22 October, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 29)

Πολύς ο λόγος περί ανάπτυξης της οικονομίας, στην αποικία του χρέους. Οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι, αναλυτές, κυβερνητικοί, αντιπολίτευση και συμπολίτευση, θεσμοί, τραπεζίτες και λοιποί έγκυροι και γνωστοί σε πάνελ τηλεοπτικά και όχι μόνο, διαφημίζουν ο καθένας από την πλευρά του, την δική «αξιόπιστη» πρόταση περί αναπτύξεως της οικονομίας.

Τι μας λένε: ότι επενδυτές θα έρθουν, διακρατικές συμφωνίες έχουν υπογραφεί ή θα υπογραφούν, δουλείες θα ανοίξουν, το ΑΕΠ θα μεγαλώσει, επιχειρήσεις καινούργιες θα ξεκινήσουν και άλλα πολλά και όμορφα.

Μας δίνουν μια εικόνα σχεδόν ειδυλλιακή.η κρίση θα περάσει, και όλα θα στρώσουν. Ο λόγος τους είναι πλούσιος, ενισχυμένος με υποσχέσεις οικονομικής ευρωστίας, θαύματα, διαγράμματα και μαγικούς αριθμούς.Μεγαλεία οικονομικών παραδείσων που έχουν ένα αέναο happy end…

Τι ΔΕΝ μας λένε:

Πρώτον, ότι η μικρομεσαία και οικογενειακή επιχείρηση και ο ελεύθερος επαγγελματίας, είναι μια ενόχληση που πρέπει να βγει από την εξίσωση, γιατί περιττεύει.

Δεύτερον, ανοίγουν διάπλατα την πόρτα σε κάθε μεγάλο εθνικό ή πολυεθνικό μαγαζί με στόχο να μεγαλώσει και άλλο το μερίδιο στην αγορά χωρίς να υπολογίζουν πόσες επιχειρήσεις θα κλείσουν , πόσοι νέοι άνεργοι θα προστεθούν στις λίστες του ΟΑΕΔ.

Τρίτον επανασχεδιάζουν και ανακατατάσουν βιαίως την δομή της ελληνικής οικονομίας, χωρίς να έχει προηγηθεί ενδιάμεσο μεταβατικό στάδιο..

Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτά, ούτε είμαστε η μόνη χώρα στην όποια τέτοιου είδους πρακτικές εφαρμόζονται. Σε άλλα κράτη, αυτού του είδους η ανακατάταξη έχει συμβεί ήδη. Δεν υπάρχουν ούτε μικρές επιχειρήσεις, ούτε ελεύθεροι επαγγελματίες ή ανυπάρχουν είναι η εξαίρεση.

Προτού εισέλθουμε στην λογική αν κάτι τέτοιο είναι θεμιτό ή όχι, αν έχουμε ερωτηθεί ως κοινωνία ότι το θέλουμε, θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε ποιος/οι θα είναι ο/οι κερδισμένος/οι.

Φόροι, εισφορές,μείωση καταναλωτικής δύναμης του πληθυσμού, αύξηση της ανεργίας, θεσμικά αδιέξοδα, καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, μείωση στην πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές όπως υγεία, παιδεία, υπερχρεωμένοι πολίτες στο κράτος, σε τράπεζες κλπ,

Εκποίησή της δημόσιας περιουσίας με το πρόσχημα της δήθεν αξιοποίησης , μείωση του δημόσιου για να… ανοίξει η αγορά και άλλα παρόμοια. Απλά θέλουν εκτός από τον ιδιωτικό τομέα να βάλουν χέρι και στα έτοιμα ακίνητα και υποδομές που ανήκει στον λαό. Τόσο απλά. Δικαίως θα αναρωτηθείτε τι σχέση έχει με την ανάπτυξη η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Δεν θέλουν να επενδύσουν, να ρισκάρουν, να αντιμετωπίσουν απώλειες.Επομένως μέσω του χρέους εξοντώνουν κάθε άμυνα, καταργώντας κάθε ρύθμιση, κάθε προστατευτικό πλαίσιο, παραδίδοντας στα χέρια τους κάθε περιουσιακό στοιχείο, είτε δημόσιο,είτε ιδιωτικό.

Η διαδικασία έχει όνομα. Λέγεται «απελευθέρωση αγοράς». Το αν κατά την διαδικασία έχουμε φτάσει να έχουμε πεντακόσιες χιλιάδες μετανάστες, πάνω από ενάμιση εκατομμυριο άνεργους, το 60% του γενικού πληθυσμού στο όριο ή κάτω από το όριο της φτώχειας, αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, κάτι χιλιάδες αυτοκτονίες, ε τι να κάνουμε; Η ανάπτυξη έχει τίμημα.

Το γελοίο φίλε συμπολίτη, είναι ότι δεν κρύβουν τίποτα. Δεν υπάρχουν μυστικά. Μέσω των ΜΜΕ, ανακοινώνουν τους στόχους τους. Σε ειρωνεύονται ανοικτά μιλώντας για τις θυσίες σου. Σου λένε το «όλοι μαζί τα φάγαμε¨, σε αποκαλούν τεμπέλη, ανίκανο, οπισθοδρομικό. Ευθέως σου λένε ότι είσαι βάρος ως άνεργος, ως νέος, ως συνταξιούχος.Κοστίζεις. Το έχεις προσέξει; Μιλάνε για το πόσο κοστίζεις, όχι τι αξίζεις….

Ακόμα χειρότερα γίνεται;

Γίνεται. Ευθέως σου λένε πλέον πόσες δεκαετίες θα υπάρχει ανεργία. Ευθέως σου λένε για περικοπές. Ευθέως σου λένε και για άλλα μνημόνια, απαραίτητες θυσίες που θα σου αναγνωριστούν (μετά θάνατον ή όχι δεν διευκρινίζεται) , μεταρρυθμίσεις και άλλα πολλά και όμορφα, με πατριωτικό ή ιδεολογικό προφίλ.

Σου πουλάνε την ανάγκη να γίνεις και εσύ αλληλέγγυος να σωθούν οι τράπεζες, το κράτος, η θέση μας στην Ευρώπη (Ε.Ε.), έχουμε ευθύνες απέναντι στους εταίρους μας και άλλα πολλά… Το ότι χάνεις την δουλειά σου, το σπίτι σου, το δικαίωμα σου να ζεις αξιοπρεπώς, ε τι είναι όλες αυτές οι μικρές θυσίες μπροστά στην μεγάλη εικόνας; Σου ακούγεται καλό;

Υπάρχει η ψευδαίσθηση φίλε συμπολίτη, ότι κάποιοι θα γλυτώσουν από την κρεατομηχανή. Ίσως το πιστεύεις και εσύ. Αν κάτσεις φρόνιμα, αν δεν μιλάς πολύ, αν κοιτάς την δουλίτσα σου, αν είσαι υπάκουος υπήκοος (παρεμπιπτόντως είδες πόσο κοντά είναι το υπάκουος με το υπήκοος;) Ακόμα χειρότερα την υποστηρίζεις, με το σκεπτικό είτε ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή είτε ακόμα χειρότερα γιατί στην παρουσιάζουν «σοβαρή» άνθρωποι με στοιχεία ή ότι ιδεολογικά, κομματικά ότι θες είναι σωστό.

Για να δούμε όμως που καταλήγει αυτό. Η συζήτηση μεταξύ κομματικών φορέων είναι στην ουσία χωρισμένη σε δυο άξονες

– Α Άξονας
Διαχείριση των μνημονίων και ποιος μπορεί να τα εφαρμόσει καλύτερα. Τίποτα άλλο.

-Β Άξονας
Διαχείριση της φτώχειας και επιδοματικές πολιτικές.

Κανένα από τα κόμματα δεν έχει ολοκληρωμένη πρόταση δική του οικονομικής διακυβέρνησης. Ότι πουν οι «Θεσμοί’, η Τρόικα, οι δανειστές. Κανένας πολιτικός φορέας δεν έχει τεκμηριωμένη θέση γύρω από την οικονομία και την ανάπτυξη. Στην καλύτερη έχουν γενικές κατεύθυνσης προσέχοντας μην θίξουν ιερές αγελάδες.

Δεν έχει καμία σημασία. Δεν είναι μια ιδεολογική τοποθέτηση ή η πολιτική ανάλυση ενός πολιτικού χώρου ή ενός πολιτικού αντικείμενου.

Δεν είναι θέμα ποιος ή ποιοι έχουν δίκιο. Η ανάπτυξη που πουλάνε μυρίζει αποκλεισμό και ασυδοσία. Ζέχνει κερδοσκοπία, πλουτισμό για πολύ λίγους και απληστία.
Ανάπτυξη για όλους ή για λίγους; Ένα απλό παράδειγμα

Θα σου δώσω ένα ακόμα παράδειγμα απλό για να καταλάβεις πρακτικά φίλε συμπολίτη γιατί σε/μας δουλεύουν, ή στην καλύτερη είναι εντελώς ανορθολογικό ότι στηρίζουν.

Λένε για ανάπτυξη της γεωργικής παραγωγής. Σοβαρά; Για να το δούμε:

Η γεωργία χρειάζεται :

– Γη (Όπου πολλά χωράφια είναι ήδη υποθηκευμένα…)
– Νερό (Πάνε στο πουλήσουν, το έχεις καταλάβει…)
– Σπόρους (Κατά κανόνα εισαγόμενοι και ελεγχόμενοι)
– Λιπάσματα (Εισαγόμενα πωλουνται με τους σπόρους…)
– Φυτοφάρμακα (Εισαγόμενα…)
– Τρακτέρ, μηχανήματα (Εισαγόμενα…)
– Εξτρά εξοπλισμός (Πρώτες ύλες σίγουρα εισαγόμενες και μεγάλο μερίδιο των τελικών
προϊόντων επίσης εισαγόμενο…)

Άρα τα μόνο που έχεις είναι ήλιο, αέρα, γη (;) και νερό (;) και φυσικά την εργασία του γεωργού.

Στην πράξη η γεωργική παραγωγή είναι ελεγχόμενη και εξαρτώμενη από εισαγωγές. Η έννοια λοιπόν της ανεξάρτητης παραγωγής πάει περίπατο!

Χρειάζεται να σου εξηγήσω φίλε συμπολίτη και συγκρατούμενε στο παγκόσμιο στρατόπεδο του χρέους ότι δεν θα έχεις πότε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, βάση του παραπάνω μοντέλου παραγωγής;

Ότι θα έχεις αυξημένα κόστη και αυτά πριν καν μιλήσουμε για φόρους, εισφορές, εκτάκτους φόρους και άλλα πολλά;

Ότι το κόστος εργασίας είναι ήδη το μικρότερο κόστος από την στιγμή που εισάγεις τα πάντα;

Αυτό που βλέπεις είναι ένα απλό παράδειγμα σε σχέση με το τι γίνεται στην πράξη. Θα μπορούσα να σου παραθέσω σε όλους τους τομείς της παραγωγής ότι γίνεται σχεδόν το ίδιο με εξαίρεση ότι απαιτεί καθαρά πνευματική εργασία. Πχ ένας συγγραφέας και ο κώδικας που γράφει ένας προγραμματιστής.

Το ερώτημα είναι επομένως πως, πότε και με ποιο τρόπο αλλάζει αυτό.

Ο λάθος τρόπος: Με μεγάλα λόγια και δανεικές λύσεις και οράματα.

Ο σωστός τρόπος: Με μικρά βήματα και κόπο.

Για λόγους απλούστευσης θα ξαναπάρω το ίδιο παράδειγμα με την αγροτική παραγωγή,αλλά με την διαφορά ότι θα αλλάξουμε κάποιους συντελεστές:

– Γη (Απελευθερώνεις τον γεωργό από τις τράπεζες)
– Νερό (Παρέχεις νερό με νέους μεθόδους ύδρευσης και εξοικονόμησης)
– Σπόρους (Ξεχνάς την εισαγωγή, αυτονομηση της χώρας και του παραγωγού από
τις πολυεθνικές )
– Λιπάσματα (Ανοίγεις τις δυνατότητες για βιοτεχνικές μονάδες πχ
κομποστοποίησης και ανακύκλωσης φυτικής ύλης)
– Φυτοφάρμακα (Καταργείς ότι χρησιμοποιεί πατέντα ή εφαρμόζεις εναλλακτικά μέσα
πχ περίπτωση πασχαλίτσα – μελίγκρα)
– Τρακτέρ, μηχανήματα (Ενισχύεις στον βαθμό του δυνατού την τοπική βιομηχανία)
– Εξτρά εξοπλισμός (Ενισχύεις την ίδρυση μικρών βιοτεχνικών μονάδων με την χρήση
υλικών από ανακύκλωση και ελαχιστοποιείς την χρήση πρώτων υλών)

Τα παραπάνω δεν είναι δικές μου σκέψεις. Δεν έχω ούτε κατά προσέγγιση γνώσεις να εξειδικεύσω σε κάθε ένα τομέα. Άλλωστε η κάθε μια εναλλακτική από όσες περιγράφωθέλει ειδικούς, επιστήμονες, τεχνικό προσωπικό και επαγγελματίες από πάρα πολλούς διαφορετικούς χώρους, ειδικότητες που εύκολα δεν σκέφτεται κάποιος ότι χρειάζεται και που έχουν σχέση έμμεσα ή άμεσα με την αγροτική παραγωγή.

Είναι αποτέλεσμα ψαξίματος και συζητήσεων με ειδικούς σε διαφορετικούς χώρους, μια αναζήτηση που κράτησε περίπου ένα χρόνο και είναι εντελώς ενδεικτικά τι μπορεί να εξεταστεί αν πάψεις να σκέφτεσαι μέσα στην λογική που μας έχουν διδάξει.

Φυσικά υπάρχουν και άλλες τεχνικές πχ της περμακουλτούρας άλλα δεν είναι ούτε η ειδικότητα ούτε ο σκοπός μου.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν κάθε φορά που κάποιος μας μιλάει για ανάπτυξη, ο καθένας στον τομέα του τι στην ουσία προτείνει. Πόσο στέκει; Πόσο τεκμηριωμένο είναι αυτό που περιγράφει;

Μυαλό έχουμε όλοι μας. Ελευθερία στην σκέψη; Στην φαντασία; Αντίληψη και επεξεργασία βάση δεδομένων;

Σαν επίλογος

Υπάρχουν διάφοροι φορείς, άνθρωποι, πολιτικοί χώροι που θα σας προτείνουν διάφορα ιδεατά μοντέλα. Θεωρίες. Θα ήταν λάθος να τους γενικευμένα να τους κατακρίνει κάποιος.

Αλλά κάθε θεωρία χρειάζεται να δοκιμάζεται και στην πράξη. Κάθε θεωρία χρειάζεται να έχει λογικό υπόβαθρο , να προτείνει μεθοδολογία, να μπορεί να γίνει κατανοητή από τον κόσμο.

Άλλωστε πάνω στο αμόνι της πραγματικότητας κρίνονται τα πάντα.



Ανάπτυξη, ένα παραμύθι που πωλείται

Το φθηνό λίπασμα – εντομοκτόνο – καθαριστικό.
Τα ένζυμα από σκουπίδια είναι θαυμάσια σπιτικά προϊόντα καθαρισμού και ταυτόχρονα αποτελεσματικά φυσικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα.
Έχουν τη δυνατότητα να φέρουν επανάσταση στις κουζίνες μας, μετατρέποντας τα απορρίμματα της σε κάτι πραγματικά αξιοποιήσιμο.

Ποιος εφηύρε τα ένζυμα σκουπιδιών
Η φόρμουλα ερευνήθηκε και διαδόθηκε από την ιδρύτρια του Βιολογικού Γεωργικού σωματείου της Ταϊλάνδης, τη Δρ. Rosukon Poompanvong, η οποία κέρδισε το βραβείο του FAO το 2003 για την εξαιρετική συμβολή της στη βιολογική γεωργία, μέσα από το έργο της για την χρήση οργανικών αποβλήτων που έχουν υποστεί ζύμωση, σαν λιπάσματα, σαν φυτοφάρμακα και τη χρήση τους στην τροφή των ζώων.

Τι είναι τα ένζυμα από σκουπίδια;
Τα ένζυμα από σκουπίδια δεν είναι παρά ξίδι ή αλκοόλη που προέρχεται από τη ζύμωση νωπών αποβλήτων κουζίνας, όπως λαχανικών και φρούτων (φλούδες κομμάτια και κατακάθια), ζάχαρη (μαύρη ζάχαρη ή μελάσα) και νερό.
Το ένζυμο παίρνετε μετά από 3 μήνες αφού περάσει από ένα φίλτρο και απομακρυνθεί το υπόλειμμα του. Το βασικό συστατικό του είναι η μελάσα, η οποία μεταβολίζει σε αλκοόλη τα βακτήρια και τους μικροοργανισμούς που υπάρχουν στο απόβλητα. Αυτό ανάγεται στην τελική της μορφή σε οξικό οξύ ή ξύδι. Το ξύδι με τις όξινες ιδιότητες του είναι γνωστό ως ένα παντός τύπου μη-τοξικό καθαριστικό.



Πώς να φτιάξεις ένζυμο από σκουπίδια

Υλικά:
Μελάσα ή μαύρη ζάχαρη
Φρέσκα λαχανικά ή / και Φρούτα φλούδες (κατακάθια, φλούδες που δεν είναι ψημένα)
Αεροστεγές πλαστικό δοχείο
κύπελλο μέτρησης
Μέθοδος παρασκευής

α. Σε μια αεροστεγή πλαστική συσκευασία, μετρήστε και προσθέστε

1 μέρος μελάσα + 3 μέρη φλούδες λαχανικών / φρούτων + 10 μέρη νερού

Παράδειγμα, κατά βάρος: 100 γραμμάρια μελάσα ή μαύρη ζάχαρη + 300 γραμμάρια λαχανικά / φλούδες φρούτων + 1.000 γραμμάρια νερό

Χρησιμοποιήστε οποιαδήποτε πολλαπλάσια αυτών, διατηρώντας την ίδια αναλογία.

β. Δώστε το μείγμα ένα καλό κούνημα και βιδώστε το καπάκι σφιχτά.
Η όλη διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 5 λεπτά για να το κάνετε, όταν έχετε τα συστατικά και το δοχείο. Η ζύμωση διαρκεί τουλάχιστον 3 μήνες, έτσι είναι καλύτερα να φτιάχνετε κλιμακωτά το ένζυμο σε παρτίδες, με ετικέτες στα δοχεία που να δείχνουν την ημερομηνία που γίνονται. Αυτό θα εξασφαλίσει ένα τακτικό εφοδιασμό αργότερα.

Σημείωση: Θα πρέπει να κρατήσετε το δοχείο αεροστεγές κλειστό. Ωστόσο, πρέπει να ανοίγετε το καπάκι μια φορά την εβδομάδα ή κάθε λίγες ημέρες για να βγουν έξω τα αέρια, αλλιώς μπορεί να φουσκώσει και να σκάσει το δοχείο.

γ. Μετά από 3 μήνες, μπορείτε να φιλτράρετε το υπόλειμμα για να πάρετε ένα σκούρο καφέ υγρό που έχει μια φρέσκια, ξινή μυρωδιά όπως το ξίδι.

Εδώ είναι μερικές εικόνες για το πώς η GE θα πρέπει να μοιάζει κατά τη διάρκεια της ζύμωσης:


                                             Φωτογραφίες: Datin Moo Siew Yoong (Linda)

Πως να χρησιμοποιήσετε τα ένζυμα από σκουπίδια
Τα ένζυμα από σκουπίδια είναι συμπυκνωμένα ξύδια και λειτουργούν καλύτερα όταν αραιωθούν με νερό. Οι απαιτούμενες αναλογίες αραίωσης παρέχεται παρακάτω.

Για τη βιολογική καλλιέργεια – γεωργία:

Εδώ είναι κατευθυντήριες γραμμές για τον κήπο ή το χωράφι σας για χρήση ως φυσικό λίπασμα, εντομοκτόνο, παρασιτοκτόνο και ως ορμόνη ανάπτυξης των φυτών.
Για εξαιρετικά υποβαθμισμένα εδάφη, οι συνεχείς ψεκασμοί για 3 μήνες μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της ποιότητας του εδάφους.

α) Ένζυμο για λίπασμα – 1:100 / 500 / 1000
β) Ένζυμο για εντομοκτόνο – 1:1000
γ) Ένζυμο για ζιζανιοκτόνο – 1:100
d) Ένζυμο για ορμόνη για περισσότερα άνθη και φρούτα – Διαλύστε 500x

Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε αραιωμένα διαλύματα στις παραπάνω δοκιμασμένες αναλογίες – λειτουργούν καλύτερα σε ομοιοπαθητικές ποσότητες και είναι πιο αποτελεσματικές.
Πυκνά διαλύματα μπορεί να κάψουν το φυτό ή να κάνουν το χώμα πολύ όξινο.

Στη Σιγκαπούρη το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Kampung Senang χρησιμοποιεί αποκλειστικά GEs στον κήπο τους. Χρησιμοποιούν GE μία φορά την εβδομάδα, με ψεκασμό του διαλύματος αραιωμένου (1: 1000) επί των φύλλων και του εδάφους.
Του κηπουρού του αρέσει να το κάνει αυτό πολύ νωρίς το πρωί για να διευκολύνει την καλύτερη απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.

Για οικιακή χρήση
Σε αντίθεση με την κηπουρική, μπορείτε να είστε πιο ευέλικτοι με τα ποσοστά αραίωσης. Εδώ είναι μερικές προτάσεις:

Συμπυκνωμένο ένζυμο (χωρίς νερό)
Μπάνιο: 50-100cc. Προσθέστε στον μπάνιο για να καλυτερέψετε το δέρμα σας
Πλυντήριο: 20-50cc. Προσθέστε στα ρούχα για να καθαρίσουν-μαλακώσουν
Τουαλέτα: 250cc. Ρίχνουμε και πλένουμε
Δεξαμενή νερού: 1 /10.000 λίτρα νερού
Τι επιτρέπετε & τι απαγορεύετε στην παρασκευή/χρήση ενζύμων σκουπιδιών

– Χρησιμοποιήστε ένα αεροστεγή πλαστικό δοχείο και όχι από μέταλλο ή γυαλί γιατί δημιουργούνται αέρια μέσα στο δοχείο και μπορεί να εκραγούν. Ακόμη και με το πλαστικό δοχείο, είναι σημαντικό να ανοίγουμε το καπάκι μια φορά την εβδομάδα ή κάθε λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα και να ανακατεύουμε.
– Αποθηκεύστε το δοχείο σε ξηρό και δροσερό χώρο, μακριά από το άμεσο ηλιακό φως. Κρατήστε το σε θερμοκρασία δωματίου και μην το αποθηκεύετε μέσα σε ψυγείο. Χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε συνδυασμό νωπών λαχανικών ή φλούδες φρούτων ή κατακάθια.
– Μην χρησιμοποιείτε μαγειρεμένο φαγητό, κρέας ή ψάρι, ή άλλα αντικείμενα εκτός των τροφίμων, όπως το χαρτί, μέταλλο, γυαλί, πλαστικό και ούτω καθεξής.
– Μην ανησυχείτε για τη λευκή, μαύρη ή καφέ ουσία που σχηματίζει ως στρώμα στην κορυφή του ενζύμου. Το λευκό στρώμα είναι ζύμη που είναι πλούσια σε βιταμίνη του συμπλέγματος Β και C και μπορούν πράγματι να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή ψωμιού.
– Αν δείτε σκουλήκια, προσθέστε επιπλέον ένα μέρος ζάχαρη σε αναλογία και κλείστε το δοχείο αεροστεγώς. Θα εξαφανιστούν από μόνα τους.
– Μπορείτε να φιλτράρετε το υπόλειμμα μετά από 3 μήνες χρησιμοποιώντας ένα κόσκινο ή ακόμα και βαμβακερό πανί ή T-shirt. Εάν μπορείτε να περιμένετε για 6 μήνες, αυτό είναι ακόμα καλύτερο. Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης για το GEs όταν φιλτραριστεί.
– Ξαναχρησιμοποιήστε το υπόλειμμα, ως λίπασμα στον κήπο ξηραίνοντας το αναμινύοντάς το με το χώμα, ή συνδυάστε το με φρέσκα κατακάθια λαχανικών / φρούτων σαν μαγιά για μια νέα παρτίδα GE.
– Αραιώστε το GE με νερό για τις περισσότερες χρήσεις. Αυτό αυξάνει την αποτελεσματικότητά του. Η αραίωση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν χρησιμοποιείται ως λίπασμα ή φυτοφάρμακο για φυτά, όπου οι υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να αποδειχθούν πολύ όξινο για αυτά.

Η παρασκευή ένζυμων σκουπιδιών θα έλυνε το μεγάλο πρόβλημα των σκουπιδιών.
Η χρήση του GEs βελτιώνει την ποιότητα του αέρα στους εσωτερικούς χώρους και προωθεί την οργανική κηπουρική και καλλιέργεια, που θα βοηθήσει τις επόμενες γενιές σε καλύτερη υγεία και πιο υγιή εδάφη.
Ελπίζω να με ακολουθήσετε και να διαδόσετε την επανάσταση των ενζύμων από σκουπίδια

Πηγή

Παρασκευή ενζύμων από τα σκουπίδια για τα φυτά και το σπίτι

Η αποανάπτυξη δεν αποτελεί το αντίθετο της ανάπτυξης ούτε ταυτίζεται με την οικονομική ύφεση, μια κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει ανάπτυξη μέσα σε μια κοινωνία και ένα σύστημα χτισμένο πάνω στο πρότυπο της ανάπτυξης, μα μιλά για έξοδο από μια τέτοια κοινωνία, για αλλαγή προτύπου. Η αποανάπτυξη λοιπόν είναι ένα κάλεσμα να “απο-αποικιοποιήσουμε το φαντασιακό μας” από τη λογική του καταναλωτισμού και της διαρκούς οικονομικής ανάπτυξης, ως άτομα και ως σύνολο, και να προτείνουμε μια κοινωνία πιο περιβαλλοντικά βιώσιμη και κοινωνικά δίκαιη, που θα βασίζεται σε ένα διαφορετικό σύστημα αξιών.

Ο όρος λοιπόν χρησιμοποιείται περισσότερο συμβολικά, με στόχο να προκαλέσει και να αντιταχθεί στην παράλογη άποψη ότι όχι μόνο μπορούμε, αλλά και επιβάλλεται να έχουμε διαρκή οικονομική ανάπτυξη για να λύσουμε τα πολύπλευρα προβλήματά της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, τα οποία έχουν οξυνθεί ακριβώς λόγω της μανίας των σύγχρονων καπιταλιστικών κοινωνιών για ανάπτυξη!


Πέτρος Πετρίδης (διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο Last Tapes)

Διαβάστε επίσης : 

Τι είναι η αποανάπτυξη; Από ένα σλόγκαν ακτιβιστών σε ένα κοινωνικό κίνημα

Πέρα από το δίλημμα λιτότητα ή ανάπτυξη

Σκιαγραφώντας την έννοια της αποανάπτυξης

Η αποανάπτυξη κερδίζει έδαφος μέσα στην ύφεση

Κάρλος Τάιμπο. Η πρόταση της αποανάπτυξης. (Βίντεο)

Η αποανάπτυξη είναι αντιδραστική η προοδευτική;

Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης

Ευημερία χωρίς ανάπτυξη…

Σερζ Λατούς-Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας


Παραγωγική μετάβαση στη γη



Αποανάπτυξη (Degrowth)

Στη μέση ενός πυκνοκατοικημένου αστικού σκηνικού στο κέντρο της Pasadena, μια δραστική αλλαγή ριζώνει. Για πάνω από είκοσι χρόνια, η οικογένεια Dervaes έχουν μεταμορφώσει το σπίτι τους σε ένα μοντέλο βιώσιμης
γεωργίας και αστικής ζωής.

Μέσα από τη δημιουργία της «Αστικής Αγροικίας», η οικογένεια Dervaes δείχνει ότι η αλλαγή είναι εφικτή βήμα-βήμα. Μαζεύουν 3 τόννους βιολογικών τροφίμων ετησίως από τον κήπο τους που είναι μόλις 400 τ.μ, ενώ ενσωματώνουν πολλές βασικές πρακτικές όπως την ηλιακή ενέργεια και το βιοντίζελ, προκειμένου να μειώσουν το οικολογικό τους αποτύπωμα.


Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι μια μικρή εισαγωγή στο έργο που έχει ήδη ανακηρυχθεί ως η νέα επανάσταση της αστικής βιωσιμότητας.

Αστική αγροικία.«Μια επανάσταση μέσα από την αυλή μας» Βίντεο

Χθες εμφανίστηκε στη μηνιαία συνέλευση του πολιτιστικού συλλόγου Βολισσού ένα μέλος του ΔΣ και έθεσε προς συζήτηση το εξής αίτημα: Να μαζέψουν υπογραφές για να με διώξουν από το χωριό.
Δικαιολόγησε δε το αίτημα του αυτό λέγοντας ότι δεν είμαι Βολισσιανός και ότι δημιουργώ κλίμα υπέρ των προσφύγων στο χωριό και στην κοινή γνώμη, αφού γράφω ότι οι Βολισσιανοί έχουν δεχτεί θερμά και βοηθάνε τους πρόσφυγες, γεγονός που κατά την άποψή του δεν ισχύει. Φυσικά έλαβε τις κατάλληλες απαντήσεις από τον Πρόεδρο και τα μέλη του ΔΣ και το αίτημα του δεν έγινε αποδεκτό από τον Σύλλογο.

Η ιστορία αυτή έχει διάφορες παραμέτρους. Η πρώτη είναι η αστεία. Κι εγώ όταν μου το γνωστοποίησαν τα μέλη του Συλλόγου, γέλασα με την τραγική πνευματική και ψυχολογική κατάντια κάποιων, μετρημένων στα δάχτυλα ανθρώπων του τόπου, και του συγκεκριμένου εκφραστή τους στον σύλλογο.

Μετά άρχισα να αναρωτιέμαι. Άντε και το συνέταξαν το έγγραφο και μάζεψαν και υπογραφές. Με τι τρόπο θα με διώξουν μετά; Πώς θα λειτουργήσουν παρακάτω; Θα το πάνε στον δήμαρχο και θα απαιτήσουν να με εξορίσει; Θα το πάνε στον δεσπότη και θα απαιτήσουν να με αφορίσει και να με πατάξει; Θα το πάνε στην αστυνομία και θα ζητήσουν να με φυλακίσει, θα το πάνε σε λαϊκή συνέλευση και θα απαιτήσουν πυρά στην πλατεία ή θα το φέρουν σε μένα για να φιλοτιμηθώ και να τους αδειάσω τη γωνιά άμα δω και εγγράφως ότι δεν με θέλουν; Τι θα κάνουν τέλος πάντων για να ικανοποιήσουν τα ψυχικά τους τραύματα, την αμορφωσιά και τον κομπλεξισμό της ανικανοποίητης προσωπικότητας και ζωής τους; Ειλικρινά απορώ με την απύθμενη βλακεία κάποιων ανθρώπων.

Φυσικά ένα τέτοιο έγγραφο αν το συντάξουν, θα είναι για μένα ένα βραβείο που θα επιχειρήσω να το αποκτήσω και να το κορνιζώσω στο σπίτι μου. Και μόνο που το εκστομίζουν ως αίτημα και επιθυμία τους να με διώξουν από το χωριό λόγω που υποστηρίζω τους πρόσφυγες, αποτελεί για μένα σημάδι ότι δεν έχω αποκτηνωθεί σαν τους ίδιους. Ελπίζω όμως να διώξουν και το μισό χωριό μαζί με μένα, αφού άλλοι κάνουν μαθήματα στα προσφυγόπουλα, άλλοι τους εφοδιάζουν με αυγά, με κρέας, με φρούτα, άλλοι τους φτιάχνουν βασιλόπιτες, άλλοι τους φέρνουν ρούχα και παπούτσια, άλλοι τους διαθέτουν τα σπίτια τους και τους φιλοξενούν, και τους κάνουν και τα έξοδα της διατροφής. Εκτός αν τους αρκεί να την πληρώσω εγώ για όλους αυτούς τους ανθρώπους που στέκουν αλληλέγγυοι και με ανθρωπιά απέναντι στους πρόσφυγες ή αν θεωρούν ότι εγώ τους ξεσηκώνω, πράγμα που δεν ισχύει φυσικά αφού πριν από μένα, κάποιος άλλος χωριανός φιλοξένησε πρώτος μια προσφυγική οικογένεια, αλλά επειδή αυτός ανήκει σε εύπορη και παραδοσιακή οικογένεια του χωριού, δεν τα βάζουν μαζί του!!!

Επειδή όμως η ιστορία δεν αρχίζει τώρα αλλά έχει παρελθόν, αφού με διάφορες αφορμές, πχ επιχειρούμενα τσιμεντώματα δικτύου μονοπατιών ή μπαζώματα του προστατευόμενου υδροβιότοπου της περιοχής, θέματα στα οποία αντιδρώ φυσικά, έχουν ξανά στο πρόσφατο παρελθόν οι ίδιοι άνθρωποι εκφραστεί και κινηθεί απειλητικά εναντίον μου, με φράσεις όπως θα σε διώξουμε από το χωριό, θα σε φτιάξουμε καλά, θα σε τακτοποιήσουμε, θα σε βρει άδικη ώρα, και άλλες τέτοιες, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω την υπόθεση αυτή σήμερα, που έχω πια και μάρτυρες της επιθυμίας τους αυτής, να με εξοστρακίσουν, όλα τα μέλη και τον πρόεδρο του ΔΣ του Πολιτιστικού Συλλόγου Βολισσού και να ζητήσω από τον εισαγγελέα προστασία από ανθρώπους που προφανώς χρίζουν ψυχολογικής υποστήριξης διότι εκτός από το διασκεδαστικό της υπόθεσης, υπάρχει και το σοβαρό της.

Προφανώς ό,τι συμβεί σε μένα και στα τριγύρω από μένα αντικείμενα και πρόσωπα και άλλα ζωντανά, είναι φανερό ότι θα έχει συγκεκριμένους φυσικούς ή ηθικούς υπαίτιους και θα πηγάζει από την αμορφωσιά και τα κόμπλεξ των συγκεκριμένων ανθρώπων.

Γιάννης Μακριδάκης

Αίτημα εξοστρακισμού εν έτει 2017!

Διαβάζω στο διαδίκτυο ότι 370+ διανοούμενοι έβγαλαν κείμενο υποστήριξης του ΔΟΛ. Το κείμενο έχει ως εξής:

«Καλούμε την Κυβέρνηση και όλη την Αντιπολίτευση, τις Τράπεζες και τη Δικαιοσύνη να δείξουν την επιβαλλόμενη ευαισθησία απέναντι σε έναν ιστορικό Δημοσιογραφικό Οργανισμό και να στηρίξουν – για όσον χρόνο απαιτεί η ρύθμιση των χρεών και των όποιων εκκρεμοτήτων – τη συνέχιση της έκδοσης των εφημερίδων «Το Βήμα» και «Τα Νέα», των Περιοδικών και της λειτουργίας του ραδιοφωνικού Σταθμού Βήμα FM, του ενημερωτικού πόρταλ in.gr και του πλήθους των ιντερνετικών σελίδων.

Τέτοιες φωνές – είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με όλες τις απόψεις τους – πρέπει να συνεχίσουν να ακούγονται, τώρα που η Ελλάδα χρειάζεται την πολυφωνία όσο ποτέ και ακόμη περισσότερο γιατί ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός πάντοτε στηρίχτηκε σε τέτοιες φωνές.

Η καταδίκη σε ανεργία ενός ακόμη μεγάλου αριθμού εργαζομένων, δημοσιογράφων, τεχνικών και άλλων που δοκιμάζονται ήδη επί μήνες, θα είναι μια νέα ανοιχτή πληγή στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην Παιδεία και στα Γράμματα που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία».

Όλη την λίστα των (μέχρι τώρα) υπογραφών θα την βρείτε εδώ: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=856876

Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλά για ένα κείμενο ευαισθησίας για τους εργαζόμενους, οι οποίοι αναφέρονται στο τέλος. Πρόκειται ουσιαστικά για μια πολιτική πρωτοβουλία διαγραφής των χρεών των…. καπιταλιστών (συγκεκριμένα του ΔΟΛ) , με επιχείρημα την «πολυφωνία» και την «προσφορά στον πολιτισμό». Η οποία μάλιστα εγκαλεί με αυστηρό τρόπο την «Κυβέρνηση και όλη την Αντιπολίτευση, τις Τράπεζες και τη Δικαιοσύνη να δείξουν την επιβαλλόμενη ευαισθησία».

Κάτω από αυτές τις σημαίες συνασπίζεται, μέσα στους 370+, μεγάλο μέρος της δεξιάς και αριστερής διανόησης της χώρας. Καθηγητές πανεπιστημίου, πρώην υπουργοί, ηθοποιοί, ζωγράφοι, ποιητές, διευθυντές φεστιβάλ, συγγραφείς κλπ. Η υπόθεση του ΔΟΛ ρίχνει τα τείχη δεξιάς-αριστεράς αφού ο αναγνώστης του κειμένου θα βρει διανοητές με «απόσταση από τα κόμματα» μαζί με υπουργούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ονόματα της αριστερής τέχνης μαζί με εκσυγχρονιστές και δεξιούς κ.α. Έτσι ο Νίκος Χριστοδουλάκης ενώνεται με τον Γιώργο Κιμούλη, ο Δημήτρης Καταλειφός με τον Κωσταντίνο Αρβανιτόπουλο κλπ. Είναι φανερό ότι το «ίδρυμα» τα υπερβαίνει όλα αυτά, αφού η εμπλοκή του για δεκαετίες με επιχειρηματικές δραστηριότητες στον χώρο του πολιτισμού είχε σαν αποτέλεσμα την συνεργασία του με μεγάλο μέρος του κόσμου της τέχνης.Συνεργασία μέσα από την οποία προβλήθηκαν και αξιόλογες δουλειές, μέσα στην πλειοψηφία των «Εθνικών επιτευγμάτων» τύπου 2004.

Έτσι τώρα, στις δύσκολες στιγμές, ήρθε η ώρα της ανταπόδοσης, ανεξάρτητα από την αριστερή η την δεξιά ταυτότητα. Γιατί η «πολυφωνία» και η «προσφορά στον πολιτισμό» είναι, σύμφωνα με τους υπογράφοντες, πάνω από διαφοροποιήσεις. Και όχι η πολυφωνία γενικά αλλά η «πολυφωνία» που παρέχει ο ΔΟΛ, η οποία κινδυνεύει, αν στερηθεί το δικαίωμα του τζάμπα δανεισμού που είχε τόσα χρόνια. Δηλαδή η πολυφωνία-στο γενικότερο της πλαίσιο, με συμπληρωματικές εξαιρέσεις στον κανόνα- του «ζήτω τα μνημόνια», του «΄ζήτω η Ευρωπαική Ένωση», του «κάτω οι συντεχνίες», του «μαζί τα φάγαμε», του «καταναλώνουμε περισσότερα από όσα πρέπει», του «ξηλώστε το δημόσιο», του «ζήτω η ανταγωνιστικότητα και το τσεκούρι στα εργατικά δικαιώματα», των «μειοψηφιών που απεργούν», η πολυφωνία της καμαρίλας και της «γάτας». Με άλλα λόγια η μονοκομματική «πολυφωνία» της αφήγησης που αναπαράγουν κατά 90% κάθε μέρα, και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, όλα τα μέσα και οι μηχανισμοί εξουσίας΄, συκοφαντώντας και αποκλείοντας «πολυφωνικά» κάθε διαφορετική φωνή, πολύ περισσότερο αν προέρχεται από το εργατικό κίνημα.

Όλοι αυτοί οι διανοούμενοι δεν έβγαλαν΄, όχι διακήρυξη σαν αυτή για τον ΔΟΛ, αλλά κανένα αντίστοιχο κείμενο-που να εγκαλεί κάποια κυβέρνηση- για τα χρέη λίγων εκατοντάδων ευρώ που κυνηγάνε τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους. Όπως δεν έβγαλαν ποτέ κανένα κείμενο υπογραφών για να υποστηρίξουν κάποιο εργατικό αίτημα, κάποια απεργία, η να καταγγείλουν τα μνημόνια 1-2-3 (και βλέπουμε) που έφτιαξαν και εφαρμόζουν τώρα μαζί δεξιοί και αριστεροί (άλλη μια υπέρβαση). Ακόμα όμως και για τους εργαζόμενους στον τύπο, πάλι δεν υπήρξε κάποια συμπαράσταση τόσα χρόνια που τα εκδοτικά συγκροτήματα προχωρούσαν σε απολύσεις. Τους θυμήθηκαν όμως τώρα, για να ζητήσουν διαγραφή των χρεών της ιδιοκτησίας του ΔΟΛ.

Όμως ακόμα και έτσι η παρέμβαση είναι σημαντική. Γιατί είναι μια ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα «που είναι οι διανοούμενοι;». Μετά από αυτό το κείμενο, κανείς δεν θα μπορεί εύκολα να υποστηρίξει το ερώτημα «που είναι», ούτε με «ποιόν είναι». Τουλάχιστον για τους συγκεκριμένους, γιατί υπήρξαν και υπάρχουν και άλλοι διανοούμενοι που ακολούθησαν έναν διαφορετικό δρόμο. Αυτούς όμως δύσκολα θα τους βρει κανείς στην επικαιρότητα και ακόμα πιο δύσκολα στα πολιτιστικά project των εκδοτικών συγκροτημάτων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι θέσεις εργασίας σε κάθε επιχείρηση τύπου ΔΟΛ θα πρέπει να διασφαλιστούν άμεσα. Οι εργαζόμενοι πάντα πληρώνουν τα επιχειρηματικά παιχνίδια και τις «διευθετήσεις» με τα χρέη, όπως τα πλήρωναν και πριν σκάσουν οι φούσκες με τις τράπεζες. Το πώς θα γίνει αυτό είναι δουλειά των υπευθύνων, δηλαδή των εργοδοτών και του κράτους που δημιούργησαν το πρόβλημα. Πάντως σίγουρα δεν θα γίνει με πρωτοβουλία υποστήριξης διαγραφής των χρεών της…εργοδοσίας, την ώρα που ο κόσμος πεινάει και τον κυνηγάνε οι τράπεζες και οι φοροεισπράκτορες, χωρίς κανείς να τους διαγράφει-όπως θα έπρεπε- τα χρέη.. Γιατί,όπως δείχνει η εμπειρία, τέτοιες παρεμβάσεις έχουν σαν μοναδικό κίνητρο και αποτέλεσμα να εξασφαλιστούν οι εργοδότες και στο τέλος να την πληρώνουν, με μειώσεις μισθών η και απολύσεις, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι………

Κατερίνα Μαργαρίτη

«Ένα ίδρυμα που όλους μας ενώνει»: Για τους 370+ διανοούμενους που υποστηρίζουν τον ΔΟΛ

Ο υγροβιότοπος Λιβάδι (Κολοβρέχτης) βρίσκεται στα σύνορα των δήμων Μεσσαπίων-Διρφύων και Χαλκιδέων και αποτελεί ένα οικοσύστημα μεγάλης φυσικής και οικολογικής αξίας. Έχει κηρυχτεί προστατευόμενη περιοχή με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ. 642 ΙΔ 19-10-1989) και προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες (Ramsar-Βέρνης) τις οποίες έχει υπογράψει και δεσμεύουν το ελληνικό κράτος. Όμως, στην πραγματικότητα αντί να προστατεύεται, ο υγροβιότοπος υποβαθμίζεται, λεηλατείται και καταστρέφεται συνειδητά: από τις φωτιές που μπαίνουν στους καλαμιώνες με στόχο την καταπάτηση του χώρου και την επέκταση των γεωργικών καλλιεργειών, από τα βιομηχανικά απόβλητα που ρέουν από γειτονικές επιχειρήσεις, τις απορρίψεις σκουπιδιών και μπάζων, τα αστικά λύματα, τις παράνομες εκχερσώσεις και επιχωματώσεις με στόχο την καταπάτηση, την παράνομη κατασκευή καναλιών απορροής, τα φυτοφάρμακα και τα αγροτοκτηνοτροφικά απόβλητα, το παράνομο κυνήγι και την παράνομη βοσκή ζώων, την κίνηση τροχοφόρων και το παράνομο στρώσιμο δρόμων. Όλα αυτά πάντα με τη συνένοχη παντελή αδιαφορία των υποτιθέμενων υπεύθυνων αρχών.

Διαχρονικά στον υγροβιότοπο ζούσαν ή διαχείμαζαν πολλά πουλιά (ερωδιοί, χαλκόκοτες, γλαρόνια, πρασινοκέφαλες πάπιες, γερακίνες, ασημόγλαροι και καστανοκέφαλοι γλάροι, καλημάνες κ.α) αφού αποτελεί ένα σημαντικό πέρασμα υδρόβιων πτηνών μερικά από τα οποία είναι πολύ σπάνια, όπως οι καλημάνες. Στο παρελθόν έχουν καταμετρηθεί 49 προστατευόμενα είδη πουλιών ενώ υπάρχουν και δεκάδες άλλα μεταναστευτικά και μη.

Σήμερα, θεωρείται ότι οι ανθρώπινες παρεμβάσεις μειώνουν τραγικά τους πληθυσμούς των πουλιών. Οι καταπατητές συνεχίζουν ανενόχλητοι την καταστροφή με εμπρησμούς και άλλες παρεμβάσεις ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους κάνουν εδώ και δεκαετίες τα στραβά μάτια. Η ‘’Ομάδα Πολιτών για τη Διάσωση του Υγροτόπου του Κολοβρέχτη’’ καταγγέλλει: τον τελευταίο καιρό με αλλεπάλληλες φωτιές-εμπρησμούς, οι επίδοξοι διεκδικητές και καταπατητές του υγροτόπου προσπαθούν να δημιουργήσουν το έδαφος για να εισβάλουν περισσότερο μέσα στον πυρήνα του υδροβιοτόπου. Επιπλέον και αμέσως μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές του Δεκεμβρίου ένα καμένο κομμάτι έχει ήδη μπαζωθεί από κάποιους διεκδικητές, ενώ εντός της ζώνης Α’ του υδροβιότοπου βρίσκεται εγκατεστημένη μπουλντόζα η οποία προχωρά σε εργασίες διαμόρφωσης.΄

Οι εμπρησμοί όμως δεν είναι κάτι που συμβαίνει τελευταία, είναι η πάγια εγκληματική τακτική των καταπατητών εδώ και πολλά χρόνια, οι οποίοι, με την ανοχή πάντα των αρμόδιων υπηρεσιών, σταδιακά καταστρέφουν τον υγροβιότοπο. Ο προηγούμενος εμπρησμός είχε συμβεί στις 20 Φεβρουαρίου του 2014. ‘’Το θέαμα ήταν ανατριχιαστικό. Λίγο πριν νυχτώσει μια τεράστια φωτιά κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του πυρήνα του βιότοπου. Τα πουλιά έφυγαν ή κάηκαν. Οι φωλιές τους, τα βατράχια, οι χελώνες κάηκαν’’.

Επίσης θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στο παρελθόν ομάδα δημοτικών συμβούλων του δήμου Μεσσαπίων προσπάθησαν να θέσουν επίσημα θέμα αποξήρανσης και εκμετάλλευσης για οικοπεδοποίηση. Επίσης, ότι ο Δήμος Μεσσαπίων παράνομα έστρωσε δρόμο μέσα στον πυρήνα (Α’ Ζώνη) του υγρότοπου με χώμα από τα μεταλλεία της Λάρκο.

Μετά από διαμαρτυρίες πολιτών και τοπικών συλλόγων ο συνήγορος του πολίτη παρενέβη δύο φορές με επιστολές (στις 19/6/2008 και 9/10/2008), με αυστηρές συστάσεις προς τη δημόσια διοίκηση και τους δήμους Μεσσαπίων και Χαλκιδέων για την καταστροφή του Κολοβρέχτη.

Τι έκαναν όμως οι Δήμοι και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους μέχρι σήμερα; Απολύτως τίποτα. Άφησαν δηλαδή ανενόχλητους τους καταπατητές να καταστρέφουν τον υγροβιότοπο με συνεχείς εκχερσώσεις και επιχωματώσεις, την κατασκευή καναλιών απορροής και εμπρησμούς. Οι ευθύνες λοιπόν των αρμόδιων αρχών (Δήμοι-Περιφέρεια) για τη σημερινή καταστροφή είναι μεγάλες και είναι ακόμη μια απόδειξη ότι δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από αυτούς. Μόνο η συλλογική κνητοποίηση και ευαισθητοποίηση των ίδιων των πολιτών μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Το παράδειγμα της αρχιτεκτονικής αποκατάστασης της Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας ενάντια στην ισοπεδωτική μανία του δημάρχου το αποδεικνύει περίτρανα. Μια ομάδα πολιτών με επιμονή, δημοκρατική οργάνωση, αγάπη για την τοπική ιστορία και την επιστημονική τεκμηρίωση κατάφερε όχι μόνο να αποτρέψει το γκρέμισμα αλλά και να αναδείξει τους ιστορικούς και επιστημονικούς όρους της ορθής αποκατάστασης.

Δεν πρέπει λοιπόν να ανεχτούμε άλλο αυτή την κατάσταση, δεν μπορούμε να παραμένουμε αμέτοχοι στην καταστροφή. Η λεηλασία πρέπει να σταματήσει και η ζωή να αποκατασταθεί πλήρως στο οικοσύστημα του Κολοβρέχτη. Είναι το χρέος μας απέναντι στις επόμενες γενιές και τα πλάσματα που ζουν μέσα οικοσύστημα.

Πρέπει αμέσως να σταματήσει η καταπάτηση και η καταστροφή του οικοσυστήματος

Να καθαριστεί απολύτως η περιοχή από σκουπίδια και μπάζα και να περιφραχθεί τουλάχιστον η Α’ Ζώνη (πυρήνας)

Να σταματήσει η μόλυνση των υδάτων από τα λύματα του βιολογικού καθαρισμού της Ν. Αρτάκης καθώς και από τα αγροτοκτηνοτροφικά απόβλητα

Το οικολογικό έγκλημα που συντελείτε αφορά όλους τους πολίτες αυτού του τόπου, αν ενώσουμε τις φωνές μας, αν αντισταθούμε οργανωμένα στη λεηλασία της ζωής θα έχουμε θετικά αποτελέσματα.

ΟΥΛΑΛΟΥΜ

ulaloum@gmail.com

Όρια του Πυρήνα του Υγροβιότοπου




Όχι στην καταστροφή του Κολοβρέχτη – Ο υγροβιότοπος είναι πηγή ζωής

Η αγροοικολογία είναι περισσότερο ένα σύνολο εννοιών και βασικών αρχών παρά συγκεκριμένων πρακτικών. Στοχεύει στην σχεδίαση συστημάτων παραγωγής τροφίμων που αποσκοπούν να διατηρήσουν τις λειτουργίες, τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές ως προς την παραγωγή, που τα φυσικά συστήματα παρέχουν, και είναι ισχυρές, παραγωγικές και δίκαιες. Αυτό σημαίνει ενσωμάτωση, αντί διαχωρισμός, “κλειστά” συστήματα παραγωγής βασιζόμενα σε τοπικές εισροές, αύξηση της βιολογικής και γενετικής ποικιλομορφίας, διαδικασίες “αναγέννησης” αντί υποβάθμισης.

Οι βασικές έννοιες της Αγροοικολογίας και των αγροοικολογικών πρακτικών διαχείρισης συμβαδίζουν με επιχειρήματα για την ασφάλεια και αυτάρκεια των τροφίμων και την αειφόρο ανάπτυξη της υπαίθρου.



Τι είναι η Αγρο-οικολογία

Η αγροοικολογία είναι περισσότερο ένα σύνολο εννοιών και βασικών αρχών παρά συγκεκριμένων πρακτικών. Στοχεύει στην σχεδίαση συστημάτων παραγωγής τροφίμων που αποσκοπούν να διατηρήσουν τις λειτουργίες, τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές ως προς την παραγωγή, που τα φυσικά συστήματα παρέχουν, και είναι ισχυρές, παραγωγικές και δίκαιες. Αυτό σημαίνει ενσωμάτωση, αντί διαχωρισμός, “κλειστά” συστήματα παραγωγής βασιζόμενα σε τοπικές εισροές, αύξηση της βιολογικής και γενετικής ποικιλομορφίας, διαδικασίες “αναγέννησης” αντί υποβάθμισης.

Οι βασικές έννοιες της Αγροοικολογίας και των αγροοικολογικών πρακτικών διαχείρισης συμβαδίζουν με επιχειρήματα για την ασφάλεια και αυτάρκεια των τροφίμων και την αειφόρο ανάπτυξη της υπαίθρου.



Τι είναι η Αγρο-οικολογία

Τίποτα από όλα αυτά που διαφημίζονται και πωλούνται κατά κόρον γύρω μας δεν είναι στ’ αλήθεια πράσινο και οικολογικό. Η ουσιαστική αλλαγή, δεν μπορεί να έρθει με μικρές βελτιώσεις, όπως, για παράδειγμα, οι βιοδιασπώμενες σακούλες σούπερ μάρκετ. Όταν ζεις σε μια άρρωστη πόλη κι όταν ο τρόπος ζωής σου επηρεάζει προς το αρνητικό τούς υπόλοιπους ανθρώπους, που δεν έχουν ακόμη χάσει την επαφή με τη φύση επιχειρώντας να ζουν εναρμονιζόμενοι με αυτήν, δεν προστατεύεις την φύση με λίγες εναλλακτικούρες.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Ενώ το 1950 το 30% ζούσε σε αστικά κέντρα, σήμερα ζει το 54% του παγκόσμιου πληθυσμού, με προοπτική να ανέβει στα 66% το 20501.

Για τον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο, κάθε τι άγριο πρέπει να εξημερωθεί. Σκοτώνει ή φυλακίζει τα άγρια ζώα και γελοιοποιεί τα εξημερωμένα (σκυλάκια με μπικουτί). Κάθε ίντσα γης πρέπει να κατακτηθεί, να μπει γκαζόν και να πουληθεί. Τα δάση κόβονται ή καίγονται, η ερημοποίηση επέρχεται.

Η «επιστροφή στη φύση» είναι μια συνολικότερη θεώρηση των πραγμάτων. Οι μνήμες των ανθρώπων που εμπεριέχουν σκηνές ελεύθερης ζωής, σιγά-σιγά σβήνουν.

Οι παλαιότεροι σίγουρα θυμούνται σπίτια στο χωριό, κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου με υλικά του κάθε τόπου. Σπίτια που δεν είχαν γραμματοκιβώτια και που ο ταχυδρόμος έφερνε μόνο γράμματα από κάποιο ξενητεμένο μέλος της οικογένειας και όχι λογαριασμούς ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, ΚΙΝΗΤΟΥ, ΣΤΑΘΕΡΟΥ, Ε9, ΦΠΑ κτλ. Χωριό που περιβαλλόταν από δάση και άγρια ζώα.

Για ένα παιδί, όμως, που έχει δει μόνο το διαμέρισμά του σε μια πολυκατοικία της Αθήνας είναι αυτονόητο ότι το νερό πουλιέται. Δεν έχει την μνήμη της πηγής στο βουνό, της βρύσης στην πλατεία του χωριού ή του γάργαρου ποταμού, ή του πηγαδιού

στην αυλή, όπου οι άνθρωποι ελεύθερα χρησιμοποιούσαν για να βρουν όσο νερό χρειάζονταν. Το νερό, την πηγή κάθε ζωής, δεν επιτρέπεται να το κατέχουν και να το διαχειρίζονται κάποιοι λίγοι, που αν μπορούσαν να εγκλωβίσουν και τον αέρα που αναπνέουμε θα τον έβαζαν προς πώληση. Για έναν νέο στην πόλη είναι αυτονόητο να θέλει να ξενυχτάει και να ζει σαν νυκτόβιο ον, μπορεί και κάθε νύχτα, παραβιάζοντας την ανθρώπινη φύση του. Δεν έχει τη μνήμη της φυσικής ζωής όπου οι άνθρωποι κοιμούνταν με την δύση του ηλίου και ξυπνούσαν με την ανατολή του. Που όλα τα φρούτα ωρίμαζαν με τις αχτίδες του. Δωρεάν. Που έκοβαν το μυρωδάτο αχλάδι και το έτρωγαν. Δωρεάν. Δεν θυμάται πως ήταν η ζωή χωρίς κινητό ή face book, που δίνει αναφορά με το στίγμα του ανά πάσα ώρα και στιγμή σε κάποια αρχή, που ανήκει και πάλι σε κάποιους λίγους. Ο άνθρωπος που έμπλεξε με δάνεια και δόσεις, για να φύγει από το χωριό και να έρθει στην πόλη, ξέχασε πόσο ανεκτίμητη ήταν η ησυχία του. Και στην τελική, ποιος θα πήγαινε να του κάνει έξωση, με όλο το χωριό στο πλάι του;

Ο κόσμος ζει σε μια τρέλα. Απασχολείται με άνευ ουσίας πράγματα (ανταύγεια μπλε, πράσινη ή μελιτζανί στο μαλλί;), ενώ έχει χάσει την ίδια την ουσία της ύπαρξης του, τρέχοντας όλη μέρα για να μπορέσει να πληρώσει την ανταύγεια και όλα τα υπόλοιπα. Η ζωή του, δεν του ανήκει.

Η βιομηχανία, εμπνέεται συνεχώς διάφορα προϊόντα, που ανταποκρίνονται σε μια άλλη τρέλα, ή σε κάτι που θα ονομάζαμε «λειτουργικό» για την ζωή στην πόλη, πλην όμως εντελώς αφύσικο (π.χ. αυτοκίνητο). Τα περισσότερα από τα υλικά αυτών των προϊόντων είναι βλαβερά έως θανατηφόρα. Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν αναπτύξει τόσο σοβαρές αλλεργίες που δεν μπορούν να βγουν από το σπίτι τους χωρίς ειδική στολή.

Χωρίς διάθεση να σπείρουμε τον πανικό και καθαρά για ενημερωτικούς σκοπούς, περιγράφουμε ορισμένα τέτοια υλικά που βρίσκονται άφθονα σε κάθε σπίτι, κυρίως του δυτικογενούς πολιτισμού. Αντικαθιστώντας τα με φυσικά υλικά ή σταματώντας να τα αγοράζουμε, δεν έρχεται η ολοκληρωτική αλλαγή που επιθυμούμε για την απελευθέρωση του ανθρώπου, που θα έρθει μόνο με την απελευθέρωση του νου και στη συνέχεια με την πραγματική επιστροφή στην φύση.

Θα επιχειρήσουμε την καταγραφή των καρκινογόνων και αλλεργιογόνων ουσιών με τις οποίες έρχεται σε επαφή ο σύγχρονος άνθρωπος, σε όποιο μήκος και πλάτος της γης ζει, εφ’ όσον ακολουθεί τον πολιτισμένο τρόπο ζωής (κυρίως τον δυτικό).

Πέρα από το περιβάλλον και την έκθεση στον ήλιο, πέρα από τα ζητήματα διατροφής, φαρμακευτικής αγωγής και ποιότητας πόσιμου νερού, καθώς και της τροφικής αλυσίδας στο σύνολό της, υπάρχουν ένα σωρό παράγοντες που υποσκάπτουν την υγεία του ανθρώπου σε ημερήσια βάση. Συχνά βρίσκουμε άρθρα, μικρότερα ή μεγαλύτερα που παρουσιάζουν τις ουσίες αυτές με το επιστημονικό τους όνομα, άρθρα χωρίς παραδείγματα ή ελλιπή άρθρα. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια συνολική εικόνα.

Ας ξεκινήσουμε με τα υφάσματα, όπου τα συνθετικά υλικά είναι πανταχού παρόντα, ακόμη και στα βρεφικά είδη, έστω και ως πρόσμιξη.

Κατά την επιλογή-διαλογή ρουχισμού και ιδιαίτερα όσοι/ες είναι επιρρεπείς στον καταναλωτισμό, μάλλον δεν σκέφτονται το τοξικό φορτίο τους για το σώμα αλλά και το περιβάλλον. Τα περισσότερα υφάσματα από τα οποία κατασκευάζονται τα ρούχα μας, τα υφάσματα επιπλώσεων και τα κλινοσκεπάσματα, αλλά και η ταπετσαρία του αυτοκινήτου μας είναι επεξεργασμένα με τόνους χημικών ουσιών. Όλη μέρα και όλη νύχτα περιβαλλόμαστε από υφάσματα. Όχι πολύ καιρό πριν, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν μόνο φυσικές ίνες: μαλλί, κασμίρι, βαμβάκι, μετάξι, λινό και κάνναβη.

Αλλά αν ρίξουμε μια ματιά στις ετικέτες των ρούχων μας σήμερα, είναι πιθανό να βρούμε υλικά όπως ρεγιόν, πολυεστέρα, ακρυλικό, ασετάτ και νάιλον. Θα δούμε πως αποτελούνται από υφάσματα που δεν τσαλακώνουν ή απωθούν τους λεκέδες. Αυτές οι τεχνολογικές εξελίξεις σε υφάσματα μπορούν να κάνουν τη ζωή μας πιο απλή, αλλά με ποιο κόστος; Τα χημικά επεξεργασμένα, είτε φυσικά είτε συνθετικά, υφάσματα είναι μια πηγή των τοξινών που επηρεάζουν αρνητικά την υγεία μας και την υγεία του πλανήτη.

Παραθέτουμε σύντομη λίστα με τα κορυφαία 6 τοξικά υφάσματα
Ο πολυεστέρας είναι από τα χειρότερα υφάσματα. Είναι κατασκευασμένο από συνθετικά πολυμερή τα οποία προέρχονται από εστέρες διεδρικής αλκοόλης και τερεφθαλικό οξύ.
Το ακρυλικό είναι πολυακρυλονιτρίλιο (εμπεριέχει κυανιούχο ρίζα) και μπορεί να προκαλέσει καρκίνο, σύμφωνα με την EPA (United States Environmental Protection Agency, EPA ή κάποιες φορές USEPA).
Το ρεγιόν είναι από ανακυκλωμένο πολτό ξύλου επεξεργασμένου με χημικά, όπως η καυστική σόδα, η αμμωνία, η ακετόνη και το θειικό οξύ, για να αντέχει το τακτικό πλύσιμο και τη φθορά.
Το ασετάτ και το τρίασετατ είναι κατασκευασμένα από ίνες ξύλου από τις οποίες εκχυλίζουν κυτταρίνη. Υποβάλλονται σε εκτεταμένη χημική επεξεργασία μέχρι την παραγωγή του τελικού προϊόντος.
Το νάϋλον γίνεται από πετρέλαιο και συχνά του δίνουν ένα μόνιμο χημικό φινίρισμα που μπορεί να είναι επιβλαβές.
Οποιοδήποτε ύφασμα με αντίσταση στον στατικό ηλεκτρισμό, που απωθεί ή δεν επιτρέπει την δημιουργία λεκέδων, που παραμένει μόνιμα ατσαλάκωτο ή που απωθεί τον σκώρο. Πολλά από τα υφάσματα που δεν τσαλακώνουν ή απωθούν τους λεκέδες είναι επεξεργασμένα με υπερφθοριωμένες χημικές ουσίες (PFC), όπως το Teflon.

Ας λάβετε υπόψη ότι πολλά υφάσματα (συμπεριλαμβανομένων αυτών που κατασκευάζονται από φυσικές ίνες) υφίστανται σημαντική επεξεργασία που συχνά περιλαμβάνει: Απορρυπαντικά, Πετροχημικές βαφές, Φορμαλδεΰδη για την πρόληψη της συρρίκνωσης, Πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs), Χλωρίνη που παράγει διοξίνες, Χημικά μαλακτικά.2

Αυτά τα πρόσθετα είναι συχνά τοξικά για τον ανθρώπινο οργανισμό, μπορεί να περιέχουν βαρέα μέταλλα και μολύνουν το περιβάλλον.

Τοξίνες που βρίσκονται σε εσωτερικούς χώρους

Ο αέρας στους εσωτερικούς χώρους μπορεί να έχει υψηλότερες συγκεντρώσεις τοξινών από τον αέρα στο έξω περιβάλλον. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτές οι χημικές τοξίνες προέρχονται από τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε για να «κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη».

Τα σπίτια (δομικά υλικά) και τα έπιπλα του σπιτιού κατασκευάζονται από υλικά που προέρχονται από χώρες σε όλη τη γη. Τα πρότυπα (στάνταρντ) για την ποιότητα των υλικών δεν είναι επαρκώς εναρμονισμένα μεταξύ των εθνών και τα εμπορικά συμφέροντα συχνά υπερισχύουν των ανησυχιών για την υγεία που συνδέονται με πολλά προϊόντα, εν μέρει επειδή τα σχετικά προβλήματα υγείας μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να αναπτυχθούν και είναι δύσκολο να αποδοθούν τα αιτία.

Ωστόσο, η αύξηση στις διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος, τα νευρολογικά προβλήματα, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, οι πολλαπλές αλλεργίες στα χημικά και οι ορμονικές διαταραχές οφείλονται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Μια έκθεση του 2004 από το British Medical Journal αναφέρει ότι είναι σαφές πως οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και αυτοί του τρόπου ζωής αποτελούν τους βασικούς συντελεστές των ανθρωπίνων ασθενειών αντιπροσωπεύοντας ίσως και το 75% των περισσότερων καρκίνων. Και οι εκτιμήσεις καταδεικνύουν ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί έχουν κάπου μεταξύ 400 και 800 χημικές ουσίες που αποθηκεύονται στο σώμα τους, συνήθως σε λιπώδη κύτταρα.

Ρεαλιστικά, οι περισσότεροι καταναλωτές δεν είναι σε θέση ή δεν έχουν το χρόνο ή την τεχνογνωσία για την παρακολούθηση της σύστασης των προϊόντων που μας περιβάλλει.

Οι παρακάτω τοξίνες είναι από τις πιο διαδεδομένες στον αέρα, το νερό ή/και τα τρόφιμα. Αυτή η λίστα δεν είναι θα μπορούσε να είναι πλήρης, καθώς χιλιάδες άλλες τοξίνες κυκλοφορούν στο περιβάλλον μας.
Πτητικές Οργανικές Ενώσεις. Είναι μια ομάδα χημικών ουσιών που εξατμίζονται εύκολα και εισάγουν ρύπους στο σπίτι από μια ποικιλία πηγών. Υπάρχουν πάνω από 400 ενώσεις στην οικογένεια των π.ο.ε. (VOC) που έχουν εντοπισθεί μέσα στο σπίτι και από αυτές πάνω από 200 μπορεί να βρεθούν στα συνθετικά χαλιά/μοκέτες. Σύμφωνα με την EPA, οι πτητικές οργανικές ενώσεις τείνουν να είναι ακόμη περισσότερες (δύο έως πέντε φορές) στον αέρα των εσωτερικών χώρων από ότι στον εξωτερικό αέρα, πιθανόν επειδή είναι παρούσες σε τόσα πολλά προϊόντα οικιακής χρήσης.

Κίνδυνοι: Ερεθισμός των ματιών, της αναπνευστικής οδού, πονοκέφαλοι, ζάλη, οπτικές διαταραχές και δυσλειτουργία της μνήμης. Η χρόνια έκθεση αυξάνει τον κίνδυνο του καρκίνου, βλάβες του ήπατος, των νεφρών και του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα άτομα με αναπνευστικά προβλήματα, όπως άσθμα, τα μικρά παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με αυξημένη ευαισθησία σε χημικές ουσίες μπορεί να είναι πιο επιρρεπή σε ερεθισμούς και ασθένειες που οφείλονται στις πτητικές οργανικές ενώσεις.

Πηγές: Τα νέας τεχνολογίας χαλιά και έπιπλα στο σπίτι, τα χρώματα εσωτερικών χώρων, οι μοριοσανίδες, τα κόντρα πλακέ και τα προϊόντα από πεπιεσμένες ίνες ξύλου, τα νέα πλαστικά και ηλεκτρονικά είδη, τα αποσμητικά, τα υγρά καθαρισμού, τα βερνίκια, τα σαμπουάν και τα καλλυντικά, το στεγνό καθάρισμα ενδυμάτων, τα απωθητικά σκόρου (ναφθαλίνη), τα αποσμητικά χώρου, οι ξυλόσομπες και τα προϊόντα καπνού.
Φυτοφάρμακα. Σύμφωνα με την EPA, το 60 τοις εκατό των ζιζανιοκτόνων, το 90 τοις εκατό των μυκητοκτόνων και 30 τοις εκατό των εντομοκτόνων είναι γνωστό ότι είναι καρκινογόνα. Ανησυχητικά, υπολείμματα φυτοφαρμάκων έχουν ανιχνευτεί στο 50 έως το 95 τοις εκατό των αμερικανικών τροφίμων.

Κίνδυνοι: Ερεθισμός του οφθαλμού, της μύτης και του φάρυγγα, βλάβη του ΚΝΣ και των νεφρών, αυξημένος κίνδυνος καρκίνου, της νόσου του Parkinson, αποβολή, βλάβη στα νεύρα, γενετικές ανωμαλίες, ανασταλτικός παράγοντας στην σωστή απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών των τροφίμων.

Πηγές: Τρόφιμα (μερικά φρούτα, λαχανικά και τα βιομηχανοποιημένα κρέατα), προϊόντα ελέγχου των παρασίτων και σπρέι, και μερικές θεραπείες για το γκαζόν.
Μούχλα και άλλες τοξίνες από μύκητες. Ένα στα τρία άτομα έχουν παρουσιάσει αλλεργική αντίδραση στη μούχλα. Οι μυκοτοξίνες (μυκητιασικές τοξίνες) μπορεί να προκαλέσουν μια σειρά από προβλήματα υγείας με την έκθεση σε μόνο ένα μικρό ποσό.

Κίνδυνοι: Δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των επιστημόνων σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία από τις μυκοτοξίνες. Μπορεί να έχουν τοξικές επιδράσεις που κυμαίνονται από ερεθισμό των βλεννογόνων μεμβρανών μέχρι καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και καρκίνο.

Πηγές: Τα μολυσμένα κτίρια, υγρές περιοχές με συχνές αλλαγές της θερμοκρασίας, τα αιωρούμενα σωματίδια από μπουριά ή κλιματιστικό.
Φθαλικές ενώσεις και PVC (πολυβινυλοχλωρίδιο). Το PVC περιέχει φθαλικές ενώσεις, μια κατηγορία ευρέως χρησιμοποιούμενων βιομηχανικών ενώσεων. Υπάρχουν πολλές φθαλικές ενώσεις με πολλές χρήσεις, και εξ ίσου πολλές τοξικές ιδιότητες. Αυτές οι χημικές ουσίες χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο για να επιμηκύνουν τη ζωή των αρωμάτων και να μαλακώνουν τα πλαστικά.

Κίνδυνοι: Βλάβη του ενδοκρινολογικού συστήματος (οι φθαλικές ενώσεις μιμούνται τις ορμόνες και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τα παιδιά). Οι ερευνητές έχουν συνδέσει την έκθεση εγκύων γυναικών σε φθαλικές ενώσεις, με αρνητικές συνέπειες για την ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων των παιδιών τους. Οι κίνδυνοι αυτοί υφίστανται ακόμη και στην έκθεση σε χαμηλές δόσεις.

Πηγές: Πλαστικό περιτύλιγμα, πλαστικά μπουκάλια, πλαστικά δοχεία αποθήκευσης τροφίμων, τα οποία μπορεί να εκλύσουν φθαλικές ενώσεις στο φαγητό μας. Το PVC είναι συστατικό ορισμένων προϊόντων, όπως τα δάπεδα βινυλίου, οι συνθετικές κουρτίνες και οι ταπετσαρίες τοίχου, τα παιχνίδια του μωρού, οι πλαστικές κουρτίνες τού ντους, τα φουσκωτά στρώματα αέρα, τα καλλυντικά και οι λακ.
Διοξίνες. Πρόκειται για χημικές ενώσεις που σχηματίζονται ως το αποτέλεσμα της ελλιπούς διεργασίας καύσης στην διάρκεια καύσης εμπορικών ή αστικών αποβλήτων, στην λεύκανση με χλώριο χαρτοπολτού και χαρτιού, καθώς και στην καύση καυσίμων, όπως το ξύλο, ο άνθρακας ή το πετρέλαιο.

Κίνδυνοι: Καρκίνος, αναπαραγωγικές και αναπτυξιακές διαταραχές, χλωρακμή, δερματικά εξανθήματα, δυσχρωμίες του δέρματος, και ήπια ηπατική βλάβη.

Πηγές: Ζωικά λίπη: Πάνω από το 95% της έκθεσης σε διοξίνες προέρχεται από την κατανάλωση του ζωικού λίπους από βιομηχανοποιημένα κρέατα, γάλατα, πουλερικά, ψάρια και αυγά. 23% είναι από το γάλα και τα γαλακτοκομικά και μόνο. Οι άλλες μεγάλες πηγές της έκθεσης είναι το βόειο κρέας, τα ψάρια, το χοιρινό κρέας, τα πουλερικά και τα αυγά. Στη θάλασσα, οι τοξίνες αυτές βιοσυσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα, έτσι ώστε τα επίπεδα διοξίνης στα ψάρια είναι 100.000 φορές μεγαλύτερη από αυτή του υδάτινου περιβάλλοντος. Ο καπνός του τσιγάρου περιέχει μικρές ποσότητες διοξινών. Μικρές ποσότητες της έκθεσης από την αναπνοή αέρα που περιέχει ίχνη διοξινών.
Βαρέα Μέταλλα. Μέταλλα όπως το αρσενικό, ο υδράργυρος, ο μόλυβδος, το αλουμίνιο και το κάδμιο, τα οποία βρίσκονται γύρω μας, συσσωρεύονται στους μαλακούς ιστούς του σώματος.

Κίνδυνοι: Καρκίνος, νευρολογικές διαταραχές, νόσος του Αλτσχάιμερ, ζαλάδα, κόπωση, ναυτία και έμετος, μειωμένη παραγωγή των ερυθρών και των λευκών κυττάρων του αίματος, ανωμαλίες του καρδιακού ρυθμού, βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία.

Πηγές: Το πόσιμο νερό, μερικά θαλασσινά, τα εμβόλια, τα φυτοφάρμακα, το συντηρημένο ξύλο, τα αντιιδρωτικά καλλυντικά, τα οικοδομικά υλικά, τα οδοντιατρικά αμαλγάματα (σφραγίσματα), οι μονάδες παραγωγής χλωρίου, τα χρώματα μολύβδου.
Πολυβρωμοδιφαινυλαιθέρες (PBDEs). Οι PBDE, είναι βιομηχανικά τοξικά χημικά που έχουν χρησιμοποιηθεί για πάνω από 30 χρόνια ως επιβραδυντικά φλόγας. Παρά το γεγονός ότι οι PBDE ελαττώνονται σταδιακά, πολλοί εξακολουθούν να τους χρησιμοποιούν στη Βόρεια Αμερική.

Κίνδυνοι: Μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, όπως οι θυρεοειδικές ορμονικές διαταραχές, η διαρκής εξασθένηση της μνήμης, οι αλλαγές στη συμπεριφορά, η μείωση της ακοής, η καθυστερημένη έναρξη της εφηβείας, η μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων, οι εμβρυϊκές δυσπλασίες και, ενδεχομένως, ο καρκίνος.

Πηγές: Μερικά έπιπλα και μαξιλάρια επίπλων, συνθετικές κουρτίνες, στρώματα, κρεβάτια κατοικίδιων ζώων, συνθετικά χαλιά και υποστρώματα χαλιού, ηλεκτρονικά είδη και οικιακές συσκευές.
Χλωροφόρμιο. Αυτό το άχρωμο υγρό έχει μια ευχάριστη, μη-ερεθιστική οσμή και μία ελαφρώς γλυκιά γεύση, και χρησιμοποιείται για να σχηματίσει άλλες χημικές ουσίες. Επίσης, σχηματίζεται όταν το χλώριο προστίθεται στο νερό.

Κίνδυνοι: Καρκίνος, πιθανή βλάβη στο αναπαραγωγικό, εκ γενετής ελαττώματα, ζάλη, κόπωση, κεφαλαλγία, ηπατική και νεφρική βλάβη.

Πηγές: το χλώριο, το οποίο χρησιμοποιείται για την απολύμανση των δημόσιων παροχών πόσιμου νερού (ΕΥΔΑΠ κλπ). Ο αέρας, το πόσιμο νερό και τα τρόφιμα μπορεί να περιέχουν χλωροφόρμιο.

Πολλά από τα χημικά που θεωρούνται «απαραίτητα» στο νοικοκυριό ή την προσωπική υγιεινή μπορούν να αντικατασταθούν από το βραστό νερό, το ξύδι, το λεμόνι, το αλάτι, τη μαγειρική σόδα, το ελαιόλαδο, διάφορες φλούδες φρούτων ή φύλλα αρωματικών φυτών κ.ά.

Παρακάτω ακολουθούν κάποια από τα πιο επικίνδυνα χημικά που συναντάμε καθημερινά κυρίως στα καλλυντικά και οι επιπτώσεις τους.

PARABENS (Methyl Paraben, Ethyl Paraben, Propyl Paraben). Οι παραβένες επηρεάζουν τα επίπεδα οιστρογόνων και μπορούν να δημιουργήσουν καρκίνο του μαστού στις γυναίκες (βλ. µελέτη του Πανεπιστημίου του Reading).

SLS & SLES (Sodium Lauryl Sulfate, Sodium Laureth Sulfate). Έχουν ενοχοποιηθεί για σοβαρούς δερματικούς ερεθισμούς και προβλήματα. Καταστρέφουν την φυσική ασπίδα του δέρματος, προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις σε άλλες τοξίνες και αλλεργιογόνα, ξεφλουδίζουν και σκληραίνουν το δέρμα. Στο τριχωτό της κεφαλής μπορεί να δημιουργήσουν λέπια και πιτυρίδα, να εμποδίσουν την ανάπτυξη των τριχών, να αποδυναμώσουν τον θύλακα της τρίχας και να δημιουργήσουν τριχόπτωση. Το SLS και SLES μπορούν εύκολα να διεισδύσουν στο δέρμα και να προκαλέσουν εξανθήματα και άφθες στο στόμα και ερεθισμούς στα μάτια. Τέλος μπορούν να δημιουργήσουν μολύνσεις στο ουροποιητικό σύστημα και προβλήματα γονιμότητας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μπορεί επί πλέον να προκαλέσουν καρκίνο του δέρματος, καταρράκτη και σοβαρά προβλήματα όρασης.

Το SLS παραμένει στο σώμα μέχρι και 5 μέρες μετά τη χρήση του. Μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να διαπεράσει εύκολα το δέρμα και να αφήσει κατάλοιπα στην καρδιά, το συκώτι, τα πνευμόνια και τον εγκέφαλο. Η χρόνια χρήση του μπορεί να επιφέρει βλάβες στο DNA και να προκαλέσει καρκίνο.

METHYLISOTHIAZOLINONE (ΜΙΤ). Πρόκειται για χημική ουσία που ανήκει σε μια ομάδα ουσιών που ονομάζονται (τι ειρωνία!) …βιοκτόνα.

Πειράματα που έγιναν από τον καθηγητή Νευροβιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, Elias Aizenman, με εγκεφαλικά κύτταρα ποντικών έδειξαν ότι η επαφή με αυτήν την χημική ουσία, η οποία περιέχεται σε πολλά προϊόντα που χρησιμοποιούμε καθημερινά, εμποδίζει την ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων. Σε προηγούμενα πειράματα είχε βρεθεί ότι η χημική αυτή ουσία μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό σε ευαίσθητα άτομα, καψίματα στο δέρμα και δερματίτιδα. Επειδή πολλές χημικές ουσίες είναι τοξικές σε μεγάλες δόσεις, ο Aizenman και η ομάδα του ξεκίνησαν να δοκιμάζουν πολύ μικρότερες δόσεις για μεγάλη χρονική περίοδο, μιμούμενοι έτσι την περίπτωση ανθρώπων που εκτίθενται σε ΜΙΤ καθημερινά, όπως για παράδειγμα αυτοί που εργάζονται σε εργοστάσια που φτιάχνουν καλλυντικά, χρώματα, βαφές, κόλλες κ.λπ., ή όπου αλλού η συγκέντρωση της συγκεκριμένης χημικής ουσίας είναι υψηλή.

Ο Aizenman πιστεύει ότι η μελέτη του αποκαλύπτει έναν εν δυνάμει κίνδυνο. Τα σαμπουάν, ας πούμε, περιέχουν συγκέντρωση ΜΙΤ 100 με 200 φορές περισσότερο από ό,τι χρησιμοποίησε στο πείραμά του. Αλλά παραδέχεται ότι πιθανώς αυτοί που χρησιμοποιούν σαμπουάν, για παράδειγμα, μπορεί να μην έχουν επιπτώσεις, όπως αυτοί που εκτίθενται στην ουσία λόγω δουλειάς.

ΤΕΑ (Triethanolamine). Έχει ενοχοποιηθεί για αλλεργικές αντιδράσεις και αφυδάτωση στο δέρμα και στα μάτια. Υποστηρίζεται ότι με την μακροχρόνια χρήση του απορροφάται από το δέρμα και μπορεί να δημιουργήσει καρκίνο.

DEA (Diethanolamine) & COCAMIDES (DEA – Cetyl phosphates, Oleamide DEA, Lauramide

DEA, Myristamide DEA, DEA Oleth-3 phosphates). Η FDA (American Food and Drug Administration) έχει εκδώσει προειδοποιήσεις για τους πιθανούς κινδύνους από το 1979. Το 1998 το NTP (American National Toxicology Program) καταδίκασε την χρήση τους και τα χαρακτήρισε ως καρκινογόνα.

PEG (Polyethylene Glycol). Αφαιρούν τα φυσικά έλαια του δέρματος. Πρόσφατα αναγνωρίστηκαν και ως πιθανά καρκινογόνα.

ΣΙΛΙΚΟΝΗ και παράγωγά της. Δεν είναι βιοδιασπώμενη.

Η σιλικόνη κολλάει πάνω στο δέρμα και τα μαλλιά και δεν φεύγει με το πλύσιμο, αλλά αφήνει ένα μόνιμο κατάλοιπο. Με την επαναλαμβανόμενη χρήση αυτό το κατάλοιπο όλο και μεγαλώνει κι δεν αφήνει το δέρμα και την τρίχα να αναπνεύσουν. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα όπως η ψαλίδα, αδυναμία στην τρίχα κλπ. Τα παράγωγα της σιλικόνης φράσσουν τους πόρους και συσσωρεύονται στο συκώτι και τους λεμφαδένες. Κάποιοι θεωρούν ότι υποβοηθούν την ανάπτυξη καρκινικών όγκων.

ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΑ, PETROLATUM, CARBOMER και PARAFFIN GEL (Βαζελίνη). Όλα αυτά είναι παράγωγα από την απόσταξη της βενζίνης από το αργό πετρέλαιο. Μπορούν να δημιουργήσουν φωτοευαισθησία. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι η βαζελίνη αφαιρεί τα φυσικά έλαια τής επιδερμίδας και αφήνει ένα λεπτό φιλμ από πάνω που εμποδίζει την ικανότητα του δέρματος να απορροφά νερό και να διώχνει τις τοξίνες. Δεν αφήνει το δέρμα να αναπνεύσει, φράζει τους πόρους και δημιουργεί πρόωρη γήρανση. Το παραφινέλαιο (mineral oil) είναι το κύριο συστατικό σε πολλά παιδικά προϊόντα περιποίησης δέρματος που υποτίθεται ότι καταπραΰνουν το δέρμα από τα εξανθήματα και το έκζεμα …ενώ στην ουσία τα προκαλεί γιατί κάνει το δέρμα να ασφυκτιά! Τέλος υποστηρίζεται ότι μπορεί να δημιουργήσει ή να χειροτερεύσει την ακμή.

Fragrance – Parfum – Συνθετικά αρώματα. Τα συνθετικά αρώματα που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά μπορεί να έχουν μέχρι και 600 διαφορετικά συστατικά. Το 95% από αυτά είναι από πετρέλαιο. Δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε ποια είναι αυτά τα συστατικά καθώς η ετικέτα λέει απλά Parfum ή Fragrance (άρωμα). Μερικά από τα προβλήματα που προκαλούν αυτές οι ουσίες είναι πονοκεφάλοι, εξανθήματα, φαγούρες, κοκκινίλες, βήχα, άσθμα, τάσεις για εμετό, πολλά έχουν «ναρκωτική» επίδραση. Πολλά από τα χημικά που βρίσκονται στα συνθετικά αρώματα είναι τα ίδια με αυτά στον καπνό του τσιγάρου που είναι καρκινογόνα.

ALUMINUM (Aluminium Allantoinate, Aluminum Carbonate, Aluminium Chloride). Έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του μαστού γιατί μπλοκάρει τους πόρους και έτσι δεν μπορούν να απελευθερωθούν οι τοξίνες μέσω του ιδρώτα. Αυτές οι τοξίνες διοχετεύονται στο στήθος με βλαβερές συνέπειες για τον οργανισμό. Επίσης μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις και ενοχοποιούνται για την ασθένεια Alzheimer’s.

AMMONIUM HYDROXIDE COMPOUNDS (Συνθέσεις αμμωνίας). Είναι τοξικές και προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις σε πολλούς ανθρώπους. Μακροχρόνια μπορούν να προκαλέσουν βήχα, ανακοπή της αναπνοής με αποτέλεσμα πνευμονικό οίδημα.

FLUORIDE (Φθόριο). Πριν δεκαετίες το φθόριο χρησιμοποιείτο σαν δηλητήριο για τα ποντίκια. Καταστρέφει την ακετυλοχολίνη. Όσο λιγότερη ακετυλοχολίνη υπάρχει στον οργανισμό τόσο μικρότερη είναι η ικανότητα μνήμης (το Αλτσχάιμερ οφείλεται σε μειωμένη παραγωγή της). Το 50% του φθορίου απορροφάται από τα αιμοφόρα αγγεία στο στόμα και συσσωρεύεται κυρίως στα κόκαλα και στα δόντια. Από το 1990 το φθόριο έχει συγκαταλεγεί στις καρκινογόνες ουσίες από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ με ένδειξη καρκίνου των οστών και οστεοσαρκώματος. Η Διεθνής Ακαδημία Στοματικής Ιατρικής και Τοξικολογίας κατέταξε το φθόριο ως μη αποδεκτό οδοντικό φάρμακο, λόγω της υψηλής τοξικότητάς του.

ISOPROPYL ALCOHOL, Propyl Alcohol-Propanol. Πρόκειται για διαλύτη που όταν τον εισπνέουμε μπορεί να έχουμε πονοκεφάλους, μέθη και ναυτία. Χημική ουσία από πετρέλαιο. Ερεθίζει τα μάτια και το δέρμα, επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, προκαλεί κοκκινίλες και πόνο. Με την αναπνοή αυτής της ουσίας έχουμε συμπτώματα ζαλάδας, πονοκεφάλους, αναισθησία, ακόμα και θάνατο. Άτομα με ευαισθησίες στο δέρμα, προβλήματα νεφρών, συκωτιού, καρδιάς και κυκλοφορικά είναι πιο ευάλωτα στην τοξικότητα. Μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση.

STEARALKONIUM CHLORIDE. Έχει, επίσης, συνδεθεί με αλλεργίες γιατί είναι πολύ τοξικό.

PVP/ VA COPOLYMER. Παράγωγο του πετρελαίου, πολύ τοξικό γιατί τα μόρια του βοηθούν την διείσδυση ξένων σωματιδίων στους πνεύμονες των ευαίσθητων ανθρώπινων οργανισμών. Βλαβερό με την εισπνοή ή με την απορρόφησή του από το δέρμα. Προκαλεί ερεθισμό στα μάτια. Ερεθίζει τις βλεννώδεις μεμβράνες και το άνω αναπνευστικό σύστημα. Ανήκει στην κατηγορία Γ με την ένδειξη τερατογένεσης στα ζώα.

ACETON (AKETONH κοινώς Ασετόν). Προκαλεί ξηροστομία, ζαλάδα, ναυτία, δυσκολία στην ομιλία και σε ακραίες περιπτώσεις κώμα. Λειτουργεί ως κατασταλτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ).

BENZYL ACETATE (Οξικό Βενζύλιο). Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι είναι καρκινογόνος ουσία (καρκίνος του παγκρέατος). Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα, βήχα και συστημικές αντιδράσεις. Τοξικό.

BENZYL ALCOHOL (Βενζυλική Αλκοόλη). Πετροχημικό. Απορροφάται από το δέρμα πολύ εύκολα. Μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς στα μάτια, πονοκεφάλους, ναυτία, εμετό, ζαλάδα, πτώση της πίεσης του αίματος, καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος και σε ακραίες περιπτώσεις διακοπή της αναπνοής και θάνατο.

BHT (Butulated Hydroxutoluene, Βουτίλιο Υδροτολονόλιο). Είναι συνθετικό συστατικό από πετρέλαιο. Προκαλεί μεγάλους ερεθισμούς με την έκθεση στον ήλιο. Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια και στο δέρμα, διαταραχές και ερεθισμούς στο πεπτικό και αναπνευστικό σύστημα και κατ’ επέκταση στην καρδιά. Ακόμα μπορεί να προκαλέσει αναπαραγωγικά προβλήματα και διαταραχές στο έμβρυο. Σε πειράματα που έγιναν, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας).

Η μεγάλη συσσώρευσή του προκαλεί γαστρεντερίτιδα, ναυτία, εμετούς και διάρροιες και γενικά ακραία προβλήματα υγείας. Ύποπτο για καρκινογένεση σε βαθμό επικινδυνότητας 3. Περιέχει τα επικίνδυνα συστατικά Cresol και Phenol.

DMDM-Hydantoin. Προκαλεί αλλεργίες, ισχυρούς πόνους και καρκίνο.

EDTA Ethylenedinitrilo – Edetic Arid. Συνθετικό χημικό. Προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις και είναι τοξικό. Μάλιστα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το κατατάσσει στις τερατογενείς ουσίες.

TOLUENE (Τολουόλιο ή Μεθυλοβενζόλιο). Το τολουόλιο είναι τοξική ουσία που χρησιμοποιείται ως διαλύτης. Σε ένα δοχείο με τολουόλιο του εμπορίου διαβάζουμε τις ενδείξεις R38 (Ερεθιστικό στο δέρμα), R48/20 (Προκαλεί σοβαρές βλάβες στην υγεία κατόπιν παρατεταμένης εισπνοής), R63 (Πιθανή βλάβη σε αγέννητο βρέφος), R65 (Μπορεί να προκαλέσει βλάβες στον πνεύμονα αν καταποθεί). Η τοξικότητα του τολουολίου μπορεί να εξηγηθεί από το μεταβολισμό του. Ας δώσουμε ορισμένες λεπτομέρειες για τη διαδικασία. Το τολουόλιο δεν διαλύεται στο νερό και άρα αν εισέλθει στον ανθρώπινο οργανισμό δεν μπορεί να εξέλθει από τις συνηθισμένες οδούς (ιδρώτας, ούρα κλπ). Κατά κύριο λόγο, ο μεταβολισμός του τολουολίου γίνεται στο κυτόχρωμα P540 με οξείδωση της μεθυλομάδας προς βενζυλική αλκοόλη (95% μετατροπή) αλλά και δυο ακόμα ιδιαίτερα τοξικούς μεταβολίτες. Οι τοξικοί μεταβολίτες οξειδώνονται σε βενζαλδεϋδη και κρεσόλες. Τα τοξικά προϊόντα δεσμεύονται από την γλουταθειόνη ωστόσο υπάρχει ποσοστό τοξικών ουσιών που παραμένει ελεύθερο με αποτέλεσμα να προκαλεί σοβαρές βλάβες στα ανθρώπινα κύτταρα. Κάποιοι από τους μεταβολίτες του τολουολίου οδηγούν σε καταστροφή του DNA και καρκινογένεση.

Τέλος, μια αναφορά στα δομικά υλικά

Σύμφωνα με τις μελέτες της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Περιβάλλοντος ΕΡΑ, τα επίπεδα των 11 συνηθέστερων ρύπων είναι, συνήθως, δυο με πέντε φορές μεγαλύτερα μέσα στα κτίρια από ότι έξω από αυτά και μέχρι εκατό φορές υψηλότερα σε μερικές περιπτώσεις. Και υπολογίζεται ότι οι άνθρωποι περνούν το 90% του χρόνου τους μέσα σε κάποιο κτίριο. Τελευταία πραγματοποιούνται πολλές μελέτες που αφορούν στο «σύνδρομο του άρρωστου κτιρίου», όρος που χρησιμοποιείται για να εκφράσει την κακή κατάσταση της υγείας τουλάχιστον του 50% των χρηστών ενός κτιρίου, η οποία αποδίδεται αποκλειστικά σε παράγοντες σχετικούς με το κτίριο. Η λίστα αυτών των παραγόντων συνεχώς μεγαλώνει και περιλαμβάνει στοιχεία φυσικά όπως η θερμοκρασία, η υγρασία, και ο φωτισμός, τα τοξικά και τα καρκινογόνα υλικά, βιολογικούς παράγοντες όπως οι μύκητες και τα βακτηρίδια και πολλά άλλα. Αλλά και η λίστα των συμπτωμάτων και των ασθενειών που αυτά προκαλούν δεν είναι καθόλου μικρή:

Τσιμέντο. Το σημαντικότερο μειονέκτημα στο τσιμέντο (πέρα από τα περιβαλλοντικά θέματα εξόρυξης και παραγωγής) εντοπίζεται σε ορισμένα συστατικά ή προσμείξεις που το καθιστούν βλαβερό για τον ανθρώπινο οργανισμό. Το αμιαντοτσιμέντο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται γιατί ο αμίαντος ανήκει εξακριβωμένα πια στα καρκινογόνα υλικά. Αλλά και η πτητική τέφρα, σύμφωνα με μελέτες έχει ραδιενέργεια και εφ’ όσον το μπετόν που την περιέχει καθίσταται αυτομάτως επικίνδυνο.

Μέταλλα. Ο Χάλυβας που χρησιμοποιείται για το οπλισμένο σκυρόδεμα, μπορεί να έχει ραδιενέργεια, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από ανακύκλωση παλαιοσιδήρου. Επί πλέον, ο δομικός χάλυβας προκαλεί μια μεταβολή του γήινου ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, με επιδράσεις και στον ανθρώπινο οργανισμό.

Μόλυβδος. Ο μόλυβδος είναι δηλητήριο και πρέπει να αποφεύγεται. Έχει τοξική επίδραση στους βιολογικούς οργανισμούς και όταν απορροφηθεί μπορεί να προκαλέσει αναιμία και προβλήματα στα οστά και το νευρικό σύστημα.

Χαλκός. Έχει χαμηλό κόστος ανακύκλωσης, αλλά τα άλατά του που εισέρχονται μέσω του δικτύου ύδρευσης στο πεπτικό σύστημα του οργανισμού μπορούν να προκαλέσουν δυσφορία, φλεγμονές και άλλες ανωμαλίες.

Αλουμίνιο. Η παραγωγή του είναι αρκετά ενεργοβόρα και ελευθερώνει μεγάλες ποσότητες μονοξειδίου του άνθρακα, διοξειδίου του θείου και φθόριο υψηλής τοξικότητας. Είναι ανακυκλώσιμο, αλλά αυτή η διαδικασίε είναι, επίσης, ενεργοβόρα και ρυπαντική. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΠΕΣΙΝΕ για παραγωγή σε πρώτο στάδιο αλουμίνας και στη συνέχεια αλουμινίου, καταναλώνει το 5% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Επί πλέον, η εξόρυξη του βωξίτη προκαλεί τεράστια καταστροφή στο περιβάλλον, με εμφανές παράδειγμα τις καταστροφές των βουνών της Γκιώνας και του Παρνασσού.

Ξύλο. Το ξύλο είναι ένα υλικό, που δέχεται πολύ μικρή επεξεργασία έτσι ώστε να φτάσει στην τελική του μορφή και θεωρείται γενικά οικολογικό. Αρκεί βέβαια να λαμβάνονται υπ’ όψη η προέλευση, η διαδικασία παραγωγής, ο τύπος επεξεργασίας και η ενέργεια μεταφοράς. Το ξύλο, όμως, εξετάζεται ως μια από τις πηγές έκλυσης φορμαλδεΰδης. Όλες οι μελαμίνες, νοβοπάν, MDF κλπ. περιέχουν, (για την ακρίβεια περιείχαν μέχρι πρόσφατα) υψηλά ποσοστά φορμαλδεΰδης. Ορισμένες βιομηχανίες ξυλείας προωθούν υποτίθεται οικολογικές μελαμίνες που δεν περιέχουν φορμαλδεΰδη, περιέχουν όμως ισοκυάνιο που είναι ένα από τα τοξικότερα αέρια.

Το δασοπονικό είδος από το οποίο προέρχεται το ξύλο παίζει σημαντικό ρόλο στην έκλυση της φορμαλδεΰδης.

Τα χρώματα, ως γνωστόν, το χρώμα αποτελούνται από χημικά συστατικά.

Η πραγματικά οικολογική επιλογή είναι τα χρώματα από φυσικά συστατικά, που έχουν ως πρώτη ύλη φυτικές ρητίνες και έλαια, κεριά, ορυκτά υλικά όπως κιμωλία, βόρακα, ώχρα, που είναι απόλυτα ασφαλή για τον άνθρωπο, φιλικά προς το περιβάλλον, πλήρως ανακυκλώσιμα.

Πλαστικά-Συνθετικά. Εκτιμάται ότι το 4% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου χρησιμοποιείται για την παραγωγή συνθετικών υλικών. Οι διεργασίες που απαιτούνται για την παραγωγή των πλαστικών και των πρώτων υλών τους απαιτούν σημαντικά ποσά ενέργειας, προκαλούν εκπομπές πτητικών οργανικών ενώσεων και επιβλαβή απόβλητα. Τα πιο γνωστά είναι: Πολυβινυχλωρίδιο (PVC), Μονωτικά Υλικά, Εξηλασμένη Πολυστερίνη, Πολυουρεθάνη, Υαλοβάμβακας και πετροβάμβακας, Heraklit.

Μετάφραση-Απόδοση Κ.

ΠΗΓΕΣ
http://eartheasy.com/live_reducing_indoor_toxins.html
http://www.bioathens.com/i-karkinogones-ousies-pou-vazoume-sto-spiti-mas-ke-ston-organismo-mas/
http://www.oikologio.gr/component/option,com_smf/Itemid,27/topic,1779.0/
http://www.s-ol-ar.gr/index.php/arthra/eco-domisi/8-eco-ylika
Σχετικά με την σύσταση των Σερβιετών και των Ταμπόν, βλέπε:http://ireadlabelsforyou.com/tampons-and-sanitary-pads-safe-or-toxic/



Ζην επικινδυνως

Γραμματοσειρά
Αντίθεση