13 December, 2017
Home / Ελλαδα (Page 368)

Ο Καμμένος πήγε σε στρατιωτικό νοσοκομείο και μοίρασε «φυλακές»

Περίπου στις 16.00 το απόγευμα του Σαββάτου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος πέρασε τη πύλη του 401. Ο προορισμός του ήταν το 251 ΓΝΑ, όπου νοσηλεύεται στενό συγγενικό του πρόσωπο, αλλά με την ευκαιρία μπήκε και στο 401 όπου βρισκόταν ως έκτακτο περιστατικό ένας δικός του άνθρωπος.

 

 

Στα εξωτερικά ιατρεία του 401 υπήρχαν περίπου 50 άτομα σε αναμονή. Ο Πάνος Καμμένος ρώτησε ενδεικτικά ορισμένους πόση ώρα περιμένουν και οι απαντήσεις δεν ήταν καθόλου ευχάριστες. Δυο ώρες ο ένας, δυόμιση ο δεύτερος, πάνω από μία ο τρίτος και πάει λέγοντας.

Σύμφωνα με το militaire.gr, αυτό και μόνο ήταν ικανό για να «ανεβάσει θερμοκρασία» ο ΥΕΘΑ, αλλά ψύχραιμα ρώτησε το γραφείο κίνησης των ασθενών στα εξωτερικά ιατρεία προς τι τόση καθυστέρηση. Η απάντηση που του δόθηκε ήταν ότι μια βλάβη στον “εκτυπωτή” καθυστερούσε τη ροή εξέτασης των ασθενών.

Ο Καμμένος ζήτησε να δει τον επόπτη και κάπου εδώ αρχίζει η… «καταιγίδα». Η, σχεδόν, 30λεπτη καθυστέρηση του επόπτη, αλλά και μίας εποπτεύουσας έφερε τα πάνω κάτω.

Στο 401 ΓΣΝ, κλήθηκαν ο Α/ΓΕΣ Αλκιβιάδης Στεφανής και ο Διευθυντής του νοσοκομείου.

Οι εξηγήσεις που δόθηκαν για τις καθυστερήσεις εξυπηρέτησης των ασθενών, αλλά και στον «εντοπισμό» όσων είχαν υπηρεσία δεν κρίθηκαν επαρκής. «Έπεσαν» φυλακές 20 και 30 ημερών σε τρία στελέχη του νοσοκομείου.

Το 401 ΓΣΝ παραμένει ένα από τα κορυφαία νοσοκομεία της χώρας. Το περιστατικό δεν μπορεί ούτε να απαξιώσει τη σημασία της προσφοράς του, ούτε να θεωρηθεί ως η πραγματική εικόνα λειτουργίας του. Ωστόσο, η «έφοδος» του Πάνου Καμμένου χτύπησε ένα καμπανάκι.

Πηγή: militaire.gr

 

Ο Καμμένος πήγε σε στρατιωτικό νοσοκομείο και μοίρασε «φυλακές»

Αποχαιρετάμε για πάντα τους υπόγειους κάδους στη Θεσσαλονίκη

Δεν τους είχαμε ποτέ…αλλά ούτε θα τους αποκτήσουμε.

 

Μέσα στο 2017 είχε εκτιμηθεί πως θα τοποθετηθούν 40 υπόγειοι κάδοι στο ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η σκέψη αυτή υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό στο δήμο Θεσσαλονίκης, ωστόσο μετά τις καθυστερήσεις, έρχεται και το τέλος της ιδέας αυτής. 

Αποχαιροτούμε για πάντα την σκέψη για υπογειοποίηση των κάδων, που θα αποτελούσε έργο πνοής για το κέντρο της πόλης, δεδομένου του αισθητικού αλλά και λειτουργικού αποτελέσματος που θα είχε. Παρά τις διαβεβαιώσεις της διοίκησης τον Σεπτέμβριο του 2016, για ολοκλήρωση του έργου εντός του επόμενου τριμήνου, η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου στην τελευταία της συνεδρίαση ματαίωσε τον διαγωνισμό. Ο λόγος ήταν η μη δυνατότητα συμφωνίας μεταξύ του Δήμου και της ανάδοχης εταιρείας, καθώς η τελευταία κάνει λόγο για προχειρότητες που αφορούν τις προυποθέσεις πραγμάτωσης του έργου.

Αποχαιρετάμε για πάντα τους υπόγειους κάδους στη Θεσσαλονίκη

Η «Δαμόκλειος Σπάθη» ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση σε γραφεία της Θεσσαλονίκης

Στις 3 Μαρτίου, κουκουλοφόροι είχαν μπει σε γραφεία εταιρείας ευρέσεως εργασίας στην ανατολική Θεσσαλονίκη και προκάλεσαν φθορές. Την ευθύνη για την επίθεση στα γραφεία ανέλαβε η ομάδα »Δαμόκλειος Σπάθη».

 

Το κείμενο που αναρτήθηκε σε σελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου:

»Οι απαιτήσεις των αφεντικών της Ε.Ε. και η σύμπραξη των ντόπιων αφεντικών μέσω της εφαρμογής των μνημονίων έχουν αλλάξει άρδην το σκηνικό στις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα. Η τρομερή ανεργία, η αποδόμηση του εργατικού δικαίου και η ελαχιστοποίηση της διαπραγματευτικής ισχύος των εργαζομένων έχουν ενισχύσει τις ευέλικτες μορφές εργασίας αυξάνοντας την εργοδοτική αυθαιρεσία και έχουν μονιμοποιήσει την επισφάλεια στους εργαζόμενους. Μειώσεις μισθών που μοιάζουν πιο πολύ με επιδόματα, ανασφάλιστη εργασία και εναλλαγή κατάστασης από εργασία σε ανεργία χωρίς κανένα περιθώριο συλλογικής διεκδίκησης αποτελούν την καθημερινότητα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων είναι από τις πλέον κερδοφόρες της εποχής μας, εκμεταλλευόμενες και ισχυροποιώντας ταυτόχρονα την παρούσα κατάσταση θησαυρίζουν εμπορεύοντας εργαζόμενους φτηνούς, προσωρινούς με μηδαμινά δικαιώματα. Οι εργαζόμενοι δηλαδή αποτελούν το προϊόν τους και είναι αναλώσιμοι. Πιο συγκεκριμένα αναλαμβάνουν να στελεχώσουν εταιρίες, γραφεία κλπ με εργατικό δυναμικό το οποίο διαχειρίζονται κατά το δοκούν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ένα είδος σύγχρονου δουλεμπορίου που υπόκειται στο εμπορικό και όχι στο εργατικό δίκαιο. Διασφαλίζουν την «εργασιακή ειρήνη» στον χώρο εργασίας καθώς ο φυσικός χώρος εργασίας δεν ταυτίζεται με τον χώρο που ανήκεις σαν εργαζόμενος. Δημιουργείται έτσι μια τεχνητή απόσταση ανάμεσα σε αφεντικό και εργαζόμενο, μια πιο απρόσωπη σχέση καθιστώντας την όποια διεκδίκηση αδύνατη σε συνδυασμό και με την προσωρινότητα στην εργασία (μέγιστη σύμβαση έως 36 μήνες)

Η στήριξη του κράτους σε αυτές τις εταιρίες είναι ξεκάθαρη αφού πέρα από το νομοθετικό πλαίσιο που τις έδωσε ζωή, πολλές εταιρίες που εκτελούν εργολαβίες για λογαριασμού του δημοσίου έχουν στελεχωθεί από τις εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων ιδιαίτερα σε τομείς όπως η καθαριότητα και η ασφάλεια.

Ο όμιλος Adecco αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη πολυεθνική εταιρία «παροχής υπηρεσιών ανθρώπινου δυναμικού» με παρουσία σε τουλάχιστον 60 χώρες με 5.500 γραφεία, 100.000 εταιρίες πελάτες και 700.000 εργαζόμενους, έχοντας στελεχώσει ολυμπιακούς αγώνες πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και συνεργασία με δημόσιους φορείς. Στην Ελλάδα ιδρύθηκε το 2000 από τις Adecco , Atlas και Lee Hecht Harrison και καμαρώνει δημόσια για το κοινωνικό του έργο στην καταπολέμηση της ανεργίας.

Στις 3 του Μάρτη αποφασίσαμε να τον επισκεφτούμε για να δώσουμε από κοντά τα συγχαρητήρια μας».

(ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ)

Η «Δαμόκλειος Σπάθη» ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση σε γραφεία της Θεσσαλονίκης

Νέο βίντεο και νέα στοιχεία για το τραγικό δυστύχημα με την Πόρσε

Υπάρχει και δεύτερο βίντεο που έχει καταγράψει το τραγικό δυστύχημα στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας με την Porsche.

 

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εθνος» στο δεύτερο βίντεο-ντοκουμέντο, το οποίο δείχνει το σημείο της εθνικής πριν από το πάρκινγκ, φαίνεται μία μαύρη Mercedes, η οποία φέρεται να κινείται με ταχύτητα περί των 160 χιλιομέτρων.

Το ρεπορτάζ της εφημερίδας, περιγράφει πώς έγινε το δυστύχημα:

«Μεσημέρι Κυριακής, 26 Φεβρουαρίου. Ο Γιώργος Βακάκης και ο Ανδρέας Γεωργακόπουλος, φίλοι από μικρά παιδιά, ταξιδεύουν στην εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας.

χουν ξεκινήσει από την Κηφισιά και εν όψει του τριημέρου των Αποκριών κατευθύνονται στην Αράχωβα. Επιβαίνουν σε μία μαύρη Πόρσε, ιδιοκτησίας του Απόστολου Βακάκη, πατέρα του 24χρονου οδηγού.

Στο 75ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού, σημείο γνωστό και ως «ευθεία της Θήβας», ο νεαρός οδηγός κινείται με ταχύτητα που ξεπερνάει τα 260 χλμ./ώρα. Την ίδια στιγμή, λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, ο Υπάτιος Πατμανόγλου έχει σταματήσει στο πάρκινγκ της εθνικής.

Σύμφωνα με το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, στις 15:47:31 ο Υπάτιος ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου του και κατευθύνεται προς τα αποχωρητήρια. Εννέα δευτερόλεπτα μετά και συγκεκριμένα στις 15:47:40, ο Υπάτιος έχει μπει στο κτίριο. Μέσα στο αμάξι του, ένα γκρι Χόντα, βρίσκεται η 33χρονη σύζυγος και ο 3 ετών γιος του.

Εξι δευτερόλεπτα μετά, η κάμερα «πιάνει» τη μαύρη Πόρσε να ξεκινάει περιδίνηση κινούμενη εκτός ελέγχου και με τεράστια ταχύτητα, με το ουραίο τμήμα να προσκρούει στο κράσπεδο της εισόδου του πάρκινγκ. Μόλις ένα δευτερόλεπτο αργότερα, στις 15:47:47, τα δύο αμάξια συγκρούονται με τέτοια βιαιότητα που το ρεζερβουάρ του Χόντα εξαϋλώνεται, τα καύσιμα διαχέονται στον αέρα, το μοτέρ εκτινάσσεται σε απόσταση 85 μέτρων και τα δύο οχήματα κόβονται κυριολεκτικά στη μέση. Ο θάνατος και των τεσσάρων ατόμων ήταν ακαριαίος.

Στο οπτικό υλικό από τις κάμερες διαχείρισης κυκλοφορίας, το οποίο είναι σε γνώση του «Εθνους της Κυριακής», έχουν καταγραφεί καρέ καρέ τα δραματικά λεπτά που ακολούθησαν τη σύγκρουση. Μετά τις εκρήξεις και τη φωτιά που ξέσπασε στο σημείο του δυστυχήματος, εικονίζεται ο Υπάτιος Πατμανόγλου να τρέχει αλλόφρων από τα αποχωρητήρια, ερχόμενος αντιμέτωπος με εικόνες καταστροφής. Εμφανώς αδυνατεί να αντιληφθεί το θέαμα που αντικρίζει, τι συνέβη μέσα στα περίπου 30 δευτερόλεπτα που έχουν μεσολαβήσει. Πηγαίνει πάνω – κάτω, κρατώντας το κεφάλι με τα χέρια του. Κινείται περιμετρικά του κτιρίου, αναζητώντας σημάδια ζωής των αγαπημένων του ανθρώπων.

Με πυροσβεστήρες

Σε βοήθεια σπεύδουν τρία άτομα από το εργοστάσιο που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το πάρκινγκ. Δύο άντρες και μία γυναίκα τρέχουν με πυροσβεστήρες στα χέρια, προσπαθώντας να σβήσουν όπως όπως το μπροστινό κομμάτι της Πόρσε που έχει σφηνωθεί ανάμεσα σε άδειες μπουκάλες στο οικόπεδο του εργοστασίου. Οι φλόγες καταλαγιάζουν και ο τραγικός πατέρας και σύζυγος κάνει μία απέλπιδα προσπάθεια να ψάξει στα συντρίμμια για κάποιο σημάδι. Εκείνη τη στιγμή, σημειώνεται μικροέκρηξη, αναγκάζοντας τον Υ. Πατμανόγλου να τρέξει ενστικτωδώς μακριά από το σημείο. Περνούν αρκετά λεπτά ώσπου να σηκώσει το τηλέφωνο και να καλέσει σε βοήθεια, προφανώς ευρισκόμενος σε κατάσταση σοκ.

Στο βίντεο και συγκεκριμένα στις 15:55:39 ένα αυτοκίνητο σταματάει στο αντίθετο ρεύμα. Ο οδηγός του δεν εξέρχεται από το όχημα ούτε φαίνεται να κάνει κάποια κίνηση. Από τις εικόνες που έχουν καταγράψει οι κάμερες, δεν προκύπτει καμία εμπλοκή του στην υπόθεση, εξάλλου θα έπρεπε να διασχίσει την εθνική οδό, πράγμα αδύνατο. Πιθανόν να πρόκειται για τον οδηγό που δημοσίευσε και βίντεο με το σπορ Audi R8, το οποίο τελικά επιβεβαιώθηκε ότι ανήκε στον ποδοσφαιριστή Σίλβα Κλέιτον.

Η κάμερα «πιάνει» το ανθρακί Audi R8 που ανήκει στον Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή να εισέρχεται στο πάρκινγκ στις 15:57:29, σχεδόν δέκα λεπτά μετά τη σύγκρουση. Σταματάει στην αρχή του βοηθητικού χώρου της εθνικής οδού και ο Κλέιτον κατεβαίνει τελικά από το αυτοκίνητό του, αλλά η κάμερα δεν καταγράφει τι κάνει. Ο καπνός είναι πυκνός και «καλύπτει» το σημείο όπου έχει σταματήσει ο ποδοσφαιριστής. Το βίντεο σταματάει στις 15:59:59, δηλαδή στην αλλαγή της ώρας, πριν γίνει 16.00 το απόγευμα. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους», υπάρχει και δεύτερο βίντεο που δείχνει το σημείο της εθνικής πριν από το πάρκινγκ.

Σε αυτό εικονίζεται μία μαύρη Μερσεντές, η οποία φέρεται να κινείται με ταχύτητα περί των 160 χιλιομέτρων. Στις 15:47:44, τρία δευτερόλεπτα πριν από το δυστύχημα, εμφανίζεται η μαύρη Πόρσε.

Το κομμάτι από το πίσω δεξιά ελαστικό που βρέθηκε σε απόσταση περίπου 150 μέτρων από το δυστύχημα.

Προσπερνάει από αριστερά τη Μερσεντές και αμέσως μετά φαίνεται να κλατάρει το πίσω δεξιά λάστιχο, να κάνει μικρό ελιγμό προς τα αριστερά και στη συνέχεια να χάνει τον έλεγχο και να παίρνει απότομα δεξιά κλίση. Βρίσκεται σε θέση πλάγια και ολισθαίνει προς το πάρκινγκ, όπου και τελικώς «καρφώνεται» με το ουραίο τμήμα στο Χόντα. Η σκηνή αυτή διαρκεί μόλις 2,5 δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας που σχηματίσθηκε για την υπόθεση και η οποία είναι σε γνώση του «Εθνους της Κυριακής», αξιωματικοί της Τροχαίας και της Πυροσβεστικής, αλλά και οι διορισμένοι πραγματογνώμονες Γρηγόρης Μιχαλόπουλος και Γιώργος Χαρωνίτης έχουν ερευνήσει όλα τα στοιχεία και τις διαθέσιμες πληροφορίες.

Η ημερομηνία παραγωγής

Ως αιτία της απώλειας στήριξης της Πόρσε φαίνεται πως ήταν το κλατάρισμα του πίσω δεξιά ελαστικού. Αρχικά υπήρχαν πληροφορίες για παλαιά ελαστικά, ωστόσο με βάση τις έρευνες και τα αποδεικτικά στοιχεία, το επίμαχο λάστιχο ήταν το πιο καινούργιο. Τα τρία ελαστικά, κατηγορίας MOUNT ONLY, έχουν ημερομηνία παραγωγής την 48η εβδομάδα του 2006 (4806) και το πίσω δεξιά λάστιχο έχει την 33η εβδομάδα του 2007 (3307).

Διασταυρωμένες πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής» αναφέρουν ότι οι πραγματογνώμονες, οι οποίοι έχουν μεγάλη εμπειρία, έχουν επιδοθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα σ’ έναν αγώνα δρόμου, ώστε να καταφέρουν να απαντήσουν στα έξι ερωτήματα που έχει θέσει στη δικογραφία η Τροχαία Αυτοκινητοδρόμων, αλλά και να μην υπάρξει κανένα σημείο σκοτεινό. Οι ίδιες πηγές ενημέρωσης κάνουν λόγο για σχεδόν ολοκληρωμένο πόρισμα από την πλευρά των δύο πραγματογνωμόνων, με μερικά σημεία να έχουν απομείνει για να παραδώσουν το έγγραφό τους.

Μέρος του πίσω δεξιά ελαστικού έχει βρεθεί σε απόσταση περίπου 150 μέτρων από το δυστύχημα, που υποδηλώνει ότι το λάστιχο έσκασε. Το κομμάτι ελαστικού ταιριάζει απόλυτα με το πίσω δεξιά της Πόρσε. Επιπλέον, σημάδια ολίσθησης των ελαστικών στην άσφαλτο έχουν εντοπιστεί στα περίπου 100 μέτρα πριν από το σημείο της σύγκρουσης, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι το λάστιχο έσκασε και πιθανόν από τη μέσα πλευρά.

Η ζάντα γδάρθηκε από την επαφή με την άσφαλτο.

Αποκολλήθηκε μεγάλο μέρος του πέλματος, το οποίο είναι ενισχυμένο με χαλύβδινα σύρματα για μεγαλύτερη αντοχή, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια στήριξης του οχήματος από πλευράς του οδηγού, του 24χρονου Γ. Βακάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άτυχος νεαρός φέρεται να πρόλαβε να αντιδράσει όταν αντιλήφθηκε την απώλεια ελέγχου, πατώντας φρένο. Ωστόσο, οι τετραπίστονες δαγκάνες των φρένων «μάγκωσαν» τους τροχούς της Πόρσε που κινούνταν με ταχύτητα μεγαλύτερη των 260 χιλιομέτρων και το όχημα ξεκίνησε να πλαγιολισθαίνει. Σύμφωνα με ειδικούς, ο χρόνος αντίδρασης του 24χρονου υπολογίζεται σε 0,6 ? 0,7 κλάσματα του δευτερολέπτου.

Σε καλή κατάσταση

Τα πέλματα των ελαστικών εξετάστηκαν και βρέθηκαν σε καλή κατάσταση, με πάχος πάνω από 6 χιλιοστά. Δεν παρουσιάζουν σημάδια υπερθέρμανσης σε βαθμό που να προκύπτει «λιώσιμο», ωστόσο σίγουρα η μεγάλη ταχύτητα προκάλεσε αυξημένη θερμότητα.

Ο εγκέφαλος της Πόρσε έχει καταστραφεί πλήρως από τη φωτιά, εντούτοις, οι πραγματογνώμονες φέρονται να έχουν αποκλείσει ότι οι εκρήξεις προκλήθηκαν από τον κινητήρα. Βρέθηκε σε απόσταση 85 μέτρων, σε σχετικά άθικτη κατάσταση και χωρίς σημάδια από φωτιά. Το μεγάλο ερώτημα, το οποίο ίσως να μην απαντηθεί ποτέ, είναι τι προκάλεσε το κλατάρισμα του πίσω δεξιά ελαστικού, που έχασε άμεσα τον αέρα και οδήγησε στην απώλεια στήριξης του οχήματος.

Το μπροστινό λάστιχο διαλύθηκε κατά την πρόσκρουση με το κράσπεδο.

Μπορεί να ήταν μία βίδα που προϋπήρχε, πριν καν ξεκινήσουν οι δύο νεαροί το ταξίδι τους ή να είχε υποστεί βλάβη το ελαστικό σε ανύποπτο χρόνο και σε συνδυασμό με τη μεγάλη καταπόνηση από την ταχύτητα και τη θερμότητα να κλάταρε…»

Πηγή: Εθνος

Νέο βίντεο και νέα στοιχεία για το τραγικό δυστύχημα με την Πόρσε

Ο αληθινός λογαριασμός των μέτρων για το 2019

Η αλήθεια όπως την περιέγραψε την προηγούμενη εβδομάδα ο Γερούν Νταϊσενμπλουμ όσον αφορά στο πακέτο των «θετικών μέτρων» είναι σκληρή και γίνεται κατανοητή με έναν αριθμό: Για να εφαρμοστεί έστω και ένα από τα λεγόμενα «αντίμετρα», θα πρέπει προηγουμένως να έχει εξασφαλιστεί ότι τα έσοδα του δημοσίου –στο μεγαλύτερο κομμάτι τους φορολογικά- θα ξεπεράσουν το 2019 τις κρατικές δαπάνες κατά 6,9 δις. ευρώ.

 

Για να εφαρμοστεί μάλιστα ολόκληρο το πακέτο των θετικών μέτρων, θα πρέπει να εκτιμηθεί ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα φτάσει ακόμη και στα 10,8 δις. ευρώ καθώς μόνο τότε θα δημιουργηθεί ο «δημοσιονομικός χώρος» για να διατεθούν περίπου 4 δις. ευρώ σε μειώσεις φόρων και καταβολές επιδομάτων. Αυτά ισχύουν για τα «αντίμετρα». Στα μέτρα  -τη μείωση του αφορολογήτου που κλειδώνει στα 5910 ευρώ και τη μείωση των συντάξεων για την οποία η κυβέρνηση παζαρεύει ακόμη- το τοπίο είναι ξεκάθαρο: θα νομοθετηθούν «εδώ και τώρα» και θα εφαρμοστούν κανονικά από την 1η Ιανουαρίου του 2019.

Όσο περισσότερες είναι οι λεπτομέρειες που έρχονται στην επιφάνεια σχετικά με το περιεχόμενο της συμφωνίας του Eurogroup τον Φεβρουάριο, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται ότι το περίφημο πακέτο των θετικών μέτρων δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα «επικοινωνιακό αμπαλάρισμα» πρακτικών που είχαν ούτως ή άλλως συμφωνηθεί με τους δανειστές. Είναι πλέον σαφές ότι και για το 2019 θα πρέπει να διασφαλιστεί με κάθε τρόπο ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα πρέπει να μην πέσει κάτω από το όριο του 3,5% του ΑΕΠ. Με βάση τις προβλέψεις που θα συμπεριληφθούν στο μεσοπρόθεσμο σχέδιο για την περίοδο 2017-2021, το ΑΕΠ του 2019 θα έχει διαμορφωθεί –αν επιβεβαιωθούν φυσικά οι προβλέψεις για ανάπτυξη μέσα στην επόμενη 3ετία-  περίπου στα 197,34 δις. ευρώ από περίπου 175 δις. ευρώ που έκλεισε το 2016. Έτσι, ο «πήχης» μπαίνει στα 6,9 δις. ευρώ. Αν εκτιμηθεί ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2019 διαμορφώνεται πάνω από τα 6,9 δις. ευρώ, τότε με τη «διαφορά» θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν θετικά μέτρα. Έτσι, αν υπολογιστεί ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2019 κλείνει στα 8 δις. ευρώ, τότε η τότε κυβέρνηση θα έχει στη διάθεσή της «δημοσιονομικό χώρο» 1,1 δις. ευρώ για να χρηματοδοτήσει μέρος από τα προσυμφωνημένα θετικά μέτρα.

Αυτό, δεν απέχει βέβαια από τη συμφωνία που ήδη προβλέπει το αναθεωρημένο μνημόνιο, μια συμφωνία η οποία ήδη ενεργοποιήθηκε για το 2016. Τι λέει το αναθεωρημένο μνημόνιο; Αν παρατηρηθεί υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος η ελληνική κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να διαθέσει το υπερβάλλον ποσό σε παροχές για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους το περιεχόμενο των οποίων θα πρέπει να συμφωνηθεί με τους θεσμούς. Κάπως έτσι, προχώρησε και η διανομή του έκτακτου βοηθήματος στους συνταξιούχους με την 13η σύνταξη να κοστίζει περίπου 630 εκατ. ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό. Τι είναι το διαφορετικό που θα γίνει μετά το 2019; Απλώς η τότε κυβέρνηση, θα έχει –σε περίπτωση που παρατηρηθεί υπέρβαση στόχου- έναν συγκεκριμένο κατάλογο μέτρων στη διάθεσή της από τον οποίο θα πρέπει να επιλέξει ανάλογα βέβαια με τις αντοχές του κρατικού προϋπολογισμού.

Αν δει κανείς την προβλεπόμενη εξέλιξη του ΑΕΠ αλλά και τα ποσά στα οποία αντιστοιχεί το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5%, θα διαπιστώσει ότι για να υλοποιηθεί ολόκληρο το πακέτο των θετικών μέτρων που θα συμφωνήσει η κυβέρνηση με τους θεσμούς, η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει «παγκόσμιο παράδειγμα» δημοσιονομικών επιδόσεων. Ουσιαστικά, για να υλοποιηθούν θετικά μέτρα περίπου 4 δις. ευρώ (αυτό είναι το ποσό που αντιστοιχεί στο 2% του ΑΕΠ του 2019) θα πρέπει το πρωτογενές πλεόνασμα του συγκεκριμένου έτους να έχει αναρριχηθεί στα 11 δις. ευρώ ώστε με την ενεργοποίηση των θετικών μέτρων να μην πέσει κάτω από το κρίσιμο όριο των 6,9 δις. ευρώ (σ.σ αυτό είναι το 3,5% του ΑΕΠ). Στελέχη του οικονομικού επιτελείου εκτιμούν ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί. Δεν αμφισβητούν βέβαια τον κίνδυνο σημαντικών αποκλίσεων με κυριότερη αιτία την «κόπωση» των Ελλήνων από την υπερφορολόγηση η οποία θα συνεχιστεί –και με τη βούλα πλέον- τουλάχιστον μέχρι και το 2019.

Αναπάντητα παραμένουν αρκετά ερωτήματα και όσον αφορά στον «τεχνικό τρόπο» με τον οποίο θα εφαρμοστούν μέτρα και αντίμετρα:

  1. Είναι σαφές ότι η μείωση του αφορολογήτου στα 5910 ευρώ αλλά και η περικοπή των συντάξεων (μένει να αποφασιστεί αν θα γίνει σταδιακά ή εφάπαξ) θα νομοθετηθεί τώρα με ημερομηνία εφαρμογής την 1/1/2019 (σ.σ οι συντάξεις ενδέχεται να πάνε και στο 2020). Για τα αντίμετρα όμως, δεν είναι σαφές πώς θα νομοθετηθούν αφού η ενεργοποίησή τους τελεί υπό την αίρεση εκτέλεσης του δημοσιονομικού στόχου. Πιθανότατα, η διάταξη θα λάβει τη μορφή «εξουσιοδότησης» προς τον τότε υπουργό Οικονομικών (σ.σ κάτι ανάλογο που έγινε και με τον δημοσιονομικό κόφτη).
  2. Τα αντίμετρα δεν θα είναι ιεραρχημένα. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί άλλωστε καθώς ουδείς γνωρίζει από τώρα ποια θα είναι η πορεία του ΑΕΠ και του πρωτογενούς πλεονάσματος το 2019. Το ποια λοιπόν από τα αντίμετρα θα υλοποιηθούν και ποια όχι, είναι ακόμη ένα ερώτημα. Και αυτό, αναμένεται να αφεθεί να αποφασιστεί από αυτόν που θα κάθεται στην καρέκλα του υπουργού Οικονομικών το 2019.

Ο αληθινός λογαριασμός των μέτρων για το 2019

Έργα από σήμερα στην Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης

Tα μεταλλικά προστατευτικά στηθαία σε ένα μεγάλο κομμάτι της Περιφερειακής Οδού Θεσσαλονίκης θα ξεκινήσουν να συντηρούν και να αλλάζουν από σήμερα συνεργεία της  Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

 

Οι εργασιες θα διαρκέσουν μέχρι και την Πέμπτη

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τον προγραμματισμό της υπηρεσίας, θα πραγματοποιηθούν:

  • Αποκατάσταση προστατευτικών στηθαίων, εργασίες κατακόρυφης και οριζόντιας σήμανσης, στο οδικό τμήμα μεταξύ του ανισόπεδου κόμβου Κ12 (Αεροδρόμιο, Νέα Μουδανιά) έως τον ανισόπεδο κόμβο Κ5 (Νοσοκομεία Παπαγεωργίου και 424 ΓΣΝΕ) με κατεύθυνση προς δυτικά και με αποκλεισμό μίας λωρίδας κυκλοφορίας. Η ώρα έναρξης των εργασιών θα είναι στις 9.00 το πρωί .

Ήδη έχει γίνει η απαραίτητη συνεννόηση με τα κατά τόπους Τμήματα Τροχαίας Θεσσαλονίκης (Α’ και Β’), ώστε να γίνουν οι απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την ασφαλέστερη διεξαγωγή της κυκλοφορίας στη διάρκεια των εργασιών.

Έργα από σήμερα στην Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης

Λένε: Εσείς άλλα λέγατε, και άλλα κάνετε. Για τα μνημόνια, για τις συντάξεις, για τα εργασιακά, για τη φτώχεια. Κολλάνε και την κατηγορία της καρέκλας –όλα τα κάνουν για να…
κρατήσουν τις καρέκλες τους- εκείνοι που μετά από δεκαετίες εξουσίας, τους τρώει ο κώλος τους και ξύνουν την καρέκλα. Και πιάνουν τα παράθυρα μην τους ξεφύγει καμιά Novartis, κανένα ΚΕΕΛΠΝΟ, κανένα σπίτι του Βολτέρου, και καμιά off shore του συνεταίρου. Να τελειώνουν με την Αριστερά, πριν τελειώσουν τόσων χρόνων επενδύσεις στην ιδιοκτησία του κράτους.

Καλώς. Εμείς άλλα λέγαμε και άλλα κάνουμε. Σε πάρα πολλά πράγματα το ήπιαμε, και το πίνουμε, το πικρό ποτήρι. Και δεν έχει νόημα να εξηγεί κανείς κάθε φορά πώς και γιατί φορτώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ αμαρτίες δικές τους, και όλο το μαύρο χάλι του ελληνικού καπιταλισμού –από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις. Κι έτσι μαζεύει νυχιές από αριστερά κι από δεξιά. Γιατί, όπως καταλάβατε, όλες οι πληγές αυτού του έρμου τόπου, που με τα δικά τους χεράκια τις διέπραξαν οι γνωστοί αυτουργοί, θα έπρεπε να έχουν θεραπευτεί μέσα σε δυο χρόνια. Και τι χρόνια!

Αλλά, εκεί που σε τρελαίνουν, είναι όταν μας καταγγέλλουν κι ότι δεν υιοθετούμε την πατρότητα των μνημονίων. Ότι είμαστε αντίθετοι με την εργασιακή ζούγκλα. Ότι, με δυο λόγια, υπάρχουν πράγματα που κάνουμε με το ζόρι. Τώρα που μιλάμε, οι κατηγορούμενοι ότι άλλα λένε και άλλα κάνουν, κατηγορούνται κι ότι τρενάρουν τη διαπραγμάτευση, γιατί δεν δέχονται τις απαιτήσεις για μαζικές απολύσεις, λοκάουτ, και άλλα συναφή του ΔΝΤ. Δηλαδή: Και φταίμε, όταν δεν μπορούμε να κάνουμε όσα λέγαμε. Και φταίμε, όταν προσπαθούμε να κάνουμε όσα λέγαμε.

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, και πάμε παρακάτω. Ας αφήσουμε και τι έκαναν αυτοί στα χρόνια της παντοδυναμίας τους. Ας ψάξουμε να βρούμε τι λένε, τώρα. Το βαρύτερο που ακούστηκε από το στόμα τους για τους δανειστές, το ξεστόμισε ο Χατζηδάκις: Δεν είναι και τα καλύτερα παιδιά! Και ζητούν υπερβολικά μέτρα!! Έτσι είπε, σε μια συζήτησή του με τον Τζανακόπουλο. Και καθάρισε. Εσείς όμως τι λέτε, καλέ κύριε, για τα υπερβολικά μέτρα; Για αφορολόγητο, συντάξεις, εργασιακά; Στους δανειστές το περγαμότο, και στον Τσίπρα το γαμώτο, αυτό λένε.

Να θυμίσω τι λέγαμε εμείς για τις απαιτήσεις των δανειστών, όταν μα κυβερνούσαν Σαμαράδες και Μητσοτάκηδες; Και τι κάναμε στις πλατείες και στους δρόμους; Μπα, άσκοπο. Στην πολιτική μας ζούγκλα, φοβάμαι ότι μπροστά σ’ αυτούς τους σαρκοβόρους ψευταράδες, είμαστε φυτοφάγα. Μόνο με φυγή προς τα μπρος γλιτώνουμε κι εμείς, και η χώρα…

Θανάσης Καρτερός

Στους δανειστές το περγαμότο, και στον Τσίπρα το γαμώτο…

Τέλος εποχής για τα εσώρουχα που ξέρατε- Αυτή είναι η νέα μόδα που θα τρελάνει τα αγόρια (φωτό)

Τέλος εποχής για τα στρίνγκ. Η νέα μόδα έφτασε και είναι πιο sexy από ποτέ…. «Καυτή» και έντονα θηλυκή.

Φωτογραφικό υλικό πρωταγωνιστεί στο διαδίκτυο , με τους άνδρες να περιμένουν πως και πως το εσώρουχο να βγει στην αγορά.

Δείτε φωτογραφικό υλικό

1

 

8888

Τέλος εποχής για τα εσώρουχα που ξέρατε- Αυτή είναι η νέα μόδα που θα τρελάνει τα αγόρια (φωτό)

Είχα και έχω την άποψη ότι το μείζον γεγονός για το 2017 θα είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος. Γεγονός πολιτικό, κοινωνικό, επιστημονικό, αλλά και εξόχως συγκρουσιακό, αφού θα…
μεταφέρει στο ύπατο θεσμικό επίπεδο την κανονικότητα της αντίθεσης στην πολιτική και την κοινωνία (Δεξιά – Αριστερά, πλούσιοι – φτωχοί). Σχετικό άρθρο μου στην «Εφ.Συν.» της 17/1/2017 υπό τον τίτλο «2017: ο δημόσιος διάλογος για το νέο Σύνταγμα».

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο συνάδελφος Μιχάλης Σπουρδαλάκης, πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής, ανακοίνωσαν (7/3/2017) την επίσημη έναρξη της ηλεκτρονικής διαβούλευσης και των δράσεων διαβούλευσης στις πρωτεύουσες των 13 περιφερειών. Κατά τη γνώμη μου οι δυο αυτές διαδικασίες πρέπει να βαίνουν παραλλήλως και να τροφοδοτεί η μια την άλλη ως βαθμίδα ενημέρωσης και συμμετοχής της κοινής γνώμης.

Εδώ επιθυμώ να σχολιάσω κάποιους από τους λόγους του πρωθυπουργού αλλά και τον αντίλογο, από την αντιπολίτευση.

Προφανώς «ο εμφυλιακός κύκλος έκλεισε για να περάσουμε σε κράτος δικαίου ικανό να εγγυηθεί τις πολιτικές και ατομικές ελευθερίες και τα δικαιώματα για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες». Ο κύκλος του Εμφυλίου έκλεισε το 1974 (Σύνταγμα 1975), το 1981 (αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης) και το 1989 (ακύρωση των τελευταίων συνεπειών του). Αυτή η πολιτική και δικαιική ελευθερία κατακτήθηκε έπειτα από μακρύ δρόμο γεμάτο αγώνες, αγωνίες και μαρτύρια.

Ομως μέχρι το 1967 ίσχυσε και εφαρμόστηκε στη χώρα ημιολοκληρωτικό καθεστώς. Η στρατοκρατία του 1967-1974 προέκυψε, και με τη συνδρομή των ξένων, για να εμποδίσει την ανατροπή αυτού ακριβώς του περιοριστικού συστήματος. Ας το θυμούνται αυτό όλοι, πρωτίστως όμως η ομάδα του ιστορικού αναθεωρητισμού.

Η παραγωγή Συντάγματος έπειτα από πρωτογενή ή δευτερογενή εξουσία (αναθεώρηση) δεν είναι θέμα μόνο των βουλευτών ή των ειδικών επιστημόνων, επισημαίνει ο πρωθυπουργός. Οφείλουμε να εμπλέξουμε πρωτίστως όλους τους πολίτες στη σχετική συζήτηση. Το συνταγματικό δίκαιο, επισημαίνω, είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό δίκαιο, δηλαδή το δίκαιο της δημοκρατίας, επομένως λαϊκό δίκαιο.

Η δημοκρατία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τους πολίτες. Σωστό. Η δημοκρατία πρέπει όμως να φοβάται πάντοτε, θα έλεγα, την οικονομική ολιγαρχία και τα παντοειδή φερέφωνα της. Οι ολιγαρχίες, ως γνωστόν, απλώς ανέχονται τη δημοκρατία και σπεύδουν να την ακυρώσουν, όταν τίθεται ζήτημα διακινδύνευσης των συμφερόντων τους.

Η συνταγματική αναθεώρηση θα αναζητήσει σημείο ισορροπίας μεταξύ της άποψης «που δημιουργεί μια εικόνα αγιοποίησης της κυρίαρχης κάθε φορά άποψης που επικρατεί στο κοινωνικό στρώμα» και της άποψης « ότι ο λαός δεν μπορεί να εκφράζει τις απόψεις του παρά μονάχα μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια».

Η πρώτη άποψη ενέχει κινδύνους, γι’ αυτό και δεν πρέπει να τίθενται, για παράδειγμα, υπό την έγκριση της κοινωνικής πλειοψηφίας τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Δεν είναι όμως κυρίαρχη. Αντιθέτως κρατούσα είναι η δεύτερη άποψη, η οποία στο μεσοδιάστημα της τετραετίας, καλεί τις τεχνοκρατικές ελίτ να υποκαταστήσουν τη λαϊκή κυριαρχία. Η τεχνοκρατία δεν είναι ουδέτερη, έχει ως ιδεολογία την υπεράσπιση των συμφερόντων των ολίγων.

Το αποτέλεσμα της πορείας προς τον λαό δεν είναι ασφαλώς δεσμευτικό για τη Βουλή. Η ολοκληρωμένη όμως εικόνα του λαϊκού παράγοντα ενσωματώνει υψηλό κύρος. Και οι βουλευτές, ειδικότερα του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος της σχετικής πλειοψηφίας και κύριου φορέα της «κυβερνητικής» πρότασης, θα κληθούν να κάνουν δύσκολες πολιτικές επιλογές.

Ιδιαιτέρως με λύπησε η ανακοίνωση του ΚΚΕ, κόμματος αιματηρής παρακαταθήκης για την προάσπιση των λαϊκών ελευθεριών. Δεν μπορώ να καταλάβω, για παράδειγμα, γιατί η συνταγματική θωράκιση των εθνικοποιημένων δημόσιων αγαθών « έχει στόχο να ντύσει με δημοκρατικό περιτύλιγμα την προσπάθεια αναμόρφωσης και θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος σε ακόμη πιο αντιδραστική κατεύθυνση».

Τώρα απλώς να θυμίσω ότι το ΚΚΕ με παρόντα στη Βουλή τον αείμνηστο Χαρίλαο Φλωράκη συνέβαλε με την ψήφο του καθοριστικά στη συνταγματική αναθεώρηση του 1985/86, αναγκαία μεν γιατί εξουδετέρωνε τις υπερεξουσίες του «ρυθμιστή» του πολιτεύματος, κολοβή δε γιατί περιοριζόταν δραματικά μόνο σε αυτό το θέμα.

Με το ΚΚΕ φαίνεται όμως πως διαφωνούν εφημερίδες, υπερήφανοι στυλοβάτες του αστικού καθεστώτος, που κάνουν λόγο για «ζητήματα που θίγουν την ταυτότητα του ελληνικού κράτους» ( ΕΣΤΙΑ, 8/3/2017) ή για « κερκόπορτα κατά της ορθοδοξίας» και «ερωτηματολόγιο με έντονο άρωμα αποχριστιανισμού» (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 8/3/2017).

Ως προς τα λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης, ένδεια επιχειρημάτων, επομένως κενό ορθού λόγου. «Συγκυριακή πλειοψηφία», λες και στη δημοκρατία υπάρχει και «μόνιμη πλειοψηφία», «πρακτικές σκοτεινών χρόνων της πολιτικής μας ιστορίας» δηλαδή; επεξήγηση με σαφήνεια παρακαλώ, «επικοινωνιακό παιχνίδι» ή «παιχνίδια με τους θεσμούς». Εδώ τα παιδία παίζει…

Κώστας Ζώρας

Πολίτες και Σύνταγμα…

Είχα και έχω την άποψη ότι το μείζον γεγονός για το 2017 θα είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος. Γεγονός πολιτικό, κοινωνικό, επιστημονικό, αλλά και εξόχως συγκρουσιακό, αφού θα…
μεταφέρει στο ύπατο θεσμικό επίπεδο την κανονικότητα της αντίθεσης στην πολιτική και την κοινωνία (Δεξιά – Αριστερά, πλούσιοι – φτωχοί). Σχετικό άρθρο μου στην «Εφ.Συν.» της 17/1/2017 υπό τον τίτλο «2017: ο δημόσιος διάλογος για το νέο Σύνταγμα».

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο συνάδελφος Μιχάλης Σπουρδαλάκης, πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής, ανακοίνωσαν (7/3/2017) την επίσημη έναρξη της ηλεκτρονικής διαβούλευσης και των δράσεων διαβούλευσης στις πρωτεύουσες των 13 περιφερειών. Κατά τη γνώμη μου οι δυο αυτές διαδικασίες πρέπει να βαίνουν παραλλήλως και να τροφοδοτεί η μια την άλλη ως βαθμίδα ενημέρωσης και συμμετοχής της κοινής γνώμης.

Εδώ επιθυμώ να σχολιάσω κάποιους από τους λόγους του πρωθυπουργού αλλά και τον αντίλογο, από την αντιπολίτευση.

Προφανώς «ο εμφυλιακός κύκλος έκλεισε για να περάσουμε σε κράτος δικαίου ικανό να εγγυηθεί τις πολιτικές και ατομικές ελευθερίες και τα δικαιώματα για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες». Ο κύκλος του Εμφυλίου έκλεισε το 1974 (Σύνταγμα 1975), το 1981 (αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης) και το 1989 (ακύρωση των τελευταίων συνεπειών του). Αυτή η πολιτική και δικαιική ελευθερία κατακτήθηκε έπειτα από μακρύ δρόμο γεμάτο αγώνες, αγωνίες και μαρτύρια.

Ομως μέχρι το 1967 ίσχυσε και εφαρμόστηκε στη χώρα ημιολοκληρωτικό καθεστώς. Η στρατοκρατία του 1967-1974 προέκυψε, και με τη συνδρομή των ξένων, για να εμποδίσει την ανατροπή αυτού ακριβώς του περιοριστικού συστήματος. Ας το θυμούνται αυτό όλοι, πρωτίστως όμως η ομάδα του ιστορικού αναθεωρητισμού.

Η παραγωγή Συντάγματος έπειτα από πρωτογενή ή δευτερογενή εξουσία (αναθεώρηση) δεν είναι θέμα μόνο των βουλευτών ή των ειδικών επιστημόνων, επισημαίνει ο πρωθυπουργός. Οφείλουμε να εμπλέξουμε πρωτίστως όλους τους πολίτες στη σχετική συζήτηση. Το συνταγματικό δίκαιο, επισημαίνω, είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό δίκαιο, δηλαδή το δίκαιο της δημοκρατίας, επομένως λαϊκό δίκαιο.

Η δημοκρατία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τους πολίτες. Σωστό. Η δημοκρατία πρέπει όμως να φοβάται πάντοτε, θα έλεγα, την οικονομική ολιγαρχία και τα παντοειδή φερέφωνα της. Οι ολιγαρχίες, ως γνωστόν, απλώς ανέχονται τη δημοκρατία και σπεύδουν να την ακυρώσουν, όταν τίθεται ζήτημα διακινδύνευσης των συμφερόντων τους.

Η συνταγματική αναθεώρηση θα αναζητήσει σημείο ισορροπίας μεταξύ της άποψης «που δημιουργεί μια εικόνα αγιοποίησης της κυρίαρχης κάθε φορά άποψης που επικρατεί στο κοινωνικό στρώμα» και της άποψης « ότι ο λαός δεν μπορεί να εκφράζει τις απόψεις του παρά μονάχα μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια».

Η πρώτη άποψη ενέχει κινδύνους, γι’ αυτό και δεν πρέπει να τίθενται, για παράδειγμα, υπό την έγκριση της κοινωνικής πλειοψηφίας τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Δεν είναι όμως κυρίαρχη. Αντιθέτως κρατούσα είναι η δεύτερη άποψη, η οποία στο μεσοδιάστημα της τετραετίας, καλεί τις τεχνοκρατικές ελίτ να υποκαταστήσουν τη λαϊκή κυριαρχία. Η τεχνοκρατία δεν είναι ουδέτερη, έχει ως ιδεολογία την υπεράσπιση των συμφερόντων των ολίγων.

Το αποτέλεσμα της πορείας προς τον λαό δεν είναι ασφαλώς δεσμευτικό για τη Βουλή. Η ολοκληρωμένη όμως εικόνα του λαϊκού παράγοντα ενσωματώνει υψηλό κύρος. Και οι βουλευτές, ειδικότερα του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος της σχετικής πλειοψηφίας και κύριου φορέα της «κυβερνητικής» πρότασης, θα κληθούν να κάνουν δύσκολες πολιτικές επιλογές.

Ιδιαιτέρως με λύπησε η ανακοίνωση του ΚΚΕ, κόμματος αιματηρής παρακαταθήκης για την προάσπιση των λαϊκών ελευθεριών. Δεν μπορώ να καταλάβω, για παράδειγμα, γιατί η συνταγματική θωράκιση των εθνικοποιημένων δημόσιων αγαθών « έχει στόχο να ντύσει με δημοκρατικό περιτύλιγμα την προσπάθεια αναμόρφωσης και θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος σε ακόμη πιο αντιδραστική κατεύθυνση».

Τώρα απλώς να θυμίσω ότι το ΚΚΕ με παρόντα στη Βουλή τον αείμνηστο Χαρίλαο Φλωράκη συνέβαλε με την ψήφο του καθοριστικά στη συνταγματική αναθεώρηση του 1985/86, αναγκαία μεν γιατί εξουδετέρωνε τις υπερεξουσίες του «ρυθμιστή» του πολιτεύματος, κολοβή δε γιατί περιοριζόταν δραματικά μόνο σε αυτό το θέμα.

Με το ΚΚΕ φαίνεται όμως πως διαφωνούν εφημερίδες, υπερήφανοι στυλοβάτες του αστικού καθεστώτος, που κάνουν λόγο για «ζητήματα που θίγουν την ταυτότητα του ελληνικού κράτους» ( ΕΣΤΙΑ, 8/3/2017) ή για « κερκόπορτα κατά της ορθοδοξίας» και «ερωτηματολόγιο με έντονο άρωμα αποχριστιανισμού» (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 8/3/2017).

Ως προς τα λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης, ένδεια επιχειρημάτων, επομένως κενό ορθού λόγου. «Συγκυριακή πλειοψηφία», λες και στη δημοκρατία υπάρχει και «μόνιμη πλειοψηφία», «πρακτικές σκοτεινών χρόνων της πολιτικής μας ιστορίας» δηλαδή; επεξήγηση με σαφήνεια παρακαλώ, «επικοινωνιακό παιχνίδι» ή «παιχνίδια με τους θεσμούς». Εδώ τα παιδία παίζει…

Κώστας Ζώρας

Πολίτες και Σύνταγμα…

Γραμματοσειρά
Αντίθεση