18 June, 2019
Home / 2018 / Δεκέμβριος (Page 218)

Χανιά Παρών

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΓΕΜΙΖΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ…

Και Άργος και Εδεσσα ΜΕΣΑ…. Μπράβο Έλληνες….
Ας δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε για την πατρίδα μας

ΑΘΗΝΑ – πλατεία Συντάγματος
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – Λευκός Πύργος
Ν. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ – πλ. Περιβολάκια Κόρινθος & πλ Πλουμιστού Κιάτο
ΧΑΝΙΑ – πλατεία Δημοτικής Αγοράς….
ΑΡΓΟΣ – πλ. Αγίου Πέτρου, Δημαρχείο
ΕΔΕΣΣΑ – Πάρκο Μικρών Καταρρακτών
Ο χάρτης ενημερώνεται συνεχώς…. στείλτε μας την πόλη σας…..
Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ !!!!Πηγή ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΓΕΜΙΖΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ…

Αγία Βαρβάρα, 20-6-1996

Αγία Ηγουμένη, σας φιλώ το χέρι.

Είμαι μητέρα δύο παιδιών και πριν 16 χρόνια, ενώ ήμουν μια κοπέλα όλο ζωή(25), με έπιασε η καρδιά μου και έλεγα ότι η ζωή μου τελειώνει.

Ο άντρας μου αμέσως με πήγε στο Νοσοκομείο, μου έβγαλαν καρδιογράφημα και οι γιατροί μου είπαν ότι δεν είναι η καρδιά μου, αλλά τα νεύρα μου. Από τότε δεν μπορούσα να βγω, γιατί φοβόμουν ότι κάτι θα μου συμβεί. Σε κλειστό χώρο φοβόμουν, σε λεωφορείο δεν ανέβαινα, γιατί κάτι με έπνιγε. Η ζωή μου ήταν πολύ δύσκολη. Ένα να καταλάβετε, ότι ζούσα με ένα εφιάλτη ότι κάτι θα μου συμβεί.

Πήγα στον γιατρό ξανά και μου είπαν ότι έχω θυρεοειδή, ψυχρό όζο, και ότι όλα αυτά μου τα προκαλεί ο θυρεοειδής. Στις 23-9-1983 κάνω εγχείρηση θυρεοειδούς, όλα πήγαν καλά, εγώ όμως ήμουν όλο νεύρα και αυτό να με πνίγει στο λαιμό και το βάρος στο στήθος επί 24ώρου βάσεως το ένιωθα πολύ έντονα. Πάω ξανά στον παθολόγο, του το λέω. Μου λέει: «Θα σου δώσω ένα αγχολυτικό και θα σου περάσει».

Μου δίνει LEXOTANIL 3mg, έπινα μισό το πρωί, μισό το βράδυ, με αποτέλεσμα να νιώθω μεν μαζεμένη, πεσμένη η ενεργητικότητά μου, αλλά σιγά-σιγά μου έγινε απαραίτητο και, εάν δεν το έπινα, ένιωθα ότι χανόμουν και ότι αυτό το χάπι με στήριζε. Αλλά οι φοβίες ούτε που περνούσαν. Και πάλι σκεφτόμουν να κυκλοφορήσω μόνη μου και πάλι φοβόμουν τον κλειστό χώρο. Έτσι περνούσαν τα χρόνια με αυτόν το βραχνά.

Κάποια μέρα ένοιωθα τέτοιες ζαλάδες, που έλεγα χάνομαι. Πάω, κάνω εξετάσεις, μου βρίσκει ο μικροβιολόγος αναιμία πολλή, ο αιματοκρίτης μου κατεβασμένος στο 36. αμέσως πάω στον γιατρό, του δίνω τις εξετάσεις, μου δίνει σίδηρο(MICROFER), για να ανέβει ο αιματοκρίτης. Έπινα σίδηρο χρόνια, έκανα εξετάσεις, ίσα-ίσα που κρατούσε τον αιματοκρίτη εκεί, ώστε να μην πέσει στα χαμηλά όρια.

Επί δεκατρία χρόνια γινόταν αυτό το πράγμα, να ζω με φάρμακα και κάθε μέρα να είμαι άρρωστη. Να ξυπνώ το πρωί και η πρώτη μου δουλειά ήταν να πάρω τα φάρμακά μου, ένα για το θυρεοειδή, ένα LEXOTANIL, ένα MICROFER. Ένα φαρμακείο είχε γίνει το στομάχι μου και, όταν ήθελα να πάω κάπου, πρώτα σκεπτόμουν να βάλω τα φάρμακά μου στην τσάντα μου και μετά όλα τα άλλα. Περνούσαν τα χρόνια και εγώ στεναχωριόμουν για όλη την κατάσταση, τα παιδιά μου μου έλεγαν «πέταξε τα, μαμά, τα φάρμακα», εγώ όμως και με την ιδέα ότι δεν θα πιω τα φάρμακά μου, αρρώσταινα.

Το Φεβρουάριο του 1996 παρακαλούσα το γιατρό μας, τον Άγιο Εφραίμ, να με βοηθήσει να σταματήσω πια το LEXOTANIL που μου είχε γίνει συνήθεια, αλλά και με κατέστρεφε. Παρακαλούσα και έλεγα στον Άγιό μας να με βοηθήσει και να έλθω να Τον προσκυνήσω και, την ώρα που θα φεύγω, να πετάξω και ένα χάπι και να μην ξαναπάρω. Έκλαιγα και παρακαλούσα.

Μία ημέρα του ίδιου μήνα είπαμε με τους γονείς μου και την αδελφή μου, να έρθουμε να προσκυνήσουμε. Όπως είχα τάξει, έβαλα ένα χάπι LEXOTANIL σε αλουμινόχαρτο στην τσάντα μου. Ήλθαμε, προσκυνήσαμε με ευλάβεια, μας δεχτήκατε με αγάπη, Αγία Μητέρα, μας σταυρώσατε με το Άγιο λείψανο του πολυαγαπημένου μας Αγίου και την ώρα που με σταυρώνατε, ώ! τι θεία ευωδία! Σας κοιτώ και ξαναπροσκυνώ. Η ευωδία έντονη και γλυκειά. Σας λέω: «Αγία μητέρα, τι ευωδία είναι αυτή;» «Ο Άγιος» μου λέτε. Με κλάματα, με χαρά προσκυνούσα και παρακαλούσα να έχουμε την υγεία μας και να βοηθήσει τη μικρή μου κόρη στις Πανελλήνιες που δίνει φέτος. Η χαρά μου, η αγαλλίαση μου δεν περιγράφεται.

Με χαρά φύγαμε από τον Άγιο τόπο για το σπίτι μας. Εγώ ξέχασα να πετάξω το χάπι και την επιστροφή το θυμήθηκα και λέω μόνη μου: «Άσε, δεν πειράζει». Όποτε όμως έπαιρνα το χάπι(το LEXOTANIL), μου ερχόταν αναγούλα. Ωστόσο εξακολουθούσα να παίρνω τα χάπια μου, όπως πριν. Ένα βράδυ στον ύπνο μου βλέπω ένα παλληκάρι να μου λέει: «Σταμάτα πια τα χάπια! Δεν σου είπα ότι θα σε βοηθήσω εγώ; Σταμάτα!». Το πρωί ξυπνώ και λέω το όνειρό μου στα παιδιά μου. Από εκείνη την ημέρα έκοψα σαν με μαχαίρι τα χάπια, ούτε που ξαναπήρα LEXOTANIL, που εγώ, για να ξυπνήσω, έστω και στην αυλή που έβγαινα, έπρεπε το χάπι να πιω πρώτα.

Δοξασμένο το όνομά Του, Τον δοξάζω και Τον ευχαριστώ. Πέταξα και LEXOTANIL και MICROFER, έκανα εξετάσεις αίματος και ο αιματοκρίτης μου 45. δοξασμένο να είναι το όνομά Του, δεν θέλω να τα βλέπω τα φάρμακα, νιώθω, όπως πριν με πιάσουν τα νεύρα μου, όλο ζωή, λες και δεν έχω πάρει ποτέ στη ζωή μου φάρμακο.

Τον δοξάζω και Τον ευχαριστώ, γιατί το LEXOTANIL μου κατέβαζε τον αιματοκρίτη και τώρα ζω μια καινούργια ζωή, γεμάτη ενέργεια, χωρίς φόβους ούτε ζαλάδες, χάρη στη βοήθεια του Αγίου μας.

Δοξασμένο να είναι το όνομά Του, χίλιες δόξες να έχει. Σε ευχαριστώ, Αγιέ μου, Σε ευχαριστώ και Σε δοξάζω.

Αγία Ηγουμένη, την ευχή σας.
Ειρήνη Οικονόμου

Πηγή «Σταμάτα πια τα χάπια! Δεν σου είπα ότι θα σε βοηθήσω εγώ; Σταμάτα!»…

Τρομερή ανατροπή από τη Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στην Πόλη! 

Η «βασίλισσα» ξεκίνησε την τέταρτη περίοδο στο -14 (74-60), αλλά πάτησε το… γκάζι και κατάφερε να επικρατήσει 84-82 της Αναντολού Εφές, επιστρέφοντας στις νίκες ύστερα από δύο σερί ήττες (9-2). Μοιραίος για την τουρκική ομάδα ο Μίσιτς, καθώς αστόχησε σε τρίποντο στα 5» πριν τη λήξη, ενώ το σκορ ήταν 82-83. 

Κορυφαίος για τους πρωταθλητές Ευρώπης, που βρέθηκαν ακόμη και στο -15 (69-54), ήταν ο Αγιόν με 20 πόντους και 11 ριμπάουντ, με τον Γιουλ να είχε 12 πόντους και τον Τόμπκινς 10. 

Από το σύνολο του Αταμάν, που έπεσε στο 8-3, ξεχώρισε ο Μερμάν με 19 πόντους και 10 ριμπάουντ, με τον Μίσιτς να είχε 15, τον Λάρκιν 14 και τον Πλάις 13. 

Πολύ γρήγορος από νωρίς ήταν ο ρυθμός του παιχνιδιού με τις δύο ομάδες να συμβαδίζουν και το τέλος της πρώτης περιόδου να τις βρίσκει ισόπαλες (23-23). Το ντέρμπι συνεχίστηκε μέχρι τα μισά του δευτέρου δεκάλεπτου, με τη Ρεάλ να είχε το ελάχιστο προβάδισμα (33-34). Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η Εφές ξεκίνησε την αντεπίθεση με τους Μπομπουά και Μερμάν, πηγαίνοντας στα αποδυτήρια με το +7 (52-45). 

Στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου, η «βασίλισσα» πλησίασε στο καλάθι (52-50), αλλά η τουρκική ομάδα άρχισε να… πυροβολεί έξω από τα 6,75μ., με αποτέλεσμα να φτάσει στο +15 (69-54), στο 26’. Έκτοτε, οι παίκτες του Αταμάν είχαν τον έλεγχο και έτσι το τέλος της τρίτης περιόδου τους βρήκε στο +14 (74-60). 

Φορτσάτη εκκίνηση από τη Ρεάλ στο τέταρτο δεκάλεπτο, κάνοντας ένα 8-0 (74-68), με τους Αγιόν και Τόμπκινς να φέρνουν τη διαφορά στο καλάθι (79-77), στο 37’. Οι παίκτες του Λάσο, όχι μόνο δεν τα παράτησαν, αλλά με τον Γιουλ κατάφεραν να πάρουν το προβάδισμα (82-83), στα 14’’ πριν τη λήξη. Ο Μίσιτς αστόχησε στο τρίποντο της νίκης και ο Ρούντι με 1/2 βολές διαμόρφωσε το τελικό 82-84! 

Τα δεκάλεπτα: 23-23, 52-45, 74-60, 82-84 

ΑΝΑΝΤΟΥΛΟΥ ΕΦΕΣ (Αταμάν): Λάρκιν 14 (2), Μπομπουά 7 , Μπαλμπάι 3 (1), Μότουμ 2, Μοερμάν 19 (3/4 τρίποντα, 10 ριμπάουντ), Πλάις 13 (5 ριμπάουντ), Μίτσιτς 15 (3/7 τρίποντα, 8 ασίστ, 5 λάθη), Άντερσον 3 (1), Ντάνστον 4, Σίμον 2.

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ (Λάσο): Κοζέρ, Ράντολφ 6 (2), Φερνάντεθ 6 (1), Καμπάτσο 9 (2),Αγιόν 20 (10/11 δίποντα, 11 ριμπάουντ), Κάρολ 3 (1), Ταβάρες 7 (1), Γιουλ 12 (2), Ντεκ 3 , Τόμπκινς 10 (2), Τέιλορ 8 (1).

Πηγή Ξέρανε την Εφές με επική ανατροπή η Ρεάλ!


Ναι! Είναι στην Γαλλία του Μικρόν, στην Ευρώπη της Μέρκελ και στον πλανήτη του Ρότσιλντ και των κάθε λογής Σόρος.

Μόνο οι ανόητοι πιστεύουν ακόμα, ότι μπορεί ο φασισμός να επιστρέψει με την ίδια μορφή, δυο φορές στο ιστορικό προσκήνιο. Κάθε φορά αλλάζει μορφή, αλλιώς πως θα γινόταν αποδεκτός, αν όλοι γνώριζαν από την αρχή τι είναι; Ο Ναζισμός είναι πλέον τελείως απαξιωμένος στη συλλογική συνείδηση και σβάστικες και συναφή δεν γίνονται ξανά δεκτά. Η ιστορία ξεγελά, αλλά δεν ξεγελιέται. Όσοι δαχτυλοδείχνουν τον δήθεν Ναζισμό και τον επισείουν ως φάντασμα, είναι για να στρέψουν την προσοχή από τον νέο φασισμό που ήρθε ολοταχώς αυτή τη φορά με άλλο, λιμπεραλιστικό προσωπείο. Με χαμόγελα, υποσχέσεις, ενώσεις δικαιώματα. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να πέσει το προσωπείο και να φανεί η αυταρχικότητα και το έλλειμμα της δημοκρατίας. Πρώτα στην Γαλλία του τραπεζο-υπάλληλου Μακρόν για συγκεκριμένους λόγους. Ίσως σύντομα και στην Ελλάδα για άλλους, εθνικούς. Αυτή είναι η καθεστωτική Ευρώπη και η φωτογραφία είναι αδιάψευστος μάρτυς.
Έχω επισημάνει και παλαιότερα τη σημασία που έχει για την κατανόηση των γεγονότων, η σημειολογία που περικλείει κάθε εικόνα. Κινήσεις, εκφράσεις, γενική ατμόσφαιρα κλπ. Εδώ, σε αυτήν την πρωτοφανή εικόνα που θυμίζει Συρία και αιχμάλωτους του ΙΣΙΣ, τόσο η σημειολογία, όσο και τα μηνύματα που εκπέμπει σκοπίμως στους αποδέκτες της είναι απολύτως σαφή, Οι μαθητές αντιμετωπίζονται ως αιχμάλωτοι εχθροί πολέμου και όποιος άλλος τους μιμηθεί θα έχει την ίδια τύχη, λέει το μήνυμα.
Προσέξτε όμως, ότι σκοπός δεν είναι η απλή σύλληψη τους, αλλά ο δημόσιος εξευτελισμός προς παραδειγματισμό. Όχι η αδρανοποίηση τους, αλλά η εξουθένωση. Δεν τους έχουν ούτε καν υπό περιορισμό και αξιοπρεπώς όρθιους, όπως θα άρμοζε σε αληθινούς αιχμαλώτους, αλλά γονατιστούς και με τα χέρια πίσω από το κεφάλι. Και μιλάμε για 12χρονα και 13χρονα παιδιά.
Ξεκάθαρος σκοπός η ψυχολογική επιβολή της ισχύος του κράτους. Και αυτό ισχύει κατεξοχήν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το σπάσιμο του τσαμπουκά, η διαπόμπευση, ο εξευτελισμός, η άμβλυνση της θέλησης για περαιτέρω αντίσταση, η εκδίκηση του συστήματος απέναντι τους.
Στην Γαλλία του 2018!
Σιλβουπλέ!!



Γεράσιμος ΓερολυμάτοςΠηγή Ναι! Είναι στην Γαλλία του Μικρόν, στην Ευρώπη της Μέρκελ και στον πλανήτη του Ρότσιλντ και των κάθε λογής Σόρος.

Ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ υποδέχεται τη Φενέρμπαχτσε στο πλαίσιο της 11ης αγωνιστικής της EuroLeague και ο πολυνίκης κόουτς στην ιστορία του θεσμού επιστρέφει στο γήπεδο όπου εργάστηκε για 13 χρόνια, συνδυάζοντας την παρουσία του στο ΟΑΚΑ με τις μεγαλύτερες επιτυχίες στη σύγχρονη ιστορία του «τριφυλλιού».

Ο Ομπράντοβιτς βρέθηκε ξανά στα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ και η κάμερα της EuroLeague κατέγραψε τις στιγμές.

Πηγή BINTEO: Η επιστροφή του Ομπράντοβιτς στο ΟΑΚΑ

Δανάη Κισκήρα – Μπαρτσώκα

Η προσπάθεια ενοχοποίησης του θύματος ήταν κάτι που θεωρητικά όλοι περιμέναμε ότι θα συμβεί σχετικά με τον βιασμό και τη δολοφονία της 21χρονης φοιτήτριας στη Ρόδο.

Αν και…
στη συγκεκριμένη περίπτωση, το θύμα, εξαρχής παρουσιάστηκε ως γόνος καλής οικογενείας, προκειμένου να τονιστεί ο καθωσπρεπισμός που επιβάλλεται από το σάπιο μυαλό αυτής της κοινωνίας, στο οποίο επικρατεί η άποψη «τα θελε ο κώλος της» σχεδόν για όλα τα ανάλογα περιστατικά.

Αν λοιπόν είσαι σεμνή κορίτσι από σπίτι ή ακόμα καλύτερα και παρθένα, τότε ναι μπορείς να θεωρηθείς θύμα. Οτιδήποτε παραπάνω λειτουργεί ως ενοχοποιητικό στοιχείο.

Παρόλα αυτά ξέρουμε πολύ καλά πως όταν κάποιος θέλει να λοιδορήσει θα το κάνει.

Και ο αρθρογράφος που θα ασχοληθούμε παρακάτω κάνει αυτό ακριβώς. Λοιδορεί.

Με ένα εμετικό κείμενο, στο οποίο καλεί όλες τις νέες γυναίκες να παραδειγματιστούν (!) από το τραγικό συμβάν και να προσέχουν το πως φέρονται και τι φοράνε, προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες στην 21χρονη Ελένη Τοπαλούδη γιατί… «τι δουλειά είχε με αυτούς τους δύο;»

Έχει ένα δίκιο, συνήθως οι βιαστές γράφουν στο μέτωπο ένα μεγάλο ΒΙΑΣΤΗΣ.

«Η άτυχη κοπέλα ήταν προφανώς μια καλή μαθήτρια και πέρασε στο πανεπιστήμιο σε ένα πανέμορφο νησί. Ήθελε να κάνει τη ζωή της. Απόφασή της. Ανέλαβε και τα ρίσκα της» γράφει.

Αφού, εξηγεί το απαραίτητο ήταν καλή μαθήτρια -γιατί αν δεν ήταν θα υπήρχε και ένας λόγος παραπάνω για να βιαστεί και να δολοφονηθεί ας πούμε – καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αφού ήθελε να ζήσει τη ζωή της (ο τόνος φανταζόμαστε πως είναι κάπως ειρωνικός), ανέλαβε τα ρίσκα της. Λέει ανέλαβε τα ρίσκα της. Το λέει.

Ναι. Ανέλαβε τα ρίσκα της να γεννηθεί γυναίκα.

Στη συνέχεια φυσικά κατηγορεί το θύμα υποστηρίζοντας πως «δεν έπρεπε ποτέ να επιβιβαστεί σε ένα βανάκι με πρακτικά δύο αγνώστους και προορισμό ένα εξοχικό στο μέσω του χειμώνα».

«Τα παιδιά όταν αρχίζουν να ενηλικιώνονται βγαίνοντας από το σπίτι, μας αρέσει ή όχι, πρέπει να είναι υποψιασμένα. Τα κορίτσια ένα επίπεδο περισσότερο. Μερικές ελκυστικές φωτογραφίες, ένα στιλ οικειότητας και δε θέλει πολύ να βρεθεί ένας άνθρωπος στο στόχαστρο νταγκλαράδων που γύμνασαν το σώμα αλλά όχι το μυαλό και την ψυχή».

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο συγκεκριμένος λέει ότι η 21χρονη ήταν, ελαφρώς, ανυποψίαστη, πράγμα για το οποίο ευθύνεται η οικογένειά της που δεν την πονήρεψε. Όσο για τις φωτογραφίες και για την οικειότητα, από μόνα τους αποτελούν, για τον ίδιο, πειστήριο ενοχής. Γιατί αν ο άλλος είναι βιαστής δεν φταίει αυτός, φταις εσύ που προκαλείς, που βγάζεις σέλφι με τα χείλια σουφρωμένα, που φοράς μίνι και που μιλάς σε κάποιον όταν τον γνωρίζεις.

Κουλτούρα του βιασμού. Τόσο απλά, τόσο τραγικά και τόσο σιχαμένα.

Αξίζει να επισημανθεί πως απόψεις σαν κι αυτή, είναι από τους βασικότερους λόγους που τα εν ζωή θύματα σεξουαλικών επιθέσεων, δεν καταγγέλλουν το έγκλημα. Δεν αντέχουν τον δημόσιο εξευτελισμό στον οποίο και υποβάλλονται στη δικαστική αίθουσα, όπου και οι δικηγόροι του εκάστοτε δράστη προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το ίδιο το θύμα.

Για την ιστορία το απαράδεκτο αυτό κείμενο, γράφτηκε από κάποιον Στρατή Μαζίδη και δημοσιεύτηκε στο freepen.gr…

documentonews.gr

Πηγή Η δημοσιογραφία της ξεφτίλας και η κουλτούρα του βιασμού…

H γαλλική έκδοση του λογαριασμού της UEFA στο Twitter τρέλανε κόσμο με μια τρομερή γκάφα.

Συγκεκριμένα, οι διαχειριστές της σελίδας κάλεσαν τον κόσμο να ψηφίσει ποιος είναι ο καλύτερος παίκτης του Champions League, που αγωνίζεται με το νούμερο 7.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι περισσότεροι θα επέλεγαν τον Κριστιάνο Ρονάλντο, όμως το όνομα του Πορτογάλου σταρ έλειπε από τη λίστα των υποψηφίων για κάποιον… μυστήριο λόγο!

Τα ονόματα των υποψηφίων ήταν τα εξής: Κουτίνιο (Μπαρτσελόνα), Εμπαπέ (Παρί Σεν Ζερμέν), Γκριεζμάν (Ατλέτικο Μαδρίτης), Μαριάνο (Ρεάλ Μαδρίτης), Στέρλινγκ (Μάντσεστερ Σίτι) και Ριμπερί (Μπάγερν Μονάχου).

Πηγή Αδιανόητη γκάφα της UEFA και τρελό… χουνέρι στον Ρονάλντο (ΦΩΤΟ)

Η Μπιγιονσέ θα τραγουδήσει στον γάμο της κόρης του πλουσιότερου άνδρα της Ινδίας, του Μουκές Αμπάνι, όπου θα δώσουν το παρόν και αστέρες του Μπόλιγουντ, ενώ οι καλεσμένοι θα μεταβούν αεροπορικώς με 100 ναυλωμένες πτήσεις για να παραστούν στις γεμάτες χλιδή εκδηλώσεις.

Η Ίσα Αμπάνι, 27 ετών, θα παντρευτεί με τον Ανάντ Πιράμαλ, ηλικίας 33 ετών, στην οικονομική πρωτεύουσα της χώρας, το Μουμπάι (Βομβάη), την προσεχή Τρίτη, ωστόσο η γιορτή ενόψει του γάμου ξεκινά από αυτό το Σαββατοκύριακο στην πόλη Ουνταϊπούρ και θα διαρκέσει τρεις ολόκληρες ημέρες, με χορό, τραγούδι και παραδοσιακά τελετουργικά.

Οι καλεσμένοι θα έχουν τη δυνατότητα, με τη βοήθεια μιας εφαρμογής στα κινητά τους, να γνωρίζουν οποιαδήποτε ώρα και στιγμή τον χρόνο και τον τόπο των διάφορων εκδηλώσεων, μεταξύ αυτών μιας ιδιωτικής συναυλίας της Μπιγιονσέ.

Περισσότερες από 100 ναυλωμένες πτήσεις αφίχθησαν στο αεροδρόμιο του Ουνταϊπούρ, είπε στο Reuters πηγή στις αρχές του αεροδρομίου, που δεν ήθελε να κατονομαστεί.

Αστέρες του Μπόλιγουντ, όπως η Πριγιάνκα Τσόπρα, που παντρεύτηκε την περασμένη εβδομάδα, θα παραστούν επίσης στον γάμο.

Ινδικά ΜΜΕ εικάζουν ότι στη λίστα των καλεσμένων περιλαμβάνονται ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον με τη σύζυγό του Χίλαρι Κλίντον.

Προς το παρόν δεν έχει γίνει γνωστή η αμοιβή που θα καταβληθεί στη διάσημη τραγουδίστρια για την εμφάνισή της στις εκδηλώσεις.

Ο γάμος αυτός θα ενώσει δύο από τις οικογένειες της Ινδίας με τη μεγαλύτερη επιρροή.

Ο Αμπάνι, πρόεδρος της Reliance Industries, διαθέτει περιουσία που αγγίζει τα 47 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το περιοδικό Forbes. Η οικογένεια Πιράμαλ δραστηριοποιείται στον φαρμακευτικό και τον μεσιτικό τομέα και, σύμφωνα με δημοσίευμα στο ενημερωτικό περιοδικό India Today, προσέφερε στο ζευγάρι μια έπαυλη με θέα στη θάλασσα έκτασης 4.465 τετραγωνικών μέτρων στο Μουμπάι.

Πολλοί στην Ινδία, όπου εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις προετοιμασίες, μεταξύ αυτών τους αρραβώνες του ζευγαριού στο πολυτελές ξενοδοχείο Villa D’Este στη λίμνη Κόμο στην Ιταλία, παρουσία περισσότερων από 600 προσκεκλημένων.

Εφημερίδες και ιστότοποι στη χώρα περιγράφουν λεπτομερώς τις εκδηλώσεις, τα κοσμήματα και τα ρούχα που φέρουν την υπογραφή των σπουδαιότερων σχεδιαστών μόδας της Ινδίας.

Στο προσκλητήριο του γάμου περιλαμβάνονται κοσμήματα και πολύτιμοι λίθοι, που προσφέρθηκαν σε ένα φλοράλ κουτί, με κόστος για το καθένα εξ αυτών στα 4.236 δολάρια, μετέδωσε το India Today.

Πηγή Αστέρες και επίδειξη πλούτου στον γάμο της κόρης του πλουσιότερου άνδρα της Ινδίας

«Το να ορίζει κάποιος την πορεία και να τη διατηρεί είναι μια αναγκαιότητα για να κυβερνήσει τη Γαλλία, αλλά κανένας φόρος δεν…
αξίζει να θέσει σε κίνδυνο την ενότητα του έθνους. Θα έπρεπε να ήμασταν κουφοί για να μην ακούσουμε την οργή των Γάλλων». Τάδε έφη Εντουάρ Φιλίπ, ο πρωθυπουργός του wanna be «Ναπολέοντα» προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, ανακοινώνοντας την ολική οπισθοχώρηση μπροστά στη μαζική κινητοποίηση των «κίτρινων γιλέκων» και τον κίνδυνο γενικής πολιτικής αποσταθεροποίησης στη Γαλλία.

Φυσικά ο κίνδυνος αυτός δεν έχει αποφευχθεί ακόμα, αφού η επιθετική νεοφιλελεύθερη πολιτική του Μακρόν υπέρ των πλουσίων και των επιχειρήσεων και εις βάρος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων είναι η ουσία του πολιτικού του προγράμματος. Είναι το αντίδωρο που προκατέβαλε στο Βερολίνο για να προχωρήσει –υποτίθεται– η εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης, χωρίς φυσικά μέχρι σήμερα κάποιο απτό αποτέλεσμα, αφού απ’ ό,τι φαίνεται οι υποψήφιοι διάδοχοι της Μέρκελ δεν πρόκειται να αλλάξουν τη ρότα της γερμανικής πολιτικής.

Ακούγεται σαν ανέκδοτο λοιπόν να μιλά ο Γάλλος πρωθυπουργός για «ενότητα του έθνους», τη στιγμή που οι άκρως ταξικές επιλογές της κυβέρνησης διχάζουν διαρκώς τη γαλλική κοινωνία και προκαλούν την «οργή των Γάλλων». Ηδη στον χορό μπαίνουν, με διαφορετικές ταχύτητες, μαθητές λυκείων, αγρότες, έμποροι, συνταξιούχοι, συνδικάτα και οικολογικές οργανώσεις. Οι κινητοποιήσεις έχουν κοστίσει –μέχρι στιγμής– τη ζωή τεσσάρων ανθρώπων και τον τραυματισμό εκατοντάδων, αφού βασικό χαρακτηριστικό τους –πλην της έλλειψης ηγεσίας και κομματικής ή συνδικαλιστικής εκπροσώπησης– είναι οι βίαιες εκδηλώσεις. Φυσικά, όπως έγραψε στον «Γκάρντιαν» ο Τζον Λίχφιλντ, «η Γαλλία είναι μια Δημοκρατία που έχει θεμελιωθεί πάνω στη λαϊκή βία και η πολιτική τρέχει εδώ στους δρόμους πιο γρήγορα απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη δυτική Δημοκρατία».

Αυτό που έχει να επιδείξει η χώρα είναι μια σειρά «απρόσμενων» εξεγέρσεων, ένα είδος πολιτικού αιφνιδιασμού. Η έκρηξη του 1968, εν μέσω μιας περιόδου υλικής ευημερίας και καταναλωτισμού, ήρθε σαν προάγγελος της πετρελαϊκής κρίσης της δεκαετίας του ’70 και των οικονομικών και κοινωνικών συνεπειών της. Το 2005, με πρόεδρο τον Ζακ Σιράκ και υπουργό Εσωτερικών τον «σκληρό» Νικολά Σαρκοζί, η εξέγερση των προαστίων έφερε στο φως τους «αόρατους» φτωχούς μετανάστες που η Γαλλία έχει κρύψει καλά σε υποβαθμισμένες και πάμφτωχες συνοικίες, λειτουργώντας σαν προάγγελος ενός διχασμού βασισμένου εκτός όλων των άλλων και στην πολιτική διακρίσεων που φούντωσε αργότερα το κόμμα των Λεπέν.

Σήμερα, μέσα σ’ ένα δεξιόστροφο και συντηρητικό κλίμα πανευρωπαϊκά, οι Γάλλοι ξεκινούν να διαμαρτύρονται για τα καύσιμα, αλλά σιγά σιγά η ατζέντα γεμίζει και η αντίσταση γίνεται ενάντια: στη θεαματική πτώση της αγοραστικής δύναμης των πολλών, τη μείωση της φορολογίας στις μεγάλες επιχειρήσεις και στους εύπορους, τη μείωση των μισθών τα τελευταία χρόνια, την υποβάθμιση του συστήματος κοινωνικής προστασίας, τη μεταρρύθμιση των εξετάσεων για τα ΑΕΙ, αλλά και την ανυπαρξία μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Ο Μακρόν εμφανίστηκε σαν Μεσσίας, λόγω της καταβαράθρωσης του παλιού κομματικού συστήματος, αλλά σήμερα κινδυνεύει να μετατραπεί και αυτός σε εξιλαστήριο θύμα μιας κοινωνικής κρίσης που καταπίνει όσους υλοποιούν το νεοφιλελεύθερο δόγμα. Να δούμε εάν οι Γάλλοι για ακόμα μία φορά θα ανοίξουν κάποιον δρόμο ελπίδας για την Ευρώπη ή τελικά ο αγώνας τους θα αφομοιωθεί από τη ρουτίνα της διαχείρισης…

Τάσος Τσακίρογλου

Πηγή Η αλαζονεία προκαλεί κωφότητα…

Δυστυχώς ο ρατσισμός υπάρχει…

Αυτό το βίντεο δείχνει διάφορες μελέτες συγκρίνοντας τον τρόπο ζωής ένος μαύρου άνθρωπου με ένος λευκού στην Αμερική.

Πηγή

The post Η σύγκριση ενός μαύρου με έναν λευκό άνθρωπο θα σας κάνει να ξανασκεφτείτε τον Ρατσισμό! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η σύγκριση ενός μαύρου με έναν λευκό άνθρωπο θα σας κάνει να ξανασκεφτείτε τον Ρατσισμό!