19 November, 2017
Home / Ελλαδα (Page 134)

«Έμεινε» λεωφορείο του ΟΑΣΘ στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)

Λεωφορείο του ΟΑΣΘ ακινητοποιήθηκε στο τέρμα Ξηροχωρίου.

 

Τις παρακάτω φωτογραφίες, έστειλε αναγνώστης του seleo, μέσω viber  με το εξής σχόλιο, «μόλις χάλασε ένα ακόμα από αυτά που έχουν βγει σε κυκλοφορία του κυρίου Παππά τα καινούργια λεωφορεία».

Δείτε τις φωτογραφίες:

2oasth

1oasth

 

«Έμεινε» λεωφορείο του ΟΑΣΘ στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)

Παρεμβάσεις Καναδά, για τις άδειες της Eldoraldo

Εδώ και καιρό φαίνεται πως δέχεται πιέσεις η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να ξεμπλοκάρει το θέμα των αδειών της Eldorado Gold για την επένδυση χρυσού στη Χαλκιδική.

 

Όπως αποκάλυψε ο Καναδός υπουργός Εμπορίου, Φρανσουά- Φιλίπ Σαμπάν στο Reuters, πριν από λίγο καιρό φέτος, είχε στείλει επιστολή στον Έλληνα υπουργό Ενέργειας, Γιώργο Σταθάκη επισημαίνοντας τις «προβληματικές»- όπως τις χαρακτηρίζει- καθυστερήσεις όσον αφορά στις άδειες της Eldorado Gold.

Μετά τη σύσκεψη του περασμένου Μαρτίου στο Τορόντο, ο ίδιος είχε γράψει τονίζοντας ότι οι καναδικές επιχειρήσεις αναμένουν μια δίκαιη μεταχείριση και πως η Eldorado «έχει κάνει ό, τι ήταν απαραίτητο για να συμμορφωθεί με την ελληνική νομοθεσία και τους κανονισμούς».

enoikonomia

«Παρεμβαίνουν κάθε φορά που διαπιστώνουμε ότι οι καναδικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό δεν αντιμετωπίζονται με δίκαιο τρόπο στο πλαίσιο των δικαιωμάτων και των κανονισμών της χώρας και αυτό θα το μεταφέρω και στον Έλληνα υπουργό τηλεφωνικώς» δήλωσε ο Καναδός υπουργός Εμπορίου, προσθέτοντας:

«Θέλουμε να διασφαλίσουμε για καλή εμπορική σχέση. Ο Καναδάς είναι χώρα της G7 και όταν ο Καναδάς μιλά, οι συνομιλητές του ακούνε».

enoikonomia.gr

Παρεμβάσεις Καναδά, για τις άδειες της Eldoraldo

Τροχαίο στην Εθνική Οδό  Θεσσαλονίκης - Κατερίνης

Αυτοκίνητο νωρίς το πρωί  εξετράπη της πορείας του

τρία περίπου χιλιόμετρα πριν τον σταθμό εξυπηρέτησης στον Κορινό, στο ρεύμα προς Κατερίνη. Από το τροχαίο σημειώθηκαν  μόνο υλικές ζημιές.

Τροχαίο στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης – Κατερίνης

Πληρωμή προνοιακών επιδομάτων Δ΄ διμήνου 2017 από τον Δήμο Καλαμαριάς

Η Αντιδημαρχία Κονωνικής Πολιτικής, Αλληλεγγύης, Δημόσιας Υγείας και Ισότητας των δύο Φύλων του Δήμου Καλαμαριάς, ανακοινώνει  ότι η καταβολή των προνοιακών επιδομάτων του διμήνου Ιουλίου – Αυγούστου 2017,

θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 15/09/2017.

Πληρωμή προνοιακών επιδομάτων Δ΄ διμήνου 2017 από τον Δήμο Καλαμαριάς

100 χρόνια από τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης τον Αύγουστο του 1917

Με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης τον Αύγουστο του 1917 θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι, το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης,

της Δ/νσης Βαφοπουλείου και Πνευματικών Ιδρυμάτων του Δήμου Θεσσαλονίκης, διοργανώνει επετειακή έκθεση αρχειακών τεκμηρίων με θέμα: «Η μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης τον Αύγουστο του 1917 – Η ευκαιρία που δε χάθηκε».

Η έκθεση διοργανώνεται στον εκθεσιακό χώρο του ΚΙΘ, στην πλατεία Ιπποδρομίου, από τις 15 Σεπτεμβρίου μέχρι τέλος Νοεμβρίου 2017.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου και ώρα 19.00

100 χρόνια από τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης τον Αύγουστο του 1917

Τι μπορείς να πάθεις εάν δεν σηκώνεσαι κάθε μισή ώρα από την θέση σου

“Νομίζουμε ότι αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι δεν αρκεί να είμαστε απλά δραστήριοι, ή να κινούμαστε για μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας, δηλαδή να ασκούμαστε μόνο για συγκεκριμένη ώρα”, δήλωσε ο Keith Diaz, επικεφαλής της μελέτης, από το Center for Behavioral Cardiovascular Health του πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

Το… παρήγορο είναι, ότι η πιθανότητα πρόωρου θανάτου μειώνεται αν διακόπτετε ανά μισή ώρα το… καθισιό σας και να μπαίνετε σε λίγη κίνηση, έστω και αν είναι λίγο απλό περπάτημα στον χώρο, σύμφωνα με την μελέτη.

“Πρέπει να θυμόμαστε να μετακινούμαστε συχνά καθ’ όλη την ημέρα, πέρα από την εστιασμένη άσκηση/γυμναστική σε κάποια άλλη στιγμή”, δήλωσε ο Diaz.

Ενώ προηγούμενες έρευνες συνδέουν τον υπερβολικό καθιστικό χρόνο με τον αυξημένο κίνδυνο θανάτου, πολλές από αυτές τις μελέτες βασίστηκαν σε πληροφορίες που παρείχαν από μνήμης και κατά προσέγγιση οι συμμετέχοντες αναφορικά με το πόσο κινούνταν μέσα στην ημέρα και, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε μια σαφή εικόνα της σχέσης μεταξύ θνησιμότητας και αεργίας (δηλαδή καθιστικής ζωής).

Για την τρέχουσα μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα για 7.985 ενήλικες, ηλικίας 45 ετών και πάνω, οι οποίοι κλήθηκαν να φορούν επιταχυνσιόμετρα, για να μετρήσουν τα επίπεδα δραστηριότητάς τους για μία εβδομάδα.

Συνολικά, η καθιστική ζωή αντιπροσωπεύει το 77% των ωραρίων των συμμετεχόντων, δηλαδή περίπου 12 ώρες την ημέρα, αναφέρουν οι ερευνητές στην σχετική έκθεση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Internal Medicine.

Κατά μέσο όρο, οι χρονικές περίοδοι καθιστικής στάσης ήταν περίπου 11 λεπτά σε διάρκεια και πάνω από τις μισές φορές που οι συμμετέχοντες ήταν καθισμένοι και όρθιοι το έκαναν για λιγότερο από 30 λεπτά.

Περίπου το 14% των συμμετεχόντων είχαν συνήθως διαστήματα καθιστικής στάσης για τουλάχιστον 90 λεπτά.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 340 συμμετέχοντες πέθαναν μετά από μια μέση παρακολούθηση τεσσάρων ετών.

Οι ερευνητές ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες σε τέσσερις ομάδες από εκείνους που ήταν λιγότερο στατικοί μέσα στην ημέρα (περίπου 11 ώρες καθισμένοι και όρθιοι σε μια τυπική ημέρα) έως εκείνους που ήταν περισσότερο στατικοί και ανενεργοί από τους όλους (περισσότερο από 13 ώρες την ημέρα).

Επίσης ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες σε τέσσερις ομάδες βάσει του πόσο διαρκούν οι συνήθεις περίοδοι καθιστικού διαστήματος προτού κάνουν διαλείμματα με κίνηση, που κυμαίνονταν από λιγότερο από 7,7 λεπτά έως τουλάχιστον 12,4 λεπτά.

Σε σύγκριση με τους λιγότερο στατικούς ανθρώπους με τα πιο σύντομα τμήματα καθιστικής στάσης, εκείνοι που κάθονταν περισσότερο είχαν διπλάσια πιθανότητα να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία κατά την περίοδο της μελέτης.

Ένας περιορισμός της μελέτης, ωστόσο, είναι ότι τα επιταχυνσιόμετρα δεν μπορούσαν να διακρίνουν μεταξύ του στατικού χρόνου από κάθισμα έναντι αδρανών περιόδων όπου οι συμμετέχοντες απλά στέκονταν όρθιοι, σημειώνουν οι συγγραφείς.

Η μελέτη επίσης δεν διεξήχθη ως ένα ελεγχόμενο πείραμα που αποσκοπούσε στο να αποδείξει το πώς ή το αν ο καθιστικός χρόνος προκαλεί άμεσα πρόωρο θάνατο.

Είναι πιθανό οι παρατεταμένες καθιστικές περίοδοι μέσα στην ημέρα να επιταχύνουν το θάνατο, προκαλώντας αυτό που είναι γνωστό ως μεταβολική τοξικότητα, δήλωσε ο δρ. David Alter, επικεφαλής της καρδιαγγειακής και μεταβολικής έρευνας για το πανεπιστημιακό Δίκτυο Υγείας στο Ινστιτούτο Αποκατάστασης Τορόντο στον Καναδά.

“Η έλλειψη δραστηριότητας στους μύες μας επηρεάζει την ικανότητά μας να μεταβολίζουμε αποτελεσματικά τα σάκχαρά μας”, δήλωσε ο Alter και πρόσθεσε: “Με την πάροδο του χρόνου, το σώμα μας συσσωρεύει το υπερβολικό λίπος, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε παχυσαρκία, διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, καρκίνο και θάνατο”.

Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει, ωστόσο, είναι ένα χρονόμετρο, επειδή θα μπορούσε να υπενθυμίζει στους ανθρώπους να σηκώνονται και να μετακινούνται συχνά καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και να αποφεύγουν τις παρατεταμένες περιόδους καθιστικής στάσης, είπε ο δρ. Alter.

https://in.reuters.com

Τι μπορείς να πάθεις εάν δεν σηκώνεσαι κάθε μισή ώρα από την θέση σου

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε όταν είμαστε δυστυχισμένοι

Το να νιώθετε δυστυχισμένοι δεν είναι σαφώς κάτι ευχάριστο. Για τους περισσότερους, η πρώτη αντίδραση όταν το μυαλό τους γεμίζει με δυσάρεστες σκέψεις είναι να προσπαθούν να διώξουν αυτές τις σκέψεις μακριά.

Ωστόσο, σύμφωνα με νέα έρευνα, αυτό ακριβώς είναι που δεν πρέπει να κάνουμε.

Στη συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Αύγουστο στο περιοδικό «Journal of Experimental Psychology», συμμετείχαν 2.300 έφηβοι στις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, την Κίνα και κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις όπως ποια συναισθήματα θα προτιμούσαν να βιώνουν συχνότερα και ποια σπανιότερα και ποια είναι εκείνα που νιώθουν στην πραγματικότητα. Οι έφηβοι που βάσει αποτελεσμάτων βίωναν περισσότερη ικανοποίηση στη ζωή και λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης ήταν εκείνοι που άφηναν τον εαυτό τους ελεύθερο να νιώσει το κάθε συναίσθημα στην ώρα του, χωρίς να το αποφεύγει, ακόμα και αν επρόκειτο για αρνητικά συναισθήματα.

«Το να θες να είσαι χαρούμενος όλη την ώρα δεν είναι πολύ ρεαλιστικό», σχολίασε σχετικά στην αμερικανική έκδοση της HuffPost η Maya Tamir, καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Hebrew της Ιερουσαλήμ. «Το να μη θες να νιώθεις ποτέ λύπη, θυμό ή φόβο δεν είναι επίσης ρεαλιστικό. Εφόσον καταφέρουμε να αποδεχτούμε και -γιατί όχι;- να καλωσορίσουμε τα συναισθήματα που νιώθουμε, θετικά και αρνητικά, τότε είναι πιο πιθανό να νιώσουμε ευτυχισμένοι και πιο ικανοποιημένοι στη ζωή μας», συμπλήρωσε.

Οπότε, την επόμενη φορά που θα νιώσετε δυστυχισμένοι, απλώς προσπαθήστε να το αντιμετωπίσετε και να πάτε παρακάτω. Μακροπρόθεσμα, θα βγείτε πιο κερδισμένοι από αυτό.

huffingtonpost.gr

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε όταν είμαστε δυστυχισμένοι

Ενδιαφέρουσα η πρωτοβουλία του Γ. Ραγκούση (υποψήφιος για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς), αλλά μάλλον ανεφάρμοστη στην παρούσα φάση ως προς το ένα σκέλος της.

Με…
επιστολή που έστειλε στους συνυποψήφιους του, προτείνει να στηθούν και άλλες δύο κάλπες στις 5 Νοεμβρίου.

Στη μία να τοποθετούνται οι ψηφοφόροι για τον αριθμό θητειών των βουλευτών και των υπουργών (σοβαρό θέμα, αλλά όχι πρώτης σημασίας) και στην άλλη να παίρνουν θέση στο ερώτημα «Ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση της Ν.Δ. ή σε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δεύτερο ζήτημα είναι το κρίσιμο. Με εξαίρεση τον κ. Ραγκούση, ο οποίος έχει δηλώσει καθαρά ότι δεν είναι υπέρ της συνεργασίας με τη Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ουδείς άλλος υποψήφιος, μέχρι τώρα, έχει καταθέσει την άποψή του.

Πιστεύω πως δεν πρόκειται να το κάνουν. Θα αποφύγουν εντέχνως τη συζήτηση επί της ουσίας. Κάποιοι θα πουν ότι «ο στόχος μας είναι να ανατρέψουμε τους υπάρχοντες συσχετισμούς και να γίνει το νέο εγχείρημα ο κεντρικός πρωταγωνιστής», αλλά υποθέτω πως οι περισσότεροι θα υιοθετήσουν τη γραμμή των ίσων αποστάσεων από τα δύο κόμματα του νέου και ατελούς (όπως τον χαρακτηρίζουν) δικομματισμού.

Η πολιτική του «ούτε ούτε» (ούτε με την παλινόρθωση της Δεξιάς ούτε με τον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ) λειτουργεί και εν μέρει αποδίδει όταν η συγκυρία δεν σε υποχρεώνει να αναμετρηθείς με συγκεκριμένα διλήμματα.

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι δεν μπορείς από τώρα να προεξοφλήσεις τι θα κάνεις όταν θα κληθείς να συμβάλεις στη δημιουργία μιας συνεργατικής κυβέρνησης είτε συμμετέχοντας στο σχήμα είτε δίνοντας ψήφο ανοχής.

Η μοίρα των κομμάτων που δεν έχουν ισχυρή ιδεολογική ταυτότητα και σαφή πολιτική φυσιογνωμία, που κινούνται δηλαδή στον χώρο του Κέντρου (λίγο απ’ όλα), είναι να παίζουν τον ρόλο του μπαλαντέρ, ο οποίος κολλάει και στο χαρτί της Δεξιάς και στο χαρτί της Αριστεράς. Εξαρτάται κάθε φορά από τα ανταλλάγματα που θα πάρει.

Ο πειρασμός της συμμετοχής σε μια κυβέρνηση είναι μεγάλος για τα κόμματα που θέλουν να τονίσουν τη χρησιμότητά τους, σχετικοποιώντας τη διάσταση της διαφορετικότητάς τους.

Θα βρίσκονται στα πράγματα, θα εξασφαλίσουν θέσεις εξουσίας, θα έχουν πρόσβαση στα δίκτυα ενημέρωσης, θα μπορούν να ικανοποιήσουν μέρος της πελατείας τους, ωστόσο διατρέχουν τον κίνδυνο να υποστούν σοβαρές βλάβες σε βάθος χρόνου, αφού θα μετατραπούν σε τσόντα του μεγαλύτερου εταίρου, ο οποίος θα έχει το πάνω χέρι και θα αφήσει το δικό του αποτύπωμα στη διακυβέρνηση.

Το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε πολύ ακριβά τη συνεργασία του με τη Νέα Δημοκρατία, η ΔΗΜ.ΑΡ. διασπάστηκε και συρρικνώθηκε. Αυτό όμως που μπορεί να γίνει –άλλωστε συμβαίνει και σε άλλες χώρες– είναι να κληθούν τα μέλη του νέου κόμματος (έκτακτο συνέδριο) ή και τα μέλη και οι φίλοι (πανελλαδική ψηφοφορία), μετά τις εκλογές και εφόσον δεν υπάρχει αυτοδυναμία, να πουν τη γνώμη τους για το τι πρέπει να κάνει το κόμμα τους: Να πάρει μέρος στην κυβέρνηση; Να τη στηρίξει με ψήφο ανοχής; Να πει «όχι»; Η όποια απόφαση του σώματος πρέπει να είναι δεσμευτική για την ηγεσία…

Τάσος Παππάς

Από το ούτε ούτε στο είτε είτε…

Τι λέει ο Σάκης Τανιμανίδης για τον Γιώργο Μαυρίδη που συζητάει για το Nomads

Η σαρωτική επιτυχία του Survivor, πέρα από τα ίδια τα νούμερα τηλεθέασης που σημείωσε, υπογραμμίζεται από το γεγονός πως η τηλεοπτική σεζόν ξεκινά με δύο νέες, παρεμφερείς με το Survivor εκπομπές σε άλλα κανάλια.

 

«To Survivor κατέγραψε όντως υψηλές τηλεθεάσεις, κοντά στο 70%, που κανένας μας δεν περίμενε, κι έτσι σάρωσε την διαφημιστική αγορά. Είναι λογικό και θεμιτό, λοιπόν, για μια επιχείρηση (ένα κανάλι) να προσπαθεί να απαντήσει και να αντιδράσει όταν χάνει μερίδιο αγοράς από μια άλλη. Είναι ακόμα καλύτερο όμως όταν αυτό το κάνει δημιουργώντας κάτι καινούργιο, μια νέα πρόταση και όχι με ένα «clopy paste». Τα νέα προγράμματα που βγαίνουν μπορεί να είναι πολύ καλές εκπομπές, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία αφού παραμένουν η αντίδραση-αντιγραφή προς το Survivor που κατέγραψε ιστορικά υψηλά νούμερα. Δεν είμαι αυτής της λογικής. Είναι λογικό να θέλεις και να πρέπει να αντιδράσεις, αλλά κάντο με κάτι καινούργιο. Αν ήταν έτσι, για να σου δώσω ένα υποθετικό παράδειγμα, εγώ δεν θα δημιουργούσα το world party, αλλά το ‘Πρωινάδικο του Σάκη’ γιατί τότε εκείνη την εποχή πήγαιναν καλά τα πρωινάδικα.», τονίζει ο Σάκης Τανιμανίδης.

Ο συμπαρουσιαστής του στο World Party, Γιώργος Μαυρίδης, εξηγώντας γιατί ο ίδιος δεν θα παρουσίαζε ποτέ ένα πρόγραμμα όπως το Survivor είχε δηλώσει στο People «Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα που έχει κουτσομπολιό, ίντριγκα, ανθρωποφαγία. Ταξίδεψα όλο τον κόσμο τέσσερα χρόνια, για να γυρίσω πίσω και να παρουσιάσω ανθρώπους να μαλώνουν μεταξύ τους για τα λεφτά κι ένα πιάτο φαΐ; Δεν μπορώ να το κάνω. Είναι δουλειά, αλλά τα ιδανικά και την τιμή μου δεν τα ξεπουλώ, όσα λεφτά και να μου δώσουν».

Πώς νιώθει, λοιπόν, τώρα που ο Γιώργος βρίσκεται σε συζητήσεις με τον ΑΝΤ1 να συμμετέχει, ως παίκτης, στο Nomads, που είναι αντίστοιχο κόνσεπτ με το Survivor και θα αγωνίζεται ο ίδιος για ένα έπαθλο; «Δεν θέλω να σχολιάσω κάτι πάνω σε αυτό, ελπίζω να είναι πάντα καλά» αρκείται να πει.

 

Τι λέει ο Σάκης Τανιμανίδης για τον Γιώργο Μαυρίδη που συζητάει για το Nomads

Τι παράγει-και τι καταλείπει- η καθημερινή πλημμυρίδα δηλώσεων, δεσμεύσεων, εξαγγελιών και καταγγελιών εκ μέρους των πολιτικών προσώπων; Προάγει τον…
σοβαρό διάλογο, δίνοντας στην κοινωνία να καταλάβει και να αξιολογήσει θέσεις και απόψεις; Η μήπως συντηρεί την κλασική- ανούσια και βλαπτική για τη χώρα-πολιτικολογία, επιδοτεί την σύγχυση και διαμορφώνει στρατόπεδα «πεπεισμένων» που αδιαφορούν για την πραγματικότητα και την δυναμική της;

Δυστυχώς, ούτε ο διάλογος προάγεται ούτε σοβαρή αντιπαράθεση θέσεων γίνεται, ώστε να τροφοδοτείται η κοινωνία με συγκεκριμένα στοιχεία για να δομεί και να ενισχύει τα δικά της κριτήρια προκειμένου να αξιολογεί νηφάλια θέσεις και απόψεις.

Ας δούμε συγκεκριμένα γεγονότα και εν αυτοίς κάποιες διαφωτιστικές «λεπτομέρειες»:

Εμφανίζεται περιχαρής ο πρωθυπουργός και ομιλεί για το τέλος των Μνημονίων και την ανατολή νέας εποχής για την Ελλάδα. Φεύ! Αποφεύγει να πει ότι το Μνημόνιο λήγει τυπικά τον Αύγουστο και ότι η χώρα μας θα είναι υπο εποπτείαν μέχρι να αποπληρώσει το 75% του χρέους της. Το υπενθύμισε προσφάτως ο Μοσκοβισί. Και έχει δίκιο, διότι αυτό προβλέπεται από το άρθρο 14 του Κανονισμού 472/2013 της Ε.Ε.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί ο πρωθυπουργός ότι η κατάσταση θα έχει βελτιωθεί. Ότι η χώρα κάπως θα αναπνεύσει. Ότι ,τέλος πάντων, υπάρχει μια θετική εξέλιξη, η οποία οφείλεται στην κυβέρνησή του. Είναι δικαίωμά του να το κάνει. Και θα κριθεί γι αυτό από την κοινωνία, όταν έρθει η ώρα.

Αλλά επ ουδενί δικαιούται να υψώνει σημαίες θριάμβου επικαλούμενος την λήξη του μνημονιακού προγράμματος. Διότι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ή Ελλάδα είναι παρούσες και αμείλικτες. Δεσμεύσεις που φέρουν την δική του υπογραφή και εκτείνονται σε βάθος χρόνου, υποχρεώνοντας και τις μελλοντικές κυβερνήσεις να τις εφαρμόσουν.

Έγραψε στο τουίτερ ο πρόεδρος της ΝΔ: «Μπλοκάρουν την επένδυση στο όνομα της δήθεν οικολογικής ευαισθησίας. Αλλά αδιαφορούν για την καταστροφή στη Σαλαμίνα»… Δυστυχώς, αστοχεί με τον συνδυασμό των δύο θεμάτων ο κ. Μητσοτάκης, επιδοτώντας ανενδοίαστα τον λαϊκισμό που κατά τα άλλα αντιμάχεται.

Συγκεκριμένα, ας δεχθούμε για την οικονομία της «κουβέντας» ότι έχει δίκιο στο θέμα της Ελντοράντο. Όμως που ακριβώς εντοπίζει την αδιαφορία των κυβερνώντων για την καταστροφή στον Σαρωνικό; Μίλησε για αδιαφορία και όχι για καθυστέρηση ή ολιγωρία ή ό,τι άλλο επιβαρυντικό για την κυβέρνηση, για το οποίο δικαιούται να κάνει αυστηρή κριτική, αρκεί να παρουσιάσει στοιχεία. Αλλά, η αδιαφορία πόθεν προκύπτει; Από τι;

Τα δύο ενδεικτικά παραδείγματα δεν αφορούν ασφαλώς ισοϋψούς σημασίας γεγονότα . Όμως αμφότερα αποτυπώνουν συγκεκριμένη νοοτροπία. Το πρώτο αποκαλύπτει τις ευκολίες και το άγχος του θριαμβολογούντος λαϊκισμού. Και το δεύτερο, την υπεραιμία του καταγγελτικού λαϊκισμού. Δυστυχώς, και τα δύο έχουν ιδρύσει καθεστώς, που δεν αφορά μονάχα τους προανεφερθέντες ηγέτες.

Δεν θα έφτανε όλος ο χώρος του Newpost για να παρατεθούν όσα καθημερινώς λέγονται από τους πολιτικούς. Κουβέντες του αέρα, θέσεις με μισές αλήθειες-άρα, ολοκληρωμένα ψεύδη-, απόψεις που θυμίζουν φωτοβολίδες εντυπωσιασμού και άλλα συναφή. Κι όμως, όλα αυτά προβάλλονται εντυπωσιακά χωρίς ίχνος κριτικής από επίσης πεπεισμένα Μέσα Ενημέρωσης, κι ας πρόκειται για σκύβαλα ή για τεχνήματα θηριώδους προπαγάνδας.

«Αυτά έχει η πολιτική», θα ποyν ορισμένοι. Με γειά της και χαρά της, αντιτείνουμε. Και να τη χαίρονται όσοι εκθύμως την υπηρετούν είτε ως πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής είτε ως ντελίβερι μπόις της ένθεν και ένθεν προπαγάνδας…

Γιάννης Τριάντης

Έλεος, πια…

Γραμματοσειρά
Αντίθεση