18 December, 2018
Home / Περιβαλλον (Page 2)

Η πρόκληση της μετάβασης σε μία κυκλική οικονομία απαιτεί κάτι περισσότερο από την μείωση των απορριμμάτων μας και αύξηση της επαναχρησιμοποίησης αγαθών.
Απαιτεί επανασχεδιασμό και

επανεκτίμηση πρώτων υλών, προϊόντων, συστημάτων παραγωγής, εφοδιαστικών αλυσίδων, επιχειρηματικών μοντέλων και διεθνών πολιτικών πρακτικών.

Η εκδήλωση αυτή θα συγκεντρώσει επιχειρήσεις, ερευνητές, ινστιτούτα, δημόσιους και εθελοντικούς οργανισμούς. Θα συζητήσουμε θεωρητικές προσεγγίσεις στην κυκλική οικονομία και θα μάθουμε από πρώτο χέρι για το πώς αυτή λειτουργεί στην πράξη. Ταυτόχρονα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στις ακόλουθες ερωτήσεις:

Ποια είναι τα οφέλη από την επίτευξη πλήρους κυκλικότητας; μπορεί κάτι τέτοιο να επιτευχθεί;

Πώς να αναπτύξει κανείς βιώσιμα προϊόντα και υπηρεσίες σε μία οικονομία φιλική προς το περιβάλλον;

Πώς μπορούμε να ενθαρρύνουμε αυτή τη μετάβαση και να εκμεταλλευτούμε νέες δυνατότητες;

Ποιες είναι οι κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε για την επίτευξη μιας βιώσιμης κυκλικής οικονομίας;

Σκοπός της συνάντησης είναι να διευκολύνει την ανταλλαγή ιδεών και να ενθαρρύνει τη μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο και χωρίς αποκλεισμούς κοντινό μέλλον.

Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν το Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδας, μαζί με το LUDD και τη CIRCULA’R.

facebook: https://www.facebook.com/events/316775492479514/


H εκδήλωση θα φιλοξενήσει δύο ανοικτές συζητήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων και του κοινού, υπό την καθοδήγηση του αντίστοιχου συντονιστή.

Θέλοντας να φέρουμε το κοινό πιο κοντά στη κουβέντα, αποφασίσαμε να αποφύγουμε να έχουμε στο τέλος Q&A, αλλά αυτό να γίνει πιο οργανικά με την βοήθεια των συντονιστών, κατά τη διάρκεια της συζήτησης.

Στο πρώτο πάνελ συμμετέχουν νεοφυείς επιχειρήσεις και εγχειρήματα με έμπρακτο κοινωνικό αντίκτυπο.

Θα μοιραστούν μαζί μας πρακτικές κυκλικής οικονομίας τις οποίες υιοθετούν στους κύκλους εργασιών τους.

Θα μας μιλήσουν για το όραμά τους, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά και τις προοπτικές που δημιουργούνται μέσα από τη δράση τους. 

Οι συμμετέχοντες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ενδιαφέροντος, από τη διάθεση υλικών, την επαναχρησιμοποίηση, την τοπικά αποκεντροποιημένη διαχείριση αποβλήτων αλλά και τη διάθεση και διαχείριση αγαθών όπως η ενέργεια και η τροφή.

Οι συμμετέχοντες του δεύτερου πάνελ προέρχονται από οργανισμούς και ινστιτούτα χάραξης πολιτικής και διαχείρισης στρατηγικών προγραμμάτων σε τοπικό και διεθνές επίπεδο.

Θα συζητήσουμε για τρέχοντα προγράμματα και έργα, για τις μεταρρυθμίσεις που η ΕΕ υιοθετεί στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου δράσης για την κυκλική οικονομία, τη στρατηγική για τα πλαστικά, τους στόχους αειφόρου ανάπτυξης του OHE, την ελληνική πραγματικότητα, αλλά και τον τρόπο που μπορούν να προωθηθούν και να αναπτυχθούν συνέργειες μεταξύ διαφορετικών πρωτοβουλιών.

Πρόγραμμα εκδήλωσης

6:30 – 6:45 μ.μ. – Εισήγηση και παρουσίαση από τους συν-διοργανωτές της εκδήλωσης:

LUDD, Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδας, CIRCULA’R.

6:45 – 8:15 μ.μ. – Νεοφυείς επιχειρήσεις και εγχειρήματα

Συμμετέχοντες:

ROKANI – Στράτος Χατζηγιαννάκης

Πλαστικουργείο – Fran Vargas

OnMaterials – Μaria Adela Konomi

Community Energy River – Μάγια Ανδρέου

Sustainable Food Movement – Vee Bougani

Συντονισμός: Αφροδίτη Τζιαντζή

8:15 – 8:30 μ.μ. – Διάλειμμα

8:30 – 22:00 μ.μ. – Εκπρόσωποι οργανισμών και ινστιτούτων χάραξης πολιτικής και διαχείρισης στρατηγικών προγραμμάτων σε τοπικό και διεθνές επίπεδο.

Συμμετέχοντες:

UNSDSN & EIT Climate KIC – Φοίβη Κουντούρη

Διεύθυνση Καθαριότητας & Ανακύκλωσης του Δήμου Αθηναίων – Μαρία Αμπελιώτη

ΥΠΕΚΑ – Βασίλειος Λιόγκας

Life Reweee – Άγγελος Σωτηρόπουλος

Συντονισμός: Βασιλική Γραμματικόγιαννη

Παρουσίαση των διοργανωτών και συμμετεχόντων

LUDD makerspace

Το LUDD βασίζεται στα πρότυπα των fab labs/makerspaces, είναι ένα ανοικτό στο κοινό, συνεργατικό εργαστήριο για το σχεδιασμό και την υλοποίηση προτύπων, προϊόντων και υπηρεσιών. Προσφέρει πρόσβαση σε σύγχρονα παραγωγικά τεχνολογικά μέσα, γνώση, και δικτύωση με μία κοινότητα δημιουργών.

Ένας χώρος όπου οι σύγχρονες τεχνολογικές εφαρμογές ανοικτού σχεδιασμού, προτυποποίησης και ψηφιακής κατασκευής, συναντώνται με την κατάλληλη τεχνογνωσία για να αποτελέσουν τη βάση υποστήριξης μιας κοινότητας ατόμων, οργανισμών και ευρύτερων παραγωγικών πρωτοβουλιών, δίνοντας ώθηση στην τοπικά παραγόμενη καινοτομία με όρους επίτευξης θετικού κοινωνικού αντικτύπου.

Στο LUDD διοργανώνονται δημόσιες εκδηλώσεις, συμμετοχικά εργαστήρια και συζητήσεις που διερευνούν τους δεσμούς μεταξύ προσεγγίσεων που αφορούν τα κοινά, την τεχνολογική ανάπτυξη, την ομότιμη οικονομία, την πολιτική οικολογία, την εικαστική δημιουργία και την τεχνική στη πράξη.

Circul’R

Η Circul’R δημιούργησε το πρώτο διεθνές δίκτυο νεοφυών επιχειρήσεων κυκλικής οικονομίας, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 400 ιδιωτικούς φορείς παγκοσμίως που έχουν εφαρμόσει λύσεις για την επιτάχυνση της μετάβασης στην κυκλική οικονομία. Εκκολάπτει τη διασύνδεση και συνεργασία μεταξύ νέων επιχειρήσεων και μεγάλων εταιριών, ώστε να συν-δημιουργούν λύσεις για μια οικονομία που σέβεται τόσο τους ανθρώπους όσο και τον πλανήτη.

Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδας

Το Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδας είναι η υπηρεσία συνεργασίας και πολιτιστικής δράσης της Γαλλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα.
Προωθεί, οργανώνει, υποστηρίζει όλες τις θεσμικές ανταλλαγές συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Προσφέρει πλούσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις σε ένα μοναδικό γαλλόφωνο περιβάλλον στην Ελλάδ
α.

Στράτος Χατζηγιαννάκης – Co-founder & member of ROKANI social enterprise

Η Rokani είναι μια κοινωνική επιχείρηση με στόχο την ανάπτυξη θετικού κοινωνικού αντικτύπου μέσω της δημιουργικής αναβαθμιστικής ανακύκλωσης. Τα μέλη της δημιουργούν κατά παραγγελία μοναδικά έπιπλα και προϊόντα, από υλικά που προορίζονται να καταλήξουν σε κάποια χωματερή. Μέσω της προώθησης της αναβαθμιστικής ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης υλικών, επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα πιο πράσινο και βιώσιμο μέλλον για τις επόμενες γενιές, αμφισβητώντας την κουλτούρα μιας κοινωνίας που απορρίπτει.

Fran Vargas – Βricoleur, συνιδρυτής του Πλαστικουργείο shop & lab

Το Πλαστικουργείο προσφέρει χρήσιμες, προσβάσιμες και δημιουργικές εναλλακτικές σε αρμονία με την φύση με στόχο να κάνει αναπόσπαστη συνήθεια της καθημερινής μας ζωής τη μείωση των απορριμμάτων. Προσφέρει προϊόντα, συστήματα και υπηρεσίες σε επιχειρήσεις και ιδιώτες, προωθώντας ένα τρόπο ζωής μηδενικής παραγωγής σκουπιδιών (zero waste).Το Πλαστικουργείο παράλληλα, εκπαιδεύει το κοινό σχετικά με τα οφέλη του διαχωρισμού των πλαστικών αποβλήτων και δίνει την επιλογή να φέρει κανείς τα πλαστικά του απόβλητα στο κατάστημα, τα οποία ανακυκλώνει σε δημιουργικά λειτουργικά και διακοσμητικά αντικείμενα.
Μέρος τον εσόδων του επανεπενδύεται στην έρευνα και ανάπτυξη νέων λύσεων και τεχνικών για τη μείωση του πλαστικού μίας χρήσης σε τοπικό επίπεδο και την αποσυμφόρηση των μπλε κάδων της γειτονιάς μας.

Μαρία Αντέλα Κονόμι – Συντονίστρια παραγωγής εκθέσεων στην State of Concept Athens και ιδρύτρια της πλατφόρμας OnMaterials.

Η Μαρία είναι διαχειρίστρια πολιτιστικών εκδηλώσεων. Αυτή την περίοδο συντονίζει την παραγωγή των εκθέσεων στο μη κερδοσκοπικό ινστιτούτο State of Concept, ένα ανεξάρτητο ίδρυμα στην Αθήνα αφιερωμένο στη σύγχρονη τοπική και διεθνή τέχνη. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ανάπτυξη βιώσιμων επιχειρηματικών πρακτικών και μοντέλων στον πολιτιστικό τομέα, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανεξάρτητες πρωτοβουλίες και την κουλτούρα του DIY.

Προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με την αειφόρο ανάπτυξη και να τονωθεί η δημιουργικότητα, έχει δεσμευτεί να δημιουργήσει μια βιώσιμη πολιτιστική πρωτοβουλία μέσω της πλατφόρμας «OnMaterials».

Μάγια Ανδρέου – CEO & συνιδρύτρια της CER – Energy Community River

Η Μάγια είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός (ΕΜΠ) με ειδικότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μέλος του συνεταιρισμού Άνεμος Ανανέωσης που προωθεί την καθαρή ενεργειακή μετάβαση και καταπολεμά την ενεργειακή φτώχεια. Μαζί με τη Μάρω Μπάκα ίδρυσε τη CER, μια πλατφόρμα fintech που συγκεντρώνει άτομα και εταιρείες σε ενεργειακούς συνεταιρισμούς, ώστε με συλλογικές κινήσεις παραγωγής και διαχείρισης, να μπορούν να αγοράζουν, να παράγουν και να πωλούν τη δική τους ανανεώσιμη ενέργεια σε τοπικό επίπεδο. Όραμα τους είναι ένα μέλλον αποκεντροποιημένης, χωρίς μεσάζοντες παραγωγής ενέργειας.

Vee Bougani – Συνιδρύτρια της Sustainable Food Movement

Η Vee Bougani ίδρυσε την κοινωνική επιχείρηση Sustainable Food Movement μαζί με την Ευαγγελία Βοριά. Μέσω του εγχειρήματός τους προωθούν βιώσιμες πρακτικές για μία αειφόρο ανάπτυξη στη βιομηχανία της γαστρονομίας. Σε αυτό το πλαίσιο παρέχουν εκπαιδευτικές δράσεις, συμβουλευτική, και εκδηλώσεις με στόχο τη μείωση των απορριμμάτων τροφής.

Αφροδίτη ΤζιαντζήΔημοσιογράφος στην Εφημερίδα των Συντακτών www.efsyn.gr
Εργάζεται από το 1998 σε εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθεροτυπία, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία -περιοδικό ΕΨΙΛΟΝ, εβδομαδιαία εφημερίδα ΠΡΙΝ, Ημερησία κ.α). με ειδίκευση στο κοινωνικό ρεπορτάζ, και ιδιαίτερα σε θέματα πόλης, περιβάλλοντος, εργασίας. Εδώ και τρία χρόνια αρθρογραφεί στο εβδομαδιαίο ένθετο «ΓΙΑ ΚΑΛΟ» της Εφ.Συν., που καλύπτει συστηματικά τον τομέα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, παρουσιάζοντας συνεργατικά εγχειρήματα και κοινωνικές επιχειρήσεις.

Φοίβη Κουντούρη – Καθηγήτρια στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος UNSDSN & EIT Climate KIC

Η Φοίβη Κουντούρη είναι καθηγήτρια οικονομικής θεωρίας (ειδικευμένη στους φυσικούς πόρους, την ενέργεια και το περιβάλλον) στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι επίσης ιδρύτρια και επιστημονική διευθύντρια του Ερευνητικού Εργαστηρίου Έρευνας στην Κοινωνικοοικονομική και Περιβαλλοντική Αειφορία (ReSEES) στο ίδιο Πανεπιστήμιο και Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Διεθνούς Κέντρου Έρευνας για την Οικονομία και το Περιβάλλον (ICRE8, www.icre8.eu).

Είναι Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικής της Κλιματικής Αλλαγής, London School of Economics (LSE) και συνεργαζόμενη Καθηγήτρια στο Κέντρο Έρευνας και Καινοτομίας ATHENA, όπου διευθύνει το ελληνικό Climate KIC. Είναι Αντιπρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Δασών. Η Καθηγήτρια Φοίβη Κουντούρη είναι επίσης συμπρόεδρος του Δικτύου Αειφόρου Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών – Ελλάδα (SDSN Greece), το οποίο φιλοξενείται στο ICRE8, και του εργαστηρίου Πολιτικής Οικονομίας και Βιώσιμης Ανάπτυξης (PESD, pesd.econ.uoa.gr) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθήνας.

Βασίλειος Λιόγκας – Σύμβουλος στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

O Βασίλης Λιόγκας είναι συντονιστής της διϋπουργικής ομάδας διοίκησης έργου για την κυκλική οικονομία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.Συμμετέχει στην υλοποίηση του επιχειρησιακού προγράμματος «Περιβάλλον και Βιώσιμη Ανάπτυξη» και έχει εμπλακεί σε μεγάλο βαθμό στην ενσωμάτωση και εφαρμογή περιβαλλοντικών σχεδίων μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Μαρία Αμπελιώτη – Διευθύντρια του Τμήματος Καθαρισμού και Ανακύκλωσης Αθηνών.
Η Μαρία Αμπελιώτη είναι η προϊσταμένη υπηρεσίας του τμήματος σχεδιασμού, προγραμματισμού και τεκμηρίωσης καθαρισμού και ανακύκλωσης Αθηνών.Το τμήμα αυτό είναι υπεύθυνο για την ολοκληρωμένη διαχείριση όλων των αστικών αποβλήτων, τη μελέτη καθώς και την ανάπτυξη στρατηγικής για τον δήμο, σχετικά με τα διάφορα είδη αποβλήτων που πρέπει να διαχειριστεί.

Άγγελος Σωτηρόπουλος – Διευθυντής του προγράμματος LifeReweee

Ο Άγγελος Σωτηρόπουλος είναι υπεύθυνος του προγράμματος LifeRewee. Το ReWeee αποσκοπεί στην πρόληψη δημιουργίας Αποβλήτων Ηλεκτρικού και Ηλεκτρονικού Εξοπλισμού (ΑΗΗΕ).
Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός θα λειτουργήσουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα δύο Κέντρα Διαλογής και Ταξινόμησης (ΚΔΤ) ΑΗΗΕ στην περιφέρεια Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας. Βασική δραστηριότητα των Κέντρων θα είναι η συγκέντρωση, η διαλογή και η ταξινόμηση των ΑΗΗΕ, ανάλογα με την κατάστασή τους, με σκοπό να ακολουθήσει προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση ή επεξεργασία.

Βασιλική Γραμματικογιάννη – Δημοσιογράφος στην Αθήνα

Η Βασιλική Γραμματικογιάννη είναι δημοσιογράφος τύπου που συνεργάζεται με πολλά περιοδικά (Athens Voice, Express, Soul, Ελληνικά Σπίτια, SOS Μεσόγειος κλπ.). Από το 2010 εξειδικεύεται στο περιβαλλοντικό θέμα και δημιουργεί τη στήλη EcoVoice στο περιοδικό Athens Voice.

Υπεύθυνοι επικοινωνίας:

Caroline Poilve – French Institute Greece

email: cpoilve@ifa.gr

tel.: +30 210 3398735

Εμμανουήλ Λεβεδιανός – LUDD

email: manolis@ludd.gr

tel.: +30 6972763264

Stephanie Talevis – Circul’R

email: stephanie.talevis@circul-r.com

Πηγή Συζήτηση για την κυκλική Οικονομία: Ανάπτυξη βιώσιμων λύσεων & μοντέλα μετάβασης

Η απορρύθμιση του κλίματος φέρνει την ανθρωπότητα ενώπιον της μεγαλύτερης πρόκλησης, που έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα.
Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία ενάντια στον «οικολογικό» φόρο του Μακρόν στο πετρέλαιο κίνησης

και την βενζίνη αποκαλύπτει τα τραγικά αδιέξοδα, απέναντι στα οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι. Το βασικό αίτημα των «κίτρινων γιλέκων» είναι να μπορούν να ζουν από τον μισθό τους. Ένας φόρος αποτελεί τιμώρηση συμπεριφοράς εντός του συστήματος της αγοράς και έχει ως σκοπό την μείωση της κατανάλωσης καυσίμων, που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ταυτόχρονα, στερεί τα προς το ζην από μεγάλες μάζες εργαζομένων, που αναγκάζονται να ταξιδέψουν μακριά κάθε μέρα για να πάνε στη δουλειά τους.

Η οικονομική θεωρία της αποανάπτυξης προβλέπει ότι η ραγδαία μείωση του παγκόσμιου ΑΕΠ εξαιτίας της αλλαγής του κλίματος είναι αναπόφευκτη τα επόμενα 50 χρόνια. Αν συμβεί σε καπιταλιστικό πλαίσιο, μία τέτοια μείωση θα συνιστά κόλαση για το 99% των ανθρώπων. Πέρα από τις οικονομικές επιπτώσεις μπορούμε όλοι να φανταστούμε τις ευρύτερες συνέπειες μίας τέτοιας τεκτονικής αλλαγής, όπως συρρίκνωση των δημοκρατικών κατακτήσεων, μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών λόγω περιβαλλοντικής προσφυγιάς, περιφερειακούς ή και παγκόσμιους πολέμους.

Σύμφωνα με την οικονομική θεωρία της αποανάπτυξης μία ραγδαία μείωση του ΑΕΠ είναι εφικτή χωρίς να καταστεί η ζωή μας κόλαση. Ένας συνδυασμός επιστροφής των κοινών αγαθών, δημοκρατικής συμμετοχής, αναδιανομής του πλούτου, υψηλής τεχνολογίας και αλλαγής των καταναλωτικών νοοτροπιών μπορεί να θωρακίσει τις κοινωνίες απέναντι στην επερχόμενη δυστοπία και να ανατρέψει την απορρύθμιση του κλίματος. Μια τέτοια εκδοχή του κοινού μας μέλλοντος είναι απολύτως δυνατή με μία μόνο προϋπόθεση : αν και εφόσον ξεπεράσουμε τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό (σημείωση : επιστροφή σε πρότερες μορφές καπιταλισμού δεν είναι πια δυνατή για δομικούς λόγους).

Η επιβολή ενός οριζόντιου φόρου στο όνομα της οικολογίας, που στερεί τους ανθρώπους από τα προς το ζην, είναι η αδιέξοδη εκδοχή της συστημικής οικολογίας, που από το ’70 μέχρι σήμερα δεν έχει αποτρέψει την γενική κατεύθυνση της διατάραξης της σχέσης ανθρώπου / φύσης και μας έχει φέρει σε αυτό το σημείο. Κανείς οικολόγος δεν πρέπει να υιοθετεί τον «φόρο Μακρόν», καθώς κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με αυτοχειρία. Σήμερα περισσότερο από ποτέ το να είσαι οικολόγος σημαίνει ότι αναζητάς όχι ποσοτικές αλλά μη ρεφορμιστικές ποιοτικές αλλαγές μετάβασης σε έναν άλλο τρόπο ζωής. Αυτή είναι η δουλειά των οικολόγων σήμερα και όχι το να φέρνουν σε σύγκρουση τις πληβειακές μάζες με το μόνο σχέδιο που μπορεί να τις διασώσει.


Πηγή Η απορρύθμιση του κλίματος

Η ClientEarth επιχειρεί να καταστήσει το νομικό δικαίωμα για τους Ευρωπαίους πολίτες και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) να αποκτήσουν πρόσβαση στο δικαστήριο για να υποβάλλουν περιβαλλοντικές υποθέσεις. Είναι μη κερδοσκοπική οργάνωση
περιβαλλοντικού δικαίου, η οποία ιδρύθηκε το 2008 με γραφεία στο Λονδίνο , στις Βρυξέλλες , στη Βαρσοβία και στο Πεκίνο.

«Πολλές συζητήσεις για το περιβάλλον έχουν αρνητική εστίαση. Οι άνθρωποι αισθάνονται συχνά απογοητευμένοι και ανίσχυροι και ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Στην Client Earth χρησιμοποιούμε το νόμο ως εργαλείο για να διορθώσουμε τη σχέση μεταξύ των ανθρώπινων κοινωνιών και της Γης. Εργαζόμαστε στην Ευρώπη και πέραν αυτής, συνδυάζοντας το δίκαιο, την επιστήμη και την πολιτική για να δημιουργήσουμε πρακτικές λύσεις σε βασικές περιβαλλοντικές προκλήσεις ».
James Thornton (Ιδρυτής της Client Earth)

Ο James Thornton θεωρείται ένας από τους 100 κορυφαίους δικηγόρους στο Ηνωμένο Βασίλειο, και ένας από τους 10 πρωτοπόρους που θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο. Το Disobedient Films διερευνά τι έφερε ο πρωτοπόρος του περιβάλλοντος James Thornton στο Λονδίνο για να ιδρύσει το ClientEarth – και την εξάχρονη μάχη της νομικής του ομάδας για την προστασία των πνευμόνων από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Το φιλμ «Πώς να ξεκινήσετε μια επανάσταση» διερευνά πως κατάφερε ο ακτιβιστής του περιβάλλοντος James Thornton να ιδρύσει το ClientEarth – και την μάχη της νομικής του ομάδας για την προστασία από την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Tasos Tsakalis

Πηγή Νομικός ακτιβισμός.

Το μίσος είναι έτσι κι αλλιώς μια καλοστημένη παγίδα, εμφυτευμένη και διαρκώς προωθούμενη στις μάζες από το σύστημα των «τσελιγκάδων» και των ύπουλων ιδεολογικών μηχανισμών του, στη βολικότατη για τη διαιώνισή του λογική του «διαίρει και βασίλευε!»
Το μίσος σε φέρνει πολύ κοντά σε αυτόν που μισείς, δημιουργεί μια σχέση νοσηρής οικειότητας!
Κάπου είχα διαβάσει ότι «όταν μισούμε τον άλλο ίσως να μισούμε στο πρόσωπό του κάποιες δικές μας ιδιότητες. Γιατί αν δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο μέσα μας, τότε αυτό δεν μπορεί ποτέ να μας ερεθίσει…»

Υπάρχουν πολλές μορφές μίσους: θρησκευτικό, φυλετικό, ταξικό, μίσος ενάντια στη διαφορετικότητα, μίσος ενάντια στην ευφυία, μίσος ενάντια στη γενναιότητα και το θάρρος, μίσος ενάντια στη βλακεία και την κακία (αυτά τα δυο πάνε μαζί, τις περισσότερες φορές), μίσος ενάντια στην αλήθεια, μίσος που κατέλαβε το χώρο που κάποτε ανήκε στην «αγάπη» (το ερωτικό πάθος συχνά συγχέεται με την αγάπη), μίσος απλά για το μίσος για αυτούς που μόνο έτσι νιώθουν ότι αποκτάει κάποιο νόημα η ζωή τους!
Τα αποτελέσματα;
Πόνος, διάλυση, ατέρμονοι κύκλοι απώλειας του εαυτού (αν ποτέ είχε κάποια στοιχειώδη έστω υπόσταση ακεραιότητας) και παρακμής και βίας, καταστροφή, σύγχυση, στασιμότητα, οπισθοδρόμηση, αποπροσανατολισμός, εκφυλισμός και ΘΑΝΑΤΟΣ , φυσικός και πνευματικός…

Φυσικά και είναι χυδαία παρανοϊκό «να γυρνάς και το άλλο μάγουλο όταν σε χαστουκίζουν», περιμένοντας ηδονικά μια μεταθανάτια ανταμοιβή για τη νοσηρή κι ενάντια στη φύση παθητικότητά σου και παραίτησή σου όχι μόνο από τη διεκδίκηση μιας διαφορετικής επίγειας ζωής ενάντια στις ελεεινές επίγειες συνθήκες, αλλά κι από το ίδιο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Σύμφωνα με τη «θεόπνευστη διδασκαλία» του ραβίνου μιας ύπουλης θρησκείας που απευθυνόταν σε δούλους στην ψυχή και το σώμα και σε άτομα χαμηλού διανοητικού επιπέδου! Νομιμοποιώντας με φίνο τρόπο την εξουσία των τυράννων και σφετεριστών της ίδιας της ζωής και της ζώσας πνοής της.
Φυσικά και θα αντισταθείς ενάντια σε αυτούς που σου φράζουν το δρόμο με τον πιο χυδαίο και θρασύ τρόπο, που θέλουν να σου επιβάλουν την «κοσμοθεωρία» τους με το στανιό, την ηλιθιότητά τους ως «ορθότητα», τη σκλαβιά ως αρετή. Αλλά με το να τους μισείς παίρνεις κι εσύ το μερίδιό σου στην πτώση της ύπαρξης μέσα σε σκοτεινά κελιά του πνεύματος που στήνουν οι «πεφωτισμένοι» εμπνευστές και κατασκευαστές της επίγειας φυλακής και του κατακερματισμού των κρατουμένων σε φριχτούς αρουραίους-πειραματόζωα στα ειδεχθή τους σχέδια. Η αντίσταση, η επαναστατικότητα, η υπεράσπιση της ακεραιότητας του εαυτού, η υπεράσπιση του δικαιώματος της ελευθερίας σκέψης κι έκφρασης και κινήσεων είναι ασύμβατη με τη νοσηρή οικειότητα με την οποία το μίσος σε δένει με τον τυραννίσκο της καθημερινότητας, τον ηλίθιο της διπλανής πόρτας, τις στρατιές των φανατικών, των ζηλωτών, των «όποιοι δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας» πάσης φύσης σεκτών, των ανεγκέφαλων και των πιστών σκυλιών ορατών και αόρατων αφεντάδων. Και σε παρασύρει και σε λάθη που δεν συμβαίνουν εύκολα όταν κυριαρχείσαι από την πειθαρχία της συναισθηματικής αποστασιοποίησης και συνάμα τη σθεναρή προσήλωση στην υπεράσπιση των ιδεών σου (που κάλλιστα στην πορεία μπορεί και να αποδειχτούν και λανθασμένες κι εσύ να έχεις την ευφυία να τις αναθεωρήσεις) και στη συνέπεια που σε εφοδιάζουν όσον αφορά και την εξαργύρωσή τους στην πράξη…

Οι παραπάνω επιδιώξεις κάθε ανθρώπου και επιλογές που στηρίζουν στάσεις ζωής με πρωταρχικό γνώμονα την ανεξαρτησία της αντίληψης (έστω), επιτυγχάνονται πολύ πιο δύσκολα ή και είναι ακατόρθωτο όταν κυριαρχεί μέσα στο άτομο το μίσος που το διαβρώνει μέχρι το μεδούλι, το μετατρέπει σε «ίδιας μαγιάς» υποκείμενο με αυτούς που «μισεί», καθώς μπορεί να κυλήσει στην υιοθέτηση ολόιδιων λογικών και μεθόδων με εκείνες των απέναντι, των «αντιπάλων», των επιτιθέμενων σε βάρος του. Του στερεί την καθαρή σκέψη, του θολώνει το στοχασμό και το οδηγεί συχνότατα σε λαθεμένες κρίσεις και αποφάσεις, κάνοντας έτσι περισσότερο κακό παρά το επιδιωκόμενο «καλό». Το αποδιοργανώνει, το υπονομεύει…το κάνει αδύναμο και προβλέψιμο και διάτρητο κι ευάλωτο από όλες τις μπάντες!

Και κάτι τελευταίο αλλά σημαντικό για εμένα:
Αν θέλουμε να βοηθήσουμε πραγματικά τον εαυτό μας και στη συνέχεια τους άλλους που έχουν όντως την ανάγκη μας και είναι και πρόθυμοι να δεχτούν τη βοήθεια μας, τότε θα πρέπει πάνω απ’όλα να διατηρήσουμε ανόθευτη κι αλώβητη την ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ μας. Η οποία ουδεμία σχέση έχει με την εγωπάθεια και την αρρώστια του ατομικισμού! Αντίθετα έχει σχέση με τη φυσική, φιλοσοφική, πνευματική υπόσταση του ανθρώπινου όντος. Και της μοναδικότητάς του! Η εξαφάνιση της ατομικότητας ήταν και είναι ο διακαής και πρωταρχικός στόχος κάθε «μαντριού», κάθε ολοκληρωτικού και δήθεν δημοκρατικού συστήματος, κάθε «θεόπνευστης», σωτηρολάγνας θρησκείας ή παραθρησκευτικής οργάνωσης.

ανιχνευτής

Πηγή Μίσος

Μεγάλος είσαι πια μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Αυτό και μόνο να σου πω εγώ απ’ την πλευρά μου προτού ξανασωπάσω: Πως όταν κάποιοι τεντώνουν το κορμί και με στεντόρεια φωνή δακρυροούν πάνω από το εθνικό σύμβολο για χαμένες πατρίδες, τα ιερά και όσια του έθνους, προσπάθησε, σε παρακαλώ, να μην αυταπατάσαι. Κάποιο κουφάρι θέλουνε να σαβανώσουνε με τη σημαία, πολύ φοβάμαι ότι θα ‘ναι το δικό σου.


Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης

Πηγή Μόνο σκέψου

Προς απάντηση όσων χρησιμοποιούν ως «στιβαρό» επιχείρημα υπέρ των αιολικών το γνωστό ποίημα:
«Στο εξωτερικό βάζουν παντού ανεμογεννήτριες, εμείς στην Ελλάδα είμαστε έξυπνοι που δεν βάζουμε;» παρουσιάζουμε αυτή την είδηση, η οποία πιστεύουμε ότι δικαιώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ότι δεν είμαστε ούτε τρελοί, ούτε γραφικοί, ούτε οι μόνοι σ’ αυτόν τον πλανήτη, όλοι εμείς που λέμε κατηγορηματικά το ελληνικό ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ.


ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Κι όταν λέμε όχι, δεν λέμε το λανθασμένο «όχι στην αυλή μας, βάλτε τα αλλού»! Αρνούμαστε σθεναρά την εγκατάσταση βιομηχανικής κλίμακας ανεμογεννητριών από επιχειρηματίες και εταιρίες, οπουδήποτε και αν πρόκειται να συμβεί (είτε είναι σε κάμπο, είτε σε βουνό, είτε σε στεριά είτε σε θάλασσα), διότι εκτός από τεράστια οικονομική απάτη και κερδοφόρα επιχείρηση «λίγων και καλών», τα βιομηχανικής κλίμακας αιολικά έχουν αποδειχτεί ενεργειακά ασήμαντα και καταστροφικά για υγεία, περιβάλλον και τουρισμό παγκοσμίως, ασχέτως αν κάποιοι αποκρύπτουν όλα αυτά και ισχυρίζονται το αντίθετο, προς διχασμό της κοινής γνώμης και εξυπηρέτηση ύπουλων συμφερόντων «στα κρυφά».
Οι μόνες αποδοτικές και συμφέρουσες για τον απλό καταναλωτή Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, είναι αυτές του μικρού και ΟΧΙ βιομηχανικού επιπέδου. Δηλαδή, είναι αυτές που σέβονται πραγματικά το περιβάλλον (λόγω μικρού μεγέθους) και καλύπτουν άμεσα προσωπικές ανάγκες (π.χ. ο κάθε καταναλωτής να είναι παράλληλα και παραγωγός της δικής του ενέργειας, και να γνωρίζει άμεσα τι παράγει και τι καταναλώνει) , και ΟΧΙ αυτές που (κυρίως είναι μόνο αιολικά!),διαχέονται απευθείας στο αχανές σύστημα ηλεκτροδότησης (για να καλύψουν την λαμογιά) και αφανίζουν ολόκληρα βουνά προκειμένου να πλουτίζουν ΜΟΝΟ εταιρίες και χώρες που εξάγουν ανεμογεννήτριες.

ΔΕΝ ΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΟΥΤΕ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

«KEINE Windkraftanlangen!» *

Στην Γερμανία (αλλά και σε άλλες χώρες) 1.105 Δήμοι και Κοινότητες διαμαρτύρονται για τις επιπτώσεις των βιομηχανικών ανεμογεννητριών και την απαράδεκτη καταστροφή του περιβάλλοντος που αυτές προκαλούν!!!

Στην Γερμανία… την χώρα που αναφέρεται από τους παπαγάλους της αιολικής βιομηχανίας ως παράδειγμα προς μίμηση επειδή στράφηκε στην «πράσινη ενέργεια» και στην οικολογία, έχοντας εγκαταστήσει περισσότερες από 26.772 ανεμογεννήτριες (το 2015) για να πετύχει μείωση των εκπομπών CO2 (άρα, μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων) και να παρέχει φθηνή ενέργεια στους κατοίκους της.

Όμως αυτό που πέτυχε ήταν να αναγκαστεί να αυξήσει την χρήση ορυκτών καυσίμων (άρα και τις εκπομπές CO2) για να καλύψει το τεράστιο ενεργειακό έλλειμμα που δημιουργούνταν από τις δεκάδες χιλιάδες ανεμογεννήτριες όταν αυτές ήταν αδύνατο να παράξουν ενέργεια κάθε φορά που δεν φυσούσε άνεμος καθόλου ή δεν φυσούσε με την επιθυμητή ταχύτητα!!! Ακόμα ένα επίτευγμα της Γερμανίας μέσω των χιλιάδων αιολικών της, ήταν να αυξήσει υπερβολικά την τιμή του ρεύματος ως άμεση επίπτωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων, όπως γίνεται άλλωστε και σε κάθε άλλη χώρα με πολλές ΑΠΕ (Πορτογαλία, Δανία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Αυστρία…)

Επίσης, κατάφερε να εξοργίσει και να στρέψει κατά των αιολικών χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι τώρα αγωνίζονται ενάντια στην εξάπλωση της απαράδεκτης απάτης και προπαγάνδας του πανίσχυρου αιολικού λόμπι, το οποίο κατάφερε να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη και να αποκρύψει την αλήθεια με παραπλανητικούς όρους όπως «ο αέρας είναι δωρεάν», «τα αιολικά δεν μολύνουν», «δημιουργούνται θέσεις εργασίας» και άλλα τέτοια φαιδρά, τα οποία ακούμε πολλάκις και στην Ελλάδα!

Δείτε παρακάτω τα αμέτρητα
κινήματα κατά των αιολικών σε:

Γερμανία
Ολλανδία
Δανία

…κι ερχόμαστε τώρα να ρωτήσουμε:

ΕΜΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ «ΝΑΙ»;;;

Ανεξάρτητοι – Ενεργοί Πολίτες Αιτωλοακαρνανίας



* Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί: σύμφωνα με τη γερμανική ένωση αιολικής ενέργειας (BWE), 29.900 ανεμογεννήτριες υπάρχουν στη Γερμανία . Το θεωρητικό μερίδιό τους στη γερμανική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ανέρχεται σε 18,8%. Η εγκατεστημένη ισχύς τους είναι 56.000 μεγαβάτ (MW). Όμως, με μια προσεκτικότερη ανάλυση, είναι εμφανής μια εμφανής αδυναμία: παρόλο που αντιστοιχούν σε 56.000 MW εγκατεστημένης ισχύος 56 μονάδων μεγάλου άνθρακα, η αξιόπιστη συμβολή των ανεμογεννητριών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, πέφτει απογοητευτικά και όπως «δείχνουν τα πραγματικά στοιχεία παραγωγής, η πάντα διαθέσιμη δυναμικότητα αιολικής ενέργειας στη Γερμανία είναι λιγότερο από το ένα τοις εκατό της εγκατεστημένης ισχύος»


https://www.handelsblatt.com/unternehmen/energie/energiewende-nur-wenig-windstrom-ist-jederzeit-verfuegbar/23117568.html

Πηγή Δεν τα θέλουν ούτε οι Γερμανοί. Εμείς… γιατί να πούμε «ΝΑΙ»;

«Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν» έλεγαν οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι. Πόση σχέση άραγε έχει ο σημερινός νεοέλληνας με τους αρχαίους προγόνους του; Ο χαρακτήρας είναι ένα πεδίο που πρέπει να κάνει την διαφορά μεταξύ των νεοελλήνων και ημών, που αγωνιζόμαστε για έναν άλλο ελληνικό πολιτισμό. Με τη νεοελληνική κοινωνία έχουμε πολιτισμική διαφορά. Αν δεν έχουμε… ή οι ιδέες μας είναι λάθος ή εμείς.

Ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα των νεοελλήνων (με την χειρότερη έννοια του όρου) είναι η ματαιοδοξία, η προσπάθεια αυτοπροβολής και η μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Η αλαζονεία προσπαθεί να καλύψει μία κενή πνευματική και ψυχική οντότητα, φανερώνοντας ανασφάλεια. Μία παλιά παροιμία βγαλμένη από την λαϊκή σοφία, λέει «ο άδειος ντενεκές κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο».
Πόσο δίκιο είχαν αυτές οι παλιές γενιές ανθρώπων που αν και δεν πήγαν ποτέ σχολείο, διέθεταν όμως παιδεία. Η παιδεία, δεν αποκτάται μέσα από το σημερινό σχολείο και το πανεπιστήμιο. Αντιθέτως σήμερα είναι χαρακτηριστικό το φαινόμενο μιας ολόκληρης γενιάς με άνεση απόκτησης πτυχίων και τραγική έλλειψη παιδείας. Η έλλειψη παιδείας λοιπόν έχει γεμίσει το κοινωνικό τοπίο με τέτοιους «ντενεκέδες» που μάλιστα έχουν και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Πνευματικά όμως βρίσκονται στο μηδέν. Τους καταλαβαίνει κανείς και από την γλωσσική έκφραση, που είναι καθρέπτης της ψυχής.

Αυτό που καταφέρνει ένα μηδενικό που προσπαθεί πάντα να μειώσει όλους τους άλλους και να αυτοκολακεύεται, είναι… να γίνει «νούμερο». Και χωρίς να έχει συναίσθηση του επιπέδου του, αισθάνεται πράγματι ανωτερότητα ως νούμερο. Αν ανάγουμε αυτή την κατάσταση από ατομικό σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, έχουμε γύρω μας μία οικτρή νεοελληνική πραγματικότητα. Ένα ολόκληρο έθνος νεοβαρβάρων, διακατέχεται από μία γελοία νεοελληνική «μαγκιά» χωρίς να έχει καμία συναίσθηση της ουσιαστικής του κενότητας και ψάχνοντας πάντα να μειώσει όλους τους άλλους για να καλύψει την δική του κατάντια και τις δικές του ευθύνες.
Οι άνθρωποι που έχουν το γνώθι σ’ αυτόν ή που τουλάχιστον προσπαθούν να έχουν αυτογνωσία, διακατέχονται και από μετριοφροσύνη. Δεν έχουν καμία ανάγκη αυτοπροβολής. Μα όσοι έχουν αισθήματα κατωτερότητας μέσα τους, όσοι δεν είναι συμφιλιωμένοι με τον εαυτό τους, διακατέχονται από το σύνδρομο ανεπάρκειας και συνεχούς ανάγκης αλαζονικής συμπεριφοράς.

Ζούμε σε μια εποχή έντονης καυχησιάρικης προβολής. Είναι ένα νεοελληνικό χαρακτηριστικό που βρίσκεται εντελώς απέναντι από τις ιδέες μας και τη φυσιογνωμία μας. Εάν θέλουμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα, το πρώτο βήμα είναι η αυτοκριτική και η αυτογνωσία. Η μετριοφροσύνη. Και ας μας απαντούν πολλές φορές με αστεία αναίδεια ότι «η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους».
Οφείλουμε να προσπαθούμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι το παράδειγμα του ανθρώπου που επιθυμούμε για την κοινωνία του αύριο. Αν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς, δεν είναι δυνατόν να αλλάξουμε την κοινωνία και να διαπλάσουμε νέους συντρόφους. Αντιθέτως αν δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε την νοοτροπία μας ακολουθώντας τον δύσκολο δρόμο της Αρετής, τότε θα παραμείνουμε ένα ακόμη προϊόν του κοινωνικού σκουπιδότοπου. Και τα σκουπίδια προσελκύουν μόνο μύγες και σκουλήκια.
Ο πόλεμος ξεκινά πρώτα από τον ίδιο μας τον εαυτό για να διαπλάθουμε παράλληλα ένα κίνημα διαφορετικών ανθρώπων που θα διαμορφώσουν με τη σειρά τους και μια νέα πραγματικότητα.

περιοδικό «Μηδέν Τελεία»

Πηγή Να γίνουμε το παράδειγμα

Η επιστήμη μίλησε. Ο χρόνος τελειώνει, δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία για την ανθρωπότητα. Για αυτό βγαίνουμε στο κέντρο της Αθήνας και λέμε στους ηγέτες μας ότι είναι δικαίωμά μας, αλλά και των παιδιών μας, να σταματήσουμε την απειλή των κλιματικών αλλαγών. Να ζούμε σε έναν καθαρό και ασφαλή πλανήτη.

ΠΩΣ; Είναι απλό! Βάλε άνετα ρούχα, πες το σε φίλους, φέρε τα παιδιά σου, το κατοικίδιό σου και όποιον άλλον θέλεις και έλα να περπατήσουμε μαζί για το κλίμα από την Ακρόπολη μέχρι την πλατεία Συντάγματος! Η διαδρομή θα συνοδεύεται από μουσική και δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους, που θα ανακοινωθούν σύντομα.

ΓΙΑΤΙ: Γνωρίζεις πολύ καλά ότι οι κλιματικές αλλαγές είναι εδώ. Το βλέπεις στον τρόπο που έχει αλλάξει το κλίμα της Ελλάδας, αλλά και με τη συχνότητα και την ορμή που εμφανίζονται ακραία καιρικά φαινόμενα. Επηρεάζουν τις ζωές μας και είναι μία πραγματική απειλή για τη χώρα και τις επόμενες γενιές.

Κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, και μόλις δύο μήνες μετά την προειδοποίηση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή ότι ο πλανήτης μας δεν αντέχει αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 1,5°C, περπατάμε στην Αθήνα μαζί με φορείς, οργανώσεις, κοινότητες, κινήματα, πρωτοβουλίες και πολίτες για να απαιτήσουμε άμεσα μέτρα για την προστασία μας, αλλά και των παιδιών μας, από τις κλιματικές αλλαγές. Είναι δικαίωμά μας!

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ, τόσο πιο δυνατά θα ακουστεί το μήνυμά μας!

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ (μέχρι στιγμής):

Αγροοικολογικό Δίκτυο Ελλάδος – Agroecology Greece

Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος & Πολιτισμού

ΑΡΣΙΣ_Δράσεις στην Ήπειρο

Médecins Sans Frontières Greece (MSF)| Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ)

Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Ελληνική Πλατφόρμα για την Ανάπτυξη/Hellenic Platform for Development

Κέντρο Ζωής- Centre For Life- Kentro Zois

Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης

Οργάνωση Γη – Organization Earth

Πλέγμα / Plegma

Πολιτιστικός Σύνδεσμος Ελλάδα-Πακιστάν

Πολιτιστικός Σύλλογος Ελλάδας-Ινδίας

Πολιτιστικός Σύλλογος Ελλάδας-Μπαγκλαντές

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών

Greenpeace Greece

HIGGS

MEDASSET-Mediterranean Association to Save the Sea Turtles

WWF Greece

ΠΟΥ: Μετρό Ακρόπολη (Δ. Αρεοπαγίτου & Μακρυγιάννη)

ΠΟΤΕ: 9 Δεκεμβρίου, 11:00-14:00

Η εκδήλωση στο Facebook : ΕΔΩ

Πηγή Δράση για το κλίμα – έχουμε 1,5°C διορία!

Την πρώτη ημέρα ήταν μόνη ενώπιον του σουηδικού κοινοβουλίου, ένα κοριτσάκι μόλις 1,50 μέτρο ύψος με δύο πλεξούδες, ένα μοβ σακίδιο, και πολύ θυμό. Και ένα χαρτόνι στο χέρι που έγραφε : «Σχολική αποχή για το κλίμα.» Ήταν 20 Αυγούστου, η πρώτη ημέρα των σχολείων στη Στοκχόλμη μετά από το πιο καυτό καλοκαίρι που έχουνβιώσει ποτέ στη Σουηδία . Όμως η Greta Thunberg, αν και μόλις 15 ετών, δεν πήγε στην τάξη της αλλά στο κοινοβούλιο της Σουηδίας , μοιράζοντας φυλλάδια έξω από το κτήριο.

«Το κάνω αυτό επειδή οι εσείς οι ενήλικες καταστρέφετε το μέλλον μου.Θέλω οι πολιτικοί να δώσουν στο κλίμα την ύψιστη προτεραιότητα και να το αντιμετωπίσουν ως κρίση.Το ζήτημα του κλίματος είναι αυτό που κάνουμε τώρα, οι μελλοντικές γενιές δεν θα μπορούν να το αλλάξουν. Σύντομα θα φτάσουμε σε σημείο από το οποίο δεν θα μπορούμε να επιστρέψουμε.

Για τρεις εβδομάδες, η Greta Thunberg εγκατέλειπε το σχολείο κάθε μέρα. Αρχικά, οι δάσκαλοι ήθελαν να την αποθαρρύνουν, στη συνέχεια ενώθηκαν μαζί της. Μετά τις εκλογές, επέστρεψε στο σχολείο για τέσσερις ημέρες την εβδομάδα, τώρα συνεχίζει κάθε Παρασκευή να βρίσκεται έξω από το κοινοβούλιο. Απαιτεί από τους πολιτικούς, αλλά και τους απλούς πολίτες, να λάβουν σοβαρά υπόψη τους την κλιματική αλλαγή . 

«Κάθε Παρασκευή, αφήνω το σχολείο αν και μου λείπουν τα μαθήματα για να καθίσω έξω από το κοινοβούλιο της χώρας μου. Θα συνεχίσω να το πράττω μέχρις ότου οι ηγέτες ευθυγραμμιστούν με τη συμφωνία του Παρισιού.» 


Οι περισσότεροι ενήλικες δεν σκέφτονται πέρα ​​από το έτος 2050, επικρίνει. «Αυτό που κάνουμε ή δεν κάνουμε τώρα θα επηρεάσει τη ζωή μου και αυτή των φίλων μου, των παιδιών και των εγγονιών τους».


Την περασμένη εβδομάδα κάλεσε το Twitter για το μποϊκοτάζ της Μαύρης Παρασκευής. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι αγοράζουν πράγματα που δεν χρειάζονται.

Είναι τόσο κοφτερή όσο και ριζοσπαστική. Και δεν κρύβει κανένα μυστικό της διαφορετικότητας της. Στο προφίλ της στο Twitter, παρουσιάζει τον εαυτό της ως «δεκαπεντάχρονη ακτιβίστρια με το σύνδρομο Asperger».
Το σύνδρομο Asperger είναι μια μορφή αυτισμού . Τα άτομα με αυτό το σύνδρομο είναι συχνά ιδιαίτερα ευφυής και ταλαντούχα.Από την άλλη όμως, συχνά έχουν προβλήματα με την οικοδόμηση προσωπικών σχέσεων. Τείνουν να ενδιαφέρονται εντατικά για ορισμένα θέματα. Και επεξεργάζονται τα αισθητήρια ερεθίσματα με διαφορετικό τρόπο.
«Δεν υπάρχει γκρίζα περιοχή» . Για μένα, τα περισσότερα πράγματα είναι μαύρα ή άσπρα», λέει η Greta Thunberg στο βρετανικό «Guardian». Η αλλαγή του κλίματος πρέπει να σταματήσει, και είμαστε εμείς που πρέπει να τη σταματήσουμε. Είναι μαύρο ή άσπρο. Δεν υπάρχει γκρίζα ζώνη, όταν πρόκειται για την ζωή μας.»

Την προηγούμενη Παρασκευή 30 Νοεμβρίου παιδιά και ενήλικες σε 100 πόλεις στη Σουηδία βγήκαν να διαμαρτυρηθούν για το περιβάλλον επίσης το ίδιο έγινε στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Φινλανδία και τη Δανία, ακολουθώντας την προτροπή της Greta εν όψη της 24η Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης για το Κλίμα στην Πολωνία την επόμενη εβδομάδα.


Η Greta ανέπτυξε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της για την αλλαγή του κλίματος όταν ήταν εννέα ετών. «Οι γονείς μου μιλούσαν πάντα για το πώς θα έπρεπε να σβήνουμε τα φώτα, να σώσουμε νερό, και να μην πετάμε φαγητό» Από τότε άρχισε να ασχολείται για την αλλαγή του κλίματος. Έχει σταματήσει να τρώει κρέας και να αγοράζει οτιδήποτε δεν είναι απολύτως απαραίτητο. Το 2015 σταμάτησε να πετάει με αεροπλάνα και ένα χρόνο αργότερα η μητέρα της ακολούθησε το παράδειγμά της, εγκαταλείποντας μια διεθνή καριέρα στην όπερα. Ο πατέρας της έγινε vegan, η μητέρα της, μια πολύ γνωστή τραγουδίστρια της όπερας ,χορτοφάγος. Η οικογένεια έχει εγκαταστήσει ηλιακές μπαταρίες και έχει αρχίσει να καλλιεργεί τα δικά της λαχανικά , έχει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο που χρησιμοποιούν μόνο όταν είναι απαραίτητο και χρησιμοποιούν ποδήλατα για τις καθημερινές μεταφορές τους. Και όταν η κόρη τους έπρεπε να δώσει μια ομιλία σε μεγάλη διαδήλωση προστασίας του κλίματος στο Λονδίνο στα τέλη Οκτωβρίου, ο πατέρα της οδήγησε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο: 28 ώρες σε όλη την Ευρώπη, φορτίζοντας τις μπαταρίες κάθε δύο ώρες. Ο πατέρας της Svante Thunberg είναι σκηνοθέτης στην κανονική του ζωή, αλλά τώρα πρέπει να συντονίζει ραντεβού για τη Greta, να δέχεται ή να απορρίπτει αιτήσεις, να προστατεύει τη Greta, αν αυτό είναι απαραίτητο. Είναι αγχωτικό και δαπανηρό, λέει.»Αλλά αυτό που κάνει η Greta εδώ είναι σημαντικό για όλους μας, και όσο είναι ευχαριστημένη από αυτό, είμαστε και εμείς ευχαριστημένοι.» Για πολύ καιρό η Greta Thunberg ήταν λυπημένη λόγω της αλλαγής του κλίματος, σχεδόν καταθλιπτική. Αλλά τώρα που μπορεί να κάνει κάτι, είναι πολύ καλά, λέει ο πατέρας της. Και οι βαθμοί της δεν μειώθηκαν από τις αποχές. Έχει πάντα τα βιβλία της μαζί της.

Η Σουηδία υπερηφανεύεται για το γεγονός ότι έχει υιοθετήσει μερικές από τις πιο προοδευτικές νομοθεσίες για το κλίμα στον κόσμο: οι πολιτικές που υιοθετήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια αποσκοπούν να καταστήσουν τη Σουηδία «το πρώτο κράτος πρόνοιας χωρίς ορυκτό στον κόσμο. Ωστόσο το φετινό καλοκαίρι χτυπήθηκε με ένα πρωτοφανές κύμα καύσωνα και καταστροφικές πυρκαγιές . Η Greta θεωρεί ότι όλα αυτά είναι ανοησίες και επισημαίνει ότι, παρά την προοδευτική νομοθεσία της Σουηδίας και την επιστημονική συναίνεση ότι οι πλούσιες χώρες πρέπει να μειώσουν τις εκπομπές τους κατά δεκαπέντε τοις εκατό το χρόνο, στη Σουηδία οι πραγματικές εκπομπές αυξήθηκαν κατά 3,6% το πρώτο τρίμηνο του 2018. Έγραψε ένα άρθρο που ονομάζεται «Η Σουηδία δεν αποτελεί πρότυπο», στην οποία επισημαίνει ότι ακόμη και τα καλύτερα σχεδιασμένα σχέδια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής δεν κάνουν καμία προσπάθεια να κοιτάξουν πέρα ​​από το έτος 2050. «Μέχρι τότε στη καλύτερη περίπτωση, θα έχω ζήσει τη μισή ζωή μου. Τι θα συμβεί μετά?»


Πηγή Δεκαπεντάχρονη περιβαλλοντική ακτιβίστρια με σύνδρομο Asperger

Σίγουρα θα σας έχει τύχει να βρεθείτε με κάποιον γνωστό σας σε ένα κοινό χώρο, και να διαπιστώνετε ότι προσπαθεί να σας κρυφτεί ή να προσποιείται πως δεν σας έχει δει και τελευταία στιγμή να σας λέει «Σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες… ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο… Πώς είσαι;». Κατανοείτε πως πρόκειται για ένα υποκριτικό ενδιαφέρον, για μία παράσταση, ένα θέατρο, το οποίο ξεχωρίζει από μακριά.

Δεν πρόκειται για κοινωνικότητα. Αν ήθελε να δείξει αληθινό ενδιαφέρον δεν θα κρυβόταν, θα σας χαιρετούσε τυπικά ή εγκάρδια αναλόγως τη σχέση που έχετε μαζί του. Και σίγουρα, θα σας έπαιρνε τηλέφωνο όταν σας σκέφτηκε. Η λέξη κοινωνικότητα είναι η ικανότητα του ανθρώπου να συναναστρέφεται με άλλους ανθρώπους και να συνάπτει φιλικές σχέσεις.

Αν θέλεις να ζεις σε μία πολιτισμένη κοινωνία, δηλαδή μαζί με άλλους ανθρώπους με τους κανόνες και τις υποχρεώσεις που την διέπουν, οφείλεις να έχεις τη διάθεση και τη θέληση να τους ακολουθήσεις. Αυτά μπορεί να είναι οι νόμοι της κοινωνίας ή τα έθιμα, τα οποία χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες των ανθρώπων. Πρέπει να τα σεβόμαστε για να μην δημιουργηθούν είτε παρεξηγήσεις είτε δυσάρεστες καταστάσεις (πχ πόλεμος).

Από την άλλη πλευρά , αν θέλεις να ζεις ως ερημίτης σε ένα νησί, μονάχος, μακριά από τον κόσμο, δεν χρειάζεται να ακολουθήσεις κάποιον από τους κανόνες της κοινωνικότητας. Αν όμως, σέβομαι και υπακούω τους νόμους που έχουν θεσπιστεί για την καλύτερη δυνατή συμβίωση τότε δεν υποκρίνομαι. Θέλω να ανήκω στην κοινωνία, να ζήσω σε αυτήν και να συνυπάρχω με άλλα άτομα.

Η κοινωνικότητα και η υποκρισία έχουν αντίθετες όψεις. Για να δούμε ποιες είναι οι βασικές τους διαφορές:

Στην κοινωνικότητα ο άνθρωπος σέβεται, σκέφτεται τις ανάγκες του άλλου, βοηθάει, κάνει μόνο καλό, βελτιώνει την συνύπαρξη μας με τους άλλους αλλά και τον χαρακτήρα μας, είναι μία μορφή αγάπης για τον συνάνθρωπο.

Ενώ στην υποκρισία ο άνθρωπος ψεύδεται, υποκρίνεται, σκέφτεται εγωιστικά, χειροτερεύει την συνύπαρξη, δυσαρεστεί (ειδικά αν αποκαλυφθεί), είναι συνήθως μεταμφιεσμένη κάτω από το πέπλο της αγάπης και έτσι εξαπατά τον συνάνθρωπο.

Απόσπασμα από το βιβλίο «20 αξίες της ζωής»,των Εστέβε Πουχόλ Ι Πονς, Ινές Λουθ Γκονθάλεθ.


Το κείμενο επέλεξε και επιμελήθηκε ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος , απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».


Πηγή Η κοινωνικότητα είναι απαραίτητη για την ομαλή συνύπαρξη των ανθρώπων