζησαν ποτέ στα τριάρια της, δεν περπάτησαν ποτέ στους δρόμους με τις λακκούβες, δεν έζησαν ποτέ τη ζωή της και τη ζωή των ανθρώπων της. Τώρα προσπαθούν να γνωρίσουν το είδος. Και μόνο για τις εκλογές. Για να υφαρπάξουν ψήφους, καθώς οι επικοινωνιολόγοι τους δεν πρωτοτυπούν, κόλλησαν το ίδιο μότο: «Θα ζωντανέψουμε τη γειτονιά».

Μήπως ξέρουν τι είναι η γειτονιά. Μήπως χρειάσθηκε να παίξουν μπάλα στο δρόμο της; Να πάνε τα παιδιά τους στις ξεχαρβαλωμένες παιδικές χαρές; Μιλούν μόνο για την ασφάλεια- αυτοί που δεν ένιωσαν ποτέ ανασφάλεια- με υπερβολή που φτάνει ως την τρομολαγνεία.
Οι υποψήφιοι δήμαρχοι είναι καρικατούρες που περιφέρονται με συνοδεία φωτογράφων και τηλεοπτικών συνεργείων «ανά τας οδούς και τα ρίμας της πόλεως», και υπόσχονται να την κάνουν «ονειρεμένη». Δηλώνουν ότι συνομιλούν «με κατοίκους και επαγγελματίες» για να «μάθουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν». Αυτά που έπρεπε ήδη να ξέρουν πριν την επίσκεψη.

Μιλούν πάντα «σε φιλικό κλίμα» και «γίνονται δεκτοί με ικανοποίηση», όπως ενημερώνουν τα γραφεία δημοσίων σχέσεων τους. Ακούνε «προσεκτικά τις ανησυχίες των δημοτών» και πάνε παρακάτω για να ακούσουν το ίδιο προσεκτικά και τους επόμενους.

Διαπιστώνουν ότι «η ευρύτερη περιοχή παραμένει αναξιοποίητη» και οι «κάτοικοί βρίσκονται σε απόγνωση καθώς έχουν εγκαταλειφθεί από την δημοτική αρχή». Αλλά τα βάσανα τους τελειώνουν -αρκεί να τους ψηφίσουν. Γιατί «έχουν όραμα για την πόλη».

Δεν έχουν ούτε προγράμματα και συγκεκριμένα σχέδια για κάθε πρόβλημα, κάθε γειτονιάς και κάθε πολίτη, η για το σύνολο της πόλης. Έχουν χάντρες και καθρεφτάκια. Μεγάλες κουβέντες υποσχέσεις και σαπουνόφουσκες. Τα ίδια και οι προηγούμενοι. Ο τελευταίος πραγματικός δήμαρχος της Αθηνά ονομάζονταν Δημήτρης Μπέης. Μετά από αυτόν μόνο ο Δημ. .Αβραμόπουλος έκανε κάποια πράγματα στο δήμο. Ακόμη και τα κάγκελα που λοιδορήθηκαν ήταν μεγάλη παρέμβαση.

Από το 1986 που ο Κώστας Μητσοτάκης κατέβασε στους τρεις μεγάλους δήμους κεντρικά στελέχη της ΝΔ για να επενδύσει πολιτικά στην επικράτησή τους, η έννοια του υποψήφιου δήμαρχου χάθηκε. Όσοι διεκδίκησαν και όσοι καθίσαν στο δημαρχικό θωρώ από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είχαν άλλες επιδιώξεις.

Η δημαρχία ήταν σκαλοπάτι για τις πολιτικές επιδιώξεις τους και με την πρώτη ευκαιρία άφηναν στο πόδι τους κάποιον αχυράνθρωπο και ακολούθησαν τους πολιτικούς σχεδιασμούς τους. Οι δήμαρχοι έφευγαν στη μέση και οι υποψήφιοι δήμαρχοι που έμειναν στην αντιπολίτευση δεν πατούσαν το πόδι τους στο δήμο. Αυτή τη συνταγή ακολουθούν και οι σημερινοί υποψήφιοι. Μπαλαμούτι.

Καθώς όλα είναι ψεύτικα επάνω τους, είναι ψεύτικη και η αίσθηση που έχουν για τους Αθηναίους. Νομίζουν ότι είναι ενός όγκος ψηφοφόρων τον οποίο πρέπει να διεκδικήσουν. Τους διαφεύγει ότι στην Αθήνα ζουν και άλλοι, που δεν έχουν εκλογικά δικαιώματα στο δήμο, ή δεν έχουν καν δικαιώματα. Αυτοί συνδιαμορφώνουν τον κοινωνικό ιστό της πόλης, την επηρεάζουν και επηρεάζονται. Κανείς δεν έδειξε να το λαμβάνει υπόψη του.

Οι ιλουστρασιόν υποψήφιοι δήμαρχοι, είναι ξένοι στην Αθήνα. Οι προεκλογικοί τους περίπατοι αποπνέουν υποκρισία και ενίοτε γελοιότητα…

Γ. Λακόπουλος

Πηγή Υποψήφιοι δήμαρχοι: Το γελοίον του πράγματος…


Τα χρόνια περνούσαν και ο αετός έμαθε να ζει σαν κότα

‘Ενας βοσκός ζούσε σε μια καλύβα κοντά σε κάποιο δάσος και λίγο πιο μακρυά από το βουνό είχε το κοτέτσι του και το κοπάδι με τις κατσίκες.
Τη χρονιά εκεί η ξηρασία ήταν μεγάλη και δεν υπήρχε χορτάρι. Έτσι, ο βοσκός αποφάσισε να πάει τις κατσίκες του στην κορυφή του βουνού, όπου η υγρασία πιθανόν να ήταν μεγαλύτερη και όπου ήλπιζε να βρει δροσερό χορτάρι για τα ζώα του.
Όταν έφτασε εκεί ψηλά, άφησε τα ζώα του να βοσκήσουν ώρες πολλές, ώσπου νύχτωσε και αποφάσισε να κατέβει στην καλύβα του. Κατηφορίζοντας με το κοπάδι του είδε μπροστά του μια μεγάλη αετοφωλιά. Πλησιάζοντας, αντίκρισε δυο αετόπουλα, το ένα σκοτωμένο αφού είχε πέσει έξω από την φωλιά, και το άλλο, αν και σάλευε, έδειχνε σοβαρά τραυματισμένο.

Ο βοσκός δεν συμπαθούσε καθόλου τους αετούς διότι τους θεωρούσε εχθρικά πουλιά. Κάποτε είχαν επιτεθεί στις κατσίκες του και του είχαν πάρει μια κότα. Λυπήθηκε όμως το τραυματισμένο πουλάκι και το πήρε μαζί του στην καλύβα του. εκεί το περιποιήθηκε όπως μπορούσε και το τάιζε με κομματάκια κρέας αφήνοντας τη φύση να κάνει τα υπόλοιπα. Το πουλί έγινε καλά και άρχισε να μεγαλώνει, ώσπου έγινε ένας μεγάλος, εντυπωσιακός αετός.

Από την στιγμή που το αετόπουλο ενηλικιώθηκε, τα πράγματα άλλαξαν. Ο βοσκός, που ήταν περήφανος για το καλό που είχε κάνει, άρχισε να ανησυχεί. Δεν μπορούσε με τίποτα να ξεχάσει τις εικόνες που είχαν χαραχτεί στη μνήμη του για όσα είχαν κάνει στο παρελθόν οι αετοί στις κατσίκες και στις κότες του.
Μια μέρα, ο βοσκός πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει τον αετό στο δάσος, νομίζοντας ότι η φύση θα τον βοηθούσε πλέον να επιβιώσει μόνος του.
Τρεις φορές ο βοσκός άφησε τον αετό στο δάσος και τρεις φορές ο αετός τον ακολούθησε χοροπηδώντας στο έδαφος.
Ο βοσκός είχε απελπιστεί, δεν ήξερε τι να κάνει. Τότε, του ήρθε μια τρελή ιδέα: να βάλει τον αετό στο κοτέτσι!
Μόλις οι κότες είδαν το μεγάλο αυτό πουλί που τόσο έτρεμαν, αποτραβήχτηκαν τρομαγμένες. Όταν όμως είδαν που καθόταν ήσυχος και δεν τις ενοχλούσε, σιγά σιγά συνήθισαν την παρουσία του. Τα χρόνια περνούσαν και ο οικόσιτος αετός έμαθε να ζει σαν κότα.Έτρωγε ότι και οι κότες, περπατούσε όπως οι κότες, μάλιστα έφτασε στο σημείο να κακαρίζει όπως αυτές.
Κάποτε, λοιπόν, έφτασε στο χωριό ένας φυσιοδίφης που μελετούσε τους αετούς της περιοχής.
Περνώντας από την καλύβα του βοσκού, έμεινε με το στόμα ανοιχτό μόλις αντίκρισε το αλλόκοτο θέαμα: έναν αετό σε κοτέτσι!
Έτρεξε και χτύπησε με επιμονή την πόρτα του βοσκού, ο οποίος ακούγοντας τις φωνές βγήκε έξω τρομαγμένος.
“Ποιος είστε, τι θέλετε;”
“Σας ζητώ συγνώμη, είμαι φυσιοδίφης και μελετώ τους αετούς. Μα μόλις πριν λίγο είδα κάτι ασυνήθιστο, έναν αετό να ζει μαζί με τις κότες!”.
Ο βοσκός κατάλαβε τον λόγο της έκπληξής του και τον κάλεσε στην καλύβα του για να του διηγηθεί την ιστορία του:πως βρήκε, γιάτρεψε και μεγάλωσε τον αετό μαζί με τις κότες.
Ο φυσιοδίφης άκουγε συνεπαρμένος, ώσπου κάποια στιγμή ένα απλό σχόλιο του βοσκού τον “τάραξε”.
“Όπως καταλαβαίνετε, φίλε μου, το πουλί έχει ζήσει τόσο καιρό με τις κότες, ώστε μέσα του δεν είναι πλέον παρά μια κότα”.
“Πραγματικά λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σας”, αποκρίθηκε ο φυσιοδίφης.
“Αφού διαφωνείτε, γιατί δεν μου το αποδεικνύετε, παίρνοντας τον αετό και προτρέποντάς τον να πετάξει:”.
Πράγματι ο φυσιοδίφης πήγε στο κοτέτσι, πήρε τον αετό κι έκανε το πρώτο πράγμα που του ήρθε στο νου, τον πέταξε στον αέρα φωνάζοντας “Πέτα!”
Το ζώο έπεσε σαν μολύβι και κρύφτηκε σε μια γωνιά του κοτετσιού.
Ο βοσκός μόρφασε ειρωνικά, αλλά ο φυσιοδίφης δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια.
Πήρε μια σκάλα και την στήριξε σ’ έναν από τους τοίχους της καλύβας. Ξαναμπήκε στο κοτέτσι, έπιασε τον αετό και ανέβηκαν μαζί στη σκεπή. Από εκεί άφησε τον αετό να φύγει, λέγοντας ξανά “Πέτα!”. Το καημένο το ζώο έπεσε καταγής ξεπουπουλιασμένο και για μια στιγμή έμεινε ασάλευτο. Όταν συνήλθε από την τρομάρα του, αμέσως κρύφτηκε στο κοτέτσι.
Τότε ο βοσκός του είπε:
” Αν συνεχίσεις έτσι, θα σκοτώσεις την κότα μου”.
Για κάποιο λόγο και παρά τις αποδείξεις για το αντίθετο και τις επικρίσεις του βοσκού, ο φυσιοδίφης ήταν απολύτως βέβαιος πως το πνεύμα ενός αετού δεν πεθαίνει ποτέ, γι’αυτό επέμεινε.
Ξάφνου, τράβηξε την προσοχή του κάτι.
“Τι είναι αυτό που φαίνεται στο βάθος;”.
“Η κορυφή του βουνού όπου βρήκα τον αετό. Γιατί;”.
“Διότι θα τον πάω εκεί, στο μέρος που γεννήθηκε και ίσως θυμηθεί τις ρίζες του και νιώσει ότι μπορεί να πετάξει”.
“Δεν είσαι με τα καλά σου, μου φαίνεται. Αρνείσαι να δεχτείς ότι έχεις άδικο”.
Ο φυσιοδίφης δεν είπε τίποτα, απλώς ανέλαβε δράση. Μπήκε ξανά στο κοτέτσι, πήρε τον αετό και άρχισε να περπατά με το βλέμμα καρφωμένο στην βουνοκορφή. Ο βοσκός άρπαξε ένα φανάρι και τον ακολούθησε. Όλη νύχτα ανηφόριζαν το βουνό, με τον φυσιοδίφη να προσπαθεί να σκεφτεί τρόπους για να ξυπνήσει το κοιμισμένο πνεύμα του αετού.
Όταν έφτασαν στην κορυφή όπου είχε γεννηθεί ο αετός, άρχισε να ξημερώνει και τότε ο φυσιοδίφης πρόσεξε κάτι περίεργο: ο αετός κρυβόταν από τον ήλιο.
Χωρίς καλά καλά να ξέρει γιατί, άρπαξε το πουλί από το λαιμό και το ανάγκασε να κοιτάξει τον ήλιο.
Τότε, ο αετός έκανε κάτι παράξενες κινήσεις, άνοιξε τα υπέροχα φτερά του και πέταξε.
Εκείνη τη μέρα ο αετός θυμήθηκε ποιος ήταν και ανέκτησε την πραγματική του ταυτότητα, που δεν ήταν εκείνη της κότας αλλά του αετού!

[ Ο αετός δεν είναι καλύτερος από την κότα, αλλά βλέπει ογδόντα δυο φορές καλύτερα από αυτήν.
Επιπλέον, ο αετός βλέπει τοπία που μια κότα ούτε να ονειρευτεί δεν μπορεί. Βέβαια, η ζωή μιας κότας είναι πιο άνετη, αφού έχει την τροφή της εξασφαλισμένη, ενώ ο αετός πρέπει να κυνηγήσει΄ το τίμημα όμως που πληρώνει ίσως είναι υπερβολικά υψηλό, αφού πρόκειται για την άσκηση της ελευθερίας του.]



Βρες ξανά τον εαυτό σου

Μάριο Αλόνσο Πουτζ



Εικόνα: https://photofiles.alphacoders.com/993/9938.jpg


ΠΗΓΗΠηγή Τα χρόνια περνούσαν και ο αετός έμαθε να ζει σαν κότα (Βρες ξανά τον εαυτό σου)


Τα χρόνια περνούσαν και ο αετός έμαθε να ζει σαν κότα

‘Ενας βοσκός ζούσε σε μια καλύβα κοντά σε κάποιο δάσος και λίγο πιο μακρυά από το βουνό είχε το κοτέτσι του και το κοπάδι με τις κατσίκες.
Τη χρονιά εκεί η ξηρασία ήταν μεγάλη και δεν υπήρχε χορτάρι. Έτσι, ο βοσκός αποφάσισε να πάει τις κατσίκες του στην κορυφή του βουνού, όπου η υγρασία πιθανόν να ήταν μεγαλύτερη και όπου ήλπιζε να βρει δροσερό χορτάρι για τα ζώα του.
Όταν έφτασε εκεί ψηλά, άφησε τα ζώα του να βοσκήσουν ώρες πολλές, ώσπου νύχτωσε και αποφάσισε να κατέβει στην καλύβα του. Κατηφορίζοντας με το κοπάδι του είδε μπροστά του μια μεγάλη αετοφωλιά. Πλησιάζοντας, αντίκρισε δυο αετόπουλα, το ένα σκοτωμένο αφού είχε πέσει έξω από την φωλιά, και το άλλο, αν και σάλευε, έδειχνε σοβαρά τραυματισμένο.

Ο βοσκός δεν συμπαθούσε καθόλου τους αετούς διότι τους θεωρούσε εχθρικά πουλιά. Κάποτε είχαν επιτεθεί στις κατσίκες του και του είχαν πάρει μια κότα. Λυπήθηκε όμως το τραυματισμένο πουλάκι και το πήρε μαζί του στην καλύβα του. εκεί το περιποιήθηκε όπως μπορούσε και το τάιζε με κομματάκια κρέας αφήνοντας τη φύση να κάνει τα υπόλοιπα. Το πουλί έγινε καλά και άρχισε να μεγαλώνει, ώσπου έγινε ένας μεγάλος, εντυπωσιακός αετός.

Από την στιγμή που το αετόπουλο ενηλικιώθηκε, τα πράγματα άλλαξαν. Ο βοσκός, που ήταν περήφανος για το καλό που είχε κάνει, άρχισε να ανησυχεί. Δεν μπορούσε με τίποτα να ξεχάσει τις εικόνες που είχαν χαραχτεί στη μνήμη του για όσα είχαν κάνει στο παρελθόν οι αετοί στις κατσίκες και στις κότες του.
Μια μέρα, ο βοσκός πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει τον αετό στο δάσος, νομίζοντας ότι η φύση θα τον βοηθούσε πλέον να επιβιώσει μόνος του.
Τρεις φορές ο βοσκός άφησε τον αετό στο δάσος και τρεις φορές ο αετός τον ακολούθησε χοροπηδώντας στο έδαφος.
Ο βοσκός είχε απελπιστεί, δεν ήξερε τι να κάνει. Τότε, του ήρθε μια τρελή ιδέα: να βάλει τον αετό στο κοτέτσι!
Μόλις οι κότες είδαν το μεγάλο αυτό πουλί που τόσο έτρεμαν, αποτραβήχτηκαν τρομαγμένες. Όταν όμως είδαν που καθόταν ήσυχος και δεν τις ενοχλούσε, σιγά σιγά συνήθισαν την παρουσία του. Τα χρόνια περνούσαν και ο οικόσιτος αετός έμαθε να ζει σαν κότα.Έτρωγε ότι και οι κότες, περπατούσε όπως οι κότες, μάλιστα έφτασε στο σημείο να κακαρίζει όπως αυτές.
Κάποτε, λοιπόν, έφτασε στο χωριό ένας φυσιοδίφης που μελετούσε τους αετούς της περιοχής.
Περνώντας από την καλύβα του βοσκού, έμεινε με το στόμα ανοιχτό μόλις αντίκρισε το αλλόκοτο θέαμα: έναν αετό σε κοτέτσι!
Έτρεξε και χτύπησε με επιμονή την πόρτα του βοσκού, ο οποίος ακούγοντας τις φωνές βγήκε έξω τρομαγμένος.
“Ποιος είστε, τι θέλετε;”
“Σας ζητώ συγνώμη, είμαι φυσιοδίφης και μελετώ τους αετούς. Μα μόλις πριν λίγο είδα κάτι ασυνήθιστο, έναν αετό να ζει μαζί με τις κότες!”.
Ο βοσκός κατάλαβε τον λόγο της έκπληξής του και τον κάλεσε στην καλύβα του για να του διηγηθεί την ιστορία του:πως βρήκε, γιάτρεψε και μεγάλωσε τον αετό μαζί με τις κότες.
Ο φυσιοδίφης άκουγε συνεπαρμένος, ώσπου κάποια στιγμή ένα απλό σχόλιο του βοσκού τον “τάραξε”.
“Όπως καταλαβαίνετε, φίλε μου, το πουλί έχει ζήσει τόσο καιρό με τις κότες, ώστε μέσα του δεν είναι πλέον παρά μια κότα”.
“Πραγματικά λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σας”, αποκρίθηκε ο φυσιοδίφης.
“Αφού διαφωνείτε, γιατί δεν μου το αποδεικνύετε, παίρνοντας τον αετό και προτρέποντάς τον να πετάξει:”.
Πράγματι ο φυσιοδίφης πήγε στο κοτέτσι, πήρε τον αετό κι έκανε το πρώτο πράγμα που του ήρθε στο νου, τον πέταξε στον αέρα φωνάζοντας “Πέτα!”
Το ζώο έπεσε σαν μολύβι και κρύφτηκε σε μια γωνιά του κοτετσιού.
Ο βοσκός μόρφασε ειρωνικά, αλλά ο φυσιοδίφης δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια.
Πήρε μια σκάλα και την στήριξε σ’ έναν από τους τοίχους της καλύβας. Ξαναμπήκε στο κοτέτσι, έπιασε τον αετό και ανέβηκαν μαζί στη σκεπή. Από εκεί άφησε τον αετό να φύγει, λέγοντας ξανά “Πέτα!”. Το καημένο το ζώο έπεσε καταγής ξεπουπουλιασμένο και για μια στιγμή έμεινε ασάλευτο. Όταν συνήλθε από την τρομάρα του, αμέσως κρύφτηκε στο κοτέτσι.
Τότε ο βοσκός του είπε:
” Αν συνεχίσεις έτσι, θα σκοτώσεις την κότα μου”.
Για κάποιο λόγο και παρά τις αποδείξεις για το αντίθετο και τις επικρίσεις του βοσκού, ο φυσιοδίφης ήταν απολύτως βέβαιος πως το πνεύμα ενός αετού δεν πεθαίνει ποτέ, γι’αυτό επέμεινε.
Ξάφνου, τράβηξε την προσοχή του κάτι.
“Τι είναι αυτό που φαίνεται στο βάθος;”.
“Η κορυφή του βουνού όπου βρήκα τον αετό. Γιατί;”.
“Διότι θα τον πάω εκεί, στο μέρος που γεννήθηκε και ίσως θυμηθεί τις ρίζες του και νιώσει ότι μπορεί να πετάξει”.
“Δεν είσαι με τα καλά σου, μου φαίνεται. Αρνείσαι να δεχτείς ότι έχεις άδικο”.
Ο φυσιοδίφης δεν είπε τίποτα, απλώς ανέλαβε δράση. Μπήκε ξανά στο κοτέτσι, πήρε τον αετό και άρχισε να περπατά με το βλέμμα καρφωμένο στην βουνοκορφή. Ο βοσκός άρπαξε ένα φανάρι και τον ακολούθησε. Όλη νύχτα ανηφόριζαν το βουνό, με τον φυσιοδίφη να προσπαθεί να σκεφτεί τρόπους για να ξυπνήσει το κοιμισμένο πνεύμα του αετού.
Όταν έφτασαν στην κορυφή όπου είχε γεννηθεί ο αετός, άρχισε να ξημερώνει και τότε ο φυσιοδίφης πρόσεξε κάτι περίεργο: ο αετός κρυβόταν από τον ήλιο.
Χωρίς καλά καλά να ξέρει γιατί, άρπαξε το πουλί από το λαιμό και το ανάγκασε να κοιτάξει τον ήλιο.
Τότε, ο αετός έκανε κάτι παράξενες κινήσεις, άνοιξε τα υπέροχα φτερά του και πέταξε.
Εκείνη τη μέρα ο αετός θυμήθηκε ποιος ήταν και ανέκτησε την πραγματική του ταυτότητα, που δεν ήταν εκείνη της κότας αλλά του αετού!

[ Ο αετός δεν είναι καλύτερος από την κότα, αλλά βλέπει ογδόντα δυο φορές καλύτερα από αυτήν.
Επιπλέον, ο αετός βλέπει τοπία που μια κότα ούτε να ονειρευτεί δεν μπορεί. Βέβαια, η ζωή μιας κότας είναι πιο άνετη, αφού έχει την τροφή της εξασφαλισμένη, ενώ ο αετός πρέπει να κυνηγήσει΄ το τίμημα όμως που πληρώνει ίσως είναι υπερβολικά υψηλό, αφού πρόκειται για την άσκηση της ελευθερίας του.]



Βρες ξανά τον εαυτό σου

Μάριο Αλόνσο Πουτζ



Εικόνα: https://photofiles.alphacoders.com/993/9938.jpg


ΠΗΓΗΠηγή Τα χρόνια περνούσαν και ο αετός έμαθε να ζει σαν κότα (Βρες ξανά τον εαυτό σου)

Της Εύας Τσέδου.

Στα 20 δεν το σκέφτεται καμία γυναίκα.
Στα 30, όμως, τα 40 μοιάζουν σαν το τέλος για οτιδήποτε όμορφο. 
Σαν το όριο μέχρι το οποίο μπορείς να είσαι γυναίκα, θηλυκό, όμορφη, αξιοπρόσεκτη, διεκδικητική και δημιουργική.
Αυτή είναι η επικρατούσα άποψη. Είναι, όμως, πραγματικότητα τελικά ή μύθος;
Ποια είναι η ζωή μιας γυναίκας μετά τα σαράντα;

Αυτό που χαρακτηρίζει μια σαραντάρα στις δυτικές κοινωνίες είναι η λέξη «τελειωμένη».
Η λέξη αυτή, όμως, είναι όντως το τέλος ή μια νέα αρχή;
Όταν όλα τα βλέμματα δεν είναι στραμμένα πάνω σου πια, όταν όλοι δεν προσδοκούν κάτι από σένα, έρχεται η ώρα της ελευθερίας, η ώρα που επιτέλους το βλέμμα σου και το ενδιαφέρον σου πέφτουν αποκλειστικά σε σένα.

Η γυναίκα καριέρας σε αυτή την ηλικία έχει βάλει γερά θεμέλια στη δουλειά της, έχει φτιάξει «όνομα» και ξέρει πως να αντιμετωπίζει τις κακοτοπιές. Και σε εκείνο το κομβικό σημείο, έρχεται η ώρα που επιτέλους θα κάνει και πράγματα που της αρέσουν.
Θα δώσει και μια φορά βάρος στις διαπροσωπικές της σχέσεις.

Η μικρομάνα, τώρα που μεγάλωσαν, επιτέλους, τα παιδιά της, έχει το χρόνο να ασχοληθεί με την δουλειά και τα χόμπι της.

Η μεγαλομάνα , έχει πιάσει πλέον το στόχο της κι έχει όλη την ωριμότητα να μεγαλώσει τα παιδιά της με την ωριμότητα των 40 plus.

Η θρησκευόμενη ή η πολιτικοποιημένη ακολουθεί την πίστη της ή τις πεποιθήσεις εν πλήρει συνειδήσει έχοντας άποψη μα κυρίως δικαίωμα στην άποψη.

Η φιλάρεσκη και ματαιόδοξη ξέρει να εκμαιεύει με όλους τους τρόπους κοπλιμέντα , νιώθοντας υπέροχα με αυτά.

Η ερωτευμένη ή η καψουρεμένη ζει σε όλο του το μεγαλείο τον έρωτα ή την καψούρα της.

Η single, απαλλαγμένη από την κοινωνική πίεση του γάμου και του παιδιού, επιτέλους δίνει τόπο στα όνειρα της.

Στα 40 plus δεν υπάρχει τίποτα καλό ή κακό.  Υπάρχει μου αρέσει και δεν μου αρέσει.
Δεν υπάρχει η πολυτέλεια των τύψεων. Υπάρχει μπορώ και δεν μπορώ.
Δεν υπάρχει πιέζομαι ή καταπιέζομαι αλλά θέλω ή δεν θέλω.
Στα σαράντα δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή, αλλά μόνο χρόνος για ζωή.
Μην ψάχνετε κατάρες ή ευχές. Μην κυνηγάτε δαίμονες και καθρέφτες.
Μόνο ζωή…πάντα ζωή…
Να το θυμάστε…

Πηγή

The post Στα σαράντα δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή. Μόνο χρόνος για ζωή. appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Στα σαράντα δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή. Μόνο χρόνος για ζωή.