29 April, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 8)

SURVIVOR ή αλλιώς, ελληνιστί, ο ΕΠΙΖΩΝ. Ποιος επιζεί; Αυτός που θα βγάλει όλους τους άλλους εκτός. Αυτός που αφού πρώτα το παίξει «ομαδικά», σχεδιάζοντας παράλληλα τον προσωπικό του σχεδιασμό, θα καταφέρει να μείνει μόνος και αφού εξολοθρεύσει τους «φίλους και συντρόφους» του στον «αγώνα» θα επιζήσει και θα πάρει το έπαθλο. Μπόλικο χρήμα και κάμποση δημοσιότητα.

Ποιοι παλεύουν; Μα φυσικά οι «διάσημοι», η αφρόκρεμα του αθλητισμού, της μουσικής, του θεάματος, η …σύγχρονη και cool διανόηση -τρομάρα τους- που κάνει ….γιόγκα για να ξεχάσει τη «πείνα» της. Οι υπεράνω με τα καλογυμνασμένα κορμιά που μέχρι στιγμής καταφέρνουν να νικούν γιατί είναι οι καλύτεροι, οι πετυχημένοι, που και οι …κάμερες ακόμη τους προτιμούν, που καταφέρνουν να επιβιώνουν σ’ ένα νησί «μόνοι» τους σε βάρος των άλλων και να έχουν ένα πιάτο φαΐ τη μέρα. Κοροϊδεύοντας και απαξιώνοντας τους άλλους.

Ποιοι είναι οι άλλοι; Οι «μαχητές», η πλέμπα! Οι …καθημερινοί και αγύμναστοι! Αυτοί που βλέπουν τους διάσημους και δεν μπορούν να τους φτάσουν. Που είναι μίζεροι, ζηλιάρηδες, διχασμένοι, εγωιστές, που τσακώνονται μεταξύ τους, που σκάβουν ο ένας το λάκκο του άλλου. «Μαχητές» όχι για να επιβιώσουν αλλά για να γίνουν σα τους άλλους. Να γίνουν και αυτοί «ομαδικοί» ώστε να στερήσουν το φαΐ από τους άλλους που το έχουν κάθε μέρα. Όχι πάντως για να έχουν φαΐ όλοι!

Και όλα αυτά μπροστά στις κάμερες. «Μόνοι» τους καμιά 25αριά άνθρωποι, με απολαβές απ’ ότι λέγεται -και δε διαψεύδεται- καθόλου ευκαταφρόνητες (ιδιαίτερα για την ελίτ των διάσημων), στηριζόμενοι σ’ ένα πλήθος από τεχνικούς, μάγειρες, υπηρέτες και γιατρούς, παριστάνουν ότι δυσκολεύονται, ότι πεινάνε, ότι αγωνίζονται για την επιβίωση, ότι μάχονται. Σ’ ένα νησί της Καραϊβικής! (Άραγε θα πάνε παραδίπλα, εκεί στην Αϊτή για παράδειγμα για να δουν τι σημαίνει πραγματική μάχη για την επιβίωση;)

Προκλητικά απέναντι σε αυτούς που δίνουν την αληθινή μάχη επιβίωσης στην καθημερινότητά τους. Άραγε γιατί όχι Survivor στους δρόμους της Αθήνας; Γιατί όχι στη Συρία ή στα νησιά του Αιγαίου; Γιατί όχι σε μια βάρκα που τη κυνηγάνε μπάτσοι της FRONTEX; Εκεί που δίνονται οι πραγματικές μάχες για την επιβίωση; Τι λέμε τώρα, ε;

Πίσω από μερικά αθώα παιχνίδια στη πραγματικότητα αυτό που προβάλλεται είναι ο κανιβαλισμός. Ομαδικός και ατομικός. Πρώτα θα επιβιώσουν οι καλύτεροι, οι «ανώτεροι», οι «δυνατοί» κάθε ομάδας (μόνιμη φράση που ακούγεται: «ο καλύτερος θα κερδίσει»), και μετά αφού εξολοθρευθούν οι «κατώτεροι» και «αδύναμοι» θα …ενωθούν οι ομάδες θα φαγωθούν και οι «ανώτεροι» μεταξύ τους ώστε να επιζήσει ο «ανώτατος» όλων. Με τη βοήθεια του Θεού πάντα και δε πα να ‘χουν πεθάνει της πείνας όλοι οι άλλοι!

Η «ομάδα» είναι απλά το προκάλυμμα, είναι το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσει κάποιος για να αναρριχηθεί. Τα ιδανικά της κοινωνίας των αστών σε όλους τους το μεγαλείο. Το καπιταλιστικό όνειρο όπου «όλοι» έχουν την ευκαιρία να επιβιώσουν, να αναρριχηθούν, να ξεχωρίσουν και να πλουτίσουν, να πετύχουν με λίγα λόγια, αρκεί να μη διστάζουν μπροστά σε τίποτα. Είτε «διάσημοι» είναι είτε «μαχητές». Αρκεί το συλλογικό να υποτάσσεται στο ατομικό και στη καλύτερη περίπτωση να χρησιμοποιείται μέχρι να επιτευχθεί ο ατομικός σκοπός που αγιάζει όλα τα μέσα.

Τα «συμβούλια» όπου συζητιούνται τα πάντα, όπου αποφασίζουν δήθεν ελεύθερα όλοι μαζί, χρησιμοποιούνται όχι για να λυθούν τα προβλήματα συλλογικά ώστε να επιβιώσουν όλοι αλλά για να ξεχωρίσουν οι καλοί από τους κακούς, οι δυνατοί από τους αδύναμους, η ελίτ από τη μπλέμπα, για να πεταχτούν οι δεύτεροι έξω από τους πρώτους, για να είναι συνένοχοι όλοι μαζί, γιατί έχουν ευθύνη όλοι για το που βρίσκονται για το ποιοι θα επιζήσουν και ποιοι όχι. Μάλλον όχι για να αποφασίσουν αλλά για να προτείνουν ψηφίζοντας ποιους θα πετάξουν απ’ έξω οι τηλεθεατές της σύγχρονης αρένας, ψηφίζοντας και αυτοί, έτσι για να είναι συνένοχοι -συγγνώμη συμμέτοχοι- στην εξαφάνιση των αδύναμων κι άλλοι. Για να λένε «μαζί τους φάγαμε»! Και πάντα με το χαμόγελο!

Πολλά τα μηνύματα του Survivor. Ένα όμως το βασικό. Η «πείνα σου η χόρτασή μου» ή αλλιώς «ο θάνατός σου η ζωή μου». Πάνω σε αυτό χτίζεται το «παιχνίδι». Πάνω στην αποδοχή αυτού του παιχνιδιού στηρίζεται ο ιμπεριαλισμός, ο καπιταλισμός, η εκμετάλλευση. Η ζωή τους και ο θάνατός μας.



Survivor. Η πείνα σου, η χόρταση μου

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Υπάρχει μια γνωστή τάση σχετικής απαξίωσης των παγκόσμιων ημερών εορτασμού, από δύο, κυρίως, σκοπιές: είτε αναδεικνύοντας την υποκρισία της υπόμνησης ενός γεγονότος, μιας κοινωνικής ομάδας, ενός ζητήματος για μια μόλις μέρα το χρόνο,
είτε υπογραμμίζοντας ότι αυτές οι παγκόσμιες μέρες τείνουν να ουδετεροποιούν το εκάστοτε ζήτημα, απογυμνώνοντας το από το περιεχόμενό του και εντάσσοντας το σε μια κυρίαρχη, συχνά συστημική, αφήγηση.

Όσο υπαρκτές όψεις κι αν έχουν οι κριτικές αυτές, παραγνωρίζουν μια αρκετά βασική παραδοχή: ότι, όπως και για κάθε ζήτημα, η νοηματοδότηση είναι κάθε φορά, διαρκές διακύβευμα, που εξαρτάται από την ίδια την ταξική πάλη και την ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων – πολύ περισσότερο, για ημέρες όπως η 8η Μάρτη, που έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Μέρα των Γυναικών, κι έχει τις ρίζες της ακριβώς στους αγώνες των γυναικών για ισότητα και χειραφέτηση. Είναι λοιπόν στοίχημα να αποτελεί όχι απλά μέρα εορτασμού, αλλά μέρα μάχης και αγώνα, ανάπτυξης της πολιτικής συζήτησης για ζητήματα που, δυστυχώς, συζητάμε πολύ λιγότερο απ’ όσο θα’ πρεπε, μέρα μνήμης και κινητοποίησης.


Οι μουσικές με αναφορά στο φεμινιστικό κίνημα είναι πολλές και διαφορετικές. Ένα πολύ ωραίο mixtape μπορεί να βρεθεί από το Μιχάλη Παπαμακάριο στο periodiko.gr εδώ . Και εδώ, δέκα τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά για τη μέρα της γυναίκας, έτσι, επειδή μας αρέσει πολύ.

Fight like a girl!

Η 8η Μάρτη θεωρείται ότι καθιερώθηκε ως παγκόσμια μέρα των γυναικών, ως αναφορά στην 8η Μάρτη του 1857, όταν οι γυναίκες εργαζόμενες στα εργοστάσια υφαντουργίας και ιματισμού στη Νέα Υόρκη, διεξήγαγαν την πρώτη καταγεγραμμένη στην ιστορία απεργία γυναικών εργαζομένων. Τα κεντρικά αιτήματα τους αφορούσαν τη μείωση των ορών εργασίας, ίσα μεροκάματα με τους άντρες και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, ενώ η διαδήλωση καταστάλθηκε βίαια από την αστυνομία. Στην πραγματικότητα ωστόσο, πέρα από τη συγκεκριμένη σημαντική στιγμή, σε όλη την περίοδο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα και ως τις αρχές του 20ου, οι γυναικείες κινητοποιήσεις είναι πολλές, πολύμορφες και μαχητικές, και καταστέλλονται συνήθως με βία σ.1.

Η επίσημη καθιέρωση της 8ης Μάρτη ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας προτάθηκε και έγινε δεκτή από τη Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν το 1910, στη Β’ Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών στην Κοπεγχάγη. Η ημέρα τιμάται για πρώτη φορά στη Ρωσία το 1917: το ξέσπασμα της επανάστασης του Φλεβάρη σηματοδοτείται από την απεργία των γυναικών της Πετρούπολης στις βιοτεχνίες της κλωστοϋφαντουργίας, διεκδικώντας “ψωμί και ειρήνη”. Η ΕΣΣΔ την καθιερώνει ως μέρα μνήμης και αγώνα αμέσως μετά την επανάσταση του 1917, μετά από εισήγηση του Λένιν και της Αλεξάνδρας Κολοντάι. Στο “δυτικό κόσμο” αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένη Έθνη μόλις το 1977, υπό την πίεση του κύματος φεμινιστικών αγώνων της περιόδου. Στην Ελλάδα η μέρα τιμάται για πρώτη φορά από το ΚΚΕ το 1924, ενώ η παράδοση γυναικείων αγώνων και κινητοποιήσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική, όσο κι αν παραμένει ανεπαρκώς γνωστή. Περίοδος-σταθμός υπήρξε ο μεσοπόλεμος, που σημαδεύτηκε από γυναικείους-εργατικούς αγώνες με σημαντικές νίκες, που αργότερα ανασχέθηκαν από το καθεστώς Μεταξά. Κομβικά βήματα για τη θέση της γυναίκας και τη γυναικεία χειραφέτηση έγιναν κατά τη διάρκεια της Αντίστασης και του εμφυλίου πολέμου. Η πρώτη φορά που οι γυναίκες συμμετείχαν σε εθνικές εκλογές ήταν για το Εθνικό Συμβούλιο της ΠΕΕΑ (κυβέρνηση του Βουνού), το 1944, όπου εκλέγονται 5 βουλεύτριες. Το δε άρθρο 5 του ιστορικού Ψηφίσματος των Κορυσχάδων κατοχύρωνε, για πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία, «ισότητα πολιτικών και αστικών δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών», ενώ οι γυναίκες είχαν ενεργό ρόλο στην αντίσταση και τον εμφύλιο. Η ήττα των δυνάμεων του ΕΑΜ και του ΔΣΕ επέφερε μια σημαντική αναστροφή των κατακτήσεων υπέρ των γυναικών, ενώ οι αγωνίστριες που συμμετείχαν δολοφονήθηκαν, φυλακίστηκαν, κακοποιήθηκαν σεξουαλικά, ενώ στιγματίστηκαν με πολλούς τρόπους (δημόσιοι διασυρμοί, κουρέματα μαλλιών, εξευτελισμοί). Οι επιθέσεις αυτές δεν αποτελούσαν απλώς αντίποινα, αλλά στόχευαν συγκεκριμένα στην ανάσχεση των προοδευτικών κατακτήσεων που είχε επιφέρει το κομμουνιστικό κίνημα, με αποτέλεσμα να γίνουν σημαντικές οπισθοχωρήσεις σε κοινωνικό επίπεδο σε ό,τι αφορά το ρόλο της γυναίκας.

Το επόμενο κύμα φεμινισμού αναπτύχθηκε στην Ελλάδα κατά τη μεταπολίτευση, απηχώντας την επίδραση των ριζοσπαστικών κινημάτων του τέλους του 1960 σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στη βάση των δυνατοτήτων εκδημοκρατισμού μετά την πτώση της δικτατορίας. Οι αγώνες αυτοί, με πιο φιλελεύθερη οπτική, οδήγησαν στην κατοχύρωση σημαντικών αστικών δικαιωμάτων (πολιτικός γάμος, δικαίωμα στο διαζύγιο, διατήρησης επωνύμου, έκτρωσης, ισότητα στην εργασία, ποινικοποίηση του βιασμού), ενώ ταυτόχρονα σημαδεύτηκαν από μαζικές κινητοποιήσεις, αλλά και την ανάπτυξη πιο ριζοσπαστικών, αν και μάλλον μειοψηφικών, ρευμάτων στο εσωτερικό τους. Κατά τη δεκαετία του ’80 λειτούργησαν πολλές αυτόνομες φεμινιστικές συλλογικότητες, αλλά και γυναικείες ομάδες σε συνδικάτα, κόμματα κλπ., ενώ εκδίδονταν πολλά σχετικά περιοδικά. Ωστόσο, την περίοδο αυτή άνθισε, και εξαιτίας της επικράτησης του ΠΑΣΟΚ στο πολιτικό σκηνικό, μια πιο θεσμική εκδοχή του φεμινισμού, η οποία συνέβαλλε σε μια σχετική υποτίμηση ή και απαξίωση του θέματος από μεγάλο μέρος της αριστεράς.




Το καρναβάλι τραγουδάει η χορωδία των γυναικείων φυλακών Αβέρωφ (1948-1952). Μετά το 1945 και ως το 1971 οι γυναικείες φυλακές Αβέρωφ χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά για πολιτικές κρατούμενες, κομμουνίστριες, αντάρτισσες, αγωνίστριες, αντιστασιακές, και τα παιδιά τους. Στον ίδιο χώρο γίνονταν οι εκτελέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του εμφυλίου.

Ούτε άγιες ούτε πουτάνες. Μόνο γυναίκες σ.2

Το γυναικείο κίνημα έχει λοιπόν μια μαχητική ιστορική παράδοση. Στην Αριστερά ωστόσο επικρατεί μια σχετική αμηχανία στον τρόπο που αντιλαμβάνεται το γυναικείο και το έμφυλο ζήτημα. Η αμηχανία αυτή έχει διάφορες αιτίες. Σχετίζεται, καταρχήν, με μια ευρύτερη επικράτηση συντηρητικών αξιών παραδοσιακά στην ελληνική κοινωνία, την αναπαραγωγή αντιδραστικών αντιλήψεων και στερεοτύπων για τους “ρόλους” των φύλων, και την αποδοχή των καταμερισμών αυτών ως “φυσικών/βιολογικών”. Έτσι, η σεξουαλική χειραφέτηση θεωρείται συχνά μέχρι και ζήτημα-ταμπού, ενώ οι γυναικείες συμπεριφορές βρίσκονται διαρκώς κάτω από μικροσκόπιο και στιγματίζονται αν αποκλίνουν από φαντασιακά (και ταυτοχρόνως, εξόχως υλικά) στερεοτυπικά πρότυπα σ.3. Πολύ γυμνή, πολύ ντυμένη, πολύ τσούλα, αγάμητη, θεούσα, υστερική, υπερβολικά θηλυκή, υπερβολικά ανδροπρεπής, προκλητική, θείτσα, άσχημη, ανασφαλής, και η λίστα εκτείνεται στο άπειρο, καλώντας τις γυναίκες σε έναν αγώνα δρόμου που φυσικά ούτε έχει τέλος ούτε μπορεί να εκπληρωθεί: οδηγεί απλά στην αδυναμία αποδοχής του εαυτού και τον αγώνα διαρκούς ανακαθορισμού μιας ταυτότητας με βάση πρότυπα που είναι ολοκληρωτικά, ισοπεδωτικά, και φυσικά, πολύ μικρή σχέση έχουν με την πραγματική ερωτική και σεξουαλική επιθυμία. Φυσικά, αντίστοιχα είναι τα στερεότυπα σε ότι αφορά την πρόσληψη των ερωτικών σχέσεων, όπου επικρατεί η εμμονική και καθολική προβολή του ετεροκανονικού “ζευγαριού” και οικογένειας ως ο μόνος δυνατός ορίζοντας ζωής για τον καθένα και την καθεμία. Παράλληλα, κι ενώ ένα από τα κεντρικά συνθήματα των φεμινιστικών και lgbtq κινημάτων είναι ότι “το προσωπικό είναι πολιτικό”, εδώ το “προσωπικό” εξορίζεται από την πολιτική συζήτηση, και συχνά προκαλεί δυσφορία, απαξίωση ή σάστισμα.

Επιπλέον, η υποτίμηση του γυναικείου ζητήματος, των αντιθέσεων φύλου και των μαχητικών μορφών κινημάτων που σχετίζονται με αυτές, σχετίζεται με την επικράτηση μιας οικονομίστικης παράδοσης στην Αριστερά που τείνει να υπάγει άμεσα και ευθύγραμμα κάθε ζήτημα στην κυρίαρχη αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας. Οι συζητήσεις περί φύλου στιγματίζονται συχνά μέχρι και ως “μικροαστικές παρεκκλίσεις”, ενώ υποτιμάται η σχετική αυτοτέλεια των αντιθέσεων αυτών και των κινημάτων που αναπτύσσονται στη βάση τους. Υπονομεύεται έτσι η δυνατότητα συγκρότησης μιας μαχητικής συμμαχίας όλων αυτών των κινημάτων σε ένα κοινωνικοπολιτικό μέτωπο χειραφέτησης, με σεβασμό στην αυτοτέλεια και τη διαφορετικότητα τους, στη βάση της λενινιστικής “ενότητας στη διαφορά” σ.4). Η απαξίωση αυτή συνεπάγεται την αναπαραγωγή και την ένταση της καταπίεσης κοινωνικών ομάδων στη βάση των διακρίσεων φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού. Όσο σαφές είναι ότι η σεξουαλική χειραφέτηση και απελευθέρωση δεν μπορεί να νοηθεί ή να επιτευχθεί καθολικά ανεξάρτητα από την κοινωνική χειραφέτηση και απελευθέρωση, άλλο τόσο είναι προφανές ότι απαιτείται μια διαλεκτική πρόσληψη του ζητήματος, θεμελιώνοντας το συγκεκριμένα πάνω στις πραγματικές όψεις της καθημερινής ζωής και εκμετάλλευσης.

Οι όψεις αυτές είναι ακόμα πιο προφανείς σήμερα, που, στο έδαφος της κρίσης, οξύνονται οι αντιθέσεις και η εκμετάλλευση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, κατεξοχήν των γυναικών. Τα στοιχεία είναι καταιγιστικά σε ότι αφορά τη γυναικεία εργασία και ανεργία, την καταστρατήγηση δικαιωμάτων, τις συνθήκες εργασίας, τη μετακύλιση του κόστους αναγκαίων αναπαραγωγικών λειτουργιών στις γυναίκες, τις επιπτώσεις από τις ιδιωτικοποιήσεις και την αναίρεση κοινωνικών παροχών καθώς και την αναίρεση μέτρων ισότητας μεταξύ των φύλων. Ακόμα, σε ότι αφορά την έμφυλη βία, το τράφικινγκ, την ένταση των σεξιστικών και ομοφοβικών πρακτικών και συμπεριφορών – πρακτικές που αποτελούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, καθημερινές παραστάσεις στις ζωές μας. Το δε προσφυγικό ζήτημα, και η επέκταση των δικτύων εμπορίας ανθρώπων, κατεξοχήν γυναικών και παιδιών, επανατοποθετεί με νέους και οξυμένους όρους το γυναικείο ζήτημα στο επίκεντρο. Ωστόσο, η σημερινή κατάσταση παροξύνει αλλά δε γεννά την έμφυλη ανισότητα. Όπως υπογράμμιζε η γνωστή φεμινίστρια φιλόσοφος Σίλβια Φεντερίτσι σ.5 “ο καπιταλισμός, ως κοινωνικό-οικονομικό σύστημα, είναι αναγκαστικά προσηλωμένος στο ρατσισμό και το σεξισμό. Γιατί ο καπιταλισμός πρέπει να δικαιολογήσει και να προκαλέσει σύγχυση ως προς τις αντιφάσεις που ενσωματώνουν οι κοινωνικές του σχέσεις – την υπόσχεση της ελευθερίας έναντι της πραγματικότητας του εκτεταμένου καταναγκασμού, και την υπόσχεση της ευημερίας έναντι της πραγματικότητας της εκτεταμένης ένδειας – υποτιμώντας τη «φύση» αυτών που εκμεταλλεύεται: γυναίκες, αποικιακά υποκείμενα, απόγονοι Αφρικανών σκλάβων, μετανάστες που εκτοπίστηκαν από την παγκοσμιοποίηση.”



Ο ύμνος του γαλλικού MLF (Κίνημα για την Απελευθέρωση των Γυναικών), από την La Compagnie Jolie Môme.

Στα σκοτεινά σε ρίξανε, μα εσύ γυμνή χορεύεις σ.6

Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν αρκεί να μείνουμε στη στείρα αναπαραγωγή στατιστικών στοιχείων για να θεμελιώσουμε την ανάγκη συζήτησης γύρω από το έμφυλο ζήτημα σ.7. Ο όλος διάλογος οφείλει να επανακαθοριστεί, ορίζοντας ιεραρχήσεις και ελλείμματα, και εμβαθύνοντας σε όλες τις όψεις του ζητήματος. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο με τον οποίο μνημονεύουμε την 8η Μάρτη. Συχνά κυριαρχούν, ιδιαίτερα στη διαμεσολαβημένη έκφραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι εύκολες ατάκες ή ο στείρος διαχωρισμός μεταξύ γυναικών “συνειδητοποιημένων ή μη, επαναστατριών ή μη”. Επαναφέρουμε έτσι την πολιτική στα μέτρα μας, και ξεχνιούνται εκείνες οι γυναίκες – η συντριπτική πλειοψηφία – που καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίζουν με δύναμη, κουράγιο και σθένος πάνω από τις δυνάμεις τους, μια καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο δύσκολη: να σφίγγουν τα δόντια και να σκύβουν το κεφάλι, να διαλύουν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους μέσα στον αγώνα δρόμου τους, να φυλακίζονται στους φόβους τους και να αδυνατούν να βρουν δρόμους διαφυγής, ατομικούς και συλλογικούς. “Ζούμε άχαρες μικρές ζωές · ποια τα μάγια θα μας σβήσει · μες τα σπίτια ζούμε σιωπηλές · ποια τον φόβο θα νικήσει”, τραγουδούσε η Νένα Βενετσάνου στη Λίλιθ της.

Η εμβάθυνση αυτού του διαλόγου είναι λοιπόν εξαιρετικά σημαντική και θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να προσβλέπει στο να δώσει τη δυνατότητα να μιλήσουν και να ακουστούν τα ίδια τα υποκείμενα της καταπίεσης, οι γυναίκες και τα άτομα που υφίστανται διακρίσεις στη βάση σεξουαλικού προσανατολισμού. Να δημιουργηθούν νέοι, κοινοί χώροι διαλόγου και δράσης. Και να προβληματιστούμε όλες και όλοι για τη σχετική ευκολία με την οποία επιλέγουμε συχνά να μιλήσουμε υπερβολικά και με ευκολίες, ή πολύ λίγο, (από αμηχανία ή αδιαφορία, “συνειδητά” ή “ασυνείδητα”), για το έμφυλο ζήτημα. Να προβληματιστούμε για την, άμεση ή έμμεση, απαξίωση των υποκειμένων που πραγματικά υφίστανται την καταπίεση, των λόγων, των πράξεων και των συναισθημάτων τους. Για τους πολλαπλούς τρόπους και όλες εκείνες τις μικρές συμπεριφορές που αναπαράγουν το σεξισμό στην καθημερινή μας ζωή, κοινωνική και πολιτική. Για την ενσωμάτωση και υιοθέτηση σεξιστικών προτύπων σε όλες και όλους μας, αλλά και για τη δυνατότητα μικρών κάθε φορά, αλλά σημαντικών, βημάτων για την απελευθέρωση και τη χειραφέτηση μας.

Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τη συλλογική μας Λίλιθ, τη νυχτερινή δαίμονα που επέλεξε να φύγει από τον Κήπο της Εδέμ αρνούμενη να καθυποταχτεί στον Αδάμ και να θυσιάσει την ελεύθερη βούλησή της (και αντικαταστάθηκε έτσι από την υποτακτική Εύα), την αρχόντισσα του σκότους που σε σύγκρουση με τα συντηρητικά και στερεοτυπικά πρότυπα, θα σβήσει τα μάγια και θα ελευθερωθούμε, βγαίνοντας έξω από τις “άχαρες μικρές ζωές μας”. Αυτή τη συλλογική μας Λίλιθ, που θα ενώσει όλες αυτές τις παράξενες κοπέλες, αυτές που ζουν, επιλέγουν, δε χωράνε σε καλούπια (σπάνε τα καλούπια), δεν αντέχουν (σ)τα καλούπια, αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα τους, αυτές που ερωτεύονται, δίνονται, πολεμάνε, αυτές που σηκώνουν κεφάλι, πέφτουν και ξανασηκώνονται (αλλά πονάνε όταν πέφτουν), εκτίθενται, απογοητεύονται, νιώθουν μόνες (δεν είναι μόνες), και συνεχίζουν, αυτές που κάνουν ό,τι θέλουν, που δεν ξέρουν τι θέλουν, που ψάχνουν όμως τι θέλουν, αυτές που δεν παραδίνονται, που δεν ακολουθούν τους εύκολους δρόμους, που κάνουν τα πρώτα βήματα -τα δύσκολα- για να ανοίξει ο δρόμος, αυτές που δε φοβούνται (αλλά και δε φοβούνται να φοβούνται), που είναι πεισματάρες, δεν εγκαταλείπουν, που καταλαβαίνουν, που δίνουν το χέρι, σφίγγουν το χέρι, χαϊδεύουν, κοιτάνε ίσια στα μάτια, αυτές που χορεύουν, τραγουδάνε και γελάνε δυνατά, που αγωνίζονται για τη ζωή και την ελευθερία (και πολλές φορές δίνουν τη ζωή τους), που αγαπάνε τη ζωή.

Αυτές τις παράξενες κοπέλες, που παράξενα γιορτάζουν, και που ζουν σήμερα, κι από πάντα, στο διπλανό σπίτι ή σε μια άγνωστη γωνιά του κόσμου, και που σε αυτές οφείλεται εκείνη η σχισμή φωτός (που μεγαλώνει).


*Στη φωτογραφία: Γυναίκα, ούτε υποτακτική ούτε ευσεβής. Σ’ αγαπώ ελεύθερη, χαριτωμένη και τρελή.



Παράξενες κοπέλες, παράξενα γιορτάζουν

Το ντοκιμαντέρ Αναπτύσσοντας την Κοινωνική Οικονομία στην Καρδίτσα: Ένα Κοινωνικό Οικοσύστημα εξερευνά το ιστορικό πλαίσιο ανάπτυξης συνεταιρισμών στην περιοχή, τη σταδιακή απαξίωσή τους αλλά και την πρόσφατη ανάπτυξη ενός
οικοσυστήματος συνεταιρισμών και κοινωνικών επιχειρήσεων σήμερα. Συνδυάζει υλικό από συνεντεύξεις με μέλη εγχειρημάτων της κοινωνικής οικονομίας αλλά και μέλη της ευρύτερης ακαδημαϊκής κοινότητας και υποστηρικτικών δομών.

Το ντοκιμαντέρ εξερευνά το ιστορικό πλαίσιο ανάπτυξης συνεταιρισμών στην περιοχή, τη σταδιακή απαξίωσή τους αλλά και την πρόσφατη ανάπτυξη ενός οικοσυστήματος συνεταιρισμών και κοινωνικών επιχειρήσεων σήμερα. Μια εξερεύνηση στον Θεσσαλικό κάμπο όπου γεννήθηκε ο πρώτος συνεταιρισμός στον κόσμο, την ανάπτυξη και σταδιακή απαξίωση του συνεταιριστικού κινήματος, αλλά και την πρόσφατη μετεξέλιξη ενός οικοσυστήματος συνεταιρισμών και κοινωνικών επιχειρήσεων σήμερα. Βασισμένο στα λόγια των πρωταγωνιστών των εγχειρημάτων κοινωνικής οικονομίας, μελών της ευρύτερης ακαδημαϊκής κοινότητας και υποστηρικτικών δομών παρουσιάζει δράσεις για την οργάνωση καινοτόμων σχέσεων παραγωγής και διάθεσης με επίκεντρο την κοινωνία.
Το βίντεο διάρκειας 10 λεπτών είναι απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ Αναπτύσσοντας την Κοινωνική Οικονομία στην Καρδίτσα: Ένα Κοινωνικό Οικοσύστημα, συνολικής διάρκειας 34 λεπτών. Μια παραγωγή της Cinergies.coop, σε σκηνοθεσία Θωμά Γκίνη.

Πηγή

Απέναντι Όχθη

Αναπτύσσοντας την Κοινωνική Οικονομία στην Καρδίτσα: Ένα Κοινωνικό Οικοσύστημα (Video)

Το ντοκιμαντέρ Αναπτύσσοντας την Κοινωνική Οικονομία στην Καρδίτσα: Ένα Κοινωνικό Οικοσύστημα εξερευνά το ιστορικό πλαίσιο ανάπτυξης συνεταιρισμών στην περιοχή, τη σταδιακή απαξίωσή τους αλλά και την πρόσφατη ανάπτυξη ενός
οικοσυστήματος συνεταιρισμών και κοινωνικών επιχειρήσεων σήμερα. Συνδυάζει υλικό από συνεντεύξεις με μέλη εγχειρημάτων της κοινωνικής οικονομίας αλλά και μέλη της ευρύτερης ακαδημαϊκής κοινότητας και υποστηρικτικών δομών.

Το ντοκιμαντέρ εξερευνά το ιστορικό πλαίσιο ανάπτυξης συνεταιρισμών στην περιοχή, τη σταδιακή απαξίωσή τους αλλά και την πρόσφατη ανάπτυξη ενός οικοσυστήματος συνεταιρισμών και κοινωνικών επιχειρήσεων σήμερα. Μια εξερεύνηση στον Θεσσαλικό κάμπο όπου γεννήθηκε ο πρώτος συνεταιρισμός στον κόσμο, την ανάπτυξη και σταδιακή απαξίωση του συνεταιριστικού κινήματος, αλλά και την πρόσφατη μετεξέλιξη ενός οικοσυστήματος συνεταιρισμών και κοινωνικών επιχειρήσεων σήμερα. Βασισμένο στα λόγια των πρωταγωνιστών των εγχειρημάτων κοινωνικής οικονομίας, μελών της ευρύτερης ακαδημαϊκής κοινότητας και υποστηρικτικών δομών παρουσιάζει δράσεις για την οργάνωση καινοτόμων σχέσεων παραγωγής και διάθεσης με επίκεντρο την κοινωνία.
Το βίντεο διάρκειας 10 λεπτών είναι απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ Αναπτύσσοντας την Κοινωνική Οικονομία στην Καρδίτσα: Ένα Κοινωνικό Οικοσύστημα, συνολικής διάρκειας 34 λεπτών. Μια παραγωγή της Cinergies.coop, σε σκηνοθεσία Θωμά Γκίνη.

Πηγή

Απέναντι Όχθη

Αναπτύσσοντας την Κοινωνική Οικονομία στην Καρδίτσα: Ένα Κοινωνικό Οικοσύστημα (Video)

151 οργανισμοί, μεταξύ αυτών και το Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece υπέγραψαν δήλωση με την οποία καλούν την «ΕΕ να προβεί σε μια ριζική μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής/ ΚΑΠ και των συναφών πολιτικών». Οι ΦτΦ/NFGR θα καταθέσουν τη
δήλωση της ΚτΠ στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στις 7 Μαρτίου 2017 στο πλαίσιο της διαβούλευσης που είναι ανοικτή μέχρι 2 Μαΐου 2017 ΕΔΩ]

Δήλωση της Κοινωνίας των Πολιτών για τη Μεταρρύθμιση των Ευρωπαϊκών Πολιτικών για τη Γεωργία
ΚΑΛΗ ΤΡΟΦΗ, ΚΑΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑ – ΤΩΡΑ

Εμείς, οι υπογράφοντες (151) οργανισμοί, θεωρούμε ότι το Ευρωπαϊκό σύστημα τροφίμων και γεωργίας δεν λειτουργεί. Πιστεύουμε ότι προωθεί τα συμφέροντα λίγων σε βάρος της πλειονότητας των ανθρώπων, των αγροτών και του πλανήτη.

Το σύστημα τροφίμων και γεωργίας της Ευρώπης συμβάλλει άμεσα στην σπάταλη χρήση των περιορισμένων παγκόσμιων πόρων και βλάπτει το περιβάλλον, επιδεινώνοντας την κλιματική αλλαγή, τις απώλειες της βιοποικιλότητας, την εξάντληση των αλιευμάτων, την αποψίλωση των δασών, τη διάβρωση του εδάφους, τη λειψυδρία, καθώς και τη ρύπανση του νερού και της ατμόσφαιρας. Η προώθηση της βιομηχανικού τύπου γεωργίας – η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές και συνεισφέρει σημαντικά στην αντιμικροβιακή αντοχή – γίνεται σε βάρος του βιώσιμου εισοδήματος των γεωργών και των θέσεων εργασίας στις αγροτικές περιοχές της Ευρώπης, και σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αξιοπρεπούς εργασίας και του βιοπορισμού των αναπτυσσόμενων χωρών. Οι αγρότες έρχονται αντιμέτωποι με μια προβληματική επιλογή μεταξύ της χρεοκοπίας και της περαιτέρω εντατικοποίησης. Οι αγρότες που προβαίνουν σε αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις όπως η βιολογική και αγρο-οικολογική γεωργία παραμένουν στο περιθώριο για χάρη των συνηθισμένων διαδικασιών. Την ίδια στιγμή, τα υψηλά επίπεδα υποσιτισμού, η ραγδαία αύξηση της παχυσαρκίας και η ανθυγιεινή διατροφή είναι από τις κύριες αιτίες θανάτου και ασθενειών τόσο στην Ευρώπη όσο και σε όλο τον κόσμο.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ (ΚΑΠ) έχει συμβάλει σε αυτό το μη λειτουργικό σύστημα τροφίμων και γεωργίας μέσω της προώθησης των αγρο-βιομηχανικών μεθόδων καλλιέργειας και της αλυσίδας των παγκόσμιων εμπορευμάτων. Προκειμένου να ανταποκριθεί στους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) και στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, η ΕΕ πρέπει να προβεί σε μια ριζική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ και των συναφών πολιτικών. Υπάρχει άμεση ανάγκη για ένα σύστημα πιο δίκαιο, πιο βιώσιμο και πιο ανθεκτικό. Οι υπογράφοντες οργανισμοί καλούν για μια ριζική μεταμόρφωση του συστήματος των τροφίμων και της γεωργίας στην Ευρώπη, στη βάση των ακόλουθων αρχών:

– Δίκαιες και ποικιλόμορφες οικονομίες τροφίμων και γεωργίας: Εξασφάλιση ενός δίκαιου εισοδήματος και αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας για τους αγρότες και τους εργάτες στον αγροτικό τομέα. Διευκόλυνση στην πρόσβασης στις γεωργικές εκτάσεις για μια βιώσιμη γεωργία. Ενθάρρυνση των μικρών τροφοδοτικών αλυσίδων και των βιώσιμων πολιτικών για τις δημόσιες συμβάσεις. Χορήγηση δίκαιας πρόσβασης σε προϊόντα υψηλής ποιότητας για όλους τους καταναλωτές. Αποτροπή των αρνητικών επιπτώσεων στο δικαίωμα των ανθρώπων επί της τροφής και στον βιοπορισμό των μικρών καλλιεργητών στον παγκόσμιο Νότο.

– Υγιές περιβάλλον και ένα σύστημα τροφίμων και γεωργίας που σέβεται την καλή διαβίωση των ζώων: Εξασφάλιση του τέλους των επιζήμιων επιδοτήσεων. Επιβράβευση και κίνητρα για την επίτευξη θετικών περιβαλλοντικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων. Αποκατάσταση και πρόληψη περαιτέρω απώλειας της βιοποικιλότητας. Ενθάρρυνση της διατήρησης του περιβάλλοντος και ενεργή χρήση της γενετικής ποικιλότητας. Διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής απαλλαγμένης από συνθετικά χημικά φυτοφάρμακα και ανόργανα λιπάσματα που βλάπτουν το περιβάλλον. Πρόληψη και ελαχιστοποίηση της κατασπατάλησης των τροφίμων καθ’ όλη τη διαδρομή από την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση. Τερματισμός των εισαγωγών τροφίμων και ζωοτροφών που συνδέονται με την αποψίλωση των δασών. Διασφάλιση του σεβασμού για την καλή υγεία και διαβίωση των ζώων. Αντικατάσταση του ισχύοντος συστήματος βιομηχανικής κτηνοτροφίας με εναλλακτικές λύσεις εκτατικής κτηνοτροφίας όπου τα ζώα δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως εμπορεύματα και εξασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ ζώων και εδαφοϊκανότητας, ενώ αποθαρρύνεται η κατάχρηση των αντιβιοτικών. Δραστική μείωση των γεωργικών εκπομπών και διασφάλιση της μετάβασης προς ένα ανθεκτικό σύστημα τροφίμων και γεωργίας.

– Υποστήριξη της υγείας των πολιτών και της ευημερίας: Διασφάλιση υιοθέτησης μιας υγιεινής, θρεπτικής, εποχιακής, τοπικής, πολιτισμικά κατάλληλης και οικονομικά προσιτής δίαιτας από το σύστημα τροφίμων και γεωργίας. Ενθάρρυνση της μείωσης κατανάλωσης ζωικών προϊόντων. Ευαισθητοποίηση των πολιτών σχετικά με τις επιπτώσεις της κατανάλωσης στην υγεία τους, στους αγρότες, στα ζώα και στο περιβάλλον. Αποφυγή των αρνητικών επιπτώσεων των γεωργικών μεθόδων στην υγεία των αγροτών, των γεωργικών εργατών και των αγροτικών πληθυσμών.

– Ένα σύστημα τροφίμων δημοσίως υπόλογο με συμμετοχική διοίκηση, δύναμη στους πολίτες και δημοκρατία: Συμμετοχή των πολιτών σε διαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Αποφυγή της προνομιακής θέσης των εταιριών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ενδυνάμωση των τοπικών κοινοτήτων ώστε να έχουν ηγετικό ρόλο σε αυτή τη μεταρρύθμιση. Δεσμευόμαστε να πετύχουμε μια πραγματική μετάβαση μέσα από τη συνεργασία με τους αγρότες, τους πολίτες και τους φορείς χάραξης πολιτικών. Ως εκ τούτου, καλούμε τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τους πολιτικούς φορείς σε εθνικό επίπεδο να επανεξετάσουν το ρόλο και την κατεύθυνση των ευρωπαϊκών πολιτικών για τη γεωργία και να χρησιμοποιήσουν τις αρχές που παρουσιάζονται παραπάνω ως βάση για τη διαδικασία μεταρρύθμισης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2020.

*Το κείμενο αυτό έχει συνταχθεί από: European Coordination Via Campesina, International Federation of Organic Agriculture Movements, Greenpeace, Compassion in World Farming, European Public Health Alliance, FERN, Arche Noah, Eurogroup for Animals, Slow Food, Vier Pfoten

Την κοινή δήλωση προσυπογράφουν 151 οργανισμοί από χώρες της Ε.Ε. Από την Ελλάδα προσυπογράφουν οι παρακάτω 9 φορείς:


ANTIGONE – Information and Documentation Center on Racism, Ecology, Peace and Non Violence
Argos Animal Welfare Thessaloniki
Ecological Movement of Thessaloniki
Eptapsyhes-Nine Lives
Hellenic Ornithological Society/BirdLife Greece
NatureFriends Greece
No Border Workshop
PROSKALO
Single Ecological Metamorphosis and Mesogeion



Κοινή δήλωση της Κοινωνίας των Πολιτών για τη Μεταρρύθμιση των Ευρωπαϊκών Πολιτικών για τη Γεωργία (ΚΑΠ)

151 οργανισμοί, μεταξύ αυτών και το Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece υπέγραψαν δήλωση με την οποία καλούν την «ΕΕ να προβεί σε μια ριζική μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής/ ΚΑΠ και των συναφών πολιτικών». Οι ΦτΦ/NFGR θα καταθέσουν τη
δήλωση της ΚτΠ στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στις 7 Μαρτίου 2017 στο πλαίσιο της διαβούλευσης που είναι ανοικτή μέχρι 2 Μαΐου 2017 ΕΔΩ]

Δήλωση της Κοινωνίας των Πολιτών για τη Μεταρρύθμιση των Ευρωπαϊκών Πολιτικών για τη Γεωργία
ΚΑΛΗ ΤΡΟΦΗ, ΚΑΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑ – ΤΩΡΑ

Εμείς, οι υπογράφοντες (151) οργανισμοί, θεωρούμε ότι το Ευρωπαϊκό σύστημα τροφίμων και γεωργίας δεν λειτουργεί. Πιστεύουμε ότι προωθεί τα συμφέροντα λίγων σε βάρος της πλειονότητας των ανθρώπων, των αγροτών και του πλανήτη.

Το σύστημα τροφίμων και γεωργίας της Ευρώπης συμβάλλει άμεσα στην σπάταλη χρήση των περιορισμένων παγκόσμιων πόρων και βλάπτει το περιβάλλον, επιδεινώνοντας την κλιματική αλλαγή, τις απώλειες της βιοποικιλότητας, την εξάντληση των αλιευμάτων, την αποψίλωση των δασών, τη διάβρωση του εδάφους, τη λειψυδρία, καθώς και τη ρύπανση του νερού και της ατμόσφαιρας. Η προώθηση της βιομηχανικού τύπου γεωργίας – η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές και συνεισφέρει σημαντικά στην αντιμικροβιακή αντοχή – γίνεται σε βάρος του βιώσιμου εισοδήματος των γεωργών και των θέσεων εργασίας στις αγροτικές περιοχές της Ευρώπης, και σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αξιοπρεπούς εργασίας και του βιοπορισμού των αναπτυσσόμενων χωρών. Οι αγρότες έρχονται αντιμέτωποι με μια προβληματική επιλογή μεταξύ της χρεοκοπίας και της περαιτέρω εντατικοποίησης. Οι αγρότες που προβαίνουν σε αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις όπως η βιολογική και αγρο-οικολογική γεωργία παραμένουν στο περιθώριο για χάρη των συνηθισμένων διαδικασιών. Την ίδια στιγμή, τα υψηλά επίπεδα υποσιτισμού, η ραγδαία αύξηση της παχυσαρκίας και η ανθυγιεινή διατροφή είναι από τις κύριες αιτίες θανάτου και ασθενειών τόσο στην Ευρώπη όσο και σε όλο τον κόσμο.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ (ΚΑΠ) έχει συμβάλει σε αυτό το μη λειτουργικό σύστημα τροφίμων και γεωργίας μέσω της προώθησης των αγρο-βιομηχανικών μεθόδων καλλιέργειας και της αλυσίδας των παγκόσμιων εμπορευμάτων. Προκειμένου να ανταποκριθεί στους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) και στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, η ΕΕ πρέπει να προβεί σε μια ριζική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ και των συναφών πολιτικών. Υπάρχει άμεση ανάγκη για ένα σύστημα πιο δίκαιο, πιο βιώσιμο και πιο ανθεκτικό. Οι υπογράφοντες οργανισμοί καλούν για μια ριζική μεταμόρφωση του συστήματος των τροφίμων και της γεωργίας στην Ευρώπη, στη βάση των ακόλουθων αρχών:

– Δίκαιες και ποικιλόμορφες οικονομίες τροφίμων και γεωργίας: Εξασφάλιση ενός δίκαιου εισοδήματος και αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας για τους αγρότες και τους εργάτες στον αγροτικό τομέα. Διευκόλυνση στην πρόσβασης στις γεωργικές εκτάσεις για μια βιώσιμη γεωργία. Ενθάρρυνση των μικρών τροφοδοτικών αλυσίδων και των βιώσιμων πολιτικών για τις δημόσιες συμβάσεις. Χορήγηση δίκαιας πρόσβασης σε προϊόντα υψηλής ποιότητας για όλους τους καταναλωτές. Αποτροπή των αρνητικών επιπτώσεων στο δικαίωμα των ανθρώπων επί της τροφής και στον βιοπορισμό των μικρών καλλιεργητών στον παγκόσμιο Νότο.

– Υγιές περιβάλλον και ένα σύστημα τροφίμων και γεωργίας που σέβεται την καλή διαβίωση των ζώων: Εξασφάλιση του τέλους των επιζήμιων επιδοτήσεων. Επιβράβευση και κίνητρα για την επίτευξη θετικών περιβαλλοντικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων. Αποκατάσταση και πρόληψη περαιτέρω απώλειας της βιοποικιλότητας. Ενθάρρυνση της διατήρησης του περιβάλλοντος και ενεργή χρήση της γενετικής ποικιλότητας. Διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής απαλλαγμένης από συνθετικά χημικά φυτοφάρμακα και ανόργανα λιπάσματα που βλάπτουν το περιβάλλον. Πρόληψη και ελαχιστοποίηση της κατασπατάλησης των τροφίμων καθ’ όλη τη διαδρομή από την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση. Τερματισμός των εισαγωγών τροφίμων και ζωοτροφών που συνδέονται με την αποψίλωση των δασών. Διασφάλιση του σεβασμού για την καλή υγεία και διαβίωση των ζώων. Αντικατάσταση του ισχύοντος συστήματος βιομηχανικής κτηνοτροφίας με εναλλακτικές λύσεις εκτατικής κτηνοτροφίας όπου τα ζώα δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως εμπορεύματα και εξασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ ζώων και εδαφοϊκανότητας, ενώ αποθαρρύνεται η κατάχρηση των αντιβιοτικών. Δραστική μείωση των γεωργικών εκπομπών και διασφάλιση της μετάβασης προς ένα ανθεκτικό σύστημα τροφίμων και γεωργίας.

– Υποστήριξη της υγείας των πολιτών και της ευημερίας: Διασφάλιση υιοθέτησης μιας υγιεινής, θρεπτικής, εποχιακής, τοπικής, πολιτισμικά κατάλληλης και οικονομικά προσιτής δίαιτας από το σύστημα τροφίμων και γεωργίας. Ενθάρρυνση της μείωσης κατανάλωσης ζωικών προϊόντων. Ευαισθητοποίηση των πολιτών σχετικά με τις επιπτώσεις της κατανάλωσης στην υγεία τους, στους αγρότες, στα ζώα και στο περιβάλλον. Αποφυγή των αρνητικών επιπτώσεων των γεωργικών μεθόδων στην υγεία των αγροτών, των γεωργικών εργατών και των αγροτικών πληθυσμών.

– Ένα σύστημα τροφίμων δημοσίως υπόλογο με συμμετοχική διοίκηση, δύναμη στους πολίτες και δημοκρατία: Συμμετοχή των πολιτών σε διαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Αποφυγή της προνομιακής θέσης των εταιριών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ενδυνάμωση των τοπικών κοινοτήτων ώστε να έχουν ηγετικό ρόλο σε αυτή τη μεταρρύθμιση. Δεσμευόμαστε να πετύχουμε μια πραγματική μετάβαση μέσα από τη συνεργασία με τους αγρότες, τους πολίτες και τους φορείς χάραξης πολιτικών. Ως εκ τούτου, καλούμε τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τους πολιτικούς φορείς σε εθνικό επίπεδο να επανεξετάσουν το ρόλο και την κατεύθυνση των ευρωπαϊκών πολιτικών για τη γεωργία και να χρησιμοποιήσουν τις αρχές που παρουσιάζονται παραπάνω ως βάση για τη διαδικασία μεταρρύθμισης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2020.

*Το κείμενο αυτό έχει συνταχθεί από: European Coordination Via Campesina, International Federation of Organic Agriculture Movements, Greenpeace, Compassion in World Farming, European Public Health Alliance, FERN, Arche Noah, Eurogroup for Animals, Slow Food, Vier Pfoten

Την κοινή δήλωση προσυπογράφουν 151 οργανισμοί από χώρες της Ε.Ε. Από την Ελλάδα προσυπογράφουν οι παρακάτω 9 φορείς:


ANTIGONE – Information and Documentation Center on Racism, Ecology, Peace and Non Violence
Argos Animal Welfare Thessaloniki
Ecological Movement of Thessaloniki
Eptapsyhes-Nine Lives
Hellenic Ornithological Society/BirdLife Greece
NatureFriends Greece
No Border Workshop
PROSKALO
Single Ecological Metamorphosis and Mesogeion



Κοινή δήλωση της Κοινωνίας των Πολιτών για τη Μεταρρύθμιση των Ευρωπαϊκών Πολιτικών για τη Γεωργία (ΚΑΠ)

Γραμματοσειρά
Αντίθεση