21 May, 2018
Home / Ελλαδα (Page 186)

Συνεχίζονται οι εργασίες διαγράμμισης σε επαρχιακούς δρόμους της Θεσσαλονίκης

Εργασίες διαγράμμισης συνεχίζονται και σήμερα από τη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας σε επαρχιακές οδούς.

Η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων και η Υποδιεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης έχουν ήδη έρθει σε συννενόηση προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την ασφαλέστερη διεξαγωγή της κυκλοφορίας στη διάρκεια των εργασιών.

Συγκεκριμένα οι εργασίες θα γίνουν:

Α. Επί της Επαρχιακής Οδού 2 (από ανατολική Περιφερειακή Οδό ως τη συμβολή με την Επαρχιακή οδό 3).

Β. Επί της Επαρχιακής Οδού 3 (από την ανατολική Περιφερειακή Οδό ως τη συμβολή με την Επαρχιακή Οδό 2- χωρίς την οδό Κομνηνών της  Δημοτικής  Ενότητας Πανοράματος).

Γ. Επί της Επαρχιακής οδού 4 Θεσσαλονίκης- Ωραιοκάστρου (από το σημείο μετά τον ανισόπεδο κόμβο Λαγκαδά ως τον οικισμό Δρυμού).

Δ. Επί της ΠΕΟ 1 (Γέφυρα- Καστανάς- Πολύκαστρο- Εύζωνοι ως τα όρια του Ν. Κιλκίς).

Οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν ανάλογα με τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες.

Συνεχίζονται οι εργασίες διαγράμμισης σε επαρχιακούς δρόμους της Θεσσαλονίκης

Δύο συγκεντρώσεις ενάντια στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων στη Θεσσαλονίκη

Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ενάντια στην κυριακάτικη εργασία και τα ανοιχτά καταστήματα.

 

Ανοιχτά θα είναι σήμερα τα καταστήματα, σε όλη την Ελλάδα, στο πλαίσιο του εορταστικού ωραρίου. 

Τα καταστήματα, θα είναι ανοιχτά σήμερα από τις 11:00 έως τις 18:00.

Στο πλαίσιο της κυριακάτικης λειτουργίας των καταστημάτων, θα πραγματοποιηθούν δυο συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, σήμερα στη Θεσσαλονίκη.

Στις 9:30, μέλη της Ένωσης Εμποροϋπαλλήλων Νομού Θεσσαλονίκης θα συγκεντρωθούν στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Αριστοτέλους, αλλά και έξω από το εμπορικό κέντρο One Salonica, ενώ στις 10:00, επίσης στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Αριστοτέλους θα συγκεντρωθούν μέλη του Συντονισμού Ενάντια στην Κυριακάτικη Εργασία.

Οι διαμαρτυρόμενοι αναμένεται να πραγματοποιήσουν και πορεία στο κέντρο της πόλης.

 

Δύο συγκεντρώσεις ενάντια στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων στη Θεσσαλονίκη

Τα Καστοριανά Ραγκουτσάρια θα «ξεσηκώσουν» σήμερα τη Θεσσαλονίκη

Στην πλατεία Αριστοτέλους σήμερα από την 13:00 έως τις 16:00 θα γίνει μια μεγάλη γιορτή με τα Καστοριανά Ραγκουτσάρια.

Τα Καστοριανά Ραγκουτσάρια εντυπωσιάζουν, με την ιστορία τους και  τα μουσικά τους ακούσματα κι αποτελούν αφορμή, για διαπολιτισμικό  διάλογο. Πρόκειται για μια ομάδα Καστοριανών καρναβαλιστών που με τη συνοδεία ορχήστρας χάλκινων μουσικών  οργάνων, στήνουν ένα μεγάλο γλέντι.

Τα Καστοριανά Ραγκουτσάρια θα «ξεσηκώσουν» σήμερα τη Θεσσαλονίκη

Το έθιμο των «Μωμόγερων» αναβιώνει σήμερα στην Καλαμαριά

Το αρχαιοελληνικό έθιμο των Μωμόγερων, το οποίο έφεραν μαζί τους οι Πόντιοι πρόσφυγες, θα αναβιώσει με άρωμα χριστουγεννιάτικης παράδοσης, σήμερα στην Καλαμαριά, στο πλαίσιο των γιορτινών εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στην πόλη, με την στήριξη του Δήμου Καλαμαριάς.

Η πομπή με τους Μωμόγερους του Ποντιακού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγ. Δημητρίου –Ρυακίου Κοζάνης και τα μέλη των Ενώσεων Ποντίων Καλαμαριάς και Πανοράματος, ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές, στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά, και τη μορφή γεροντικών προσώπων θα ξεκινήσει στις 12 το μεσημέρι μπροστά από το δημοτικό θέατρο «Μελίνα Μερκούρη».

Στη συνέχεια θα περιδιαβεί διάφορους δρόμους του Κέντρου, δίνοντας αυτοσχέδιες παραστάσεις με μουσική υπόκρουση, στοιχείο απαραίτητο για κάθε παράσταση και θα τραγουδήσει κάλαντα ή ευχές για να  καταλήξει στην πλατεία του Δημαρχείου. Το λαϊκό αυτό δρώμενο φιλοδοξεί να συνεπάρει μικρούς και μεγάλους και να προσφέρει χαρά και ευχαρίστηση στους πολίτες.

Το έθιμο των «Μωμόγερων» αναβιώνει σήμερα στην Καλαμαριά

Είναι πιο βρώμικο από δημόσιες τουαλέτες και το πιάνουμε κάθε μέρα

Το

τιμόνι του αυτοκινήτου μας είναι 10 φορές πιο βρώμικο από τις δημόσιες τουαλέτες. Πάμπολλες έρευνες έχουν αποδείξει ότι στο τιμόνι του αυτοκινήτου μας υπάρχουν τόσα βακτηρίδια πάνω, που μία εικόνα από μικροσκόπιο θα μας σοκάρει.

Φοιτητές του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, πήραν δείγματα από τα καπάκια δημοσίων τουαλετών του Λονδίνου και από το αυτοκίνητα φοιτητών και των γονιών αυτών. Τα αποτελέσματα που βγήκαν σοκάρουν, αφού στα τιμόνια ανιχνεύτηκαν περισσότερα από 700 διαφορετικά είδη βακτηρίων ανά τετραγωνική ίντσα, όταν στα καπάκια των δημόσιων τουαλετών βρήκαν λιγότερα από 80.

Η αιτία αυτών των αποτελεσμάτων είναι απλή. Ενώ πολλοί προσπαθούν να έχουν καθαρό το αυτοκίνητο τους, ελάχιστοι είναι αυτοί που μπαίνουν στη διαδικασία να καθαρίσουν τη στεφάνη του τιμονιού τους. Παράλληλα στην καθημερινότητα με τα χέρια μας να έρχονται σε επαφή με διάφορα αντικείμενα, αλλά και η λανθασμένη επιλογή (κυρίως για την οδική ασφάλεια)κάποιων να τρώνε διάφορα μικρογεύματα μέσα στο αυτοκίνητο, δημιουργούν μία κατάσταση στο τιμόνι στα όρια της μόλυνσης. Σύμφωνα μάλιστα με το Βρετανικό Πανεπιστήμιο ο πιο κοινός τύπου βακίλου που εντοπίστηκε είναι ο cereus ο οποίος προκαλεί τροφικές δηλητηριάσεις.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν να καθαρίσουμε καθημερινά τη στεφάνι του τιμονιού μας με υγρά πανάκια τα οποία είναι εμποτισμένα με αλκοόλη από 70% και πάνω.
Ανάλογη έρευνα έχει κάνει και η Ford σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Michigan. Οι ερευνητές πήραν δείγματα από 10 σημεία των αυτοκινήτων των υπαλλήλων της Ford και τα μελέτησαν στα εργαστήριά τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα εσωτερικά των αυτοκινήτων είναι σύνθετα οικοσυστήματα στα οποία ζουν τρισεκατομμύρια διαφόρων μικροοργανισμών που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, με τους ανθρώπους και με το περιβάλλον.

Σύμφωνα με τα ίδια αποτελέσματα τα πιο επιβαρυμένα με βακτήρια σημεία είναι το τιμόνι, και γύρω από τις ποτηροθήκες. Μάλιστα η Ford δοκιμάζει αυτή την περίοδο κάποια πλαστικά τα οποία τα έχει εμποτίσει με μια αντι-μικροβιακή ένωση Agion , και εφόσον τα αποτελέσματα είναι καλά, τότε πολύ πιθανόν θα τα χρησιμοποιήσει στα μελλοντικά αυτοκίνητα που θα παράγει…

Είναι πιο βρώμικο από δημόσιες τουαλέτες και το πιάνουμε κάθε μέρα

 Tα προγραμματικά συνέδρια των μεγάλων κομμάτων είναι σαν ομαδική προσευχή στην εξουσία. Η…
ελπίδα είναι ομόθυμη και το συναίσθημα κοινό. Οι φωνές διαφέρουν, αλλά λίγο ως πολύ ενώνονται πάνω στα ίδια λόγια.


Και όταν το κόμμα βρίσκεται στην αντιπολίτευση, οι εργασίες κυλούν με το βλέμμα στο ρολόι. Οχι για να περάσει η μέρα, αλλά ο χρόνος μέχρι τις εκλογές και την αναμενόμενη πολιτική αλλαγή. Στη Νέα Δημοκρατία κοιτάζουν το ρολόι τους, αλλά, μην τρελαθούμε, δεν είναι και για να τηλεφωνούν στον ράφτη για κουστούμια.

Το 11ο συνέδριο του κόμματος δεν πραγματοποιείται στο κατώφλι της προεκλογικής περιόδου, αν και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος με αυτά. Αν οι εκλογές ήταν μία ανάσα μακριά, στο Εκθεσιακό Κέντρο στα Σπάτα θα έτριζαν οι τοίχοι από ντεσιμπέλ και χειροκροτήματα.

Αυτό το συνέδριο είναι διαφορετικό ή, τουλάχιστον, δεν είναι από εκείνα που θα έκαναν τον Δημήτρη Ρίζο να γράφει, πριν καμιά τριανταριά χρόνια στον «Ελεύθερο Τύπο», για τα φουσκωμένα από ενθουσιασμό στήθη των Νεοδημοκρατών. Αν το παρακολουθήσεις με βάση τα γνωστά πολιτικά ήθη, τότε λες ότι είναι διαδικαστικού χαρακτήρα, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η σαφής ιδεολογική στροφή προς τον φιλελευθερισμό. Για αυτό και είναι ένα συνέδριο με κώδικες TEDx, με παράλληλες συζητήσεις και ελκυστικούς ομιλητές.
Πόσες χειραψίες το λεπτό έκανε ο Μητσοτάκης;
 Πόσες χειραψίες το λεπτό έκανε ο Μητσοτάκης;

Αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο από τον Μητσοτάκη. Εκείνο που, πραγματικά, δεν περίμενα, ήταν η απουσία των γνωστών ΟΝΝΕΔιτών με τις σημαίες και τα συνθήματα. Δεν υπήρχε εκείνη η χαρακτηριστική «γαλαρία» των συνεδρίων που κουνάει σημαίες και ανταλλάσσει πάσες συνθημάτων με τον ομιλητή. Είναι επίσης ένα συνέδριο χωρίς soundtrack, απολύτως ουδέτερο μουσικά. Εντάξει, ακούστηκε ένα (απροσδιόριστο) μουσικό θέμα όταν έφτασε ο Μητσοτάκης, χαμήλωσαν τα φώτα λες και πήγαν να κάνουν ατμόσφαιρα ΝΒΑ, αλλά μέχρι εκεί. Ομως αυτό που δεν θα μπορέσω ποτέ μου να καταλάβω, είναι για ποιο λόγο τα πάντα πρέπει να ξεκινούν με καθυστέρηση. Το συνέδριο επρόκειτο να αρχίσει στις 10 το πρωί. Ξεκίνησε μία ώρα αργότερα. Δεν γίνεται να θέλεις να σώσεις τη χώρα, να ισχυρίζεσαι ότι προσέρχεσαι σε ραντεβού με την Ιστορία, αλλά ταυτοχρόνως να μην μπορείς να ξεκινήσεις ένα συνέδριο στην ώρα του.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Κώστα Γιαννακίδη, ΕΔΩ

Η ΝΔ προσπαθεί να αλλάξει δέρμα…

 Tα προγραμματικά συνέδρια των μεγάλων κομμάτων είναι σαν ομαδική προσευχή στην εξουσία. Η…
ελπίδα είναι ομόθυμη και το συναίσθημα κοινό. Οι φωνές διαφέρουν, αλλά λίγο ως πολύ ενώνονται πάνω στα ίδια λόγια.


Και όταν το κόμμα βρίσκεται στην αντιπολίτευση, οι εργασίες κυλούν με το βλέμμα στο ρολόι. Οχι για να περάσει η μέρα, αλλά ο χρόνος μέχρι τις εκλογές και την αναμενόμενη πολιτική αλλαγή. Στη Νέα Δημοκρατία κοιτάζουν το ρολόι τους, αλλά, μην τρελαθούμε, δεν είναι και για να τηλεφωνούν στον ράφτη για κουστούμια.

Το 11ο συνέδριο του κόμματος δεν πραγματοποιείται στο κατώφλι της προεκλογικής περιόδου, αν και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος με αυτά. Αν οι εκλογές ήταν μία ανάσα μακριά, στο Εκθεσιακό Κέντρο στα Σπάτα θα έτριζαν οι τοίχοι από ντεσιμπέλ και χειροκροτήματα.

Αυτό το συνέδριο είναι διαφορετικό ή, τουλάχιστον, δεν είναι από εκείνα που θα έκαναν τον Δημήτρη Ρίζο να γράφει, πριν καμιά τριανταριά χρόνια στον «Ελεύθερο Τύπο», για τα φουσκωμένα από ενθουσιασμό στήθη των Νεοδημοκρατών. Αν το παρακολουθήσεις με βάση τα γνωστά πολιτικά ήθη, τότε λες ότι είναι διαδικαστικού χαρακτήρα, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η σαφής ιδεολογική στροφή προς τον φιλελευθερισμό. Για αυτό και είναι ένα συνέδριο με κώδικες TEDx, με παράλληλες συζητήσεις και ελκυστικούς ομιλητές.
Πόσες χειραψίες το λεπτό έκανε ο Μητσοτάκης;
 Πόσες χειραψίες το λεπτό έκανε ο Μητσοτάκης;

Αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο από τον Μητσοτάκη. Εκείνο που, πραγματικά, δεν περίμενα, ήταν η απουσία των γνωστών ΟΝΝΕΔιτών με τις σημαίες και τα συνθήματα. Δεν υπήρχε εκείνη η χαρακτηριστική «γαλαρία» των συνεδρίων που κουνάει σημαίες και ανταλλάσσει πάσες συνθημάτων με τον ομιλητή. Είναι επίσης ένα συνέδριο χωρίς soundtrack, απολύτως ουδέτερο μουσικά. Εντάξει, ακούστηκε ένα (απροσδιόριστο) μουσικό θέμα όταν έφτασε ο Μητσοτάκης, χαμήλωσαν τα φώτα λες και πήγαν να κάνουν ατμόσφαιρα ΝΒΑ, αλλά μέχρι εκεί. Ομως αυτό που δεν θα μπορέσω ποτέ μου να καταλάβω, είναι για ποιο λόγο τα πάντα πρέπει να ξεκινούν με καθυστέρηση. Το συνέδριο επρόκειτο να αρχίσει στις 10 το πρωί. Ξεκίνησε μία ώρα αργότερα. Δεν γίνεται να θέλεις να σώσεις τη χώρα, να ισχυρίζεσαι ότι προσέρχεσαι σε ραντεβού με την Ιστορία, αλλά ταυτοχρόνως να μην μπορείς να ξεκινήσεις ένα συνέδριο στην ώρα του.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Κώστα Γιαννακίδη, ΕΔΩ

Η ΝΔ προσπαθεί να αλλάξει δέρμα…

Αποτέλεσμα εικόνας για εδρανα βουλής
Ποια είναι η διαφορά του φιλόδοξου επιχειρηματία από τον φιλόδοξο, αμοραλιστή πολιτικό; Ο…
πρώτος πουλάει για να μεγαλώσει, όπως για παράδειγμα κάνει σήμερα ο Ρούπερτ Μέρντοχ, ενώ ο δεύτερος πουλιέται για να μεγαλώσει εκείνα τα επιχειρηματικά συμφέροντα που θεωρεί πως του διασφαλίζουν την ύπαρξη και την προοπτική. Ας αποφύγω τα παραδείγματα για να μην παρεξηγηθώ από την αρχή. Ο αναγνώστης των σημειωμάτων μου θα έχει μπόλικα και ασχέτως προσδιορισμού στο δίπολο δεξιά-αριστερά.
Είναι κάτι καινούργιο και καινοτόμο αυτό; Καθόλου! Είναι παλιό, αλλά δεν θα το μάθεις από την κλασική πολιτική οικονομία (: την αφελή οικονομία, όπως μου αρέσει να την αποκαλώ), ούτε από την κλασική πολιτική μεθοδολογία (: την αγαθιάρικη πολιτική επιστήμη, όπως την θεωρώ).
Το γνωρίζουν έξυπνοι επιχειρηματίες στην Ελλάδα και πονηροί πολιτικοί από όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς χώρους; Ασφαλώς! Δεν είναι πίσω η Ελλάδα σε αυτά. Το έχω διαπιστώσει εμπειρικώς ως σύμβουλός τους. Στο συγκεκριμένο μάλιστα ζήτημα θα ήταν μάλλον σωστό να θεωρήσεις τον επιχειρηματία ή πολιτικό ως σύμβουλο του……..
συμβούλου. Είναι παράδοξο, αλλά η ιστορία, όπως ο καπιταλισμός και η ηγεμονία, εξελίσσονται μέσω παραδόξων. Αυτό που φαίνεται ή/και αναφέρεται ποτέ δεν είναι αυτό που είναι, όχι επειδή η αναφερόμενη ταυτότητα συγκρούεται με την πραγματική (υπάρχειν) – ή με την μορφή του καλού ανθρώπου που συγκρούεται με τον κακό νόμο – αλλά επειδή στην πολιτική και στην οικονομία το παράδοξο έχει τη μορφή του διλήμματος «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα». Αν δεις την κότα εξαφανίζεται το αυγό και αν δεις το αυγό δεν υπάρχει κότα. Αν δεις την μεγέθυνση στη βάση της αγοράς (συσσώρευση) χάνεις το πολιτικό παιχνίδι το οποίο μεγεθύνει αυτόν που πουλά – ενώ φαίνεται να μεγαλώνει αυτός που αγοράζει – αν φυσικά ο ίδιος χρησιμοποιεί τον αγοραστή ως φορέα της δικής του ισχυροποίησης.
Μα, αυτό δεν κάνει και ο πονηρός πολιτικός, που δεν είναι άλλος από τον παραδοσιακό πολιτικό (:με την έννοια του conventional politician); Όχι ακριβώς. Δεν πουλάει πλούτο για να ισχυροποιήσει την θέση του, πουλάει νόμο για να ιδιοποιηθεί κάποιος τρίτος πλούτο που θα ισχυροποιήσει την θέση του πρώτου. Δεν πουλάει για να μεγαλώσει, αλλά πουλιέται για να μεγαλώσει τα οικονομικά συμφέροντα, που δίχως αυτά δεν μπορεί να αναπαραχθεί κοινοβουλευτικώς.


Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου, ΕΔΩ

πηγη kafeneio-gr.blogspot.gr

Πουλάω για να μεγαλώσω VS πουλιέμαι για να τους μεγαλώσω!…

Αποτέλεσμα εικόνας για εδρανα βουλής
Ποια είναι η διαφορά του φιλόδοξου επιχειρηματία από τον φιλόδοξο, αμοραλιστή πολιτικό; Ο…
πρώτος πουλάει για να μεγαλώσει, όπως για παράδειγμα κάνει σήμερα ο Ρούπερτ Μέρντοχ, ενώ ο δεύτερος πουλιέται για να μεγαλώσει εκείνα τα επιχειρηματικά συμφέροντα που θεωρεί πως του διασφαλίζουν την ύπαρξη και την προοπτική. Ας αποφύγω τα παραδείγματα για να μην παρεξηγηθώ από την αρχή. Ο αναγνώστης των σημειωμάτων μου θα έχει μπόλικα και ασχέτως προσδιορισμού στο δίπολο δεξιά-αριστερά.
Είναι κάτι καινούργιο και καινοτόμο αυτό; Καθόλου! Είναι παλιό, αλλά δεν θα το μάθεις από την κλασική πολιτική οικονομία (: την αφελή οικονομία, όπως μου αρέσει να την αποκαλώ), ούτε από την κλασική πολιτική μεθοδολογία (: την αγαθιάρικη πολιτική επιστήμη, όπως την θεωρώ).
Το γνωρίζουν έξυπνοι επιχειρηματίες στην Ελλάδα και πονηροί πολιτικοί από όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς χώρους; Ασφαλώς! Δεν είναι πίσω η Ελλάδα σε αυτά. Το έχω διαπιστώσει εμπειρικώς ως σύμβουλός τους. Στο συγκεκριμένο μάλιστα ζήτημα θα ήταν μάλλον σωστό να θεωρήσεις τον επιχειρηματία ή πολιτικό ως σύμβουλο του……..
συμβούλου. Είναι παράδοξο, αλλά η ιστορία, όπως ο καπιταλισμός και η ηγεμονία, εξελίσσονται μέσω παραδόξων. Αυτό που φαίνεται ή/και αναφέρεται ποτέ δεν είναι αυτό που είναι, όχι επειδή η αναφερόμενη ταυτότητα συγκρούεται με την πραγματική (υπάρχειν) – ή με την μορφή του καλού ανθρώπου που συγκρούεται με τον κακό νόμο – αλλά επειδή στην πολιτική και στην οικονομία το παράδοξο έχει τη μορφή του διλήμματος «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα». Αν δεις την κότα εξαφανίζεται το αυγό και αν δεις το αυγό δεν υπάρχει κότα. Αν δεις την μεγέθυνση στη βάση της αγοράς (συσσώρευση) χάνεις το πολιτικό παιχνίδι το οποίο μεγεθύνει αυτόν που πουλά – ενώ φαίνεται να μεγαλώνει αυτός που αγοράζει – αν φυσικά ο ίδιος χρησιμοποιεί τον αγοραστή ως φορέα της δικής του ισχυροποίησης.
Μα, αυτό δεν κάνει και ο πονηρός πολιτικός, που δεν είναι άλλος από τον παραδοσιακό πολιτικό (:με την έννοια του conventional politician); Όχι ακριβώς. Δεν πουλάει πλούτο για να ισχυροποιήσει την θέση του, πουλάει νόμο για να ιδιοποιηθεί κάποιος τρίτος πλούτο που θα ισχυροποιήσει την θέση του πρώτου. Δεν πουλάει για να μεγαλώσει, αλλά πουλιέται για να μεγαλώσει τα οικονομικά συμφέροντα, που δίχως αυτά δεν μπορεί να αναπαραχθεί κοινοβουλευτικώς.


Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου, ΕΔΩ

πηγη kafeneio-gr.blogspot.gr

Πουλάω για να μεγαλώσω VS πουλιέμαι για να τους μεγαλώσω!…

Αποτέλεσμα εικόνας για εδρανα βουλής
Ποια είναι η διαφορά του φιλόδοξου επιχειρηματία από τον φιλόδοξο, αμοραλιστή πολιτικό; Ο…
πρώτος πουλάει για να μεγαλώσει, όπως για παράδειγμα κάνει σήμερα ο Ρούπερτ Μέρντοχ, ενώ ο δεύτερος πουλιέται για να μεγαλώσει εκείνα τα επιχειρηματικά συμφέροντα που θεωρεί πως του διασφαλίζουν την ύπαρξη και την προοπτική. Ας αποφύγω τα παραδείγματα για να μην παρεξηγηθώ από την αρχή. Ο αναγνώστης των σημειωμάτων μου θα έχει μπόλικα και ασχέτως προσδιορισμού στο δίπολο δεξιά-αριστερά.
Είναι κάτι καινούργιο και καινοτόμο αυτό; Καθόλου! Είναι παλιό, αλλά δεν θα το μάθεις από την κλασική πολιτική οικονομία (: την αφελή οικονομία, όπως μου αρέσει να την αποκαλώ), ούτε από την κλασική πολιτική μεθοδολογία (: την αγαθιάρικη πολιτική επιστήμη, όπως την θεωρώ).
Το γνωρίζουν έξυπνοι επιχειρηματίες στην Ελλάδα και πονηροί πολιτικοί από όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς χώρους; Ασφαλώς! Δεν είναι πίσω η Ελλάδα σε αυτά. Το έχω διαπιστώσει εμπειρικώς ως σύμβουλός τους. Στο συγκεκριμένο μάλιστα ζήτημα θα ήταν μάλλον σωστό να θεωρήσεις τον επιχειρηματία ή πολιτικό ως σύμβουλο του……..
συμβούλου. Είναι παράδοξο, αλλά η ιστορία, όπως ο καπιταλισμός και η ηγεμονία, εξελίσσονται μέσω παραδόξων. Αυτό που φαίνεται ή/και αναφέρεται ποτέ δεν είναι αυτό που είναι, όχι επειδή η αναφερόμενη ταυτότητα συγκρούεται με την πραγματική (υπάρχειν) – ή με την μορφή του καλού ανθρώπου που συγκρούεται με τον κακό νόμο – αλλά επειδή στην πολιτική και στην οικονομία το παράδοξο έχει τη μορφή του διλήμματος «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα». Αν δεις την κότα εξαφανίζεται το αυγό και αν δεις το αυγό δεν υπάρχει κότα. Αν δεις την μεγέθυνση στη βάση της αγοράς (συσσώρευση) χάνεις το πολιτικό παιχνίδι το οποίο μεγεθύνει αυτόν που πουλά – ενώ φαίνεται να μεγαλώνει αυτός που αγοράζει – αν φυσικά ο ίδιος χρησιμοποιεί τον αγοραστή ως φορέα της δικής του ισχυροποίησης.
Μα, αυτό δεν κάνει και ο πονηρός πολιτικός, που δεν είναι άλλος από τον παραδοσιακό πολιτικό (:με την έννοια του conventional politician); Όχι ακριβώς. Δεν πουλάει πλούτο για να ισχυροποιήσει την θέση του, πουλάει νόμο για να ιδιοποιηθεί κάποιος τρίτος πλούτο που θα ισχυροποιήσει την θέση του πρώτου. Δεν πουλάει για να μεγαλώσει, αλλά πουλιέται για να μεγαλώσει τα οικονομικά συμφέροντα, που δίχως αυτά δεν μπορεί να αναπαραχθεί κοινοβουλευτικώς.


Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου, ΕΔΩ

πηγη kafeneio-gr.blogspot.gr

Πουλάω για να μεγαλώσω VS πουλιέμαι για να τους μεγαλώσω!…