29 April, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 28)

Οι περισσότεροι από εμάς γαντζωνόμαστε από ένα μικρό μέρος της ζωής και νομίζουμε ότι από εκεί θα την ανακαλύψουμε στο
σύνολό της. Χωρίς να βγούμε από το δωμάτιο, ελπίζουμε ότι θα εξερευνήσουμε το ποτάμι σε όλο το μήκος και το πλάτος του και ότι θα αντιληφθούμε τον πλούτο των πράσινων λιβαδιών στις όχθες του. Ζούμε σ’ ένα μικρό δωμάτιο και ζωγραφίζουμε πάνω σ’ ένα μικρό τελάρο, νομίζοντας ότι έχουμε αρπάξει τη ζωή από τα μαλλιά ή ότι έχουμε κατανοήσει τη σημασία του θανάτου, αλλά αυτό δεν ισχύει. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να βγούμε έξω. Και είναι εξαιρετικά δύσκολο να βγεις έξω, ν’ αφήσεις το δωμάτιο με το στενό παράθυρο και να δεις τα πάντα όπως είναι, χωρίς να κρίνεις,χωρίς να καταδικάζεις, χωρίς να λες «αυτό μ’ αρέσει, εκείνο δεν μ’αρέσει», επειδή οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι μέσα από το μερικό θα κατανοήσουμε το σύνολο.Η ζωή είναι ένα εκπληκτικό μυστήριο – όχι το μυστήριο των βιβλίων, όχι το μυστήριο για το οποίο μιλάνε οι άνθρωποι, αλλά ένα μυστήριο που πρέπει ν’ ανακαλύψει κανείς μόνος του. Γι’ αυτό πρέπει να κατανοήσει κανείς πρώτα εκείνο που είναι μικρό, λίγο,ασήμαντο, και μετά να προχωρήσει πέρα απ’ αυτό.


Κρισναμούρτι «Η αίσθηση της ευτυχίας»

Η ζωή στο σύνολό της

Όποιος ανατρέξει σε υλικό που αφορά την κατανομή και το εύρος των επαγγελμάτων που υπήρχαν μέχρι και πριν από μερικές δεκαετίες θα εκπλαγεί τόσο από το πλήθος των επαγγελμάτων όσο και από τον αριθμό των μικροεπαγγελματιών. Μπορούμε να πούμε ότι υπήρχε μια περισσότερο ορθολογική κατανομή πλούτου απ’ ότι σήμερα. Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοούμε ή παραβλέπουμε τις συνθήκες εκμετάλλευσης, που πάντα υπήρχαν και υπάρχουν σε συνθήκες εξαρτημένης εργασίας, όπως και της παρουσίας του πλούτου και του χρήματος στις ανθρώπινες σχέσεις. Ούτε, επίσης, προσπερνάμε και την παρουσία μικροαστικής νοοτροπίας που ανέκαθεν αποτελούσε μια συντηρητική παράμετρο στην ανθρώπινη κοινωνία, αφού τις περισσότερες φορές ο μικροαστός-επαγγελματίας λειτουργεί εγωκεντρικά στο κυνήγι του κέρδους, έχοντας αποδειχθεί την ταυτότητα του «οικονομικού τύπου ατόμου», που δρα βάσει του δικού του αποκλειστικά συμφέροντος. Και εάν για δεκαετίες ο εργάτης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «μικροαστός», είναι το τελευταίο μέλος της αλυσίδας βιομήχανος/βιοτέχνης-επαγγελματίας-εργάτης που αποκτά σταδιακά, από το 1950 και μετά, αυτή την αντίστοιχη νοοτροπία, με αποκορύφωμα τη δεκαετία του ’80 και μετά. Η καταναλωτική κοινωνία χτίζεται και μεγεθύνεται βάζοντας και τους εργάτες στο κόλπο, που πρόθυμα αυτοπαγιδεύονται σε ένα όνειρο απατηλό. Αυτό της διαρκούς απόκτησης υλικών αγαθών και λοιπών αξιών. Αφ’ ότου η καταναλωτική κοινωνία απέκτησε μια σταθερή και πάγια μορφή, με όλους τους κρίκους της αλυσίδας να λειτουργούν προς όφελός της, ξεκίνησε η σταδιακή συγκέντρωση πλούτου και ισχύος από τις μεγάλες εταιρείες. Οι επαγγελματίες έγιναν και γίνονται εργάτες σε παρεμφερείς κλάδους απασχόλησης. Ο ράφτης ή ο τσαγκάρης πωλούν σε κάποιο πολυκατάστημα ρούχα και παπούτσια αντίστοιχα. Στην επόμενη φάση το πολυκατάστημα θα εξαγοραστεί από κάποιο μεγαλύτερο «παίχτη» και αργότερα από έναν από τους leader της αγοράς. Εκεί είναι που ξεκινά η απόλυτη συγκέντρωση ισχύος και ελέγχου σε κάθε τι, που αφορά την οικονομία. Σε αυτό το στάδιο βρισκόμαστε σήμερα ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας, που έχει ξεκινήσει εντατικά εδώ και 15-20 χρόνια περίπου και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Έτσι, για παράδειγμα, το 2015 υπήρξε έτος-ρεκόρ για συγχωνεύσεις και εξαγορές εταιρειών, σε παγκόσμιο επίπεδο, με τη δραστηριότητα των συγχωνεύσεων και εξαγορών να φτάνει τα 4,9 τρισ. δολάρια, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 4,6 τρισ. δολαρίων το 2007. Ενδεικτικά, αξίζει να σημειωθούν οι εξαγορές της Pfizer από την Allergan για 160 δισ. δολάρια, της Heinz από την Kraft Foods για 55 δισ. δολάρια, με τη νέα εταιρεία να γίνεται η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία τροφίμων στις ΗΠΑ και η πέμπτη μεγαλύτερη στον κόσμο βάσει ετήσιων πωλήσεων, και τέλος της Dow Chemical από τη DuPont για 68 δισ. δολάρια. Η νέα εταιρεία

Dow DuPont θα διασπαστεί σε τρεις ξεχωριστές εταιρείες με επίκεντρο την γεωργία, την επιστήμη των υλικών και την τεχνολογία. Αξίζει σε αυτό το σημείο να επισημανθεί ο κοινός ρόλος των Dow και DuPont προπολεμικά στο ναζιστικό καθεστώς μέσω της IG Farben. Η IG ήταν γερμανική κοινοπραξία που συστάθηκε το 1925 για να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό, που, λόγω των εξουθενωτικών όρων της Συνθήκης των Βερσαλλιών, έπνιγε τη Γερμανία και απαρτιζόταν από τις εξής εταιρείες: AGFA, Cassella, Bayer, Farbwerke Hoechst, Chemische Werke Hόls, Chemische Fabrik Kalle. Σύμφωνα με τον Αϊζενχάουερ, μετά τη λήξη της Β΄ Παγκόσμιας ανθρωποσφαγής, «χωρίς τις τρομακτικές παραγωγικές ικανότητες της IG Farben, το ερευνητικό της έργο και την τρομερή συγκέντρωση οικονομικών δυνατοτήτων, η Γερμανία δεν θα ήταν δυνατό να αρχίσει τις εχθροπραξίες το Σεπτέμβριο του 1939». Η ισχύς της ήταν τέτοια που κατόρθωσε να στήσει ένα πραγματικό λαβύρινθο από καρτέλ με εταιρείες, όπως οι DuPont και Dow Chemical από τις ΗΠΑ. Μάλιστα, σε ένα από τα εργοστάσια της IG Farben που κατασκεύασαν οι κρατούμενοι του Άουσβιτς, 25.000 πέθαναν κατά τη διάρκεια κατασκευής του, ενώ παράλληλα ήταν η εταιρεία, που κατείχε το copyright για το εντομοκτόνο Zyklon B, που χρησιμοποιήθηκε στα στρατόπεδα εξόντωσης του ναζιστικού καθεστώτος. Με το πέρας της ανθρωποσφαγής, η Κοινοπραξία διαλύθηκε σε 12 εταιρείες, με γνωστότερες τις BASF, Agfa, Bayer και Hoechst (σήμερα γνωστή ως Sanofi-Aventis) να συνεχίζουν με νέα ονόματα, νέο marketing και νέες αγορές.

Και εάν για το 2015, οι DuPont και Dow Chemical έκαναν υψηλό deal, είναι φέτος το 2016, η σειρά μιας ακόμη εταιρείας της κοινοπραξίας IG Farben για να κάνει συμφωνία μεγατόνων. Η, επικείμενη-ακόμη μη οριστικοποιημένη συμφωνία Bayer-Monsanto συνενώνει δυο εξίσου «βρώμικες» εταιρείες με πλούσιο παρελθόν. Όπως διαβάζουμε, φαρδιά και πλατιά, από το site που η Bayer κατασκεύασε για την προώθηση της απόκτησης της Monsanto[1], ο στόχος τους είναι η δημιουργία ενός παγκόσμιου ηγέτη στη γεωργία, που θα καθοδηγεί την έρευνα, το εμπόριο και την επιβολή των αρχών της στον αγροτικό τομέα. Γίνεται φανερό ότι η Bayer κατασκεύασε το συγκεκριμένο site για να πείσει μετόχους και κοινό ότι η εξαγορά της Μonsanto είναι επικερδής για την εταιρεία και ωφέλιμη για τη γερμανική οικονομία. Πέρα από τα οικονομικά στοιχεία και εμπορικά δεδομένα που παρατίθενται και δηλώνουν την ολοκληρωτική συνθήκη που θα υπάρξει μετά την επικείμενη συνεργασία, η πραγματική τρομοκρατία είναι ο εξολοκλήρου έλεγχος όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας που αφορά τη γεωργία και την αγροτική οικονομία. Ο έλεγχος αυτός, σε συνδυασμό με τον επόμενο κρίκο της αλυσίδας, που είναι η τυποποίηση και διάθεση τροφίμων, και την διαρκή συγκεντροποίηση εταιρειών και πολυεθνικών που καθορίζουν και επηρεάζουν τους κανονισμούς και τις οδηγίες που πηγάζουν από τα εκτελεστικά όργανα των κυβερνήσεων, δημιουργεί ένα εφιαλτικό σενάριο.

Διαμορφώνεται μια κατάσταση που περιέχει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και οι όποιες δυνατότητες για ελιγμούς από παραγωγούς και καταναλωτές περιορίζονται. Για την πλευρά του παραγωγού, όλοι οι υπολογισμοί κόστους και παραγωγής γίνονται από τους διαχειριστές/εξουσιαστές βάσει των δεδομένων και των καινοτομιών που οι leaders της αγοράς τούς παρουσιάζουν και έτσι καθορίζουν τις αποφάσεις τους για: φορολογία/ασφαλιστικές εισφορές/ενισχύσεις. Δηλαδή, με ωμό και ξεκάθαρο τρόπο γίνεται σαφές ότι εάν βάλεις στο χωράφι σου συγκεκριμένα «εφόδια» θα έχεις τόση αύξηση της παραγωγής και συνεπώς κερδοφορία που είναι ικανή να καλύψει τα έξοδα φορολογίας/εισφορών και να σου μείνουν οι «πενταροδεκάρες» επιβίωσης. Στον αντίποδα, ο καταναλωτής με τη διαρκή ελαχιστοποίηση των εισοδημάτων του και εξαρτημένος απόλυτα από ό,τι του προσφέρουν οι πολυεθνικές τροφίμων, είναι αναγκασμένος να τρέφεται με τα «σκουπίδια» τους, οι οποίες καθορίζουν τις τιμές τους με βάση την αγοραστική δύναμη του κοινού αφού ελέγχουν απόλυτα το κόστος παραγωγής και τυποποίησης, είτε αυτά λαμβάνουν χώρα στη Κίνα, στο Μπαγκλαντές και στην Ινδία, είτε στην Ελλάδα του 2016, που σιγά-σιγά θα ξαναγίνει ανταγωνιστική οικονομία, (όπως ήταν τις δεκαετίες ’60 και ’70, που έπαιξε πρώιμα το ρόλο των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών της δεκαετίας του ’90) και θα προσελκύσει τις δέουσες επενδύσεις, όσο οι μισθοί ελαστικής ή μη εργασίας θα συναγωνίζονται τις προαναφερόμενες χώρες. Συνεπώς έχουν τον απόλυτο έλεγχο σε όλη την αλυσίδα, παραγωγής και κατανάλωσης, με τα ποσοστά εξάρτησης να αυξάνονται σταθερά. Ασφαλώς πάντα θα υπάρχουν μη μεταλλαγμένα και «καθαρά» τρόφιμα, αλλά η απόκτηση εκείνων θα είναι για τους λίγους «κατέχοντες». Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο ότι προ της επονομαζόμενης «πράσινης επανάστασης» με την ευρεία χρήση χημικών στα τρόφιμα, δηλαδή πριν τη δεκαετία του ’50 όλα τα παραγόμενα γεωργικά τρόφιμα δεν χρειάζονταν προσδιορισμό για να καθοριστούν: «βιο­λογικά», «συμβατικά», «γενετικά τροποποιημένα» κ.ά. Όλα ήταν βιολογικά. Όταν στο marketing και στο καταναλωτικό παιχνίδι μπήκε ο διαχωρισμός «συμβατικά»-«βιολογικά» τότε τα βιολογικά έπαιξαν το ρόλο του ποιοτικού και συνεπώς και του πιο ακριβού. Και έτσι συναντάμε σήμερα στα ράφια των supermarkets μεγάλες πολυεθνικές μαζί με τα «συμβατικά» να εμπορεύονται και τα «βιολογικά», αφού μπορεί οι πρώτες ύλες να είναι bio π.χ. από τη Κίνα και το εργοστάσιο παραδίπλα. Το τρόφιμο είναι τυπικά bio, αλλά ουσιαστικά δεν πληροί κανένα χαρακτηριστικό οικολογικής καλλιέργειας και τυποποίησης, στην ολιστική του διάσταση. Αυτό όμως που είναι ουσιαστικό δεν είναι η τυπικότητα της «βιολογικής» σήμανσης αλλά η ουσία. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψη ξεφεύγοντας από λογικές μονοδιάστατης υγιεινιστικής αντίληψης που προσεγγίζουν τα ζητήματα αποσπασματικά και σε άλλη κατεύθυνση, αδιαφορώντας για τα όσα τεκταίνονται. Άλλωστε και ένα σημαντικό κομμάτι των ναζί της δεκαετίας του ’30 εμφανίζονταν ως χορτοφαγικό εκτός του «ανθρωποφαγικού» τους μίσους.

Η συγκεκριμένη χρονική περίοδος, εκτός της επιδιωκόμενης συνεργασίας/εξαγοράς των κολοσσών Bayer/Monsanto, στιγματίζεται και από τις εμπορικές συμφωνίες TTIP και CETA που βρίσκονται στο τελικό στάδιο υπογραφής και ενεργοποίησής τους. Δεν θεωρούμε τυχαία και συμπτωματική την πρόθεση εξαγοράς της Monsanto από τη Bayer από τις συμφωνίες TTIP /CETA. Είναι συμφωνίες που οριστικοποιούν, και με τη βούλα, την απόλυτη ισχύ των πολυεθνικών σε όλα τα διεθνή κυβερνητικά επίπεδα. Αυτά που συζητούνταν στις συνόδους G8/G7/G20 από τα τέλη του 20ουαι. τώρα παίρνουν σάρκα και οστά, διότι απλούστατα τα σημαντικότερα θέματα για αυτούς, για να γίνουν, αναλύονται, σχεδιάζονται, τροποποιούνται και μακροπρόθεσμα βαίνουν προς την υλοποίηση, όταν οι, τυχόν, αντιδράσεις έχουν καμφθεί. Το εάν θα εφαρμοστούν αφορά και τη παράμετρο: εμείς.

Πάντως, για να εστιάσουμε και στον ελλαδικό χώρο, οι αντιδράσεις-αντιστάσεις που υπήρχαν επί δεκαετίες απέναντι σε διεθνή φόρα ήταν με την σταθερή και σθεναρή συμπαράσταση του Σύριζα. Ο οποίος μπορούμε να πούμε, ότι βοηθήθηκε σημαντικά ως μετεξέλιξη και μετονομασία από συνασπισμό σε Σύριζα, από τη διεθνή επαναστατική τουριστική γυμναστική του. Διότι κατόρθωσε να ριζοσπαστικοποιήσει την ταυτότητα του, το φαίνεσθαι, όχι το είναι του, μέσω της συμμετοχής και της συνεργασίας του με κινήματα όπως οι Αττακ (Γαλλία), εκχωρώντας αλλά επιβλέποντας αυτό το κομμάτι της ενεργούς συμμετοχής σε αριστερίστικες συλλογικότητες και δίκτυα που διέθεταν και διαύλους επικοινωνίας με το λεγόμενο «χώρο». Ο,τιδήποτε κινηματικό, εντός ή εκτός συνόρων, μπροστά ο Σύριζα. Σήμερα, ως κυβέρνηση της ελληνικής επικράτειας, ψηφίζει υπέρ της συμφωνίας CETA, κάτι που διέπραξε χωρίς να δέχεται τους υποτιθέμενους εκβιασμούς των τροϊκανών, αλλά με ιδία βούληση. Και είναι ένα καλό μάθημα για πολλούς οι οποίοι επιμένουν να συγχέουν, σκόπιμα ή μη, τις έννοιεςαντικυβερνητισμός, αντικρατισμός, αντικρατικός. Έννοιες απόλυτα διακριτές μεταξύ τους, που η μια δεν προϋποθέτει την παρουσία της άλλης, πλην της περίπτωσης του αντικρατικού και μόνον αυτού. Μόνο μια αντικρατική προσπάθεια εμπεριέχει και το αντικρατισμό και το αντικυβερνητισμό. Ο αντικρατισμός ασκεί κριτική στη μορφή, και κυρίως στην έκταση της λειτουργίας του κράτους, αποδεχόμενος την ύπαρξη και παρουσία του. Όπως, επίσης, ο αντικυβερνητισμός απλά ενίσταται στον τρόπο κυβέρνησης/διακυβέρνησης ,χωρίς να υπάρχει ίχνος αντικρατικής σχέσης. Συνεπώς, η Αριστερά (όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση) και όσοι πορεύονται λίγο ή πολύ μαζί της, διεξάγουν από κοινού και μόνο αντικυβερνητική δράση…

Εν αναμονή, λοιπόν, των εξελίξεων στα εταιρικά και εμπορικά διατλαντικά μέτωπα αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι οι Monsanto/Bayer μπορούν να επαναλάβουν τις θανατηφόρες ανακαλύψεις της ΙG Farben αφού διαθέτουν όλη τη δυνατότητα, ευχέρεια και, πιθανώς, την υπόδειξη για να το κάνουν.


[1]. http://www.advancingtogether.com/en/home/

Πηγή

Απέναντι Όχθη

Bayer – Monsanto: Κάτι παραπάνω από μια συμφωνία εξαγοράς…

Σήμερα ετοιμάζουμε σπόρους για τη Συρία. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη στο Χαλέπι.

Μια μεγάλη ποσότητα σπόρων είναι έτοιμη να ταξιδέψει για το Χαλέπι μεταφέροντας ένα μήνυμα αλληλεγγύης και αγάπης προς τους αδερφούς μας στη Συρία.


Όταν ξεκίνησα να μαζεύω σπόρους ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι οι

σπόροι θα ήταν ένα μέσο αλληλεγγύης ή ότι θα είχαν τόσο μεγάλη πολιτική διάσταση.

Αναζητήστε τους παραδοσιακούς σπόρους στους παππούδες σας στους γνωστούς σας στους τόπους που επισκέπτεστε. Καλλιεργήστε τους και γίνεται εσείς οι συνεχιστές τους για σας και τα παιδιά σας. Οι σπόροι είναι το κλειδί της ελευθερίας μας.

Με πολύ μεγάλη συγκίνηση με αφορμή και την ημέρα 17 Νοεμβρίου 2016.

Για το Πελίτι

Παναγιώτης Σαϊνατούδης

Σπόροι για τη Συρία

Σήμερα ετοιμάζουμε σπόρους για τη Συρία. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη στο Χαλέπι.

Μια μεγάλη ποσότητα σπόρων είναι έτοιμη να ταξιδέψει για το Χαλέπι μεταφέροντας ένα μήνυμα αλληλεγγύης και αγάπης προς τους αδερφούς μας στη Συρία.


Όταν ξεκίνησα να μαζεύω σπόρους ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι οι

σπόροι θα ήταν ένα μέσο αλληλεγγύης ή ότι θα είχαν τόσο μεγάλη πολιτική διάσταση.

Αναζητήστε τους παραδοσιακούς σπόρους στους παππούδες σας στους γνωστούς σας στους τόπους που επισκέπτεστε. Καλλιεργήστε τους και γίνεται εσείς οι συνεχιστές τους για σας και τα παιδιά σας. Οι σπόροι είναι το κλειδί της ελευθερίας μας.

Με πολύ μεγάλη συγκίνηση με αφορμή και την ημέρα 17 Νοεμβρίου 2016.

Για το Πελίτι

Παναγιώτης Σαϊνατούδης

Σπόροι για τη Συρία

«Να ‘μαστε απροσάρμοστοι, να η μεγάλη αρετή μας. Να μη βολευόμαστε, να ‘μαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να θέμε το αδύνατο -σαν τους ερωτευμένους. 

Να ξέρουμε πως ότι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι
οργανωμένη αδικία κι ότι λένε ηθική είναι η βολική,ταπεινή συνεννόηση των άναντρων……

Και να μην το ανεχόμαστε.

Ποιοι θα νικήσουν; Οι πιο σοφοί; Οι πιο πολλοί; Οι πιο ξυπνοί; Οι πιο σήμερα δυνατοί; Θα νικήσουν όσοι πιστεύουν.

Αχ, πότε θα συνεργαστούμε, όλοι μαζί, σε μιαν επίθεση!»

Ν.Καζαντζάκης

Απέναντι Όχθη

Όλοι μαζί

Τι είναι αυτό που τρώμε ; Ποιος το παράγει και πως διανέμεται για να φτάσει σε εμάς; Η τροφή αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της ζωής μας αλλά τι γνωρίζουμε πραγματικά γι αυτήν ;
«Χρειαζόμαστε νόμους που θα εγγυώνται τιμές σταθερές και δίκαιες για τους παραγωγούς. Νόμους που θα προωθούν μια σχέση φιλική ανάμεσα στην αγροτική παραγωγή και το περιβάλλον.Εφαρμόζοντας την λύση της αγρο-οικολογίας θα έχουμε την δυνατότητα να προχωρήσουμε προς την διατροφική κυριαρχία«
Stanka Becheva, food campaigner for Friends of the Earth Europe

Απέναντι Όχθη

Διατροφική κυριαρχία και αγρο-οικολογία (Βίντεο, ελληνικοί υπότιτλοι)

Για περίπου έξι χρόνια, ο Τζούλιαν Ασάνζ είναι πολιτικός κρατούμενος από τρεις χώρες (τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ), των οποίων οι νόμοι απαγορεύουν την πολιτική κράτηση και των οποίων τα mainstream μέσα μαζικής ενημέρωσης προσποιούνται ότι είναι κήρυκες της ελευθερίας.

Ο Τζούλιαν Ασάνζ, ένας Αυστραλός πολίτης, είναι ο ιδρυτής των Wikileaks, τα οποία έχουν δημοσιεύσει εκατομμύρια μυστικά έγγραφα που αποκαλύπτουν στο παγκόσμιο κοινό τα παραπτώματα των κυβερνήσεών τους. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι πολύ περισσότερο εμπλεγμένη από οποιαδήποτε άλλη για τον απλό λόγο ότι οι ΗΠΑ κυριαρχούν στον κόσμο.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τον Ασάνζ ως τον νούμερο ένα εχθρό της. Εάν πιαστεί από τις ΗΠΑ, θα αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της θανατικής ποινής για αποκάλυψη κρατικών μυστικών. Αλλά ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι – προκειμένου να αποφευχθεί να μετατραπεί σε μάρτυρα περισσότερο από ότι είναι τώρα – θα μπορούσε να εξαφανιστεί με μια προσομοίωση ενός ατυχήματος ή οπλίζοντας έναν «απομονωμένο τρελό» όπως ο Λι Όσβαλντ, ο Τζακ Ρούμπι και άλλοι εκτελεστές που τόσο τακτικά είναι παρόντες στην ιστορία των ΗΠΑ από τον Αβραάμ Λίνκολν και μετά.

Για να πιάσουν τον Ασάνζ οι ΗΠΑ οργάνωσαν εναντίον του μία υπόθεση σεξουαλικής επίθεσης στη Σουηδία. Η γυναίκα που εμπλέκεται στο κατηγορητήριο είπε ότι η υπόθεση ήταν μια σκευωρία της αστυνομίας. Δεν του έχουν απαγγελθεί επισήμως κατηγορίες και τέλος ο εισαγγελέας αναγνώρισε ότι δεν θα πρέπει να διωχθεί. Οι κυβερνήσεις της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, κατευθυνόμενες από αυτή των ΗΠΑ, συνεχίζουν να τον διώκουν παράνομα.

Ο Ισημερινός αφού εξέτασε την υπόθεση εναντίον του και αναγνωρίζοντας ότι είναι θύμα πολιτικής δίωξης, του χορήγησε άσυλο στην πρεσβεία του στο Λονδίνο όπου μένει έγκλειστος εδώ και έξι περίπου χρόνια.

Η Ομάδα Εργασίας για την Αυθαίρετη Κράτηση του ΟΗΕ (UN-WGAD) αποφάνθηκε ότι η δίωξη του Ασάνζ είναι παράνομη όχι μόνο βάσει διεθνών συνθηκών αλλά και σύμφωνα με τους νόμους της Σουηδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Οι τρεις κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να εφαρμόσουν την εντολή του ΟΗΕ και να απέχουν από όλες τις εχθρικές ενέργειες εναντίον του, το οποίο δεν κάνουν.

Η βρετανική κυβέρνηση διατηρεί τη στάση, η αστυνομία να φυλάει την πρεσβεία του Ισημερινού και αρνείται να εγγυηθεί στον Ασάνζ ότι δεν θα τον εκδώσει στις ΗΠΑ ή στην Σουηδία εάν φύγει από την πρεσβεία.

Η σουηδική κυβέρνηση αρνείται να διασφαλίσει ότι δεν θα τον εκδώσει στις ΗΠΑ.

Έτσι είναι πολιτικός κρατούμενος από τις τρεις χώρες που τα νομικά τους συστήματα απαγορεύουν την πολιτική κράτηση και των οποίων τα mainstream μέσα μαζικής ενημέρωσης προσποιούνται ότι είναι κήρυκες της ελευθερίας.

Τα Wikileaks δημοσίευσαν πρόσφατα 30.000 email που αποκαλύπτουν τη φιλοπόλεμη φύση της Χίλαρι Κλίντον, προκαλώντας έτσι να χάσει πολλούς πόντους στις δημοσκοπήσεις.

Η πρεσβεία του Ισημερινού περιόρισε τη πρόσβαση του Ασάνζ στο ίντερνετ για να αποφύγει να κατηγορηθεί ότι ενθαρρύνει οποιαδήποτε παρέμβαση στην προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ, αλλά τα Wikileaks συνεχίζουν να δημοσιεύουν ανεξάρτητα από πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Η συνοδεία της Χίλαρι Κλίντον κατηγορεί τη Ρωσία ότι δίνει ενοχοποιητικά έγγραφα στα Wikileaks, το οποία με τη σειρά τους τα Wikileaks αρνούνται επίσημα.



Τζούλιαν Ασάνζ, πολιτικός κρατούμενος

Το 2016 είναι το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί , ενώ είναι επίσης και το τρίτο κατά σειρά θερμότερο έτος, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού ( WMO) του ΟΗΕ.
Αυτό οφείλεται κυρίως στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αλλά και στο φαινόμενο El Nino . «Σε ορισμένα μέρη της Αρκτικής, οι θερμοκρασίες ήταν 6 ° C έως 7 ° C πάνω από το μέσο όρο. Πολλές άλλες αρκτικές και υπο-αρκτικές περιοχές της Ρωσίας, της Αλάσκας, και βορειοδυτικά του Καναδά ήταν τουλάχιστον 3 ° C πάνω από το μέσο όρο. 42.7 C καταγράφηκε στην Νότια Αφρική τον Ιανουάριο, 44.6 C στην Ταϊλάνδη στις 28 Απριλίου, 51.0 C τον Μάιο στην Ινδία ,ενώ στο Κουβέιτ έφθασε στους 54.0 C τον Ιούλιο. Οι ακραίες αυτές καιρικές συνθήκες έχουν βλάψει τη γεωργία και την επισιτιστική ασφάλεια, επηρεάζουν πάνω από 60 εκατομμύρια ανθρώπους που ασχολούνται με την γεωργία, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.

Συνολικά, το 2016 ήταν περίπου 1,2 ° C θερμότερο από τα προβιομηχανικά επίπεδα, δήλωσε το WMO , και θέτει τον πλανήτη επικίνδυνα κοντά στο όριο 1,5 ° C, που τα έθνη συμφώνησαν πέρσι στο COP 21 . Το επίπεδο του CO2 στην ατμόσφαιρα έσπασε κάθε ρεκόρ το 2016.


*Η ανάλυση της θερμοκρασίας του WMO συνδυάζει τα τρία βασικά στοιχεία, από το Met Office, τη NASA και το National Oceanic and Atmospheric Administration , και καταγράφει θερμοκρασίες από το 1880.

2016 είναι το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί, λέει ο ΟΗΕ

Το 2016 είναι το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί , ενώ είναι επίσης και το τρίτο κατά σειρά θερμότερο έτος, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού ( WMO) του ΟΗΕ.
Αυτό οφείλεται κυρίως στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αλλά και στο φαινόμενο El Nino . «Σε ορισμένα μέρη της Αρκτικής, οι θερμοκρασίες ήταν 6 ° C έως 7 ° C πάνω από το μέσο όρο. Πολλές άλλες αρκτικές και υπο-αρκτικές περιοχές της Ρωσίας, της Αλάσκας, και βορειοδυτικά του Καναδά ήταν τουλάχιστον 3 ° C πάνω από το μέσο όρο. 42.7 C καταγράφηκε στην Νότια Αφρική τον Ιανουάριο, 44.6 C στην Ταϊλάνδη στις 28 Απριλίου, 51.0 C τον Μάιο στην Ινδία ,ενώ στο Κουβέιτ έφθασε στους 54.0 C τον Ιούλιο. Οι ακραίες αυτές καιρικές συνθήκες έχουν βλάψει τη γεωργία και την επισιτιστική ασφάλεια, επηρεάζουν πάνω από 60 εκατομμύρια ανθρώπους που ασχολούνται με την γεωργία, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.

Συνολικά, το 2016 ήταν περίπου 1,2 ° C θερμότερο από τα προβιομηχανικά επίπεδα, δήλωσε το WMO , και θέτει τον πλανήτη επικίνδυνα κοντά στο όριο 1,5 ° C, που τα έθνη συμφώνησαν πέρσι στο COP 21 . Το επίπεδο του CO2 στην ατμόσφαιρα έσπασε κάθε ρεκόρ το 2016.


*Η ανάλυση της θερμοκρασίας του WMO συνδυάζει τα τρία βασικά στοιχεία, από το Met Office, τη NASA και το National Oceanic and Atmospheric Administration , και καταγράφει θερμοκρασίες από το 1880.

2016 είναι το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί, λέει ο ΟΗΕ

Το χρώμιο είναι ένα μεταλλικό στοιχείο, άοσμο και σκληρό που ανήκει στα βαρέα μέταλλα. Ανακαλύφθηκε το 1797 από τον Γάλλο Louis Vauquelin και ονομάστηκε chromium από την ελληνική λέξη «χρώμα», επειδή όλες οι ενώσεις του έχουν έντονο χρώμα και χρησιμοποιούνται κυρίως ως βαφές. Το συναντάμε σε πολλές διαφορετικές μορφές. Oι κυριότερες όμως είναι:

Το μεταλλικό χρώμιο: Χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία κυρίως για την παρασκευή του ανοξείδωτου χάλυβα, αλλά και κραμάτων σιδήρου, αργιλίου κλπ.

Το τρισθενές χρώμιο ή Cr (III): Συναντάται στη φύση ως ορυκτό (σιδηροχρωμίτης) και είναι ένα βασικό διατροφικό ιχνοστοιχείο που ενεργοποιεί την ινσουλίνη.

Το εξασθενές χρώμιο ή Cr (VI): Είναι μια ένωση του χρωμίου ιδιαίτερα τοξική και καρκινογόνος. Το εξασθενές χρώμιο θεωρείται επικίνδυνο ακόμα και σε ελάχιστες ποσότητες. Δεν υπάρχει στη φύση ελεύθερο παρά μόνο σε κάποια σπάνια ορυκτά, όπως π.χ. στον κροκοΐτη, που συναντάται στη Σιβηρία. Γι’ αυτό, όπου αλλού το συναντάμε, είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Παράγεται κυρίως από βιομηχανικές διεργασίες (π.χ. αποτέφρωση αποβλήτων, κατασκευή χάλυβα κ.λ.π.).

Πώς επιδρά στην υγεία μας

Επικίνδυνο για την υγεία μας είναι το εξασθενές χρώμιο και όχι το τρισθενές.O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO – World Health Organisation), η Διεύθυνση Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ (DHHS -Department of Health and Human Services), καθώς και η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA – EnvironmentalProtection Agency) το έχουν κατατάξει στις καρκινογόνες ουσίες. Πειράματα που έγιναν σε ζώα (τους χορηγούσαν νερό με αρκετή ποσότητα χρωμίου) έδειξαν ότι τα περισσότερα εμφάνισαν καρκίνο, άλλα στα νεφρά, άλλα στο συκώτι, άλλα στο στομάχι και άλλα στα έντερα. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχουν γίνει ακόμα επιδημιολογικές μελέτες που να το αποδεικνύουν.

– Αν το εξασθενές χρώμιο μπει σε μεγάλες ποσότητες στον οργανισμό μας μέσω της κατανάλωσης των μολυσμένων τροφών ή του πόσιμου νερού, είναι δυνατό να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές και έλκη, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι. Προβλήματα υγείας είναι δυνατό να προκληθούν ακόμα και όταν κάποιος πίνει νερό με εξασθενές χρώμιο σε πολύ μικρές ποσότητες, αλλά συστηματικά επί χρόνια.

Στην τοξικολογία, είτε μεγάλες δόσεις είτε μικρές, με αργή αλλά σταθερή δοσολογία επιφέρουν εξίσου θανατηφόρα αποτελέσματα. Στη μια περίπτωση προκαλούν «θανατηφόρο τοξίνωση», ενώ στην άλλη «αργή τοξίνωση» ή «χρόνια τοξίνωση».

Πώς το εξασθενές χρώμιο εισέρχεται στα λαχανικά και φρούτα;

Αρχικά, όταν το εξασθενές χρώμιο από τα απόβλητα των βιομηχανιών εισέρχεται στον υδροφόρο ορίζοντα το νερό άρδευσης και ύδρευσης κρίνεται ακατάλληλο, ακόμα και για πότισμα των λαχανικών… Ορισμένες περιοχές της Αττικής και Βοιωτίας έχουν ποσότητες εξασθενές χρωμίου πέρα από τα ανεκτά όρια, λόγω της μόλυνσης του Ασωπού ποταμού. Τούτο, απειλεί την υγεία μας εφόσον το νερό αν το πιούμε ή ακόμα καταναλώσουμε λαχανικά που έχουν ποτιστεί με αυτό το νερό είναι πολύ πιθανό να προκληθούν ανεπανόρθωτες βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό.

Εξάλλου, η εισπνοή μολυσμένου με εξασθενές χρώμιο αέρα και η επαφή με το δέρμα μολυσμένου νερού μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα. Όσον αφορά την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών το εξασθενές χρώμιο εισέρχεται μέσω της άρδευσης σε αυτά. Στον οργανισμό του φυτού όμως μετατρέπεται σε τρισθενές χρώμιο, που δεν είναι επικίνδυνο όπως το εξασθενές.

Βέβαια, μόλις περάσει στο φυτό και μέχρι να γίνει τρισθενές, επειδή στη χημεία καμιά μετατροπή δε γίνεται σε απόλυτο βαθμό (100% μετατροπή), συνυπάρχουν και οι δύο μορφές, με μια να επικρατεί στο 80-90%. Εκτιμάται ότι επιδρά κυρίως στο μέγεθος του φυτού. Έχει παρατηρηθεί, για παράδειγμα, ότι επηρεάζει το μέγεθος των καρότων – τα κάνει πιο μικρά. Αν είναι σε πολύ υψηλές δόσεις, μπορεί να ξεράνει το φυτό. Αν τα καταναλώσει πάντως ένας άνθρωπος, δεν πρόκειται να αρρωστήσει. O κίνδυνος για τον άνθρωπο προέρχεται είτε απευθείας από το νερό -όταν το πίνουμε ή όταν πλενόμαστε- είτε από τη σκόνη και την αέρια μορφή του χρωμίου.

Ποια οπωροκηπευτικά προϊόντα είναι πιο ευπαθή στο χρώμιο;

Το εξασθενές χρώμιο φτάνει μέχρι το ριζικό σύστημα των φυτών και όχι στο φύλλωμα και στους καρπούς του. Επομένως, τα

προϊόντα που αναπτύσσονται κάτω από το έδαφος (καρότα, παντζάρια, πατάτες, κρεμμύδια κλπ.) είναι πιο ευάλωτα στην απορρόφηση χρωμίου. Βέβαια, όπως ήδη είπαμε, αυτό μετατρέπεται σε τρισθενές, κι έτσι δεν φτάνει σε εμάς το τοξικό εξασθενές χρώμιο. Όταν τώρα κατά το πότισμα το νερό πιτσιλάει τα φυτά, τότε το εξασθενές χρώμιο μπορεί μεν να μην περνάει από το φύλλωμα των λαχανικών (π.χ. μαρούλια, βλίτα κλπ.) στο εσωτερικό τους, μένει όμως στην επιφάνειά τους και για να απομακρυνθεί, συστήνεται σχολαστικό πλύσιμο με καθαρό νερό.

Κατά τη θερμική επεξεργασία των λαχανικών (μαγείρεμα, ψήσιμο, βράσιμο κλπ.) το εξασθενές χρώμιο καταστρέφεται;

Όταν το χρώμιο εισχωρεί στο φυτό, δεν απομακρύνεται με την οποιαδήποτε θερμική επεξεργασία. Το εξασθενές χρώμιο δεν φεύγει από το νερό όταν αυτό βράζει.

Όταν τα ζώα πίνουν νερό με χρώμιο, είναι δυνατό αυτό να περάσει στο κρέας τους και από εκεί στα διάφορα προϊόντα ζωικής προέλευσης, τυρί, γάλα, βούτυρο, γιαούρτι, αβγά;

Το μολυσμένο με χρώμιο νερό που μπορεί να πίνουν κάποια ζώα μετατρέπεται σε τρισθενές, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου στη συνέχεια αποβάλλεται. Συνεπώς, δεν κινδυνεύουμε από την κατανάλωση κρέατος ή άλλων προϊόντων ζωικής προέλευσης. Τα ζώα, όμως, είναι δυνατό να αρρωστήσουν καθώς, μέχρι να μετατραπεί το εξασθενές χρώμιο σε τρισθενές, μπορεί να προλάβει να τους προκαλέσει βλάβες.

Κινδυνεύουμε από την κατανάλωση τροφίμων και ποτών που παρασκευάζονται από βιομηχανίες που χρησιμοποιούν μολυσμένο με χρώμιο νερό;

Αυτό είναι ένα πρόβλημα στο οποίο δεν μπορούμε να απαντήσουμε με απόλυτη βεβαιότητα. Γι’ αυτό, χρειάζεται να γίνουν έλεγχοι και χημικές αναλύσεις σε λαχανικά και τρόφιμα που παράγονται από βιομηχανίες της περιοχής. Γενικά, όταν το τρισθενές χρώμιο είναι πάνω από τα επιτρεπτά όρια (50 μgr/l) στα τρόφιμα και στο νερό, τότε προκαλούνται βλάβες στα νεφρά, ενώ επηρεάζεται το αμυντικό σύστημα του οργανισμού και ο μεταβολισμός των οστών.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο:

Εργαζόμενοι σε τυπογραφεία, σε χυτήρια, σε βιομηχανίες χρωστικών, σε επιμεταλλωτήρια, στην τσιμεντοβιομηχανία, στην παραγωγή ελαστικών, στην κατασκευή μπαταριών, συντηρητές φωτοαντιγραφικών μηχανημάτων, εργάτες σε θερμοκήπια που χρησιμοποιούν το σύστημα υδρονέφωσης κ.ά.

Κάτοικοι κοντά σε:

-Περιοχές όπου εναποτίθενται ανεξέλεγκτα στερεά απόβλητα που περιέχουν χρώμιο.

-Ανεξέλεγκτες χωματερές.

-Τσιμεντοβιομηχανίες.

-Βιομηχανίες που χρησιμοποιούν χρώμιο (επιμετάλλωσης, βυρσοδεψία κ.λπ.) και κάνουν επιφανειακή ή υπόγεια διάθεση των υγρών αποβλήτων τους.
-Oδικές αρτηρίες μεγάλης κυκλοφορίας, λόγω των καταλυτών που περιέχουν χρώμιο και των αντιτριβικών επενδύσεων των φρένων (θερμουί).

Για τις ειδικές γεωγραφικές περιοχές για τη ρύπανση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα με εξασθενές χρώμιο υπάρχει «ένας βιοδείκτης» με ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα. Ο Ασωπός στην κοίτη του είναι γεμάτος μόνο με καλάμια και στα χωράφια καλλιεργούνται σχεδόν αποκλειστικά εδώδιμες ρίζες καρότου, πατάτας, κρεμμυδιού. Και τα δύο είναι φυτικά είδη που μπορούν να επιβιώσουν σε περιοχές ιδιαίτερα ρυπασμένες με βαριά μέταλλα και ιδιαίτερα με εξασθενές χρώμιο. Ειδικά, το καρότο είναι μια καλλιέργεια που έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για απορρύπανση χωμάτων από εξασθενές χρώμιο (Bio-remediation) γιατί το απορροφά σε μεγάλες ποσότητες. Ένα ακόμα αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι στα εδάφη με πλούσια πανίδα χώματος, οι μικροοργανισμοί μετατρέπουν το εξασθενές χρώμιο γρήγορα σε τρισθενές. Σε περαιτέρω όμως ποσότητες εξασθενές χρωμίου οι μικροοργανισμοί νεκρώνονται πριν προλάβουν να το αποδομήσουν εγκαίρως!


Γεωπόνος, Γ.Π.Α, Μ.Sc.

Εξασθενές χρώμιο, τι είναι και πόσο κινδυνεύουμε;

Γραμματοσειρά
Αντίθεση