20 October, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 48)

Αυτό το λοξό φως της γλυκύτητας που καμπυλώνει τη σύγκρουση. Η σκιά που μεγαλώνει αργά σαν όνειρο. Ο ήχος (και η μυρωδιά) του μακρινού που πέρασε για πάντα. Η επιείκεια. Αυτό είναι το φως του Σεπτεμβρίου. Ή μάλλον αυτό διδάσκει: την άφεση προς το άλλον. Τη βαθιά σκέψη προς Εκείνο που είναι ο Άλλος. Ένα φως που δεν κατηφορίζει ούτε ανηφορίζει. Απλώς υπάρχει. Ως μετάβαση από

Διαβάστε περισσότερα »Το επιεικές φως του Σεπτεμβρίου

Ο άνθρωπος όταν μένει πολύ καιρό μόνος του αγριεύει…
Αγριεύει και ξεχνάει…
Ξεχνάει πως είναι να μοιράζεσαι στιγμές…
Ξεχνάει το μαγικό άγγιγμα μιας αγκαλιάς τη νύχτα…
Ξεχνάει πως είναι να

Διαβάστε περισσότερα »Αγριεύει με τη μοναξιά ο άνθρωπος και ξεχνά..

Η Πανευβοϊκή οικολογική γιορτή επανέρχεται για έκτη φορά ώστε να υπενθυμίσει αιώνιες και πανανθρώπινες αξίες: τον σεβασμό προς τη Μητέρα Φύση, τον σεβασμό από άνθρωπο προς άνθρωπο, την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη. Είναι οι αξίες που ενδυναμώνουν και αξιοποιούν τις

Διαβάστε περισσότερα »Πρόγραμμα 6ης Πανευβοϊκής Γιορτής Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας

Σχέδιο κινητικότητας/ σεμινάριο εκπαίδευσης εκπαιδευτών και ατόμων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της νεολαίας

10-19 Σεπτεμβρίου, 2016, Βλαχιά, Εύβοια, Ελλάδα

Ένα πλούσιο 10ήμερο σεμινάριο ανταλλαγής γνώσεων, πρακτικών εφαρμογών, μεθόδων βιωματικής μάθησης και εμπειριών κοινοτικής ζωής προς έναν κόσμο συμβίωσης, συν-

Διαβάστε περισσότερα »Βιωσιμότητα, Μετάβαση και Ανθεκτικότητα (Διεθνές σεμινάριο εκπαίδευσης εκπαιδευτών, 10-19.9.2016, Βλαχιά Ευβοίας)

Αντιμετωπίζουμε κοινωνική και οικονομική κατάρρευση σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η Μεγάλης κλίμακας Βιομηχανική Γεωργία αποτελεί βασικό συντελεστή αυτής της κατάρρευσης.
Ενώ έχει καταστρέψει το 75%

Διαβάστε περισσότερα »Ελευθερία των σπόρων. Κάλεσμα για δράση 2016

Όχι απαραίτητα ετοιμόλογοι και σίγουρα όχι μικροπρεπείς. Ούτε και ‘κείνοι που έχουν πάντα κάτω από τη γλώσσα μιαν απάντηση. Χορτάσαμε πεπειραμένους και έμπειρους. Κι από εκείνους που έχουν μια γνώμη για τα πάντα. Μπουχτίσαμε από τενεκεδένια φερέφωνα κι ανέραστους υποτακτικούς και ακολούθους. Αηδιάσαμε από σικέ

Διαβάστε περισσότερα »Ζητούνται άνθρωποι

Είναι σαφές ότι από τη στιγμή που το ανθρώπινο είδος, εμείς, αυξάνεται και πληθαίνει και κατακυριεύει τη γη, το αποτύπωμά του σε αυτή δεν είναι ούτε ελαφρύ ούτε απαρατήρητο. Είναι βαρύ, βαθύ, ανεξίτηλο. Στο πέρασμα των αιώνων και στην πορεία του ο άνθρωπός συνυπάρχει με τη φύση σε μια συμβίωση που δεν ήταν ποτέ ήρεμη. Ο άνθρωπος έκαψε, έσκαψε, έχτισε, γκρέμισε, έκοψε και κάθε φορά το έκανε πιο βίαια, όσο του επέτρεπαν τα διαθέσιμα μέσα να το κάνει. Διαθέσιμα μέσα που εξελίσσονταν όσο εντατικότερα και αποτελεσματικότερα χρησιμοποιούσε τους πόρους που το περιβάλλον του τού παρείχε. Στο ίδιο αυτό διάστημα η φύση τον έπνιξε, τον έθαψε κάτω από λάβα, του γκρέμισε τις πόλεις, τον ανεμοτσάκισε. Αιώνες τώρα. Αιώνες αιώνων σε μια σχέση όπου ο άνθρωπος πάσχιζε να επιβιώσει με δεδομένη τη φύση. Προφανώς τα κατάφερε, και αυξάνεται και πληθύνεται.
Μόνο που η κυριαρχία του έχει το τίμημά της και το τίμημα είναι ότι οι πόροι που κάποτε έμοιαζαν άπειροι, τώρα δεν μοιάζουν. Αυτά που έπαιρνε ασυλλόγιστα (όχι ακαταλόγιστα) από τη φύση, τώρα λιγοστεύουν. Τότε άρχισε να φοβάται ο άνθρωπος και τότε αγάπησε τη φύση και ανακάλυψε την οικολογία. Όπως όταν πλησιάζει το τέλος της ατομικής του ύπαρξης «ανακαλύπτει» το θεό. Ο φόβος του άγνωστου και ζοφερού αύριο τον έκανε οικολόγο.
Κι είναι κακό αυτό; Όχι. Κάθε άλλο. Ο φόβος αυτός τον ανάγκασε να σκεφτεί καλύτερους τρόπους διαχείρισης των πόρων ώστε να κρατήσουν περισσότερο. Πόσο περισσότερο; Εύχεται και ελπίζει ότι η φύση θα του φέρνει τα καλά της για πάντα, γι αυτό βάφτισε την καινούργια του σχέση αειφορική (αεί + φέρω). Απέναντι στην καινούργια αυτή σχέση, άλλοι τοποθετούνται εχθρικά, άλλοι χαλαρά, άλλοι με γνώση και σύνεση, άλλοι με οικοφανατισμό. Δεν είναι περισσότερο συνειδητοί ή περισσότερο οικολόγοι οι οικοφανατικοί. Το μόνο που έχουν περισσότερο είναι ο φανατισμός τους. Αυτός τους οδηγεί σε ακραίες στάσεις απέναντι σε πραγματικά προβλήματα. Αυτός τους οδηγεί στην γενικευμένη άρνηση απέναντι σε οποιαδήποτε ανθρώπινη δραστηριότητα που αλληλεπιδρά με τη φύση. Ακριβώς όπως οι θρησκόληπτοι ακολουθούν το γράμμα του δόγματος και χάνουν την ουσία. Ξέρουν το τι αλλά έχουν ξεχάσει προ καιρού το γιατί.

Οι οικοφανατικοί δεν νοιάζονται να βρουν τρόπους ώστε να μειωθούν οι επιπτώσεις μιας δραστηριότητας. Αρνούνται την δραστηριότητα. Δεν νοιάζονται να ανακαλύψουν πως θα αναστρέψουν ή θα ανατάξουν τις επιπτώσεις, τους ενδιαφέρει να μην υπάρξουν. Οι φανατικοί είναι συντηρητικοί, είναι ακραίοι. Δεν προστατεύουν, πνίγουν. Η οικολογία δεν τους έχει ανάγκη. Δεν είναι αρωγοί, είναι βάρος. Ο οικοφανατισμός είναι η πέτρα στο λαιμό της οικολογίας


ΟΙΚΟΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ: Η πέτρα στο λαιμό της οικολογίας

Όταν το θέαμα επικράτησε μέσα στη κοινωνία, ήδη, ότι ήταν άμεσο βίωμα αποτελούσε παρελθόν. Οι άνθρωποι δίχως να το καταλάβουν, είχαν χάσει πια το έλεγχο πάνω στις ζωές τους, την επαφή με αυτό πού πραγματικά είναι. Η ζωή δεν ήταν μια δρώσα πραγματικότητα, πραγματικών ανθρώπων, με πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες. Ήταν μια ζωή πού περισσότερο έμοιαζε με ένα παιχνίδι ρόλων,

Διαβάστε περισσότερα »Ο λαβύρινθος της θεαματικής κυριαρχίας

Γραμματοσειρά
Αντίθεση