22 October, 2018
Home / Περιβαλλον (Page 7)

Η σπορά με μείγμα σπόρων τυλιγμένων σε στρώμα από αργιλόχωμα μπορεί να δώσει, στο άμεσο μέλλον, τη λύση για την αναβλάστηση των βουνών και λόφων της χώρας. Μέθοδος που έχει καρπίσει στη μικρή κοινότητα Κρανιά Ελασσόνας.
Διάβρωση των εδαφών, πλημμύρες, κατολισθήσεις, ταπείνωση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, μείωση του οξυγόνου της ατμόσφαιρας, σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και μετατροπή εύφορων εκτάσεων σε ερήμους: Το βαρύ τίμημα του «δάσους που χάνεται».
Μια ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή που για τη χώρα μας τουλάχιστον μπορεί να αποτυπωθεί σε μερικά μόνο νούμερα. Μέσα σε 27 χρόνια ( 1962 – 1988 ) χάθηκαν 4.726.305 στρ. δάσους, το 16% δηλ. της δασικής μας έκτασης. Από την άλλη πλευρά η αναδάσωση προχωρά με εξαιρετικά χαμηλούς ρυθμούς σε σύγκριση με άλλες χώρες, 50 – 55. 00 στρ. το χρόνο, ενώ υπολογίζεται ότι για να μπορέσει να αποκατασταθεί σε μερικές δεκαετίες η οικολογική ισορροπία στην Ελλάδα, θα πρέπει να αναδασώνεται έκταση πάνω από 1,2 εκ. στρ. το χρόνο ( στοιχεία από τη μελέτη – πρόταση της ΠΕΤΔΔΥ). Στην αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού οικολογικού προβλήματος έρχεται να διατυπώσει μια πραγματικά ελπιδοφόρα πρόταση για την αναδάσωση των άγονων λόφων και βουνών της χώρας μας, ο κ. Παναγιώτης Μανίκης, γεωπόνος και γεωργός ο ίδιος, μεταφέροντας τη φιλοσοφία του Ιάπωνα δασκάλου του Masanobu Fukuoka, στο θέμα της αναβλάστησης ερήμων.(*) Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο να μιλήσει για το θέμα αυτό:

Όταν η σκέψη γίνεται πράξη
« Την άνοιξη του 1984 επέστρεψα στην Ελλάδα μετά από παραμονή τεσσάρων χρόνων στο εξωτερικό, όπου δούλεψα πρακτικά πάνω στη μέθοδο της φυσικής καλλιέργειας ( Ιαπωνία, Ιταλία, Βραζιλία και Ινδία). Την ίδια κιόλας χρονιά, στην προσπάθειά μου να βρω ένα κατάλληλο για να αγοράσω αγρόκτημα και να ασχοληθώ με τη φυσική καλλιέργεια, είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω και να δω ένα μεγάλο τμήμα της Ελλάδας. Η καρδιά μου γέμισε θλίψη στη θέα των γυμνών βουνών και λόφων της χώρας.

Έχοντας ζήσει έστω και για σύντομο χρονικό διάστημα στην Ιαπωνία και τη Βραζιλία και έχοντας δει πανέμορφα μέρη με οργιώδη βλάστηση και νερά, ένιωσα πόνο για το «κατάντημα» της χώρας μας, μιας χώρας που έχει ξεγυμνωθεί ουσιαστικά από πλευράς βλάστησης, ενώ το κλίμα της γίνεται ολοένα πιο ερημικό. Δεν μπορούσα παρά να γελώ πικρά όταν άκουγα φίλους και γνωστούς να ισχυρίζονται ότι η χώρα μας είναι η πιο όμορφη του κόσμου. Ταξιδεύοντας και βλέποντας τα γυμνά βουνά και τους λόφους της, φανταζόμουν ότι έσπερνα όλες αυτές τις εκτάσεις για να πρασινίσουν ξανά…
Για χρόνια όμως, παρά τη συνεχή επιδείνωση της κατάστασης με φωτιές που απειλούν να «αποτελειώσουν» και τα τελευταία εναπομείναντα δάση, η προσπάθεια για την αναβλάστηση των βουνών και των λόφων της Ελλάδας παρέμεινε μια απλή σκέψη. Μέχρι το Φλεβάρη αυτής της χρονιάς οπότε πήρα στα χέρια μου το τελευταίο βιβλίο του δασκάλου μου Masanobu Fukuoka με τίτλο: « Η επανάσταση του ενός άχυρου – Ανακεφαλαίωση». Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο αυτό, δε μπορεί παρά να συμμεριστεί την αγωνία αυτού του ανθρώπου στο να προσφέρει όσο το δυνατόν περισσότερα στην προσπάθειά του για την αναβλάστηση των ερήμων, στα λίγα χρόνια που του απομένουν. Το βιβλίο αυτό αποτέλεσε το σπινθήρα ώστε να ξεκινήσει και στη χώρα μας μια προσπάθεια για την αναβλάστηση των γυμνών λόφων και βουνών, με τη μέθοδο της σποράς στα «πεταχτά» μίγματος σπόρων, τυλιγμένων με στρώμα από αργιλόχωμα.

Η βροχή δεν πέφτει από τον ουρανό …
Πριν όμως περάσουμε στην τεχνική της μεθόδου αυτής, ο κ. Μανίκης κρίνει σκόπιμο να παραθέσει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Fukuoka: « Η φυσική καλλιέργεια», το οποίο και αποτελεί τον πυρήνα της φιλοσοφίας του στην υπόθεση της αναβλάστησης των ερήμων.

«Ενώ βρισκόμουν σε μια έρημο στην Αμερική, κατάλαβα ξαφνικά ότι η βροχή δεν πέφτει από τον ουρανό, πηγάζει από αυτό το ίδιο το έδαφος. Οι έρημοι δε σχηματίζονται επειδή δεν υπάρχει βροχή μάλλον η βροχή παύει να πέφτει επειδή έχει εξαφανιστεί η βλάστηση. Η κατασκευή ενός φράγματος στην έρημο είναι μια προσπάθεια να θεραπεύσουμε τα συμπτώματα της ασθένειας, αλλά δεν είναι η στρατηγική που θα αυξήσει τις βροχοπτώσεις. Πρώτα θα πρέπει να μάθουμε πώς να αποκαταστήσουμε τα παλιά δάση.
Δεν έχουμε όμως χρόνο να ξεκινήσουμε μια επιστημονική μελέτη για να καθορίσουμε γιατί οι έρημοι εξαπλώνονται κατά πρώτον. Ακόμη κι αν το προσπαθούσαμε, θα διαπιστώναμε πως όσο πίσω στο παρελθόν κι αν πάμε ψάχνοντας για αιτίες, από αυτές τις αιτίες προηγούνται άλλες αιτίες σε μια ατέλειωτη σειρά από συνυφασμένα γεγονότα και παράγοντες που ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητες κατανόησης. Ας υποθέσουμε ότι ο άνθρωπος μπορούσε με αυτό τον τρόπο να μάθει ποιο φυτό ήταν το πρώτο που πέθανε σε μια γη που μετατράπηκε σε έρημο. Και πάλι δε θα γνώριζε αρκετά για να αποφασίσει αν θα αρχίσει φυτεύοντας τον πρώτο τύπο βλάστησης που εξαφανίστηκε ή τον τελευταίο που επέζησε. Ο λόγος είναι απλός στη φύση δεν υπάρχει αιτία και αποτέλεσμα».

Σβόλοι από σπόρους για το πρασίνισμα της υπαίθρου
Τι εννοούμε όμως λέγοντας σπορά με μίγμα σπόρων τυλιγμένων με στρώμα από αργιλόχωμα και σε τι εξυπηρετεί μια τέτοια τεχνική; Στο ερώτημα αυτό ο κ. Μανίκης μας είπε: « Η κάλυψη με αργιλόχωμα προστατεύει τους σπόρους ώστε να μη φαγωθούν από πουλιά και τρωκτικά, ενώ η επιλογή της εποχής σποράς μέσα στην περίοδο των βροχών εξασφαλίζει στους σπόρους τις καλύτερες συνθήκες για να βλαστήσουν.
Γενικά είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν σπόροι από δασικά δέντρα, οπωροφόρα, φυτά χλωρής λίπανσης, λαχανικά και δημητριακά. Ειδικότερα σε περιπτώσεις, που η σπορά γίνεται σε πολύ άγονες και ερημικές περιοχές προκειμένου να δημιουργηθούν σταθεροί ελαφροί και σκληροί σβόλοι μπορεί να προστεθεί αφαλατωμένο νερό και κόλλα ή συνθετικές ρητίνες. Τέλος, γόνιμο χώμα δάσους ( εμπλουτισμός σε μικροοργανισμούς ) και σβησμένη άσβεστος δίνει στα φυτά καλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης σε πολύ φτωχά εδάφη. Ένα χρόνο μετά την σπορά, μερικά από τα φυτά θα έχουν επιζήσει δίνοντας μια ένδειξη για το τι ταιριάζει στη συγκεκριμένη γη και κλίμα. Σημειώνεται ότι στην περίπτωση μεγάλων εκτάσεων, η σπορά μπορεί να γίνει και με αεροπλάνα.

Μεγάλη ποικιλία σπόρων για καλύτερο αποτέλεσμα
Σπέρνοντας μια μεγάλη ποικιλία σπόρων, μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι κάποιοι θα βλαστήσουν όσο κακές και αν είναι οι συνθήκες. Αν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα καλυφθεί η επιφάνεια της γης με βλάστηση, θα επιτευχθεί μείωση της θερμοκρασίας. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο ρόλος των φυτών – πιλότων είναι να βοηθήσουν στη δημιουργία συνθηκών που θα επιτρέψουν και σε άλλα φυτά να βλαστήσουν.
Ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο σπέρνουμε ποικιλία φυτών και μικροοργανισμών είναι για να αφυπνίσουμε την κοιμώμενη ουσιαστικά γη. Η γη δεν επανέρχεται στη ζωή με το φύτεμα μόνο ωφέλιμων φυτών σε μια άγονη και γυμνή γη. Τα φυτά δεν αναπτύσσονται απομονωμένα. Για να αναπτυχθούν για παράδειγμα δένδρα και να φτάσουν σε ένα μεγάλο ύψος χρειάζεται αρκετό έδαφος για το αντίστοιχο ριζικό σύστημα. Ακόμη απαιτούνται χαμηλότερα δέντρα για να προστατεύσουν τη βάση των ψηλότερων, ενώ αναγκαία είναι επίσης η παρουσία κάτω από αυτά θαμνωδών και ποωδών φυτών, καθώς και μικροοργανισμών.

Ένα μεγάλο δέντρο είναι η αποκρυστάλλωση της συνεργασίας πολυάριθμων έμβιων. Όταν δημιουργηθεί ένα μεγάλο δάσος με ψηλή πυκνότητα βλάστησης τότε θα αρχίσει να πέφτει και η βροχή. Σύννεφα θα σχηματιστούν πάνω από το βουνό και θα υψωθούν πάνω από τις κοιλάδες. Οι πρωταρχικοί παράγοντες στο δάσος δεν είναι μόνο τα ψηλά δέντρα. Οι φτέρες, τα βρύα, τα πεσμένα φύλλα, όλα παίζουν το ρόλο τους».

Στο σημείο αυτό αξίζει να παραπέμψουμε στον Fukuoka: « Αντί να προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε νερό και να προκαλέσουμε βροχή χρησιμοποιώντας την ανθρώπινη γνώση, θα έπρεπε να πάψουμε να αγνοούμε το νου της φύσης. Τότε η γη θα καλυφθεί με φυσικό τρόπο με πλούσια πράσινη βλάστηση. Ο νους της φύσης είναι ο πυρήνας ή η καρδιά της φύσης. Αν δε γνωρίσουμε την καρδιά της φύσης, τη θεμελιώδη πηγή της δημιουργίας του σύμπαντος, τότε όσο κι αν παρατηρούμε την εξωτερική άποψη της φύσης, θα είναι αδύνατο στη φύση να αναλάβει».

Στην Κρανιά Ελασσόνας πέφτουν οι πρώτοι σπόροι ελπίδας…
Η σκέψη για αναδάσωση των άγονων βουνών και λόφων της χώρας μας έχει γίνει ήδη πράξη, έχοντας δώσει τους πράσινους καρπούς της σε μια μικρή ορεινή κοινότητα της χώρας μας, την Κρανιά Ελασσόνας. Πώς συστηματοποιήθηκε όμως μια τέτοια προσπάθεια;
« Το Μάρτιο, μέσω του γεωπόνου Γιώργου Τσαπράκα, ήρθαμε σε επαφή με τον πρόεδρο της κοινότητας Κρανιάς Ελασσόνας και μετά από συμβούλιο η κοινότητα αποφάσισε να μας παραχωρήσει έκταση 30 περίπου στρεμμάτων άγονης και πετρώδους γης – κατόπιν και δικής μας επιμονής να δοθεί παρόμοια έκταση – ώστε να γίνει εκεί το πρώτο πείραμα στην Ελλάδα για την αναβλάστηση άγονων εκτάσεων με τη μέθοδο Fukuoka.

Μαζί λοιπόν με το φίλο Βλάσση Χατζηπαναγιώτου αλλά και τα μέλη του Οικολογικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, ξεκινήσαμε να φτιάξουμε σβόλους από αργιλόχωμα, μέσα στους οποίους περικλείονται οι σπόροι. Από μια κεραμοποιία στη Θεσσαλονίκη αγοράσαμε αργιλόχωμα, αποτελούμενο βασικά από καολίνη. Επειδή η ποσότητα των σπόρων ήταν αρκετά μεγάλη( πάνω από 100 κιλά) για να κάνουμε τους σβόλους χρησιμοποιήσαμε μπετονιέρα από την οποία είχαν αφαιρεθεί τα εσωτερικά πτερύγια.(**)

Γενικά η μέθοδος παρασκευής των σβόλων είναι πολύ απλή. Βάζουμε μια ποσότητα σπόρων από διάφορα είδη έως 15 περίπου κιλά και, καθώς περιστρέφεται ο κάδος της μπετονιέρας ένα άτομο ρίχνει αργιλόχωμα σε σκόνη, ενώ ένα άλλο κατά αραιά διαστήματα ψεκάζει νέφος νερού με ατομιζέρ. Σε 1 ώρα περίπου έχουν σχηματισθεί σβόλοι με διάμετρο 0,5 – 1 εκ. Τους απλώνουμε και τους αφήνουμε να στεγνώσουν.

Μετά τη σπορά
Η σπορά έγινε στις 4 Απριλίου και χρησιμοποιήθηκε μίγμα σπόρων από 20 είδη: μηδική, τριφύλλι έρπον, βίκος, σινάπι, κριθάρι, χαμομήλι, ρίγανη, σπάρτο, τούγια, ροβίνια, κυπαρίσσι κ. ά. Μετά από 50 περίπου ημέρες πήγαμε στον τόπο όπου είχε γίνει η σπορά και με μεγάλη μας χαρά είδαμε ότι ολόκληρη η έκταση είχε καλυφθεί από φυτά. Το ποσοστό βλάστησης των σπόρων ήταν υψηλό. Οι σπόροι του κριθαριού και του βίκου, καθώς και του σιναπιού και του τριφυλλιού, σε μικρότερο όμως ποσοστό είχαν βλαστήσει και δεν φαινόταν να υπάρχουν γυμνά σημεία στο έδαφος. Μπροστά στα μάτια μας λοιπόν είχαμε τη ζωντανή απόδειξη ότι η μέθοδος της φυσικής καλλιέργειας η οποία βασίζεται στη μη γνώση, τη μη δράση και τα μη μέτρα, δίνει τη λύση στην προσπάθεια για την αναβλάστηση των γυμνών και άγονων περιοχών, καθώς και των ερήμων».

Οι αγρότες εμπροσθοφυλακή στην προσπάθεια
« Η σπορά στην περιοχή της Κρανιάς θα επαναληφθεί για δεύτερη και τρίτη χρονιά, ενώ για τον επόμενο χρόνο έχει προγραμματιστεί να γίνει αντίστοιχη σπορά και στην περιοχή της λίμνης Βεγορίτιδας» μας πληροφορεί ο κ. Μανίκης επισημαίνοντας παράλληλα:

« Για να πετύχει μια παρόμοια προσπάθεια και να καλυφθούν με πράσινο μανδύα τα βουνά και οι λόφοι της χώρας μας πρέπει να βοηθήσουμε όλοι. Πάνω απ’ όλα είναι οι γεωργοί εκείνοι που πρέπει να αποτελέσουν την εμπροσθοφυλακή σε αυτή την προσπάθεια. Αυτοί που μπορούν να δουν πόσο πολύτιμο είναι το νερό. Αυτοί που πιστεύουν ότι τα φράγματα και οι γεωτρήσεις δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα του νερού γνωρίζουν ότι παρόμοιες προσπάθειες δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να βάζουν το κάρο μπροστά από το άλογο».

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Fukuoka: « πρέπει να βλέπουμε πάντοτε το όλον. Αν αρκούμαστε να παρατηρούμε μόνο το χωράφι μας αδιαφορώντας για το υπόλοιπο περιβάλλον θα αποτύχουμε. Η γεωργία ξεκινά από την προστασία του δάσους, το οποίο αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα για να αποτρέψουμε τη διάβρωση των εδαφών, για να ξαναφέρουμε πίσω τις βροχές».

Η καταστροφή των δασών προχωρά με ξέφρενο ρυθμό, ενώ οι προσπάθειες αναδάσωσης με φύτευση δασικών δέντρων, όσο καλά οργανωμένες και αν είναι, δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα. Μερικές φορές μάλιστα η επιλογή φυτών ακατάλληλων για τις οικολογικές δυνατότητες μιας περιοχής μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα, όπως πτώση του υδατικού ορίζοντα, εξάντληση της γονιμότητας του εδάφους και έντονη αλλοίωση στη χλωρίδα και πανίδα της περιοχής. Τέλος, τα φυτευόμενα δενδρύλλια συχνά μαραίνονται και πεθαίνουν.

Η πιο γρήγορη, οικονομική και αποτελεσματική μέθοδος για την αναβλάστηση στη χώρα μας αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη είναι η σπορά με αεροπλάνο, μιας μεγάλης ποικιλίας σπόρων, που εμπεριέχονται σε σβόλους από αργιλόχωμα. Για να γίνει όμως αυτό πραγματικότητα, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ευαισθητοποίηση της πολιτείας αλλά και των ίδιων των πολιτών, καθώς ο καθένας μπορεί να γίνει συλλέκτης και σπορέας σπόρων.
Μια καλή σκέψη είναι η δημιουργία ενός φορέα που θα συγκεντρώνει τους σπόρους οι οποίοι θα στέλνονται από ερασιτέχνες συλλέκτες, βοτανολόγους, μελισσοκόμους, φυσιολάτρες, νοικοκυρές και γενικά από όλους όσους καταναλώνουν φρούτα και μπορούν να συγκεντρώσουν σπόρους από κάθε είδος. Μια τέτοια τράπεζα σπόρων θα μπορεί να τροφοδοτεί, ανά πάσα στιγμή, τις όποιες προσπάθειες αναβλάστησης στη χώρα μας.
Παράλληλα φυσιολατρικοί όμιλοι και ορειβατικοί σύλλογοι μπορούν να αναλάβουν πρωτοβουλία ώστε να διδαχτούν τα μέλη τους τον τρόπο παρασκευής των σβόλων σε καλάθια από μπαμπού, με τη χρησιμοποίηση αργιλοχώματος και νερού.

Προκειμένου όμως να πετύχει το έργο της αναδάσωσης στη χώρα μας, πάνω από όλα χρειάζεται να υιοθετηθεί η απλή και συγκριτικά αδάπανη αυτή μέθοδος από τη Διεύθυνση Δασών. Ας αντικατασταθούν οι δενδροφυτεύσεις με σπορές στα βουνά και τους λόφους. Ας γίνει η προσπάθεια για αναβλάστηση της άγονης γης η πρώτη προτεραιότητα. Ας γίνουμε οι σπορείς του σπόρου, ώστε τα παιδιά και τα εγγόνια μας να συνεχίσουν να ζουν σε αυτό τον όμορφο πλανήτη».

(*) Ο Masanobu Fukuoka, μικροβιολόγος – φυτοπαθολόγος, είναι ο εμπνευστής της μεθόδου της φυσικής καλλιέργειας, καλλιεργώντας στην πατρίδα του οπωροφόρα δέντρα, λαχανικά και σιτηρά χωρίς βοτάνισμα, όργωμα και κατεργασία του εδάφους. Τις γεωργικές μεθόδους του μεταφέρει και υλοποιεί στη χώρα μας ο κ. Μανίκης ο οποίος και μετέφρασε στα τα βιβλία του: « Η φυσική καλλιέργεια: Η θεωρία και η πρακτική της πράσινης επανάστασης» και « Η επανάσταση Θεού Φύσης και Ανθρώπου».

(**) Μπορούμε να παρασκευάσουμε τους σβόλους χρησιμοποιώντας καλάθι από μπαμπού, αργιλόχωμα και νερό, όταν βέβαια πρόκειται για μικρές ποσότητες.

Συνέντευξη του Κ. Παναγιώτη Μανίκη στην Άννα Ταμπούκου


Πηγή Τα βουνά μπορούν να ξαναπρασινίσουν

Κυκλοφόρησε από τον Εκδοτικό Οίκο Σ. Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ το βιβλίο του Στέφανου Σταμέλλου με τίτλο: «Από τον Παγασητικό έως τον Αμβρακικό, ένα οδοιπορικό στα πρώτα σύνορα της Ελλάδας». Το βιβλίο είναι ένα αφήγημα, μια βιωματική περιγραφή ενός οδοιπορικού έντεκα ημερών στα πρώτα σύνορα του σύγχρονου ελληνικού κράτους με τα πόδια, μια κατάθεση ψυχής και μια μαρτυρία, προϊόν της αγάπης για το βουνό και την περιπέτεια, όπως αναφέρει ο συγγραφέας.


Σκοπό έχει να αναδείξει, έστω με αυτό τον τρόπο, τον ρόλο που έπαιξαν τα πρώτα σύνορα της Ελλάδας στην περίοδο των πενήντα χρόνων, από το 1832 έως το 1881 – μια οριογραμμή που άλλαξε δραματικά τα δεδομένα και τις ισορροπίες στις περιοχές που χαράχτηκε – και τον ιδιαίτερο ρόλο της ληστοκρατίας στις πρώτες δεκαετίες της απελευθέρωσης.

Σκοπό επίσης έχει να παρακινήσει τις τοπικές κοινωνίες και την αυτοδιοίκηση να ασχοληθούν περισσότερο και να αναδείξουν αυτά τα ιστορικά και πολιτιστικά γεγονότα της εποχής και την ίδια την οριογραμμή. Να βοηθήσει τον αναγνώστη, τον ιστορικό, τον φυσιοδίφη, τον πεζοπόρο, τον ορειβάτη, τον ψαγμένο τουρίστα που θα το αποκτήσει και θα το μελετήσει, να γνωρίσει την ιστορία, την γεωγραφία, να γνωρίσει τα πλούσια πολιτιστικά δρώμενα αυτής της περιοχής σε μια «γκρίζα» περίοδο της νεότερης ιστορίας του ελληνικού κράτους∙ και, γιατί όχι, να περπατήσει σ’ αυτούς τους τόπους.


Το βιβλίο διατίθεται απευθείας από τον εκδοτικό οίκο Σ. Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ (Σταδίου 5 Αθήνα), από τα βιβλιοπωλεία: ΠΟΛΙΤΕΙΑ (Ασκληπιού 1, Αθήνα), ΙΑΝΟΣ (Σταδίου 24 Αθήνα & Αριστοτέλους 7 Θεσσαλονίκη), ΕΥΡΥΠΙΔΗΣ (Ανδρέα Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι & Κηφισίας 310, Κηφισιά), από όλα τα βιβλιοπωλεία της Λαμίας και από επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Τα υπόλοιπα βιβλιοπωλεία (ηλεκτρονικά ή μη) ή οι ενδιαφερόμενοι ιδιώτες θα μπορούν να το παραγγείλουν από τον Εκδοτικό Οίκο Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος και στο e-mail sstamell@otenet.gr και τηλεφωνικά στο 2231021007 ανά πάσα στιγμή.

Στοιχεία επικοινωνίας:
Στέφανος Σταμέλλος
Πλούτωνος 1 35100 Λαμία
Τηλ 2231021007 6977261256
e-mail: sstamell@otenet.gr
https://www.facebook.com/synora1832/
http://www.e-ecology.gr
https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Πηγή Από τον Παγασητικό έως τον Αμβρακικό

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Καλιφόρνιας, την Παρασκευή 10 Αυγούστου έβγαλε απόφαση με την οποία η Monsanto πρέπει να καταβάλει αποζημίωση ύψους 289 εκατομμυρίων δολαρίων, σε έναν σχολικό κηπουρό που υπέβαλε
μήνυση και ισχυρίστηκε ότι οι εταιρίες παραγωγής φυτοφαρμάκων με βάση το glyphosate, συμπεριλαμβανομένων του Roundup, του προκάλεσαν καρκίνο . Ο Dewayne Johnson χρησιμοποίουσε τακτικά το glyphosate για να ψεκάζει τα αγριόχορτα.

Έπειτα από μια δίκη που διήρκεσε τρεις ημέρες, το Ανώτατο Δικαστήριο  της Καλιφόρνια διαπίστωσε ότι η Monsanto δεν προειδοποιήσε τον ενάγοντα Johnson και άλλους καταναλωτές για τους κινδύνους για καρκίνο από τα ζιζανιοκτόνα της. Η Monsanto «ενήργησε με κακία, καταπίεση ή απάτη και θα πρέπει να τιμωρηθεί για τη συμπεριφορά της”, δήλωσε η δικαστής Suzanne Ramos Bolanos στο δικαστήριο.

Η μήνυση του Dewayne Johnson, η οποία κατατέθηκε το 2016, επιταχύνθηκε προς τη δικαιοσύνη λόγω της σοβαρότητας του λεμφώματος του, Hodgkin, ενός καρκίνου του λεμφικού συστήματος που ισχυρίζεται ότι του προκάλεσε το Roundup και το Ranger Pro (ένα άλλο ζιζανιοκτόνο της Monsanto με glyphosate). Οι γιατροί του Johnson , πατέρα τριών παιδιών, του οποίου ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο 80% του σώματός του, διέγνωσαν ότι είναι απίθανο να ζήσει μέχρι το 2020. Οι δικηγόροι έδειξαν τις φωτογραφίες των τραυματισμών και των εξανθημάτων στο δέρμα του Τζόνσον αφού εκτέθηκε τακτικά στη χημική ουσία και τελικά διαγνώστηκε με λέμφωμα μη-Hodgkin (NHL) το 2014, σε ηλικία 42 ετών. Ο Dewayne Johnson είναι ο πρώτος άνθρωπος που παραπέμπει τη Monsanto σε δίκη με την κατηγορία ότι το Roundup συνδέεται με τον καρκίνο, και ενώ είναι σίγουρος ο επερχόμενος θάνατος του ήταν αρκετά γενναίος για να τα βάλει μόνος του με ένα πολυεθνικό γίγαντα όπως η Monsanto.

Τα προϊόντα Roundup κυκλοφορούν σε 130 χώρες και χρησιμοποιούνται σε περισσότερες από 100 καλλιέργειες και το glyphosate έχει βρεθεί σε τρόφιμα , σε πηγές νερού, μπύρες και κρασιά, και στα ούρα αγροτών και γεωργικών εργατών.Η Monsanto, που ανήκει πια στον γερμανικό όμιλο Bayer AG μετά από εξαγορά ύψους 62,5 δισ. δολαρίων , αντιμετωπίζει περισσότερες από 5.000 παρόμοιες αγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πηγή Αποζημίωση 289 εκατομμυρίων $ από τη Monsanto σε ασθενή με καρκίνο από το roundup.

«Τα Συμμετοχικά Συστήματα Πιστοποιήσης (PGS) είναι συστήματα διασφάλισης ποιότητας που επικεντρώνονται σε τοπικό επίπεδο, πιστοποιούν τους παραγωγούς με βάση την ενεργό συμμετοχή των ενδιαφερομένων και βασίζονται σε σχέσεις  εμπιστοσύνης, κοινωνικών δικτύων και
ανταλλαγής γνώσεων”.


Τα 
Συμμετοχικά Συστήματα Πιστοποιήσης (PGS) επανεξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η βιολογική πιστοποίηση πριν από μερικές δεκαετίες. Ταυτόχρονα, πολλά PGS υπήρξαν για πάνω από 40 χρόνια. Η ανάπτυξη και η εξειδίκευση του τομέα της βιολογικής γεωργίας, συνοδευόμενη από την αύξηση του διεθνούς εμπορίου, απαιτούσε τη πιστοποίηση τρίτων να γίνει ο κανόνας στις περισσότερες ανεπτυγμένες βιολογικές αγορές. Ωστόσο, τα PGS δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υπάρχουν και εξυπηρετούν βιολογικούς παραγωγούς και καταναλωτές που επιθυμούν να διατηρήσουν τοπικές οικονομίες και άμεσες, διαφανείς σχέσεις. 

Χιλιάδες βιολογικοί παραγωγοί και καταναλωτές έχουν πλέον πιστοποιηθεί μέσω πρωτοβουλιών PGS σε όλο τον κόσμο. Παρόλο που οι λεπτομέρειες της μεθοδολογίας και της διαδικασίας ποικίλλουν, τα βασικά στοιχεία και τα χαρακτηριστικά παραμένουν σταθερά παγκοσμίως.

Οι αρχές των PGS αναπτύσσονται από την οικολογική φιλοσοφία.Τα Συμμετοχικά Συστήματα Πιστοποιήσης (PGS) προσυπογράφουν τα ίδια ιδεώδη που καθοδήγησαν τους πρωτοπόρους βιοκαλλιεργητές. Τα προγράμματα PGS απαιτούν ένα θεμελιωδώς οικολογικό επίπεδο προσέγγιση της γεωργίας που δεν χρησιμοποιεί συνθετικά χημικά εντομοκτόνα, λιπάσματα ή Γ.Τ.Ο. και στηρίζει περαιτέρω τους αγρότες και τους εργαζόμενους σε μια κουλτούρα μακροπρόθεσμων οικονομικών, βιωσιμότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η κύρια εστίαση της PGS στην τοπική αγορά προγράμματα ενθαρρύνει την οικοδόμηση κοινότητας, την προστασία του περιβάλλοντος και την υποστήριξη των τοπικών οικονομιών.


Τα προγράμματα PGS δίνουν υψηλή προτεραιότητα στη γνώση και την ικανότητα – όχι μόνο για τους παραγωγούς αλλά και για τους καταναλωτές. Σε αντίθεση με τα υπάρχοντα προγράμματα πιστοποίησης που ξεκινούν με την ιδέα ότι οι αγρότες πρέπει να αποδείξουν ότι είναι σύμφωνα με την πιστοποίηση, τα προγράμματα PGS χρησιμοποιούν ακεραιότητα που βασίζεται στην αρχή της εμπιστοσύνης. Χτίζουν από εκεί με μια απαράμιλλη διαφάνεια και ανοικτό πνεύμα, που διατηρούνται σε ένα περιβάλλον που ελαχιστοποιεί τις ιεραρχίες και τα διοικητικά επίπεδα.




Βασικά στοιχεία 

1. Κοινό όραμα

Μια θεμελιώδης δύναμη του Συστήματος Συμμετοχικών Εγγυήσεων βρίσκεται στη συνείδηση και στο κοινό όραμα που έχουν οι αγρότες και οι καταναλωτές στις βασικές αρχές που καθοδηγούν το πρόγραμμα.

2. Συμμετοχική

Η συμμετοχική πιστοποίηση βασίζεται σε μια μεθοδολογία που προϋποθέτει έντονη συμμετοχή αυτών που ενδιαφέρονται για την παραγωγή και κατανάλωση αυτών των προϊόντων . Οι αρχές και οι κανόνες για τη βιολογική παραγωγή σχεδιάζονται και εφαρμόζονται με τη συμβολή όλων των ενδιαφερομένων – παραγωγών, συμβούλων και καταναλωτών. Η αξιοπιστία της ποιότητας παραγωγής είναι συνέπεια της συμμετοχής.

3. Διαφάνεια

Όλοι οι εμπλεκόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των αγροτών, πρέπει να γνωρίζουν ακριβώς λειτουργεί ολόκληρη η διαδικασία, τα κριτήρια που υπάρχουν και ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις.


Πηγή Συμμετοχικά Συστήματα Πιστοποίησης ποιότητας βιολογικών προϊόντων (PGS)

Η permaculture είναι πολύ περισσότερο από το σχεδιασμό, την καλλιέργεια και τη συγκομιδή των καλλιεργειών. Προτείνει επίσης νέους τρόπους για τους ανθρώπους να επανεξετάσουν τις κοινότητες στις οποίες ζουν και τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας τους, τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο επίπεδο.

Κατανομή γαιών

Μερικοί άνθρωποι έχουν την επιθυμία να καλλιεργούν τρόφιμα, αλλά δεν έχουν τη γη για να την κάνουν. Άλλοι άνθρωποι έχουν γη αλλά δεν έχουν το χρόνο ή την επιθυμία να την καλλιεργήσουν (αλλά θα ήθελαν να έχουν κάποια ανταμοιβή από αυτή). Η κατανομή των εδαφών αφορά την επαφή αυτών των δύο ομάδων ανθρώπων για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Μέσω μιας κοινοτικής βάσης δεδομένων, εκείνοι που διαθέτουν γη μπορούν να συνδυαστούν με αυτούς που δεν έχουν. Τυπικά, σε αντάλλαγμα για να τους επιτρέψει να καλλιεργήσουν τη γη, ο ιδιοκτήτης θα λάβει ένα ποσοστό της απόδοσης από τη παραγωγή. Αυτό όχι μόνο σημαίνει ότι η γη που μπορεί να μη χρησιμοποιείται ποτέ, γίνεται παραγωγική – με όλα τα οφέλη που συνεπάγεται όχι μόνο για τους εμπλεκόμενους αλλά και για τη βιοποικιλότητα της αστικής περιοχής, το έδαφος και την ποιότητα του αέρα.

Αστικά αγροκτήματα

Οι αστικές εκμεταλλεύσεις εμφανίζονται όταν μια κοινότητα ή μια ομάδα ανθρώπων αποφασίζουν να μισθώσουν ένα οικόπεδο από τις τοπικές αρχές για να μετατραπεί σε αγρόκτημα καλλιέργειας τροφίμων. Στην ιδανική περίπτωση, η γη θα είναι λογικά κοντά στο κέντρο της πόλης και στις δημόσιες συγκοινωνιακές συνδέσεις, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμη σε οποιονδήποτε επιθυμεί να συμμετάσχει, είτε έχει αυτοκίνητο είτε όχι (και μια τέτοια θέση ενθαρρύνει επίσης λιγότερη χρήση αυτοκινήτων, δημόσιες συγκοινωνίες, ποδηλασία ή πεζοπορία). Εκτός από την καλλιέργεια οπωροκηπευτικών, ένα αγρόκτημα πόλης μπορεί επίσης να περιλαμβάνει κοινόχρηστους χώρους, όπως αίθουσες διδασκαλίας, προγράμματα ανακύκλωσης και ανταλλαγής και τράπεζες σπόρων για τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών. Ανάλογα με την έκταση και τις εγκαταστάσεις ένα αστικό αγρόκτημα μπορεί να έχει ακόμη τα ζώα.

Περιφερειακή Κηπουρική

Αυτό αφορά τη φύτευση φυτών σε τοποθεσίες που είναι διαθέσιμες ανάμεσα στους δρόμους και τα κτίρια του αστικού τοπίου. Σε περιοχές που δεν είχαν σχεδιαστεί για καλλιέργεια τροφίμων αλλά οι οποίες μπορούν, με λίγη επινοητικότητα και προσπάθεια, μπορούν να μετατραπούν και να παρέχουν στους κατοίκους της περιοχής βρώσιμες καλλιέργειες σε εγκαταλειμμένα κομμάτια γης, πάρκα, δημοτικά οικόπεδα , στέγες κλπ

Αστική αναζήτηση τροφής (Urban Foraging)

Οι αστικές περιοχές είναι επίσης πιθανό να έχουν ήδη βρώσιμες καλλιέργειες εντός αυτών.. Ίσως να υπάρχουν τοπικά οπωροφόρα δέντρα που καλλιεργούνται σε κομμάτια κοινής γης. Η αστική αναζήτηση τροφής προσφέρει πολλά οφέλη. Δεν παρέχει μόνο δωρεάν τροφή, αλλά επίσης σας επιτρέπει να γνωρίσετε την πόλη ή την πόλη σας με έναν νέο τρόπο, κοιτάζοντας το με τα μάτια του forager και όχι, ας πούμε, τη συνείδηση ​​ενός υπαλλήλου. Προσφέρει ευκαιρίες για εξερεύνηση, συχνά σε περιοχές που προηγουμένως ίσως δεν είχαν άμεση έλξη. Βοηθά επίσης να φέρει τους ανθρώπους μαζί καθώς οι άνθρωποι ανταλλάσσουν συμβουλές για καλές τοποθεσίες αναζήτησης τροφής και αξιοποιούν τις εμπειρίες τους.

Δημοτική και κρατική γη

Συχνά, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ιδιοκτήτες πολλών περιοχών γης που έχουν εγκαταλειφθεί. Οι κοινότητες μπορούν να ομαδοποιήσουν και να προτείνουν να ζητήσουν τη διαχείριση τέτοιων περιοχών για καλλιέργεια με αντάλλαγμα με αντάλλαγμα μέρος της παραγωγής για ευπαθείς ομάδες πολιτών του δήμου. Έτσι όχι μόνο ότι η προηγουμένως εγκαταλελειμμένη γη αξιοποιείται και μετατρέπεται σε παραγωγική με ανταποδοτικά για το δήμο οφέλη , βελτιώνει και την εικόνα του δήμου στους δημότες του γιατί δίνει την ευκαιρία να αξιοποιηθεί, να διατηρείται καθαρή από σκουπίδια όπως γίνεται συνήθως με τα εγκαταλειμμένα οικόπεδα, και να είναι ασφαλής από πυρκαγιές χωρίς κανένα κόστος στο δήμο αφού πριν θα έπρεπε να διαθέτει συχνά προσωπικό για το καθαρισμό της.

Κ.Υ.ΓΕΩ. (Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία)

Εάν δεν υπάρχουν κατάλληλα κομμάτια γης που μπορούν να καλλιεργηθούν σε μια αστική περιοχή ή εάν οι κάτοικοι δεν έχουν το χρόνο ή τις ικανότητες να καλλιεργούν τα δικά τους τρόφιμα, μπορούν να αποφασίσουν να γίνουν μέλη μιας Κ.Υ.ΓΕΩ.(C.S.A). Μια ομάδα καταναλωτών προσεγγίζει έναν αγρότη και του ζητούν να καλλιεργήσει σύμφωνα με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις τους. Κάθε χρόνο ή κάθε καλλιεργητική περίοδος, οι δύο ομάδες συναντώνται για να αποφασίσουν ποιες καλλιέργειες θα ήταν προτιμότερες κατά την επόμενη σεζόν, και ο αγρότης – ο οποίος έχει τις ικανότητες να εξασφαλίσει μια καλή συγκομιδή – εργάζεται με αυτούς τους στόχους. Ο αγρότης επωφελείται από την κατοχή μιας εγγυημένης τοπικής αγοράς για τα προϊόντα του, κατά την οποία μειώνονται τα έξοδα μεταφοράς και αποθήκευσης, ενώ οι καταναλωτές είναι σε θέση να προμηθευτούν τα τρόφιμα που θέλουν και να γνωρίζουν ακριβώς πώς παράγονται. κάποιο χρόνο κάθε χρόνο στο αγρόκτημα.


Πηγή Κοινοτικές καλλιέργειες

Το σήμερα είναι μια μέρα που δεν ήρθε. Το σήμερα είναι μια μέρα που περιπλανιέται παραζαλισμένη ανάμεσα στο χτες και στο αύριο. Το πιο πιθανό: μοιάζει ότι δεν πρόκειται να έρθει ποτέ και ότι θα περάσουμε κατ’ ευθείαν από το χτες στο αύριο. Έτσι. Με τα καμένα μας δέντρα και τα καμένα μας παιδιά, αποδιωγμένοι από το σήμερα. Μετανάστες από το χτες, στο αύριο. Διωγμένοι για πάντα από το σήμερα των σπιτιών μας, από την σημερινή μας λαλιά. Αποσβολωμένοι από την φρυκτωρία μιας γης που κανένα καράβι δεν το οδήγησε σε κάποιο λιμάνι, παρά μονάχα στον χέρσο θάνατο. Διωγμένοι σ’ ένα αύριο όπου η γη καπνίζει, λες και το σήμερα δεν υπήρξε ποτέ! Αλήθεια είναι. Το σήμερα δεν υπήρξε ποτέ. Εδώ, δεν υπήρξε ποτέ.

Κι όμως, κανονικά, εδώ θα έπρεπε να είναι ο τόπος μας για το «εδώ» του «σήμερα». Αυτός ο τόπος που έφυγε κάτω από τα πόδια μας και έγινε ο ου τόπος. Ένας εφιάλτης της ουτοπίας. Και έγινε ου τις ο καθένας από μας, ένας λυμφατικός Οδυσσέας που παίζει μαζί με την Κίρκη στο «Survivor».

Τυφλή μέρα. Δεν υπάρχει πουθενά. Σε κανένα χάρτη. Σε κανένα κτηματολόγιο του χρόνου που ήταν καιρός και χάθηκε. Χαμένος καιρός, καμένος χρόνος, χαμένο σήμερα. Δεν υπάρχει. Δεν θα υπάρξει ποτέ. Για όλους. Αλλά αυτό δεν είναι κοινοκτημοσύνη. Είναι απλώς η κοινότητα της ακτημοσύνης των ακτημόνων. Ο χρόνος παραμένει κτήμα των ολίγων. Ο απάτητος χρόνος από τους πολλούς. Εκείνους που συνωστίζονται μπροστά στις πύλες διανομής ενός καιρού που δεν θα γίνει ποτέ χρόνος. Και οι μέρες θα παρακρατούνται ως κεφαλικός φόρος ενός φριχτά δανεισμένου καιρού που λέγεται τόπος. Μια διάπλατα κλειστή πραγματικότητα.

Όλα τα επιδέχεται αυτή η πραγματικότητα: καταπατήσεις, αυθαίρετες «αστικές πυκνώσεις», αποκλεισμούς αιγιαλού και άλλα συναφή εργαλεία μιας άγριας υπαρξιακής ματαιότητας, αφού τίποτε από αυτά δεν υπάρχει σήμερα. Γιατί το σήμερα δεν υπάρχει. Κάηκε χτες.

Σ’ αυτό το χτες που κρατάει χρόνια και χρόνια σαν αιώνες, κάηκε το σήμερα. Με χιλιάδες εστίες φωτιάς που άναψαν ταυτόχρονα μέσα στα χρόνια. Χιλιάδες εστίες –χρόνια, μέσα σε σκοτεινά γραφεία, σε σκοτεινές ψυχές, σε σκοτεινές μπετονιέρες με χείλη ακονισμένα σαν ξυράφι, σε ψηφοδέλτια ακόμα πιο ακονισμένα, σαν όπλα της πιο ανήκουστης οπλοχρησίας εναντίον των αδύναμων που τους μετέτρεψαν σε ψοφοδεείς (και ψηφοδεείς), χιλιάδες εστίες πυρκαγιάς μέσα σε προθαλάμους πολιτικής επαιτείας, χιλιάδες ταυτόχρονες πυρκαγιές που κατέκαψαν αυτό το σήμερα που δεν υπάρχει. Αυτή τη μέρα που δεν ήρθε ποτέ, γιατί κάηκε από χιλιάδες εμπρηστικές υπογραφές, από χιλιάδες εμπρηστικούς αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών και τραπεζικών νόμων, αυτή τη μέρα που κάηκε από «χρήμα» ανθρώπων, ανάξιων να αποτελέσουν «μέτρον» ανθρώπων κατά Πρωταγόρα.

Γιατί το σήμερα, αυτή η μέρα που δεν ήρθε ποτέ, είναι μια μέρα κλεμμένη. Η μέρα που δεν ήρθε ποτέ, είναι μια τεράστια περιουσία που κάποιοι την άρπαξαν. Είναι η περιουσία από τα κέρδη ζωής χιλιάδων ημερών. Το κλεμμένο κέρδος από χιλιάδες χρόνια βιωμένου χρόνου χιλιάδων ανθρώπων μέσα σε μια μέρα. Αδιανέμητου χρόνου. Γιατί πριν προλάβει να γίνει διανεμητός, τον άρπαξαν. Πάει. Και η μέρα η σημερινή δεν ήρθε ποτέ.

Αυτή η μέρα που είναι χιλιάδες μέρες. Πακτωλός «χρήματος ανθρώπων» που μετατράπηκε σε χρυσίον χαλασμένων ψυχών. Ψυχών που κρώζουν μετατρέποντας τον κρωγμό σε μέθοδο εμπορίου. Γιατί, κρώζοντας, ήδη εμπορεύονται τις επόμενες κλεμμένες στιγμές, τις εκατομμύρια κλεμμένες στιγμές… μέσα σε μια στιγμή. Όταν η ζωή –εκατοντάδες χρόνια τόπου, εκατοντάδες χρόνια χρόνου– θα σωριάζεται αθορύβως μέσα στους αφανείς θανάτους, της καθ’ όλου εξουσίας. Εκεί, «κάτω από τον τάπητα των πολυκατοικιών» όπου κρύβονται οι αισχροί φόβοι μιας μέρας που δεν ήρθε ποτέ. Οι φόβοι μιας μέρας που πέρασε από το χτες στο αύριο και που ο τάπητας των πολυκατοικιών της είναι φτιαγμένος από δάσος αληθινό. Κάποτε θα αναφλεγεί. Γιατί αυτή είναι η φυσική ανανέωση του χρόνου.

Η «χαλέπιος πεύκη» του καιρού που καίγεται για να ανανεωθεί ο χρόνος. Η απόλυτη Τράπεζα της κοινοκτημοσύνης. Αλλιώς δεν γίνεται. Έτσι κι αλλιώς έτσι, μονάχα θάνατος. Κι άσε αν λένε τα θηρία της χρυσοβόρου θρηνωδίας που λέγεται καθεστώς. Εκεί, στο καθεστώς, δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί ζωή. Εκεί έχει ανακαλυφθεί μονάχα θάνατος. Μέρες που δεν θα έρθουνε ποτέ.


Πηγή Το σήμερα είναι μια μέρα που δεν ήρθε

Δύο λέξεις που συναντούμε όλο και πιο συχνά στο διαδίκτυο, ένα κίνημα στο οποίο συμμετέχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι. Τι είναι όμως το zero waste;
Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση Μηδενικής Παραγωγής Απορριμμάτων: “Η μη παραγωγή απορριμμάτων είναι ένας στόχος ηθικός, οικονομικός, αποτελεσματικός και ένα όραμα να κατευθύνει τους ανθρώπους να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους και τις καθημερινές συνήθειες τους και να μιμηθοὐν τους βιώσιμους φυσικούς κύκλους, όπου όλα τα υλικά που απορρίπτονται είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να γίνονται πόροι για κάποιον άλλο (αειφορία).

Zero Waste σημαίνει σχεδιασμός και διαχείριση προϊόντων και διαδικασιών για την συστηματική μείωση και την εξάλειψη του όγκου καθώς και της τοξικότητας των αποβλήτων και των υλικών, τη διατήρηση και την επαναχρησιμοποίηση όλων των πόρων, χωρίς να γίνεται καύση ή ταφή αυτών.

Η εφαρμογή του Zero Waste (Μη παραγωγή Απορριμμάτων) θα εξαλείψει όλα τα απορρίμματα στο έδαφος, το νερό και τον αέρα που αποτελούν απειλή για την υγεία (ευημερία) του πλανήτη, των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών”. (πηγή: www.zwia.org)

Εφαρμόζοντας την φιλοσοφία του zero waste, κάνουμε μια συνειδητή προσπάθεια να μειώσουμε δραματικά τον όγκο των απορριμάτων που παράγουμε σαν άτομα, σαν νοικοκυριά αλλά και σαν επιχειρήσεις, βοηθώντας έτσι ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος.

Το επόμενο λογικό ερώτημα φυσικά είναι πώς μπορούμε να παράγουμε λιγότερα σκουπίδια, καθώς οι κοινωνίες μας είναι με τέτοιο τρόπο δομημένες ώστε ο μέσος δυτικός άνθρωπος να παράγει καθημερινά τεράστιο όγκο απορριμάτων. Υπολογίζεται πως κάθε χρόνο καταλήγουν στις χωματερές 2,1 δισ. τόνοι σκουπιδιών, νούμερα που κάθε χρόνο αυξάνονται δραματικά (πηγή: theworldcounts.com)

Παρόλα αυτά είναι αρκετά απλό να κάνει κάποι@ zero waste, ειδικά όταν καταλάβουμε το πόσο σημαντικό είναι να κάνουμε όλοι και όλες αυτό που μας αναλογεί. Οι αρχές της μηδενικής παραγωγής απορριμάτων είναι απλές, πρακτικές και εφικτές.

Έχουν γίνει γνωστές σαν…τα R του zero waste

Refuse: Αρνούμαστε τα έξτρα διαφημιστικά δωράκια, τα διαφημιστικά φυλλάδια κάθε είδους, τα δωρεάν στυλό, μπρελόκ, αναπτήρες κ.α. μικροπράγματα που μας προσφέρονται στην καθημερινότητα μας σαν προωθητικές ενέργειες κυρίως, είτε εταιρειών, είτε καταστημάτων, είτε υπηρεσιών κλπ. Τις περισσότερες φορές τα αντικείμενα αυτά καταλήγουν κατευθείαν στα σκουπίδια, ενώ άλλα, όπως στυλό και μπρελόκ, υπάρχουν ήδη στο σπίτι μας – και μάλιστα σε αφθονία.

Reduce: Τι πιο λογικό κι εφικτό, από να μειώσουμε την κατανάλωση μας; Ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία με άμεση πρόσβαση σε κάθε είδους αγαθά και έχουμε μετατρέψει τις αγορές σε χόμπι ή ακόμη ακόμη σε… θεραπεία (shopping thepary!).

Στην εποχή της γρήγορης μόδας, των διαδικτυακών αγορών, των πάμφθηνων εισαγόμενων προϊόντων και του πλαστικού, ο μέσος όρος ζωής των αντικειμένων που αγοράζουμε δεν ξεπερνά τον ένα χρόνο ενώ η μέση δυτική γυναίκα έχει πάνω από 50 προϊόντα περιποίησης. Μειώνοντας την κατανάλωση μας, κάνοντας δηλαδή μόνο μελετημένες και στοχευμένες αγορές, βοηθούμε σημαντικά την μείωση του όγκου των αντικειμένων που καταλήγουν αργά ή γρήγορα στην χωματερή.

Reuse: Το μέσο νοικοκυριό στον δυτικό κόσμο, έχει υπερβολικά πολλά πράγματα! Μια καλή ιδέα είναι να επαναχρησιμοποιούμε τα αντικείμενα μας, είτε δίνοντας τους νέα υπόσταση είτε φτιάχνοντας κάτι εντελώς καινούργιο από αυτά. Φυσικά όλα τα χρηστικά αντικείμενα που είναι επαναχρησιμοποιούμενα, παίζουν σημαντικότατο ρόλο στην μείωση της παραγωγής σκουπιδιών.

Μερικά μόνο παραδείγματα επαναχρησιμοποιούμενων αντικειμένων είναι οι υφασμάτινες τσάντες αγορών, τα επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια νερού, τα μεταλλικά πλενόμενα καλαμάκια, το κύπελλο περιόδου για γυναίκες.

Repair: Η επιδιόρθωση συσκευών, ρούχων και χρηστικών αντικειμένων, κάνει πραγματικά μεγάλη διαφορά! Σε χώρες του εξωτερικού υπάρχουν repair caffes, όπου οι άνθρωποι συναντιούνται φέρνοντας αντικείμενα που χρειάζονται επιδιόρθωση, ενώ ταυτόχρονα άλλοι προσφέρονται να τα επιδιορθώσουν.

Ταυτόχρονα στη Σουηδία οι πολίτες επιβραβεύονται για κάθε αντικείμενο ή συσκευή που επιλέγουν να επιδιορθώσουν αντί να αντικαταστήσουν. Στις μέρες μας, είναι εύκολο να πετάξουμε κάτι που χάλασε αντί να το επιδιορθώσουμε, όμως είναι ώρα να δώσουμε περισσότερη αξία στα υπάρχοντα μας και να τα χρησιμοποιήσουμε μέχρι να ολοκληρώσουν πραγματικά τον κύκλο ζωής τους!

Recycle: Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, όμως δεν είναι – ό,τι ανακυκλώνεται μπαίνει αποκλειστικά και μόνο στους αντίστοιχους κάδους ανακύκλωσης και δεν είναι σκουπίδι! Πλαστικό, γυαλί, χαρτί ανακυκλώνονται και στις περισσότερες περιοχές μπορούμε να βρούμε κάδους για τα υλικά αυτά. Έτσι δίνουμε την ευκαιρία πολύτιμα υλικά να ξεκινήσουν ένα νέο κύκλο ζωής. Δείτε εδώ τι μπαίνει στους μπλε κάδους και κάντε άμεσα αυτήν την σημαντική αλλαγή!

Rot: Η κομποστοποίηση είναι η φυσική ανακύκλωση οργανικών υλικών, όπου με φυσική διαδικασία τα οργανικά υπολείμματα όπως φλούδες φρούτων και λαχανικών, γίνονται πάλι χώμα (χούμος, εδαφοβελτιωτικό). Το 35% των οικιακών απορριμάτων μπορούν να κομποστοποιηθούν και πλέον υπάρχουν οικιακοί κομποστοποιητές που μπορούμε να έχουμε ακόμα και στο μπαλκόνι.

Σε λίγες εβδομάδες, η οργανική ύλη μετατρέπεται σε χώμα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε γλάστρες και παρτέρια, ή ακόμα να προσφέρουμε σε όσους κάνουν αστικούς λαχανόκηπους (και όχι μόνο). Πολλοί δήμοι στη χώρα μας έχουν ξεκινήσει προγράμματα κομποστοποίησης, είτε με καφέ κάδους για όλους τους δημότες, είτε προσφέροντας οικιακούς κάδους κομποστοποίησης για όσους δημότες δηλώσουν ενδιαφέρον.

Ένα R που κανείς σχεδόν δεν αναφέρει… Rethink
Είναι ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, να σκεφτούμε ξανά τις επιλογές στην καθημερινότητα μας. Την κάθε μας επιλογή, την κάθε μας αγορά. Να αξιολογήσουμε τον αντίκτυπο που έχουν οι δικές μας, ατομικές πράξεις, στον πλανήτη.

Καθημερινά χιλιάδες θαλάσσια ζώα πεθαίνουν λόγω των σκουπιδιών που καταλήγουν στις θάλασσες: οι θαλάσσιες χελώνες τρώνε τις νάιλον σακούλες που τις μπερδεύουν για μέδουσες, τα κήτη καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες πλαστικού κάθε είδους στην προσπάθεια τους να τραφούν και έτσι πεθαίνουν από ασιτία, μιας και τα στομάχια τους έχουν γεμίσει πλαστικό…

Παρόμοια τύχη έχουν και τα θαλασσοπούλια αλλά και άλλου είδους πτηνά. Αρκεί να σκεφτούμε πως κάθε είδους πλαστικού που έχουμε χρησιμοποιήσει στη ζωή μας, υπάρχει σε κάποια γωνιά του πλανήτη ακόμα- το πλαστικό είναι ένα είδος που χρειάζεται εκατοντάδες χρόνια για να διασπαστεί και δεν εξαφανίζεται ποτέ, παράγίνεται αμέτρητα μικρά κομμάτια που γεμίζουν πλέον τις θάλλασες, τις αμμουδιές και όχι μόνο (microplastics)…

Παράλληλα το greenwashing και ο πράσινος καπιταλισμός έχουν κάνει την εμφάνιση τους. Κάθε λογής αντικείμενα παρουσιάζονται σαν οικολογικά και φιλικά στο περιβάλλον. Ο σκοπός μας όμως δεν είναι να αγοράσουμε περισσότερα αντικείμενα, υποθετικά οικολογικά.

Ο στόχος μας είναι να ερευνούμε την κάθε μας αγορά, να αναρωτιόμαστε από που ταξίδεψε το καθετί μέχρι να φτάσει στο ράφι – είτε είναι προϊόν, είτε τρόφιμο. Είναι απαραίτητο να το αγοράσουμε ή μπορούμε να το δανειστούμε από κάπου ή ακόμα να το αγοράσουμε μεταχειρισμένο; Αν πρέπει να το αγοράσουμε, για πόσο καιρό θα μας εξυπηρετήσει το προϊόν αυτό;

Η εποχή του instant gratification είχε -και εξακολουθεί να έχει- ένα τεράστιο περιβαλλοντογικό κόστος. Καλούμαστε λοιπόν, πλέον να επανεξετάσουμε τις συνήθειες και τις πρακτικές μας για να μπορέσουμε να παραδώσουμε έναν βιώσιμο πλανήτη και στις επόμενες γενιές…


Κάνε τώρα μια αλλαγή…

Υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να αλλάξουμε όλοι και όλες άμεσα:
Επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες στα ψώνια, αντί για σακούλες μιας χρήσης
Μπουκάλι νερού , αντί για εμφιαλωμένο νερό και φίλτρο νερού αν είναι απαραίτητο
Δικό μας θερμός για καφέ, αντί για ποτήρι μιας χρήσης στα take away.
Μεταλλικό ή μπαμπού καλαμάκι, αντί για πλαστικό καλαμάκι
Οδοντόβουρτσα από μπαμπού, αντί για πλαστική οδοντόβουρτσα
Φυσική λούφα, αντί για πλαστικό σφουγγάρι
Σαπούνι, αντί για κρεμοσάπουνο και αφρόλουτρο
Περισσότερες ολόκληρες τροφές, αντί για συσκευασμένες .
Να αγοράζουμε σε δικά μας δοχεία το δυνατόν περισσότερα χύμα τρόφιμα όπως όσπρια, δημητριακά, ξηρούς καρπούς, ρὐζι, βότανα, μπαχαρικά

Γιατί να το κάνω;

Υπάρχουν μικρές αλλαγές, που κάνουν μεγάλη διαφορά. Πλέον ο πλανήτης μας βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο, όπου η συμμετοχή όλων μας είναι απαραίτητη. Με κάποιον τρόπο, όλες και όλοι συνεχώς καταναλώνουμε και αυτό απαιτεί διαρκώς πόρους από τον πλανήτη μας– έναν πλούτο που στην πραγματικότητα κλέβουμε από τις επόμενες γενιές.

Είναι όμορφο το να ζούμε συνειδητά, να γνωρίζουμε τις επιπτώσεις των επιλογών μας τόσο στον πλανήτη, όσο στους ανθρώπους, τα ζώα, τα παιδιά που θα έρθουν στον κόσμο.

Έχουμε όλοι και όλες τη δυνατότητα να συνεισφέρουμε για έναν πιο καθαρό πλανήτη, λιγότερα σκουπίδια, λιγότερες χωματερές, με τις καθημερινές μας επιλογές. Γιατί, η αλλαγή είναι στο χέρι μας!

nikihelios.com

Πηγή Τι είναι το zero waste;

Προσπαθείτε να κάνετε το σωστό. Είστε ευσυνείδητοι , κάνετε ανακύκλωση. Ψωνίζετε με επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες, πίνετε από ξαναγέμισμένα μπουκάλια νερού και σταματάτε να χρησιμοποιείτε εκείνες τις μάσκες προσώπου και τις οδοντόκρεμες που περιέχουν πλαστικές μικρο-ίνες. Αλλά ήδη γνωρίζουμε ότι η παραγωγή ρούχων συνδέεται με περιβαλλοντικά προβλήματα , όπως η ρύπανση του νερού και της ατμόσφαιρας, για να μην αναφέρουμε τη χρήση της γης, των υδάτων και των φυτοφαρμάκων που σχετίζονται με τις αναπτυσσόμενες φυσικές ίνες. Τώρα, μια αυξανόμενη έρευνα δείχνει ότι η ενδυμασία που γίνεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από συνθετικά υφάσματα είναι η πηγή ενός ακόμη μεγάλου προβλήματος: ενός τύπου μικροπλαστικών γνωστών ως μικροϊνών, που ρίχνονται κατά τη διάρκεια της κανονικής πλύσης και κατά τη διάρκεια του ξεπλύματος.Κατασκευασμένα από πολυεστέρα ή 

άλλα δημοφιλή συνθετικά , αυτές οι ίνες παραμένουν στο

περιβάλλον, όπως και η πλαστική συσκευασία που καλύπτει τόσες πολλές από τις παραλίες του κόσμου και συνδέονται με χημικούς ρύπους στο περιβάλλον, όπως DDT και PCB. Επιπλέον, τα κλωστοϋφαντουργικά αυτά προϊόντα από τα οποία απορρίπτονται συχνά υποβάλλονται σε επεξεργασία με  συνθετικές βαφές που είναι επιβλαβείς για τους οργανισμούς που τις καταναλώνουν.Ακόμα χειρότερα, όλοι φαίνεται να καταναλώνουμε μικροΐνες σε τρόφιμα και ποτά.

Ήδη από το 2004, όταν μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Plymouth στο Ηνωμένο Βασίλειο έθεσε ως στόχο να τεκμηριώσει και να ποσοτικοποιήσει την εμφάνιση μικροπλαστικών στο θαλάσσιο περιβάλλον. Στο πλαίσιο της ίδιας μελέτης, οι ερευνητές πήραν επίσης δείγματα επιφανειακών υδάτων και συνέκριναν τα περιεχόμενα των μικροϊνών από δείγματα που είχαν ληφθεί πριν από δεκαετίες. Παρατήρησαν την αύξηση του ινώδους συνθετικού υλικού με την πάροδο του χρόνου, που αντιστοιχούσε στην αύξηση της παραγωγής συνθετικών ινών από τη δεκαετία του 1970. 

Είναι σαφές ότι οι μικροΐνες είναι σχεδόν παντού. Και είναι σαφές ότι τα ρούχα μας παίζουν μεγάλο ρόλο. Γνωρίζουμε ότι οι μικροΐνες, όπως και άλλες μορφές μικροπλαστικών, συνδέονται με τις τοξίνες που συναντούμε στο περιβάλλον και οι εργαστηριακές μελέτες δείχνουν σαφή βλάβη στους μικρούς οργανισμούς που τις καταναλώνουν.

Πηγή Τα ρούχα σας ρυπαίνουν τον υδροφόρο ορίζοντα

Έλα μαζί μας να πιέσουμε για Καλή (Δια)Τροφή & Καλή Αγροτική Παραγωγή αυτό τον Οκτώβρη! Κάθε μέρα εκατομμύρια μικροί αγρότες, αγρεργάτες, κτηνοτρόφοι και αλιείς εργάζονται σκληρά για να παράγουν υπέροχη, υγιεινή, αναζωογονητική τροφή για το πιάτο μας. Χρειάζεται να το διαφυλάξουμε αυτό. Σε ολόκληρη την Ευρώπη πολίτες υψώνουν το ανάστημά τους για Καλή (Δια)Τροφή & Καλή Αγροτική Παραγωγή! Έλα μαζί μας αυτό το φθινόπωρο να συνεισφέρουμε σε αυτό το δυναμικό κίνημα. Γίνε μέρος των Ευρωπαϊκών Ημερών Δράσης για Καλή (Δια)Τροφή & Καλή Αγροτική Παραγωγή το τελευταίο σαββατοκύριακο (27/28) του Οκτώβρη 2018. Η βιομηχανική τροφή και η βιομηχανική αγροτική παραγωγή προκαλούν κλιματική αλλαγή, απώλεια της φύσης, παράνομη υλοτόμηση, λειψυδρία και μόλυνση, τόσο εντός της Ε.Ε. όσο και σε τρίτες χώρες. Οι μεγάλες εταιρίες όλο αναπτύσσονται, ενώ οι οικογενειακές εκμεταλλεύσεις εξαφανίζονται. Αυτό συμβαίνει επειδή οι αγρότες, οι αλιείς, οι ποιμένες και οι μεταποιητές τροφίμων που παράγουν και διανέμουν με βιώσιμο τρόπο, περιθωριοποιούνται υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων. 800 εκατομμύρια πεινασμένοι και 1,5 δισεκατομμύριο παχύσαρκοι άνθρωποι στον πλανήτη δείχνουν ότι το παγκοσμιοποιημένο σύστημα διατροφής δεν λειτουργεί. Αποτελούμε μέρος της λύσης: Όλο και περισσότεροι πολίτες ενδιαφέρονται για την προέλευση της τροφής τους, για το ποιος και πώς την παράγει. Αγοράζουν εποχικά, βιολογικά και τοπικά προϊόντα. Αυτό μας δείχνει ότι: η καλή τροφή και η καλή αγροτική παραγωγή είναι δυνατές για όλους μας -στο παρόν και το μέλλον. Το 2018 αποτελεί κομβικό σημείο για το μέλλον της τροφής μας στην Ευρώπη: κάθε χρόνο €60 δισεκατομμύρια ευρώ, χρήματα των φορολογούμενων πολιτών της Ε.Ε., διανέμονται σε αγρότες μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (Κ.Α.Π.). Επί του παρόντος, αυτοί που παίρνουν τα περισσότερα χρήματα είναι οι μεγάλοι βιομηχανικοί παραγωγοί. Όμως βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεταρρύθμιση της Κ.Α.Π., και πολλοί άλλοι νόμοι συζητιούνται αυτό τον καιρό, που επηρεάζουν τον τρόπο που καλλιεργούμε και αυτό που τρώμε. Τώρα είναι η ώρα να σηκωθείς! Χρειαζόμαστε πολιτικές που υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος. Χρειαζόμαστε αγροκτήματα αντί για εργοστάσια. Για αυτό τον λόγο, αυτό τον Οκτώβρη, εμείς -το ισχυρό, πολύχρωμο και δυναμικό κίνημα για την Καλή (δια)Τροφή & Καλή Αγροτική Παραγωγή – θα μετατρέψουμε τις κατσαρόλες μας σε σύμβολο καλής τροφής και αγροτικής παραγωγής στην Ευρώπη. Ήρθε η ώρα οι δράσεις μας να γίνει αδύνατο να αγνοηθούν. Πιστεύουμε στην Ευρώπη και στο ότι αυτές οι προκλήσεις αντιμετωπίζονται καλύτερα όταν δρούμε συλλογικά. Θέλουμε : πρόσβαση σε γευστική, θρεπτική και πολιτισμικά κατάλληλη τροφή για όλους , επανα-τοπικοποίηση της παραγωγής, μεταποίησης και κατανάλωσης τροφίμων , διατροφική κυριαρχία και δίκαιο παγκόσμιο εμπόριο, μια μεταρρύθμιση της Κ.Α.Π. ώστε να είναι κοινωνικά δίκαιη, βιώσιμη, να υποστηρίζει τις ζώνες αγροτικών περιοχών και να μην βλάπτει άλλες χώρες , δίκαιο εισόδημα και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για τους αγρότες, τους αγρεργάτες, τους ποιμένες και τους αλιείς , ένα καλύτερο μέλλον για τις αγροτικές κοινότητες και τις πόλεις , πολλοί περισσότεροι καλλιεργητές και ευκαιρίες για τη νεολαία ,διατροφικές πολιτικές που προωθούν την βιοποικιλότητα, προστατεύουν το περιβάλλον και μετριάζουν την κλιματική αλλαγή όχι Γ.Τ.Ο. ,καλή διαβίωση των ζώων και λιγότερα, αλλά καλύτερης ποιότητας ζωικά προϊόντα , περισσότερες μέλισσες, πουλιά και άλλα ζώα ωφέλημα στην βιώσιμη γεωργία περισσότερο συμμετοχικές πολιτικές διεργασίες . Αυτό το φθινόπωρο, ένωσε τις δυνάμεις σου με χιλιάδες άλλους πολίτες σε όλη την Ευρώπη και ξεδίπλωσε την φαντασία σου – διοργάνωσε μια διαδήλωση, ένα πικ-νικ διαμαρτυρίας, ή βρες άλλο δημιουργικό τρόπο να δείξεις το μέλλον της (δια)τροφής και την αγροτική παραγωγή που επιθυμούμε και χρειαζόμαστε


Έλα μαζί μας, πάρε μέρος στις Ημέρες Δράσης 2018 – 27/28 Οκτωβρίου ! Για να συμμετέχεις σε αυτό το κάλεσμα επικοινώνησε με την Verena Günther info@goodfoodgoodfarming.eu +49 30 28 48 24 37 www.goodfoodgoodfarming.eu Υποστηρικτές +++ ARC2020 +++ BirdLife Europe +++ Bread for the World [Germany] +++ Compassion in World Farming +++ European Coordination Via Campesina +++ European Environmental Bureau +++ Friends of the Earth Europe +++ Heinrich Boell Foundation [Germany/ Poland] +++ IFOAM EU +++ Meine Landwirtschaft [Germany] +++ Pour une autre PAC [France] +++ Slow Food +++ Urgenci +++ +++ AGROECOPOLIS -Hellenic Network for Agroecology, Food Sovereignty & Access To Land [Greece] ΑΓΡΟΟΙΚΟΠΟΛΙΣ – Ελληνικό Δίκτυο Αγροοικολογίας, Διατροφικής Κυριαρχίας & Πρόσβασης στη Γη [Ελλάδα]

agroecopolis.hellas@gmail.com



Το Αγροοικόπολις αποτελεί και πάλι το ελληνικό focal point για αυτή την δράση και είμαστε στη διάθεσή σας για ιδέες, συνεργασίες, απορίες κλπ. Είναι μια ευκαιρία να επιστρατεύσουμε την δημιουργικότητα και την φαντασία μας για ένα θέμα που μας καίει όλους και να διατρανώσουμε το μήνυμα μας με έναν διαφορετικό τρόπο που μπορεί να μας δώσει και λίγη διασκέδαση -αμάν πια με την σοβαρότητα….

Αν έχετε κάτι στο νου σας ή θέλετε να συζητήσουμε ιδέες, είμαστε στη διάθεσή σας!




Επίσης, από τον Σεπτέμβρη θα τρέχει η συλλογή φωτογραφιών με θέμα Καλή Τροφή Καλή Αγροτική Παραγωγή -όπου καλούμαστε να στείλουμε στην ιστοσελίδα της δράσης φωτογραφίες με το προσωπικό μας μήνυμα (βάλτε τη δημιουργικότητά σας σε δράση) τα οποία στο τέλος θα συγκεντρωθούν και θα παρουσιαστούν στα τέλη Νοέμβρη στην συνάντηση των υπουργών γεωργίας των μελών της Ε.Ε. που θα γίνει στις Βρυξέλλες σχετικά με την μεταρρύθμιση της Κ.Α.Π. Ας τους στείλουμε ένα ηχηρό, πολύχρωμο και φανταστικό μήνυμα !


Πηγή Έλα μαζί μας να πιέσουμε για Καλή (Δια)Τροφή & Καλή Αγροτική Παραγωγή

Η Ρωσία ήταν πάντοτε και παραμένει μια άγνωστη χώρα. Κυρίως επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι στην δυτική Ευρώπη δεν έχουν πλήρη εικόνα από τα μέσα ενημέρωσης για το τι συμβαίνει στα ανατολικά. Πρόκειται για την μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο με το μικρότερο εξωτερικό χρέος ανά κάτοικο. Μεγάλη αλλά όχι και τόσο ισχυρή πια, με απέραντες αγροτικές εκτάσεις, αναφέρεται ως Μητέρα Ρωσία από τους Ρώσους. Οι Βίκινγκς την αποκαλούσαν Gardarike, το οποίο μεταφράζεται ως αγροτική γη. Μια γη, όπου οι άνθρωποι και ο φυσικός πλούτος ήταν το επίκεντρο της ανάπτυξής της.
Το 2015 άρχισε να μας γίνεται γνωστή μια εν εξελίξει πράσινη επανάσταση στη Ρωσία. Μια αθόρυβη πράσινη επανάσταση όπως την αποκαλώ. Φαίνεται ότι η Ρωσία είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων που κατοικούν σε οικοκοινότητες. Αυτή ακριβώς η υπόθεση παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί ως τώρα είναι γνωστό ότι η ήπειρος με τα περισσότερα οικολογικά χωριά είναι η Νότια Αμερική, λόγω κλίματος. Το ότι η Ρωσία, έχει τόσα πολλά οικολογικά χωριά, είναι πράγματι παράξενο μιας και ως χώρα δεν έχει να επιδείξει και το καλύτερο κλίμα. Γιατί λοιπόν οι Ρώσοι είναι από τους καλύτερους λαούς στις οικοκοινότητες;

Για να γίνει αυτό κατανοητό πρέπει να έχουμε μια συνολική εικόνα για την Ρωσία, όσον αφορά τη γεωργία και την κουλτούρα της. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η αγροτική κουλτούρα είναι μεγάλη στη Ρωσία. Από τη σοβιετική περίοδο, είχε μια αξιοσημείωτη αυτάρκεια μέσω της οικιακής καλλιέργειας, καθώς οι άνθρωποι που ζούσαν στις πόλεις είχαν χωράφια στην ύπαιθρο, όπου μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα μικρό οικογενειακό σπίτι και να καλλιεργούν τη γη. Ακόμη και σήμερα, οι άνθρωποι της Ρωσίας μπορούν να πωλούν τα λαχανικά τους χωρίς να πληρώνουν ΦΠΑ γι’ αυτό.
Η ρωσική κυβέρνηση παρέχει κεφάλαια προς τους μικρούς αγρότες, ώστε αυτοί να γίνουν πιο βιώσιμοι. Το ακριβώς αντίθετο από ό,τι κάνουμε σε γενικές γραμμές στη χώρα μας. Οι άνθρωποι μπορούν να μείνουν και να χρησιμοποιούν τη γη χωρίς την καταβολή πρόσθετων φόρων. Αυτή η προτεραιότητα στην μικρής κλίμακας καλλιέργεια, έχει αποδώσει καρπούς για την Ρωσία. Σήμερα η χώρα είναι 80% αυτάρκης στα λαχανικά, και ο Πούτιν θέλει να δώσει μεγαλύτερη ώθηση στην βιολογική παραγωγή. Τον Νοέμβριο του 2015, ανακοίνωσε ότι η Ρωσία θα πρέπει να είναι 100% αυτάρκης σε όλα τα τρόφιμα από το 2020, ενώ απαγορεύθηκαν τα γενετικά μεταλλαγμένα διά νόμου.
Η Ρωσία έχει πολύ βαθύ καλλιεργήσιμο στρώμα γης, το οποίο φθάνει κατά μέσο όρο τα 14 μέτρα βάθος και υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις με υπόγεια ύδατα. Είναι πιθανό ότι θα ακούσουμε περισσότερα για το οικολογικό θαύμα της Ρωσίας στο μέλλον, αν και τα μέσα ενημέρωσης δεν μεταφέρουν αυτές τις θετικές εξελίξεις για πολιτικούς λόγους. Γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ρωσία έχει κάνει κάτι πολύ σωστό όσον αφορά στην γεωργία και την κουλτούρα των ανθρώπων γύρω από αυτή.
Αλλά υπάρχουν άραγε συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους άνθρωποι από την Ρωσία και την Ευρώπη κινούνται προς τις κοινότητες της ρωσικής ενδοχώρας για να ζήσουν απλά και ποιοτικά με μία βιώσιμη οικονομία; Είναι το ερώτημα που με οδήγησε σε μια περιοδεία εξερεύνησης στην Ρωσία για να μάθουμε περισσότερα σχετικά, εφόσον τα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας σπάνια παρέχουν πληροφόρηση.
Τον Ιούλιο κάναμε ένα μεγάλο ταξίδι από τη Νορβηγία για να ανακαλύψουμε την Gardarike στα ανατολικά, όπως οι Βίκινγκς κάποτε. Για να ανακαλύψουμε την πραγματική φιλοσοφία πίσω από την ιδέα ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να ζουν σε αρμονία με τη Γη, τόσο πνευματικά όσο και κοινωνικά και πολιτισμικά. Προκειμένου να υπηρετούν τη Γη, τον εαυτό τους και την κοινότητα με έναν βιώσιμο και οικονομικό τρόπο, ώστε να έχουμε χρόνο για την οικογένεια και για την ίδια τη ζωή.
Εντυπώσεις από την Ρωσία

Το αεροπλάνο μας προσγειώνεται στην Αγία Πετρούπολη και υπάρχει χρόνος για κάποια αξιοθέατα. Η πόλη είναι γεμάτη από όμορφα κτίρια και μία διαδρομή με πλοίο στον ποταμό Νέβα μας δίνει την καλύτερη θέα αυτής της υπέροχης αρχιτεκτονικής. Εμείς πάμε προς την άλλη άκρη, για να πάρουμε το τρένο, κατά το βράδυ, από την Αγία Πετρούπολη προς τη Μόσχα και έτσι είχαμε τον χρόνο να μιλήσουμε με κάποιους χρήσιμους ανθρώπους, που μας συνόδευσαν μέχρι την είσοδό μας στην πλατφόρμα του σιδηροδρομικού σταθμού απ’ όπου αναχωρούν τα ολοκαίνουργια νυχτερινά τρένα.
Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι νόμιζα πως η Ρωσία ήταν μια αναπτυσσόμενη χώρα, αλλά στις δεδομένες συνθήκες βρίσκεται στην κορυφή της Ευρώπης στα περισσότερα ζητήματα. Ναι, καθαροί δρόμοι, εξυπηρετικοί άνθρωποι και όμορφη αρχιτεκτονική. Τα φθαρμένα κτίρια ήταν άφθονα εδώ και εκεί, αλλά δεν είναι πολύ χειρότερα από αυτά που βρίσκεις στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο ή στο Όσλο. Και οι Ρώσοι φίλοι μας εξέφρασαν την άποψη ότι είναι μέχρι σήμερα πολύ εντυπωσιασμένοι από την Ρωσία.


Kovcheg


Πίσω στη φύση και πάλι. Το Kovcheg είναι από τις πρώτες οικοκοινότητες που επισκεπτόμαστε. Η τοποθεσία είναι 23 μίλια νότια της Μόσχας. Η έκτασή του είναι 200 εκτάρια, που συνεπάγεται λίγο πάνω από 1 εκτάριο για κάθε οικογένεια, με κάποιες κοινές εκτάσεις. Είναι αυτάρκης στα περισσότερα από τα τρόφιμα, και έχει μια πολύ πλούσια πολιτιστική ζωή που θα ανακαλύψουμε σύντομα.
Κάθε βράδυ ενώ ήμασταν στο Kovcheg παρακολουθούσαμε συναυλίες διαφόρων ειδών. Ένα βράδυ υπήρχε οικογενειακή συναυλία, όπου παιδιά και ενήλικες τραγουδούσαν παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια. Πολλά από αυτά, εύκολα αναγνωρίσιμα για τη νορβηγική κουλτούρα. Και τα ρούχα που φορούσαν ήταν παραδοσιακά ρωσικά, σε αντίθεση με τα δυτικά που είχαμε στη Νορβηγία εδώ και πολλά χρόνια. Κάθε μέρα κάναμε περιηγήσεις και μαθήματα διαφόρων ειδών. Περιελάμβαναν τα πάντα, από βιολογική μελισσοκομία μέχρι τραγούδι και χορό.

Τα σπίτια στο Kovcheg ήταν όλα φυσικής δόμησης, συνήθως χτισμένα από άχυρο ή ξύλο, μικρά και απλά, τα οποία δημιουργούν μία εγγύτητα προς την φύση. Ένας άνθρωπος μας έλεγε ότι κάποιοι είχαν αρχίσει και να οικοδομούν μεγάλα σπίτια σε οικοκοινότητες, αλλά σύντομα διαπίστωσαν ότι η ευημερία και η εγγύτητα προς την φύση ήταν καλύτερη σε μικρά σπίτια. Κανένας από εκείνους που μιλήσαμε από τις παραδοσιακές οικοκοινότητες δεν είχε δάνεια για τα σπίτια που χτίστηκαν.
Έτσι ζουν δωρεάν, εκτός από το ότι είναι ακόμα συνδεδεμένοι στην ηλεκτροδότηση και πληρώνουν για την ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείται. Οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας είναι πολύ χαμηλές στη Ρωσία. Επιπλέον, έχουν μεγάλη αυτάρκεια σε τρόφιμα, καθιστώντας το κόστος ζωής ελάχιστο στα οικολογικά χωριά. Έχουν βέβαια την δυνατότητα να ασκούν τις δραστηριότητές τους σε αυτά τα χωριά, που δημιουργούν κάποιες καλές αποδοχές, διότι το κόστος ζωής είναι τόσο χαμηλό.
Ο ορισμός της οικονομικής ευμάρειας για τους ανθρώπους βρίσκεται, εκεί όπου το κόστος ζωής είναι χαμηλό (στέγη, τροφή και μετακινήσεις) και τα κέρδη σε υψηλά επίπεδα. Είναι μια αρχή που λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψιν από τον λαό του Kovcheg.

Η κοινωνική συνοχή για το Kovcheg είναι επίσης σημαντική. Έχουν κοινές ημέρες, συνήθως μία ημέρα την εβδομάδα, όπου συνεργάζονται σε κοινά έργα. Αυτό θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, από την οικοδόμηση σπιτιών μέχρι μικρές οικιακές εργασίες, μελισσοκομία, δενδροφυτεύσεις, κ.α. Η αλληλοβοήθεια είναι κάτι πολύ έντονο εδώ.
Έχουν και το δικό τους οικοσχολείο, το οποίο βασίζεται στην φιλοσοφία των Mikhail Shchetinin και Anton Makarenko. Περιληπτικά μας ενημερώνουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από την δημιουργική έκφραση. Η τέχνη, ο πολιτισμός και η εργασία με επίκεντρο την βιωματική μάθηση, είναι θεμελιώδους σημασίας γι’ αυτούς τους εκπαιδευτικούς. Αυτή είναι μια συναρπαστική εκπαιδευτική αρχή και είμαι απολύτως βέβαιος ότι τα επόμενα χρόνια θα ακούσουμε πολύ περισσότερα σχετικά. Τα παιδιά αναπτύσσονται και μαθαίνουν τρομερά γρήγορα μέσα από αυτή την μέθοδο. Αξίζει το ψάξετε αν σας ενδιαφέρει.



Η Δενδροφύτευση είναι κεντρικής σημασίας για το Kovcheg. Η γη είναι εντελώς επίπεδη, και όταν έφτασαν στην περιοχή, δεν υπήρχαν δέντρα εκεί. Δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να αναπτυχθεί εκεί, εκτός από γρασίδι. Έτσι ξεκίνησαν δημιουργία ανεμοφρακτών από δέντρα. Τα δέντρα αυτά κρατούν το νερό στο έδαφος και το έκαναν πιο εύφορο. Επιπλέον, συγκρατούν τους ανέμους και άλλαξαν το μικροκλίμα. Όσο ήμασταν στο Kovcheg δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι τα δάση ήταν πολύ εύφορα.



Staro Telje

Μετά από μερικές ημέρες παραμονής στο Kovcheg, το ταξίδι μας συνεχίστηκε προς την επόμενη οικοκοινότητα. Αυτή τη φορά κατευθυνόμαστε προς άγνωστες περιοχές και μετά από διαδρομή 9 ωρών με το αυτοκίνητο, φθάνουμε σε ένα ποτάμι που πρέπει να διασχίσουμε χωρίς να ξέρουμε τι μας περιμένει. Κατόπιν συνεχίζουμε κατά μήκος του ποταμού και βρίσκουμε δύο αυτοκίνητα να μας περιμένουν. Μας οδήγησαν μέχρι την κοινότητα, η οποία ήταν πολύ καλά κρυμμένη από τον έξω κόσμο. Το αυτοκίνητο σταμάτησε σε ένα μεγάλο σπίτι από ξύλινους κορμούς, όπου θα μέναμε.
Το Staro Telje βρίσκεται 20 μίλια νοτιοδυτικά της Μόσχας. Η περιοχή είναι ιδιόκτητη γη, την οποία έχουν αγοράσει άνθρωποι από τη Ρωσία και την Ευρώπη, για να δημιουργήσουν την οικοκοινότητα. Πάνω από τους μισούς από τους κατοίκους εδώ, έχουν έρθει από την Ευρώπη. Γνωριστήκαμε με ένα ζευγάρι από την Γερμανία που είχε χτίσει αρκετά σπίτια στο Staro Telje. Εδώ τα standard ήταν πολύ υψηλά και οι Γερμανοί ζούσαν και ζουν εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα.
Το Staro Telje είναι μια σχετικά νέα οικοκοινότητα και δεν έχει τον ίδιο κοινοτισμό με το Kovcheg. Υπήρχαν μεγάλες διακυμάνσεις στα σπίτια, τα οποία ήταν από πολύ μοντέρνα έως πολύ λιτά. Οι Γερμανοί είναι απολύτως αυτάρκεις στην ηλεκτρική ενέργεια μέσω ηλιακών συλλεκτών και ανεμογεννητριών, παράγουν την τροφή τους στο μεγαλύτερο μέρος της, έχουν οικόσιτα ζώα και γενικά είναι αυτάρκεις σχεδόν στα πάντα.



Η διάθεση στην Staro Telje ήταν πολύ ευχάριστη. Ελάχιστο άγχος. Οι άνθρωποι είχαν μεγάλα οικόπεδα και εργάζονταν πολύ. Η ρυμοτομία ήταν γραφική και όμορφη. Υπήρχαν άνθρωποι κάθε ηλικίας: από ηλικιωμένα ζευγάρια που πήγαν για να ζήσουν εκεί, μέχρι νέους που ξεκινούσαν την ζωή τους με την οικογένειά τους. Ήταν μια μεγάλη εμπειρία και ένα συναρπαστικό περιβάλλον, ιδιαίτερα χρήσιμο για να κατανοήσουμε πως λειτουργεί η ποικιλομορφία σε κλειστές οικοκοινότητες. Και πάνω απ’ όλα, είναι ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι αυτό το μοντέλο λειτουργεί.



Μετά από μερικές ημέρες στο Staro Telje θα πρέπει να πάμε πίσω στην πατρίδα. Φυσικά, ήταν λυπηρό για μας να φύγουμε από αυτόν τον μικρό παράδεισο επί γης. Σίγουρα έχουμε πάρει σημαντικές εμπειρίες. Και είμαι εντυπωσιασμένος από το ότι μια τέτοια μικρή κοινότητα με τόσο μεγάλη ποικιλομορφία φαίνεται να λειτουργεί τόσο καλά και με πλήρη ελευθερία για όσους ζουν εκεί.
Αντίο Staro Telje.


Επίλογος

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους η αθόρυβη πράσινη επανάσταση ανθεί στην Ρωσία και ανθεί πλέον και στον υπόλοιπο κόσμο. Τα οικολογικά χωριά ήταν κάτι που μόνο οι χίπις και πνευματικοί άνθρωποι έδειχναν ενδιαφέρον. Τώρα αρχίζουν όλο και περισσότεροι να αφυπνίζονται γύρω από αυτόν τον τρόπο ζωής. Πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να αναγνωρίζουν ότι η στέγαση και η αυτάρκεια θα πρέπει να αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου, χωρίς πάγια έξοδα ενοικίων και δανείων που συνδέονται με αυτά. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη για ελεύθερο χώρο γης για να επενδύσει και να οικοδομήσει μία περιουσία οικολογικού προσανατολισμού.
Αυτές τις βασικές ανάγκες θα πρέπει κάποιος να είναι σε θέση να τις παρέχει στην οικογένειά του με ικανοποιητικό τρόπο, χωρίς χρέος και σύνδεση με πάγια κόστη. Κρατώντας το κόστος ζωής χαμηλά, με δυνατότητα αν θέλει να έχει εξίσου καλές αποδοχές. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνει ο άνθρωπος μία ποιότητα ζωής για τον ίδιο. Αυτό το κίνημα είναι ήδη σε εξέλιξη. Και στην καρδιά της Ρωσίας συμβαίνει κάτι συναρπαστικό.




Πηγή Οικοκοινότητες στην Ρωσία