22 July, 2018
Home / Περιβαλλον (Page 8)

Με μεγάλη μας χαρά σας προσκαλούμε στη 18η Γιορτή Σπόρων του Πελίτι στη γη του Πελίτι στο Μεσοχώρι Παρανεστίου το Σάββατο 14 Απριλίου 2018. Αυτή είναι η ετήσια κεντρική εκδήλωση του Πελίτι για τις παραδοσιακές ποικιλίες, τα αυτόχθονα αγροτικά ζώα, την αχρήματη οικονομία και φέτος για τα 23 χρόνια Πελίτι (1995-2018).
Η γιορτή του Πελίτι για το 2018 γίνεται παράλληλα με την 2η Ολυμπιακή Γιορτή Σπόρων (11, 12 και 13 Απριλίου 2018),

που πρότεινε το Πελίτι στην Παγκόσμια Λαϊκή Συνέλευση στις 14-16 Οκτωβρίου 2016 στη Χάγη.
Ως σήμερα έχουν δηλώσει συμμετοχή αγρότες και ακτιβιστές από: Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία, Κύπρο, Η.Π.Α, Γουατεμάλα, Βενεζουέλα, Νότια Αφρική, Μπουρκίνα Φάσο, Ινδία, Γαλλία, κ.α.

Η 18η γιορτή σπόρων του Πελίτι οργανώνεται από το Πελίτι, www.peliti.gr

Η εκδήλωση ξεκίνησε το 1999 στο χωριό Κάρπη του νομού Κιλκίς είναι η πρώτη δημόσια ανταλλαγή παραδοσιακών σπόρων στην Ελλάδα και από τις παλιότερες παγκοσμίως.

Το Οκτώβριο του 1999 έγινε η δεύτερη γιορτή σπόρων στην Κάρπη του νομού Κιλκίς.

Το 2000 έγινε στο Σουμάκ στα Πομάκικα Χωριά του νομού Ροδόπης.

Το 2001 έγινε στη Σέρρες.

Από το 2005 ως το 2009 η γιορτή φιλοξενήθηκε στην Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Ανατολής Κισσάβου. Αυτό το διάστημα η γιορτή μεγάλωσε χάρη στη βοήθεια των αδερφών της μονής και καθιερώθηκε να γίνεται το Σάββατο μετά το Πάσχα.

Το 2007 ξεκίνησε να έχει διεθνή χαρακτήρα.

Από το 2010 η γιορτή μεταφέρθηκε στη γη του Πελίτι (η γη του Πελίτι, είναι ιδιοκτησία του Πελίτι) στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας. Όταν έφυγε η γιορτή τότε ονομαζόταν Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Παραδοσιακών Ποικιλιών από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου άφησε στη θέση της την Πανθεσσαλική Γιορτή Ανταλλαγή Παραδοσιακών Ποικιλιών.

Το 2012 και το 2013 οργανώθηκαν παράλληλα και οι Διεθνείς Ημέρες Σπόρων.

Το 2013 οι seedsavers της Αυστραλίας τη χαρακτήρισαν ως τη μεγαλύτερη ανταλλαγή σπόρων παγκοσμίως (Largest Seed Exchange in the World).

το 2014 ήταν το σημείο έναρξης για το Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης για τους Σπόρους.

Το 2015 στους εορτασμούς για τα 20 χρόνια Πελίτι (1995-2015) πραγματοποιήθηκε και η 1ηΠαγκόσμια Συνάντηση για τα Κοινά Αγαθά.

Το 2016 είχε ως θέμα: σπόροι, πρόσφυγες, μετανάστες, αλληλεγγύη.

Το 2017 οργανώθηκε και η 1η Ολυμπιακή Γιορτή Σπόρων με συμμετεοχές από 17 χώρες όπου συντάξαμε και τη διακήρυξη της γιορτής.

Η γιορτή αυτή έχει εμπνεύσει χιλιάδες ανθρώπους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για να οργανώσουν αντίστοιχες γιορτές στην Ελλάδα στη Βουλγαρία στην Τουρκία στην Κύπρο και αλλού.

Κάθε χρόνο φτάνουν χιλιάδες επισκέπτες (το 2017 ήταν πάνω από 4.000 επισκέπτες) απ΄ όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό προκειμένου να συμμετάσχουν στη γιορτή. Ανάμεσα τους και σημαντικές προσωπικότητες του παγκόσμιου κινήματος για την Ελευθερία των Σπόρων, της γης του νερού κ.λ.π.

Ενδεικτικά ονόματα από τους διεθνείς επισκέπτες μας Δρ. Βαντάνα Σίβα (2013 & 2015) από την Ινδία, Μισέλ και Τζούντη Φάντομ (2013) Αυστραλία, Ούγκο Μπλάνκο (2015) Περού η Τζόντη Κομπερίσκη (2015) Καναδά, η Μαργκαρίνος Ρέη (2015) Γαλλία, Tapsoba Ali De Goamma Μπουρκίνα Φάσο (2017) κ.α

Ανασκουμπωθείτε λοιπόν και στρέψτε την προσοχή σας στη συλλογή των σπόρων από τις ποικιλίες που καλλιεργείτε έτσι ώστε να είστε κι εσείς ένας από αυτούς που θα προσφέρει λίγους σπόρους και πολύ χαρά στη 18η Γιορτή Σπόρων του Πελίτι. Μια από τις φιλοσοφικές αρχές του Πελίτι είναι η υποστήριξη της ελευθερίας του ανθρώπου να κρατάει το δικό του σπόρο και να μην είναι εξαρτημένος κάθε χρόνο ούτε από την αγορά σπόρων από το εμπόριο ούτε από την προμήθεια σπόρων από το ίδιο το Πελίτι. Όλοι εσείς λοιπόν που έχετε πάρει σπόρους από το Πελίτι ή που διατηρείτε κάποιες παραδοσιακές ποικιλίες φροντίστε το 2018 να ρθείτε με σκοπό να δώσετε παρά να πάρετε σπόρους. Η γιορτή είναι ανοιχτή στον κάθε ενδιαφερόμενο άσχετα αν έχει σπόρους ή όχι. Η καλλιέργεια παραδοσιακών ποικιλιών και η ελεύθερη προσφορά τους είναι μια βαθιά πολιτική πράξη. Με τον όρο «πολιτική» εννοούμε τη λύση που επιλέγουμε για να επιλύσουμε τα γεωργικά, περιβαλλοντικά, τα οικονομικά και τα κοινωνικά προβλήματα της χώρας μας και όχι μόνο. Η γιορτή σπόρων του Πελίτι είναι μια εικόνα από το μέλλον. Ο καθ’ ένας προσφέρει αυτό που έχει στην κοινότητα και όλοι έχουν μέσα από αυτή την πρόσφορα αυτό που χρειάζονται. Έτσι οραματιζόμαστε το μέλλον μας. Όλοι να προσφέρουμε στην κοινότητα και να μπορούμε να έχουμε ελεύθερη πρόσβαση όλοι σε όλα τα αγαθά. Έτσι και η γιορτή μπορεί και οργανώνεται μέσα από την εθελοντική προσφορά σε εργασίες, τροφίμα, υλικά, σπόρους, φυτά, μουσική κ.λ.π. Όλα αυτά προσφέρονται ελεύθερα στη γιορτή (σπόροι, φυτά, φαγητό, μουσική, χορός, ομιλίες, δράσεις κ.λ.π)

Όσοι από σας φέρετε σπόρους, φυτά ή αυτόχθονα αγροτικά ζώα, θα πρέπει να μας το κάνετε γνωστό ως τις 15 Φεβρουαρίου 2018. Αυτή είναι μια βασική αρχή για να οργανώσουμε καλύτερα και να προστατέψουμε τη γιορτή.

Οι καλλιεργητές οι οποίοι θα φέρουν σπόρους, θα πρέπει να φέρουν τουλάχιστον 50 φακελάκια από την κάθε ποικιλία συν ένα φακελάκι από κάθε ποικιλία για την Τράπεζα Σπόρων του Πελίτι.

Θα πρέπει να φέρουν τους σπόρους τους συσκευασμένους σε χάρτινα σακουλάκια στα οποία θα αναγράφεται:
το είδος
η ποικιλία
η περιοχή καλλιέργειας
το όνομα του καλλιεργητή
ο τρόπος καλλιέργειας

Οι καλλιεργητές που αδυνατούν να κάνουν αυτή τη συσκευασία θα πρέπει να μας ενημερώσουν εγκαίρως μέσα στο Φεβρουάριο του 2016 έτσι ώστε να αναλάβουμε εμείς τη συσκευασία των σπόρων.

Προτείνουμε οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι να φέρουν μαζί τους φωτογραφικό υλικό (όχι διαφημιστικό υλικό). Οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι θα έχουν περίπτερα όπου θα παρουσιάζουν τη δουλειά τους, τους σπόρους ή τα ζώα τους.

Οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι, ερχόμενοι στο χώρο της εκδήλωσης θα προμηθευτούν από τη γραμματεία – αν δεν το έχουν προμηθευτεί – το ειδικό καρτελάκι με το όνομά τους.

Η διανομή των σπόρων και των φυτών

Η προσφορά των σπόρων και των φυτών θα γίνει από τις 10:30 το πρωί με τα ειδικά κουπόνια που θα είναι διαθέσιμα στη γραμματεία της γιορτής στην είσοδο του κτήματος. Οι επισκέπτες ερχόμενοι στο χώρο της εκδήλωσης θα πρέπει να προμηθευτούν τέσσερα κουπόνια. Τα κουπόνια δίνονται δωρεάν. Το κάθε κουπόνι αντιστοιχεί σε ένα φακελάκι σπόρων και αμέσως μετά ακυρώνεται. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είστε προσεκτικοί στο τι ακριβώς θέλετε να πάρετε. Ενδεχομένως να θεωρείτε λίγα τα τέσσερα φακελάκια. Πιστεύουμε ότι είναι μια πολύ καλή αρχή ή συνέχεια για τον κήπο σας. Τέλος ό,τι δεν μπορούμε να πάρουμε εμείς μπορεί να το έχει πάρει ο φίλος μας. Έτσι μέσω της ανταλλαγής θα το αποκτήσετε κι εσείς. Άλλωστε οι ανταλλαγές είναι ένας από τους βασικούς στόχους του Πελίτι. Το σύστημα με τα κουπόνια επίσης έχει τα μειονεκτήματά του αλλά για την ώρα δεν έχουμε βρει ένα καλύτερο τρόπο για τη διανομή των σπόρων και των φυτών. .

Πρόγραμμα γιορτής:

Διανομή σπόρων στις 12:15 – 15:00 μμ

Επίσκεψη στο σπίτι των σπόρων του Πελίτι 10:30-14:00

Ομιλίες – Εργαστήρια. Έναρξη στις 11 το πρωί.

Δημιουργική απασχόληση για τα παιδιά 10:30 π.μ. – 13:30 μ.μ.

Εργαστήριο ψηφιδωτού από σπόρους, ανοιχτό σπορείο και πολλά ακόμη.
Σπόροι Πρόσφυγες Μετανάστες Αλληλεγγύη

Παρουσιάζουμε τους κήπους της ελπίδας που γίνονται με τοπικές ποικιλίες σπόρων σε εμπόλεμες ζώνες στη Συρία και σε χώρους φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα

Και πολλά ακόμη που θα τα δείτε και θα τα ζήσετε στη γιορτή 

Πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε από το

peliti[ατ]peliti.gr
Ιστοσελίδα του Πελίτι www.peliti.gr
face book: Koινότητα Πελίτι
Το κανάλι του Πελίτι στο You Tube peliti
Ταχυδρομική διεύθυνση:
Πελίτι, Τ. θ. 15,Τ. Κ. 66101 Δράμα
Τηλέφωνο: 2521550951


18η Γιορτή Σπόρων του Πελίτι 2018 και 2η Ολυμπιακή Γιορτή Σπόρων

To 1906 το περιοδικό Punch της Βρετανίας δημοσίευσε κάνοντας black humor δημοσίευσε μια γελοιογραφία για το μέλλον της τεχνολογίας.Κάτω από τον τίτλο «Προβλέψεις για το 1907», ένα ασπρόμαυρο σχέδιο έδειχνε ένα καλοντυμένο ζευγάρι που κάθεται σε ένα πάρκο του Λονδίνου. Ο άντρας και η γυναίκα κάθονται μακριά ο ένας από τον άλλο, κεραίες προεξέχουν από τα καπέλα τους. Στους μηρούς τους υπάρχουν μικρά μαύρα κουτιά, τα οποία βγάζουν μια ταινία.Μια λεζάντα αναφέρει: «Οι δύο αυτοί άνθρωποι δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, η κυρία λαμβάνει ένα αστείο μήνυμα και ο κύριος μερικά αγωνιστικά αποτελέσματα».


Ο γελοιογράφος τότε έκανε χιούμορ, αλλά σήμερα η εικόνα φαίνεται προφητική. Έναν αιώνα μετά τη δημοσίευσή του, ο Steve Jobs παρουσίασε το πρώτο iPhone. Σήμερα, χάρη στα smartphones, μπορούμε να καθίσουμε σε πάρκα και όχι μόνο να λαμβάνουμε αφηρημένα μηνύματα από τα social media και αγωνιστικά αποτελέσματα, αλλά και να βρούμε οποιαδήποτε πληροφορία ή να επικοινωνήσουμε στιγμιαία με όλους όσους γνωρίζουμε, με ελάχιστες κινήσεις των δαχτύλων μας. Πάνω από δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, έχουν τώρα αυτή τη μαγεία στα χέρια τους. Άλλαξαν τον τρόπο που κάνουμε αμέτρητα πράγματα, διαμορφώνοντας τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αλληλεπιδρούμε. Άλλαξαν όχι μόνο συνήθειες, αλλά και τους ανθρώπους, και τώρα πια μπορούμε να αντιληφθούμε τη σκοτεινή σημασία της γελοιγραφίας του 1906. Ψυχίατροι, νευροεπιστήμονες, και ειδικοί της δημόσιας υγείας δείχνουν με τις έρευνες τους ότι τα smartphones προκαλούν πραγματική βλάβη στον εγκέφαλο μας μας, και τις σχέσεις μας αλλά και την προσωπική και ψυχική ισορροπία μας . Έχουν εξασθενήσει την ικανότητά μας να θυμόμαστε. Δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε δημιουργικά. Μας κάνουν πιο ευάλωτους στο άγχος. Κάνουν ακόμη και τους γονείς να αγνοούν τα παιδιά τους, ή μας αφαιρούν χρόνο από τις σχέσεις μας και τις αληθινές κοινωνικές μας συναναστροφές. Και είναι επικίνδυνα εθιστικά. Ίσως έφθασε η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι τα smartphones δεν είναι απλά ένα γκάτζετ και ότι η εξάρτηση που μας προκαλεί δεν αλλάζει την ζωή μας προς το καλύτερο.

Το έξυπνο κινητό σου σε κάνει ηλίθιο, αντικοινωνικό και άρρωστο.

To 1906 το περιοδικό Punch της Βρετανίας δημοσίευσε κάνοντας black humor δημοσίευσε μια γελοιογραφία για το μέλλον της τεχνολογίας.Κάτω από τον τίτλο «Προβλέψεις για το 1907», ένα ασπρόμαυρο σχέδιο έδειχνε ένα καλοντυμένο ζευγάρι που κάθεται σε ένα πάρκο του Λονδίνου. Ο άντρας και η γυναίκα κάθονται μακριά ο ένας από τον άλλο, κεραίες προεξέχουν από τα καπέλα τους. Στους μηρούς τους υπάρχουν μικρά μαύρα κουτιά, τα οποία βγάζουν μια ταινία.Μια λεζάντα αναφέρει: «Οι δύο αυτοί άνθρωποι δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, η κυρία λαμβάνει ένα αστείο μήνυμα και ο κύριος μερικά αγωνιστικά αποτελέσματα».


Ο γελοιογράφος τότε έκανε χιούμορ, αλλά σήμερα η εικόνα φαίνεται προφητική. Έναν αιώνα μετά τη δημοσίευσή του, ο Steve Jobs παρουσίασε το πρώτο iPhone. Σήμερα, χάρη στα smartphones, μπορούμε να καθίσουμε σε πάρκα και όχι μόνο να λαμβάνουμε αφηρημένα μηνύματα από τα social media και αγωνιστικά αποτελέσματα, αλλά και να βρούμε οποιαδήποτε πληροφορία ή να επικοινωνήσουμε στιγμιαία με όλους όσους γνωρίζουμε, με ελάχιστες κινήσεις των δαχτύλων μας. Πάνω από δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, έχουν τώρα αυτή τη μαγεία στα χέρια τους. Άλλαξαν τον τρόπο που κάνουμε αμέτρητα πράγματα, διαμορφώνοντας τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αλληλεπιδρούμε. Άλλαξαν όχι μόνο συνήθειες, αλλά και τους ανθρώπους, και τώρα πια μπορούμε να αντιληφθούμε τη σκοτεινή σημασία της γελοιγραφίας του 1906. Ψυχίατροι, νευροεπιστήμονες, και ειδικοί της δημόσιας υγείας δείχνουν με τις έρευνες τους ότι τα smartphones προκαλούν πραγματική βλάβη στον εγκέφαλο μας μας, και τις σχέσεις μας αλλά και την προσωπική και ψυχική ισορροπία μας . Έχουν εξασθενήσει την ικανότητά μας να θυμόμαστε. Δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε δημιουργικά. Μας κάνουν πιο ευάλωτους στο άγχος. Κάνουν ακόμη και τους γονείς να αγνοούν τα παιδιά τους, ή μας αφαιρούν χρόνο από τις σχέσεις μας και τις αληθινές κοινωνικές μας συναναστροφές. Και είναι επικίνδυνα εθιστικά. Ίσως έφθασε η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι τα smartphones δεν είναι απλά ένα γκάτζετ και ότι η εξάρτηση που μας προκαλεί δεν αλλάζει την ζωή μας προς το καλύτερο.

Το έξυπνο κινητό σου σε κάνει ηλίθιο, αντικοινωνικό και άρρωστο.

Η πλαστική ρύπανση είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας . Μόλις την περασμένη εβδομάδα οι επιστήμονες ανακοίνωσαν στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports το βάρος του Great Pacific Garbage Patch είναι τέσσερις έως 16 φορές
μεγαλύτερο από όσο νομίζαμε. Ο Ινδός καθηγητής χημείας Rajagopalan Vasudevan έχει την δική του πρόταση για το πρόβλημα : Μετατρέψτε τα πλαστικά σκουπίδια σε δρόμους. Ο Vasudevan έχει επινοήσει έναν τρόπο να μετατρέπει τα κοινά πλαστικά απορρίμματα σε υποκατάστατο της άσφαλτου .Αντί να βλέπει τα αυξημένα επίπεδα πλαστικών αποβλήτων λόγω της ταχείας οικονομικής ανάπτυξης της Ινδίας ως επιβάρυνση, ο Vasudevan βλέπει τα σκουπίδια ως θησαυρό αναξιοποίητων πόρων. Η μέθοδος του όχι μόνο επιλύει περιβαλλοντικά ζητήματα, αλλά και εξοικονομεί χρήματα, επειδή το φθηνότερο πλαστικό υποκατάστατο είναι πολύ φθηνότερο της ασφάλτου που χρησιμοποιείται συνήθως.
Και ενώ οι δρόμοι από σκουπίδια μπορεί να ακούγονται υπερβολή για κάποιους, πάνω από 3.000 χιλιόμετρα πλαστικών δρόμων έχουν κατασκευασθεί σε τουλάχιστον 11 ινδικά κράτη μέχρι σήμερα και κάποιοι δρόμοι από αυτούς έχουν ξεπεράσει την δεκαετία παρουσιάζοντας πολύ μεγάλη αντοχή. Δείτε το βίντεο.

How an Indian professor is turning plastic trash into highways from Ensia on Vimeo.

Τάσος Τσακάλης

Πως ένας Ινδός καθηγητής μετατρέπει τα πλαστικά σκουπίδια σε αυτοκινητόδρομους

Ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε, πάντα ζητάμε περισσότερα και πάλι δεν μας αρκούν. Κάθε μέρα μας γεννιούνται νέες επιθυμίες και ανάγκες και όταν τις αποκτήσουμε, πάλι κάτι μας λείπει. Δεν ευχαριστιόμαστε με τίποτα ακόμη και αν τα έχουμε όλα.
Πολλές φορές μάλιστα ζηλεύουμε και αυτά που έχουν οι άλλοι. Γινόμαστε αχάριστοι και ποτέ δεν σκεφτόμαστε ότι ακόμη και αυτά που αποκτήσαμε μέχρι στιγμής, οι στόχοι που θέσαμε και επιτεύχθηκαν, ήταν αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και κόπου. Δεν είμαστε ευχαριστημένοι λοιπόν και προσπαθούμε να φτάσουμε και να ξεπεράσουμε αυτά που έχει ο διπλανός μας. Ζηλεύουμε τις ζωές των άλλων, την ευτυχία τους, τα πλούτη τους και σπαταλάμε το χρόνο μας με το να μηχανευόμαστε τρόπους να τα αποκτήσουμε και εμείς και δεν εκτιμάμε τα καλά που μας έχουν δοθεί ή έχουμε αποκτήσει με τόσο μόχθο.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον ελεύθερο χρόνο. Όταν έχουμε πολλές υποχρεώσεις «γκρινιάζουμε» ότι δεν έχουμε καθόλου χρόνο για τον εαυτό μας και δεν μπορούμε να διαθέσουμε χρόνο για άλλες δραστηριότητες πέρα από τη δουλειά. Από την άλλη όταν έχουμε υπερβολικά ελεύθερο χρόνο δεν ξέρουμε πώς να τον αξιοποιήσουμε και πλήττουμε, βαριόμαστε δεν μας χωράει το σπίτι. Όταν πια βρούμε κάτι ενδιαφέρον να κάνουμε (π.χ. μια καινούρια δουλειά, μία δραστηριότητα κλπ.) στην αρχή ενθουσιαζόμαστε αλλά στην πορεία πάλι δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Βαριόμαστε, γκρινιάζουμε και θεωρούμε ότι σπαταλάμε το χρόνο μας με τα ίδια και τα ίδια και εξουθενωνόμαστε χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Έχουμε ελεύθερο χρόνο και δεν ξέρουμε πώς να τον «γεμίσουμε» εποικοδομητικά, δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο παραπονιόμαστε ότι δεν μπορούμε να ξεκουραστούμε.

Πώς μπορούμε όμως να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο; Η απάντηση είναι απλή, αν πάψουμε να σκεφτόμαστε αρνητικά. Μπορούμε να δίνουμε αξία σε αυτό που κάνουμε και να αντλούμε ευχαρίστηση από αυτό. Όποτε νιώσουμε ότι βαριόμαστε να σκεφτόμαστε τα θετικά που μπορούμε να αποκομίσουμε από αυτό που κάνουμε. Επίσης, όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τότε μπορούμε να βρούμε δραστηριότητες που θα μας κάνουν να αναμένουμε έστω και αυτόν τον ελάχιστο χρόνο. Αυτές οι λίγες ώρες ανάπαυσης θα είναι το «φάρμακο» της κουραστικής μέρας μας, θα τις περιμένουμε πως και πως για να αντλήσουμε ευχαρίστηση. Αυτό που θα κάνουμε δεν χρειάζεται να είναι κάτι ξεχωριστό για να αρέσει στους άλλους. Θα είναι κάτι για τον εαυτό μας, κάτι που θα μας γαληνεύει και θα μας ξεκουράζει από τη ρουτίνα της δουλειάς, από τις υποχρεώσεις.


Γιάννης Ξηντάρας

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.


Να δίνουμε αξία σε αυτό που κάνουμε και να αντλούμε ευχαρίστηση από αυτό!

Όλοι αγαπούν τα λουλούδια. Οι περισσότεροι πολιτισμοί χρησιμοποιούν τα λουλούδια ως διακοσμητικά ή δώρα, συμβολίζοντας την αγάπη, την ενσυναίσθηση και άλλα βαθιά συναισθήματα, καθώς και τη γονιμότητα και την ελπίδα για το μέλλον. Οι ανθρωπογενείς αντιλήψεις των λουλουδιών μοιάζουν κατάλληλες μόνο επειδή τα λουλούδια είναι τα γεννητικά όργανα των φυτών και από τότε που
εξελίχθηκαν ποικίλες στρατηγικές ειδικά για να προσελκύσουν έντομα, πουλιά ή νυχτερίδες να συλλέγουν και να αναδιανέμουν τη γύρη, εξασφαλίζοντας έτσι μελλοντικούς απογόνους.

Ένα τέτοιο λουλούδι είναι εκείνο της ορχιδέας «αστέρι της Μαδαγασκάρης», Angraecum sesquipedale (απεικονισμένο, παραπάνω), είναι ιδιαίτερα γνωστό λόγω του απίστευτα μακρού του «νέκταρ κλονισμού» – μιας μακράς σωληνωτής προέκτασης που κρατά το νέκταρ του λουλουδιού. Καθώς οι σκώροι φρυγανίζουν τις γλώσσες τους στο νέκταρ, αναγκάζονται να βουρτσίζουν τα πρόσωπά τους στη γύρη, επικονιάζοντας έτσι το λουλούδι.Φυσικά, οι σκώροι εξελίχθηκαν σε μακρύτερες γλώσσες για να διευκολύνουν το καθένα από το νέκταρ, αποφεύγοντας επίσης την επικονίαση του λουλουδιού. Σε απάντηση, το λουλούδι ανέπτυξε μακρύτερα σκάλες νέκταρ για να αναγκάσει τον σκώρο να το επικονιάσει και ούτω καθεξής. Αυτή η πράξη βιολογικής εξισορρόπησης, όπου ένας οργανισμός οδηγεί την εξέλιξη ενός ή περισσοτέρων χαρακτηριστικών του εξελικτικού συνεργάτη του, είναι γνωστή ως συνένωση.

Ο Charles Darwin (ο οποίος ήταν πολύ λάτρης των ορχιδέων), ήταν ο πρώτος που πρότεινε αυτό το συνεργατικό σενάριο για την ορχιδέα αστέρι της Μαδαγασκάρης στο βιβλίο του ,The Various Contrivances by Which Orchids are Fertilised by Insects, σχετικά με τα διάφορα σκευάσματα με τα οποία οι βρετανικές και ξένες ορχιδέες γονιμοποιούνται από τα έντομα και τις καλές επιδράσεις της διασταύρωσης . Στη συνέχεια, προέβλεψε την ύπαρξη ενός άγνωστου (εκείνη την εποχή) είδος σκώρου με proboscis 20-35 cm (7,9-14 ίντσες). Η προτεινόμενη proboscis ήταν τόσο μεγάλη που όλοι πίστευαν ότι ήταν τρελός. Αλλά το 1903 – 21 χρόνια μετά το θάνατό του – ο Δαρβίνος δικαίωσε όταν ανακαλύφθηκε ο προβλεπόμενος επικονιαστής του. Ο hawkmoth, που ονομάζεται σφίγγα Morgan, Xanthophan morgani (praedicta) , έχει τη μακρύτερη γλώσσα που είναι γνωστή για οποιοδήποτε ζώο σε σύγκριση με το μήκος του σώματος. Επειδή ενέπνευσε την (σωστή) πρόβλεψη του Δαρβίνου, η ορχιδέα αστέρι της Μαδαγασκάρης είναι συχνά γνωστή ως «ορχιδέα του Δαρβίνου».

Αλλά η ορχιδέα αστέρι της Μαδαγασκάρης δεν είναι το μοναδικό ανθοφόρο φυτό που χρησιμοποιεί μια ποικιλία έξυπνων «τεχνών» για να δελεάσει τα ζώα για να μεταφέρει τη γύρη του. Σε αυτό το οπτικά εκθαμβωτικό βίντεο, ο Jonathan Drori παρουσιάζει την εξαιρετική σειρά στρατηγικών που τα ανθοφόρα φυτά – πάνω από ένα τέταρτο εκατομμύριο είδη – εξελίχθηκαν για να προσελκύσουν τους επικονιαστές τους για να διαδώσουν τη γύρη τους: αναπτύσσοντας «λωρίδες προσγείωσης» σε υπεριώδη ακτινοβολία, οικοδομώντας περίτεχες παγίδες, αυξάνοντας όλο και περισσότερο νέκταρ σπορ και μιμούμενοι ακόμη και άλλα έντομα σε θερμότητα:

Απέναντι Όχθη

Τα όμορφα κόλπα των λουλουδιών

Είσαι ολόγυρα, σε βλέπω και σ’ακούω. Σε οσμίζομαι.
Στα έδρανα, στο γυαλί, στη διάλεξη, στην επιτροπή, να φλυαρείς σαν αυτάρεσκος ρήτορας ή να μπουρδολογείς σαν ασυνάρτητος παλιάτσος, χωρίς στολή.
Στις συνελεύσεις, σε συγκεντρώσεις, σε πορείες, σε πηγαδάκια. Να μιλάς χωρίς ν’ακούς, να προτείνεις χωρίς να σκέφτεσαι, να ρίχνεις δίχτυα σαν ψαράς.
Σε στέκια με παρέες, να πίνετε καφέ ή ουζάκι και ρακούλα με μεζέ. Να καταδικάζεις, μασώντας συγχρόνως, αυτούς που λες πως σου κουρσεύουν τη ζωή, αυτούς που δεν ξεκουνούν, αυτούς που υποκρίνονται, που δολοπλοκούν, αυτούς που κωφεύουν, αυτούς που μένουν απαθείς.
Να παραπονιέσαι για τη ρουτίνα που σε ροκανίζει, αν είσαι από τους τυχερούς ή τους βολεμένους που ακόμα «απολαμβάνουν» μια καθημερινή ρουτίνα. Και δεν παλεύουν να επιπλεύσουν στα άγρια κύματα της επιβιωσης.
Παρευρίσκεσαι και συνευρίσκεσαι, μαθητεύεις ή διδάσκεις, πειραματίζεσαι, ακολουθείς υποδείξεις και διεκπεραιώνεις. Σε γραφεία, αίθουσες, εργαστήρια, ιδρύματα. Σ’έχουν αποκαλέσει «μέλλον», «ελπίδα», «ταλέντο» ή πολύτιμο γρανάζι, διαμορφωτή, διδάκτορα, δουλευταρά, παραγωγικό στέλεχος ή απλώς υπάλληλο.
Συχνά δηλώνεις ή αφήνεις να εννοηθεί ότι εσύ διαφέρεις.
Σωστά!
Είναι τόσες-μα τόσες πολλές και διαφορετικές οι περσόνες που προβάρεις και υιοθετείς.
Κι ας υποφέρεις, συχνά, γι’αυτό.
Ποιος σου επέβαλλε αυτή την εξοντωτική εσωτερικευμένη λογοκρισία, ώστε να μη μπορείς ούτε να σκεφτείς να πεις αυτό που θα’θελες πραγματικά; Που θα’θελες να κάνεις. Ξέρεις τι θέλεις πραγματικά; Εσύ ο ίδιος!

Λοιπόν; Τι είδους συμβόλαιο ενδοτικό θα υπογράψεις για το ρόλο που θα αναλάβεις;
Του θύματος; Του κυνηγού; Του φλογερού επαναστάτη; Του ρεαλιστή; Του καινοτόμου αλλά υπό όρους; Του τσαρλατάνου; Του γελωτοποιού; Του καθοδηγητή; Του απόμακρου; Του καπάτσου χωρικού;


Και μήπως αύριο προβάρεις κάτι πιο βολικό;

Μέσα σ’αυτή τη φοβερή Μηχανή που κατασκευάζει ρόλους και μοιράζει μάσκες. Που πλάθει τη λατρεία του εφήμερου και των φαντασιακών σημασιών της κοινωνίας.

Κι αν τελικά είσαι απ’αυτούς που δεν ξεπουλούν την ψυχή τους για 30 παλιοαργύρια, γιατί σκοτώνεις τόσο άδικα και σκληρά αυτό που είσαι πραγματικά ή θα μπορούσες να είσαι και να γίνεις;

Paganeli

Μάσκες που κυκλοφορούν στο μεγάλο παζάρι

Η εταιρική παγκοσμιοποίηση είναι ένας πόλεμος ενάντια στον πλανήτη και τους ανθρώπους.Οι δυνάμεις της αγοράς, τα εντατικά συστήματα κερδοσκοπίας και εκμετάλλευσης πόρων, δημιουργούν καταστροφές , διαταράσσοντας τα οικοσυστήματα του πλανήτη καθώς και τα κοινωνικά συστήματα δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ισότητας. Η κλιματική αλλαγή, καταστρέφει ολόκληρες κοινότητες αλλά και τη βιοποικιλότητα της γης που στηρίζει τη ζωή, απειλώντας την ελευθερία των διαφόρων ειδών και ποικίλων πολιτισμών να εξελιχθούν. Τα είδη έχουν εξαφανιστεί σε ρυθμό 1000 φορές μεγαλύτερο από το φυσικό, καθώς οι μονοκαλλιέργειες και οι τοξικές χημικές ουσίες επεκτείνονται παντού μέσω της βιομηχανικής γεωργίας. Το νερό εξαφανίζεται και τα εδάφη υφίστανται ερημοποίηση, διώχνοντας τις κοινότητες και τους ανθρώπους από τη γη τους. Μη μεταδοτικές χρόνιες ασθένειες εμφανίζονται σε επιδημικές διαστάσεις καθώς το σώμα μας στερείται της αναγκαίας διατροφής που βασίζεται στη βιοποικιλότητα και οι ζωτικοί μικρο-οργανισμοί του εντέρου, προσβάλλονται από τις τοξικές ουσίες. Η ελευθερία των διαφόρων ειδών και των ποικίλων πολιτισμών να εξελιχθούν απειλείται από την απληστία και από την εξαντλούσα τους πόρους κοινωνία και τις ολοκληρωτικές τάσεις που τη διατηρούν.

Εάν συνεχίσουμε έτσι, η εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους θα βρίσκεται πολύ κοντά.

Η πόλωση της κοινωνίας μεταξύ του 1% και του 99% είναι ένα σύμπτωμα του οικονομικού πολέμου ενάντια στην κοινωνία. Το 1% ελέγχει τώρα το 82% της οικονομίας και αποστερεί την υπόλοιπη ανθρωπότητα από τα δικαιώματά της και το μερίδιό της στους πόρους του πλανήτη, στον πλούτο, τα μέσα διαβίωσης και τις βασικές ανάγκες των κοινωνιών. Αυτό το σύστημα κλοπής από το 99% είναι ενσωματωμένο στους κανόνες της εταιρικής παγκοσμιοποίησης γραμμένους από τις εταιρείες, οι οποίες ελέγχουν τα πάντα με στόχο το εκτός ορίων κέρδος τους και υπονομεύουν όλα τα δημοκρατικά συστήματα που διασφαλίζουν τη δικαιοσύνη και την ισότητα.

Η οικονομία ως υποσύνολο της οικολογίας και της κοινωνίας.

Η οικονομία προέρχεται από τον Οίκο που σημαίνει σπίτι. Η οικολογία είναι η επιστήμη του νοικοκυριού, η οικονομία η διαχείριση. Το εμπόριο είναι το υποσύνολο της οικονομίας, η οικονομία είναι ένα υποσύνολο της οικολογίας και της κοινωνίας. Η εταιρική παγκοσμιοποίηση έχει θέσει τα εταιρικά κέρδη πάνω από τους ανθρώπους και τον πλανήτη και έχει υποβαθμίσει τη διαχείριση της Γης σε εταιρική οικονομία. Η απληστία, η εταιρική παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο παράγουν έναν άρρωστο πλανήτη, δημοκρατίες και οικονομίες που πεθαίνουν.

Κυβερνήσεις, εταιρείες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κρύβουν αυτή την άρρωστη οικονομία πίσω από ψευδή μέτρα. Οι χημικές ουσίες που προέρχονται από τον πόλεμο εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο μέσω της βιομηχανικής γεωργίας, καταστρέφοντας τον πλανήτη και επιμολύνοντας τα σώματα μας. Η «μεγέθυνση» χρησιμοποιείται ως μέτρο της υγείας της οικονομίας – ένας ανώνυμος δείκτης που δεν μας λέει τίποτα σε πραγματικούς όρους ευημερίας και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει την καταστροφή των ειδών και της ζωής των ανθρώπων. Είναι ένας μυθοπλαστικός υπολογισμός που βασίζεται στην εμπορευματοποίηση όλων όσων αποτελούν τη ζωή. Το ΑΕΠ βασίζεται στην υπόθεση ότι εάν παράγεις αυτό που καταναλώνεις, δεν παράγεις. Έτσι, οι πραγματικές κυκλικές οικονομίες που στηρίζουν τη φύση και την κοινωνία υποβαθμίζονται στο μηδέν. Το ΑΕΠ βασίζεται στην άντληση πόρων από τη φύση και πλούτου από την κοινωνία. Αυτή η εξαγωγή δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι οι εταιρίες, εξάγοντας από τη φύση και την κοινωνία και κάνοντας εμπορία αγαθών και υπηρεσιών, που έχουν παράγει άλλοι, είναι οι «δημιουργοί» όσων χρειάζεται η κοινωνία και χωρίς αυτές, δεν θα ικανοποιούνται οι ανάγκες μας.

Τώρα οι εταιρείες ετοιμάζονται να επιβάλλουν ελεύθερα νέες τοξικές συμφωνίες στην κοινωνία, τοξικές για τον πλανήτη και τοξικές για τη δημοκρατία, συνεχίζοντας να υπονομεύουν την ελευθερία των ανθρώπων να ζουν μια ελεύθερη και υγιεινή ζωή.

Το ελεύθερο εμπόριο και η εταιρική παγκοσμιοποίηση βασίζονται στην ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών, στην περίφραξη των κοινών αγαθών , στη διάλυση των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας καθώς και στη διάλυση των ρυθμιστικών διαδικασιών που δημιουργήθηκαν για την προστασία της φύσης, των εργαζομένων και των ευάλωτων ομάδων. Βασίζονται στην υπονόμευση της δημοκρατίας. Η «δημοκρατία της ελεύθερης αγοράς» είναι ένα οξύμωρο, το πραγματικό νόημα του οποίου είναι η πλήρης ελευθερία για τις επιχειρήσεις και κανένα δημοκρατικό δικαίωμα για τους ανθρώπους.

Όταν η παγκοσμιοποίηση επιβλήθηκε στον κόσμο στο όνομα του ελεύθερου εμπορίου, οι ηγέτες δημιούργησαν την ψευδαίσθηση ότι θα κλείσει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών και θα δημιουργήσει ισότητα. Ανακήρυξαν ότι το ελεύθερο εμπόριο ήταν «μια ανερχόμενη παλίρροια που ανεβάζει όλα τα σκάφη». Αντ ‘αυτού, η εταιρική παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει ένα σταθερό τσουνάμι που έχει εξαφανίσει της μικρές επιχειρήσεις, τους μικρούς αγρότες, τις μικρές κοινότητες, τις τοπικές οικονομίες και τις τοπικές και εθνικές δημοκρατίες παντού.

Αυτή η βασισμένη στην απληστία πολωμένη οικονομία και το σύστημα ελεύθερου εμπορίου έχουν διαιρέσει την κοινωνία με βάση τη θρησκεία, τη φυλή, το φύλο. Βολικό εργαλείο που αποσπά την προσοχή του κοινού από την απουσία κοινού καλού θεσμοθετώντας την πολιτική του διαίρει και βασίλευε που είναι βασισμένη στη βία. Οι γυναίκες και οι πιο ευάλωτοι φέρουν το κύριο βάρος αυτής της βίας μέσω εκτοπισμού λόγω πολέμων, κλιματικής αλλαγής και ανταγωνιστικών συμφερόντων στον έλεγχο της γης και των πόρων. Αυτό περιλαμβάνει το φάσμα των προσφύγων λόγω κλίματος, των προσφύγων λόγω πολέμων, των οικονομικών προσφύγων, των αγροτών, των ανέργων νέων, των μικρών τεχνιτών, όλους εκείνους που η δισεκατομμυριούχος τάξη του 1% σηματοδοτεί τώρα το 99% ως «άχρηστους» . Αυτοί οι παγκοσμιοποιητές κάνουν επίσης «ροζ ξέπλυμα» και δικαιολογούν την απληστία τους ισχυριζόμενοι ότι το ελεύθερο εμπόριο ενδυναμώνει τις γυναίκες και προωθεί τον φεμινισμό. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη αυταπάτη που προέκυψε από την τελευταία διάσκεψη του ΠΟΕ στο Μπουένος Άιρες.

Το 1% δεν αντιπροσωπεύει την κοινωνία, την οικονομία ή τη δημοκρατία. Αντιπροσωπεύουν μόνο την απεριόριστη επιθυμία τους για απληστία, κέρδος, συσσώρευση, εξόρυξη, κυριαρχία, έλεγχο και εξόντωση. Το επίπεδο του πλούτου που συγκεντρώθηκε μέσω παράνομων μέσων και η συγγραφή των κανόνων του εμπορίου και της οικονομίας κατά παράβαση όλων των δημοκρατικών επιταγών, αποτελεί τώρα καρκίνο της κοινωνίας που απειλεί τα ίδια τα συστήματα από τα οποία εκείνη τροφοδοτείται. Όλα τα ζωντανά συστήματα από το μικρότερο μικρόβιο και το κύτταρο μέχρι το μεγαλύτερο θηλαστικό και ο πλανήτης ως σύνολο, είναι αυτο-οργανωμένα συστήματα και ρυθμίζονται για να διατηρούν την υγεία και την ευημερία τους. Η ρύθμιση είναι ζωτική για τα ζωντανά και δημοκρατικά συστήματα. Οι δισεκατομμυριούχοι, ένα δόγμα αυτο-μεγέθυνσης, έχουν γίνει ένας οικονομικός, οικολογικός, κοινωνικός και πολιτικός καρκίνος που μόνος του μπορεί να καταστρέψει τους οργανισμούς από τους οποίους αυτοί τρέφονται. Μόνο τα καρκινικά κύτταρα δεν γνωρίζουν πότε να σταματήσουν να αναπτύσσονται.

Η οικονομική δημοκρατία είναι πλέον μια κοινωνική, πολιτική, οικολογική επιταγή.

Η σπορά των σπόρων του μέλλοντος απαιτεί συμμετοχή στη δημοκρατική διαμόρφωση των οικονομιών και των συστημάτων παραγωγής και κατανάλωσης και αντικατάσταση των εταιρικών μονοπωλίων με κοινά αγαθά και ανταγωνισμό μεταξύ ανθρώπων που συνεργάζονται. Με αυτό το εγχειρίδιο σας καλούμε να συμμετάσχετε στις αποφάσεις που διαμορφώνουν τις ζωές μας και να ανακτήσουμε τη δύναμη μας, ώστε να σταματήσει η παρούσα καταστροφή.

Οι αρχές της οικονομικής δημοκρατίας περιλαμβάνουν:

• Το δικαίωμα και το καθήκον να προστατεύουμε τους ανθρώπους και τον πλανήτη, τα οικοσυστήματα μας, την κοινωνία και τη δημοκρατία. Η παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο αρνούνται το δικαίωμα και καθήκον μας για προστασία, προσβάλλοντας τα δικαιώματά μας με την ετικέτα του «προστατευτισμού» επιτρέποντας στις εταιρείες να χαρακτηρίζουν τα δικαιώματα και τα καθήκοντά μας για προστασία ως προσβολή του δικαιώματος τους στην απληστία και το κέρδος. Οι εταιρείες έχουν επινοήσει τη λέξη «προστατευτισμός» ως εταιρικό κόλπο για την υπονόμευση της οικονομικής δημοκρατίας.

• Την προώθηση, προστασία και πρακτική της διαφορετικότητας – βιολογικής, πολιτιστικής, οικονομικής, πολιτικής και των γνώσεων, για να ανθήσουν οι τοπικές και δημιουργικές οικονομίες. Ο επιχειρηματικός πόλεμος εναντίον του πλανήτη και των ανθρώπων βασίζεται στις μονοκαλλιέργειες και την επιβολή ομοιομορφίας, δημιουργώντας

ένα μηχανιστικό, μονόδρομο σκέψης και πράξης. Η τεχνητή νοημοσύνη αρνείται τη νοημοσύνη, τη γνώση και τη φροντίδα, την τροφή, την ένδυση, την υγεία, ευεξία, της πραγματικής ζωής.

• Υπεράσπιση, ανάκτηση και ανανέωση των κοινών ως κοινό αγαθό και αντιστροφή όλων των περιφράξεων που επιβάλλουν οι εταιρείες. Αυτές περιλαμβάνουν τα κοινά της φύσης όπως η βιοποικιλότητα, το νερό, η ατμόσφαιρα, τα εδάφη και τα κοινωνικά κοινά – η τροφή μας, η υγεία μας, η εκπαίδευσή μας, οι πληροφορίες και οι γνώσεις μας, η δημοκρατία μας. Η εμπορευματοποίηση των κοινών για τα εταιρικά κέρδη και τις εμπορικές συναλλαγές είναι σύμπτωμα του ανταγωνιστικού συστήματος της άνευ ορίων εταιρικής απληστίας.

• Ανάκτηση, ανάκαμψη και αναζωογόνηση των τοπικών οικονομιών, τοπικοποίηση και αποκέντρωση για τη μείωση του οικολογικού αποτυπώματος, αύξηση των οικονομικών ευκαιριών και της ευημερίας των ανθρώπων και των κοινοτήτων και ενίσχυση της συνοχής της κοινότητας – μια αντιστροφή της σημερινής αντιδημοκρατικής επιβολής της συγκεντρωτικής παγκοσμιοποίησης.

• Ανάκτηση της εθνικής οικονομικής κυριαρχίας βασισμένης σε

δημοκρατία από τη βάση, μέσω συνεκτικών τοπικών οικονομικών αυτονομιών για την προώθηση του κοινού καλού – ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της βίας και της καταστροφής που τροφοδοτείται μέσω της ανόδου του πολιτισμικού εθνικισμού ο οποίος βασίζεται στην πολιτική του διαίρει και βασίλευε και στην ελευθερία των εταιρειών να ελέγχουν τον εθνικό χώρο, συμπεριλαμβανομένων των μηνύσεων εναντίον των κυβερνήσεων, οδηγώντας στην υπονόμευση της δημοκρατικής διοίκησης..

• Ένας βιώσιμος πλανήτης βασίζεται σε οικολογικές κυκλικές οικονομίες, που παρέχουν για τις ανάγκες όλων, στα πλαίσια της υγείας του πλανήτη. Η μη βιωσιμότητα βασίζεται στη γραμμική εξόρυξη και στον ανταγωνισμό που αυξάνουν τη ρύπανση και τα απόβλητα. Η ορολογία «Greenwashing» (πράσινο ξέπλυμα) δημιουργεί αυταπάτες και όχι βιωσιμότητα.

Η κοινωνική δικαιοσύνη και η οικονομική ισότητα βασίζονται σε κυκλικές οικονομίες όπου οι ευκαιρίες δημιουργίας και μοιράσματος του πλούτου βρίσκονται σε κυκλοφορία εντός της κοινωνίας. Ο στόχος όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων είναι η ενίσχυση της ευημερίας του πλανήτη και των ανθρώπων. Η παγκόσμια οικονομία υποχωρεί προς το κατώτατο σημείο της υποβαθμισμένης εργασίας στο χώρο της ποιότητας της τροφής και του ρουχισμού.. Η πλημμύρα των «φθηνών» προϊόντων και υπηρεσιών βασίζεται στην εκμετάλλευση, την εξόρυξη και την εξωτερίκευση του πραγματικού κόστους για τον πλανήτη και τους ανθρώπους.

• Όλα τα συστήματα διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένων των ζωντανών οικονομιών των ανθρώπων και της οικονομικής δημοκρατίας, βασίζονται στη συνεργασία, στην επάρκεια, την αμοιβαιότητα, την αλληλεγγύη. Ο εταιρικός έλεγχος και απληστία βασίζονται στον ανταγωνισμό και την εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών, προκαλώντας τις κοινότητες να ανταγωνίζονται στη συρρίκνωση του οικολογικού, οικονομικού και πολιτικού χώρου, εξαπλώνοντας την ανασφάλεια και τις συγκρούσεις.

• Ο καθένας έχει δικαίωμα σε αξιοπρεπή και δημιουργική δουλειά και η κοινωνία έχει υποχρέωση να προστατεύει και να επιβραβεύει όλη την εργασία με δικαιοσύνη και ευθύτητα .Η σκόπιμη καταστροφή της εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων βρίσκεται στο επίκεντρο της εταιρικής παγκοσμιοποίησης. Οι εταιρίες φαντάζονται ένα κόσμο χωρίς εργασία και ορίζουν το 99% ως άχρηστους ανθρώπους. Αυτό το μέλλον δεν είναι μέλλον στη δημοκρατία. •

Η πραγματική δουλειά και η πραγματική γνώση είναι ζωτικά για την αναζωογόνηση της γης και της κοινωνίας.


Navdanya International

Μετάφραση στα Ελληνικά: Βάσω Κανελλοπούλου

Μανιφέστο για την οικονομική δημοκρατία

Και πάλι, δεν αισθάνονται πλήξη όλοι οι άνθρωποι. Χρειάζεται ευφυΐα για να νιώθει κανείς πλήξη. Γι’ αυτό, βαριούνται μόνο εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, οι πολύ ευφυείς άνθρωποι.
Από αυτή τη πλήξη προκύπτει η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Εκείνοι που πλήττουν, απλώς δείχνουν πως δεν τους ικανοποιεί πια η ζωή που ζουν.
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι απολύτως ευτυχισμένοι με χρήματα. Αν και έχουν ήδη συσσωρεύσει πολλά, εξακολουθούν να συσσωρεύουν όλο και περισσότερα.
Αυτοί δεν είναι στ’ αλήθεια ανεπτυγμένα όντα. Είναι το χαμηλότερο είδος ανθρώπου. Η ευφυΐα τους δεν έχει ανθίσει ακόμη. Είναι ακόμα σπόρος. Είναι απλώς η δυνατότητα.
Οι άπληστοι άνθρωποι είναι ασφαλώς και έξυπνοι και πονηροί, μα δεν θα βρεις καθόλου ευφυΐα σ’ αυτούς. Δεν έχουν ούτε δημιουργικότητα ούτε οξύνοια. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους που διψάνε για δύναμη, για θέσεις εξουσίας, για μεγαλύτερο κύρος.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί. Η ζωή τους είναι του χειρότερου είδους. Δεν έχουν καμία αίσθηση ομορφιάς, ποίησης, μουσικής και δεν έχουν αισθητική. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μεγάλες καρέκλες. Είναι κούφιοι άνθρωποι. Το μόνο που υπάρχει μέσα τους είναι μαύρο σκοτάδι. Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν βαριούνται ποτέ. Συνεχώς ασχολούνται με κάτι και προσπαθούν να κερδίσουν δύναμη, κύρος, χρήματα. Και είναι ευχαριστημένοι. Ακόμη και το ελάχιστο να πετύχουν με τις προσπάθειές τους, τους βλέπεις πολύ χαρούμενους.
Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα. Βεβαίως υπάρχει χρησιμότητα στο χρήμα, αλλά δεν υπάρχει νόημα.
Μόνο εκείνοι οι σπάνιοι άνθρωποι που βλέπουν πόσο μάταια είναι όλα αυτά, νιώθουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής τους είναι η πλήξη.
Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να σου πω, είναι να νιώθεις ευλογημένος. Η πλήξη είναι σύμπτωμα ανώτερης ευφυΐας. Εξαιτίας αυτής της πλήξης, ο άνθρωπος αρχίζει να κινείται προς τα μέσα. Βρίσκοντας μάταια τα εξωτερικά, στρέφεται προς τα μέσα, επειδή δεν μπορεί να πάει πουθενά αλλού.
Η ευφυΐα του είναι τόσο καθαρή, τόσο διαυγής, που μπορεί να δει ότι μπορεί να έχει όλα τα χρήματα του κόσμου, και πάλι θα είναι ο ίδιος άνθρωπος.
Μπορεί να έχει όλη τη δύναμη του κόσμου, μα δεν θα μπορεί να ξαναγεννηθεί μέσα απ’ αυτήν. Μπορεί να έχει όλη τη γνώση που είναι διαθέσιμη, και πάλι όμως θα παραμένει μέσα του ο ίδιος βλάκας.
Ο ευφυής άνθρωπος αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα τη ματαιότητα των εξωτερικών πραγμάτων. Τίποτα δεν τον ικανοποιεί, τίποτα δεν έχει σημασία και νόημα. Και η πλήξη του γίνεται βαρύτερη μέρα με τη μέρα.
Τώρα υπάρχουν δύο πιθανότητες. Η μία είναι η δυτική:
Αν κοιτάζεις μόνο μέσα από τη λογική, δεν θα βρεις κανένα νόημα στη ζωή. Τότε η πλήξη οξύνεται και γίνεται ανυπόφορη. Εισχωρεί σε ολόκληρη την ύπαρξή σου και διαποτίζει κάθε στιγμή της ζωής σου.
Αν κοιτάξεις μόνο μέσα από το κεφάλι, μόνο μέσα από τη λογική, ολόκληρη η ύπαρξη μοιάζει μάταιη, χωρίς νόημα.
Η δυτική προσέγγιση είναι προσανατολισμένη στο κεφάλι. Είναι λογική, είναι αριστοτελική.
Έχει δώσει σπουδαία τεχνολογία και επιστήμη, μα δεν μπορεί να δώσει νόημα στη ζωή.
Όταν ο νους αποτυγχάνει, όταν η λογική αποτυγχάνει, αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή έχει αποτύχει. Σημαίνει απλώς πως οτιδήποτε μπορούσε λογικά να γίνει, έχει γίνει.
Τώρα πρέπει να κοιτάξεις στα βαθύτερα επίπεδα του είναι σου – και υπάρχουν βαθύτερα επίπεδα: Βαθύτερα από το νου σου, είναι η καρδιά σου. Βαθύτερα από τη λογική, είναι η αγάπη. Βαθύτερα από την επιστήμη, είναι η τέχνη. Βαθύτερα από τα μαθηματικά, είναι η μουσική.
Η Ανατολή δεν αρχίζει από το νου, αλλά μπαίνει στον κόσμο των συναισθημάτων από την καρδιά. Και τότε εμφανίζεται το νόημα και αρχίζει να εξαφανίζεται η πλήξη.
Κινήσου από το κεφάλι προς την καρδιά. Η καρδιά όμως είναι απλώς και μόνο ο ενδιάμεσος σταθμός. Το κεφάλι σου δίνει επιστήμη, η καρδιά σου δίνει τέχνη και το είναι σου, που βρίσκεται ακόμη πιο πέρα, σου δίνει έκσταση. Και αυτή η έκσταση είναι το ζητούμενο.
Η αίσθηση της πλήξης δείχνει απλώς ότι είσαι έτοιμος για το ταξίδι προς τα μέσα.
Αν δεν το κάνεις, θα νιώθεις ότι έχεις κολλήσει. Τώρα το κεφάλι δεν μπορεί να σε ικανοποιήσει άλλο πια. Η καρδιά θα σου επιτρέψει να ρίξεις μια φευγαλέα ματιά, θα σου ανοίξει το παράθυρο.
Χρησιμοποίησε την πλήξη ως εφαλτήριο προς το υπέρτατο και τότε θα νιώσεις ευγνωμοσύνη ακόμα και στην εμπειρία της πλήξης, που είναι οδυνηρή, γεμάτη αγωνία.
Ο σοφός άνθρωπος όμως μπορεί να μεταμορφώσει ακόμα και την δυστυχία σε ευλογία, ενώ ο ανόητος καταστρέφει όλες τις δυνατότητες για ευλογία και προκαλεί δυστυχία από όλα εκείνα που μπορούν να δημιουργήσουν έναν παράδεισο μέσα σου.

Βαριέμαι
OSHO
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΜΠΕΛ


Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα

Συνηθισμένο ακόμα το παράπονο των μεγαλύτερων ότι οι νέοι σήμερα προτιμούν την ευκολία τους. Ότι αποφεύγουν τις δύσκολες δουλειές και ψάχνουν να βολευτούν σε κάτι λιγότερο κουραστικό. «Ποιος θα κάτσει σήμερα να ασχοληθεί με την αγροτική παραγωγή ή την κτηνοτροφία. Ποιος θα μείνει στο χωριό ή το νησί;». Η σχεδόν αντανακλαστική, στερεοτυπική, αριστερή απάντηση είναι ότι το ζήτημα είναι γενικότερο. Σωστό. Παρομοίως δίκαιες είναι οι ενστάσεις ότι η εικόνα με αργόσχολους νέους είναι μερικώς επίπλαστη ή ότι τα δεκάωρα μπροστά στον υπολογιστή, στο μαγαζί, στην εταιρεία, στο εργαστήριο είναι εξίσου εξοντωτικά. Το ζήτημα όμως εδώ τίθεται διαφορετικά. Αφορά στο εάν υπάρχουν σήμερα –εν μέσω ανεργίας και κρίσης– αναξιοποίητες δυνατότητες. Αν υπάρχουν πεδία ενασχόλησης και εργασίας που θα ανακτήσουν το κύρος τους μέσα στην ίδια την κοινωνία. Αν και χωρίς να αρνηθούμε ότι νέες στρατηγικές επιβίωσης θα εμφανίζονται, ότι το παραμικρό εισόδημα είναι σήμερα ζωτικό, ότι οι δουλειές δεν επιλέγονται κατά βούληση, μπορούμε ταυτόχρονα να σκεφτόμαστε για το χαρακτήρα και την ποιότητα αυτού που κάνουμε.

Το ερώτημα του εάν είμαστε εξυπνότερη γενιά από την προηγούμενη στερείται νοήματος. Ουδέποτε η ευφυία και η μόρφωση υπήρξαν ιδιότητες ανεξάρτητες από την κοινωνία, τις αξίες αλλά και τις δομές αναπαραγωγής της. Σίγουρα, η ειδική γνώση έχει προχωρήσει. Μαζί έχουν μειωθεί κατακόρυφα και οι φορείς μιας στοιχειώδους εγγραμματοσύνης ή στην καλύτερη περίπτωση αυτή έχει απωλέσει τον συνδετικό –και ηθικό; – της χαρακτήρα. Παρόλα αυτά, το κρίσιμο είναι να εφεύρουμε νέα κριτήρια. Κάπως στριφνά και στα όρια της παρεξήγησης: Δεν μας ενδιαφέρουν αυτοί που διαπρέπουν γενικώς κι αορίστως. Τα νεανικά μυαλά που μεταναστεύουν και χάνονται. Γιατί τα «μυαλά» δεν είναι μια ουδέτερη έννοια. Η μεγαλύτερη βλακεία σήμερα, είναι να πιστεύεις ότι μπορείς να τη γλυτώσεις, όταν όλα γύρω σου διαλύονται. Και η μεγαλύτερη διαστροφή της μόρφωσης, είναι αυτή η ατομική καπατσοσύνη που καθιστά εαυτόν κέντρο του κόσμου.

Ανάμεσα σε καλές θεατρικές παραστάσεις και survivor. Σαν να έχει χαθεί μια συνεκτικότητα στη συνείδηση και τη συμπεριφορά. Ο εναλλακτικός και ο λαϊκός. Ο συμβιβασμένος και ο εξεγερμένος. Όχι πια τόσο ξεχωριστές φιγούρες, αλλά μορφές που διατρέχουν τον καθένα. Γιατί ο «σύντροφος», ο «του κύκλου σου» αποδεικνύεται ανεπαρκής και λίγος, ενώ ο «στην κοσμάρα του», στα κρίσιμα αυτής της ζωής, κρατάει την αξιοπρεπέστερη στάση. (Άραγε πάντα έτσι ήταν; Και ποια είναι τα κρίσιμα της σημερινής ζωής;). Ταυτίσεις και πρότυπα χωρίς ανάλογο βάθος, περισσότερο ως αισθητική και επιφανειακή καταγραφή. Λογικό, ίσως, για μια τόσο μεταβατική εποχή. Κριτήρια και ταξινομήσεις ρευστοποιούνται. Μπορεί να είναι και για καλό. Να γλυτώσουμε από διαφόρων λογής φετιχισμούς. Πάντως, σήμερα, πέρα από τη μοναδικότητα του καθενός, εγκωμιάζονται και οι κάθε λογής «φυλές». Για καθεμία υπάρχει και ο κατάλληλος χειρισμός. Μάλλον πάνω σε άλλα, νέα θεμέλια, πρέπει να σχεδιάσουμε την κοινή μας μοίρα.


Χαραμίζεται η νεότητα;