26 April, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 49)

Η φύση αυτό που ξέρει να κάνει εδώ και εκατομμύρια χρόνια, είναι να χαρίζει απλόχερα τον πλούτο της, δίνοντας στον άνθρωπο τους καρπούς της γης και εκείνος με τη σειρά του, να τους εκμεταλλεύεται.
Έτσι χρησιμοποιώντας το γενετικό πολλαπλασιαστικό υλικό που του έδινε η φύση, έκανε ελεγχόμενες καλλιέργειες για

Διαβάστε περισσότερα »Υβρίδια και μεταλλαγμένα.

Ο αντιφατικός κυρ(ι) Ούλης είναι ένας άνθρωπος της πράξης. Σκεφτείτε: βγήκε παραπονούμενος στην ενημερωτική αναφορά των 8 διότι δεν μπορεί να οργώσει το χωράφι του με τόσους

Διαβάστε περισσότερα »Ο Λάζαρος Ούλης είναι το «ελληνικό δαιμόνιο».

Το  « Απέναντι Όχθη» για λόγους αναβάθμισης δεν θα λειτουργήσει για τις  επόμενες 3 ημέρες. Με την βοήθεια της Εύας, Blog Designer , (http://www.jajalamajala.gr/  ) θα επιστρέψει και πάλι το Σάββατο 27-2-2016 φρεσκαρισμένο και  ανανεωμένο .

Εργασίες αναβάθμισης.

Το 2015 ήταν η θερμότερη χρονιά από τότε που ξεκίνησαν να καταγράφονται οι σχετικές μετρήσεις στη σύγχρονη εποχή, το 1880, σύμφωνα με δύο ανεξάρτητες μεταξύ τους μελέτες οι οποίες εξετάζουν τη θερμοκρασία της επιφανείας της Γης (Ινστιτούτο Διαστημικών Σπουδών Goddard της NASA, Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας-ΝΟΑΑ). Η παγκόσμια μέση θερμοκρασία το 2015 ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ του 2014 κατά 0.23 βαθμούς Fahrenheit (0.13 βαθμούς Κελσίου). Μόνο μία φορά ακόμα, το 1998, η μεταβολή της θερμοκρασίας ήταν τόσο υψηλή και απότομη όσο πέρυσι.
Η θερμοκρασία-ρεκόρ που σημειώθηκε το 2015 συνεχίζει μια μακρόχρονη τάση θέρμανσης του πλανήτη. Παρ’ ότι οι θέσεις των μετεωρολογικών σταθμών και οι τρόποι καταγραφής αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, η στατιστική σημαντικότητα των παραπάνω συμπερασμάτων είναι ιδιαίτερα μεγάλη, της τάξης του 94 τοις εκατό. Στις σχετικές μελέτες χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 6300 μετεωρολογικούς σταθμούς, από μονάδες εγκατεστημένες σε πλοία και πλωτές πλατφόρμες καθώς επίσης και από ερευνητικούς σταθμούς στην Ανταρκτική. Η υπερθέρμανση της Γης συντελείται κατά το μεγαλύτερό της μέρος τα τελευταία 35 χρόνια, με τα 15 από τα 16 θερμότερα χρόνια να έχουν καταγραφεί μετά το 2001.
Φαινόμενα όπως τα El Nino και La Nina, που επηρεάζουν κυρίως τις τροπικές περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού, μπορούν να συμβάλλουν σε βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του 2015 έδρασε ένα θερμό El Nino, ενισχύοντας τις αυξητικές τάσεις της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και αυτό το δεδομένο, οι σχετικές μελέτες έδειξαν ότι η αύξηση των περυσινών θερμοκρασιών ήταν εντυπωσιακή και προέκυψε ως το αθροιστικό αποτέλεσμα των μακροχρόνιων τάσεων, που έχουν καταγραφεί. Η δυναμική των μετεωρολογικών φαινομένων επιδρά με διαφορετικό τρόπο στις επί μέρους περιοχές της Γης, με την ετήσια μέση θερμοκρασία του 2015 να είναι η δεύτερη υψηλότερη που έχει καταγραφεί στην ιστορία των ΗΠΑ.


Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας του πλανήτη έχει αυξηθεί κατά 1.8 βαθμούς Fahrenheit (1.0 βαθμό Κελσίου) από το τέλη του 19ου αιώνα (1880-1899). Η μεταβολή αυτή οφείλεται εν πολλοίς στην αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και άλλων ανθρωπογενών ρύπων στην ατμόσφαιρα. Σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, το καυσαέριο των οχημάτων και η εκτεταμένη χρήση γαιάνθρακα δεν αλλοιώνουν μόνο την όψη και τις ισορροπίες της Γης, αλλά καταστρέφουν και όσους την κατοικούν.
Σύμφωνα με σχετική έρευνα (Αμερικανική Ένωση για την Πρόοδο της Επιστήμης-AAAS), κάθε χρόνο περισσότεροι από 5.5 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν πρόωρα λόγω της μόλυνσης της ατμόσφαιρας, η οποία θεωρείται ο κατά σειρά τέταρτος σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανθρώπινη ζωή παγκοσμίως, και μακράν ο κυριότερος από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου. Περισσότεροι από τους μισούς θανάτους (~55%) σημειώθηκαν σε δύο από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες του κόσμου, στην Κίνα και την Ινδία. Κατά προσέγγιση 1.6 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν στην Κίνα και 1.4 εκατομμύρια στην Ινδία, εξ αιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Στην Κίνα, η καύση άνθρακα είναι ο κυριότερος παράγοντας που δηλητηριάζει τον αέρα, έχοντας προκαλέσει το 2013 περί τους 366’000 θανάτους. Ακόμα και αν εφαρμοστούν οι όροι της πρόσφατης συμφωνίας του Παρισιού, που μεταξύ των άλλων περιλαμβάνουν στόχους και ρήτρες για τα επίπεδα των βιομηχανικών ρύπων, σύμφωνα με σχετικές προβολές στο μέλλον, εκτιμάται πως ακόμα 990.000 με 1.3 εκατομμύρια άνθρωποι θα χάσουν τη ζωή τους έως το 2030 εξ αυτού του λόγου.
Ωστόσο, αν κανείς εξετάσει τον πληθυσμό των 10 μεγαλύτερων βιομηχανικών κρατών του κόσμου (κατά σειράν ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βραζιλία, Ιταλία, Ινδία, Καναδάς), θα διαπιστώσει πως σε Κίνα και Ινδία αντιστοιχεί περίπου το 73% του συνόλου. Συνεπώς, δεν εκπλήσσει το γεγονός πως οι περισσότεροι θάνατοι που οφείλονται στη βιομηχανική μόλυνση συμβαίνουν σε αυτές τις περιοχές. Κίνα και Ινδία έρχονται να πάρουν το μερτικό τους από την παγκοσμιοποιημένη αγορά και οι άνθρωποι που ζουν εκεί εισπράττουν τα επίχειρα. Εκτιμώντας και τη δημογραφική δυναμική των χωρών αυτών, οι νεκροί, θύματα της οικονομικής ανάπτυξης, θα αυξηθούν τα επόμενα χρόνια.

Απέναντι Όχθη

Ο πλανήτης σε ασφυξία

Έφτασε η ώρα να ξεκινήσουμε το σπορείο μας για τα καλοκαιρινά κηπευτικά, αν φυσικά θέλουμε να μπούμε στη διαδικασία του «ξυπνήματος» των σπόρων και να μην αγοράσουμε έτοιμα φυντάνια άγνωστης προέλευσης και γονιμότητας. Τα σποράκια από την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο, αφού ακολούθησαν αυστηρά τη διαδικασία επιλογής, καθαρισμού και ξήρανσης, αποθηκεύτηκαν αεροστεγώς είτε σε γυάλινα βαζάκια, είτε σε πλαστικά κουτιά, είτε στο ψυγείο τα είδη που για να βλαστήσουν πρέπει να περάσουν ένα δυνατό τεχνητό χειμώνα (πυρηνόκαρπα).
Στη φύση για να βλαστήσει ένα σπόρος από μόνος του, θα πρέπει να έχουν ευνοήσει ένα σωρό συνθήκες. Να έχει θαφτεί με χώμα 3-4 φορές το ύψος του, να μην έχουν προλάβει να βγουν παρασιτικά φυτά πριν από αυτόν, την ώρα που η θερμοκρασία είναι ιδανική το χώμα που βρίσκεται να έχει υγρασία, να μην πατηθεί όταν ξεπροβάλλει κι ένα σωρό άλλα…
Εμείς το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να αντιγράψουμε αυτές τις ιδανικές

συνθήκες από τη φύση και να καταφέρουμε να βλαστήσουν οι σπόροι μας μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς ατσαλιές. Για την προβλάστηση σπόρων Θα χρειαστούμε: – Ένα πλαστικό δοχείο για καλούπι περίπου στο μέγεθος της χαρτοπετσέτας. – Ένα ρολό χαρτί κουζίνας. Καλό θα ήταν να αποφύγουμε τα τυπωμένα χαρτιά για ευνόητους λόγους. – Πλαστικές διαφανείς σακούλες. – Αυτοκόλλητες ετικέτες για να μη μπερδέψουμε τις ποικιλίες. – Νερό βροχής ή από καθαρή πηγή. Αν δεν έχουμε, τότε αναγκαστικά από τη βρύση. Κόβουμε μονοκόμματο χαρτί από το ρολό περίπου 50cm. Αυτό αντιστοιχεί σε τέσσερα κομμάτια ενωμένα. Τα δύο θα είναι ο πάτος και τα άλλα δύο το σκέπασμα. Τα δύο τα στρώνουμε στην κάτω μεριά του πλαστικού κουτιού. Στη συνέχεια τα βρέχουμε τόσο ώστε να υγρανθεί το χαρτί, όχι όμως να περισσεύει νερό. Σκορπίζουμε τους σπόρους που θέλουμε και μετά τους σκεπάζουμε με το υπόλοιπο χαρτί. Ρίχνουμε πάλι λίγο νεράκι ώστε να υγρανθεί και το επάνω μέρος και πιέζουμε ελαφρά τις άκρες του χαρτιού ώστε όλο στο σύνολό του να είναι επίπεδο.

Σε μια από τις πλαστικές σακούλες αφού έχουμε γράψει στην αυτοκόλλητη ετικέτα κάθε χρήσιμη πληροφορία για τα σποράκια που θα περιέχονται, κάνουμε καμιά 10αριά τρυπούλες στο σημείο που θα καταλήξει το βρεγμένο χαρτί με τα σποράκια.
Τοποθετούμε προσεκτικά τους σπόρους στη σακούλα κι αυτό ήταν! Δεν έχουμε πλέον παρά να τα τοποθετήσουμε σε ένα ζεστό μέρος, πάντα αντιγράφοντας τη μάνα φύση, και να ελέγχουμε μέρα παρά μέρα αν το τα χαρτιά με τους σπόρους είναι αρκετά υγρά ή πότε θα ξεπροβάλλουν οι ριζούλες τους. Στη φάση αυτή ο ήλιος δε χρειάζεται. Φυσικά θα πρέπει να έχουμε εξασφαλίσει ένα αρκούντως ζεστό περιβάλλον.


Δε θα χρειαστεί να περιμένουμε και πολύ. Οι ιδανικές συνθήκες που προσφέραμε στα νεογνά θα έχουν σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση της ρίζας. Πρώτοι οι σπόροι από τα ηλιοτρόπια θα γεννηθούν. Θα ακολουθήσουν οι ντομάτες, τα φασόλια, οι κατιφέδες και τα βασιλικά (δεν πιστεύω να τα αγοράζετε!) και αρκετά αργότερα οι μελιτζάνες, οι πιπεριές οι κολοκυθιές και τελευταίες οι λούφες. Ήρθε πια η ώρα να πάρουν την πρώτη γεύση από χώμα. Θέλουμε καλής ποιότητας κομπόστα και καθαρά χέρια.
Οι καπνιστές καλό θα ήταν να φορούν γάντια ή να πλένουν πολύ καλά τα χέρια τους. Η αναλογία για το βάθος φυτέματος ισχύει και σε αυτή τη φάση. Δε μετράμε το ύψος του σπόρου μαζί με τη ρίζα. Μονάχα το σπόρο. Προσέχουμε λοιπόν ο σπόρος να θαφτεί με χώμα 3-4 φορές το μέγεθός του. Και φυσικά η ρίζα να είναι προς τα κάτω. Τη συνέχεια την ξέρετε οι περισσότεροι. Για όσους νέους καλλιεργητές δεν την γνωρίζουν ας διαβάσουν το άλλο αρθράκι που έχω γράψει «Το δικό μας σπορείο λαχανικών».
Ας συμπληρώσω και λίγο τη διαδικασία για τα πυρηνόκαρπα μιας και τα ανέφερα παραπάνω. Αφού βγάλουμε τα κουκούτσια από το ψυγείο θα πρέπει να σπάσουμε πολύ προσεκτικά το σκληρό εξωτερικό περίβλημα για να επισπεύσουμε την όλη διαδικασία. Κατά τα άλλα ακολουθούνται οι διαδικασίες όπως και για τους σπόρους των κηπευτικών

Στην φωτογραφία βλέπετε κουκούτσια βερικοκιάς με επιτυχία βλάστησης 100%.

Σήμερα που μιλάμε είναι ολόκληρα δεντράκια. Τι θα πετύχουμε με όλο αυτό; Μεγάλη οικονομία σπόρων. Θα ξέρουμε πως οι σπόροι που δε θα βγάλουν ριζούλα είναι στείροι. Θα αποφύγουμε τον κόπο του ξεριζώματος στα σποροδοχεία, άμα τύχει και φυτρώσουν περισσότεροι από ένας. Μπορούμε να διαλέξουμε τους πιο «ζωηρούς» και να έχουμε εύρωστα φυτά. Αυτοί που σπέρνουν απευθείας στο χωράφι δε θα έχουν κενά στις σειρές αν σπέρνουν πια προβλαστημένους σπόρους. Μέσα από την όλη διαδικασία μπορεί να ανοίξει η διάθεση σε κάποιους και να ξεκινήσουν να βάλουν στη διατροφή τους τα φύτρα. Αναζητήστε πληροφορίες γι΄αυτό κι επιφυλάσσομαι για εκτενές άρθρο. Τέλος είναι υπέροχη η αίσθηση του να ζεις το θαύμα της φύσης από τον σπόρο μέχρι τη μάρανση του φυτού στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου. Είναι ένα καταπληκτικό μάθημα για την εισαγωγή των παιδιών στην κηπουρική. Είναι ένα είδος αντίστασης σε εκείνους που θέλουν να έχουν τον έλεγχο της τροφής μας. Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να διαθέτουμε λίγο από το χρόνο μας για να ξυπνάμε τους σπόρους. Τους δικούς μας σπόρους.. 



Το ξύπνημα των σπόρων

Ο Bruce Springsteen και ο Tom Morello (κιθαρίστας των Rage Against the Machine) ερμηνεύουν το «Φάντασμα του Tom Joad» που έγραψε ο πρώτος (1995), με αναφορές στο μυθιστόρημα του John Steinbeck «Τα Σταφύλια της Οργής» (1939) και την ομώνυμη ταινία του John Ford (1940)

Ο Tom Joad είναι o κεντρικός ήρωας  στο μυθιστόρημα του Τζον Στάινμπεκ  Ο μονόλογος  του στο τέλος του μυθιστορήματος είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

«Θα είμαι εκεί όπου φωνάζει ο κόσμος όταν εξοργίζεται.                                                             Θα είμαι εκεί που τα πεινασμένα παιδιά γελάνε όταν βρίσκουν φαγητό.                                           Και όταν οι άνθρωποι θα μπορούν να τρέφονται με αυτά που καλλιεργούν… θα είμαι και πάλι εκεί»

Η ιστορία αναφέρεται στα προβλήματα των Αμερικανών αγροτών όταν καταστράφηκαν οι σοδειές τους έπειτα από παρατεταμένη ξηρασία και ταυτόχρονα από την εισβολή νέων καλλιεργητικών μεθόδων, χημικών  και μεγάλων μηχανημάτων, οι μικρότεροι αγρότες  του αμερικανικού Νότου αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους κατευθυνόμενοι προς τη Γη της Επαγγελίας, την Καλιφόρνια με τα ελάχιστα υπάρχοντα τους κάνοντας ένα μακρύ και τρομακτικό ταξίδι για αναζήτηση δουλειάς και επιβίωσης. Τα Σταφύλια της Οργής περιγράφουν το μεταναστευτικό πρόβλημα  που δημιουργήθηκε στο εσωτερικό των ΗΠΑ εξαιτίας της εξαθλίωσης του αγροτικού πληθυσμού της.

Tα σταφύλια της οργής – The Grapes of Wrath (1940)

Σκηνοθεσία: John Ford
Σεναριο: Darryl Zanuck & Nunnaly Johnson από το ομώνυμο μυθιστόρημα του John Steinbeck
Φωτογραφία: Gregg Toland
Μουσική: Alfred Newman
Ηθοποιοί: Henry Fonda, Jane Darwell, John Carradine, Charly Grapewin, Dorris Bowdon, Russel Simpson κ.α.

Απέναντι Όχθη

Το Φάντασμα του Tom Joad (Tα σταφύλια της οργής) Μουσικό βίντεο + ταινία.

Αν σας αρέσουν τα αρωματικά και θέλετε να τα έχετε σπίτι σας αυτό το κάθετο παρτέρι είναι η λύση για να τα έχετε  ακριβώς έξω από την πόρτα σας! Μπορείτε επίσης να καλλιεργήσετε μαρούλια, φράουλες ή λουλούδια .Με αφαιρούμενα ράφια που μετακινούνται εύκολα , αλλάζοντας το ύψος των ραφιών . Μια κατασκευή πολύ απλή που χρειάζεται ελάχιστο χρόνο και μερικά κομμάτια  ξύλου τα οποία μπορείτε να κόψετε οι ίδιοι ή να σας τα κόψει κάποιος μαραγκός στις διαστάσεις που θέλετε και εσείς απλά να τα συναρμολογήσετε. Δείτε σχέδιο και αναλυτικές οδηγίες ΕΔΩ
Επίσης παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο.

How to Build a Vertical Herb or Lettuce Planter from Bonnie Plants on Vimeo.

Απέναντι Όχθη

Κατασκευή κάθετου παρτεριού βοτάνων, λουλουδιών ή λαχανικών.

Έπεσε στα χέρια μου ένα μικρό βιβλιαράκι από την “Ελευθεριακή Κουλτούρα” το “Ουτοπίες και Ετεροτοπίες” του Φουκώ. Δεν θα αναφερθώ στις ετεροτοπίες μια πολύ ενδιαφέρουσα θέση του Γάλλου φιλοσόφου που απασχόλησε τα  κινήματα και την διεκδίκηση του δημόσιου χώρου, θα αναφερθώ στην προσπάθεια να βγει ο ου-τόπος από το ρημαγμένο έδαφος που τον οδήγησαν οι τόσες λογικές διαχείρισης.
Μια υπέροχη σκέψη ξετυλίγεται με τόση ένταση. “Υπάρχουν χώρες χωρίς έδαφος και ιστορίες χωρίς χρονολογία, πόλεις, πλανήτες ήπειροι, σύμπαντα ολάκερα για τα οποία είναι σαφώς αδύνατον να βρεθούν ίχνη σε κάποιο γεωγραφικό χάρτη. Αφού δεν ανήκουν σε κάποιον χώρο. Πιθανώς όλα αυτά να γεννήθηκαν στο μυαλό των ανθρώπων ή για να πούμε την αλήθεια στο διάκενο των λόγων τους, στον όγκο των αφηγήσεων ή ακόμα στον τόπο μη τόπο των ονείρων τους, στο κενό της καρδιάς τους. Το κυριότερο όμως είναι ότι κτίζονται στις ρωγμές που δημιουργεί η ζοφερότητα του “πραγματικού”. Εκεί μπαίνει ο διάκοσμος της γλυκύτητας των ουτοπιών. Να τι θέλω να πω. Δεν ζούμε σε ένα χώρο ουδέτερο και λευκό. Ζούμε πεθαίνουμε, αγαπάμε σε ένα τετραγωνισμένο, κομμένο, ποικίλο χώρο με φωτεινές και σκοτεινές ζώνες, ανισόπεδα σκαλοπάτια, βαθουλώματα και κυρτώματα, με κάποιους τόπους σκληρούς και άλλους διαπερατούς, πορώδεις. Υπάρχουν τόποι του περάσματος (δρόμοι, τρένα, μετρό), υπάρχουν τόποι της προσωρινής στάσης (καφέ κτλ) υπάρχουν οι τόποι που είναι κλειστοί (σπίτι). Υπάρχουν όμως και οι τόποι που αντιτίθενται σε αυτές τις χρήσεις, διαφορετικοί, πρόκειται για αντι-χώρους. Τα παιδιά τους ξέρουν καλά (η απομακρυσμένη γωνιά του σπιτιού, η σοφίτα, η καλή κρυψώνα, το μοναχικό παιχνίδι). Όμως και οι ενήλικες γνωρίζουν τέτοιους τόπους ή περνούν μια ζωή αναζητώντας τους.”

Η ζωή μου έχει εν πολλοίς επιβληθεί και μέσα σε μια τέτοια γνώση κρύβονται

πολλαπλές απολήξεις. Και καθώς η ύπαρξη δεν ρυθμίζεται από την φυσιολογία αλλά από την μνήμη και από την πράξη, η σημασία των νέων αναγνώσεων και γραφών είναι πραγματικά τεράστια. Η ανάγκη για τον χώρο που η εξουσία δεν θα εκφράζεται ως αυθεντία είναι πλέον συνολικά κοινωνική. Μάλλον δεν θα καταφέρουμε ποτέ να γίνουμε ολοκληρωμένες υπάρξεις, αν ποτέ γνωρίσουμε αυτόν τον ορισμό της ολοκλήρωσης. Είμαστε γεμάτοι χίμαιρες και  αναμνήσεις με την δαμόκλειο σπάθη ενός οριστικού τέλους πάνω από το κεφάλι μας. Όμως ακριβώς σε αυτή τη γνώση βρίσκεται και η ουσία της διεξόδου, μιας διάστασης του ουσιώδους. Ζούμε και ως μέρος αυτού του τετελεσμένου και ατελεύτητου σημείου κάνουμε πράξεις που είτε στοχεύουν στον εφησυχασμό και την παθητικότητα είτε στοχεύουν στην έξοδο από το τέλμα, την ελευθερία. Πώς γίνεται να προχωρήσουμε λοιπόν; Όποιος μπαίνει σε αυτή την σπηλιά εγκαταλείπει την ηρεμία μιας ρυθμισμένης μορφής, την σιγουριά ενός λόγου που έχει ελευθερωθεί από τις ιδιοτροπίες και κυριαρχεί ως μια απρόσωπη γενικότητα, δεν μπορεί να γίνει κάτι πέρα από τον χρόνο και τον χώρο παρά μόνο όταν διασαλεύει το υπάρχον. Πρέπει να αποφύγουμε την αυταπάτη του άμεσου το οποίο μας πλασάρεται ως οικείο, ενώ δεν είναι παρά το συνηθισμένο. Η ουσία του συνηθισμένου είναι το τρομακτικότερο πράγμα του κόσμου, αυτό που θα έπρεπε να μας συγκλονίζει, η ουσιαστική μοναξιά. Δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει η καθησυχαστική μακαριότητα της φυσικής αρμονίας, είναι η αρμονία του επιθανάτιου ρόγχου, της παθητικότητας. Κάπου εκεί όμως αντικρίζουμε αντανακλάσεις όπου η ζωή διατείνεται μια αξία. Είναι στιγμές μιας περιπλάνησης που καθίσταται προορισμός. Είναι στιγμές που ο άνθρωπος αρνείται ορισμούς και το συνηθισμένο και εκκινεί από νέες αφετηρίες, από μια σιωπηλή κίνηση που τον χωρίζει από το είναι και τον ανασυνθέτει σε μια ύπαρξη έτοιμη να παλέψει για τον κόσμο, να τον φτιάξει ξανά.




Οι ου-τόποι και η αναζήτηση τους

Η Medusa ή αλλιώς Μέδουσα είναι ένα σπάνιο δικέφαλο φίδι και πιθανότατα είναι το αποτέλεσμα δίδυμων βρεφών που δεν…


 κατάφεραν να χωρίσουν. Το συγκεκριμένο είδος φιδιού αλμπίνο συχνά συναντάται στις τροπικές περιοχές της Ονδούρας, της Νικαράγουας και της βορειο-ανατολικής Κόστα Ρίκα.
Αυτό το φίδι αλμπίνο του είδους Milk Snake διαφέρει από πολλά άλλα καθώς με τα δύο του κεφάλια είναι το τέλειο παράδειγμα της διχοτόμησης και είναι απόλυτα συμμετρικό. Ακόμη και η διαδικασία του φαγητού του μπορεί πολλές φορές να είναι δύσκολη υπόθεση καθώς συχνά τα δύο κεφάλια «παλεύουν» μεταξύ τους για την τροφή και έτσι πρέπει να τους δίνεται τροφή ταυτόχρονα ώστε να μην επιτίθεται το ένα στο άλλο.
Επιπλέον σύμφωνα με την βρετανική Sun που δημοσιεύει το βίντεο, μετά το φαγητό η Μέδουσα θα πρέπει να πλένεται καθώς μπορεί να μυρίζει το φαγητό που έχει καταναλωθεί από το ένα κεφάλι στο άλλο με αποτέλεσμα να επιτεθούν στον εαυτό τους. Αν το ένα κεφάλι έχει τελειώσει γρηγορότερα το φαγητό από το άλλο οι ειδικοί που το φροντίζουν κρατούν με κάποιο τρόπο (τις περισσότερες φορές με ένα μικρό χαρτάκι) το ένα κεφάλι ξεχωριστά ώστε να ολοκληρώσει και το άλλο το φαγητό του.
Το βίντεο που έχει ανέβει εδώ και καιρό στο Youtube από τον Danny Mendez και δείχνει τον «αγώνα» για την σίτιση της Μέδουσας έχει προβληθεί πάνω από 1.778.000 φορές και έχει φυσικά χιλιάδες σχόλια από χρήστες. Αν και οι περισσότεροι τα θεωρούν χαριτωμένα υπάρχουν και σχόλια όπως «Σκοτώστε αυτό το τέρας της φύσης». Το βίντεο ωστόσο με την σίτισή του είναι εντυπωσιακό και δείχνει αυτήν ακριβώς τη δυσκολία που έχει ιδιαίτερα όταν πρέπει να φάει.

Γνωρίστε τη Μέδουσα το φίδι με τα δύο κεφάλια!!

Γραμματοσειρά
Αντίθεση