26 September, 2017
Home / Ελλαδα (Page 84)

Σε δίκη πανεπιστημιακός γιατρός από τη Θεσσαλονίκη που διατηρούσε ιδιωτικό ιατρείο χωρίς να το δηλώσει

Σύμφωνα με βούλευμα τού Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, πρόκειται για

αναπληρωτή καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ που κατηγορείται ότι για 10 χρόνια είχε  ιδιωτικό ιατρείο, που δεν είχει δηλώσει προκειμένου να  εισπράττει  κανονικά τα επιδόματα που προβλέπονται για τους πανεπιστημιακούς που δεν έχουν ιατρείο. Το ύψος της απάτης που του αποδίδεται ανέρχεται σε 98.000 ευρώ.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε κατόπιν καταγγελίας, από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Υγείας και Πρόνοιας. Όπως αναφέρεται στο βούλευμα ο 67χρονος χειρουργός υπέβαλε δήλωση στο τμήμα μισθοδοσίας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ ότι δεν ασκεί ιδιωτικό έργο, ενώ προσκόμισε στην αρμόδια ΔΟΥ βεβαίωση διακοπής επιτηδεύματος.

Το Δικαστικό Συμβούλιο έκανε δεκτό το πόρισμα των ελεγκτών, οι οποίοι διαπίστωσαν στην έρευνα τους ότι ο κατηγορούμενος γιατρός είχε μισθώσει τμήμα του ιδιωτικού του ιατρείου σε συνάδελφό του και στον υπόλοιπο χώρο δεχόταν ο ίδιος ασθενείς, παράλληλα, πραγματοποιούσε και χειρουργεία σε ιδιωτική κλινική.

Σύμφωνα με το πόρισμα των επιθεωρητών η δράση του αφορά την περίοδο 2002 – 2011, με εξαίρεση ένα 7μηνο κατά το εν λόγω διάστημα, όταν απουσίαζε με εκπαιδευτική άδεια.

Σε δίκη πανεπιστημιακός γιατρός από τη Θεσσαλονίκη που διατηρούσε ιδιωτικό ιατρείο χωρίς να το δηλώσει

Νέο σαφάρι ελέγχων στη Γιαννιτσών για παράνομα εκδιδόμενες

Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι κατά τους οποίους εντοπίστηκαν παράνομα εκδιδόμενα πρόσωπα.

Στο πλαίσιο συστηματικών ελέγχων αλλά και ελέγχων με τη μορφή ειδικών δράσεων που διενεργούν αστυνομικοί διαφόρων Υπηρεσιών της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, κατά το τελευταίο 24ωρο, στην ευρύτερη περιοχή της οδού Γιαννιτσών, εντοπίστηκαν συνολικά δεκαεννέα 19 άτομα που εκδίδονταν παράνομα σε υπαίθριους χώρους. Συγκεκριμένα εντοπίστηκαν: 13 αλλοδαπές  και 6 Ελληνίδες. Σε βάρος τους βεβαιώθηκαν πταισματικές παραβάσεις που αφορούν στη Νομοθεσία «Περί εκδιδομένων επ’ αμοιβή προσώπων».

 

Νέο σαφάρι ελέγχων στη Γιαννιτσών για παράνομα εκδιδόμενες

Στο πλευρό του Γιώργου Φιλιππάκη και ο Γιάννης Κανελλάκης: Και δύο, και τρεις βόμβες (ΦΩΤΟ)
Σε… «γραμμή Φιλιππάκη» κινείται και ο Γιάννης Κανελλάκης.
 Ο γνωστός δημοσιογράφος, με κείμενό του που ανήρτησε στο Facebook, τάχθηκε υπέρ της άποψης που διατύπωσε ο συνάδελφός του και μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, δίνοντας μάλιστα στην ανάρτησή του τον τίτλο: «Και δύο και τρεις βόμβες».
 
Συγκεκριμένα, ο κ. Κανελλάκης έγραψε:
 
«Αντί ο μεγαλοτραπεζίτης και πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, να απαντήσει στα απανωτά και επίμονα ερωτήματα, για το μέγεθος της περιουσίας του σήμερα, που έχει αποκτήσει μαζί με την σύζυγό του, καταθέτει μηνύσεις σε βάρος δημοσιογράφων, οι οποίοι διατυπώνουν απόψεις και σχόλια σχετικά με την «πορεία, τα έργα και τις πράξεις πουλημένων πολιτικών», οι οποίοι αγνοούν τα «πάθη, τα μαρτύρια, την φτώχεια και τις περιπέτειες» στα οποία έχουν οδηγήσει τις τελευταίες δεκαετίες τον ελληνικό λαό και συνεχίζουν να πλουτίζουν σε βάρος του!
 
Εγώ δεν θα … τσιγκουνευτώ τις… βόμβες-πακέτα που θα μπορούσαν να «σκάσουν» στα πόδια του κάθε Στουρνάρα και άλλων διεφθαρμένων πολιτικών, αλλά όπως λένε συμπολίτες μας, «δεν θα ήταν καθόλου παράλογο να έσκαγαν δύο και τρεις βόμβες στα πόδια και του Στουρνάρα και του Παπαντωνίου και του Αλογοσκούφη και του Σουφλιά και του Καραμανλή και του Παπακωνσταντίνου και πολλών άλλων διεφθαρμένων πολιτών, οι οποίοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την οικονομική τραγωδία, την εξόντωση, την εξαθλίωση και την χρεοκοπία, που ζει σήμερα ο ελληνικός λαός!».
 
Τα πρωτοφανή οικονομικά μέτρα, τα μνημόνια, και τόσα άλλα βάρβαρα χαράτσια, που καλούνται να πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες, είναι αποτέλεσμα της διεφθαρμένης, βρώμικης και διαπλεκόμενης πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών και πρέπει οι ένοχοι, όπως είπε και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, Καρ. Παπούλιας, να πληρώσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο!
 
Και φυσικά οι συμπολίτες μας δεν σταματούν μόνο στις καταγγελίες τους κατά των διεφθαρμένων και απατεώνων πολιτικών, αλλά μιλούν και για τα βαποράκια, τρωκτικά και πουλημένα «δημοσιογραφάκια της δημοσιογραφίας της λάσπης και της εξάρτησης», για τα οποία «δεν θα είχαν αντίρρηση αν στα πόδια κάποιων απ’ αυτούς έσκαγαν βόμβες-πακέτα προς παραδειγματισμό!!!». Αυτά προς το παρόν…».
 

  topontiki.gr

 

 

 

Στο πλευρό του Γιώργου Φιλιππάκη και ο Γιάννης Κανελλάκης: Και δύο, και τρεις βόμβες (ΦΩΤΟ)

Μισθός κάθε μήνα στον καθένα χωρίς κριτήρια. Πολύ καλό και ίσως (κάποτε) αληθινό

«Χρειαζόμαστε μια κοινωνία που μετρά την πρόοδο όχι μόνο μέσω του ΑΕΠ, αλλά και από το πόσοι από εμάς συμμετέχουν ουσιαστικά στην κοινωνία. Πρέπει να εξερευνήσουμε ιδέες όπως το καθολικό βασικό εισόδημα, ώστε να δώσουμε στον καθένα το μαξιλάρι να δοκιμάζει καινούρια πράγματα. Αυτό είναι τμήμα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου για τη γενιά μας».

 

«Πάει για πρόεδρος;», αναρωτήθηκαν όσοι άκουσαν τον ιδρυτή του Facebook να απευθύνεται με τα παραπάνω λόγια στους φετινούς απόφοιτους του Χάρβαρντ. Απηχώντας την ατζέντα των τεχνολογικών κολοσσών, ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ πρόσθεσε το δικό του όνομα στους υπερασπιστές ενός θεσμού, που αποκτά ολοένα και περισσότερους οπαδούς: του βασικού καθολικού εισοδήματος.

Από τον Τόμας Μουρ και τον Τόμας Πέην, μέχρι τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, το Μπέρναρντ Ράσελ, τους οικονομολόγους Γκάλμπρεηθ και Σάμιουελσον, αλλά και τον Γάλλο Σοσιαλιστή Αμόν, η ιδέα ενός μηνιαίου μισθού που θα δίνεται χωρίς κριτήρια σε κάθε πολίτη, ώστε αυτός να τα ξοδεύει όπως θέλει, κερδίζει διαρκώς έδαφος στη δημόσια συζήτηση. Το βασικο εισόδημα διασφαλίζει ότι όλοι θα βρίσκονται τουλάχιστον στο όριο διαβίωσης, χωρίς να υπάρχουν κριτήρια για το πως θα ξοδεύουν τα χρήματά τους. Έτσι όλοι οι πολίτες – φτωχοί και πλούσιοι – θα έχουν τον απαραίτητο χρόνο και τα μέσα να βρουν δουλειά ή να αναζητήσουν καλύτερη, να έχουν πρόσβαση σε ποιοτική υγεία, εκπαίδευση, πολιτισμό ή απλά να αποταμιεύουν και να μην αναγκάζονται να περνούν το δυσβάσταχτο κατώφλι της φτώχειας.

Η ιδέα έχει βάση και είναι επίκαιρη, λένε οι υποστηρικτές. Η κρίση του 2008 αποκάλυψε ένα διαρθρωτικό πρόβλημα, το οποίο φώτισε στη συνέχεια το έργο του Γάλλου οικονομολόγου Τομά Πικετύ. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα ανακυκλώνει κέρδη στο δικό του σύννεφο, το κεφάλαιο κινείται ανεξέλεγκτα, ενώ δεν επενδύει στην πραγματική οικονομία. Τις τελευταίες δεκαετίες τα εισοδήματα από τίτλους (ακίνητα, μετοχές) έχουν υπερβεί τα εισοδήματα από εργασία. Δηλαδή η εργασία χάνει σε αξία, η μεσαία τάξη δεν ζει καλύτερα και η υπερσυγκέντρωση πλούτου στην κορυφή αυξάνεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Στις προηγμένες οικονομίες η αυτοματοποίηση και ο ανασυνδυασμός της έρευνας και της πατέντας, αναμένεται να στερήσει και άλλες θέσεις εργασίας, που σήμερα θεωρούμε αυτονόητες. Όσοι μελετούν τους τεχνολογικούς και βιομηχανικούς κολοσσούς στις Η.Π.Α. καταγράφουν ότι δεν παράγονται αρκετές θέσεις εργασίας που να αντιστοιχούν στα υψηλά τους κέρδη. Η εξέλιξη αυτή παράγει εντάσεις και τριβές στη μεσαία τάξη, που έρχεται αντιμέτωπη με την ανεργία, το φόβο αυτής και τη γενικευμένη ανασφάλεια. Στην πράξη μιλάμε για ευέλικτη εργασία, σταθερούς ή μικρότερους μισθούς, μια ανάπτυξη χωρίς δουλειές. Η ανισότητα αυτή δεν ειναι προσωρινή, αλλά διαρθρωτική, βρισκεται δηλαδή μέσα στο μοντέλο ανάπτυξης. Μοιραία, το πρόβλημα στο κοινωνικό τερέν μεταφέρεται στις πολιτικές επιλογές: Brexit, Τραμπ, Λε Πεν, Βίλντερς, Εναλλακτική για τη Γερμανία και ο κατάλογος θα μεγαλώσει. Αντί όμως οι ελίτ να ασχοληθούν σοβαρά με το πρόβλημα, βαφτίζουν τις ανησυχίες «λαϊκισμό»και συχνά, μετά-αλήθεια. Δηλαδή «φταίνε» οι πολίτες που δεν καταλαβαίνουν και όχι οι πολιτικές που παράγουν το πρόβλημα..

Παρόμοια επιχειρήματα μπορεί να επιστρατεύσει κανείς και στη δική μας ελληνική περίπτωση. Μπορεί η κρίση να στερεί κεφάλαια από τις επιχειρήσεις να αυτοματοποιηθούν και οι μηχανές να μη μας απειλούν άμεσα, αλλά τα υπόλοιπα φαινόμενα είναι εδώ: γήρανση, ανισότητες, φτωχοποίηση, υπερφορολόγηση στριμώχνουν εδώ και μια εφταετία τη μεσαία τάξη. Η Ελλάδα ήταν από τις τελευταίες χώρες της ΕΕ, όπου δεν υπήρχε ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ως μαξιλάρι ασφαλείας για τις φτωχές και πολυ φτωχές οικογένειες. Η συζήτηση για το βασικό καθολικό εισόδημα δεν έχει ανοίξει. Με δεδομένη όμως την υψηλή και επίμονη ανεργία, ιδιαίτερα στα ηλικιακά γκρουπ των νέων και όσων είναι κοντά στη σύνταξη θα μπορούσε να βρει εφαρμογή ως μια «διαγενεακή μεταβίβαση» σε νέους να βρουν δουλειά, ένας μισθός που θα βοηθήσει τις γυναίκες να επιστρέψουν στην εργασία είτε ως μαξιλάρι ασφαλείας για όσους δυσκολεύονται να βρουν εργασία σε προχωρημένη ηλικία.

Από τον Τόμας Μουρ και τον Τόμας Πέην, μέχρι τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, το Μπέρναρντ Ράσελ, τους οικονομολόγους Γκάλμπρεηθ και Σάμιουελσον, αλλά και τον Γάλλο Σοσιαλιστή Αμόν, η ιδέα ενός μηνιαίου μισθού που θα δίνεται χωρίς κριτήρια σε κάθε πολίτη, ώστε αυτός να τα ξοδεύει όπως θέλει, κερδίζει διαρκώς έδαφος στη δημόσια συζήτηση.

Από την άλλη, οι αρνητές ή επικριτές της ιδέας βάζουν εξίσου ισχυρά επιχειρήματα στο τραπέζι. Η εργασία δεν είναι μόνο μέσο βιοπορισμού, αλλά και αυτοεκτίμησης, κοινωνικοποίησης, συγκρότησης και κυρίως, αυτονομίας λένε. Τι θα γίνει αν αφαιρέσεις αυτές τις αξίες από τον πολίτη, απορούν οι φιλελεύθεροι. Αν αυτός αγοράζει ιδιωτικές υπηρεσίες, τι θα απογίνει η δημόσια υγεία, η εκπαίδευση και πρόνοια; Μεταβιβάσεις και επιδόματα πρέπει να πηγαίνουν χέρι-χέρι με ένα σύνολο κοινωνικών υπηρεσιών για όλους, επιχειρηματολογούν οι σοσιαλδημοκράτες.

Όμως η συζήτηση διεξάγεται κυρίως σε ιδεολογικό επίπεδο. Σε πρακτικό επίπεδο, δεν έχουμε αρκετά δεδομένα. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι για να έχουμε καθαρή εικόνα, ο θεσμός πρέπει να εφαρμοστεί αδιάκοπα σε βάθος δύο τουλάχιστον χρόνων, σε μεγάλο εύρος πληθυσμού και χωρίς να συνδέεται με κριτήρια για το πως θα ξοδεύεται από τους παραλήπτες. Στην καθαρή του δηλαδή μορφή εφαρμόστηκε μόνο σε δύο χώρες: στον Καναδά την περίοδο 1974-79 (10.000 πολίτες) και στην Ινδία την περίοδο 2011-13 (6.000) πολίτες. Φέτος ξεκίνησε η πιλοτική του εφαρμογή στη Φινλανδία, στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας και προγραμματίζεται στο Οντάριο του Καναδά και στην Κένυα, προωθείται αποσπασματικά από ιδρύματα σε πολιτείες των Η.Π.Α., ενώ απορρίφθηκε πρόσφατα στην Ελβετία μετά από σχετικό δημοψήφισμα.

Απ΄όσα γνωρίζουμε το μέτρο είχε θετικές επιπτώσεις όπου εφαρμόστηκε: δεν αυξήθηκε η ανεργία, περισσότεροι νέοι πήραν απολυτήριο Λυκείου, βελτιώθηκε η διατροφή και η υγεία, μειώθηκε ο αλκοολισμός, ιδρύθηκαν επιχειρήσεις, βελτιώθηκε η γονική μέριμνα. Άρα γιατί τόση επιφυλακτικότητα;

Η απάντηση είναι ταυτόχρονα και ερώτηση. Ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό; Σε μια περίοδο που η σοσιαλδημοκρατία χάνει συμμάχους που θα πίεζαν «από κάτω», δεν ειναι εύκολο τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Αλλά ακόμη και αν το βάλουν, μήπως μια τέτοια, άμεση μεταβίβαση παγιώσει, αντί να μειώσει τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες; Φανταστείτε ξαφνικά τους δικαιούχους του επιδόματος να επιλέγουν ακριβότερο ενοίκιο, βελτιώνοντας ουσιαστικά την οικονομική κατάσταση όσων έχουν ακίνητη περιουσία. Ή να μειώνονται και να ιδιωτικοποιούνται οι υπηρεσίες υγείας, οδηγώντας σε μεγαλύτερη ανισότητα. Η απάντηση δεν είναι εύκολη, ουτε το μέτρο από μόνο του μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Η προσαρμογή του σε κάθε κοινωνία είναι ξεχωριστή υπόθεση. Όπως και η ένταξή του σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα για τη δίκαιη μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους και την προσαρμογή του στις σταδιακά άνισες και γερασμένες κοινωνίες της Δύσης.

huffingtonpost.gr

Μισθός κάθε μήνα στον καθένα χωρίς κριτήρια. Πολύ καλό και ίσως (κάποτε) αληθινό

Αντίστροφη μέτρηση για τις Πανελλήνιες- Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα

Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε το πρόγραμμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων του 2017. Οι μαθητές των ΕΠΑΛ θα εξεταστούν στο πρώτο μάθημα την Τρίτη 6 Ιουνίου, ενώ οι μαθητές των Γενικών Λυκείων θα κάνουν πρεμιέρα στις 7 του μηνός. Και οι δύο κατηγορίες ξεκινούν με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας.

Οι εξετάσεις για τα ΓΕΛ θα κρατήσουν 12 μέρες, ενώ οι μαθητές ΕΠΑΛ θα εξετάζονται για 15 μέρες. Τα ειδικά μαθήματα θα εξεταστούν από τις 22 έως τις 30 Ιουνίου.

Ώρα έναρξης της εξέτασης ορίζεται η 08:30 π.μ., κοινή για τους υποψηφίους ημερήσιων και εσπερινών Λυκείων, όπως και για τις ίδιες κατηγορίες ΕΠΑΛ. Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις 08.00 π.μ. Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος είναι τρεις (3) ώρες. Στην κατηγορία των ΕΠΑΛ η εξέταση θα διαρκέσει 4 ώρες στο μάθημα: Αρχιτεκτονικό Σχέδιο.

Αναλυτικά οι πίνακες του υπουργείου με τις ημερομηνίες εξέτασης

Όσον αφορά τους υποψήφιους για τις ειδικές κατηγορίες μαθημάτων το υπουργείο ορίζει πως «πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης :

μέχρι τις 08.00 π.μ. για τα μαθήματα με ώρα εξέτασης 08.30 π.μ.,

μέχρι τις 14.30 μ.μ. για το μάθημα με ώρα εξέτασης 15.00 μ.μ.

Η διάρκεια εξέτασης για τα μαθήματα:

– των ξένων γλωσσών και της Αρμονίας είναι τρεις (3) ώρες,

– των Σχεδίων ( Ελεύθερο και Γραμμικό) είναι έξι (6) ώρες,

– του ειδικού μαθήματος «ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ» είναι περίπου είκοσι (20) λεπτά»

«Ως προθεσμία διεξαγωγής Υγειονομικής Εξέτασης και Πρακτικής Δοκιμασίας των υποψηφίων (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) για εισαγωγή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) ακαδ. έτους 2017-18 ορίζουμε το διάστημα από την Τρίτη 20-6-2017 μέχρι και την Παρασκευή 30-6-2017», αναφέρει η ανακοίνωση.

 
 

Αντίστροφη μέτρηση για τις Πανελλήνιες- Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα

Ο Παυλόπουλος για τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αφήνει, ως κορυφαίος Πολιτικός Ηγέτης, ανεξίτηλο το στίγμα του στην πολιτική ζωή του τόπου μας» επισημαίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος για τον θάνατο του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

 

«Στίγμα το οποίο συνθέτουν, μεταξύ άλλων, ιδίως η αφοσίωση στα Δημοκρατικά Ιδεώδη και στις αρχές της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας καθώς και η υπεράσπιση της Πατρίδας υπό όρους έμπρακτης συνέπειας και συναίνεσης. Αιωνία η μνήμη του» προσθέτει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ο Παυλόπουλος για τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Άρχισαν σήμερα οι αιτήσεις για το Κοινωνικό Παντοπωλείο στον δήμο Θεσσαλονίκης

Από σήμερα Δευτέρα 29 Μαΐου έως την Παρασκευή 9 Ιουνίου 2017 θα γίνονται δεκτές οι αιτήσεις για την ένταξη κατοίκων του δήμου Θεσσαλονίκης στο Κοινωνικό Παντοπωλείο, για τη χρονική περίοδο από την 1η Ιουλίου 2017 έως τις 30 Ιουνίου 2018.

Η κατάθεση των αιτήσεων θα πραγματοποιείται από Δευτέρα έως Παρασκευή, στο χώρο του Κοινωνικού Παντοπωλείου (Μοναστηρίου 53-55/5ος όροφος), από τις  9 το πρωί  έως τις 12 το μεσημέρι.

Άρχισαν σήμερα οι αιτήσεις για το Κοινωνικό Παντοπωλείο στον δήμο Θεσσαλονίκης

Η Κρήτη πληρώνει σε ανθρώπινες ζωές την οικονομική κρίση. Συγκλονίζουν οι αριθμοί

Εβδομήντα εννιά άνθρωποι αποφάσισαν να κόψουν οι ίδιοι βίαια το νήμα της ζωής τους μέσα σε 2,5 χρόνια και συγκεκριμένα το 2015, το 2016 και το 2017 (έως τον Μάιο).

 

Οι περισσότεροι αυτοκτόνησαν για ψυχολογικούς και οικονομικούς λόγους ενώ κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν τέλος στην ζωή τους για προσωπικούς λόγους ή για προβλήματα υγείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το cretapost το 2015 καταγράφηκαν 41 αυτοκτονίες ενώ το 2016 μειώθηκαν σε ποσοστό άνω του 40% καθώς 26 άνθρωποι έκοψαν το νήμα της ζωής τους. Την ίδια ώρα, το 2017 έως και τον Μάιο έχουν σημειωθεί 12 αυτοκτονίες.

Δυστυχώς ανάμεσα στους αυτόχειρες ήταν και δύο ανήλικοι (17 χρόνων το 2015 και 16 ετών το 2016).

Οι αυτοκτονίες των 29 μηνών ετών σε… αριθμούς

79 άνθρωποι αποφάσισαν να βάλουν τέλος στην ζωή τους σε όλη την Κρήτη τους τελευταίους 29 μήνες. Μάλιστα οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώθηκαν τους μήνες Φεβρουάριο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο του 2015 αλλά και τον Οκτώβριο του 2016 (από 5) ενώ μαύρη μέρα αποτελεί η 24 Μαρτίου του 2016 που σημειώθηκαν τρεις αυτοκτονίες.

Γένος και ηλικίες: Από τους 79 ανθρώπους οι 67 είναι άνδρες και οι 12 γυναίκες. Οι περισσότεροι – 38 για την ακρίβεια – ήταν ηλικίας από 36 έως 60 χρόνων, 29 ήταν ηλικιωμένοι ενώ 12 άτομα έως 35 χρόνων – ανάμεσά τους ένας 16χρονος κι ένας 17χρονος.

Τοποθεσία: Την «μαύρη» πρωτιά στις αυτοκτονίας έχει ο νομός Ηρακλείου καθώς το σε αυτούς τους 29 μήνες έβαλαν τέλος στην ζωή τους 42 άτομα. Ακολουθεί ο νομός Χανίων με 22 αυτόχειρες, ο νομός Λασιθίου με 10 και τέλος ο νομός Ρεθύμνου με 5.

Τρόπος: Οι περισσότεροι άνθρωποι που αποφάσισαν να κόψουν το νήμα της ζωής τους το έκαναν με ένα κομμάτι σκοινί ή με ένα όπλο. Πιο συγκεκριμένα 35 άνθρωποι επέλεξαν τον απαγχονισμό και 23 αυτοπυροβολήθηκαν. Δώδεκα άτομα αποφάσισαν να πέσουν από το μπαλκόνι του σπιτιού τους ή του νοσοκομείου, έξι άνθρωποι δηλητηριάστηκαν (είτε με φυτοφάρμακο, είτε με χάπια, είτε με υγραέριο), δύο επέλεξαν τον πνιγμό ενώ ένας αυτοπυρπολήθηκε.

Οι αυτοκτονίες του 2017 (έως τον Μάιο) σε… γεγονότα

Ιανουάριος

7: Ανήμερα των Φώτων ένας 56χρονος έφτιαξε μία θηλιά με το κασκόλ του και αυτοκτόνησε μέσα στο σπίτι του στο Ηράκλειο.

18: 55χρονος αυτοπυροβολήθηκε στο σπίτι του στην περιοχή Μεσκλά Χανίων.

19: 47χρονος πνίγηκε σε παραλία των Γουβών Ηρακλείου. Είχε αφήσει σημείωμα τόσο στο αυτοκίνητο όσο και στο σπίτι του, στα οποία εξηγούσε πού θα πήγαινε για να βάλει τέλος στη ζωή του και τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτήν την πράξη.

31: 87χρονη απαγχονίστηκε στο σπίτι της κόρης της στην Ιεράπετρα Λασιθίου.

Φεβρουάριος

13: 78χρονος αυτοπυροβολήθηκε με μία καραμπίνα στο χωριό Κακόπετρος του δήμου Πλατανιά στα Χανιά.

Μάρτιος

20: 31χρονος απαγχονίστηκε στο κλιμακοστάσιο του σπιτιού όπου έμενε η οικογένειά του στα Καπαριανά Μεσσαράς.

Απρίλιος

14: 56χρονη έπεσε από το μπαλκόνι του σπιτιού της στο Βατόλακο Χανίων.

19: 54χρονος αυτοπυροβολήθηκε με κυνηγετικό όπλο στο σπίτι του στον Αλικιανό Χανίων.

Μάιος

13: 60χρονος επιχειρηματίας απαγχονίστηκε μέσα στην επιχείρησή του στην οδό Κισσάμου Χανίων.

70χρονος έπεσε από μεγάλο ύψος στην οδό Αριστείδου της περιοχής Ανάληψης στο Ηράκλειο.

18: 42χρονη απαγχονίστηκε μέσα στο σπίτι της στα Καμίνια Ηρακλείου.

22: Νεαρός άνδρας έπεσε στο… κενό από γέφυρα του ΒΟΑΚ λίγο μετά το Ατσιπόπουλο στο Ρέθυμνο.

Πηγή: cretapost.gr 

Η Κρήτη πληρώνει σε ανθρώπινες ζωές την οικονομική κρίση. Συγκλονίζουν οι αριθμοί

H μακάβρια έκθεση της Θεσσαλονίκης (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Φέτος Funeral Expo, σε τρία χρόνια Μετρό, σε δέκα ένας Θεός ξέρει με τι θα μας εκπλήξει η Θεσσαλονίκη.

 

 
Γέμισε... φέρετρα η Θεσσαλονίκη (pics)
 
Φίλες και φίλοι, η 2η έκθεση εξοπλισμού γραφείων τελετών και κοιμητηρίων είναι γεγονός και φέτος ανεβαίνει στην όμορφη Θεσσαλονίκη που θα έχει την τιμή να φιλοξενήσει τους επαγγελματίες νεκροθάφτες επικράτειας.

Η funeral expo άνοιξε τις πόρτες της χθες Παρασκευή 26 Μαΐου, με επιλεγμένους επαγγελματίες να δίνουν ραντεβού στον εκθεσιακό χώρο για να παρουσιάσουν τα προϊόντα τους και να ανταλλάξουν ιδέες και εμπειρίες, με επίκεντρο του ενδιαφέροντος την τελευταία σας κατοικία και την ανήσυχη αναζήτηση κάθε τρόπου για τη βελτιστοποίηση αυτής.

1

Η έκθεση απευθύνεται όπως και πέρυσι, δυστυχώς, απευθύνεται μόνο στην κλειστή κάστα των ιδιοκτητών γραφείων τελετών, πωλητών ειδών μνημείων κλπ. και, έτσι, δεν είχαμε την ευκαιρία για ένα βιωματικό ρεπορτάζ που πολύ θα επιθυμούσαμε. Πάντως το φωτογραφικό υλικό από την περσυνή διοργάνωση μας κάνει να ζηλεύουμε ακόμη περισσότερο που δεν μπορέσαμε να πάρουμε την πολυπόθητη διαπίστευση:

3

5

Πηγή: luben.tv

H μακάβρια έκθεση της Θεσσαλονίκης (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Η ζωή και η πολιτική διαδρομή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Στα 99 του άφησε την τελευταία του πνοή ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. 

Η θρυλική ιστορία του Επίτιμου

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1918 στα Χανιά. Ήταν δευτερότοκος γιός του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη και κατάγεται από οικογένεια με μακρά πολιτική παράδοση και είχε συγγενική σχέση με τον ηγέτη των Φιλελευθέρων Ελευθέριο Βενιζέλο.

Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου απεφοίτησε με άριστα λίγο πριν από την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, το 1940.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέλαβε τα έξοδα των σπουδών του. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τo 1953 παντρεύτηκε την Μαρίκα Γιαννούκου με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: την Ντόρα, την Αλεξάνδρα, την Κατερίνα και τον Κυριάκο.

Η δράση του επί Κατοχής

Η κήρυξη του πολέμου βρήκε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στην σχολή εφέδρων αξιωματικών Σύρου, απ’ όπου και τοποθετήθηκε στη Μακεδονία, στο μετέπειτα γερμανικό μέτωπο. Μετά την κατάρρευση του μετώπου κατέβηκε στην Αθήνα και από εκεί μετέβη στην Κρήτη το 1942, όπου έλαβε μέρος στην αντίσταση κατά των Ναζί ως ηγετικό στέλεχος της Εθνικής Οργάνωσης Κρήτης (ΕΟΚ) και της Εθνικής Οργάνωσης Πληροφοριών και Δολιοφθοράς (ΕΟΠΔ) που αρχικά αποτέλεσε το στρατιωτικό σκέλος της Ανώτατης Επιτροπής Αγώνος Κρήτης (ΑΕΑΚ). Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνεργάστηκε στενά με τις συμμαχικές ομάδες (κυρίως βρετανικές), οι οποίες δρούσαν στο νησί κατά των Γερμανών.

Inline Image

Για τη δράση του αυτή, φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο δύο φορές από τους Γερμανούς. Τη πρώτη φορά πήρε χάρη με την ευκαιρία της εθνικής επετείου της 25 Μαρτίου 1944 και απελευθερώθηκε μαζί με άλλους εκατό περίπου συγκρατούμενούς του. Την 31η Μαρτίου 1945, αντηλλάγη για δεύτερη φορά, μαζί με 9 συντρόφους του, με τριπλάσιους γερμανούς αιχμαλώτους, λίγο πριν από την παράδοση των Γερμανών στα Χανιά.

Η ανταλλαγή Ελλήνων πολιτών με Γερμανούς στρατιωτικούς, υπήρξε μοναδική στην ιστορία του Β’ παγκοσμίου πολέμου και χρειάστηκε να εγκριθεί από την ανώτατη συμμαχική και γερμανική ηγεσία. Επίσης, στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη από την πλευρά των Ελλήνων και τον ταγματάρχη Denis Ciclitira από την πλευρά των Άγγλων, έγινε η μυστική παράδοση του τελευταίου Γερμανού Στρατηγού Benthag στο σπίτι του Ελευθερίου Βενιζέλου στα Χανιά, στις αρχές Μαΐου του 1945 προκειμένου να δρομολογηθεί η επίσημη παράδοση στο Ηράκλειο λίγους μήνες αργότερα.

Ως στέλεχος της Εθνικής Αντίστασης, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανέλαβε σημαντικές πολιτικές πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της συνεννόησης των αντιστασιακών οργανώσεων, της Εθνικής Οργάνωσης Κρήτης (ΕΟΚ) και του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ), για την αποφυγή του εμφυλίου πολέμου. Κάτι που τελικά επετεύχθη για το διάστημα εκείνο μόνο στην Κρήτη.

Για τον σκοπό αυτό, στις 7 Νοεμβρίου 1943 υπεγράφη στο Θέρισσο συμφωνία μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων ΕΟΚ και ΕΑΜ, την οποία διαπραγματεύθηκαν και υπέγραψαν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης από την πλευρά της ΕΟΚ και ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης από την πλευρά του ΕΑΜ. Αξιοσημείωτο είναι δε, ότι το χειρόγραφο κείμενο της συμφωνίας του Θερίσσου είναι γραμμένο από τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Το κείμενο αυτό παρέδωσε πρόσφατα ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης στο γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Στις 22 Νοεμβρίου 1945, ο Βρετανός Συνταγματάρχης Ντόλμπι, της Μονάδας 133 από το αρχηγείο της Μέσης Ανατολής, πρότεινε την παρασημοφόρηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από τις Βρετανικές Αρχές για διακεκριμένες υπηρεσίες καθώς και την απονομή σ’ αυτόν, παράσημου ανδρείας. Για τους ίδιους λόγους έχει τιμηθεί και από τις Ελληνικές Αρχές.

Η είσοδος στην πολιτική

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946, με την Εθνική Πολιτική Ένωση. Σε ηλικία 28 ετών ήταν ο νεώτερος βουλευτής της πρώτης μεταπολεμικής Βουλής, όπου με την πρώτη του κοινοβουλευτική ομιλία, πήρε θέση υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας σε συζήτηση που είχε ως θέμα την πρόταση ψηφίσματος «περί προκηρύξεως δημοψηφίσματος προς επάνοδον Α.Μ. του Βασιλέως Γεωργίου Β».

Έκτοτε εκλέγεται ανελλιπώς βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων ή τα κόμματα του Κέντρου, μέχρι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Συγκεκριμένα εξελέγη: το 1950 και το 1951 με το Κόμμα των Φιλελευθέρων, το 1952 με το συνδυασμό ΕΠΕΚ/Φιλελεύθεροι, το 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση, το 1958 με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και το 1961, 1963, 1964 με την Ένωση Κέντρου.

Ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητική ευθύνη ως υφυπουργός Οικονομικών από το Φεβρουάριο του 1951 μέχρι το Νοέμβριο του 1951, σε ηλικία 32 ετών. Την ίδια περίοδο, για ένα διάστημα, ανέλαβε ταυτόχρονα τα Υπουργεία Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων.

Στην περίοδο 1952-1956 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πρωτοστατεί στις συζητήσεις για τον ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών), ενώ το Μάρτιο του 1955 επίσης, σε σχετική συζήτηση στη Βουλή, με αφορμή την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος που ζητούσε την απαγόρευση της κυκλοφορίας των έργων του Νίκου Καζαντζάκη, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε το λογοτεχνικό έργο του κορυφαίου έλληνα συγγραφέα.

Στη μεγάλη κρίση ηγεσίας του Κόμματος των Φιλελευθέρων το 1958, σε ηλικία 40 ετών, έθεσε υποψηφιότητα για την αρχηγία της παρατάξεως και ψηφίστηκε από το 1/3 των βουλευτών του κόμματος (έλαβε 95 ψήφους). Στη συνέχεια, το 1960 πρωταγωνίστησε στην «Ομάδα των 10» (Κ. Μητσοτάκης, Γ, Μαύρος, Γ. Νόβας, Στ. Αλλαμανής, Ι. Τούμπας, Φ. Ζαΐμης, Π. Παπαληγούρας, Ι. Ζίγδης, Γ. Μπακατσέλος και Γ. Ράλλης) και στη συνέχεια, συμμετείχε στο νέο κεντρώο πολιτικό σχηματισμό με την ονομασία «Δημοκρατικό Κέντρο – Αγροτική Φιλελεύθερη Ένωση» που ιδρύθηκε στις 11/2/1961.

Τα Ιουλιανά και η αρχή της κόντρας με τους Παπανδρέου

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, συνέπραξε στην προσπάθεια συνενώσεως των κεντρώων δυνάμεων και τη δημιουργία της Ενώσεως Κέντρου στις 19/9/1961, υπό την ηγεσία του Γεωργίου Παπανδρέου μετά το θάνατο του Γεωργίου Καρτάλη. Υπήρξε βασικό στέλεχος της Ενώσεως Κέντρου και πρωταγωνιστής του «Ανένδοτου Αγώνα». Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στις Κυβερνήσεις της Ενώσεως Κέντρου το Νοέμβριο 1963 και Φεβρουάριο 1964.

Ακολούθησαν τα γεγονότα που έμειναν γνωστά ως Ιουλιανά και στάθηκαν η απαρχή της κόντρας με τους Παπανδρέου. Ο Γεώργιος Παπανδρέου παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 1965 μετά από διαμάχη με τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο για το πρόσωπο του υπουργού Εθνικής Άμυνας και την αλλαγή του αρχηγού ΓΕΣ.

Inline Image

Το γεγονός ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συμμετείχε ως υπουργός στην πρώτη κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά την παραίτηση Παπανδρέου (στην κυβέρνηση Νόβα), προκάλεσε την αντίδραση του Γεωργίου Παπανδρέου που κηρύττει νέο ανένδοτο αγώνα.

Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες (κυβερνήσεις Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα και Ηλία Τσιριμώκου), σχηματίσθηκε η κυβέρνηση Στεφάνου Στεφανοπούλου που έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης το Σεπτέμβριο του 1965. Η κυβέρνηση Στεφανοπούλου ανετράπη τον Δεκέμβριο του 1966, μετά από μυστική συμφωνία του τότε Βασιλέα Κωνσταντίνου με τους Γεώργιο Παπανδρέου και Παναγιώτη Κανελλόπουλο, σύμφωνα με όσα έγραψε η εφημερίδα «Ελευθερία» την 1η Ιανουαρίου 1967 με τίτλο «Μνημόνιον της Συνωμοσίας».

Ενόψει των εκλογών του 1967, ιδρύθηκε το κόμμα «Φιλελεύθερον Δημοκρατικόν Κέντρον» (ΦΙ.ΔΗ.Κ.), με πρόεδρο το Στέφανο Στεφανόπουλο και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη «αρχηγό» του εκλογικού αγώνα.

Μία διαφωνία όμως, των δύο μεγάλων κομμάτων (Ένωση Κέντρου και ΕΡΕ) που στήριζαν τη κυβέρνηση Παρασκευοπούλου, οδήγησε στη πτώση της και άνοιξε το δρόμο για τη συνταγματική εκτροπή, μετά το σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας από το Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Τη περίοδο εκείνη ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τόνιζε επανειλημμένα τον κίνδυνο συνταγματικής εκτροπής.

Η εξορία επί Χούντας και η επιστροφή στην πολιτική

Το βράδυ του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών την 21η Απριλίου του 1967, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνελήφθη μεταξύ των πρώτων και μετεφέρθη με άλλους πολιτικούς ηγέτες στο Κέντρο Τεθωρακισμένων στο Γουδί. Από εκεί, οδηγήθηκε την επομένη στο Πικέρμι και στη συνέχεια ετέθη για έξι μήνες υπό κατ’ οίκον περιορισμό.

Πρότεινε σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με δήλωσή του για το «δημοψήφισμα» της χούντας το 1968. Με αφορμή τη δήλωση αυτή καταδιώχθηκε από τη χούντα και αναγκάστηκε να διαφύγει στο εξωτερικό.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνεργάστηκε στο εξωτερικό με όλες τις αντιστασιακές δυνάμεις και ιδιαίτερα με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στο Παρίσι. Με την άρση του Στρατιωτικού Νόμου, τον Οκτώβριο του 1973, επέστρεψε στην Ελλάδα όπου φυλακίστηκε ξανά, από το καθεστώς Ιωαννίδη στις φυλακές Χανίων τον Ιούλιο του 1974. Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας και η επιστροφή του Καραμανλή στην Ελλάδα τον βρήκαν ξανά στη φυλακή.

Στις εκλογές του 1974 έθεσε υποψηφιότητα ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής στον νομό Χανίων και παρά το μεγάλο αριθμό ψήφων που έλαβε, δεν εξελέγη λόγω του εκλογικού συστήματος.

Στη συνέχεια, στις 6 Σεπτεμβρίου 1977 προχώρησε στην ίδρυση του Κόμματος Νεοφιλελευθέρων. Στις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν το Νοέμβριο του 1977 κέρδισε δύο βουλευτικές έδρες, με τον ίδιο και τον Παύλο Βαρδινογιάννη.

Τον Μάιο του 1978 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εξήγγειλε την πολιτική της διεύρυνσης του κόμματος της ΝΔ προς το Κέντρο.

Inline Image

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσχώρησε στο νέο κόμμα και ανέλαβε το υπουργείο Συντονισμού στην κρίσιμη τριετία πριν από την ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.

Στην κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη, που σχηματίστηκε τον Μάιο του 1980, ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών έως τις εκλογές του 1981. Ως υπουργός Εξωτερικών άρχισε διάλογο με την Τουρκία, επισκέφθηκε την Άγκυρα και αναθέρμανε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Προχώρησε επίσης την επανένταξη της Ελλάδος στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, από το οποίο είχε η χώρα αποχωρήσει το 1974 μετά την τουρκική εισβολή στη Κύπρο.

Η εκλογή στην προεδρία της ΝΔ

Στις 31 Αυγούστου 1984 ανακοινώνει την υποψηφιότητά του για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας, μετά τη δήλωση παραίτησης του Ευάγγελου Αβέρωφ στις 29 Αυγούστου 1984.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που το 1980 είχε στηρίξει το Ράλλη, το Νοέμβριο του 1981 είχε ταχθεί στο πλευρό του Αβέρωφ που υπόσχεται ότι εάν εκλεγεί πρόεδρος, θα ορίσει τον Ψηλό κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο- όπως και γίνεται. Στο άρμα του Μητσοτάκη έχει εν τω μεταξύ προσδεθεί ο Αντώνης Σαμαράς, που ούτως ή άλλως βρισκόταν κοντά στον Αβέρωφ.

Inline Image

Σύντομα όμως έγινε εμφανές ότι η αβερωφική ΝΔ, έχοντας εγκαταλείψει την καραμανλική κεντρώα στάση και έχοντας κάνει στροφή προς τα δεξιά, δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει το νέο κυρίαρχο του πολιτικού σκηνικού, το ΠΑΣΟΚ.

Ο Αβέρωφ συν τοις άλλοις είναι μεγάλος σε ηλικία και αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Όταν το 1984 επιστρέφει από διακοπές έχοντας ήδη λάβει την απόφαση να παραιτηθεί, στο αεροδρόμιο τον περιμένει μεταξύ άλλων και ο Μητσοτάκης. Και στην επικείμενη διαδοχή ο Αβέρωφ ουσιαστικά δίνει το δαχτυλίδι στο Μητσοτάκη, που έχει αντίπαλο στην ψηφοφορία τον Κωστή Στεφανόπουλο. Κρίσιμος παράγοντας για την επιλογή αυτή του Αβέρωφ φέρεται το ότι γνωρίζει πως ο Καραμανλής (στον οποίο χρέωνε την ήττα του από το Ράλλη) δεν ενθουσιαζόταν στην ιδέα του να δει το Μητσοτάκη πρόεδρο της ΝΔ συν το ότι ο Κρητικός έχει ως υπαρχηγό το Σαμαρά, στον οποίο ο Αβέρωφ έχει επενδύσει για το μέλλον.

Καθώς όμως οι επόμενες εθνικές εκλογές (του 1985) δεν αργούν, τα αντίπαλα στρατόπεδα στη ΝΔ επιλέγουν την ανακωχή μέχρι την κάλπη. Στις εθνικές εκλογές της 2ας Ιουνίου 1985 η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 40,84% έναντι 45,85% του ΠΑ.ΣΟ.Κ, αυξάνοντας τα ποσοστά της από τις εκλογές του 1981 κατά 5 εκατοστιαίες μονάδες (5%) .

Inline Image

Το ΠΑΣΟΚ όμως έχει κερδίσει ξανά και τότε ξεσπά η θύελλα, ο σπόρος της οποίας είχε φυτευτεί ήδη από τη διαδικασία διαδοχής. Λιβανός και Μπούτος ανεξαρτητοποιούνται, ο Μητσοτάκης παραιτείται για να ζητήσει εκ νέου εκλογή από την κοινοβουλευτική ομάδα και εκλέγεται ξανά αρχηγός ως μόνος υποψήφιος, αλλά με αντίπαλο 37 λευκά. Στη συνέχεια 10 βουλευτές με επικεφαλής το Στεφανόπουλο αποχωρούν και ιδρύουν τη ΔΗΑΝΑ. Η πρώτη διάσπαση της ΝΔ είναι γεγονός και αποτέλεσμα του διχασμού που ξεκίνησε ήδη από τη διαδοχή Καραμανλή και δεν είχε θεραπευθεί.

Μετά την εκλογή του στην προεδρία της ΝΔ με μεγάλη πλειοψηφία (έλαβε 70 ψήφους υπέρ, έναντι 41 ψήφων που έλαβε ο έτερος διεκδικητής της ηγεσίας, Κωστής Στεφανόπουλος) ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μιλά στην ΚΟ του κόμματος και δίνει το ιδεολογικό του στίγμα.

Inline Image

Παράλληλα, με την οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προχωρά στη διαμόρφωση μιας νέας ιδεολογικό-πολιτικής πλατφόρμας η οποία, εμπνέεται από τις αρχές του φιλελευθερισμού.

Η πρόταση αυτή περιέχεται στο νέο ιδεολογικό μανιφέστο της Ν.Δ., με την ονομασία «Μια νέα πρόταση ελευθερίας» και παρουσιάστηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1985.

Η μάχη με τον Ανδρέα το 1989 και η πρωθυπουργία

Ο πόλεμος με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου είναι αδυσώπητος και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανάγει σε σύνθημα του την “κάθαρση”.

Στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 η Νέα Δημοκρατία υπό την ηγεσία του εξελέγη πρώτο κόμμα με ποσοστό 44,2%, χωρίς όμως να επιτύχει αυτοδυναμία λόγω του εκλογικού νόμου τον οποίο είχε αλλάξει η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ τις παραμονές των εκλογών.

{youtube}Fu62dg5OAR4{/youtube}

 

Στη συνέχεια, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαπραγματεύτηκε με την ηγεσία του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.Οι διαπραγματεύσεις τελικά, είχαν θετική έκβαση και στις 25 Ιουνίου 1989 επήλθε συμφωνία η οποία έθεσε τέρμα στο πολιτικό αδιέξοδο και την ακυβερνησία της χώρας.

Στις 2 Ιουλίου 1989 σχηματίζεται κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον βουλευτή Α’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας Τζαννή Τζαννετάκη, και στην οποία για πρώτη φορά στη μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Ελλάδας συμμετείχαν ως υπουργοί και στελέχη από το χώρο της Αριστεράς.

Σαράντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, στις 30 Αυγούστου 1989 το ελληνικό κοινοβούλιο προχωρεί στη ψήφιση νομοσχεδίου για την «άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949».

Την 26η Σεπτεμβρίου 1989 δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση «17Νοέμβρη» ο γαμπρός και στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Παύλος Μπακογιάννης ο οποίος, είχε διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς.

Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, στις οποίες η Νέα Δημοκρατία αύξησε το ποσοστό της σε 46,2% χωρίς να πετύχει και πάλι αυτοδύναμη πλειοψηφία, σχηματίστηκε Οικουμενική Κυβέρνηση με τη συμμετοχή των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου), υπό τον καθηγητή Ξενοφώντα Ζολώτα.

Inline Image

Μετά από τρεις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, στις εκλογές της 8ης Απριλίου του 1990, η Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 46,88% σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ορκίζεται Πρωθυπουργός την 11η Απριλίου του 1990.

Αξίζει να επισημανθεί ότι στους τρεις πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επισκέφτηκε δέκα ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και έκανε την πρώτη μετά από 27 χρόνια, επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ.

Αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ, αναπτύσσοντας παράλληλα, διπλωματικές σχέσεις με την PLO και τους Παλαιστίνιους.

Σε ότι αφορά στα ελληνοτουρκικά, αποκορύφωμα ήταν η συνάντηση στις αρχές του 1992 του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο ομόλογό του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

Η ανατροπή από τον Σαμαρά

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ανετράπη τον Σεπτέμβριο του 1993 με πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επικαλέστηκε τους «κινδύνους από την πιθανολογούμενη συμφωνία για την ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) και την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ». Για την ανατροπή της, ο Κ. Μητσοτάκης κατήγγειλε οικονομικά συμφέροντα στα οποία έδωσε την ονομασία «διαπλεκόμενα συμφέροντα».

Συγκεκριμένα, μετά την απώλεια της δεδηλωμένης των 151 βουλευτών, που επήλθε με την αποχώρηση από την ΚΟ της ΝΔ του βουλευτή Κιλκίς, Γιώργου Συμπιλίδη, στις 9 Σεπτεμβρίου 1993, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επισκέφτηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή, στον οποίο εισηγήθηκε τη διάλυση της Βουλής πράγμα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχτηκε, ώστε να προκηρυχθούν εκλογές για την 10η Οκτωβρίου 1993.

{youtube}3d7DNaJaUVw{/youtube}

 

Μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας από το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παρέμεινε στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έως τις 14 Οκτωβρίου του 1993 όπου παραιτήθηκε, ανοίγοντας τον δρόμο για την διαδοχή του.

Η παραίτηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, άνοιξε το δρόμο για την εσωκομματική διαδικασία ανάδειξης νέου αρχηγού στο κόμμα κατά την οποία πρόεδρος εξελέγη ο Μιλτιάδης Έβερτ. Στη συνέχεια, μετά από πρόταση του Κώστα Πυλαρινού ο Μιλτιάδης Έβερτ ζήτησε από τους εκλέκτορες την ανακήρυξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ως επιτίμου προέδρου του κόμματος.

Inline Image

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης την περίοδο από το 1994 έως το 2004, παρέμεινε ενεργός στη Βουλή όπως έκανε σε όλο του τον κοινοβουλευτικό βίο.

Μετά από πρόταση των παιδιών του, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποφασίζει να διαθέσει το προσωπικό του αρχείο και τη βιβλιοθήκη του για τη δημιουργία Ιδρύματος, με σκοπό την προαγωγή της ιστορικής έρευνας. Έτσι, την 26η Απριλίου του 2001, συστήνεται το κοινωφελές μη κερδοσκοπικό πολιτιστικό ίδρυμα με την επωνυμία «Ίδρυμα Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης»

Κατά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ στις 23 Ιανουαρίου του 2004, έπειτα από 60 χρόνια συνεχούς κοινοβουλευτικής παρουσίας, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποχωρεί από το ελληνικό κοινοβούλιο, παραμένοντας όμως ενεργός στη πολιτική ζωή του τόπου μέχρι τέλους.

(Φωτογραφίες: ΙΚΜ)

Πηγή: news247.gr

Η ζωή και η πολιτική διαδρομή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Γραμματοσειρά
Αντίθεση