17 October, 2017
Home / Ελλαδα (Page 400)

Αύξηση της προσέλευσης των αστέγων στις κοινωνικές δομές λόγω του κρύου

Αύξηση παρουσιάζει τις τελευταίες ώρες ο αριθμός προσέλευσης των αστέγων στις κοινωνικές δομές του Δήμου Θεσσαλονίκης, εξαιτίας των ιδιαίτερα χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν στην πόλη.

 

Σύμφωνα με την αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής και Αλληλεγγύης του Κεντρικού Δήμου, Καλυψώ Γούλα, τα έκτακτα μέτρα για τις προστασία των αστέγων θα διαρκέσουν για όσο καιρό συνεχιστεί η κακοκαιρία.

«Συνεχίζουμε τα έκτακτα μέτρα για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού για όσο διάστημα σημειώνονται χαμηλές θερμοκρασίες. Τα τελευταία 24ωρα έχουμε αύξηση προσέλευσης στις κοινωνικές δομές του Δήμου που είναι το Υπνωτήριο Αστέγων και το Κέντρο Ημερήσιας Υποδοχής Αστέγων», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ.Γούλα. 

Επιπλέον, αστυνομικοί και δημοτικοί αστυνομικοί φροντίζουν να ενημερώνουν τους άστεγους για τις κοινωνικές δομές του Δήμου Θεσσαλονίκης ενώ τους μοιράζουν κουβέρτες και ζεστά ροφήματα.

Το πρωί ένας άνδρας εντοπίστηκε στη συμβολή των οδών Εγνατία με Πλάτωνος και μεταφέρθηκε με υποθερμία στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, όπου η κατάσταση της υγείας του δεν εμπνέει ανησυχία. 

Σημειώνεται πως το Υπνωτήριο Αστέγων του Δήμου Θεσσαλονίκης λειτουργεί σε συνεργασία με τη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ (Ανδρέου Γεωργίου 13, τηλ. 2310 528811), από τις 17.00 έως το πρωί της επομένης ημέρας στις 11.00 και το Κέντρο Ημερήσιας Υποδοχής Αστέγων σε συνεργασία με τη ΜΚΟ PRAKSIS (Μοναστηρίου 62, τηλ. 2310 527938), από τις 10.30 έως τις 17.00.

 Για την εξυπηρέτηση των ατόμων που έχουν ανάγκη ανοιχτά παραμένουν και τα παραρτήματα ΚΑΠΗ στις οδούς Γρ.Λαμπράκη 42 και Αλεξανδρείας 27.
Α.Καρυπίδου

Αύξηση της προσέλευσης των αστέγων στις κοινωνικές δομές λόγω του κρύου

Ξεκινούν σήμερα οι χειμερινές εκπτώσεις -Ανακοίνωση του ΕΣ Θεσσαλονίκης για το τι πρέπει να προσέχουν οι καταναλώτες

Ξεκινούν από σήμερα και θα διαρκέσουν μέχρι και τις 28 Φεβρουαρίου. Ο ΕΣΘ εξέδωσε σχετική ανακοίνωση στην οποία αναφέρει πως κατα την διενέργεια των εκπτώσεων:

εκτός από την αναγραφή της παλαιάς και της νέας μειωμένης τιμής των αγαθών και υπηρεσιών που πωλούνται με έκπτωση, επιτρέπεται και η αναγραφή και εμπορική επικοινωνία ποσοστού έκπτωσης.
«Εφόσον παρέχεται μειωμένη τιμή σε περισσότερα από το 60% του συνόλου των πωλούμενων ειδών, η επίδειξη του παρεχόμενου ποσοστού έκπτωσης επιβάλλεται, οπότε θα πρέπει να αναγράφεται στην προθήκη του καταστήματος και σε οποιαδήποτε άλλη εμπορική επικοινωνία, ενώ στην περίπτωση που υπάρχουν διαφορετικά ποσοστά έκπτωσης ανά κατηγορίες προϊόντων, θα πρέπει να αναγράφεται το εύρος του παρεχόμενου ποσοστού («από …. % έως …. %»). Σε κάθε άλλη περίπτωση θα αναγράφεται ότι οι εκπτώσεις αφορούν επιλεγμένα είδη με αναφορά στο αντίστοιχο ποσοστό.
Ο τρόπος με τον οποίο υπολογίζεται και προβάλλεται η μειωμένη τιμή, πρέπει να ανταποκρίνεται στην αλήθεια και να μην είναι ανακριβής. Οι καταστηματάρχες θα πρέπει, σε περίπτωση ελέγχου, να είναι σε θέση να αποδείξουν, ότι η παλαιά τιμή πώλησης που αναγράφεται στην πινακίδα, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Κατά την διενέργεια των τακτικών εκπτώσεων, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από τους συναδέλφους, γιατί οι κυρώσεις είναι αυστηρές και δεν επιτρέπεται να επιβάλλονται λόγω λάθους.
Τέλος, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την παρ. 1 άρθρου 16 ν. 4177/2013, τα καταστήματα μπορούν να ανοίξουν προαιρετικά την πρώτη Κυριακή κατά την έναρξη των εκπτώσεων.
Επομένως τα εμπορικά καταστήματα δύνανται να ανοίξουν την Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017″, τονίζει στην ανακοίνωση του ο Ε.Σ.Θ..

Ξεκινούν σήμερα οι χειμερινές εκπτώσεις -Ανακοίνωση του ΕΣ Θεσσαλονίκης για το τι πρέπει να προσέχουν οι καταναλώτες

«Η εθνική συνεννόηση και συναίνεση σε μείζονα θέματα είναι διαχρονική θέση της ΝΔ», δηλώνει σε συνέντευξή της, το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η …
βουλευτής, τομεάρχης Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΝΔ, Όλγα Κεφαλογιάννη, με αφορμή την αυριανή συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο της ΝΔ για το Κυπριακό.

Προσθέτει ωστόσο ότι «προϋπόθεση της συνεννόησης είναι να την θέλουν όλα τα μέρη», υποστηρίζοντάς ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός «θυσιάζουν τα πάντα στο βωμό του τακτικισμού».

Στο ερώτημα «αν συμφέρει τη ΝΔ να γίνουν τώρα εκλογές» η Όλγα Κεφαλογιάννη υποστηρίζει ότι «είναι προς όφελος της πατρίδας και κλείσει το συντομότερο δυνατό η αξιολόγηση και να οδηγηθούμε σε εκλογές».

Κατά τα λοιπά, η κ. Κεφαλογιάννη δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «η ΝΔ διευρύνεται μέρα με τη μέρα» και σημειώνει ότι «βασική αρχή της ΝΔ είναι οι κοινωνικές συμμαχίες ως διαδικασία που θα καθορίσει και τις μετεκλογικές συνεργασίες, αν χρειαστούν». Απορρίπτει, όμως, συγκυβέρνηση ΝΔ με ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι «δεν υπάρχει κανένα σημείο σύγκλισης».

Ερωτηθείσα αν «πρέπει να μειωθούν οι 300 της Βουλής», η Όλγα Κεφαλογιάννη υποστηρίζει ότι «δεν θα ήταν αρνητική στη μείωση του αριθμού των βουλευτών, αν αυτό εντασσόταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο αναβάθμισης του ρόλου των βουλευτών και της προαγωγής του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος».

Τέλος, στην ερώτηση «πώς η χώρα μπορεί να εκμεταλλευτεί, στις παρούσες συγκυρίες, τη βαριά βιομηχανία τον τουρισμό», η Όλγα Κεφαλογιάννη υπογραμμίζει ότι «η κυβέρνηση έχει αποτύχει στον τομέα του Τουρισμού» και υποστηρίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «αν συνεχιστούν έτσι τα πράγματα το 2017 θα είναι μια δύσκολη χρονιά».

Ακολουθεί η συνέντευξη της τομεάρχη Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΝΔ, βουλευτού Όλγας Κεφαλογιάννη στην Ευτυχία Αδηλίνη και στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Ερ. Κυρία Κεφαλογιάννη, μήπως η αυριανή συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με αφορμή χάραξη ενιαίας γραμμής για το Κυπριακό γίνει η αφορμή για συνεννόηση και συναίνεση στα μείζονα θέματα;

Απ. Η εθνική συνεννόηση και η συναίνεση σε μείζονα θέματα είναι διαχρονική θέση της Παράταξής μας. Η προσήλωσή μας σε αυτή τη θέση αποδεικνύεται σε κάθε δύσκολη ιστορική συγκυρία. Δεν πρόκειται λοιπόν για μια εύκολη και ωραία κουβέντα, ούτε για συγκυριακό πολιτικό εφεύρημα. Προϋπόθεση όμως της συνεννόησης είναι η αμοιβαιότητα. Να την θέλουν όλα τα μέρη. Μέχρι στιγμής έχουμε δει ότι η Κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός την θυσιάζουν πάντα στο βωμό του τακτικισμού. Θα σας θυμίσω τα επικοινωνιακά σόου που έδωσε τόσο για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, όσο και για το Ασφαλιστικό. Μόνο και μόνο για να κερδίσει – υποτίθεται – συγκυριακά οφέλη. Η συνεννόηση θέλει κόπο, προσπάθεια και κυρίως, θέλει αρχές.

Ερ. Επί της ουσίας, ποια εκτιμάτε ότι πρέπει να είναι η εθνική γραμμή για το Κυπριακό;

Απ. Καταρχήν θα ήθελα να ξεκινήσω με το μείζον. Είναι άκρως απαραίτητο να έχουμε κοινή εθνική γραμμή για το Κυπριακό. Η εθνική γραμμή προσδιορίζεται από τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καθώς και από το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεν μπορεί δηλαδή να υπάρξει μια βιώσιμη λύση με παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και χωρίς σεβασμό στις Ευρωπαϊκές αρχές και στις δημοκρατικές αξίες. Χωρίς τήρηση των αρχών του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Αυτό που πραγματικά θέλουμε, είναι ένα σύγχρονο, δημοκρατικό, ομοσπονδιακό κράτος προσαρμοσμένο στα ευρωπαϊκά θέσμια.

Ερ. Να γυρίσουμε στο θέμα της συναίνεσης. Τελικά «συμφέρει» τη ΝΔ να μην κλείσει η αξιολόγηση γρήγορα και να οδηγηθούμε με όλα τα μέτωπα ανοικτά σε εκλογές και μάλιστα με λίστα; Σα ρωτώ γιατί η ΝΔ ζητά επιτακτικά εκλογές. Το ερώτημα είναι τις θέλει κιόλας;

Απ. Το ερώτημα δεν είναι τι συμφέρει τη Νέα Δημοκρατία αλλά τι συμφέρει τη χώρα. Δεν θέλουμε να παραλάβουμε καμένη γη. Αν και δυστυχώς η ζημιά που έχει γίνει είναι τεράστια. Είναι προς όφελος της πατρίδας λοιπόν να κλείσει το συντομότερο δυνατό η δεύτερη αξιολόγηση. Και φυσικά να οδηγηθούμε σε εκλογές. Η παραμονή αυτής της κυβέρνησης στην εξουσία μόνο κακά πράγματα παράγει. Το αποδεικνύει εξάλλου ολόκληρος ο χειρισμός του Δεκεμβρίου και φυσικά η συνθηκολόγηση Τσακαλώτου, μέσω μιας απαράδεκτης επιστολής που έκανε τα πράγματα χειρότερα από ότι ήταν.

Ερ. Αλήθεια ποιο βλέπετε ως το πιο πιθανό σενάριο. Να κλείσει γρήγορα η αξιολόγηση ή το να οδηγηθούμε σε εκλογές;

Απ. Η κρίση μας διδάσκει ότι στα χρόνια που διανύουμε τα σενάρια είναι μια παρακινδυνευμένη υπόθεση. Ιδιαίτερα με αυτή την κυβέρνηση και την αλλοπρόσαλλη πολιτική της. Πιστέψτε με, το μόνο ξεκάθαρο πράγμα είναι το κίνητρό τους. Θέλουν να παραμείνουν στην εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο. Και σε αυτό το κίνητρο εγκλωβίζονται τα πάντα. Βλέπετε να μιλάει κανείς από την κυβέρνηση για την πραγματική οικονομία; Για τη μεσαία τάξη που διαλύεται από την υπερφορολόγηση; Για τους ελεύθερους επαγγελματίες που συνθλίβονται με το νέο ασφαλιστικό; Για το σύνολο των ευπαθών ομάδων που στενάζουν από την κρατική αδιαφορία και είναι θύματα μιας άκρατης λαϊκιστικής ρητορικής; Κανείς από την κυβέρνηση δεν ασχολείται. Ζουν σε έναν παράλληλο, δικό τους κόσμο.

Ερ. Κυρία Κεφαλογιάννη, στα μέσα του μήνα η κ. Διαμαντοπούλου, ο κ. Φλωρίδης, ο κ. Ραγκούσης και άλλοι ανακοινώνουν τον νέο πολιτικό φορέα. Δεν φοβάστε μήπως «ψαρεύουν» από την ίδια δεξαμενή ψηφοφόρους που θα μπορούσαν να ψηφίσουν ΝΔ;

Απ. Κατά την τελευταία επταετία η κρίση του κομματικού συστήματος γέννησε πολλούς νέους σχηματισμούς, σε όλο το πολιτικό φάσμα. Οι περισσότεροι από αυτούς, θνησιγενείς, χωρίς κοινωνικές αναφορές, ρίζες ή ξεκάθαρο πολιτικό λόγο. Κάτι σαν εκλογικοί διάττοντες αστέρες. Από την άλλη πλευρά, η Νέα Δημοκρατία, πλήρωσε βαρύ τίμημα για τα χρόνια διακυβέρνησης της αλλά άντεξε. Παραμένει ο κεντρικός πυλώνας του πολιτικού μας συστήματος. Με ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς. Με δικαιωμένες ιστορικές επιλογές. Και κυρίως, με ρεαλιστικό πρόγραμμα για την οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση. Δεν «φοβάμαι» λοιπόν όσο εμείς δουλεύουμε προς όφελος του λαού και παράγουμε πολιτικές προτάσεις. Το αντίθετο θα σας έλεγα. Η Νέα Δημοκρατία διευρύνεται μέρα με την ημέρα.

Ερ. Αλήθεια, το εν λόγω πολιτικό κόμμα αν καταφέρει να μπει στη Βουλή θα μπορούσε να είναι ένας πολιτικός σύμμαχος-συνεργάτης την επομένη των εκλογών εάν η ΝΔ είναι πρώτο κόμμα χωρίς αυτοδυναμία;

Απ. Η βασική μας στρατηγική είναι οι κοινωνικές συμμαχίες. Να δημιουργήσουμε μεγάλα πλειοψηφικά ρεύματα στην ελληνική κοινωνία. Να εκφράσουμε με τρόπο δημιουργικό τις ανάγκες και τις αγωνίες των πολιτών. Αυτή η σημαντική διαδικασία θα καθορίσει και τις όποιες μετεκλογικές συνεργασίες. Σε δεύτερο χρόνο και αν χρειαστούν.

Ερ. Υπό προϋποθέσεις η ΝΔ θα μπορούσε να συγκυβερνήσει και με τον ΣΥΡΙΖΑ;
Απ. Δεν μπορώ να βρω ούτε ένα πεδίο σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι διαφορές μας είναι τεράστιες. Από πού να ξεκινήσω και που να τελειώσω. Από την Παιδεία και την ανάγκη ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων; Από τις ιδιωτικοποιήσεις; Από τη μείωση των φόρων και τον εξορθολογισμό του κράτους; Πως μπορείς να συγκυβερνήσεις με ένα κόμμα τόσο συντηρητικό, δομημένο πάνω στον λαϊκισμό, που πολιτεύεται με όρους και ιδεοληψίες του παρελθόντος; Πόσο καλό για τη χώρα θα ήταν αυτό;

Ερ. Ακούγεται ότι η ΝΔ στο πρόγραμμά της σκέφτεται να ανακοινώσει και τη μείωση των βουλευτών. Πιστεύετε ότι πρέπει να μειωθούν οι 300 της βουλής;

Απ. Αυτό που πιστεύω είναι ότι προτάσεις όπως η μείωση του αριθμού των βουλευτών, καλό είναι να συζητιούνται ως σύνολο, μέσα σε ένα συγκροτημένο πλαίσιο θεσμικών αλλαγών και όχι να εξετάζονται αποσπασματικά. Δεν θα ήμουν αρνητική στη μείωση του αριθμού των βουλευτών, αν αυτό εντασσόταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο αναβάθμισης του ρόλου των βουλευτών και της προαγωγής του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος. Ξέρετε, σήμερα, στην εποχή του άκρατου λαϊκισμού, όπου κάνουν την εμφάνιση τους διάφοροι αρνητές της Δημοκρατίας, εμείς θα πρέπει να κάνουμε το παν για την προστασία, τη θωράκιση και την εμβάθυνσή της.

Ερ. Κυρία Κεφαλογιάννη, πως μπορεί η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί -για να αυξήσει τη βαριά της βιομηχανία τον τουρισμό- το γεγονός ότι (τουλάχιστον μέχρι σήμερα) ένας ασφαλής ταξιδιωτικός προορισμός όταν η Ευρώπη και όχι μόνο πλήττεται από τη μάστιγα της τρομοκρατίας;

Απ. Όπως ξέρετε, ο τουρισμός είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο προϊόν, που επηρεάζεται άμεσα από διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις. Για να απορροφήσεις λοιπόν τους κραδασμούς, να αντέξεις καταρχήν τις πιέσεις και να δεις πως θα αξιοποιήσεις τις ευκαιρίες που γεννιούνται, χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός και φυσικά καλά αντανακλαστικά. Δυστυχώς όμως και σε αυτόν τον τομέα η κυβέρνηση αποτυγχάνει. Το Υπουργείο Τουρισμού ζει και αυτό σε μια παράλληλη πραγματικότητα, είναι αποκομμένο από την πραγματική αγορά, δεν παρεμβαίνει και δεν έχει λόγο όπου χρειάζεται να μιλήσει, δεν κοιτάει τη μεγάλη εικόνα και αφήνει τα πράγματα να εξελιχθούν στον αυτόματο πιλότο. Αν συνεχίσουν έτσι, το 2017 θα είναι μια δύσκολη χρονιά.

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.



(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});



(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Κεφαλογιάννη: Η κυβέρνηση θυσιάζει τα πάντα στον βωμό του τακτικισμού

Eντονες διαμαρτυρίες προκαλεί στο εσωτερικό της ΝΔ η είδηση ότι μια σειρά πρώην βουλευτές που εγκατέλειψαν τη Ν.Δ. στα δύσκολα επιχειρούν να επανέλθουν. Νυν βουλευτές και…
πολιτευτές αντιμετωπίζουν με εξαιρετική καχυποψία την πιθανότητα να επιστρέψουν πρόσωπα όπως ο Κ. Κιλτίδης, που πολιτεύτηκε με τον ΛΑΟΣ, ή ο Θ. Γιαννόπουλος, στέλεχος μέχρι πρότινος των ΑΝΕΛΛ.

Ακόμα και για τον Δ. Σταμάτη της Αιτωλοακαρνανίας, που είχε αποχωρήσει επί Σαμαρά, φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα, ενώ και για μια σειρά από εκουσίως ή ακουσίως αποστασιοποιημένα στελέχη των κυβερνήσεων Καραμανλή υπάρχει σοβαρό ζήτημα. Το θέμα είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να κάνει παιχνίδι εξουσίας μεταμορφώνοντας πολιτικά ζόμπι σε «μουτζαχεντίν» του…

topontiki.gr

Ζυζητάνε με τους… ληγμέμους!..

Η «καυτή» αστυνομικός που έγινε μοντέλο
Μετά από έξι χρόνια στην αστυνομία, η 23χρονη, μισή Ολλανδέζα και μισή Μεξικανή, Νόχτλι Περάλτα Άλβαρες στράφηκε στο μόντελινγκ. Και πολύ καλά έκανε.

Τα προσωπικά κείμενα ενδιαφέρουν περισσότερους αναγνώστες από τα αμιγώς πολιτικά. Τα κείμενα που αγγίζουν μια…
προσωπική λεπτομέρεια, κάτι εντελώς δικό σου, διαβάζονται άπληστα. Τα κείμενα πολιτικής ανάλυσης όχι τόσο. Ή μάλλον τα τελευταία διαβάζονται πιο κρύα. Λογικό.

Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει προσωπική υπόθεση. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Για παράδειγμα, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, μετά τη μερική, δύσκολη, αβέβαιη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο πολιτικός λόγος δεν ήταν κλεισμένος στον επαγγελματισμό των πολιτικών και των εφημερίδων ούτε στις κινητοποιήσεις και τη συνθηματολογία τους, αλλά εκτεινόταν στον δημόσιο χώρο, στον τρόπο που έβγαινε κανείς από το καβούκι του σπιτιού και του πατέρα και πορευόταν στην ερωτική, ψυχαγωγική, εργασιακή, σπουδαστική πράξη. Την καθημερινή μη επική ζωή. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταβέρνες, στα ποτάδικα.

Την περίοδο εκείνη ερωτευόσουν πολιτικολογώντας, τσαλαβουτώντας στις μαρξιστικές μόδες, στο δράμα της διάσπασης του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, στο άλγος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μεγάλο πολιτικό ψηστήρι (μιξαρισμένο με ερωτικό) γινόταν στα «τραπεζάκια έξω» του 1977. Παραβιάζοντας τη σοβιετική κινηματογραφική παράδοση και την ευλογία του ιταλικού νεορεαλισμού, είχα πάει με μια παρέα φίλων κινεζόφιλων «αριστεριστών» να δούμε Μπρους Λι, σε ένα σινεμά κοντά στη «Γαρδένια Ζωγράφου». Φοβερή πλάκα με τα ζογκλερικά και τα κόλπα, τρελό γέλιο. Γυρίζω στον διπλανό μου και του λέω «ρε συ τι είναι αυτά που γίνονται στην Κίνα;». Πάγωσε. Ωρυόμενος ότι είμαι προβοκάτορας που κατηγορώ τη «λαϊκή Κίνα» έφυγε. Τον πρόλαβα στην έξοδο.

Δεν ήταν εμπάθεια, ήταν μια παιδικού τύπου και σχεδόν συγκινητική αφέλεια. Η πολιτική τότε έμπαινε στους πόρους της πραγματικότητας, γινόταν στοιχείο της προσωπικής στιγμής, της προσωπικής ισορροπίας. Οι στιγμές αυτές είναι η εξαίρεση. Όμως χρειάζεται ένα αφελές περιβάλλον για να περιπτυχθεί η πολιτική στην προσωπική στιγμή; Να γίνει η πολιτική προσωπική υπόθεση; Να συγκινεί και να αφορά τον καθένα σαν να πρόκειται για τον ζωτικό, συναισθηματικό του χώρο; Σίγουρα οι συνειρμοί της πολιτικής είναι αποκρουστικοί. Η πολιτική γλώσσα δημιουργεί απέχθεια, όμως η πολιτική δικαιοπραξία ή αδικοπραξία εισχωρεί στην πραγματική, τη μικρή πλευρά της προσωπικής ζωής, την αλλάζει, τη στρέφει, καμιά φορά τη διαστρέφει.

Φαίνεται ότι η σχέση με την πολιτική είναι κυρίως θέμα αισθητικής επιλογής. Ο πολίτης απεχθάνεται την πολιτική ηχώ και μαζί με αυτήν καίει και τον κανονιστικό πυρήνα της πολιτικής, αυτόν τον πυρήνα που επηρεάζει την προσωπική του ζωή. Δηλαδή απεχθάνεται τη «μούφα» και το ψεύδος της πολιτικής, ενώ συγχρόνως τα χρειάζεται. Απομακρύνεται από το τυπικό της, θεωρώντας το μακρινό από το προσωπικό του πρόβλημα, ενώ συγχρόνως η πολιτική στην ελληνική εκδοχή της είναι κυρίως επίλυση προσωπικών προβλημάτων, είναι προσωπικές διευθετήσεις που έχουν την επίφαση της ανωνυμίας και της γενικότητας, ενώ είναι συγκεκριμένες και προσωπικές.

Ο κόσμος απεχθάνεται τον πολιτικό λόγο επειδή μπορεί να κατοπτριστεί στην περατότητα και την ευτέλειά του. Οργανώνει μια αισθητική αντίρρηση επειδή δεν μπορεί να θεμελιώσει μια βαθιά διαφωνία. Με αυτόν τον σπασμωδικό τρόπο ο κόσμος τρέχει μακριά από την πολιτική αργκό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί την ουσίωσή της. Ο κόσμος, οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξιολογήσεις, χρειάζονται την πολιτική αργκό, για να περιφρουρήσουν αυτή την εκμηδενισμένη απόσταση…

Δημήτρης Σεβαστάκης

Η απέχθεια στην πολιτική…

Τα προσωπικά κείμενα ενδιαφέρουν περισσότερους αναγνώστες από τα αμιγώς πολιτικά. Τα κείμενα που αγγίζουν μια…
προσωπική λεπτομέρεια, κάτι εντελώς δικό σου, διαβάζονται άπληστα. Τα κείμενα πολιτικής ανάλυσης όχι τόσο. Ή μάλλον τα τελευταία διαβάζονται πιο κρύα. Λογικό.

Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει προσωπική υπόθεση. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Για παράδειγμα, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, μετά τη μερική, δύσκολη, αβέβαιη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο πολιτικός λόγος δεν ήταν κλεισμένος στον επαγγελματισμό των πολιτικών και των εφημερίδων ούτε στις κινητοποιήσεις και τη συνθηματολογία τους, αλλά εκτεινόταν στον δημόσιο χώρο, στον τρόπο που έβγαινε κανείς από το καβούκι του σπιτιού και του πατέρα και πορευόταν στην ερωτική, ψυχαγωγική, εργασιακή, σπουδαστική πράξη. Την καθημερινή μη επική ζωή. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταβέρνες, στα ποτάδικα.

Την περίοδο εκείνη ερωτευόσουν πολιτικολογώντας, τσαλαβουτώντας στις μαρξιστικές μόδες, στο δράμα της διάσπασης του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, στο άλγος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μεγάλο πολιτικό ψηστήρι (μιξαρισμένο με ερωτικό) γινόταν στα «τραπεζάκια έξω» του 1977. Παραβιάζοντας τη σοβιετική κινηματογραφική παράδοση και την ευλογία του ιταλικού νεορεαλισμού, είχα πάει με μια παρέα φίλων κινεζόφιλων «αριστεριστών» να δούμε Μπρους Λι, σε ένα σινεμά κοντά στη «Γαρδένια Ζωγράφου». Φοβερή πλάκα με τα ζογκλερικά και τα κόλπα, τρελό γέλιο. Γυρίζω στον διπλανό μου και του λέω «ρε συ τι είναι αυτά που γίνονται στην Κίνα;». Πάγωσε. Ωρυόμενος ότι είμαι προβοκάτορας που κατηγορώ τη «λαϊκή Κίνα» έφυγε. Τον πρόλαβα στην έξοδο.

Δεν ήταν εμπάθεια, ήταν μια παιδικού τύπου και σχεδόν συγκινητική αφέλεια. Η πολιτική τότε έμπαινε στους πόρους της πραγματικότητας, γινόταν στοιχείο της προσωπικής στιγμής, της προσωπικής ισορροπίας. Οι στιγμές αυτές είναι η εξαίρεση. Όμως χρειάζεται ένα αφελές περιβάλλον για να περιπτυχθεί η πολιτική στην προσωπική στιγμή; Να γίνει η πολιτική προσωπική υπόθεση; Να συγκινεί και να αφορά τον καθένα σαν να πρόκειται για τον ζωτικό, συναισθηματικό του χώρο; Σίγουρα οι συνειρμοί της πολιτικής είναι αποκρουστικοί. Η πολιτική γλώσσα δημιουργεί απέχθεια, όμως η πολιτική δικαιοπραξία ή αδικοπραξία εισχωρεί στην πραγματική, τη μικρή πλευρά της προσωπικής ζωής, την αλλάζει, τη στρέφει, καμιά φορά τη διαστρέφει.

Φαίνεται ότι η σχέση με την πολιτική είναι κυρίως θέμα αισθητικής επιλογής. Ο πολίτης απεχθάνεται την πολιτική ηχώ και μαζί με αυτήν καίει και τον κανονιστικό πυρήνα της πολιτικής, αυτόν τον πυρήνα που επηρεάζει την προσωπική του ζωή. Δηλαδή απεχθάνεται τη «μούφα» και το ψεύδος της πολιτικής, ενώ συγχρόνως τα χρειάζεται. Απομακρύνεται από το τυπικό της, θεωρώντας το μακρινό από το προσωπικό του πρόβλημα, ενώ συγχρόνως η πολιτική στην ελληνική εκδοχή της είναι κυρίως επίλυση προσωπικών προβλημάτων, είναι προσωπικές διευθετήσεις που έχουν την επίφαση της ανωνυμίας και της γενικότητας, ενώ είναι συγκεκριμένες και προσωπικές.

Ο κόσμος απεχθάνεται τον πολιτικό λόγο επειδή μπορεί να κατοπτριστεί στην περατότητα και την ευτέλειά του. Οργανώνει μια αισθητική αντίρρηση επειδή δεν μπορεί να θεμελιώσει μια βαθιά διαφωνία. Με αυτόν τον σπασμωδικό τρόπο ο κόσμος τρέχει μακριά από την πολιτική αργκό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί την ουσίωσή της. Ο κόσμος, οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξιολογήσεις, χρειάζονται την πολιτική αργκό, για να περιφρουρήσουν αυτή την εκμηδενισμένη απόσταση…

Δημήτρης Σεβαστάκης

Η απέχθεια στην πολιτική…

Τα προσωπικά κείμενα ενδιαφέρουν περισσότερους αναγνώστες από τα αμιγώς πολιτικά. Τα κείμενα που αγγίζουν μια…
προσωπική λεπτομέρεια, κάτι εντελώς δικό σου, διαβάζονται άπληστα. Τα κείμενα πολιτικής ανάλυσης όχι τόσο. Ή μάλλον τα τελευταία διαβάζονται πιο κρύα. Λογικό.

Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει προσωπική υπόθεση. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Για παράδειγμα, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, μετά τη μερική, δύσκολη, αβέβαιη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο πολιτικός λόγος δεν ήταν κλεισμένος στον επαγγελματισμό των πολιτικών και των εφημερίδων ούτε στις κινητοποιήσεις και τη συνθηματολογία τους, αλλά εκτεινόταν στον δημόσιο χώρο, στον τρόπο που έβγαινε κανείς από το καβούκι του σπιτιού και του πατέρα και πορευόταν στην ερωτική, ψυχαγωγική, εργασιακή, σπουδαστική πράξη. Την καθημερινή μη επική ζωή. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταβέρνες, στα ποτάδικα.

Την περίοδο εκείνη ερωτευόσουν πολιτικολογώντας, τσαλαβουτώντας στις μαρξιστικές μόδες, στο δράμα της διάσπασης του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, στο άλγος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μεγάλο πολιτικό ψηστήρι (μιξαρισμένο με ερωτικό) γινόταν στα «τραπεζάκια έξω» του 1977. Παραβιάζοντας τη σοβιετική κινηματογραφική παράδοση και την ευλογία του ιταλικού νεορεαλισμού, είχα πάει με μια παρέα φίλων κινεζόφιλων «αριστεριστών» να δούμε Μπρους Λι, σε ένα σινεμά κοντά στη «Γαρδένια Ζωγράφου». Φοβερή πλάκα με τα ζογκλερικά και τα κόλπα, τρελό γέλιο. Γυρίζω στον διπλανό μου και του λέω «ρε συ τι είναι αυτά που γίνονται στην Κίνα;». Πάγωσε. Ωρυόμενος ότι είμαι προβοκάτορας που κατηγορώ τη «λαϊκή Κίνα» έφυγε. Τον πρόλαβα στην έξοδο.

Δεν ήταν εμπάθεια, ήταν μια παιδικού τύπου και σχεδόν συγκινητική αφέλεια. Η πολιτική τότε έμπαινε στους πόρους της πραγματικότητας, γινόταν στοιχείο της προσωπικής στιγμής, της προσωπικής ισορροπίας. Οι στιγμές αυτές είναι η εξαίρεση. Όμως χρειάζεται ένα αφελές περιβάλλον για να περιπτυχθεί η πολιτική στην προσωπική στιγμή; Να γίνει η πολιτική προσωπική υπόθεση; Να συγκινεί και να αφορά τον καθένα σαν να πρόκειται για τον ζωτικό, συναισθηματικό του χώρο; Σίγουρα οι συνειρμοί της πολιτικής είναι αποκρουστικοί. Η πολιτική γλώσσα δημιουργεί απέχθεια, όμως η πολιτική δικαιοπραξία ή αδικοπραξία εισχωρεί στην πραγματική, τη μικρή πλευρά της προσωπικής ζωής, την αλλάζει, τη στρέφει, καμιά φορά τη διαστρέφει.

Φαίνεται ότι η σχέση με την πολιτική είναι κυρίως θέμα αισθητικής επιλογής. Ο πολίτης απεχθάνεται την πολιτική ηχώ και μαζί με αυτήν καίει και τον κανονιστικό πυρήνα της πολιτικής, αυτόν τον πυρήνα που επηρεάζει την προσωπική του ζωή. Δηλαδή απεχθάνεται τη «μούφα» και το ψεύδος της πολιτικής, ενώ συγχρόνως τα χρειάζεται. Απομακρύνεται από το τυπικό της, θεωρώντας το μακρινό από το προσωπικό του πρόβλημα, ενώ συγχρόνως η πολιτική στην ελληνική εκδοχή της είναι κυρίως επίλυση προσωπικών προβλημάτων, είναι προσωπικές διευθετήσεις που έχουν την επίφαση της ανωνυμίας και της γενικότητας, ενώ είναι συγκεκριμένες και προσωπικές.

Ο κόσμος απεχθάνεται τον πολιτικό λόγο επειδή μπορεί να κατοπτριστεί στην περατότητα και την ευτέλειά του. Οργανώνει μια αισθητική αντίρρηση επειδή δεν μπορεί να θεμελιώσει μια βαθιά διαφωνία. Με αυτόν τον σπασμωδικό τρόπο ο κόσμος τρέχει μακριά από την πολιτική αργκό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί την ουσίωσή της. Ο κόσμος, οι κοινωνικές σχέσεις, οι αξιολογήσεις, χρειάζονται την πολιτική αργκό, για να περιφρουρήσουν αυτή την εκμηδενισμένη απόσταση…

Δημήτρης Σεβαστάκης

Η απέχθεια στην πολιτική…

Οι 12 πιο αναμενόμενες ταινίες για το 2017 (φωτό, βίντεο)

Για άλλη μια χρονιά, τον τόνο δίνει η μυθολογία των σούπερ ηρώων με πολλές (ίσως υπερβολικά πολλές) ταινίες να ετοιμάζονται να κυνηγήσουν τα παγκόσμια box-office.

 

Την ίδια στιγμή όμως μεγάλοι δημιουργοί επιστρέφουν, παλιότεροι μύθοι έρχονται ξανά στο προσκήνιο και ιδιοσυγκρασιακοί σκηνοθέτες επιχειρούν το μεγάλο άλμα.

Τα trailer αν μη τι άλλο προμηνύουν μια εντυπωσιακή χρονιά για τον κινηματογράφο. (η σειρά είναι τυχαία)

Για άλλη μια χρονιά, τον τόνο δίνει η μυθολογία των σούπερ ηρώων με πολλές (ίσως υπερβολικά πολλές) ταινίες να ετοιμάζονται να κυνηγήσουν τα παγκόσμια box-office. Την ίδια στιγμή όμως μεγάλοι δημιουργοί επιστρέφουν, παλιότεροι μύθοι έρχονται ξανά στο προσκήνιο και ιδιοσυγκρασιακοί σκηνοθέτες επιχειρούν το μεγάλο άλμα. Τα trailer αν μη τι άλλο προμηνύουν μια εντυπωσιακή χρονιά για τον κινηματογράφο. (η σειρά είναι τυχαία)

Spiderman: Homecoming

+ Η Μarvel αναλαμβάνει τον ταλαιπωρημένο Spiderman με εντυπωσιακά αποτελέσματα από την μικρή του εμφάνιση στο Civil War. Ο (ανεβασμένος μετά το Birdman) Michael Keaton στο ρόλο του κακού (Vulture). Η παρουσία του Robert Downey Jr. (Iron Man). Η επιστροφή στις «ρίζες» του κόμικ και δη στα χρόνια του Peter Parker στο κολλέγιο. Η απουσία (ενός ακόμα) origin story.

Ακόμα ένας Spiderman; Είναι το τρίτο (!) reboot από το 2002. Η Marvel μπήκε στο δημιουργικό κομμάτι, αλλά η Sony (γνωστή για πολλές αποτυχίες) έχει ακόμα το γενικό κουμάντο. Από το trailer ακόμα φαίνεται η σύμφυση δυο τελείως διαφορετικών προσεγγίσεων.

Guardians of the Galaxy vol.2

+ Μια από τις πλέον διασκεδαστικές ταινίες της Marvel επιστρέφει. Baby Groot. Mixtape vol.2. Φανταστική αφίσα. 

Βασικά  κανένα. Ίσως μονάχα η επανάληψη των ίδιων πάνω κάτω αστείων.  

Thor: Ragnarok

+ Hulk και Dr. Strange στο cast. Αναφορές στο Planet Hulk. Η Cate Blanchett στο ρόλο της Hela. Ο Thor χάνει το σφυρί του.

Βασικά όσοι δεν έπαιξαν στο civil war. Οι ταινίες του Thor είναι οι πιο αδύναμες του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel ως τώρα. Υπερφορτωμένη πλοκή. 

Dunkirk

+ Christopher Nolan: Ένας σκηνοθέτης με προσωπικό όραμα και μεγάλες ιδέες. Πολεμική περιπέτεια για ένα συναρπαστικό κεφάλαιο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Φανταστικό cast.   

Κατηγορείται (όχι πάντα άδικα) ότι οι ταινίες του είναι κυρίως εγκεφαλικές και δεν έχουν μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Σε μια πολεμική περιπέτεια αυτό ίσως αποδειχθεί πρόβλημα.

Αλλά μάλλον όχι.

Alien: Covenant

+ Ο Ridley Scott είναι ξανά εδώ. Τα Alien είναι μια αγαπημένη μυθολογία. Η επανίδρυση της φαίνεται να γυρίζει στα γνωστά και αγαπημένα λημέρια.

To Prometheus ήταν κατώτερο των περιστάσεων. Η επανίδρυση του μύθου φαίνεται να γυρίσει στα γνωστά και αγαπημένα λημέρια. Ασύνδετο και ασαφές trailer.

Blade Runner 2048

+ Blade Runner. Αρκεί. Επιπροσθέτως, ο Dennis Villeneuve (Prisoners, Sicario, Arrival) στο τιμόνι. Άντε, και  ο Ryan Gosling σε λιγότερο La La και περισσότερο Drive στυλ. Αλλά κυρίως, Blade Runner.

Πιθανότατα μερικοί μύθοι δεν χρειάζονται επανίδρυση, reboot, sequel και λοιπά σουξου-μούξου.Πόσες ακόμα φορές θα γυρίσει ο Harrison Ford (μάλλον για να πεθάνει ξανά;)

The Dark Tower

+ Ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του Stephen King. Ο Idris Elba. 

Ένα από τα πλέον δύσκολα για κινηματογραφική απόδοση έργα του Stephen King. Του οποίου οι πετυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές είναι περίπου μια στις πέντε.

Wonder Woman

+ Επιτέλους μια σούπερ ηρωίδα. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση και χωροχρόνος (Β’ Παγκόσμιος).

Η DC δεν έχει το ίδιο γκελ με την Marvel. Και το BvS και το Suicide Squad ήταν μέτρια έως κακά. Το Justice League μάλλον στο ίδιο μοτίβο. Το να ξεφύγει μόνο η Wonder Woman από την μετριότητα, λίγο δύσκολο.

Logan

+ Σκοτεινό, υποβλητικό, με βάση το Old Man Logan κόμικ, πιθανότατα το καλύτερο trailer εκεί έξω.  Ο Hugh Jackman αποχαιρετά έναν από τους μακροβιότερους ρόλους στην ιστορία του σινεμά (από το 2000!). Μοιάζει πιο πολύ με δράμα παρά με κλασσική περιπέτεια κόμικ.

Τα Wolverine είναι κατά γενική ομολογία, αποτυχίες.

Ghost in the shell

+ Ένα από τα καλύτερα animation όλων των εποχών γίνεται ταινία. Αισθητικά πιστό στο πρωτότυπο και πολύ ενδιαφέρον.  

Το όλο στήσιμο μοιάζει με αρπαχτή. Έξ’ ου και το περίφημο whitewhasing (να υποδυθεί η Scarlett Johansson μια ασιάτισσα). 

Star Wars: episode VIII

+ Star Wars.   

Πάλι Star Wars;  

T2: Trainspotting

+ Choose Life, η πολυαναμενόμενη επιστροφή με όλο το εκπληκτικό cast του 1997.  

Οκ, μεγάλη χαρά να συναντά κανείς γνώριμα πρόσωπα, αλλά αυτό έγινε επειδή όντως μας είχαν λείψει; Και η προσπάθεια να μεταφερθεί όλη η voice-over φιλοσοφία στην εποχή των social media μοιάζει λίγο βεβιασμένη.

Υ.Γ. Όχι. Ούτε οι Power Rangers (γιατί;), ούτε το ακόμα ένα Transformers (γιατί;), ούτε ένα ακόμα Fast and Furious (γιατί;) ούτε το Baywatch (γιατί;) είναι ταινίες που περιμένει κανείς με αγωνία. Αλλά σίγουρα θα κάνουν τις εισπράξεις τους, με συνέπεια να υπάρχουν και συνέχειες το 2018.

Υ.Γ.2 Ας ελπίσουμε ότι στα βραβεία για το 2017 θα έχουν προστεθεί δέκα ακόμα πιο ενδιαφέρουσες ταινίες που δεν έχουν λάβει την προώθηση που έχουν όλες οι παραπάνω.

Υ.Γ.3 Με βάση τις διακυμάνσεις του, το φετινό ετήσιο ραντεβού με τον Woody Allen  αναμένεται πολύ καλό!

Πηγή: alfavita.gr Παναγιώτης Τσερόλας

Οι 12 πιο αναμενόμενες ταινίες για το 2017 (φωτό, βίντεο)

Έλενα Ράπτη & Λούκας Γιώρκας: Ο πρώτος χωρισμός-βόμβα για το 2017

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Secret, το διάσημο -και τόσο αγαπημένο, μέχρι πρότινος- ζευγάρι δεν είναι μαζί εδώ και έναν μήνα.

Τίτλους τέλους στη σχέση της με τον Λούκα Γιώρκα φέρεται να έχει ρίξει η Έλενα Ράπτη, όπως διαβάζουμε στο εν λόγω δημοσίευμα.

«Εδώ και ένα μήνα δεν είναι μαζί. Το ζευγάρι κατά καιρούς είχε πολλά on-off, όμως αυτή τη φορά την απόφαση για τον χωρισμό την πήρε η Έλενα».

Η βουλευτής, παρά τις φήμες που την ήθελαν να μετακομίζει στην πρωτεύουσα, συνεχίζει να ζει μόνιμα στην Θεσσαλονίκη και «απλώς αρκετές μέρες την εβδομάδα πηγαίνει στην Αθήνα προκειμένου να βρίσκεται στη Βουλή», όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Από την πλευρά του, ο νεαρός τραγουδιστής «μιλά» μέσω δικών του ανθρώπων, οι οποίοι εκμυστηρεύτηκαν στη Secret ότι «ο Λούκας σέβεται και εκτιμά την Έλενα. Θαυμάζει τον δυναμισμό, το πάθος και τη μεθοδικότητά της. Τα θαυμάζει γιατί δύσκολα συνδυάζονται».

Αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις.

Έλενα Ράπτη & Λούκας Γιώρκας: Ο πρώτος χωρισμός-βόμβα για το 2017

Γραμματοσειρά
Αντίθεση