23 July, 2017
Home / Ελλαδα (Page 11)

Τις θέσεις του νέου κόμματός του παρουσιάζει ο ευρωβουλευτής Ν. Μαριάς στη Θεσσαλονίκη

Τους πολίτες της Θεσσαλονίκης θα ενημερώσει σήμερα Κυριακή, 28/5, ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής, Νότης Μαριάς, περί της ίδρυσης του νέου πολιτικού κόμματος με την ονομασία “Ελλάδα-Ο Άλλος Δρόμος”.

Μετά την παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης του νέου πολιτικού κόμματος, στο οποίο ο κ. Μαριάς είναι πρόεδρος, στην Αθήνα και στο Ηράκλειο της Κρήτης, σειρά παίρνει η Θεσσαλονίκη, σε μία προσπάθεια να πείσει τους πολίτες της Θεσσαλονίκης για έναν “άλλο δρόμο” διαφορετικό, μεν, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δε.

Ο κ. Μαριάς θα αναπτύξει τους βασικούς άξονες του προγράμματος του νεοσυσταθέντος κόμματος, ενώ αναμένεται να αναφερθεί σε τρόπους και εργαλεία τα οποία μπορεί να αξιοποιήσει η Ελλάδα εντός της Ε.Ε. προκειμένου να οδηγηθεί σε υγιείς ρυθμούς ανάπτυξης και δημοσιονομικά αποτελέσματα, όπως επί παραδείγματι, η πολύπλευρη αξιοποίηση των εργαλείων της “πολυπόθητης” ποσοτικής χαλάρωσης (σ.σ. Q.E.) προς όφελος της παραγωγικής διαδικασίας σε ποικίλους κλάδους της ελληνικής οικονομίας.

Η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος “Ελλάδα-Ο Άλλος Δρόμος” θα παρουσιαστεί την Κυριακή 28/5 στις 12:00 στο ξενοδοχείο Imperial Palace Hotel επί της οδού Αντιγονιδών, στην “καρδιά” της Θεσσαλονίκης. 

Τις θέσεις του νέου κόμματός του παρουσιάζει ο ευρωβουλευτής Ν. Μαριάς στη Θεσσαλονίκη


Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο. Αρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι: με αυτή τη τετράγωνη λογική έσπευσε η…
ομάδα «αλήθειας» της ΝΔ και η ακροδεξιά να εκμεταλλευτούν πολιτικά την δολοφονική επίθεση εναντίον του Λουκά Παπαδήμου: οι τρομοκράτες τον χτύπησαν, οι πολιτικοί του αντίπαλοι του τού είχαν επίσης ασκήσει  σκληρή πολιτική κριτική. Αρα οι πολιτικοί του αντίπαλοι, όσοι δεν είναι τρομοκράτες, είναι ηθικοί αυτουργοί της επίθεσης!

Η εκστρατεία ξεκίνησε πριν ακόμη φτάσει ο τραυματισμένος Παπαδήμος στον «Ευαγγελισμό», έπειτα από το άνοιγμα του παγιδευμένου φακέλου αλληλογραφίας: ανασύρθηκαν από άρθρα της Αυγής, ανάρτηση του Παύλου Χαικάλη και του Π. Καμμένου, μέχρι και το Tvxs- για την αναπαραγωγή ενός επώνυμου άρθρου από άλλο blog-ώστε να τεκμηριωθεί ότι οι «αναρτήσεις του μίσους» είχαν οπλίσει το χέρι των δολοφόνων!

Και καλά η δεξιά μικροπολιτικά παιχνίδια παίζει, όπως συνήθως. Αλλά ο κ. Σημίτης(όχι  οι κ.κ. Τσοχατζόπουλος και Παπαντωνίου δεν πήραν ακόμη θέση) που δήλωσε ότι «στη χώρα δεν υπάρχουν πια, ή περιορίζονται ή κινδυνεύουν τα δικαιώματα τα οποία έχουν οι πολίτες σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο»; O δε Γ. Ψαριανός της ..κεντροαριστεράς, κατονόμασε και τους ηθικούς αυτουργούς: Τσίπρας, Καμμένος και Παππάς!

Τι θα συνέβαινε όμως αν η λογική του αστυνομικού-μπουζουκιού εφαρμοζόταν στη σημερινή πολιτική συγκυρία; Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί κατηγορούνται ότι είναι προδότες, άνθρωποι του -εβραϊκού για να μην ξεχνιόμαστε-κεφαλαίου( «Κύριε Rothschild! Κάτσε κάτω, κύριε Rothschild!», φώναζε στη Βουλή ο Αδωνις Γεωργιάδης στον Τσίπρα). Με αφορμή τις τηλεοπτικές άδειες κατηγορήθηκαν επίσης ότι ετοιμάζουν ένα είδος δικτατορίας: πάλι στη Βουλή, ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. καλούσε τον υπουργό Επικρατείας Ν. Παππά να «βγάλει τη στολή της χούντας».

«Δημοκράτες, γρηγορείτε», συμπλήρωνε αρθρογράφος της σοβαρής «Καθημερινής,» που κατηγορoύσε χθες, για την επίθεση κατά του Λ. Παπαδήμου «πρωτίστως την κυβέρνηση, η οποία ανέχεται τα φαινόμενα βίας και τα αφήνει να αντρωθούν σε μια νέα τρομοκρατία», λες και τις προηγούμενες δεκαετίες ούτε βία υπήρχε ούτε αλώνιζε η 17 Νοέμβρη. Αν λοιπόν γίνει επίθεση εναντίον του πρωθυπουργού ή κάποιου υπουργού -όπως έχει ήδη συμβεί με τις εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον του σπιτιού του Α. Φλαμπουράρη- θα είναι η ΝΔ και ο φιλικά προσκείμενος τύπος ηθικοί αυτουργοί; Στό κάτω-κάτω η τυραννοκτονία δεν είναι ηθικά δικαιωμένη;

Σε μια ταραγμένη κοινωνία, όπως η ελληνική, και η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας απαιτεί συσπείρωση και κοινή, αποφασιστική στάση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων.  Με τη μικρόψυχη και κοντόφθαλμη τακτική τους οι «Σέρλοκ Χολμς» της δεξιάς και της ακροδεξιάς κάνουν αυτό που θέλουν οι τρομοκράτες: τους καθιστούν παράγοντα των πολιτικών εξελίξεων…

tvxs

Ο αστυνομικός είναι μπουζούκι;…


Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο. Αρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι: με αυτή τη τετράγωνη λογική έσπευσε η…
ομάδα «αλήθειας» της ΝΔ και η ακροδεξιά να εκμεταλλευτούν πολιτικά την δολοφονική επίθεση εναντίον του Λουκά Παπαδήμου: οι τρομοκράτες τον χτύπησαν, οι πολιτικοί του αντίπαλοι του τού είχαν επίσης ασκήσει  σκληρή πολιτική κριτική. Αρα οι πολιτικοί του αντίπαλοι, όσοι δεν είναι τρομοκράτες, είναι ηθικοί αυτουργοί της επίθεσης!

Η εκστρατεία ξεκίνησε πριν ακόμη φτάσει ο τραυματισμένος Παπαδήμος στον «Ευαγγελισμό», έπειτα από το άνοιγμα του παγιδευμένου φακέλου αλληλογραφίας: ανασύρθηκαν από άρθρα της Αυγής, ανάρτηση του Παύλου Χαικάλη και του Π. Καμμένου, μέχρι και το Tvxs- για την αναπαραγωγή ενός επώνυμου άρθρου από άλλο blog-ώστε να τεκμηριωθεί ότι οι «αναρτήσεις του μίσους» είχαν οπλίσει το χέρι των δολοφόνων!

Και καλά η δεξιά μικροπολιτικά παιχνίδια παίζει, όπως συνήθως. Αλλά ο κ. Σημίτης(όχι  οι κ.κ. Τσοχατζόπουλος και Παπαντωνίου δεν πήραν ακόμη θέση) που δήλωσε ότι «στη χώρα δεν υπάρχουν πια, ή περιορίζονται ή κινδυνεύουν τα δικαιώματα τα οποία έχουν οι πολίτες σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο»; O δε Γ. Ψαριανός της ..κεντροαριστεράς, κατονόμασε και τους ηθικούς αυτουργούς: Τσίπρας, Καμμένος και Παππάς!

Τι θα συνέβαινε όμως αν η λογική του αστυνομικού-μπουζουκιού εφαρμοζόταν στη σημερινή πολιτική συγκυρία; Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί κατηγορούνται ότι είναι προδότες, άνθρωποι του -εβραϊκού για να μην ξεχνιόμαστε-κεφαλαίου( «Κύριε Rothschild! Κάτσε κάτω, κύριε Rothschild!», φώναζε στη Βουλή ο Αδωνις Γεωργιάδης στον Τσίπρα). Με αφορμή τις τηλεοπτικές άδειες κατηγορήθηκαν επίσης ότι ετοιμάζουν ένα είδος δικτατορίας: πάλι στη Βουλή, ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. καλούσε τον υπουργό Επικρατείας Ν. Παππά να «βγάλει τη στολή της χούντας».

«Δημοκράτες, γρηγορείτε», συμπλήρωνε αρθρογράφος της σοβαρής «Καθημερινής,» που κατηγορoύσε χθες, για την επίθεση κατά του Λ. Παπαδήμου «πρωτίστως την κυβέρνηση, η οποία ανέχεται τα φαινόμενα βίας και τα αφήνει να αντρωθούν σε μια νέα τρομοκρατία», λες και τις προηγούμενες δεκαετίες ούτε βία υπήρχε ούτε αλώνιζε η 17 Νοέμβρη. Αν λοιπόν γίνει επίθεση εναντίον του πρωθυπουργού ή κάποιου υπουργού -όπως έχει ήδη συμβεί με τις εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον του σπιτιού του Α. Φλαμπουράρη- θα είναι η ΝΔ και ο φιλικά προσκείμενος τύπος ηθικοί αυτουργοί; Στό κάτω-κάτω η τυραννοκτονία δεν είναι ηθικά δικαιωμένη;

Σε μια ταραγμένη κοινωνία, όπως η ελληνική, και η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας απαιτεί συσπείρωση και κοινή, αποφασιστική στάση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων.  Με τη μικρόψυχη και κοντόφθαλμη τακτική τους οι «Σέρλοκ Χολμς» της δεξιάς και της ακροδεξιάς κάνουν αυτό που θέλουν οι τρομοκράτες: τους καθιστούν παράγοντα των πολιτικών εξελίξεων…

tvxs

Ο αστυνομικός είναι μπουζούκι;…

«Χτύπησε» ξανά η Μαριάννα Καλλέργη!

Έπειτα από τη χθεσινή φωτογραφία που πόσταρε με μαγιό, προκαλώντας εγκεφαλικά στους μισούς followers της στο Instagram, η Survivor Μαριάννα επέστρεψε σήμερα για να… αποτελειώσει και τους υπόλοιπους.

Ανέβασε λοιπόν στο Instagram ακόμα μία σέξι πόζα της με μαγιό και έστειλε αδιάβαστους και όσους είχαν αντέξει τη χθεσινή… συγκίνηση.

«Χτύπησε» ξανά η Μαριάννα Καλλέργη!


«Αν δεν έχεις σχέση με media, δεν μπορείς να ασχοληθείς με μεγάλες επιχειρήσεις. Επειδή σε πατάνε όπως θέλουνε. Και υπάρχει μόνο μία λύση. Να αποκτήσεις ένα ανοσοποιητικό σύστημα». Η…
συγκεκριμένη φράση του Ιβάν Σαββίδη από τη συνέντευξή του στην ιστοσελίδα του «Πρώτου Θέματος» δημιούργησε αίσθηση.

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας κατηγορήθηκε για απροκάλυπτο κυνισμό. Γιατί άραγε αυτή η οργισμένη αντίδραση; Είπε κάτι που δεν ισχύει; Οχι, φυσικά. Παραβίασε ορθάνοιχτες πόρτες. Η δήλωσή του αποκαλύπτει μια πραγματικότητα που οι πάντες γνωρίζουν.

Κι όμως, κόμματα, σχολιαστές και μιντιάρχες που έχουν εμπλακεί στο παιχνίδι της διαπλοκής και έχουν επωφεληθεί εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους. Επεσαν από τα σύννεφα. Ταρτούφοι περιωπής.

Για να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα είτε με το Δημόσιο είτε οπουδήποτε αλλού και για να αποκτήσεις προβάδισμα έναντι των ανταγωνιστών σου (για να είμαστε δίκαιοι, το φαινόμενο είναι παγκόσμιο) πρέπει να έχεις έναν ισχυρό μοχλό πίεσης.

Και τα μίντια είναι ένας τέτοιος μοχλός. Οχι ο μοναδικός, αλλά οπωσδήποτε κρίσιμος και πολλαπλώς χρήσιμος. Ετσι εξηγείται το γιατί πλούσιοι άνθρωποι με πολύ καλές επιδόσεις σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς και με σοβαρά επιτελεία αποφασίζουν να μπουν στον χώρο των ΜΜΕ, αν και ξέρουν πως στην παρούσα φάση οποιαδήποτε επένδυση είτε στην περιοχή της τηλεόρασης είτε στην περιοχή των εντύπων θα είναι ζημιογόνα.

Ρίχνουν, λοιπόν, λεφτά σ’ ένα πηγάδι χωρίς πάτο προσδοκώντας να κερδίσουν αλλού και για ξεκάρφωμα ισχυρίζονται ότι έχουν το μεράκι της ενημέρωσης και ότι θέλουν να υπηρετήσουν τον πλουραλισμό. Γελάει ο κάθε πικραμένος. Αυτή είναι η φανερή διαπλοκή.

Υπάρχει και η κρυφή διαπλοκή. Πιο ύπουλη και ίσως πιο αποτελεσματική. Δεν χρειάζεται να έχεις στην κατοχή σου μέσο ενημέρωσης. Μπορείς να το ελέγχεις και να το χειραγωγείς εξ αποστάσεως, μέσω της διαφήμισης και της συνεργασίας των στελεχών του. Και η δουλειά σου γίνεται και εσύ δεν εκτίθεσαι σε δημόσια θέα.

Αναρωτήθηκε ο Νίκος Χατζηνικολάου γιατί ξεσηκώθηκαν τα κόμματα για μια ιδιωτική συναλλαγή μεταξύ δύο επιχειρηματιών (Μπόμπολας-Σαββίδης). Σημείωσε ότι αρμόδιοι να κρίνουν τη νομιμότητα της πράξης είναι το ΕΣΡ και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και πρόσθεσε ότι «δεν πέφτει κανένας λόγος στα κόμματα να ανακατεύονται σε ξένο αχυρώνα».

Από τεχνοκρατική σκοπιά έτσι είναι τα πράγματα. Ωστόσο, τα κόμματα (όλα τα κόμματα) δεν θεωρούν ότι ο χώρος των ΜΜΕ είναι «ξένος αχυρώνας». Πιστεύουν ότι είναι και δικός τους αχυρώνας και επιβάλλεται να έχουν λόγο για το τι συμβαίνει εκεί γιατί τα μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν τους πολίτες, διαμορφώνουν συνειδήσεις και ανεβοκατεβάζουν αρχηγούς και κυβερνήσεις.

Προφανώς η ενημέρωση δεν είναι ένα οποιοδήποτε προϊόν. Είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Συνεπώς τα κράτη δεν πρέπει να αφήνουν τις δυνάμεις της αγοράς να δρουν ανεξέλεγκτα.

Οφείλουν να βάζουν κανόνες -δημόσιες είναι οι συχνότητες- και να ελέγχουν αν εφαρμόζονται. Κάτι που ακόμη δεν συμβαίνει στην Ελλάδα όπου επικρατεί καθεστώς ασυδοσίας. Ωστόσο, προκύπτει το ερώτημα:

Εχουν τα μέσα ενημέρωσης τόση δύναμη ώστε να καθορίζουν τις εξελίξεις στην πολιτική σκηνή και να προωθούν τις δικές τους επιλογές για κόμματα και πρόσωπα; Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον στην πολιτική τα ΜΜΕ δεν είναι παντοδύναμα. Ιδεολογικός μηχανισμός ναι, άτρωτος όμως όχι. Να θυμηθούμε μερικά ξεκινώντας από το εξωτερικό:

-Στις ΗΠΑ εξελέγη πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ κι ας ήταν εναντίον του σχεδόν όλα τα μεγάλα συστημικά μέσα ενημέρωσης.
-Στη Βρετανία ο Τζέρεμι Κόρμπιν κατάφερε να εκλεγεί αρχηγός των Εργατικών δύο φορές κι ας τον χλεύαζαν και τα συντηρητικά και τα φιλεργατικά μέσα ενημέρωσης.
-Στην Ισπανία εξελέγη γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ο Πέδρο Σάντσεθ έχοντας απέναντί του τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης.
-Στην Πορτογαλία τα κυρίαρχα δίκτυα δεν ήθελαν κυβέρνηση συνεργασίας των κομμάτων της Αριστεράς και έκαναν τα πάντα για να μη σχηματιστεί. Δεν τους πέρασε.
Ας έρθουμε στα δικά μας ξεκινώντας από το μακρινό παρελθόν και φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας.

-Το 1989 (η διαπλοκή δεν είχε ακόμη αποκτήσει τηλεοπτικό βραχίονα) ο Ανδ. Παπανδρέου, ασθενής και περικυκλωμένος από σκάνδαλα, βρέθηκε απέναντι σ’ ένα συμπαγές και κατάφωρα εχθρικό μέτωπο κομμάτων και μέσων ενημέρωσης. Δεν απέφυγε την ήττα στις εκλογές, ωστόσο το 38% δεν το λες και πανωλεθρία. Στη συνέχεια τα ΜΜΕ που τον είχαν πολεμήσει με φανατισμό έκαναν θεαματική κωλοτούμπα και τον υποστήριξαν με μεγαλύτερο φανατισμό.
-Το 2007 τα μέσα ενημέρωσης που ήταν φίλα προσκείμενα στο ΠΑΣΟΚ είχαν εκδηλωθεί υπέρ του Ευάγγ. Βενιζέλου στην εσωκομματική σύγκρουση για την αρχηγία του κόμματος. Επικράτησε με χαρακτηριστική άνεση ο Γ. Παπανδρέου.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε περίπατο σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές 2014, εκλογές Ιανουαρίου 2015, δημοψήφισμα Ιουλίου 2015 και εκλογές Σεπτεμβρίου 2015), παρά το γεγονός ότι στη συντριπτική πλειονότητά τους τα ΜΜΕ ζητούσαν να αποδοκιμαστεί και δεν τσιγκουνεύτηκαν τις δόλιες μεθόδους για να το πετύχουν.
Με μία φράση αυτή η κατάσταση περιγράφεται ως εξής: Κρίση αξιοπιστίας. Οι διευθυντικές ελίτ των μέσων ενημέρωσης και οι ενώσεις δημοσιογράφων πρέπει να προβληματιστούν (εφόσον διαπιστώνουν το πρόβλημα), αν θέλουν να αποκατασταθεί η σχέση τους με τους πολίτες, ενώ τα κόμματα οφείλουν να αναθεωρήσουν την άποψή τους για την ισχύ των ΜΜΕ…

Τάσος Παππάς (efsyn.gr)

ΜΜΕ: ο ξένος αχυρώνας…


«Αν δεν έχεις σχέση με media, δεν μπορείς να ασχοληθείς με μεγάλες επιχειρήσεις. Επειδή σε πατάνε όπως θέλουνε. Και υπάρχει μόνο μία λύση. Να αποκτήσεις ένα ανοσοποιητικό σύστημα». Η…
συγκεκριμένη φράση του Ιβάν Σαββίδη από τη συνέντευξή του στην ιστοσελίδα του «Πρώτου Θέματος» δημιούργησε αίσθηση.

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας κατηγορήθηκε για απροκάλυπτο κυνισμό. Γιατί άραγε αυτή η οργισμένη αντίδραση; Είπε κάτι που δεν ισχύει; Οχι, φυσικά. Παραβίασε ορθάνοιχτες πόρτες. Η δήλωσή του αποκαλύπτει μια πραγματικότητα που οι πάντες γνωρίζουν.

Κι όμως, κόμματα, σχολιαστές και μιντιάρχες που έχουν εμπλακεί στο παιχνίδι της διαπλοκής και έχουν επωφεληθεί εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους. Επεσαν από τα σύννεφα. Ταρτούφοι περιωπής.

Για να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα είτε με το Δημόσιο είτε οπουδήποτε αλλού και για να αποκτήσεις προβάδισμα έναντι των ανταγωνιστών σου (για να είμαστε δίκαιοι, το φαινόμενο είναι παγκόσμιο) πρέπει να έχεις έναν ισχυρό μοχλό πίεσης.

Και τα μίντια είναι ένας τέτοιος μοχλός. Οχι ο μοναδικός, αλλά οπωσδήποτε κρίσιμος και πολλαπλώς χρήσιμος. Ετσι εξηγείται το γιατί πλούσιοι άνθρωποι με πολύ καλές επιδόσεις σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς και με σοβαρά επιτελεία αποφασίζουν να μπουν στον χώρο των ΜΜΕ, αν και ξέρουν πως στην παρούσα φάση οποιαδήποτε επένδυση είτε στην περιοχή της τηλεόρασης είτε στην περιοχή των εντύπων θα είναι ζημιογόνα.

Ρίχνουν, λοιπόν, λεφτά σ’ ένα πηγάδι χωρίς πάτο προσδοκώντας να κερδίσουν αλλού και για ξεκάρφωμα ισχυρίζονται ότι έχουν το μεράκι της ενημέρωσης και ότι θέλουν να υπηρετήσουν τον πλουραλισμό. Γελάει ο κάθε πικραμένος. Αυτή είναι η φανερή διαπλοκή.

Υπάρχει και η κρυφή διαπλοκή. Πιο ύπουλη και ίσως πιο αποτελεσματική. Δεν χρειάζεται να έχεις στην κατοχή σου μέσο ενημέρωσης. Μπορείς να το ελέγχεις και να το χειραγωγείς εξ αποστάσεως, μέσω της διαφήμισης και της συνεργασίας των στελεχών του. Και η δουλειά σου γίνεται και εσύ δεν εκτίθεσαι σε δημόσια θέα.

Αναρωτήθηκε ο Νίκος Χατζηνικολάου γιατί ξεσηκώθηκαν τα κόμματα για μια ιδιωτική συναλλαγή μεταξύ δύο επιχειρηματιών (Μπόμπολας-Σαββίδης). Σημείωσε ότι αρμόδιοι να κρίνουν τη νομιμότητα της πράξης είναι το ΕΣΡ και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και πρόσθεσε ότι «δεν πέφτει κανένας λόγος στα κόμματα να ανακατεύονται σε ξένο αχυρώνα».

Από τεχνοκρατική σκοπιά έτσι είναι τα πράγματα. Ωστόσο, τα κόμματα (όλα τα κόμματα) δεν θεωρούν ότι ο χώρος των ΜΜΕ είναι «ξένος αχυρώνας». Πιστεύουν ότι είναι και δικός τους αχυρώνας και επιβάλλεται να έχουν λόγο για το τι συμβαίνει εκεί γιατί τα μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν τους πολίτες, διαμορφώνουν συνειδήσεις και ανεβοκατεβάζουν αρχηγούς και κυβερνήσεις.

Προφανώς η ενημέρωση δεν είναι ένα οποιοδήποτε προϊόν. Είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Συνεπώς τα κράτη δεν πρέπει να αφήνουν τις δυνάμεις της αγοράς να δρουν ανεξέλεγκτα.

Οφείλουν να βάζουν κανόνες -δημόσιες είναι οι συχνότητες- και να ελέγχουν αν εφαρμόζονται. Κάτι που ακόμη δεν συμβαίνει στην Ελλάδα όπου επικρατεί καθεστώς ασυδοσίας. Ωστόσο, προκύπτει το ερώτημα:

Εχουν τα μέσα ενημέρωσης τόση δύναμη ώστε να καθορίζουν τις εξελίξεις στην πολιτική σκηνή και να προωθούν τις δικές τους επιλογές για κόμματα και πρόσωπα; Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον στην πολιτική τα ΜΜΕ δεν είναι παντοδύναμα. Ιδεολογικός μηχανισμός ναι, άτρωτος όμως όχι. Να θυμηθούμε μερικά ξεκινώντας από το εξωτερικό:

-Στις ΗΠΑ εξελέγη πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ κι ας ήταν εναντίον του σχεδόν όλα τα μεγάλα συστημικά μέσα ενημέρωσης.
-Στη Βρετανία ο Τζέρεμι Κόρμπιν κατάφερε να εκλεγεί αρχηγός των Εργατικών δύο φορές κι ας τον χλεύαζαν και τα συντηρητικά και τα φιλεργατικά μέσα ενημέρωσης.
-Στην Ισπανία εξελέγη γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ο Πέδρο Σάντσεθ έχοντας απέναντί του τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης.
-Στην Πορτογαλία τα κυρίαρχα δίκτυα δεν ήθελαν κυβέρνηση συνεργασίας των κομμάτων της Αριστεράς και έκαναν τα πάντα για να μη σχηματιστεί. Δεν τους πέρασε.
Ας έρθουμε στα δικά μας ξεκινώντας από το μακρινό παρελθόν και φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας.

-Το 1989 (η διαπλοκή δεν είχε ακόμη αποκτήσει τηλεοπτικό βραχίονα) ο Ανδ. Παπανδρέου, ασθενής και περικυκλωμένος από σκάνδαλα, βρέθηκε απέναντι σ’ ένα συμπαγές και κατάφωρα εχθρικό μέτωπο κομμάτων και μέσων ενημέρωσης. Δεν απέφυγε την ήττα στις εκλογές, ωστόσο το 38% δεν το λες και πανωλεθρία. Στη συνέχεια τα ΜΜΕ που τον είχαν πολεμήσει με φανατισμό έκαναν θεαματική κωλοτούμπα και τον υποστήριξαν με μεγαλύτερο φανατισμό.
-Το 2007 τα μέσα ενημέρωσης που ήταν φίλα προσκείμενα στο ΠΑΣΟΚ είχαν εκδηλωθεί υπέρ του Ευάγγ. Βενιζέλου στην εσωκομματική σύγκρουση για την αρχηγία του κόμματος. Επικράτησε με χαρακτηριστική άνεση ο Γ. Παπανδρέου.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε περίπατο σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές 2014, εκλογές Ιανουαρίου 2015, δημοψήφισμα Ιουλίου 2015 και εκλογές Σεπτεμβρίου 2015), παρά το γεγονός ότι στη συντριπτική πλειονότητά τους τα ΜΜΕ ζητούσαν να αποδοκιμαστεί και δεν τσιγκουνεύτηκαν τις δόλιες μεθόδους για να το πετύχουν.
Με μία φράση αυτή η κατάσταση περιγράφεται ως εξής: Κρίση αξιοπιστίας. Οι διευθυντικές ελίτ των μέσων ενημέρωσης και οι ενώσεις δημοσιογράφων πρέπει να προβληματιστούν (εφόσον διαπιστώνουν το πρόβλημα), αν θέλουν να αποκατασταθεί η σχέση τους με τους πολίτες, ενώ τα κόμματα οφείλουν να αναθεωρήσουν την άποψή τους για την ισχύ των ΜΜΕ…

Τάσος Παππάς (efsyn.gr)

ΜΜΕ: ο ξένος αχυρώνας…

Τα δέκα πιο «τολμηρά» ντυσίματα που εμφανίστηκαν στο «κόκκινο χαλί»

Τα εκκεντρικά ντυσίματα είναι συνηθισμένο φαινόμενο στο «κόκκινο χαλί», καθώς οι διάσημοι σταρ κινούνται συχνά στα όρια της μόδας (κι ενίοτε τα ξεπερνούν). Το Insider συγκέντρωσε μερικά από τα πιο «τολμηρά» φορέματα που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια…

Μπέλα Χαντίντ – 2017

bella_hadid.jpg

Κένταλ Τζένερ – 2017

kendall.jpg

Τόνι Μπράξτον – 2001

braxton.jpg

Τζένιφερ Λόπεζ – 2015

loepz.jpg

Κένταλ Τζένερ – 2015

kendall2.jpg

Ιρίνα Σάικ – 2015

irina_sayk.jpg

Ρίτα Όρα – 2015

rita.jpg

Μπιγιονσέ – 2015

beyonces.jpg

Ριάνα – 2014

riana.jpg

Μάιλι Σάιρους – 2015

maili.jpg

www.newmoney.gr

Τα δέκα πιο «τολμηρά» ντυσίματα που εμφανίστηκαν στο «κόκκινο χαλί»

Έξαλλη η Κατερίνα Στανίση με τη μίμηση της στο YFSF από την Κόνι Μεταξά!

«Ήταν μια απογοήτευση, από όπου και να το πιάσεις.»

Απογοητευμένη δήλωσε η Κατερίνα Στανίση από την ενσάρκωση της Κόνι Μεταξά στο YFSF.

Η διαγωνιζόμενη του show μεταμορφώσεων του ΑΝΤ1 δεν κατάφερε να πλησιάσει εμφανισιακά της Κατερίνα Στανίση και παρόλο που τουλάχιστον στους τηλεθεατές φάνηκε να πετυχαίνει αρκετά από τα στοιχεία της εκφοράς της στο τραγούδι, η Κατερίνα Στανίση είχε διαφορετική άποψη…
«Ήταν μια απογοήτευση, από όπου και να το πιάσεις. Ας πούμε από την εμφάνιση. Τα μαλλιά μου δεν τα είχα ποτέ τόσο ξανθά. Τροχονόμος δεν ήμουν ποτέ. Έκφραση το τραγούδι δεν είχε. Εκείνο το σίγμα, είναι παχύ, είναι λαΐκό, αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να είπα «σσσ’ αγαπώ». Άλλο να μιμείσαι και άλλο να κοροϊδεύεις. Αυτό ήταν κοροϊδευτικό. Ποιος τους είπε να τα κάνουν αυτά. Πολύ χάλια! Δεν λέω ότι το κορίτσι φταίει, της είπαν να κάνει έτσι. Όμως, φάνηκε πολύ κοροϊδευτικό. Δεν ήταν μίμηση όπως έκανε η κοπέλα η Ιρένε στο τέλος και ήταν φανταστική. Εκείνη ερμήνευσε. Ήταν και τραγουδίστρια» ανέφερε συγκεκριμένα η Κατερίνα Στανίση.
Πηγή: zappit.gr

{youtube}UsuQotJMmPk{/youtube}

Έξαλλη η Κατερίνα Στανίση με τη μίμηση της στο YFSF από την Κόνι Μεταξά!

Το «ανθισμένο» πανωφόρι της Μελάνια κοστίζει 51.000 δολάρια!

Σχεδόν όσο δηλαδή το μέσο εισόδημα μιας οικογένειας Αμερικανών – Ήταν του ιταλικού οίκου Dolce & Gabbana και είναι φτιαγμένο από 3D υφασμάτινα λουλούδια – Η Μελάνια Τραμπ, που είναι πρώην μοντέλο, ξεχώρισε μεταξύ των συζύγων των μελών της G7 στην Σικελία

 

Το «ανθισμένο» πανωφόρι της Μελάνια Τραμπ, που έκλεψε την παράσταση κατά την εμφάνισή της στο γεύμα συζύγων της G7 στην Σικελία την Παρασκευή κοστίζει ούτε λίγο ούτε πολύ όσο το μέσο ετήσιο εισόδημα μιας οικογένειας Αμερικανών: 51.000 δολάρια! 

Η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ ήταν εκθαμβωτική, όπως ομολόγησαν άπαντες, και… «παίζει» χωρίς αντίπαλο σε τέτοιες περιστάσεις. Όπως αποκάλυψαν τα αμερικανικά περιοδικά που όλα θαύμασαν την παρουσία της, το πανωφόρι με τα 3D υφασμάτινα, πολύχρωμα λουλούδια, που η Μελάνια φορούσε ριχτό στους ώμους της, παρά τον λαμπερό ήλιο, ανήκει στην συλλογή του ιταλικού οίκου μόδας Dolce & Gabbana. Κατά την διάρκεια της παρουσίας της στο πλευρό του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ, έχει πολλές φορές επιλέξει τους συγκεκριμένους σχεδιαστές και γενικότερα κομμάτια υψηλής ραπτικής, εν τούτοις το συγκεκριμένο είναι το ακριβότερο όλων – μέχρι στιγμής. 

Όπως σημειώνει το usatoday.com, είναι χαρακτηριστικό πως το μέσο ετήσιο εισόδημα μιας οικογένειας αμερικανών έφτανε τα 56.516 δολάρια το 2015 – ενώ στην Σικελία, την περιοχή όπου έκανε την συγκεκριμένη εμφάνιση η Μελάνια, το μέσο εισόδημα είναι κατά πολύ χαμηλότερο. 

Το ολάνθιστο πανωφόρι συνοδευόταν από ασορτί τσαντάκι, ενώ η Μελάνια επέλεξε ένα «απλό» φόρεμα στις αποχρώσεις του μπεζ, ώστε το σύνολο να μην «ξεφύγει».

Δείτε το σχόλιο ενός λογαριασμού στο Instagram που ασχολείται με τις ενδυματολογικές επιλογές της Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ:

Το «ανθισμένο» πανωφόρι της Μελάνια κοστίζει 51.000 δολάρια!

Η σοκολάτα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο αρρυθμίας της καρδιάς

Η κατανάλωση μέτριων ποσοτήτων σοκολάτας σχετίζεται με σημαντικά μειωμένο κίνδυνο να διαγνωσθεί ένας άνθρωπος με κολπική μαρμαρυγή, μια συχνή και επικίνδυνη μορφή καρδιακής αρρυθμίας,

σύμφωνα με μια νέα αμερικακο-δανική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Ελίζαμπεθ Μοστόφσκι του Τμήματος Επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο καρδιολογικό περιοδικό «Heart», ανέλυσαν στοιχεία για 55.500 άτομα 50 έως 64 ετών, συσχετίζοντας την κατάσταση της υγείας τους με τη διατροφή τους και άλλους παράγοντες. Σε διάστημα 13,5 ετών υπήρξαν 3.346 διαγνώσεις αρρυθμίας.

 Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερη σοκολάτα έτρωγε κανείς (έως ένα όριο), τόσο μειωνόταν η πιθανότητα να διαγνωσθεί με κολπική μαρμαρυγή. Για την κατανάλωση δύο έως έξι μερίδων την εβδομάδα, ο κίνδυνος ήταν κατά μέσο όρο 20% μικρότερος, για μία μερίδα την εβδομάδα ήταν 17% μικρότερος, ενώ για μία έως τρεις μερίδες το μήνα η μείωση του κινδύνου ήταν 10% (ως μερίδα θεωρήθηκαν τα 30 γραμμάρια περίπου). Όμως, από ένα σημείο και πέρα, υπάρχει μια «οροφή» στο όφελος της σοκολάτας. Έτσι, για ακόμη μεγαλύτερη κατανάλωση, πάνω από μία μερίδα τη μέρα, ο κίνδυνος αρρυθμίας μειώνεται μεν αλλά κάπως λιγότερο, κατά 14%.

Η σοκολάτα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο αρρυθμίας της καρδιάς

Γραμματοσειρά
Αντίθεση