20 October, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 35)

Το λογισμικό Tor προστατεύει τις επικοινωνίες σας στο ίντερνετ, είναι ΄΄χτισμένο΄΄ γύρω από ένα κατανεμημένο δίκτυο των κέντρων από εθελοντές σε όλο τον κόσμο και αποτρέπει τον οποιονδήποτε να βλέπει τις συνδέσεις σας στο Internet και τις τοποθεσίες που επισκέπτεστε. Μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε Tor σε Windows, Linux ή Mac OS X χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσετε οποιοδήποτε λογισμικό. Μπορεί ακόμη να τρέξει από ένα USB flash drive, (δεν θα χρειαστεί να κάνετε καμία ρύθμιση).

Με λίγα λόγια έχετε τη δυνατότητα να σερφάρετε με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια αφού μεταξύ των άλλων η πραγματική σας ip δεν εμφανίζεται πουθενά. Ένα ακόμη θετικό χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι δεν θα χρειαστεί να κάνετε εγκατάσταση και μπορείτε να το τρέξετε από κάποιο usb stick. Σε αντίθεση με άλλα παρεμφερή προγράμματα αλλαγής ip θα έλεγα ότι είναι από τα καλύτερα αφού η ταχύτητα απόκρισης του Browser είναι αρκετά ικανοποιητική. Για να εγκαταστήσετε την εφαρμογή τρέξτε το εικονίδιο torbrowser-install και εγκαταστήστε το στο στικάκι σας. Τρέξτε τώρα το εικονίδιο Start Tor Browser μέσα από το φάκελο Tor Browser και περιμένετε λίγο μέχρι να συνδεθείτε.


Μόλις συνδεθείτε θα δείτε την την παρακάτω εικόνα που σας ενημερώνει ότι συνδεθήκατε στο δίκτυο Tor και η σύνδεσή σας είναι πλέον ασφαλής. Από εκεί και μετά μπορείτε να περιηγηθείτε ανώνυμα. 
Για του λόγου το αληθές πατήστε επισκεφθείτε το What Is My IP ή οποιαδήποτε παρεμφερή ιστοσελίδα για να δείτε την ip σας.

Tor Browser 6.0.7

Author’s Website:
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Windows, Mac OS X, Linux



Aνώνυμη περιήγηση στο ίντερνετ μέσω Tor

Η αλυσίδα υγιεινών τροφών Tossed άνοιξε μόλις το πρώτο καφέ στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου οι συναλλαγές δεν γίνονται πια με μετρητά. Αυτό αποτελεί ακόμα ένα βήμα προς το θάνατο των μετρητών.

Δεν είναι κάτι νέο. Τα χρήματα είναι αποτέλεσμα τεχνολογίας. Η χύτευση μετάλλων για τα νομίσματα κατέστησε κοχύλια, δόντια φάλαινας και άλλες τέτοιες πρωτόγονες μορφές χρήματος πλέον περιττές. Το τυπογραφείο έκανε το ίδιο για τα πολύτιμα μέταλλα: Αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε χαρτονομίσματα αντί αυτών. Η ηλεκτρονική τραπεζική περιόρισε τις επιταγές. Οι ανέπαφες πληρωμές τώρα θα κάνουν το ίδιο με τα μετρητά, η χρήση των οποίων γίνεται όλο και λιγότερο βολική. Στην αγορά η ευκολία συνήθως επικρατεί.

Όλο αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει μια χαρά αρκεί οι άνθρωποι να είχαν την ελευθερία να επιλέξουν. Είναι ανησυχητικός όμως ο εξελισσόμενος ανεπίσημος πόλεμος στα μετρητά, από την καχυποψία με την οποία αντιμετωπιζόμαστε όταν χρησιμοποιούμε μεγάλα χρηματικά ποσά σε ρευστό. Δεν είμαι σίγουρος ότι οι συνέπειες όλων αυτών έχουν εξετασθεί με προσοχή.

Ζούμε ήδη σε έναν κόσμο που, σε ό,τι αφορά την κατανομή του πλούτου, υπάρχει απίστευτη ανισότητα. Η ανισότητα αυτή μπορεί μάλιστα να είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Η ανησυχία μου έγκειται στο ότι μια κοινωνία χωρίς μετρητά μπορεί να επιδεινώσει αυτήν την ανισότητα ακόμη περισσότερο.

Θα παραδώσει ακόμα περισσότερη δύναμη στον χρηματοπιστωτικό τομέα στον οποίο οι τράπεζες και οι χρηματοπιστωτικές εταιρείες θα επιβλέπουν όλες τις συναλλαγές. Το κραχ του 2008 έδειξε ότι, όταν τα πράγματα σοβαρεύουν, οι τράπεζες έχουν ήδη βρει τρόπο να εξαιρεθούν από την πολύ αποτελεσματική ρύθμιση της πτώχευσης – μια ρύθμιση με την οποία όλοι εμείς λειτουργούμε. Θέλουμε όμως αυτός ο επιχειρηματικός τομέας να έχει ακόμη περισσότερη δύναμη και επιρροή;

Σε έναν κόσμο χωρίς μετρητά, κάθε πληρωμή που κάνετε θα είναι ανιχνεύσιμη. Θέλετε οι κυβερνήσεις (που δεν είναι πάντα καλοπροαίρετες), οι τράπεζες ή και οι διαχειριστές των συστημάτων πληρωμών να έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε αυτές τις πληροφορίες; Η δύναμη αυτή τους εξοπλίζει με τεράστιες δυνατότητες επιτήρησης τρομακτικής έκτασης, στα όρια όσων περιέγραψε ο Όργουελ.

Τα μετρητά, από την άλλη, ενδυναμώνουν τους χρήστες τους. Τους δίνουν τη δυνατότητα να αγοράζουν και να πωλούν και να αποθηκεύουν τον πλούτο τους, χωρίς να εξαρτώνται από οποιονδήποτε άλλον. Μπορούν να μείνουν έξω από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, εφόσον το επιθυμούν.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι, ηθικοί και πρακτικοί, για να το θέλουμε αυτό. Το 2008, πολλοί έσπευσαν να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Εάν το χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν πραγματικά τόσο κοντά σε οριακό σημείο, όπως μας είπαν ότι ήταν, τότε τέτοιες ενέργειες ήταν απόλυτα δικαιολογημένες. Όταν οι τράπεζες της Κύπρου έφτασαν στον γκρεμό της οικονομικής καταστροφής το 2011, Αυτό που είδαμε ήταν διασώσεις εκ των έσω (bail-in). Οι καταθέσεις απλών ανθρώπων χρησιμοποιήθηκαν για να διασωθεί το σύστημα. Αν οι αποταμιεύσεις μιας ζωής απειλούνταν με κατάσχεση για να διασωθεί μια εταιρεία που θεωρούσατε ζημιογόνα, φαντάζομαι θα σπεύδατε να τις αποσύρετε και εσείς.

Έχουμε δει παρόμοιο πανικό και στην Ελλάδα και, σε μικρότερο βαθμό, σε όλη την νότια Ευρώπη. Ο Mervyn King, πρώην διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, δήλωσε πρόσφατα ότι το τραπεζικό σύστημα δεν διορθώθηκε και θα δούμε ξανά περιπτώσεις οικονομιών σε πανικό. Στην Ιαπωνία, η κεντρική τράπεζα επέβαλε αρνητικά επιτόκια όπου και οι τράπεζες χρεώνουν όσους αποθηκεύουν σε αυτές χρήματα. Αυτό γίνεται για να εξωθήσουν τους καταναλωτές να δαπανούν και όχι να αποταμιεύουν. Αποσύρθηκαν τόσα πολλά μετρητά από τις τράπεζες, που υπάρχουν σήμερα αναφορές πως η αγορά χρηματοκιβωτίων έχει ξεπουλήσει.

Όλα τα παραπάνω είναι θεμιτοί λόγοι για να θέλουμε τα χρήματά μας εκτός τραπεζικού συστήματος. Δεν λέω πως θα έπρεπε όλοι να αποσύρουμε τις αποταμιεύσεις μας, αλλά ότι θα πρέπει να έχουμε την δυνατότητα να το κάνουμε. Τα μετρητά μας δίνουν αυτή την επιλογή. Γιατί να την στερηθούμε; Τα χρήματά είναι δικά μας, όχι των τραπεζών.

Η ιστορία της τηλεφωνίας μας διδάσκει ένα χρήσιμο μάθημα. Στο απόγειό της το 2008, υπήρχαν 1,3 δισ. γραμμές σταθερής τηλεφωνίας για ένα παγκόσμιο πληθυσμό κοντά στα 7 δισεκατομμύρια. Σήμερα περισσότεροι από 6 δισεκατομμύρια άνθρωποι διαθέτουν κινητό τηλέφωνο – περισσότεροι από όσους έχουν πρόσβαση σε τουαλέτα, σύμφωνα με μια μελέτη του ΟΗΕ. Πολλοί υποθέτουν ότι το κινητό πέτυχε όπου η επίγεια τηλεφωνία απέτυχε, επειδή η εξέλιξη της τεχνολογίας έκανε δυνατή την εκτενή κάλυψη παγκοσμίως. Υπάρχει μια βάση σε αυτό.

Αλλά ο κύριος λόγος είναι απλά ότι για να πάρει κάποιος μια γραμμή σταθερής τηλεφωνίας, πρέπει να διαθέτει έναν τραπεζικό λογαριασμό και δυνατότητα πίστωσης. Περίπου το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού είναι «χωρίς τράπεζα», χωρίς πρόσβαση στις βασικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες που χρειάζονται. Οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών δεν είδαν κάποιο δυναμικό ανάπτυξης σε αυτόν τον πληθυσμό, δεν έχτισαν εκεί ποτέ υποδομή και πολλοί έμειναν με λιγότερες δυνατότητες να επικοινωνούν. Αλλά στο κινητό τηλέφωνο τον χρόνο ομιλίας μπορείτε να τον αγοράσετε με μετρητά. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείτε το τραπεζικό σύστημα. Σχεδόν ο καθένας μπορεί να πάρει ένα κινητό – και ήδη τόσοι έχουν. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν στην πραγματικότητα εμπόδιο για την πρόοδο των φτωχών του κόσμου, ενώ τα μετρητά διευκόλυνση για αυτούς.

Έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα έχουν «έξυπνο» κινητό ως το 2020. Θα έχουν λίγο πολύ όλα όσα χρειάζονται για να συμμετέχουν στο ηλεκτρονικό εμπόριο – πρόσβαση στο διαδίκτυο, βασικά – εκτός από την όποια οικονομική τους ένταξη. Αυτό σημαίνει πως οι νέες μορφές ψηφιακών μετρητών θα διαδραματίσουν τεράστιο ρόλο στο μέλλον – από το M-Pesa που χρησιμοποιείται στην Κένυα ως το Bitcoin – χρήματα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ακόμη και αν δεν λειτουργείτε εντός του τραπεζικού συστήματος.

Τα μετρητά χρησιμοποιούνται για μικρές συναλλαγές – για μια σοκολάτα, μια εφημερίδα, ένα κουτί γάλα – οι οποίες, στο Ηνωμένο Βασίλειο τουλάχιστον, εξακολουθούν να είναι ασύμφορες να γίνουν με άλλους τρόπους πληρωμής. Αυτός θα είναι πάντα ο πιο γρήγορος και άμεσος τρόπος πληρωμής. Μου αρέσει για παράδειγμα, να δίνω φιλοδώρημα σε μετρητά στους σερβιτόρους, γνωρίζοντας ότι θα λάβουν αυτά τα χρήματα χωρίς την διαμεσολάβηση κάποιου ασυνείδητου εργοδότη. Μου αρέσει επίσης να ψωνίζω σε αγορές, όπου μπορώ να αγοράσω απευθείας από τον παραγωγό γνωρίζοντας ότι θα λάβει τα χρήματα, χωρίς μεσάζοντες που θα διεκδικήσουν το ποσοστό τους.

Χρησιμοποιούμε μετρητά βέβαια και για ιδιωτικές συναλλαγές, οι οποίες έχουν πολλούς πιθανούς λόγους να πραγματοποιούνται με αυτό τον τρόπο και κανένας από αυτούς δεν είναι παράνομος. Οι μικρές επιχειρήσεις στο ξεκίνημά τους χρειάζονται την οικονομία των μετρητών. Οι φτωχοί άνθρωποι χρειάζονται την οικονομία των μετρητών. Ο πόλεμος ενάντια στα μετρητά είναι ένας πόλεμος ενάντια σε αυτούς.

Αν ακούσετε την ρητορική της κινδυνολογίας, θα αρχίσετε να σκέφτεστε πως όλοι οι χρήστες μετρητών είτε είναι εγκληματίες είτε φοροφυγάδες ή τρομοκράτες. Σίγουρα, ορισμένοι χρησιμοποιούν μετρητά για να αποφύγουν τη φορολογία, αλλά το ποσοστό αυτού του είδους φοροδιαφυγής είναι ασήμαντο σε σύγκριση με την συστηματική φοροδιαφυγή της Google και του Facebook. Η Google δεν χρησιμοποιεί τα μετρητά για να αποφύγει τη φορολογία. Έχει βρει τρόπο όλα να γίνονται μέσω της νομοθετικής οδού.

Η χρήση μετρητών σημαίνει συνολική ένταξη στο οικονομικό σύστημα, μια πολυτέλεια που οι πιο εύποροι θωρούν δεδομένη. Χωρίς δυνατότητα οικονομικής ένταξης – και πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που, για οποιονδήποτε λόγο, δεν θα έχουν – είμαστε παγιδευμένοι στη φτώχεια. Έτσι, φυλαχτείτε από τον πόλεμο ενάντια στα μετρητά.



Γιατί θα έπρεπε να φοβόμαστε ένα κόσμο χωρίς μετρητά

Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία δεν συγκροτείται ούτε αναπτύσσεται απλώς από μεμονωμένες ομάδες συνεταιρισμένων εργαζομένων μέσα στο εχθρικό περιβάλλον της αγοράς αλλά σε διαρκή αλληλεπίδραση και υπό τον έλεγχο της κοινωνίας, όντας
αναπόσπαστο κομμάτι τοπικών και διατοπικών κινημάτων και κοινοτήτων αγώνα.

Στις 11 Δεκέμβρη, ώρα 19:00, στο Συνεργατικό Καφενείο Περιμπανού (Χατζηδάκη 9, Άνω Πατήσια) το Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας (TRISE) καλεί κάθε ενδιαφερόμενο στην ανοιχτή εκδήλωση με τίτλο “Η Κοινωνική Οικονομία ως Αγαθό Όλης της Κοινωνίας” με τους ακόλουθους εισηγητές και θεματικές αλλά και παρεμβάσεις από διάφορες συλλογικότητες και συνεργατικά εγχειρήματα:
Μάκης Κορακιανίτης: Η σκέψη του Murray Bookchin για την οικονομία.
Γιώργος Κολέμπας: Μορφές οικονομίας στη Ρόζαβα του Συριακού Κουρδιστάν.
Ορέστης Βαρκαρόλης: Η Ελληνική πραγματικότητα της κοινωνικής οικονομίας: προβλήματα και προοπτικές.

Το Ινστιτούτο TRISE είναι ένα διεθνές δίκτυο ακτιβιστών με σκοπό την κοινωνική έρευνα γύρω από την κοινωνική οικολογία, την αστικοποίηση και τη ριζοσπαστική δημοκρατία, δουλεύοντας για τις ανάγκες και τους στόχους των κοινωνικών κινημάτων (περισσότερα: www.trise.org).

Η εκδήλωση “Η Κοινωνική Οικονομία ως Αγαθό Όλης της Κοινωνίας” αποτελεί την έναρξη ενός προσυνεδριακού κύκλου εκδηλώσεων γύρω από ζητήματα των κοινωνικών κινημάτων, που θα κορυφωθεί με τη διοργάνωση διεθνούς συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη, στις 1-3 Σεπτέμβρη 2017, με τίτλο “Το Δικαίωμα στην Πόλη, Προς Οικολογικές και Δημοκρατικές Πόλεις”.

TRISE – Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας


Εκδήλωση: Η Κοινωνική Οικονομία ως Αγαθό Όλης της Κοινωνίας

Στις 6 Δεκεμβρίου 2008 δολοφονήθηκε ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δεν συμμετείχε σε «επεισόδια» και ο Κορκονέας τον πυροβόλησε δυο φορές ενώ βρισκόταν «σε ήρεμη ψυχική κατάσταση», όπως τόνισε ο εισαγγελέας Χαράλαμπος Λακαφώσης, στην αγόρευσή του στο Μικρό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας. Πρωτόδικα, ο Κορκονέας καταδικάστηκε σε ισόβια χωρίς να του αναγνωρισθεί κανένα ελαφρυντικό.
Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το βράδυ του Σαββάτου της 6ης Δεκεμβρίου του 2008 στο κέντρο της Αθήνας προκάλεσε αντιδράσεις από πολίτες σε όλες τις μεγάλες ελληνικές πόλεις, όπως την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, τον Πειραιά, τα Ιωάννινα, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τα Χανιά, την Κομοτηνή, τον Βόλο, την Ρόδο, την Μυτιλήνη, την Κέρκυρα και το Αγρίνιο.
Την επόμενη μέρα ολόκληρη η χώρα συγκλονίστηκε από διαδηλώσεις και πορείες εργαζομένων, φοιτητών και μαθητών, ενώ η αστυνομία πυροβολούσε στον αέρα σε πολλές περιπτώσεις. Από την 9η Ιανουαρίου άρχισαν νέες, καθημερινές, δυναμικές διαδηλώσεις σχεδόν σε όλες τις μικρές και μεγάλες πόλεις της Ελλάδας που πήραν την μορφή εξέγερσης και τρομοκράτησαν το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Οι κινητοποιήσεις διήρκεσαν μέχρι την ημέρα του μνημοσύνου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 18 Ιανουαρίου.
Η δολοφονία ήταν η αφορμή για εξέγερση των εργαζομένων, των φοιτητών, των μαθητών και κάθε προοδευτικού ανθρώπου που έβλεπε ότι, ύστερα από 6 χρόνια παραμονής της χώρας στο ευρώ, ακόμα και χωρίς μνημόνια, η οικονομική κατάστασή τους χειροτέρευε και το επίπεδο της ζωής τους είχε αρχίσει να καταρρέει. Οι δημοκρατικοί θεσμοί και το Σύνταγμα ήδη είχαν αρχίσει να φαλκιδεύονται.
Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έγινε στα πλαίσια τρομοκράτησης του ελληνικού λαού από τις δυνάμεις καταστολής του σημερινού συστήματος και της προσπάθειας να χτυπηθούν οι ιδέες και οι άνθρωποι που αρνούνται το σημερινό, εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό καθεστώς και ζητούν μια ελεύθερη κοινωνία όπου τα όνειρα των ανθρώπων θα γίνονται πραγματικότητα.

Σήμερα η καταστολή συνεχίζεται είτε με την μορφή ξυλοδαρμών, δακρυγόνων και καταδικαστικών αποφάσεων στους ανθρώπους που διεκδικούν στοιχειώδη δικαιώματά τους είτε με την οικονομική βία που καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε αργό θάνατο.
Στην Ελλάδα των 2.000.000 ανέργων, των 30-50.000 αστέγων, του 1.000.000 καταδικασμένων σε έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, στην χώρα όπου 600.000 παιδιά υποσιτίζονται, όπου σε 6 χρόνια έχει αυξηθεί η βρεφική θνησιμότητα κατά 43%, στον τόπο όπου οι αυτοκτονίες υπολογίζονται σε 30-50000 από το 2016 ως σήμερα και συνεχίζονται, όπου οι άνθρωποι καίγονται και πεθαίνουν μέσα στα σπίτια τους και όπου απαγορεύεται κάθε προσπάθεια επιβίωσης, το σύνθημα του αγώνα είναι πιο επιτακτικό από ποτέ άλλοτε.

Η κυβέρνηση του ψέματος και της προδοσίας, βοηθούμενη από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι φταίει ο ίδιος για τον θάνατό του. Οι ένοχοι προσπαθούν να μεταθέσουν τις ευθύνες στα θύματά τους.
Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ήταν ένα παιδί που, μέσα στην νιότη του, αισθάνθηκε την ανάγκη να αντιδράσει σε όλα αυτά που έβλεπε να συμβαίνουν γύρω του. Αυτή η ανάγκη τον οδήγησε στην ενέργεια του πετάγματος ενός πλαστικού μπουκαλιού με νερό κατάμουτρα σε ότι τον πλήγωνε. Αυτή η απλή, φαινομενικά παιδιάστικη πράξη κρύβει μέσα της τόση γενναιότητα και τέτοιο μεγαλείο που σε πολλούς δήθεν ώριμους και δήθενσοφούς ενήλικες φαντάζει εξωπραγματικό, ακατανόητο και η πράξη καταδικαστέα. Είναι εκείνοι οι τιποτένιοι ενήλικες που δεν ενδιαφέρθηκαν και δεν διαμαρτυρήθηκαν ποτέ για τίποτα. Είναι εκείνα τα άχρηστα αντικείμενα που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι η αθλιότητα της μιζέριας τους και η ματαιότητα της ύπαρξής τους δημιουργεί φρίκη και αποστροφή στους ελευθερόφρονες ανθρώπους.

Η 6η Δεκεμβρίου είναι ημέρα μνήμης ενός γενναίου, ελεύθερου ανθρώπου και ημέρα οργής για την κτηνώδη δολοφονία του από ένα απάνθρωπο σύστημα. Τιμή και δόξα στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.


Άνθρωποι και ποντίκια

Η Bana μοιάζει όπως όλα τα επτάχρονα κοριτσάκια εκτός από το γεγονός ότι κάθε βράδυ φοβάται για την ζωή της επειδή ζει στο Χαλέπι, στη Συρία.Το Χαλέπι είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη της Συρίας η οποία έχει
χωριστεί στα δύο κατά την διάρκεια του πολέμου ανάμεσα στις αντιμαχόμενες δυνάμεις των ανταρτών και των κυβερνητικών δυνάμεων. Στο Χαλέπι καθημερινά οι βομβαρδισμοί είναι συνεχείς και από τις δυο πλευρές, ενώ οι διακόσιες χιλιάδες εγκλωβισμένοι κάτοικοι δίνουν ένα καθημερινό αγώνα επιβίωσης.Η Bana στην προσπάθεια της να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο έφτιαξε ένα λογαριασμό στο twitter και καθημερινά κάνει αναρτήσεις με φωτογραφίες και σκέψεις της από την ζωή σε μια πολεμική ζώνη.

Αυτό είναι το σπίτι της φίλης μου, σκοτώθηκε και μου λείπει πολύ.
Καλησπέρα. Είναι ήρεμα και νιώθω καλά σήμερα. Πως είστε;
Παρακαλώ σταματήστε να μας σκοτώνετε έχουμε ανάγκη την ειρήνη. Χρειάζομαι την ειρήνη για να γίνω δασκάλα.
Ζωγραφίζοντας με τα αδέρφια μου, πριν φτάσουν τα αεροπλάνα (με τις βόμβες). Χρειαζόμαστε ειρήνη.
Φοβάμαι πολύ, θα πεθάνω σήμερα.
200 άνθρωποι σκοτώθηκαν εχθές, και σήμερα , ποιοι είναι οι επόμενοι ;

Τελευταίο μήνυμα, κάτω από συνεχείς βομβαρδισμούς τώρα, δεν μπορώ να ζήσω άλλο. Όταν πεθάνουμε συνεχίστε να μιλάτε με τους υπόλοιπους 200.000 που υπάρχουν μέσα. Γεια σας.
Fatemah είναι (ήταν ; ) το όνομα της μητέρας της

Απέναντι Όχθη

Φοβάμαι πολύ, θα πεθάνω σήμερα.

Η Bana μοιάζει όπως όλα τα επτάχρονα κοριτσάκια εκτός από το γεγονός ότι κάθε βράδυ φοβάται για την ζωή της επειδή ζει στο Χαλέπι, στη Συρία.Το Χαλέπι είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη της Συρίας η οποία έχει
χωριστεί στα δύο κατά την διάρκεια του πολέμου ανάμεσα στις αντιμαχόμενες δυνάμεις των ανταρτών και των κυβερνητικών δυνάμεων. Στο Χαλέπι καθημερινά οι βομβαρδισμοί είναι συνεχείς και από τις δυο πλευρές, ενώ οι διακόσιες χιλιάδες εγκλωβισμένοι κάτοικοι δίνουν ένα καθημερινό αγώνα επιβίωσης.Η Bana στην προσπάθεια της να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο έφτιαξε ένα λογαριασμό στο twitter και καθημερινά κάνει αναρτήσεις με φωτογραφίες και σκέψεις της από την ζωή σε μια πολεμική ζώνη.

Αυτό είναι το σπίτι της φίλης μου, σκοτώθηκε και μου λείπει πολύ.
Καλησπέρα. Είναι ήρεμα και νιώθω καλά σήμερα. Πως είστε;
Παρακαλώ σταματήστε να μας σκοτώνετε έχουμε ανάγκη την ειρήνη. Χρειάζομαι την ειρήνη για να γίνω δασκάλα.
Ζωγραφίζοντας με τα αδέρφια μου, πριν φτάσουν τα αεροπλάνα (με τις βόμβες). Χρειαζόμαστε ειρήνη.
Φοβάμαι πολύ, θα πεθάνω σήμερα.
200 άνθρωποι σκοτώθηκαν εχθές, και σήμερα , ποιοι είναι οι επόμενοι ;

Τελευταίο μήνυμα, κάτω από συνεχείς βομβαρδισμούς τώρα, δεν μπορώ να ζήσω άλλο. Όταν πεθάνουμε συνεχίστε να μιλάτε με τους υπόλοιπους 200.000 που υπάρχουν μέσα. Γεια σας.
Fatemah είναι (ήταν ; ) το όνομα της μητέρας της

Απέναντι Όχθη

Φοβάμαι πολύ, θα πεθάνω σήμερα.

Για όσους έχουν περιβαλλοντικές ανησυχίες και βρίσκονται σε δίλημμα για το ποιο χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι φιλικότερο προς το περιβάλλον, το φυσικό ή το τεχνητό, η ερευνητική ομάδα του μεταπτυχιακού προγράμματος «Βιώσιμη Ανάπτυξη» του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου έχει δώσει την απάντηση. Με επιστημονικό υπεύθυνο τον αναπληρωτή καθηγητή Διαχείρισης Περιβάλλοντος κ. Κωνσταντίνο Αμπελιώτη, ομάδα μεταπτυχιακών φοιτητών αξιολόγησε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενός τεχνητού δέντρου και φυσικών δενδρυλλίων, ύψους περίπου 2 μέτρων, τα οποία προορίζονται για τον στολισμό σπιτιών στην περιοχή της Αθήνας. Το νοικοκυριό που επιλέγει το τεχνητό δέντρο θεωρήθηκε ότι θα το κρατήσει για περίπου 10 χρόνια, ενώ εκείνο που επιλέγει φυσικό έλατο υπολογίστηκε ότι θα αγοράσει συνολικά δέκα δενδρύλλια (ένα για κάθε έτος).
Το φυσικό δέντρο είναι ένα έλατο μεγαλωμένο στην περιοχή του Ταξιάρχη Χαλκιδικής με τις συνήθεις καλλιεργητικές πρακτικές της περιοχής το οποίο, ύστερα από 12 χρόνια, κόβεται για να πουληθεί. Η μεταφορά των ελάτων από τον Ταξιάρχη ως την Αθήνα γίνεται με νταλίκες οι οποίες κινούνται με πετρέλαιο. Με τη λήξη της εορταστικής περιόδου, κάθε χρόνο, το φυσικό δέντρο συλλέγεται από τη δημοτική υπηρεσία καθαριότητας και καταλήγει στον Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) της Φυλής.
Αντίστοιχα, οι βασικές παραδοχές που έγιναν για το τεχνητό δέντρο είναι ότι κατασκευάζεται στην Κίνα, έχει διάρκεια ζωής 10 χρόνια και ζυγίζει 4.350 γραμμάρια, εκ των οποίων τα 3.290 είναι σιδηρούχο μέταλλο (ο «κορμός» και τα «κλαδιά» του τεχνητού δέντρου) ενώ τα υπόλοιπα 1.060 γραμμάρια είναι πλαστικό PVC. Η συσκευασία του είναι από χαρτόνι και ζυγίζει 1.650 γραμμάρια. Το δέντρο μεταφέρεται με πλοίο από τη Σανγκάη της Κίνας στο λιμάνι του Πειραιά. Στο τέλος της ζωής του οδηγείται και αυτό στον ΧΥΤΑ Φυλής.
Σύμφωνα με τον κ. Αμπελιώτη, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η επιλογή του φυσικού ελάτου προκαλεί τις μισές περιβαλλοντικές επιπτώσεις ως προς την κατανάλωση φυσικών πόρων σε σχέση με το τεχνητό. Το φυσικό έλατο είναι επίσης δύο φορές καλύτερο ως προς τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και τρεις φορές καλύτερο ως προς τις επιπτώσεις στο φυσικό οικοσύστημα.
Η εργασία «Φυσικό ή τεχνητό χριστουγεννιάτικο δέντρο: Η περίπτωση της Ελλάδας» (των Όλγας Θεοδωροπούλου, Φώτη Ζάχου, Σπύρου Δούβαλη, Αλέξανδρου Καλογερόπουλου, Χριστίνας Παππία, Έλενας Ρέππα, Βασίλη Δέτση και Κ. Αμπελιώτη) έχει δημοσιευθεί στα πρακτικά του Β’ Διεθνούς Συνεδρίου Περιβαλλοντικής Διαχείρισης, Μηχανικής, Σχεδιασμού και Οικονομικών.
Νόμιμο αν έχει σφραγίδες
Όλα τα δέντρα και τα κλαδιά που υλοτομούνται επισημαίνονται και ελέγχονται στους τόπους υλοτομίας τους. Οι καταναλωτές μπορούν να είναι σίγουροι ότι ένα δενδρύλλιο δεν αποτελεί προϊόν λαθροϋλοτομίας αν φέρει την ειδική μολυβδοσφραγίδα κοντά στην κορυφή του και τη σφραγίδα με τη δασική σφύρα στην επιφάνεια τομής του.



Και όμως το φυσικό δέντρο είναι πιο «πράσινο» από το χριστουγεννιάτικο πλαστικό

Η νίκη (ας ελπίζουμε ότι θα είναι μόνιμη) για τους Sioux και τους συμπαραστάτες τους, που υπερασπίζονται εδώ και μήνες απ’ τον καταυλισμό του Standing Rock την γη τους (και την λίμνη Oahe) στη βόρεια Ντακότα, εναντίον της διέλευσης αγωγού πετρελαίου απ’ τον βυθό της, ήρθε, ίσως την τελευταία στιγμή. Με παρέμβαση του απερχόμενου Ομπάμα το «μηχανικό» του αμερικανικού στρατού αρνήθηκε να δώσει την σχετική άδεια διέλευσης του σωλήνα, προτείνοντας στην εταιρεία την αναζήτηση εναλλακτικής διαδρομής.
Το πρόβλημα (και, ίσως, κάποιος δόλος απ’ τον απερχόμενο) είναι αυτό: η τελευταία στιγμή. Οι αυτόχθονες και οι συμπαραστάτες τους φοβούνται ότι η κυβέρνηση του ψόφιου κουναβιού θα αλλάξει την απόφαση. Η δήλωση του τοπικού συντηρητικού βουλευτή δίνει το στίγμα της αιτιολόγησης μιας τέτοιας αλλαγής:
Η σημερινή ατυχής απόφαση στέλνει ένα πολύ ανησυχητικό σήμα σε άλλους που θέλουν να επενδύσουν σε υποδομές σ’ αυτή τη χώρα. Δρόμοι, γέφυρες, γραμμές μεταφοράς ρεύματος, αγωγοί, αιολικά πάρκα και γραμμές υδροδότησης θα είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να κατασκευαστούν, όταν η εγκληματική συμπεριφορά ανταμοίβεται με τέτοιον τρόπο… Είμαι σίγουρος ότι θα αποκαταστήσουμε το νόμο και την τάξη τον επόμενο μήνα, όταν αναλάβει ένας πρόεδρος που δεν χώνει τη μύτη του στην εφαρμογή του νόμου.
Ακριβώς αυτό, για όποιον αναρωτιόταν… Ένας πρόεδρος που υπόσχεται «μεγάλες επενδύσεις σε έργα υποδομής» έρχεται καλπάζοντας πάνω στο νόμο και στην τάξη… Και θα κάνει προφανές πόσο εγκληματίες είναι οι ερυθρόδερμοι Sioux που θέλουν να προστατέψουν τη γη και το νερό τους απ’ την μόλυνση: πέρα απ’ όλα τα υπόλοιπα αυξάνουν την ανεργία στις ηπα.



Οι Sioux νίκησαν (προς το παρόν).

Στις 5 Δεκεμβρίου, εκτός όλων των άλλων, στην άλλη όχθη του ωκεανού εκπνέει το τελεσίγραφο που έστειλε ο καταναλωτικός καπιταλισμός προς τους ινδιάνους της φυλής των Σιου στην Β. Νεβάδα για να εκπατριστούν οικειοθελώς, αλλιώς θα εκδιωχθούν από τη γη τους με βίαιη στρατιωτική επέμβαση, ώστε να διέλθει απερίσπαστος από εκεί και να την καταστρέψει, μαζί και τα ιερά μνημεία τους, ένας αγωγός
πετρελαίου, έργο αξίας αρκετών δις δολαρίων.Παρόμοιες καταστάσεις εκδίωξης πληθυσμών από τη γη τους στο όνομα αυτής της «ανάπτυξης» συμβαίνουν κατά κόρον στον πλανήτη, από τη ζούγκλα του Αμαζονίου, όπου διώκονται και αποδεκατίζονται οι ιθαγενείς, μέχρι τους απανταχού ιθαγενείς πληθυσμούς των χαρακτηρισμένων ως υπανάπτυκτων, τριτοκοσμικών, αναπτυσσόμενων, ή εσχάτως, χρεοκοπημένων χωρών και τόπων της γης, οι πληθυσμοί των οποίων εξολοθρεύονται μεθοδικά, είτε με όπλα και βία φανερή, είτε με «μεταρρυθμίσεις» και βία «εκδημοκρατισμένη» και εκσυγχρονισμένη, με στόχο την αρπαγή των φυσικών πόρων των πατρίδων τους και την εκδίωξη τους από τις εστίες του.


Η συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ

Γιάννης Μακριδάκης



Ας εξαγριωθούμε.

Από τότε που οι άνθρωποι ξεκίνησαν να τυπώνουν βιβλία, υπήρχαν λογοκριτές που διαφωνούσαν με το περιεχόμενό τους και προσπαθούσαν να περιορίσουν τη διανομή τους. Ωστόσο, οι λόγοι αμφισβήτησης της λογοτεχνίας αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου.

Όταν η Αμερικανική Ένωση Βιβλιοθηκών (ALA) ξεκίνησε την διατήρηση μιας βάσης δεδομένων με βιβλία υπό αμφισβήτηση στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι λόγοι αμφισβήτησης που καταγράφονταν ήταν αρκετά απλοί, σύμφωνα με τον James LaRue, διευθυντή του Γραφείου ALA για την πνευματική ελευθερία. «Δεν τους άρεσε η γλώσσα» ή «Υπήρχε πάρα πολύ σεξ» – όλοι οι λόγοι φαινόταν να εμπίπτουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες, μας είπε. Μερικά βιβλία εξακολουθούν να αμφισβητούνται για τους ίδιους λόγους- Οι Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι είναι ένα γνωστό παράδειγμα. Αλλά έχει υπάρξει μια μεταστροφή που επιδιώκει να απαγορευτούν βιβλία «που επικεντρώνονται σε θέματα διαφορετικότητας- πράγματα που αφορούν είτε φυλετικές διαφορές, είτε την LGBT κοινότητα, είτε άτομα με αναπηρία και θρησκευτικές και πολιτιστικές μειονότητες», λέει ο LaRue. «Φαίνεται πως η μετατόπιση αυτή είναι πολύ σαφής.»

Ο κατάλογος της ALA με τα 10 βιβλία που αμφισβητήθηκαν περισσότερο το 2015 το αποδεικνύει: περιλαμβάνει το I Am Jazz και το Beyond Magenta, που αφορά νεαρά διεμφυλικά άτομα. Το Fun Home και το Two Boys Kissing, τα οποία ασχολούνται με την ομοφυλοφιλία. Το Habibi και το Nasreen’s Secret School, τα οποία περιλαμβάνουν μουσουλμανικούς χαρακτήρες. Και το Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα του Mark Haddon, το οποίο αναφέρθηκε ως «αθεϊστικό.» Σε αντίθεση, τα περισσότερο αμφισβητούμενα βιβλία του 2001 απαγορεύθηκαν ευθέως για χρήση σκληρής γλώσσας, σεξουαλικό περιεχόμενο και ναρκωτικά, όπως τα Ο πόλεμος της σοκολάτας και Go Ask Alice.

Η στροφή φαίνεται να συνδέεται με τις δημογραφικές αλλαγές στη χώρα (ΗΠΑ) και την πολιτική καπήλευση του φόβου που μπορεί να συνοδεύει αυτές τις αλλαγές, λέει ο LaRue. «Υπάρχει η αίσθηση ότι η προηγούμενη πλειοψηφία των λευκών αγγλοσαξόνων προτεσταντών τείνει να αποτελέσει πια μια μειοψηφία και υπάρχει αυτή η βίαιη επίθεση που δηλώνει: «Μπορούμε απλά να κάνουμε τα πράγματα όπως συνήθιζαν να είναι;», λέει ο LaRue. «Δεν λαμβάνουμε πολλές αμφισβητήσεις από ανθρώπους που ανήκουν σε διαφορετικές ομάδες», προσθέτει. Τα τελευταία χρόνια, οι αμφισβητήσεις βιβλίων κορυφώθηκαν ενώ νομοσχέδια για τη θρησκευτική ελευθερία καταλαμβάνανε την επικαιρότητα.

Παρακάτω μπορούμε να εντοπίσουμε πως έχουν αλλάξει τα πράγματα τα τελευταία 15 χρόνια:

Λίστα με τα περισσότερο αμφισβητούμενα βιβλία του 2001:
Χάρι Πότερ, J.K. Rowling
Λόγοι: κατά της οικογένειας, αποκρυφισμός/σατανισμός, θρησκευτική άποψη, βία.
Άνθρωποι και ποντίκια, John Steinbeck
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, ρατσισμός, ακατάλληλο για ανηλίκους, βία.
Ο πόλεμος της σοκολάτας, Robert Cormier
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, σεξουαλικό περιεχόμενο, ακατάλληλο για ανηλίκους, βία
Ξέρω γιατί κελαηδάει το πουλί στο κλουβί, Maya Angelou
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, σεξουαλικό περιεχόμενο.
Summer of My German Soldier, Bette Greene
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, ρατσισμός, σεξουαλικό περιεχόμενο.
Ο φύλακας στη σίκαλη, J.D. Salinger
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, ακατάλληλο για ανηλίκους.
Alice (series), Phyllis Reynolds Naylor
Λόγοι: σεξουαλικό περιεχόμενο, ακατάλληλο για ανηλίκους.
Go Ask Alice, Ανώνυμη/ος
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, σεξουαλικό περιεχόμενο.
Fallen Angels, Walter Dean Myers
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα.
Αίμα και σοκολάτα, Annette Curtis Klause
Λόγοι: σεξουαλικό περιεχόμενο, ακατάλληλο για ανηλίκους.

Λίστα με τα περισσότερο αμφισβητούμενα βιβλία του 2015:
Αναζητώντας την Αλάσκα, John Green
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, σεξουαλικό περιεχόμενο, ακατάλληλο για ανηλίκους.
Πενήντα αποχρώσεις του γκρι, E. L. James
Λόγοι: σεξουαλικό περιεχόμενο, ακατάλληλο για ανηλίκους και άλλα(κακογραμμένο, ανησυχίες ότι ομάδες ανηλίκων θα θέλουν να κάνουν κάτι αντίστοιχο).
I Am Jazz, Jessica Herthel & Jazz Jennings
Λόγοι: ανακριβές, ομοφυλοφιλία, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, θρησκευτική άποψη, ακατάλληλο για ανηλίκους.
Beyond Magenta: Transgender Teens Speak Out, Susan Kuklin
Λόγοι: κατά της οικογένειας, προσβλητική γλώσσα, ομοφυλοφιλία, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, πολιτική άποψη, θρησκευτική άποψη, ακατάλληλο για ανηλίκους και άλλα.
Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, Mark Haddon
Λόγοι: προσβλητική γλώσσα, θρησκευτική άποψη, ακατάλληλο για ανηλίκους και άλλα (βλασφημία και αθεϊσμός).
Η βίβλος
Λόγοι: θρησκευτική άποψη.
Fun Home, Alison Bechdel
Λόγοι: Βία, αποτρόπαιες εικόνες.
Habibi, Craig Thompson
Λόγοι: γυμνότητα, σεξουαλικό περιεχόμενο και ακατάλληλο για ανηλίκους.
Nasreen’s Secret School: A True Story from Afghanistan, Jeanette Winter
Λόγοι: θρησκευτική άποψη, ακατάλληλο για ανηλίκους και βία.
Two Boys Kissing, David Levithan
Λόγοι: ομοφυλοφιλία και άλλα (αποδοχή συμπεριφορών που περιλαμβάνουν εκδηλώσεις αγάπης σε δημόσιους χώρους)

Αλλά οι πρόσφατες έντονες αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνο από τους συντηρητικούς: η Βίβλος είναι στην λίστα με τα 10 περισσότερο αμφισβητούμενα βιβλία για το 2015, εν μέρει λόγω των ανησυχιών σχετικά με το γιατί ένα βιβλίο που υποστηρίζει τη δολοφονία ομοφυλοφίλων (όπως στο Λευιτικό) να βρίσκεται σε μια δημόσια βιβλιοθήκη. Τέτοιου είδους αντιθέσεις προέρχονται από «ανθρώπους που αμφισβητούν εν γένει το ποιος είναι ο κατάλληλος ρόλος της θρησκείας στην κοινωνία μας», λέει ο LaRue.

Με την πάροδο του χρόνου, κάποια βιβλία παύουν να έχουν πολέμιους, για παράδειγμα η σειρά βιβλίων του Χάρι Πότερ ήταν από τις πλέον αμφισβητήσιμες για τα έτη 2000-2009, αλλά από τότε έχει κατέβει η θέση τους από την κορυφή της λίστας. «Υπήρχε μια περίοδος όπου τον Χάρι Πότερ τον θεωρούσαν Σατανιστή και εκπρόσωπο κάποιας λατρείας και οι άνθρωποι κατέφευγαν σε καταστροφή και κάψιμο των βιβλίων του», λέει ο LaRue. «Και τώρα, αν έχετε διαβάσει ανθρώπους που ανήκουν, ας πούμε, στη δεξιά πλευρά του θρησκευτικού φάσματος, τα παιδιά τους αγαπούν τα βιβλία του Χάρι Πότερ. Έτσι μερικές φορές τα πράγματα τα οποία είμαστε πεπεισμένοι πως αποτελούν σημάδια ότι το τέλος πλησιάζει, κανονικοποιούνται εντελώς σε μόλις πέντε χρόνια.»

Η ALA συνήθως μαθαίνει ότι ένα βιβλίο βρίσκεται υπό αμφισβήτηση ή από τους βιβλιοθηκονόμους σε σχολεία ή δημόσιες και ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες που καταγράφουν το γεγονός ή από αναφορές στον τοπικό τύπο. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει στην πραγματικότητα μια πτώση σε αυτές τις αναφορές- η ALA κατέγραψε 311 αμφισβητήσεις το 2014 και μόνο 275 το 2015. Επιφανειακά αυτό μπορεί να φαίνεται σαν κάτι καλό, αλλά μάλλον δείχνει ότι λιγότεροι άνθρωποι διαμαρτύρονται όταν ένα βιβλίο έχει αφαιρεθεί, πράγμα που σημαίνει πως γίνονται μη αντιληπτές περισσότερες απαγορεύσεις, λέει ο LaRue. «Έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι, όταν η λογοκρισία γίνεται επιτυχής, όλο και λιγότεροι διαμαρτύρονται γι´ αυτήν», λέει ο LaRue. «Έτσι μπορούμε να πούμε πως είναι δύσκολο για εμάς να έχουμε γνώση – ξέρουμε ότι υπάρχει λογοκρισία που δεν καταγράφεται, αλλά δεν γνωρίζουμε το ποσοστό της». Δεν βοηθά ότι οι σχολικοί βιβλιοθηκάριοι είναι συχνά τα πρώτα θύματα απολύσεων, που σημαίνει ότι υπάρχουν λιγότεροι επαγγελματίες «εκπαιδευμένοι να χρησιμοποιούν τη γλώσσα της πνευματικής ελευθερίας.»

Παρόλα αυτά, ένα πράγμα δεν έχει αλλάξει από την αυγή της λογοκρισίας: η απαγόρευση ενός βιβλίου είναι πολύ, πολύ καλή για τις πωλήσεις ενός συγγραφέα. «Αν αυτό που προσπαθείτε να κάνετε είναι να σταματήσετε αυτό το βιβλίο από το να βρεθεί στα χέρια ενός ανήλικου,» λέει ο LaRue «ο πιο σίγουρος τρόπος για να αποτύχετε είναι να το απαγορεύσετε.»



Η λίστα με τα πιο Απαγορευμένα Βιβλία για τους φόβους της κοινωνίας μας

Γραμματοσειρά
Αντίθεση