22 June, 2018
Home / Ελλαδα (Page 380)

Τι μπορείς να πάθεις εάν δεν σηκώνεσαι κάθε μισή ώρα από την θέση σου

“Νομίζουμε ότι αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι δεν αρκεί να είμαστε απλά δραστήριοι, ή να κινούμαστε για μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας, δηλαδή να ασκούμαστε μόνο για συγκεκριμένη ώρα”, δήλωσε ο Keith Diaz, επικεφαλής της μελέτης, από το Center for Behavioral Cardiovascular Health του πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

Το… παρήγορο είναι, ότι η πιθανότητα πρόωρου θανάτου μειώνεται αν διακόπτετε ανά μισή ώρα το… καθισιό σας και να μπαίνετε σε λίγη κίνηση, έστω και αν είναι λίγο απλό περπάτημα στον χώρο, σύμφωνα με την μελέτη.

“Πρέπει να θυμόμαστε να μετακινούμαστε συχνά καθ’ όλη την ημέρα, πέρα από την εστιασμένη άσκηση/γυμναστική σε κάποια άλλη στιγμή”, δήλωσε ο Diaz.

Ενώ προηγούμενες έρευνες συνδέουν τον υπερβολικό καθιστικό χρόνο με τον αυξημένο κίνδυνο θανάτου, πολλές από αυτές τις μελέτες βασίστηκαν σε πληροφορίες που παρείχαν από μνήμης και κατά προσέγγιση οι συμμετέχοντες αναφορικά με το πόσο κινούνταν μέσα στην ημέρα και, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε μια σαφή εικόνα της σχέσης μεταξύ θνησιμότητας και αεργίας (δηλαδή καθιστικής ζωής).

Για την τρέχουσα μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα για 7.985 ενήλικες, ηλικίας 45 ετών και πάνω, οι οποίοι κλήθηκαν να φορούν επιταχυνσιόμετρα, για να μετρήσουν τα επίπεδα δραστηριότητάς τους για μία εβδομάδα.

Συνολικά, η καθιστική ζωή αντιπροσωπεύει το 77% των ωραρίων των συμμετεχόντων, δηλαδή περίπου 12 ώρες την ημέρα, αναφέρουν οι ερευνητές στην σχετική έκθεση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Internal Medicine.

Κατά μέσο όρο, οι χρονικές περίοδοι καθιστικής στάσης ήταν περίπου 11 λεπτά σε διάρκεια και πάνω από τις μισές φορές που οι συμμετέχοντες ήταν καθισμένοι και όρθιοι το έκαναν για λιγότερο από 30 λεπτά.

Περίπου το 14% των συμμετεχόντων είχαν συνήθως διαστήματα καθιστικής στάσης για τουλάχιστον 90 λεπτά.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 340 συμμετέχοντες πέθαναν μετά από μια μέση παρακολούθηση τεσσάρων ετών.

Οι ερευνητές ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες σε τέσσερις ομάδες από εκείνους που ήταν λιγότερο στατικοί μέσα στην ημέρα (περίπου 11 ώρες καθισμένοι και όρθιοι σε μια τυπική ημέρα) έως εκείνους που ήταν περισσότερο στατικοί και ανενεργοί από τους όλους (περισσότερο από 13 ώρες την ημέρα).

Επίσης ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες σε τέσσερις ομάδες βάσει του πόσο διαρκούν οι συνήθεις περίοδοι καθιστικού διαστήματος προτού κάνουν διαλείμματα με κίνηση, που κυμαίνονταν από λιγότερο από 7,7 λεπτά έως τουλάχιστον 12,4 λεπτά.

Σε σύγκριση με τους λιγότερο στατικούς ανθρώπους με τα πιο σύντομα τμήματα καθιστικής στάσης, εκείνοι που κάθονταν περισσότερο είχαν διπλάσια πιθανότητα να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία κατά την περίοδο της μελέτης.

Ένας περιορισμός της μελέτης, ωστόσο, είναι ότι τα επιταχυνσιόμετρα δεν μπορούσαν να διακρίνουν μεταξύ του στατικού χρόνου από κάθισμα έναντι αδρανών περιόδων όπου οι συμμετέχοντες απλά στέκονταν όρθιοι, σημειώνουν οι συγγραφείς.

Η μελέτη επίσης δεν διεξήχθη ως ένα ελεγχόμενο πείραμα που αποσκοπούσε στο να αποδείξει το πώς ή το αν ο καθιστικός χρόνος προκαλεί άμεσα πρόωρο θάνατο.

Είναι πιθανό οι παρατεταμένες καθιστικές περίοδοι μέσα στην ημέρα να επιταχύνουν το θάνατο, προκαλώντας αυτό που είναι γνωστό ως μεταβολική τοξικότητα, δήλωσε ο δρ. David Alter, επικεφαλής της καρδιαγγειακής και μεταβολικής έρευνας για το πανεπιστημιακό Δίκτυο Υγείας στο Ινστιτούτο Αποκατάστασης Τορόντο στον Καναδά.

“Η έλλειψη δραστηριότητας στους μύες μας επηρεάζει την ικανότητά μας να μεταβολίζουμε αποτελεσματικά τα σάκχαρά μας”, δήλωσε ο Alter και πρόσθεσε: “Με την πάροδο του χρόνου, το σώμα μας συσσωρεύει το υπερβολικό λίπος, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε παχυσαρκία, διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, καρκίνο και θάνατο”.

Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει, ωστόσο, είναι ένα χρονόμετρο, επειδή θα μπορούσε να υπενθυμίζει στους ανθρώπους να σηκώνονται και να μετακινούνται συχνά καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και να αποφεύγουν τις παρατεταμένες περιόδους καθιστικής στάσης, είπε ο δρ. Alter.

https://in.reuters.com

Τι μπορείς να πάθεις εάν δεν σηκώνεσαι κάθε μισή ώρα από την θέση σου

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε όταν είμαστε δυστυχισμένοι

Το να νιώθετε δυστυχισμένοι δεν είναι σαφώς κάτι ευχάριστο. Για τους περισσότερους, η πρώτη αντίδραση όταν το μυαλό τους γεμίζει με δυσάρεστες σκέψεις είναι να προσπαθούν να διώξουν αυτές τις σκέψεις μακριά.

Ωστόσο, σύμφωνα με νέα έρευνα, αυτό ακριβώς είναι που δεν πρέπει να κάνουμε.

Στη συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Αύγουστο στο περιοδικό «Journal of Experimental Psychology», συμμετείχαν 2.300 έφηβοι στις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, την Κίνα και κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις όπως ποια συναισθήματα θα προτιμούσαν να βιώνουν συχνότερα και ποια σπανιότερα και ποια είναι εκείνα που νιώθουν στην πραγματικότητα. Οι έφηβοι που βάσει αποτελεσμάτων βίωναν περισσότερη ικανοποίηση στη ζωή και λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης ήταν εκείνοι που άφηναν τον εαυτό τους ελεύθερο να νιώσει το κάθε συναίσθημα στην ώρα του, χωρίς να το αποφεύγει, ακόμα και αν επρόκειτο για αρνητικά συναισθήματα.

«Το να θες να είσαι χαρούμενος όλη την ώρα δεν είναι πολύ ρεαλιστικό», σχολίασε σχετικά στην αμερικανική έκδοση της HuffPost η Maya Tamir, καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Hebrew της Ιερουσαλήμ. «Το να μη θες να νιώθεις ποτέ λύπη, θυμό ή φόβο δεν είναι επίσης ρεαλιστικό. Εφόσον καταφέρουμε να αποδεχτούμε και -γιατί όχι;- να καλωσορίσουμε τα συναισθήματα που νιώθουμε, θετικά και αρνητικά, τότε είναι πιο πιθανό να νιώσουμε ευτυχισμένοι και πιο ικανοποιημένοι στη ζωή μας», συμπλήρωσε.

Οπότε, την επόμενη φορά που θα νιώσετε δυστυχισμένοι, απλώς προσπαθήστε να το αντιμετωπίσετε και να πάτε παρακάτω. Μακροπρόθεσμα, θα βγείτε πιο κερδισμένοι από αυτό.

huffingtonpost.gr

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε όταν είμαστε δυστυχισμένοι

Ενδιαφέρουσα η πρωτοβουλία του Γ. Ραγκούση (υποψήφιος για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς), αλλά μάλλον ανεφάρμοστη στην παρούσα φάση ως προς το ένα σκέλος της.

Με…
επιστολή που έστειλε στους συνυποψήφιους του, προτείνει να στηθούν και άλλες δύο κάλπες στις 5 Νοεμβρίου.

Στη μία να τοποθετούνται οι ψηφοφόροι για τον αριθμό θητειών των βουλευτών και των υπουργών (σοβαρό θέμα, αλλά όχι πρώτης σημασίας) και στην άλλη να παίρνουν θέση στο ερώτημα «Ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση της Ν.Δ. ή σε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δεύτερο ζήτημα είναι το κρίσιμο. Με εξαίρεση τον κ. Ραγκούση, ο οποίος έχει δηλώσει καθαρά ότι δεν είναι υπέρ της συνεργασίας με τη Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ουδείς άλλος υποψήφιος, μέχρι τώρα, έχει καταθέσει την άποψή του.

Πιστεύω πως δεν πρόκειται να το κάνουν. Θα αποφύγουν εντέχνως τη συζήτηση επί της ουσίας. Κάποιοι θα πουν ότι «ο στόχος μας είναι να ανατρέψουμε τους υπάρχοντες συσχετισμούς και να γίνει το νέο εγχείρημα ο κεντρικός πρωταγωνιστής», αλλά υποθέτω πως οι περισσότεροι θα υιοθετήσουν τη γραμμή των ίσων αποστάσεων από τα δύο κόμματα του νέου και ατελούς (όπως τον χαρακτηρίζουν) δικομματισμού.

Η πολιτική του «ούτε ούτε» (ούτε με την παλινόρθωση της Δεξιάς ούτε με τον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ) λειτουργεί και εν μέρει αποδίδει όταν η συγκυρία δεν σε υποχρεώνει να αναμετρηθείς με συγκεκριμένα διλήμματα.

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι δεν μπορείς από τώρα να προεξοφλήσεις τι θα κάνεις όταν θα κληθείς να συμβάλεις στη δημιουργία μιας συνεργατικής κυβέρνησης είτε συμμετέχοντας στο σχήμα είτε δίνοντας ψήφο ανοχής.

Η μοίρα των κομμάτων που δεν έχουν ισχυρή ιδεολογική ταυτότητα και σαφή πολιτική φυσιογνωμία, που κινούνται δηλαδή στον χώρο του Κέντρου (λίγο απ’ όλα), είναι να παίζουν τον ρόλο του μπαλαντέρ, ο οποίος κολλάει και στο χαρτί της Δεξιάς και στο χαρτί της Αριστεράς. Εξαρτάται κάθε φορά από τα ανταλλάγματα που θα πάρει.

Ο πειρασμός της συμμετοχής σε μια κυβέρνηση είναι μεγάλος για τα κόμματα που θέλουν να τονίσουν τη χρησιμότητά τους, σχετικοποιώντας τη διάσταση της διαφορετικότητάς τους.

Θα βρίσκονται στα πράγματα, θα εξασφαλίσουν θέσεις εξουσίας, θα έχουν πρόσβαση στα δίκτυα ενημέρωσης, θα μπορούν να ικανοποιήσουν μέρος της πελατείας τους, ωστόσο διατρέχουν τον κίνδυνο να υποστούν σοβαρές βλάβες σε βάθος χρόνου, αφού θα μετατραπούν σε τσόντα του μεγαλύτερου εταίρου, ο οποίος θα έχει το πάνω χέρι και θα αφήσει το δικό του αποτύπωμα στη διακυβέρνηση.

Το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε πολύ ακριβά τη συνεργασία του με τη Νέα Δημοκρατία, η ΔΗΜ.ΑΡ. διασπάστηκε και συρρικνώθηκε. Αυτό όμως που μπορεί να γίνει –άλλωστε συμβαίνει και σε άλλες χώρες– είναι να κληθούν τα μέλη του νέου κόμματος (έκτακτο συνέδριο) ή και τα μέλη και οι φίλοι (πανελλαδική ψηφοφορία), μετά τις εκλογές και εφόσον δεν υπάρχει αυτοδυναμία, να πουν τη γνώμη τους για το τι πρέπει να κάνει το κόμμα τους: Να πάρει μέρος στην κυβέρνηση; Να τη στηρίξει με ψήφο ανοχής; Να πει «όχι»; Η όποια απόφαση του σώματος πρέπει να είναι δεσμευτική για την ηγεσία…

Τάσος Παππάς

Από το ούτε ούτε στο είτε είτε…

Τι λέει ο Σάκης Τανιμανίδης για τον Γιώργο Μαυρίδη που συζητάει για το Nomads

Η σαρωτική επιτυχία του Survivor, πέρα από τα ίδια τα νούμερα τηλεθέασης που σημείωσε, υπογραμμίζεται από το γεγονός πως η τηλεοπτική σεζόν ξεκινά με δύο νέες, παρεμφερείς με το Survivor εκπομπές σε άλλα κανάλια.

 

«To Survivor κατέγραψε όντως υψηλές τηλεθεάσεις, κοντά στο 70%, που κανένας μας δεν περίμενε, κι έτσι σάρωσε την διαφημιστική αγορά. Είναι λογικό και θεμιτό, λοιπόν, για μια επιχείρηση (ένα κανάλι) να προσπαθεί να απαντήσει και να αντιδράσει όταν χάνει μερίδιο αγοράς από μια άλλη. Είναι ακόμα καλύτερο όμως όταν αυτό το κάνει δημιουργώντας κάτι καινούργιο, μια νέα πρόταση και όχι με ένα «clopy paste». Τα νέα προγράμματα που βγαίνουν μπορεί να είναι πολύ καλές εκπομπές, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία αφού παραμένουν η αντίδραση-αντιγραφή προς το Survivor που κατέγραψε ιστορικά υψηλά νούμερα. Δεν είμαι αυτής της λογικής. Είναι λογικό να θέλεις και να πρέπει να αντιδράσεις, αλλά κάντο με κάτι καινούργιο. Αν ήταν έτσι, για να σου δώσω ένα υποθετικό παράδειγμα, εγώ δεν θα δημιουργούσα το world party, αλλά το ‘Πρωινάδικο του Σάκη’ γιατί τότε εκείνη την εποχή πήγαιναν καλά τα πρωινάδικα.», τονίζει ο Σάκης Τανιμανίδης.

Ο συμπαρουσιαστής του στο World Party, Γιώργος Μαυρίδης, εξηγώντας γιατί ο ίδιος δεν θα παρουσίαζε ποτέ ένα πρόγραμμα όπως το Survivor είχε δηλώσει στο People «Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα που έχει κουτσομπολιό, ίντριγκα, ανθρωποφαγία. Ταξίδεψα όλο τον κόσμο τέσσερα χρόνια, για να γυρίσω πίσω και να παρουσιάσω ανθρώπους να μαλώνουν μεταξύ τους για τα λεφτά κι ένα πιάτο φαΐ; Δεν μπορώ να το κάνω. Είναι δουλειά, αλλά τα ιδανικά και την τιμή μου δεν τα ξεπουλώ, όσα λεφτά και να μου δώσουν».

Πώς νιώθει, λοιπόν, τώρα που ο Γιώργος βρίσκεται σε συζητήσεις με τον ΑΝΤ1 να συμμετέχει, ως παίκτης, στο Nomads, που είναι αντίστοιχο κόνσεπτ με το Survivor και θα αγωνίζεται ο ίδιος για ένα έπαθλο; «Δεν θέλω να σχολιάσω κάτι πάνω σε αυτό, ελπίζω να είναι πάντα καλά» αρκείται να πει.

 

Τι λέει ο Σάκης Τανιμανίδης για τον Γιώργο Μαυρίδη που συζητάει για το Nomads

Τι παράγει-και τι καταλείπει- η καθημερινή πλημμυρίδα δηλώσεων, δεσμεύσεων, εξαγγελιών και καταγγελιών εκ μέρους των πολιτικών προσώπων; Προάγει τον…
σοβαρό διάλογο, δίνοντας στην κοινωνία να καταλάβει και να αξιολογήσει θέσεις και απόψεις; Η μήπως συντηρεί την κλασική- ανούσια και βλαπτική για τη χώρα-πολιτικολογία, επιδοτεί την σύγχυση και διαμορφώνει στρατόπεδα «πεπεισμένων» που αδιαφορούν για την πραγματικότητα και την δυναμική της;

Δυστυχώς, ούτε ο διάλογος προάγεται ούτε σοβαρή αντιπαράθεση θέσεων γίνεται, ώστε να τροφοδοτείται η κοινωνία με συγκεκριμένα στοιχεία για να δομεί και να ενισχύει τα δικά της κριτήρια προκειμένου να αξιολογεί νηφάλια θέσεις και απόψεις.

Ας δούμε συγκεκριμένα γεγονότα και εν αυτοίς κάποιες διαφωτιστικές «λεπτομέρειες»:

Εμφανίζεται περιχαρής ο πρωθυπουργός και ομιλεί για το τέλος των Μνημονίων και την ανατολή νέας εποχής για την Ελλάδα. Φεύ! Αποφεύγει να πει ότι το Μνημόνιο λήγει τυπικά τον Αύγουστο και ότι η χώρα μας θα είναι υπο εποπτείαν μέχρι να αποπληρώσει το 75% του χρέους της. Το υπενθύμισε προσφάτως ο Μοσκοβισί. Και έχει δίκιο, διότι αυτό προβλέπεται από το άρθρο 14 του Κανονισμού 472/2013 της Ε.Ε.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί ο πρωθυπουργός ότι η κατάσταση θα έχει βελτιωθεί. Ότι η χώρα κάπως θα αναπνεύσει. Ότι ,τέλος πάντων, υπάρχει μια θετική εξέλιξη, η οποία οφείλεται στην κυβέρνησή του. Είναι δικαίωμά του να το κάνει. Και θα κριθεί γι αυτό από την κοινωνία, όταν έρθει η ώρα.

Αλλά επ ουδενί δικαιούται να υψώνει σημαίες θριάμβου επικαλούμενος την λήξη του μνημονιακού προγράμματος. Διότι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ή Ελλάδα είναι παρούσες και αμείλικτες. Δεσμεύσεις που φέρουν την δική του υπογραφή και εκτείνονται σε βάθος χρόνου, υποχρεώνοντας και τις μελλοντικές κυβερνήσεις να τις εφαρμόσουν.

Έγραψε στο τουίτερ ο πρόεδρος της ΝΔ: «Μπλοκάρουν την επένδυση στο όνομα της δήθεν οικολογικής ευαισθησίας. Αλλά αδιαφορούν για την καταστροφή στη Σαλαμίνα»… Δυστυχώς, αστοχεί με τον συνδυασμό των δύο θεμάτων ο κ. Μητσοτάκης, επιδοτώντας ανενδοίαστα τον λαϊκισμό που κατά τα άλλα αντιμάχεται.

Συγκεκριμένα, ας δεχθούμε για την οικονομία της «κουβέντας» ότι έχει δίκιο στο θέμα της Ελντοράντο. Όμως που ακριβώς εντοπίζει την αδιαφορία των κυβερνώντων για την καταστροφή στον Σαρωνικό; Μίλησε για αδιαφορία και όχι για καθυστέρηση ή ολιγωρία ή ό,τι άλλο επιβαρυντικό για την κυβέρνηση, για το οποίο δικαιούται να κάνει αυστηρή κριτική, αρκεί να παρουσιάσει στοιχεία. Αλλά, η αδιαφορία πόθεν προκύπτει; Από τι;

Τα δύο ενδεικτικά παραδείγματα δεν αφορούν ασφαλώς ισοϋψούς σημασίας γεγονότα . Όμως αμφότερα αποτυπώνουν συγκεκριμένη νοοτροπία. Το πρώτο αποκαλύπτει τις ευκολίες και το άγχος του θριαμβολογούντος λαϊκισμού. Και το δεύτερο, την υπεραιμία του καταγγελτικού λαϊκισμού. Δυστυχώς, και τα δύο έχουν ιδρύσει καθεστώς, που δεν αφορά μονάχα τους προανεφερθέντες ηγέτες.

Δεν θα έφτανε όλος ο χώρος του Newpost για να παρατεθούν όσα καθημερινώς λέγονται από τους πολιτικούς. Κουβέντες του αέρα, θέσεις με μισές αλήθειες-άρα, ολοκληρωμένα ψεύδη-, απόψεις που θυμίζουν φωτοβολίδες εντυπωσιασμού και άλλα συναφή. Κι όμως, όλα αυτά προβάλλονται εντυπωσιακά χωρίς ίχνος κριτικής από επίσης πεπεισμένα Μέσα Ενημέρωσης, κι ας πρόκειται για σκύβαλα ή για τεχνήματα θηριώδους προπαγάνδας.

«Αυτά έχει η πολιτική», θα ποyν ορισμένοι. Με γειά της και χαρά της, αντιτείνουμε. Και να τη χαίρονται όσοι εκθύμως την υπηρετούν είτε ως πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής είτε ως ντελίβερι μπόις της ένθεν και ένθεν προπαγάνδας…

Γιάννης Τριάντης

Έλεος, πια…

Τι παράγει-και τι καταλείπει- η καθημερινή πλημμυρίδα δηλώσεων, δεσμεύσεων, εξαγγελιών και καταγγελιών εκ μέρους των πολιτικών προσώπων; Προάγει τον…
σοβαρό διάλογο, δίνοντας στην κοινωνία να καταλάβει και να αξιολογήσει θέσεις και απόψεις; Η μήπως συντηρεί την κλασική- ανούσια και βλαπτική για τη χώρα-πολιτικολογία, επιδοτεί την σύγχυση και διαμορφώνει στρατόπεδα «πεπεισμένων» που αδιαφορούν για την πραγματικότητα και την δυναμική της;

Δυστυχώς, ούτε ο διάλογος προάγεται ούτε σοβαρή αντιπαράθεση θέσεων γίνεται, ώστε να τροφοδοτείται η κοινωνία με συγκεκριμένα στοιχεία για να δομεί και να ενισχύει τα δικά της κριτήρια προκειμένου να αξιολογεί νηφάλια θέσεις και απόψεις.

Ας δούμε συγκεκριμένα γεγονότα και εν αυτοίς κάποιες διαφωτιστικές «λεπτομέρειες»:

Εμφανίζεται περιχαρής ο πρωθυπουργός και ομιλεί για το τέλος των Μνημονίων και την ανατολή νέας εποχής για την Ελλάδα. Φεύ! Αποφεύγει να πει ότι το Μνημόνιο λήγει τυπικά τον Αύγουστο και ότι η χώρα μας θα είναι υπο εποπτείαν μέχρι να αποπληρώσει το 75% του χρέους της. Το υπενθύμισε προσφάτως ο Μοσκοβισί. Και έχει δίκιο, διότι αυτό προβλέπεται από το άρθρο 14 του Κανονισμού 472/2013 της Ε.Ε.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί ο πρωθυπουργός ότι η κατάσταση θα έχει βελτιωθεί. Ότι η χώρα κάπως θα αναπνεύσει. Ότι ,τέλος πάντων, υπάρχει μια θετική εξέλιξη, η οποία οφείλεται στην κυβέρνησή του. Είναι δικαίωμά του να το κάνει. Και θα κριθεί γι αυτό από την κοινωνία, όταν έρθει η ώρα.

Αλλά επ ουδενί δικαιούται να υψώνει σημαίες θριάμβου επικαλούμενος την λήξη του μνημονιακού προγράμματος. Διότι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ή Ελλάδα είναι παρούσες και αμείλικτες. Δεσμεύσεις που φέρουν την δική του υπογραφή και εκτείνονται σε βάθος χρόνου, υποχρεώνοντας και τις μελλοντικές κυβερνήσεις να τις εφαρμόσουν.

Έγραψε στο τουίτερ ο πρόεδρος της ΝΔ: «Μπλοκάρουν την επένδυση στο όνομα της δήθεν οικολογικής ευαισθησίας. Αλλά αδιαφορούν για την καταστροφή στη Σαλαμίνα»… Δυστυχώς, αστοχεί με τον συνδυασμό των δύο θεμάτων ο κ. Μητσοτάκης, επιδοτώντας ανενδοίαστα τον λαϊκισμό που κατά τα άλλα αντιμάχεται.

Συγκεκριμένα, ας δεχθούμε για την οικονομία της «κουβέντας» ότι έχει δίκιο στο θέμα της Ελντοράντο. Όμως που ακριβώς εντοπίζει την αδιαφορία των κυβερνώντων για την καταστροφή στον Σαρωνικό; Μίλησε για αδιαφορία και όχι για καθυστέρηση ή ολιγωρία ή ό,τι άλλο επιβαρυντικό για την κυβέρνηση, για το οποίο δικαιούται να κάνει αυστηρή κριτική, αρκεί να παρουσιάσει στοιχεία. Αλλά, η αδιαφορία πόθεν προκύπτει; Από τι;

Τα δύο ενδεικτικά παραδείγματα δεν αφορούν ασφαλώς ισοϋψούς σημασίας γεγονότα . Όμως αμφότερα αποτυπώνουν συγκεκριμένη νοοτροπία. Το πρώτο αποκαλύπτει τις ευκολίες και το άγχος του θριαμβολογούντος λαϊκισμού. Και το δεύτερο, την υπεραιμία του καταγγελτικού λαϊκισμού. Δυστυχώς, και τα δύο έχουν ιδρύσει καθεστώς, που δεν αφορά μονάχα τους προανεφερθέντες ηγέτες.

Δεν θα έφτανε όλος ο χώρος του Newpost για να παρατεθούν όσα καθημερινώς λέγονται από τους πολιτικούς. Κουβέντες του αέρα, θέσεις με μισές αλήθειες-άρα, ολοκληρωμένα ψεύδη-, απόψεις που θυμίζουν φωτοβολίδες εντυπωσιασμού και άλλα συναφή. Κι όμως, όλα αυτά προβάλλονται εντυπωσιακά χωρίς ίχνος κριτικής από επίσης πεπεισμένα Μέσα Ενημέρωσης, κι ας πρόκειται για σκύβαλα ή για τεχνήματα θηριώδους προπαγάνδας.

«Αυτά έχει η πολιτική», θα ποyν ορισμένοι. Με γειά της και χαρά της, αντιτείνουμε. Και να τη χαίρονται όσοι εκθύμως την υπηρετούν είτε ως πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής είτε ως ντελίβερι μπόις της ένθεν και ένθεν προπαγάνδας…

Γιάννης Τριάντης

Έλεος, πια…

Ο Σταμάτης Γονίδης για πρώτη φορά στη ΔΕΘ μαζί με τον Ν. Μακρόπουλο και την κόρη του επί σκηνής (ΦΩΤΟ & ΒΙΝΤΕΟ)

Χιλιάδες κόσμος βρέθηκε το βράδυ της Τρίτης στο τόξο της νότιας πύλης της ΔΕΘ, για να απολαύσει τον Σταμάτη Γονίδη και τον Νίκο Μακρόπουλο.

 

Η ΔΕΘ-HELEXPO σε συνεργασία με το Cosmoradio 95.1, διοργάνωσε την χθεσινή συναυλία με τον Σταμάτη Γονίδη και τον Νίκο Μακρόπουλο.

Όπως δήλωσε και ο ίδιος ο Σταμάτης Γονίδης, είναι η πρώτη φορά που τραγούδησε σε συναυλία του θεσμού της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ενώ, ο Νίκος Μακρόπουλος έχει τραγουδήσει στην σκηνή της ΔΕΘ και στο παρελθόν.

Την συναυλία άνοιξε, η Στεφανία Γονίδη, η κόρη του γνωστού τραγουδιστή, ενώ πριν τον Νίκο Μακρόπουλο, τραγούδησε η Γιούλη Τάσσου. 

Ο κόσμος καταχειροκρότησε τους καλλιτέχνες και τραγουδούσε μαζί τους τις μεγάλες επιτυχίες τους.

Ο Σταμάτης Γονίδης, λίγο πριν το τέλος παρουσίασε την κόρη του, καθώς κατά την διάρκεια της εμφάνισης του, ήταν πάνω στην σκηνή μαζί του και του έκανε φωνητικά.

{youtube}GqOssj5sld8{/youtube}

Φωτογραφίες: Θανάσης Αυξεντίδης (Red Carpet)

gonidis makropoulos 01

gonidis makropoulos 01

gonidis makropoulos 01

gonidis makropoulos 01

H κόρη του Σταμάτη Γονίδη, Στεφανία Γονίδη 

gonidis makropoulos 01

Ο Σταμάτης Γονίδης για πρώτη φορά στη ΔΕΘ μαζί με τον Ν. Μακρόπουλο και την κόρη του επί σκηνής (ΦΩΤΟ & ΒΙΝΤΕΟ)

Δυο άντρες μπήκαν σε σπίτι ηλικιωμένης στην Κατερίνη και έκλεψαν 1.500 ευρώ

Οι δράστες έκλεψαν και μια τηλεόραση.

 

Σχηματίσθηκε δικογραφία από την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Κατερίνης σε βάρος δύο ανδρών ηλικίας 40 και 25 ετών, διότι από την έρευνα προέκυψε ότι την 29-8-2017, διέρρηξαν μονοκατοικία ιδιοκτησίας 79χρονης ημεδαπής στην Κατερίνη και αφαίρεσαν το χρηματικό ποσό των 1.500 ευρώ και μία τηλεόραση. 

Δυο άντρες μπήκαν σε σπίτι ηλικιωμένης στην Κατερίνη και έκλεψαν 1.500 ευρώ

Ξεκινά το 18ο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Πολιτικής Υγείας στη Θεσσαλονίκη

Την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017, στις 5:00 μ.μ., ξεκινά στο κτίριο της Παλιάς Φιλοσοφικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 18ο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Πολιτικής Υγείας στην Ευρώπη (InternationalAssociationofHealthPolicyinEurope), με τίτλο «Ευρωπαϊκές πολιτικές υγείας στην εποχή της κρίσης και της καπιταλιστικής ανασυγκρότησης».

Το συνέδριο διοργανώνεται από το Εργαστήριο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Γενικής Ιατρικής και Έρευνας Υπηρεσιών Υγείας, υπό την αιγίδα του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ, και σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο QueenMary του Λονδίνου.

Από την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου, οι εργασίες του συνεδρίου θα μεταφερθούν στο χώρο του ΚΕΔΕΑ.

Η Διεθνής Ένωση Πολιτικής Υγείας (International Association of Health Policy – IAHPE), είναι μια επιστημονική, πολιτική και πολιτιστική οργάνωση, που ιδρύθηκε το 1977. Πρόκειται για ένα διεθνές δίκτυο ακαδημαϊκών, εργαζόμενων στο χώρο της υγείας και ακτιβιστών/τριών, σκοπός του οποίου είναι η προώθηση της επιστημονικής ανάλυσης ζητημάτων δημόσιας υγείας και η δημιουργία ενός χώρου συζήτησης και σύγκρισης πολιτικών για την υγεία σε διεθνές επίπεδο.

Το φετινό 18ο Συνέδριο της Ένωσης θα καλύψει τις εξής θεματικές:

  • Συμφωνίες διεθνούς εμπορίου και η επίδρασή τους στο αγαθό της υγείας και το περιβάλλον

  • Ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών φροντίδας υγείας

  • Η κρίση στην Ευρωζώνη και η επίδρασή της στην υγεία και την μεταρρύθμιση πολιτικής υγείας

  • Η προσφυγική κρίση και οι επιπτώσεις της στην υγεία και την κοινωνία

  • Ακαδημαϊκές ελευθερίες σε κίνδυνο

  • Κοινωνικά κινήματα και υγεία

Για τις τέσσερις μέρες του συνεδρίου, είναι προγραμματισμένες συνολικά 45 παρεμβάσεις σε στρογγυλά τραπέζια και 40 προφορικές και αναρτημένες ανακοινώσεις, με συμμετέχοντες/ουσες από 17 διαφορετικές χώρες, ενώ τη διοργάνωση στηρίζουν με τη συμμετοχή τους 21 οργανισμοί.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου, στο κτίριο της Παλιάς Φιλοσοφικής, τις εργασίες του συνεδρίου θα ανοίξει ο καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής του ΑΠΘ, Αλέξης Μπένος, εκ μέρους των διοργανωτών. Θα ακολουθήσει η παρέμβαση της FerideAksuTanik, προέδρου της Ένωσης, και μέλους της Ακαδημίας Αλληλεγγύης της Σμύρνης, η οποία βρίσκεται σε διαθεσιμότητα από το καθεστώς Ερντογάν, μαζί με εκατοντάδες ακαδημαϊκούς που στηρίζουν το φιλειρηνικό κίνημα στην Τουρκία. Η πρώτη μέρα θα συνεχιστεί με την παρέμβαση του ιδρυτή της Ένωσης, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο John Hopkins των ΗΠΑ, Βιθέντε Ναβάρο, που θα μιλήσει για τη διαδρομή θεωρίας και πράξης 41 ετών, που έχει διανύσει η IAHPE. Η εναρκτήρια εκδήλωση θα κλείσει με την ομιλία του Ντέιβιντ Χίμελστάιν, καθηγητή στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του City University της Νέας Υόρκης, που θα μιλήσει για την πολιτική υγείας της κυβέρνησης Τραμπ και το περίφημο “Obamacare”.

  • Την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου, στο κτίριο του ΚΕΔΕΑ, η δεύτερη μέρα του συνεδρίου θα ξεκινήσει με το στρογγυλό τραπέζι «Οικονομική κρίση και μεταρρύθμιση της φροντίδας υγείας», και ομιλητές τους Ηλία Κονδύλη (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου), Χρήστο Λάσκο (οικονομολόγο), Αλίσια Στόλκινερ (καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες), Πολ ντε Βος (καθηγητή στο Institute of Tropical Medicine της Αντβέρπ), Χρίστο Παπαθεοδώρου (καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) και Τζόναθαν Κένεντι (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου).

Θα ακολουθήσει δεύτερο στρογγυλό τραπέζι, με θέμα «Διεθνές εμπόριο και Δημόσια Υγεία», με ομιλητές τους Άσα Κριστίνα Λαουρέλ (καθηγήτρια στο Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο της Πόλης του Μεξικού), Ρομπέρτο Ντε Βόλι (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα), Ρόναλντ Λαμπόντε (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα) και Γρηγόρη Ζαρωτιάδη (καθηγητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Το συνέδριο θα συνεχιστεί με δύο παράλληλους κύκλους συνεδριών, με γενικό θέμα «Οικονομική κρίση, διεθνές εμπόριο και ιδιωτικοποίηση της φροντίδας υγείας». Kαι θα ακολουθήσουν τρεις διαλέξεις στη θεματική «Η Ιατρική στον καπιταλισμό», από τον επίτιμο Πρόεδρο της IAHPEΧανς-Ούλριχ Ντέπε (Πανεπιστήμιο Γκαίτε, Γερμανία), τον Μίραν Επστάιν (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου) και τον Ματ Άντερσον (περιοδικό SocialMedicine, HΠA). H δεύτερη μέρα θα κλείσει με το στρογγυλό τραπέζι «Ιδιωτικοποίηση της φροντίδας υγείας στην Ευρώπη», με ομιλητές τους Tζον Λίστερ (καθηγητή στο Coventry University, Αγγλία), Βίβεκ Κότεσα (Κέντρο για την Υγεία και το Δημόσιο Συμφέρον, Αγγλία), Καϊχάν Παλά (Πανεπιστήμιο Ουλουνταγκ, Τουρκία) και Νάντια Ράκοβιτς (VDAA, Γερμανία).

  • Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου, τρίτη μέρα του συνεδρίου, οι εργασίες ξεκινούν με τρεις παράλληλες συνεδρίες υπό τον γενικό τίτλο «Προσφυγική κρίση, κοινωνικοί προσδιοριστές της υγείας, κοινωνικά κινήματα και δημόσια υγεία». Ακολουθεί το στρογγυλό τραπέζι «Προσφυγική κρίση και δημόσια υγεία στην Ευρώπη», με ομιλητές τους Μαριάννα Φωτάκη (Πανεπιστήμιο του Γουόργουικ, Αγγλία), Τζεμ Τερζί (Ένωση για τη Γέφυρα των Λαών, Τουρκία), Λενιώ Καψάσκη (Chatham House, Αγγλία), Απόστολο Βεΐζη (Γιατροί χωρίς Σύνορα), Καρλ Πούχνερ (Γιατροί του Κόσμου), Βάσια Λέκκα (Πανεπιστήμιο Αθηνών).

Το συνέδριο θα συνεχιστεί με το στρογγυλό τραπέζι «Οικολογία και δημόσια υγεία», στο οποίο θα δοθεί έμφαση στις επιπτώσεις των εξορυκτικών δραστηριοτήτων στην υγεία. Μιλούν: Αλέξης Μπένος (καθηγητή ΑΠΘ), Λόρι Χάνσον (καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Saskatchewan του Καναδά), Τζέιμι Κνιν (Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, Καναδάς), Κώστας Φωτεινάκης (Φίλοι της Φύσης), Ντορίν Μόνταγκ (Πανεπιστήμιο QueenMary), ΆννυΒασιλείου (SOS Χαλκιδική).Θα ακολουθήσει η διάλεξη της καθηγήτριας στο Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο της Πόλης του Μεξικού Άσα Κριστίνα Λαουρέλ, με τίτλο «Περιορίζοντας τα οικονομικά εμπόδια στην υγεία», που στηρίζεται στην εμπειρία από τη διοίκηση της Πόλης του Μεξικού στο διάστημα 2000-2006.

Την τρίτη μέρα του συνεδρίου κλείνει το στρογγυλό τραπέζι με θέμα «Η ακαδημαϊκή ελευθερία υπό απειλή» και τις παρεμβάσεις των Στέφι Γουλχάντερ (Σχολή Δημόσιας Υγείας του CityUniversity της Νέας Υόρκης), Καρολίνα Τέτελμποιν Χεροΐν (Μητροπολιτικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο, Μεξικό) και των τούρκων συναδέλφων Φεριντέ Ακσού Τανίκ, Ονούρ Χαμζάογλου και Οζλέμ Οσκάν (Ακαδημία Αλληλεγγύης του Κοτσαελί).

  • Η τελευταία μέρα του συνεδρίου, Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου, ανοίγει με τη διάλεξη της γαλλίδας φιλοσόφου Κριστιάν Βολέρ «Οργανική και πολιτική αλληλεγγύη: μια εργασία που συνδέει τη φιλοσοφία του πεδίου με τη φωτογραφία»

Οι εργασίες συνεχίζονται με το στρογγυλό τραπέζι «Κοινωνικά κινήματα και δημόσια υγεία», όπου παρεμβαίνουν ακαδημαϊκοί, συνδικαλιστές και ακτιβιστές από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Αφρική: Χανς-Ούλριχ Ντέπε (Γερμανία), Στέφι Γουλχάντερ (ΗΠΑ), Κιάρα Μποντίνι (PeoplesHealthMovement-Ιταλία), Zαν Βιν (Γαλλία), Θοδωρής Ζδούκος (Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, Ελλάδα), Σωτήρης Λαϊνάς (Πρόγραμμα Αυτοβοήθειας, Ελλάδα), Μπελκασέμ Σάμπρι (Τυνησία).

Ξεκινά το 18ο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Πολιτικής Υγείας στη Θεσσαλονίκη

Στην 82η ΔΕΘ μπορείς να γίνεις 3D Avatar, να συναντήσεις μυθικά πλάσματα και να παίξεις καινούρια παιχνίδια (ΦΩΤΟ)

Μέσα σε 30 δευτερόλεπτα αποκτάς το δικό 3D ολόγραμμα και με μια βόλτα ανακαλύπτεις τον κόσμος της εικόνας και του παιχνιδιού.

 

Το θεματικό αφιέρωμα E-Gaming που εδώ και 6 χρόνια υλοποιεί η ΔΕΘ-HELEXPO, μπορείτε να το βρείτε και φέτος στο περίπτερο 17. Το Ε-Gaming, αποτελεί το μεγαλύτερο gaming event στα Βαλκάνια και για εννιά ημέρες μπορείς να βρεις μέσα σε 4.000 τ.μ κλασσικό και σύγχρονο gaming, εκπαιδευτικές παρουσιάσεις, διαγωνισμούς, τουρνουά και πάνελ με πρόσωπα του community. 

Στο περίπτερο βλέπεις, μικρούς και μεγάλος, αλλά και γονείς με τα παιδιά τους να παίζουν είτε ηλεκτρονικά, είτε επιτραπέζια παιχνίδια. Μπορείς να ανακαλύψεις νέα παιχνίδια αλλά και να απολαύσεις σε νέα διάσταση τα κλασσικά. 

e-gaming82 08

Μπαίνοντας στο περίπτερο, θα δεις δυο κάθετους άσπρους άξονες που περιστρέφονται. Αυτόματα, θα σου κινήσει την περιέργεια, αλλά όταν μάθεις τι ακριβώς κάνουν, σίγουρα θα θες να το δοκιμάσεις. Πρέπει να μείνεις 30 δευτερόλεπτα χωρίς να κουνηθείς και οι δυο άξονες που έχουν πάνω κάμερες, σε τραβάνε 100 φωτογραφίες. Μετά από αυτή την διαδικασία, αποκτάς το δικό σου 3D ολόγραμμα, το οποίο στο στέλνουν αμέσως στο email σου και μπορείς να το κοινοποιήσεις στα social media. Την εμπειρία αυτή, την προσφέρει δωρεάν, αλυσίδα καταστημάτων κινητής τηλεφωνίας.

Αξίζει να το δοκιμάσετε για να δείτε το τελικό αποτέλεσμα…

e-gaming82 18

e-gaming82 18

e-gaming82 18

e-gaming82 18

e-gaming82 18

Πλάσματα από την Μέση Γη και από ένα παράλληλο σύμπαν, κάνουν βόλτες στο περίπτερο 17, με σκοπό να διαφημίσουν νέα παιχνίδια. Οι στολές και οι μεταμφιέσεις είναι αξιοθαύμαστες, καθώς είναι πειστικές και κάποιες… τρομακτικές!

e-gaming82 17

e-gaming82 17

Μιλώντας με την Μαρία «Horo», που ασχολείται με το Cosplay (Costum Play), ενημερωθήκαμε πως τα τελευταία τρία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστό το CosPlay στην Ελλάδα. Το Costum Play αποτελείται από την χρήση στολής, μακιγιάζ, αξεσουάρ και το πάθος του ατόμου για να ζήσει για λίγο την εμπειρία να είσαι ο ήρωας που βλέπεις σε οθόνες και κόμικς. Όπως μας ενημέρωσε η Μαρία, μια στολή συνήθως μπορεί να κοστίσει 300 ευρώ.

e-gaming82 20

Συνήθως, οι στολές χρησιμοποιούνται για προώθηση παιχνιδιών σε φεστιβάλ, όπως το E-gaming. «Την τελευταία ημέρα της έκθεσης, θα υπάρξει ένας διαγωνισμός, με κριτική επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχω. Νικητής θα είναι αυτός που θα έχει την καλύτερη στολή, το καλύτερο βάψιμο και την καλύτερη σκηνική παρουσίας ως προς τον τρόπο που θα μας παρουσιάσει τον ήρωα του» δηλώνει στο Seleo η Μαρία «Horo».

e-gaming82 02

Στο περίπτερο 17, μπορείτε να βρείτε πολλά αξεσουάρ και αντικείμενα από τον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας.

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

e-gaming82 20

Στην 82η ΔΕΘ μπορείς να γίνεις 3D Avatar, να συναντήσεις μυθικά πλάσματα και να παίξεις καινούρια παιχνίδια (ΦΩΤΟ)