22 November, 2017
Home / Ελλαδα (Page 471)

Η «καυτή» αστυνομικός που έγινε μοντέλο
Μετά από έξι χρόνια στην αστυνομία, η 23χρονη, μισή Ολλανδέζα και μισή Μεξικανή, Νόχτλι Περάλτα Άλβαρες στράφηκε στο μόντελινγκ. Και πολύ καλά έκανε.

Τα προσωπικά κείμενα ενδιαφέρουν περισσότερους αναγνώστες από τα αμιγώς πολιτικά. Τα κείμενα που αγγίζουν μια…
προσωπική λεπτομέρεια, κάτι εντελώς δικό σου, διαβάζονται άπληστα. Τα κείμενα πολιτικής ανάλυσης όχι τόσο. Ή μάλλον τα τελευταία διαβάζονται πιο κρύα. Λογικό.

Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει προσωπική υπόθεση. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Για παράδειγμα, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, μετά τη μερική, δύσκολη, αβέβαιη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο πολιτικός λόγος δεν ήταν κλεισμένος στον επαγγελματισμό των πολιτικών και των εφημερίδων ούτε στις κινητοποιήσεις και τη συνθηματολογία τους, αλλά εκτεινόταν στον δημόσιο χώρο, στον τρόπο που έβγαινε κανείς από το καβούκι του σπιτιού και του πατέρα και πορευόταν στην ερωτική, ψυχαγωγική, εργασιακή, σπουδαστική πράξη. Την καθημερινή μη επική ζωή. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταβέρνες, στα ποτάδικα.

Την περίοδο εκείνη ερωτευόσουν πολιτικολογώντας, τσαλαβουτώντας στις μαρξιστικές μόδες, στο δράμα της διάσπασης του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, στο άλγος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μεγάλο πολιτικό ψηστήρι (μιξαρισμένο με ερωτικό) γινόταν στα «τραπεζάκια έξω» του 1977. Παραβιάζοντας τη σοβιετική κινηματογραφική παράδοση και την ευλογία του ιταλικού νεορεαλισμού, είχα πάει με μια παρέα φίλων κινεζόφιλων «αριστεριστών» να δούμε Μπρους Λι, σε ένα σινεμά κοντά στη «Γαρδένια Ζωγράφου». Φοβερή πλάκα με τα ζογκλερικά και τα κόλπα, τρελό γέλιο. Γυρίζω στον διπλανό μου και του λέω «ρε συ τι είναι αυτά που γίνονται στην Κίνα;». Πάγωσε. Ωρυόμενος ότι είμαι προβοκάτορας που κατηγορώ τη «λαϊκή Κίνα» έφυγε. Τον πρόλαβα στην έξοδο.

Δεν ήταν εμπάθεια, ήταν μια παιδικού τύπου και σχεδόν συγκινητική αφέλεια. Η πολιτική τότε έμπαινε στους πόρους της πραγματικότητας, γινόταν στοιχείο της προσωπικής στιγμής, της προσωπικής ισορροπίας. Οι στιγμές αυτές είναι η εξαίρεση. Όμως χρειάζεται ένα αφελές περιβάλλον για να περιπτυχθεί η πολιτική στην προσωπική στιγμή; Να γίνει η πολιτική προσωπική υπόθεση; Να συγκινεί και να αφορά τον καθένα σαν να πρόκειται για τον ζωτικό, συναισθηματικό του χώρο; Σίγουρα οι συνειρμοί της πολιτικής είναι αποκρουστικοί. Η πολιτική γλώσσα δημιουργεί απέχθεια, όμως η πολιτική δικαιοπραξία ή αδικοπραξία εισχωρεί στην πραγματική, τη μικρή πλευρά της προσωπικής ζωής, την αλλάζει, τη στρέφει, καμιά φορά τη διαστρέφει.

Φαίνεται ότι η σχέση με την πολιτική είναι κυρίως θέμα αισθητικής επιλογής. Ο πολίτης απεχθάνεται την πολιτική ηχώ και μαζί με αυτήν καίει και τον κανονιστικό πυρήνα της πολιτικής, αυτόν τον πυρήνα που επηρεάζει την προσωπική του ζωή. Δηλαδή απεχθάνεται τη «μούφα» και το ψεύδος της πολιτικής, ενώ συγχρόνως τα χρειάζεται. Απομακρύνεται από το τυπικό της, θεωρώντας το μακρινό από το προσωπικό του πρόβλημα, ενώ συγχρόνως η πολιτική στην ελληνική εκδοχή της είναι κυρίως επίλυση προσωπικών προβλημάτων, είναι προσωπικές διευθετήσεις που έχουν την επίφαση της ανωνυμίας και της γενικότητας, ενώ είναι συγκεκριμένες και προσωπικές.

Ο κόσμος απεχθάνεται τον πολιτικό λόγο επειδή μπορεί να κατοπτριστεί στην περατότητα και την ευτέλειά του. Οργανώνει μια αισθητική αντίρρηση επειδή δεν μπορεί να θεμελιώσει μια βαθιά διαφωνία. Με αυτόν τον σπασμωδικό τρόπο ο κόσμος τρέχει μακριά από την πολιτική αργκό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί την ουσίωσή της. Ο κόσμος, οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξιολογήσεις, χρειάζονται την πολιτική αργκό, για να περιφρουρήσουν αυτή την εκμηδενισμένη απόσταση…

Δημήτρης Σεβαστάκης

Η απέχθεια στην πολιτική…

Τα προσωπικά κείμενα ενδιαφέρουν περισσότερους αναγνώστες από τα αμιγώς πολιτικά. Τα κείμενα που αγγίζουν μια…
προσωπική λεπτομέρεια, κάτι εντελώς δικό σου, διαβάζονται άπληστα. Τα κείμενα πολιτικής ανάλυσης όχι τόσο. Ή μάλλον τα τελευταία διαβάζονται πιο κρύα. Λογικό.

Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει προσωπική υπόθεση. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Για παράδειγμα, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, μετά τη μερική, δύσκολη, αβέβαιη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο πολιτικός λόγος δεν ήταν κλεισμένος στον επαγγελματισμό των πολιτικών και των εφημερίδων ούτε στις κινητοποιήσεις και τη συνθηματολογία τους, αλλά εκτεινόταν στον δημόσιο χώρο, στον τρόπο που έβγαινε κανείς από το καβούκι του σπιτιού και του πατέρα και πορευόταν στην ερωτική, ψυχαγωγική, εργασιακή, σπουδαστική πράξη. Την καθημερινή μη επική ζωή. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταβέρνες, στα ποτάδικα.

Την περίοδο εκείνη ερωτευόσουν πολιτικολογώντας, τσαλαβουτώντας στις μαρξιστικές μόδες, στο δράμα της διάσπασης του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, στο άλγος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μεγάλο πολιτικό ψηστήρι (μιξαρισμένο με ερωτικό) γινόταν στα «τραπεζάκια έξω» του 1977. Παραβιάζοντας τη σοβιετική κινηματογραφική παράδοση και την ευλογία του ιταλικού νεορεαλισμού, είχα πάει με μια παρέα φίλων κινεζόφιλων «αριστεριστών» να δούμε Μπρους Λι, σε ένα σινεμά κοντά στη «Γαρδένια Ζωγράφου». Φοβερή πλάκα με τα ζογκλερικά και τα κόλπα, τρελό γέλιο. Γυρίζω στον διπλανό μου και του λέω «ρε συ τι είναι αυτά που γίνονται στην Κίνα;». Πάγωσε. Ωρυόμενος ότι είμαι προβοκάτορας που κατηγορώ τη «λαϊκή Κίνα» έφυγε. Τον πρόλαβα στην έξοδο.

Δεν ήταν εμπάθεια, ήταν μια παιδικού τύπου και σχεδόν συγκινητική αφέλεια. Η πολιτική τότε έμπαινε στους πόρους της πραγματικότητας, γινόταν στοιχείο της προσωπικής στιγμής, της προσωπικής ισορροπίας. Οι στιγμές αυτές είναι η εξαίρεση. Όμως χρειάζεται ένα αφελές περιβάλλον για να περιπτυχθεί η πολιτική στην προσωπική στιγμή; Να γίνει η πολιτική προσωπική υπόθεση; Να συγκινεί και να αφορά τον καθένα σαν να πρόκειται για τον ζωτικό, συναισθηματικό του χώρο; Σίγουρα οι συνειρμοί της πολιτικής είναι αποκρουστικοί. Η πολιτική γλώσσα δημιουργεί απέχθεια, όμως η πολιτική δικαιοπραξία ή αδικοπραξία εισχωρεί στην πραγματική, τη μικρή πλευρά της προσωπικής ζωής, την αλλάζει, τη στρέφει, καμιά φορά τη διαστρέφει.

Φαίνεται ότι η σχέση με την πολιτική είναι κυρίως θέμα αισθητικής επιλογής. Ο πολίτης απεχθάνεται την πολιτική ηχώ και μαζί με αυτήν καίει και τον κανονιστικό πυρήνα της πολιτικής, αυτόν τον πυρήνα που επηρεάζει την προσωπική του ζωή. Δηλαδή απεχθάνεται τη «μούφα» και το ψεύδος της πολιτικής, ενώ συγχρόνως τα χρειάζεται. Απομακρύνεται από το τυπικό της, θεωρώντας το μακρινό από το προσωπικό του πρόβλημα, ενώ συγχρόνως η πολιτική στην ελληνική εκδοχή της είναι κυρίως επίλυση προσωπικών προβλημάτων, είναι προσωπικές διευθετήσεις που έχουν την επίφαση της ανωνυμίας και της γενικότητας, ενώ είναι συγκεκριμένες και προσωπικές.

Ο κόσμος απεχθάνεται τον πολιτικό λόγο επειδή μπορεί να κατοπτριστεί στην περατότητα και την ευτέλειά του. Οργανώνει μια αισθητική αντίρρηση επειδή δεν μπορεί να θεμελιώσει μια βαθιά διαφωνία. Με αυτόν τον σπασμωδικό τρόπο ο κόσμος τρέχει μακριά από την πολιτική αργκό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί την ουσίωσή της. Ο κόσμος, οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξιολογήσεις, χρειάζονται την πολιτική αργκό, για να περιφρουρήσουν αυτή την εκμηδενισμένη απόσταση…

Δημήτρης Σεβαστάκης

Η απέχθεια στην πολιτική…

Τα προσωπικά κείμενα ενδιαφέρουν περισσότερους αναγνώστες από τα αμιγώς πολιτικά. Τα κείμενα που αγγίζουν μια…
προσωπική λεπτομέρεια, κάτι εντελώς δικό σου, διαβάζονται άπληστα. Τα κείμενα πολιτικής ανάλυσης όχι τόσο. Ή μάλλον τα τελευταία διαβάζονται πιο κρύα. Λογικό.

Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει προσωπική υπόθεση. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Για παράδειγμα, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, μετά τη μερική, δύσκολη, αβέβαιη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο πολιτικός λόγος δεν ήταν κλεισμένος στον επαγγελματισμό των πολιτικών και των εφημερίδων ούτε στις κινητοποιήσεις και τη συνθηματολογία τους, αλλά εκτεινόταν στον δημόσιο χώρο, στον τρόπο που έβγαινε κανείς από το καβούκι του σπιτιού και του πατέρα και πορευόταν στην ερωτική, ψυχαγωγική, εργασιακή, σπουδαστική πράξη. Την καθημερινή μη επική ζωή. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταβέρνες, στα ποτάδικα.

Την περίοδο εκείνη ερωτευόσουν πολιτικολογώντας, τσαλαβουτώντας στις μαρξιστικές μόδες, στο δράμα της διάσπασης του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, στο άλγος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μεγάλο πολιτικό ψηστήρι (μιξαρισμένο με ερωτικό) γινόταν στα «τραπεζάκια έξω» του 1977. Παραβιάζοντας τη σοβιετική κινηματογραφική παράδοση και την ευλογία του ιταλικού νεορεαλισμού, είχα πάει με μια παρέα φίλων κινεζόφιλων «αριστεριστών» να δούμε Μπρους Λι, σε ένα σινεμά κοντά στη «Γαρδένια Ζωγράφου». Φοβερή πλάκα με τα ζογκλερικά και τα κόλπα, τρελό γέλιο. Γυρίζω στον διπλανό μου και του λέω «ρε συ τι είναι αυτά που γίνονται στην Κίνα;». Πάγωσε. Ωρυόμενος ότι είμαι προβοκάτορας που κατηγορώ τη «λαϊκή Κίνα» έφυγε. Τον πρόλαβα στην έξοδο.

Δεν ήταν εμπάθεια, ήταν μια παιδικού τύπου και σχεδόν συγκινητική αφέλεια. Η πολιτική τότε έμπαινε στους πόρους της πραγματικότητας, γινόταν στοιχείο της προσωπικής στιγμής, της προσωπικής ισορροπίας. Οι στιγμές αυτές είναι η εξαίρεση. Όμως χρειάζεται ένα αφελές περιβάλλον για να περιπτυχθεί η πολιτική στην προσωπική στιγμή; Να γίνει η πολιτική προσωπική υπόθεση; Να συγκινεί και να αφορά τον καθένα σαν να πρόκειται για τον ζωτικό, συναισθηματικό του χώρο; Σίγουρα οι συνειρμοί της πολιτικής είναι αποκρουστικοί. Η πολιτική γλώσσα δημιουργεί απέχθεια, όμως η πολιτική δικαιοπραξία ή αδικοπραξία εισχωρεί στην πραγματική, τη μικρή πλευρά της προσωπικής ζωής, την αλλάζει, τη στρέφει, καμιά φορά τη διαστρέφει.

Φαίνεται ότι η σχέση με την πολιτική είναι κυρίως θέμα αισθητικής επιλογής. Ο πολίτης απεχθάνεται την πολιτική ηχώ και μαζί με αυτήν καίει και τον κανονιστικό πυρήνα της πολιτικής, αυτόν τον πυρήνα που επηρεάζει την προσωπική του ζωή. Δηλαδή απεχθάνεται τη «μούφα» και το ψεύδος της πολιτικής, ενώ συγχρόνως τα χρειάζεται. Απομακρύνεται από το τυπικό της, θεωρώντας το μακρινό από το προσωπικό του πρόβλημα, ενώ συγχρόνως η πολιτική στην ελληνική εκδοχή της είναι κυρίως επίλυση προσωπικών προβλημάτων, είναι προσωπικές διευθετήσεις που έχουν την επίφαση της ανωνυμίας και της γενικότητας, ενώ είναι συγκεκριμένες και προσωπικές.

Ο κόσμος απεχθάνεται τον πολιτικό λόγο επειδή μπορεί να κατοπτριστεί στην περατότητα και την ευτέλειά του. Οργανώνει μια αισθητική αντίρρηση επειδή δεν μπορεί να θεμελιώσει μια βαθιά διαφωνία. Με αυτόν τον σπασμωδικό τρόπο ο κόσμος τρέχει μακριά από την πολιτική αργκό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί την ουσίωσή της. Ο κόσμος, οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξιολογήσεις, χρειάζονται την πολιτική αργκό, για να περιφρουρήσουν αυτή την εκμηδενισμένη απόσταση…

Δημήτρης Σεβαστάκης

Η απέχθεια στην πολιτική…

Οι 12 πιο αναμενόμενες ταινίες για το 2017 (φωτό, βίντεο)

Για άλλη μια χρονιά, τον τόνο δίνει η μυθολογία των σούπερ ηρώων με πολλές (ίσως υπερβολικά πολλές) ταινίες να ετοιμάζονται να κυνηγήσουν τα παγκόσμια box-office.

 

Την ίδια στιγμή όμως μεγάλοι δημιουργοί επιστρέφουν, παλιότεροι μύθοι έρχονται ξανά στο προσκήνιο και ιδιοσυγκρασιακοί σκηνοθέτες επιχειρούν το μεγάλο άλμα.

Τα trailer αν μη τι άλλο προμηνύουν μια εντυπωσιακή χρονιά για τον κινηματογράφο. (η σειρά είναι τυχαία)

Για άλλη μια χρονιά, τον τόνο δίνει η μυθολογία των σούπερ ηρώων με πολλές (ίσως υπερβολικά πολλές) ταινίες να ετοιμάζονται να κυνηγήσουν τα παγκόσμια box-office. Την ίδια στιγμή όμως μεγάλοι δημιουργοί επιστρέφουν, παλιότεροι μύθοι έρχονται ξανά στο προσκήνιο και ιδιοσυγκρασιακοί σκηνοθέτες επιχειρούν το μεγάλο άλμα. Τα trailer αν μη τι άλλο προμηνύουν μια εντυπωσιακή χρονιά για τον κινηματογράφο. (η σειρά είναι τυχαία)

Spiderman: Homecoming

+ Η Μarvel αναλαμβάνει τον ταλαιπωρημένο Spiderman με εντυπωσιακά αποτελέσματα από την μικρή του εμφάνιση στο Civil War. Ο (ανεβασμένος μετά το Birdman) Michael Keaton στο ρόλο του κακού (Vulture). Η παρουσία του Robert Downey Jr. (Iron Man). Η επιστροφή στις «ρίζες» του κόμικ και δη στα χρόνια του Peter Parker στο κολλέγιο. Η απουσία (ενός ακόμα) origin story.

Ακόμα ένας Spiderman; Είναι το τρίτο (!) reboot από το 2002. Η Marvel μπήκε στο δημιουργικό κομμάτι, αλλά η Sony (γνωστή για πολλές αποτυχίες) έχει ακόμα το γενικό κουμάντο. Από το trailer ακόμα φαίνεται η σύμφυση δυο τελείως διαφορετικών προσεγγίσεων.

Guardians of the Galaxy vol.2

+ Μια από τις πλέον διασκεδαστικές ταινίες της Marvel επιστρέφει. Baby Groot. Mixtape vol.2. Φανταστική αφίσα. 

Βασικά  κανένα. Ίσως μονάχα η επανάληψη των ίδιων πάνω κάτω αστείων.  

Thor: Ragnarok

+ Hulk και Dr. Strange στο cast. Αναφορές στο Planet Hulk. Η Cate Blanchett στο ρόλο της Hela. Ο Thor χάνει το σφυρί του.

Βασικά όσοι δεν έπαιξαν στο civil war. Οι ταινίες του Thor είναι οι πιο αδύναμες του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel ως τώρα. Υπερφορτωμένη πλοκή. 

Dunkirk

+ Christopher Nolan: Ένας σκηνοθέτης με προσωπικό όραμα και μεγάλες ιδέες. Πολεμική περιπέτεια για ένα συναρπαστικό κεφάλαιο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Φανταστικό cast.   

Κατηγορείται (όχι πάντα άδικα) ότι οι ταινίες του είναι κυρίως εγκεφαλικές και δεν έχουν μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Σε μια πολεμική περιπέτεια αυτό ίσως αποδειχθεί πρόβλημα.

Αλλά μάλλον όχι.

Alien: Covenant

+ Ο Ridley Scott είναι ξανά εδώ. Τα Alien είναι μια αγαπημένη μυθολογία. Η επανίδρυση της φαίνεται να γυρίζει στα γνωστά και αγαπημένα λημέρια.

To Prometheus ήταν κατώτερο των περιστάσεων. Η επανίδρυση του μύθου φαίνεται να γυρίσει στα γνωστά και αγαπημένα λημέρια. Ασύνδετο και ασαφές trailer.

Blade Runner 2048

+ Blade Runner. Αρκεί. Επιπροσθέτως, ο Dennis Villeneuve (Prisoners, Sicario, Arrival) στο τιμόνι. Άντε, και  ο Ryan Gosling σε λιγότερο La La και περισσότερο Drive στυλ. Αλλά κυρίως, Blade Runner.

Πιθανότατα μερικοί μύθοι δεν χρειάζονται επανίδρυση, reboot, sequel και λοιπά σουξου-μούξου.Πόσες ακόμα φορές θα γυρίσει ο Harrison Ford (μάλλον για να πεθάνει ξανά;)

The Dark Tower

+ Ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του Stephen King. Ο Idris Elba. 

Ένα από τα πλέον δύσκολα για κινηματογραφική απόδοση έργα του Stephen King. Του οποίου οι πετυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές είναι περίπου μια στις πέντε.

Wonder Woman

+ Επιτέλους μια σούπερ ηρωίδα. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση και χωροχρόνος (Β’ Παγκόσμιος).

Η DC δεν έχει το ίδιο γκελ με την Marvel. Και το BvS και το Suicide Squad ήταν μέτρια έως κακά. Το Justice League μάλλον στο ίδιο μοτίβο. Το να ξεφύγει μόνο η Wonder Woman από την μετριότητα, λίγο δύσκολο.

Logan

+ Σκοτεινό, υποβλητικό, με βάση το Old Man Logan κόμικ, πιθανότατα το καλύτερο trailer εκεί έξω.  Ο Hugh Jackman αποχαιρετά έναν από τους μακροβιότερους ρόλους στην ιστορία του σινεμά (από το 2000!). Μοιάζει πιο πολύ με δράμα παρά με κλασσική περιπέτεια κόμικ.

Τα Wolverine είναι κατά γενική ομολογία, αποτυχίες.

Ghost in the shell

+ Ένα από τα καλύτερα animation όλων των εποχών γίνεται ταινία. Αισθητικά πιστό στο πρωτότυπο και πολύ ενδιαφέρον.  

Το όλο στήσιμο μοιάζει με αρπαχτή. Έξ’ ου και το περίφημο whitewhasing (να υποδυθεί η Scarlett Johansson μια ασιάτισσα). 

Star Wars: episode VIII

+ Star Wars.   

Πάλι Star Wars;  

T2: Trainspotting

+ Choose Life, η πολυαναμενόμενη επιστροφή με όλο το εκπληκτικό cast του 1997.  

Οκ, μεγάλη χαρά να συναντά κανείς γνώριμα πρόσωπα, αλλά αυτό έγινε επειδή όντως μας είχαν λείψει; Και η προσπάθεια να μεταφερθεί όλη η voice-over φιλοσοφία στην εποχή των social media μοιάζει λίγο βεβιασμένη.

Υ.Γ. Όχι. Ούτε οι Power Rangers (γιατί;), ούτε το ακόμα ένα Transformers (γιατί;), ούτε ένα ακόμα Fast and Furious (γιατί;) ούτε το Baywatch (γιατί;) είναι ταινίες που περιμένει κανείς με αγωνία. Αλλά σίγουρα θα κάνουν τις εισπράξεις τους, με συνέπεια να υπάρχουν και συνέχειες το 2018.

Υ.Γ.2 Ας ελπίσουμε ότι στα βραβεία για το 2017 θα έχουν προστεθεί δέκα ακόμα πιο ενδιαφέρουσες ταινίες που δεν έχουν λάβει την προώθηση που έχουν όλες οι παραπάνω.

Υ.Γ.3 Με βάση τις διακυμάνσεις του, το φετινό ετήσιο ραντεβού με τον Woody Allen  αναμένεται πολύ καλό!

Πηγή: alfavita.gr Παναγιώτης Τσερόλας

Οι 12 πιο αναμενόμενες ταινίες για το 2017 (φωτό, βίντεο)

Έλενα Ράπτη & Λούκας Γιώρκας: Ο πρώτος χωρισμός-βόμβα για το 2017

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Secret, το διάσημο -και τόσο αγαπημένο, μέχρι πρότινος- ζευγάρι δεν είναι μαζί εδώ και έναν μήνα.

Τίτλους τέλους στη σχέση της με τον Λούκα Γιώρκα φέρεται να έχει ρίξει η Έλενα Ράπτη, όπως διαβάζουμε στο εν λόγω δημοσίευμα.

«Εδώ και ένα μήνα δεν είναι μαζί. Το ζευγάρι κατά καιρούς είχε πολλά on-off, όμως αυτή τη φορά την απόφαση για τον χωρισμό την πήρε η Έλενα».

Η βουλευτής, παρά τις φήμες που την ήθελαν να μετακομίζει στην πρωτεύουσα, συνεχίζει να ζει μόνιμα στην Θεσσαλονίκη και «απλώς αρκετές μέρες την εβδομάδα πηγαίνει στην Αθήνα προκειμένου να βρίσκεται στη Βουλή», όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Από την πλευρά του, ο νεαρός τραγουδιστής «μιλά» μέσω δικών του ανθρώπων, οι οποίοι εκμυστηρεύτηκαν στη Secret ότι «ο Λούκας σέβεται και εκτιμά την Έλενα. Θαυμάζει τον δυναμισμό, το πάθος και τη μεθοδικότητά της. Τα θαυμάζει γιατί δύσκολα συνδυάζονται».

Αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις.

Έλενα Ράπτη & Λούκας Γιώρκας: Ο πρώτος χωρισμός-βόμβα για το 2017

Με διάσειση στο ΚΑΤ η Τάνια Τσανακλίδου

Ένα ατύχημα έστειλε χθες Σάββατο στο νοσοκομείο ΚΑΤ την Τάνια Τσανακλίδου. Η τραγουδίστρια έπεσε κατά την διάρκεια της πρόβας που έκανε για την θεατρική παράσταση του Εθνικού Θεάτρου όπου πρωταγωνιστεί και μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ όπου οι γιατροί διαπίστωσαν διάσειση και της έκαναν ράμματα.

 

Ωστόσο, η ίδια προσπάθησε να «διασκεδάσει» την κατάσταση και μέσω του λογαριασμού της στα Social media δημοσιοποίησε τον τραυματισμό της και την μεταφορά της στο νοσοκομείο ΚΑΤ..

Με διάσειση στο ΚΑΤ η Τάνια Τσανακλίδου

Ολικός παγετός παντού - Που χρειάζονται αντιολισθητικές στην κεντρική Μακεδονία

Ανακοινώνεται ότι εξαιτίας της χιονόπτωσης – παγετού, η κατάσταση στο οδικό δίκτυο της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πλην Θεσσαλονίκης), ανά Διεύθυνση Αστυνομίας, έχει ως εξής:

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΗΜΑΘΙΑΣ:

Η κυκλοφορία των οχημάτων, λόγω χιονόπτωσης – παγετού, διεξάγεταιμόνο με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων:

  • στην Π.Ε.Ο. Θεσσαλονίκης / Βέροιας / Κοζάνης (μέσω Καστανιάς), από το 91ο χιλιόμετρο έως το 98ο χιλιόμετρο (όρια με Π.Ε. Κοζάνης),
  • στην Επαρχιακή Οδό Βέροιας/ Σελίου, από το 22ο χιλιόμετρο έως το 26ο χιλιόμετρο (χιονοδρομικόκέντρο Σελίου),
  • στην επαρχιακή οδό Βέροιας / Δασκίου, από το 5ο χιλιόμετρο έως το 43ο χιλιόμετρο (Δάσκιο),
  • στην Επαρχιακή Οδό Βέροιας / Κωστοχωρίου, από το 5ο χιλιόμετρο έως το 19ο χιλιόμετρο (διασταύρωση Κωστοχωρίου),
  • σε όλο το Επαρχιακό και Δημοτικό οδικό Δίκτυο της Δημοτικής Ενότητας Βεγορίτιδας του Δήμου Έδεσσας,
  • στο δευτερεύον οδικό Δίκτυο από Τοπική Κοινότητα Κερασιάς έως το Χιονοδρομικό Κέντρο ΒΟΡΡΑΣ.
  • στην Εθνική Οδό Κατερίνης / Ελασσόνας, από το 15οχιλιόμετρο έως το 44ο (όρια με Π.Ε. Λάρισας),
  • στην Επαρχιακή Οδό Βρύας / Ελατοχωρίου (Χιονοδρομικό Κέντρο), από το 16ο χιλιόμετρο έως το 29ο χιλιόμετρο,
  • στην Επαρχιακή Οδό Λαγοράχης / Ελατοχωρίου (Χιονοδρομικό Κέντρο) από το 16ο χιλιόμετρο έως το 29ο χιλιόμετρο.
  • ·στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης / Πολυγύρου,
  • ·στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης / Ιερισσού από το 65ο χιλιόμετρο έως το 95 χιλιόμετρο,
  • ·στην Π.Ε.Ο. Θεσσαλονίκης / Ιερισσού, (μέσω Ταξιάρχη),
  • ·στην Επαρχιακή οδό Νεοχώριου / Βαρβάρας / Ολυμπιάδας,
  • ·στην Επαρχιακή οδό Αρναίας / Στανού,
  • ·στην Επαρχιακή οδό Μεταμόρφωσης / Μεταγγιτσίου (στο ύψος του Προφήτη Ηλία),
  • ·στην Επαρχιακή Οδό Παλαιοκάστρου / Ταξιάρχη,
  • ·στην Επαρχιακή Οδό Ν. Μουδανιών / Παλιουρίου από το 43ο χιλιόμετρο (Πευκοχωρί) έως το 59ο χιλιόμετρο (Αγία Παρασκευή),
  • ·εντός οικισμών Πολυγύρου, Ταξιάρχη, Παλαιοκάστρου,
  • ·σε όλο το οδικό Δίκτυο του Αγίου Όρους.
  • στην Επαρχιακή Οδό Καστανερής / Λιβαδίων από το 9ο χιλιόμετρο.
  • στην Επαρχιακή Οδό Σερρών / Λαϊλιά, από το 18ο χιλιόμετρο έως το χιονοδρομικό Κέντρο Λαϊλιά,
  • στην Επαρχιακή Οδό Σιδηροκάστρου / Καρυδοχωρίου (από Φαιά Πέτρα έως Καρυδοχώρι),
  • στη Δημοτική Οδό από τη διασταύρωση Κορμίστας προς την Ιερά Μόνη Εικοσιφοίνισσας (5ο χιλιόμετρο έως την Ιερά Μονή),
  • στην Επαρχιακή οδό Σερρών / Βροντούς (από το 25ο χιλιόμετρο έως Βροντού),
  • στη Δημοτική Οδό Πρώτης προς την Ιερά Μονή Αναλήψεως Σωτήρος (από το 3ο χιλιόμετρο έως την Ιερά Μονή).

Στο εθνικό και λοιπό επαρχιακό οδικό δίκτυο, καθώς και στην Εγνατία οδό, η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται κανονικά.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΕΛΛΑΣ:

Η κυκλοφορία των οχημάτων, λόγω χιονόπτωσης – παγετού,διεξάγεταιμόνο με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων:

Στο εθνικό και λοιπό επαρχιακό οδικό δίκτυο, η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται κανονικά.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΙΕΡΙΑΣ:

Η κυκλοφορία των οχημάτων, λόγω χιονόπτωσης – παγετού, διεξάγεται μόνο με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων :

Στο εθνικό και λοιπό επαρχιακό οδικό δίκτυο, η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται κανονικά.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ:

Η κυκλοφορία των οχημάτων, λόγω χιονόπτωσης – παγετού, διεξάγεταιμόνο με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων:

Στο εθνικό και λοιπό επαρχιακό οδικό δίκτυο, η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται κανονικά.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΙΛΚΙΣ:

Η κυκλοφορία των οχημάτων, λόγω χιονόπτωσης – παγετού,διεξάγεταιμόνο με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων:

Στο εθνικό και λοιπό επαρχιακό οδικό δίκτυο, η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται κανονικά.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΕΡΡΩΝ:

Η κυκλοφορία των οχημάτων, λόγω χιονόπτωσης – παγετού,διεξάγεταιμόνο με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων:

Στο εθνικό και λοιπό επαρχιακό οδικό δίκτυο, η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται κανονικά.

Ολικός παγετός παντού – Που χρειάζονται αντιολισθητικές στην κεντρική Μακεδονία

Ανοιχτά θα είναι αύριο τα σχολεία του δήμου Θεσσαλονίκης και του δήμου Πυλαίας -Χορτιάτη

Ανοιχτά θα είναι αύριο τα σχολεία του δήμου Θεσσαλονίκης, όπως δήλωσε η αντιδήμαρχος Πολιτισμού-Παιδείας και Αθλητισμού Έλλη Χρυσίδου.

Διευκρίνισε ότι οι διευθυντές των σχολείων από σήμερα πηγαίνουν στα σχολεία για να ανάψουν τα καλοριφέρ. Εάν διαπιστωθεί ότι υπάρχει πρόβλημα στην θέρμανση σε κάποιο σχολείο (εάν έχουν παγώσει οι σωλήνες), τότε αυτό θα παραμείνει κλειστό. Οι γονείς μπορούν με ένα τηλεφώνημα αύριο το πρωί να επικοινωνήσουν με τα σχολεία των παιδιών τους για να ενημερωθούν εάν θα ανοίξει το σχολείο τους ή όχι. Θα υπάρξει και επίσημη ανακοίνωση και από την ιστοσελίδα του δήμου Θεσσαλονίκης.

Δήμος Πυλαίας -Χορτιάτη

Θα λειτουργήσουν τα σχολεία και στον δήμο Πυλαίας -Χορτιάτη.  Όπως δήλωσε  ο δήμαρχος Πυλαίας-Χορτιάτη Ιγνάτιος Καϊτεζίδης  βρίσκεται σε επικοινωνία με τους διευθυντές των σχολείων όλων των βαθμίδων. Από σήμερα , λοιπόν, γίνεται έλεγχος της θέρμανσης των σχολείων και των αύλειων χώρων. Δεν θα λειτουργήσουν τα σχολεία, στα οποία θα έχει διαπιστωθεί ότι έχουν παγώσει οι σωλήνες θέρμανσης  ή ότι στην αυλή έχει πιάσει πάγο και δεν θα υπάρχει η απαραίτητη ασφάλεια για τους μαθητές. Ο δήμος Πυλαίας- Χορτιάτης θα βγάλει σχετική ανακοίνωση το απόγευμα. Οι γονείς μπορούν να ενημερωθούν εάν τηλεφωνούν από σήμερα στον δήμο Πυλαίας-Χορτιάτης ή αύριο το πρωί στα σχολεία.

Δήμος Νεάπολης- Συκεών:

Στα σχολεία του δήμου Νεάπολης- Συκεών έχουν ανάψει τα καλοριφέρ από το Σάββατο , όπως δήλωσε ο κ. Σίμος Δανιηλίδης. Παρόλα αυτά, θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη σήμερα το απόγευμα στις 5.30 του δημάρχου με τους διευθυντές των σχολείων για να παρθεί η τελική απόφαση για το άν θα ανοίξουν ή όχι τα σχολεία. Στην επίσημη ιστοσελίδα του δήμου θα υπάρξει η σχετική ενημέρωση.

http://www.ert.gr

Ανοιχτά θα είναι αύριο τα σχολεία του δήμου Θεσσαλονίκης και του δήμου Πυλαίας -Χορτιάτη

Και στο Δήμο Κορδελιού Ευόσμου τα σχολεία κλειστά - Ανοιχτοί οι Παιδικοί Σταθμοί

Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών και του έντονου παγετού, κλειστά θα παραμείνουν τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Κορδελιού Ευόσμου.

 

            “Επειδή η ασφαλής πρόσβαση και παραμονή των μαθητών στα σχολεία προέχει, αποφασίσαμε τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου όλες οι σχολικές μονάδες του δήμου μας να παραμείνουν κλειστές” δήλωσε ο Δήμαρχος Κορδελιού Ευόσμου κ. Πέτρος Σούλας, επισημαίνοντας πως έχουν ήδη ενημερωθεί οι διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου.

            Να σημειωθεί ότι τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου οι Δημοτικοί Παιδικοί Σταθμοί του Δήμου θα λειτουργήσουν κανονικά.

Και στο Δήμο Κορδελιού Ευόσμου τα σχολεία κλειστά – Ανοιχτοί οι Παιδικοί Σταθμοί

Γραμματοσειρά
Αντίθεση