22 October, 2018
Home / Περιβαλλον (Page 5)

Σε αυτή τη γωνιά της Ανατολικής Μεσογείου, οι ιδιαιτερότητες του
κλίματος και της τοπογραφίας, συνθέτουν μια σχεδόν μαγική εικόνα, δίνοντας στους ανθρώπους την αίσθηση πως είναι τυχεροί που ζουν εδώ. Όσο όμως και αν εκτιμούμε την άγρια φυσική ομορφιά και τις πλούσιες παραδόσεις του τόπου μας, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, το φυσικό περιβάλλον έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μωσαϊκό από υποβαθμισμένα οικοσυστήματα και ιδιαίτερα διαβρωμένα τοπία με αβαθή φτωχά εδάφη, που μπορούν πλέον να υποστηρίξουν μόνο μερικά ανθεκτικά είδη φυτών. Επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές και
λανθασμένες πολιτικές διαχείρισης των φυσικών πόρων επιταχύνουν  περαιτέρω την ερημοποίηση, εγείροντας σε πολλές περιοχές ζητήματα επάρκειας νερού και επισιτιστικής ασφάλειας. Η κατάσταση αυτή αποτελεί την τοπική έκφανση ενός φαινομένου περιβαλλοντικής υποβάθμισης που εξελίσσεται σε παγκόσμια κλίμακα, με διαφορετική ένταση και ταχύτητα σε κάθε περιοχή, και αναδεικνύει την ανάγκη για τοπικές λύσεις, προσαρμοσμένες στις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητες των κατά τόπους κοινοτήτων και οικοσυστημάτων.
Καθώς το κλίμα μεταβάλλεται απρόβλεπτα, ο μόνος τρόπος να αποτρέψουμε τις επερχόμενες βαθιές οικολογικές κρίσεις και να διασφαλίσουμε τη επιβίωση και την ευημερία μας σε αυτό τον τόπο, είναι να κινητοποιηθούμε και να επιδιώξουμε την αναγέννηση των τοπικών οικοσυστημάτων και την επαναφορά τους σε μια φυσική κατάσταση ισορροπίας. Τώρα, περισσότερο από
ποτέ, γεννιέται η ανάγκη να αναζητήσουμε τρόπους για να ενσωματώσουμε την ανθρώπινη δραστηριότητα στο φυσικό περιβάλλον με σεβασμό και συναίσθηση των ορίων που τίθενται από την ίδια τη φύση και να μετατρέψουμε την επίδραση μας σε ένα παράγοντα που θα προωθεί την πολυπλοκότητα και την ποικιλομορφία, ενισχύοντας έτσι την ανθεκτικότητα και την προσαρμοστικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων, αλλά και των
κοινοτήτων που υποστηρίζονται από αυτά.
Αναγνωρίζοντας την ανάγκη να δραστηριοποιηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση, σχεδιάσαμε ένα κύκλο μαθημάτων Περμακουλτούρας τα οποία θα αναδείξουν και θα μεταδώσουν τις βασικές μεθόδους και πρακτικές σχεδιασμού, εστιάζοντας σε εφαρμογές που αφορούν στο μεσογειακό κλίμα.Τα μαθήματα αυτά προτείνουν λύσεις σε ζητήματα βιωσιμότητας και αειφορίας που αφορούν στην οργάνωση της ανθρώπινης δραστηριότητας και τη
διαχείριση των φυσικών πόρων σε επίπεδο αγροκτήματος, για την κάλυψη ενός μεγάλου φάσματος των βασικών καθημερινών αναγκών σε τροφή, νερό, ενέργεια και στέγη. Καλύπτουν βασικές ενότητες ενός σεμιναρίου σχεδιασμού περμακουλτούρας και στοχεύουν στην ενδυνάμωση των συμμετεχόντων στη δραστηριοποίηση τους προς θετικές αλλαγές από τις
οποίες θα επωφελούνται τόσο οι κοινότητες όσο και τα οικοσυστήματα που τους περιβάλλουν.


Ο επόμενος κύκλος μαθημάτων του Περμασχολείου θα πραγματοποιηθεί κατά
την περίοδο Σεπτεμβρίου – Νοεμβρίου 2018 στο αγρόκτημα της Νέας Γουινέας
στη Νέα μάκρη http://neaguinea.org/contact/

Συγκεκριμένα οι ημερομηνίες των μαθημάτων θα είναι οι εξής: 23-30/09, 7-14-21-28/10, 04-11/11.

Οι ενότητες που θα καλυφθούν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων είναι οι εξής:

1. Εισαγωγή στο σύστημα σχεδιασμού και τις πρακτικές εφαρμογές της περμακουλτούρας
2. Κλίμα και Τοπογραφία – Τομείς και ζώνες δραστηριότητας
3. Νερό: Συλλογή και διαχείριση + Διαμόρφωση ανάγλυφου (earthworks) για
τη συγκράτηση νερού
4. Έδαφος: Αναγέννηση και εμπλουτισμός εδαφών (πρακτικές και τεχνικές)
5. Αυτόνομα συστήματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας
6. Φυσική δόμηση
7. Αειφορικά συστήματα παραγωγής τροφής και ζωντανές τράπεζες σπόρων
8. Αστική και κοινωνική περμακουλτούρα

Αν ενδιαφέρεστε να το παρακολουθήσετε, συμπληρώστε και στείλτε μας την αίτηση συμμετοχής ΕΔΩ και στείλτε την στο neaguinea@riseup.net

Απέναντι Όχθη

Πηγή To Περμασχολείο ξεκινά ξανά σε λίγες μέρες!

Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)


Όταν προκύπτει ένα πρόβλημα θα πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη προκειμένου να μπορέσουμε να το λύσουμε.
Τα παιδιά αρνούνται την ευθύνη τους για τους καβγάδες στους οποίους εμπλέκονται. Τα αδέρφια, συνήθως, κατηγορούν το ένα το άλλο για το ποιος ήταν ο φταίχτης και ποιος ξεκίνησε πρώτος. Ακόμη πολλά παιδιά νιώθουν ότι φταίνε για την έλλειψη αγάπης από τους γονείς του ή το ότι μπορεί επειδή ζήτησαν κάτι, προξένησαν κάτι κακό στο μπαμπά ή τη μαμά.

Μετά από εμπειρία και ωριμότητα γινόμαστε ολοένα και πιο ικανοί να εκτιμήσουμε τις ευθύνες μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους.

Για να μάθουν τα παιδιά να εκτιμούν σωστά πού έχουν την ευθύνη και πού όχι, θα πρέπει οι γονείς να αναλάβουν την ευθύνη της ανάπτυξης των παιδιών τους. Δηλαδή να μην ρίχνουν την ευθύνη στο σχολείο, στην κυβέρνηση, στο σύστημα και στους άλλους γενικότερα αλλά να γίνουν υπεύθυνοι γονείς προκειμένου να μεγαλώσουν υπεύθυνα παιδιά.

Έτσι, θα καταφέρνουν περισσότερο να λύνουν τα προβλήματα που αναλαμβάνουν, γιατί αναλαμβάνοντας την ευθύνη ή μερίδιο αυτής μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα προς την κατεύθυνση που θέλουμε. Διαφορετικά, μπορούμε μόνο να παρατηρούμε την αλλαγή που προξενούν οι άλλοι στα προβλήματα μας.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».



Πηγή Η ανάληψη της ευθύνης προϋπόθεση της λύσης του προβλήματος

Τις μεγαλύτερες αλλαγές της ζωής σου, δεν τις συζήτησες με κανέναν.
Δεν τις ανακοίνωσες, δεν τις φώναξες, δεν τις παρουσίασες και το κυριότερο δεν τις διαφήμισες.
Έγιναν μέσα από μια έκρηξή σου, την πιο ανύποπτη στιγμή, που ήταν τόσο δυνατή που σε έκανε κομμάτια.
Και σου πήρε καιρό να τα μαζέψεις τα κομμάτια. Ήταν πολλά και είχαν σκορπίσει στους πέντε ανέμους.
Όμως έκατσες μόνος και τα μάζεψες όλα, με υπομονή.
Τα καθάρισες και τα άπλωσες γύρω σου.
Άλλα τα κράτησες, άλλα τα φύλαξες, άλλα τα πέταξες και κάποια από εκείνα που απέμειναν τα έβαλες στην θέση που τους άξιζε να είναι από την αρχή κι εσύ απλά εθελοτυφλούσες.
Θα βρεις και 2-3 το πολύ, που θα μείνουν εκεί που ήταν από την αρχή γιατί είναι εκείνα που ήταν πάντα καθαρά και δεν έσπασαν ποτέ. Είναι εκείνα, που άντεχαν πάντα, τα πάντα..
Και στέκεσαι και πάλι όρθιος. Φαινομενικά ίδιος, φαινομενικά απαράλλαχτος και ουσιαστικά άγνωστος.
Τόσο άγνωστος που με κάποιους θα πρέπει να ξανασυστηθείς.
Με άλλους πάλι, απλά δεν θα χάσεις το χρόνο σου ξανά όχι για να ξανασυστηθείς αλλά ούτε για να αναπνεύσεις τον ίδιο αέρα..
Θα βρεθούν κι εκείνοι που θα σε ρωτήσουν γεμάτοι περιέργεια “μα τι έπαθες;” κι εσύ το μόνο που θα απαντάς θα είναι η αλήθεια σου.. “τίποτα”.
Και είναι όντως η αλήθεια σου αυτό.
Βλέπεις δεν έπαθες “κάτι”, απλά άλλαξες.
Κι όταν αλλάζεις, ξεβολεύεις.
Ξεβολεύεις εκείνους που στα τεφτέρια τους σε είχαν για δεδομένο.
Ξεβολεύεις εκείνους που νόμιζαν πως σε ήξεραν και πώς ήσουν προβλέψιμος.
Ξεβολεύεις εκείνους που πια δεν χωράνε και θα πρέπει να βρουν καινούριο φυτό για να τραφούν σαν άλλοι κισσοί..
Ξεβολεύεις εκείνους που έμαθαν να τους αγαπάς αδιαπραγμάτευτα, να τους στηρίζεις αδιάκοπα και να τους προστατεύεις βάζοντας τον εαυτό σου δίχτυ ασφαλείας.
Ξεβολεύεις τα ανθρωπάκια που έμαθαν να μην τους χαλάς χατήρι.
Πιο πολύ όμως, ξεβολεύεις τον παλιό σου εαυτό που πια αποχωρεί.
Γιατί πριν βολευτούν οι κισσοί, πριν αράξουν οι κηφήνες, πριν χρησιμοποιηθείς από τους τενεκέδες που ξέρουν να κάνουν μόνο θόρυβο με το κενό τους, τους το είχες επιτρέψει εσύ!
Άρα μην ψάχνεις κανέναν κακό στο παραμύθι.. ο δράκος σου, ήσουν εσύ!
Γι’αυτό και ήξερες ακριβώς πώς να τον σκοτώσεις.
Γιατί και το παραμύθι, και ο δράκος, ήταν δικά σου από την αρχή κι ας τα άφησες να γίνουν… δημοσίας χρήσης!
Μόνο που αυτό το παραμύθι, ακριβώς επειδή το γράφεις εσύ, μπορείς να το αλλάξεις όποτε θες, όπως θες, επειδή το θες, χωρίς να απολογηθείς σε κανέναν..


Σοφία Παπαηλιάδου – www.loveletters.gr

Πηγή Οι μεγαλύτερες αλλαγές της ζωής έγιναν αθόρυβα

Η Αναγεννητική Γεωργία είναι μια ολιστική πρακτική διαχείρισης γης που αξιοποιεί τη δύναμη της φωτοσύνθεσης στα φυτά για να κλείσει τον κύκλο του άνθρακα και να επαναφέρει την υγεία του εδάφους, την ανθεκτικότητα των καλλιεργειών
και των θρεπτικών στοιχείων. Η Αναγεννητική Γεωργία βελτιώνει το έδαφος, κυρίως μέσω των πρακτικών που αυξάνουν την οργανική ύλη του εδάφους. Αυτό όχι μόνο βοηθά στην αύξηση της βιοποικιλότητας και της υγείας του εδάφους αλλά αυξάνει τη βιοποικιλότητα τόσο πάνω και κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, αυξάνοντας ταυτόχρονα την ικανότητα συγκράτησης νερού και την απομόνωση άνθρακα σε μεγαλύτερα βάθη, μειώνοντας έτσι τα επίπεδα του CO2 .

Η Αναγεννητική Γεωργία απορρίπτει τα φυτοφάρμακα, τα τεχνητά λιπάσματα και αποσκοπεί στην αναγέννηση του φυτικού εδάφους, στην αύξηση της βιοποικιλότητας στη βελτίωση του κύκλου του νερού, στην ενίσχυση του οικοσυστήματος . Η αναγεννητική γεωργία βασίζεται στην εφαρμοσμένη έρευνα και ενσωματώνει τη βιολογική γεωργία, τη permaculture, την αγρο-οικολογία, την αγροδασοπονία, την οικολογική αποκατάσταση, και την ολιστική διαχείριση.

Πηγή Regenerative Agriculture – Αναγεννητική Γεωργία

Η συγκλονιστική ταινία «Γενετικά Τροποποιημένα Παιδιά” αποκαλύπτει τη φρίκη δεκαετιών των γεωργικών πρακτικών με έντονη χημική δράση στην Αργεντινή, όπου η πλειονότητα των καλλιεργειών είναι γενετικά τροποποιημένες
(GMO) και με χρήση επικίνδυνων αγροχημικών . Η ταινία, των Juliette Igier και Stephanie Lebrun, δείχνει τις καταστροφικές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών που έχει ο γεωργικός τομέας στην Αργεντινή , ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των οποίων γεννιέται με τερατώδεις σωματικές παραμορφώσεις. Ορισμένες περιπτώσεις παιδιών είναι τόσο σοβαρές ώστε, χωρίς ιατρική παρέμβαση, θα οδηγήσουν σε θάνατο πριν από την ηλικία των πέντε ετών.

Mercola: Genetically Modified Children (GMChildren.com) from Cinema Libre Studio on Vimeo.

Η ταινία αρχίζει από τη Βόρειο Αργεντινή στην επαρχία Misiones κοντά στα σύνορα της Βραζιλίας, μια γεωργική περιοχή που ήταν μια από τις πρώτες που ξεκίνησαν να καλλιεργούν γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τα αγροχημικά οδηγούν σε αύξηση των γενετικών ανωμαλιών, παραμορφώσεων στα παιδιά της Αργεντινής. Δείχνει, ένα 5χρονο αγόρι με μια ανίατη γενετική ασθένεια του δέρματος. Η οικογένεια του πιστεύει ότι προκλήθηκε από την έκθεση της μητέρας στην καλλιέργεια γενετικώς τροποποιημένου καπνού στη γη τους για χρόνια, για την Philip Morris, μια αμερικανική πολυεθνική εταιρία παραγωγής τσιγάρων και προϊόντων καπνού , στις αρχές της εγκυμοσύνης της. Κανείς δεν της είπε ότι ήταν τοξικά, λέει. Η γενετική μετάλλαξη που προκάλεσε την κατάσταση του γιου της τον άφησε χωρίς πόρους στο δέρμα του. Η θερμότητα από το σώμα του παραμένει μέσα, προκαλώντας του σοβαρές και οδυνηρές φαγούρες που οδηγεί σε συχνές κραυγές.

Η Philip Morris παρέχει στους αγρότες σπόρους καπνού GM burley. Κάθε χρόνο, οι αγρότες της Αργεντινής αναγκάζονται να χρησιμοποιούν περισσότερες από 100 διαφορετικές χημικές ουσίες για να καλλιεργήσουν αυτήν την «τέλεια» ποικιλία καπνού . Η συγκεκριμένη οικογένεια δεν αποτελεί εξαίρεση. Για περισσότερο από μια δεκαετία, κάνουν χρήση του γλυφοσάτη και άλλων αγροχημικών προϊόντων – και χωρίς καμία προστασία. Ωστόσο, μετά την αύξηση των γενετικών ανωμαλιών μεταξύ των παιδιών της κοινότητας, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου τους του παιδιού, άρχισαν να φοβούνται για την ασφάλειά τους και εγκατέλειψαν τη γεωργική τους γη, μακριά από τις τοξικές χημικές ουσίες. Στην περιοχή αυτή, υπάρχει ένας δυσανάλογος αριθμός παιδιών που γεννήθηκαν με παραμορφώσεις.
300 εκατομμύρια λίτρα glyphosate ρίχνονται στη γη κάθε χρόνο στην Αργεντινή. Οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες εισήλθαν για πρώτη φορά στη επαρχία Misiones της Αργεντινής, αφού η κυβέρνηση ενέκρινε τη χρήση τους από το 1996 και έπειτα με απόφαση βασισμένη αποκλειστικά σε μελέτες που διεξήγαγε η Monsanto και χωρίς καμμία άλλη ανεξάρτητη έρευνα. Για περισσότερο από δύο δεκαετίες η γη ψεκάζεται με γλυφοσάτη και άλλα αγροχημικά, μολύνοντας το έδαφος και το νερό της περιοχής. Μέχρι το 2013, περισσότερα από 24 εκατομμύρια εκτάρια (59,3 εκατομμύρια στρέμματα) των γενετικώς τροποποιημένων καλλιεργειών αναπτύχθηκαν στην Αργεντινή, συμπεριλαμβανομένης της σόγιας, καλαμποκιού, βαμβακιού και καπνού. Αν και οι επιστημονικές έρευνες βρήκαν στοιχεία που συνδέουν την αύξηση των αποβολών, των γενετικών ελαττωμάτων και του καρκίνου στους ΓΤΟ και στα αγροχημικά δεν απέτρεψαν την κυβέρνηση της Αργεντινής να συνεχίσει να επιδοτεί τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες. Παρά τους κινδύνους, κανείς δεν προειδοποίησε τους καπνοκαλλιεργητές για τους κινδύνους. Στην πραγματικότητα, το αντίθετο ήταν αλήθεια. Οι αγρότες στην επαρχία Misiones κατακλύστηκαν με διάφορες μορφές marketing, συμπεριλαμβανομένων διαφημίσεων από χημικές εταιρείες που επιμένουν ότι τα αγροχημικά ήταν το κλειδί για την ευημερία. Και όπως πάντα το μάρκετινγκ λειτουργεί.Καθώς οι νόμοι περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και κανονισμών συνεχίζουν να ευνοούν τα κέρδη της Monsanto και των χημικών εταιρειών, ο καπνός μπαίνει στα χέρια και τα στόματα των καταναλωτών παγκοσμίως στα προϊόντα Philip Morris, ενώ τα δηλητήρια που χρησιμοποιούνται για τη συγκομιδή των καλλιεργειών μολύνουν το αίμα των αγροτών και τροποποιούν το ανθρώπινο γονιδίωμα, δημιουργώντας γενετικά τροποποιημένα παιδιά.

Τώρα λοιπόν το ερώτημα είναι: Θα συνεχίσετε να υποστηρίζετε το διεφθαρμένο, τοξικό και μη βιώσιμο σύστημα διατροφής που η Monsanto και οι βιομηχανίες της έχουν επιμελώς δημιουργήσει; Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από όλους εμάς, ως καταναλωτές, να χαλαρώσουμε και να σπάσουμε την κυριαρχία της Monsanto στην διατροφή μας. Τα καλά νέα είναι ότι κάτι αλλάζει..

Καταναλωτές σε όλο τον κόσμο αντιλαμβάνονται όλο και περισσότερο τα προβλήματα που συνδέονται με τις ΓΤ καλλιέργειες , τις τοξικές χημικές ουσίες και τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται σε αυτά, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρνούνται να καταναλώνουν αυτά τα τρόφιμα. Υπάρχει επίσης έντονη ανάπτυξη στις βιολογικές καλλιέργειες . Αυτό απλά αποδεικνύει ένα πράγμα: Μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά εάν εργαζόμαστε σταθερά προς τον ίδιο στόχο.

Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορείτε να κάνετε είναι να αγοράσετε τα τρόφιμα σας από έναν τοπικό αγρότη που χρησιμοποιεί ποικίλες μεθόδους που προωθούν την αναγεννητική γεωργία. Μπορείτε επίσης να συμμετάσχετε σε ένα πρόγραμμα που υποστηρίζεται από την κοινότητα (CSA), όπου μπορείτε να αγοράσετε ένα «μερίδιο” των λαχανικών που παράγονται από το αγρόκτημα, έτσι ώστε να έχετε μια κανονική προμήθεια φρέσκων και καθαρών τροφίμων. Πιστεύω ότι η συμμετοχή σε μια CSA( Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία είναι μια ισχυρή επένδυση όχι μόνο για τη προσωπική σας υγεία, αλλά και στην τοπική σας κοινότητα και οικονομία.



Πηγή GM Children – Γενετικά Τροποποιημένα Παιδιά

Το αγρόκτημα Permaculture Limestone στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας είναι ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς η permaculture δεν είναι μόνο ο ευκολότερος τρόπος για να αναπτυχθεί η τροφή, είναι
επίσης και η πιο παραγωγικός, μακροπρόθεσμα.
Το αγρόκτημα ενός στρέμματος παρέχει φρούτα, λαχανικά και αυγά για 50 οικογένειες χρησιμοποιώντας πρακτικές που αναζωογονούν το έδαφος .

Απέναντι Όχθη

Πηγή Permaculture σε ένα στρέμμα

Τα εντυπωσιακά κέρδη της βιομηχανίας τροφίμων προέρχονται κατά κύριο λόγο από την αυξημένη κατανάλωση μεταποιημένων τροφών, η οποία με τη σειρά της έχει οδηγήσει σε παγκόσμια επιδημία παχυσαρκίας. Ωστόσο, οι μηχανισμοί διανομής εντός του συστήματος τροφίμων, η
καθημερινή διατροφή με βάση την ικανότητα αγοράς, έχουν δημιουργήσει το παράδοξο ενός δισεκατομμυρίων πεινασμένων, όταν υπάρχουν περισσότεροι από 1,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι υπέρβαροι..(1)


H Νότια Αφρική υπέστη πρόσφατα επιδημία λιστερίωσης, Η λιστερίωση είναι μια τροφιμογενής βακτηριακή λοίμωξη που μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη για τις εγκύους και τα άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό.. Μέχρι το τέλος της επιδημίας,  περισσότεροι από 200 άνθρωποι πέθαναν από λιστερίωση που προήλθε από κρέας της εταιρείας Tiger Brands.

Η Tiger Brands αντιμετωπίζει μια αγωγή ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων (10 εκατομμύρια δολάρια ανά ζωή). Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που άνθρωποι πεθαίνουν από ένα ανεπαρκές σύστημα διασφάλισης ασφάλειας τροφίμων που επιτρέπει να κυκλοφορούν επικίνδυνα και δολοφονικά τρόφιμα.

Ο αριθμός των ενηλίκων μεταξύ των ηλικιών 30 και 69 που πέθαναν από διαβήτη το 2016 ήταν περίπου 100 φορές υψηλότερος από αυτούς που πέθαναν από λιστερίωση. Σε ολόκληρο τον κόσμο, όταν η διατροφή βασίζεται σε προϊόντα με υψηλή προσθήκη ζάχαρης, ακολουθεί κακή υγεία. Οι άνθρωποι συχνά δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση σε καθαρά φρέσκα φρούτα και λαχανικά κάθε ημέρα, λόγω των υψηλών τιμών και των πολύ χαμηλών μισθών. Η πείνα, ο υποσιτισμός, ο διαβήτης και η φτώχεια συχνά συμβαδίζουν.
Παρόλο που δεν υπάρχει κανένας κοινά αποδεκτός ορισμός της πείνας, ισχύουν δύο κοινά πρότυπα: «υποσιτισμός» και «επισιτιστική ασφάλεια». Ο πρώτος αναφέρεται στον αριθμό των ανθρώπων «των οποίων η διατροφική κατανάλωση ενεργειακών θερμίδων είναι συνεχώς κάτω από την ελάχιστη απαιτούμενη για τη διατήρηση μιας υγιούς ζωής και την άσκηση μιας ελαφριάς σωματικής δραστηριότητας ” (2) . Οι τρέχουσες εκτιμήσεις έφεραν τον παγκόσμιο αριθμό υποσιτιζόμενων ανθρώπων σε σχεδόν ένα δισεκατομμύριο (3).

Η έννοια της «επισιτιστικής ασφάλειας” προσπαθεί να συλλάβει την έννοια της πείνας ως έλλειμμα όχι των θερμίδων, αλλά ως παραβίαση ενός ευρύτερου συνόλου κοινωνικών, οικονομικών και φυσικών συνθηκών. Το 1996, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) καθόρισε στην Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τον Επισιτισμό τον πιο ευρέως αποδεκτό ορισμό (5) ότι «η επισιτιστική ασφάλεια σε επίπεδο ατόμου, νοικοκυριού, σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο επιτυγχάνεται, όταν όλοι οι άνθρωποι, ανά πάσα στιγμή, έχουν φυσική και οικονομική πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτικά τρόφιμα για να ικανοποιήσουν τις διατροφικές τους ανάγκες και τις προτιμήσεις τους για μια ενεργό και υγιή ζωή ».

Η κατανόηση της πείνας και του υποσιτισμού απαιτεί μια εξέταση των συστημάτων και των θεσμών που κατέχουν τον έλεγχο πάνω στα τρόφιμα. Η έννοια της «επισιτιστικής ασφάλειας” καταγράφει την έννοια της πείνας όχι ως έλλειμμα θερμίδων, αλλά ως παραβίαση ενός ευρύτερου συνόλου κοινωνικών, οικονομικών και φυσικών συνθηκών.

Η λύση δεν είναι η πτώση της τιμής των τροφίμων η οποία θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων ακόμη και αυτών που παράγουν τα τρόφιμα, τα οποία όμως ελέγχονται από ελάχιστες πολυεθνικές, αλλά θα αυξήσει κι άλλο την οικονομική ανισότητα μεταξύ των παραγωγών και των στελεχών της βιομηχανίας τροφίμων. Ο ρόλος της βιομηχανίας τροφίμων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στο πλαίσιο του συστήματος τροφίμων, όπου η εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια μερικών εταιρειών.


Τι μπορεί να γίνει; Στην υποσαχάρια Αφρική, οι αγρότες μικρής κλίμακας παράγουν περισσότερο από το 75% των περισσότερων βασικών προϊόντων διατροφής του πλανήτη . Από αυτούς τους αγρότες ξεκίνησε μια από τις πιο σημαντικές ιδέες για το πώς να αλλάξει το σύστημα τροφίμων. Ονομάζεται «Διατροφική Κυριαρχία”. Αντί να ζητήσουν από τις κυβερνήσεις να φτιάξουν φθηνά τρόφιμα και να παραδώσουν τον έλεγχο και την εξουσία στα χέρια των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών τροφίμων, οι αγρότες μικρής κλίμακας οργανώθηκαν και ανέπτυξαν την ιδέα ότι ίδιες οι κοινότητες τους πρέπει να έχουν τον άμεσο έλεγχο για να τερματιστεί η πείνα και ο υποσιτισμός και οι ασθένειες που προκαλούν.

Το κίνημα αυτό ονομάστηκε La Via Campesina, ένα κίνημα σήμερα με περισσότερα από 200 εκατομμύρια μέλη σε όλο τον κόσμο.Αντί για την επισιτιστική ασφάλεια, η La Via Campesina έχει υποστηρίξει την «διατροφική κυριαρχία». Όπως και ο ορισμός της επισιτιστικής ασφάλειας, η διατροφική κυριαρχία είναι ένας εξελισσόμενος και πολύπλευρος όρος, αλλά έχει έναν αμετάβλητο πυρήνα: «οι κοινότητες έχουν το δικαίωμα να καθορίσουν τις δικές τους τροφίμων και γεωργίας ” . Για να είμαστε σαφείς, η διατροφική κυριαρχία δεν αποτελεί έκκληση για αυτάρκεια, για τα κράτη. Η La Via Campesina απευθύνει έκκληση στους ανθρώπους να γίνουν κυρίαρχοι στα συστήματα διατροφής τους, ώστε οι ίδιοι να έχουν την εξουσία να αποφασίζουν ποια θα πρέπει να είναι αυτά τα συστήματα. Πρόκειται για μια σκόπιμα αόριστη έκκληση, με πολλά ερωτήματα ανοιχτά, ώστε οι κοινότητες που εμπλέκονται στην διεκδίκηση της κυριαρχίας τροφίμων να απαντούν σε θέματα γύρω από την παραγωγή, τη διανομή και την κατανάλωση φαγητού για τους ίδιους. Μέσω της «Διατροφικής Κυριαρχίας», λέει η La Via Campesina, μπορεί να επιτευχθεί η επισιτιστική ασφάλεια και να εξαλειφθεί ο υποσιτισμός.


«Η επισιτιστική ασφάλεια δεν κάνει διάκριση από πού προέρχεται το τρόφιμο ή από τις συνθήκες υπό τις οποίες παράγεται και διανέμεται. Οι εθνικοί στόχοι επισιτιστικής ασφάλειας συχνά επιτυγχάνονται με την προμήθεια τροφίμων που παράγονται υπό περιβαλλοντικά καταστροφικές και εκμεταλλευτικές συνθήκες και υποστηρίζονται από επιδοτήσεις και πολιτικές που καταστρέφουν την τοπική παραγωγή τροφίμων, και ευνοούν μόνο τις μεγάλες πολυεθνικές αγροβιομηχανικές εταιρείες ».

Η διατροφική κυριαρχία υπογραμμίζει την οικολογικά κατάλληλη παραγωγή, διανομή και κατανάλωση, την
κοινωνικοοικονομική δικαιοσύνη και τα τοπικά συστήματα παραγωγής τροφής ,ως τρόπους αντιμετώπισης της πείνας και της φτώχειας και
εγγυάται τη βιώσιμη επισιτιστική ασφάλεια για όλους τους λαούς. Υποστηρίζει το εμπόριο και τις επενδύσεις που εξυπηρετούν
τις συλλογικές φιλοδοξίες της κοινωνίας. Προωθεί τον κοινοτικό έλεγχο των παραγωγικών πόρων, την αγρο-οικολογία, την βιοποικιλότητα ,
τα δικαιώματα των αγροτών, ανδρών και γυναικών, την κοινωνική προστασία των καταναλωτών και την κλιματική δικαιοσύνη ».


Εν κατακλείδι , με τι θα μπορούσε να μοιάσει η διατροφική κυριαρχία

Αντί για φθηνότερα τρόφιμα, θα σήμαινε υψηλότερους μισθούς, καλύτερα δικαιώματα κοινωνικής πρόνοιας και συνολική αγροτική μεταρρύθμιση, που σημαίνει μεταρρύθμιση της γης στις αγροτικές και αστικές περιοχές. Είναι μια προσέγγιση που εκτιμά εξίσου τη φωνή του καθενός, πράγμα που σημαίνει ισότητα.


(1) Swinburn ΒΑ, Sacks G, Hall KD, McPherson Κ, Finegood DT, et αϊ. (2011) Η πανδημία της παγκόσμιας παχυσαρκίας: https://doi.org/10.1016/S0140-6736(11)60813-1
(2) Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (2011) Γλωσσάριο FAOSTAT.Ρώμη: Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.
(3) Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (2011) Η κατάσταση της επισιτιστικής ανασφάλειας στον κόσμο: Πώς επηρεάζει η διεθνής αστάθεια των τιμών τις εγχώριες οικονομίες και την επισιτιστική ασφάλεια; Ρώμη: Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.




Πηγή Η διατροφική κυριαρχία είναι το κλειδί για ένα δίκαιο μέλλον

Η τοξική χημική ουσία glyphosate έχει βρεθεί σε έγκυες γυναίκες, σνακ, δημητριακά, σε κρασιά, μπύρα , μητρικό γάλα, παιδικά εμβόλια, ταμπόν. Το 2015, το IARC του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δήλωσε ότι το glyphosate είναι ένα «πιθανό καρκινογόνο» που μπορεί να μεταβάλει το DNA με
πολύ βλαβερό τρόπο. Πρόσφατα, οι ερευνητές δήλωσαν ότι βρήκαν κατάλοιπα glyphosate στο μέλι, σάλτσα σόγιας και άλλα τρόφιμα και καρυκεύματα. Στην Αμερική όλα τα δείγματα μελιού που δοκιμάστηκαν από το FDA περιείχαν κατάλοιπα glyphosate , ενώ ορισμένα δείγματα έδειξαν ακόμη επίπεδα καταλοίπων που ήταν διπλάσια από τα όρια που επιτρέπονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη και το οργανικό μέλι μπορεί να περιέχει αυτό το τοξικό υπόλειμμα και τα επίπεδα είναι ανησυχητικά και δεν υπάρχει τρόπος για τους μελισσοκόμους να ελέγχουν εάν ή όχι το χημικό εισέρχεται στο μέλι επειδή δεν το χρησιμοποιούν. Είναι οι αγρότες που χρησιμοποιούν το Roundup που φταίει.

Στη Γαλλία ένας συνεταιρισμός μελισσοκόμων υπέβαλε καταγγελία εναντίον της γερμανικής πολυεθνικής Bayer-Monsanto, αφού ανιχνεύθηκαν ίχνη γλυφοσάτη στο μέλι.

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα πιεστεί από επιστήμονες και ειδικούς στον τομέα της υγείας και θα προχωρήσει σε απαγόρευση του επικίνδυνου γλυφοσάτη.


Η Ε.Ε. και η Ελλάδα έχουν εγκρίνει την χρήση του αμφιλεγόμενου γλυφοσάτη μέχρι και το τέλος του 2023. Αλλά μήπως ήρθε η ώρα ενώσεις καταναλωτών αλλά και αγρότες οι οποίοι  δεν το χρησιμοποιούν αλλά που πλήττονται και αυτοί από την χρήση αφελών ή ασυνείδητων μερικές φορές συναδέλφων τους να απαιτήσουν να μπει σήμανση στα χωράφια που χρησιμοποιείται αλλά και σε όλα τα προϊόντα που καταλήγει  ;

Πηγή Το glyphosate, ένα ενεργό συστατικό του Roundup, βρέθηκε στο μέλι.

Τα δέντρα είναι ζωντανοί οργανισμοί που δεν κινούνται. Όπως όλοι γνωρίζουμε, ένα δέντρο δεν μπορεί να μετακινηθεί, όμως η μετανάστευση δέντρων είναι μία πραγματικότητα , οι επιστήμονες έκαναν μια τεράστια ανακάλυψη για το πώς κάποια δέντρα της Γης κινούνται!

Εμείς οι άνθρωποι κόβουμε αλλά και φυτεύουμε πολλά νέα δέντρα. Κόβουμε δέντρα για την αύξηση της γεωργίας, για την επέκταση των πόλεων, για τα σπίτια, κόβουμε δέντρα ακόμη και για να φτιάξουμε πάρκα! Με τη σειρά μας όμως φυτεύουμε και πολλά δέντρα για να αντικαταστήσουμε αυτά που έχουμε αφαιρέσει. Τα δάση του πλανήτη μας φυσικά επεκτείνονται και συστέλλονται από περιβαλλοντικές αλλαγές . Προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα την κατάσταση των δέντρων του πλανήτη, οι επιστήμονες αποφάσισαν να πάρουν βοήθεια από το διάστημα! Έτσι εξέτασαν τα τελευταία 35 χρόνια δορυφορικών δεδομένων την ανάπτυξη και την απώλεια των δέντρων και των δασών της Γης. Τα αποτελέσματα? Είναι περίπλοκο.


Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Ecology and Evolution , ερευνητές του Πανεπιστημίου του Tennessee υποστηρίζουν ότι αυτοί οι οργανισμοί του εδάφους διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην επίδραση ενός φυσικού φαινομένου που είναι γνωστό ως «μετανάστευση δέντρων”.

Πρώτα απ ‘όλα, τα καλά νέα ! Σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουμε φυτέψει περισσότερα δέντρα από την ποσότητα των δέντρων που έχουμε μειώσει! Στην πραγματικότητα το πλεόνασμα των νέων δέντρων είναι περίπου όσο το μέγεθος του Τέξας και της Αλάσκας μαζί! Αυτό που επίσης οι επιστήμονες κατάλαβαν είναι ότι μερικά από τα νέα δέντρα μεταναστεύουν… Οι επιστήμονες παγκοσμίως έχουν παρατηρήσει ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι υπεύθυνες για τις εκπομπές αερίων που παγιδεύουν τη θερμότητα και θερμαίνουν τον πλανήτη. Και καθώς οι θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνονται σε υψηλότερα υψόμετρα και στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη, τα δέντρα προσπαθούν να μεταναστεύσουν σε καινούργιους χώρους. Η αλλαγή του κλίματος θα στείλει περισσότερα είδη φυτών προς τα βόρεια, καθώς προσπαθούν αργά αργά να ξεφύγουν από τις αυξανόμενες θερμοκρασίες.


Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μετανάστευση είναι ήδη σε εξέλιξη. Σύμφωνα με μια μελέτη των ΗΠΑ για τις δασικές υπηρεσίες του 2010, το 70% των ειδών δένδρων παρουσιάζουν ήδη μεταναστευτική τάση, με το σφεντάμι, την οξιά και την σημύδα ενδεχομένως να μετακινηθούν εξ ολοκλήρου στα βορειοανατολικά έως το 2100.


Όπως δείχνει αυτός ο χάρτης, τα ευαίσθητα στη θερμότητα είδη όπως το σφενδάμι, η οξιά και η σημύδα αναμένεται να μετατοπιστούν στο βορρά εντός του επόμενου αιώνα, ως απόκριση σε ένα κλίμα θέρμανσης. (Φωτογραφία: US Global Change Ερευνητικό Πρόγραμμα )


Δυστυχώς όμως , τα τροπικά δάση χάνονται με ταχύτερο ρυθμό. Αυτές οι πλούσιες τροπικές περιοχές είναι ζωτικής σημασίας για πολλούς ανθρώπινους πολιτισμούς, διάφορα είδη και οικοσυστήματα. Οι επιστήμονες ανησυχούν επειδή καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνονται σε αυτές τις τροπικές περιοχές, και θα μπορούσαμε να δούμε ακόμη πιο καταστροφικές απώλειες δέντρων που θα έχουν μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων που θα έχουν επιπτώσεις σε όλα, από τη βιοποικιλότητα έως την ποιότητα του αέρα στη γεωργία και πέραν αυτής. Ένα από τα χειρότερα σενάρια που μπορεί να συμβεί εδώ είναι η απώλεια βιοτόπων για τους αυτόχθονες πληθυσμούς . Οι άνθρωποι που ζουν ακόμα στις ζούγκλες και τα δάση γύρω από τους τροπικούς, βασίζονται σε αυτούς για την επιβίωσή τους. . Τα δέντρα στις τροπικές περιοχές έχουν ανεκτίμητη αξία στην ανθρωπότητα.

Η ατομική μας συνεισφορά στην παγκόσμια αλλαγή του κλίματος είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα που μπορούμε να κάνουμε. Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας ή η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα βοηθούσε στη μείωση της εξαγωγής ατομικών αέριων παγίδων. Η αγορά περισσότερων τοπικών αγαθών θα συμβάλει στη μείωση των εκπομπών που προέρχονται από τη μεταφορά εμπορευμάτων από μεγάλες αποστάσεις. Η μείωση της κατανάλωσης θα βοηθήσει επίσης να μειωθούν οι συνολικοί αριθμοί αποβλήτων, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη μείωση των εκπομπών αερίων που παγιδεύουν θερμότητα, παράλληλα έτσι βελτιώνεται η ποιότητα ζωής μας.



Πηγή Μπορούν να μεταναστεύσουν τα δέντρα;

Ο άνθρωπος βασανιζόταν εδώ και δέκα χρόνια από μία χρόνια πάθηση με υφέσεις και άγριες εξάρσεις. Μισή ζωή ζούσε. Δύσκολα ως αδύνατα τα ταξίδια, οι μακρινοί περίπατοι, τα ξενύχτια με φίλους, οι έντονες γεύσεις, το ντύσιμο με τα ρούχα που προτιμούσε. Όλα μετρημένα, όλα μέχρι ένα όριο, τις περισσότερες φορές κάτω από αυτό. Κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε μέρα και χειρότερα. «Μπορούμε να το λύσουμε” του έλεγαν οι γιατροί και να τα φάρμακα και οι ειδικές αγωγές, όλα με περικοπές στο επίπεδο της ζωής του. Κάποια στιγμή η χειρουργική επέμβαση έγινε μονόδρομος. Την ανέβαλε όσο μπορούσε. Του έλεγαν ότι θα θεραπεύσει την ασθένεια αλλά θα είναι ιδιαίτερα επώδυνη ίσως και επικίνδυνη. Πιο πολύ τον τρόμαζε η ιδέα του να μην είναι όρθιος για ένα διάστημα ή και για πάντα. Αυτό. Ούτε ο πόνος ούτε κάτι άλλο. Είδε κι απόειδε, το έπεισε ο γιατρός, την έκανε. Κι ήταν αφόρητος ο πόνος, αφόρητη η ταλαιπωρία που έλεγε πως δεν θα τελειώσει ποτέ. Κι όμως! Τελείωσε! Κι έγινε καλά. Πέρασαν όλα. Πέρασαν όμως και οι μήνες και την ξέχασε την επέμβαση αλλά και όλα σχεδόν όσα περνούσε πριν την κάνει. Εφυγαν ως δια μαγείας από το μυαλό του. Το μόνο που έμεινε ήταν τα ταξίδια που δεν έκανε, οι δρόμοι που δεν περπάτησε, οι φίλοι που έφυγαν, οι γεύσεις που έχασε. Και τα ήθελε όλα πίσω. Εστω και ως υπόσχεση, σαν όνειρο, σαν προοπτική. Να γυρίσει πίσω και να τα κερδίσει για τότε και για τώρα. Σαν να μην είχε μεσολαβήσει η αρρώστια. Αυτό ήθελε. Να γυρίσει πίσω και ξέροντας ότι δεν μπορεί έπεφτε σε θλίψη μεγάλη. Τώρα περίμενε τη νέα υπόσχεση αυτή που κανένας γιατρός δεν μπορούσε να του δώσει γιατί δεν είναι δουλειά του.
Να μείνει όρθιος δεν του έφτανε πια. Ηθελε να προχωρήσει. Προς τα που όμως;


Η «Σκιά» θεατρικό έργο του Ντάριο Νικοντέμι

Πηγή Η θλίψη μετά τα μνημόνια