22 October, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 19)

H πραγματικότητά μας κατασκευάζεται προσεκτικά από ισχυρές πηγές εταιρικού, πολιτικού και ειδικού ενδιαφέροντος, ώστε να επηρεάσει κρυφά την κοινή γνώμη. Κραυγαλέα ψέματα συχνά βγαίνουν τηλεοπτικά σχετικά με την τρομοκρατία, τα τρόφιμα, τον πόλεμο, την υγεία,
κλπ. Διαμορφώνονται να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και να προγραμματίσουν τους θεατές να αποδεχθούν αυτό που έχει γίνει καταστροφικές κοινωνικές νόρμες.

Η πρακτική του χειρισμού και ελέγχου της κοινής γνώμης με παραμορφωμένα μηνύματα μέσων ενημέρωσης έχει γίνει τόσο κοινή που υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία που σχηματίζεται γύρω από αυτό. Ολόκληρος ο ρόλος αυτής της βιομηχανίας πλύσης εγκεφάλου είναι να καταλάβει πώς να στροβιλίζει πληροφορίες σε δημοσιογράφους, παρόμοια με τα λόμπυ της κυβέρνησης. Ποτέ δεν είναι πολύ σαφές ακριβώς πόση αλήθεια λαμβάνουν οι δημοσιογράφοι, διότι η βιομηχανία ειδήσεων έχει εφησυχαστεί. Τα μηνύματα που παρουσιάζει διαμορφώνονται από εταιρικές δυνάμεις που συχνά ξοδεύουν εκατομμύρια για διαφήμιση.

Έξι όμιλοι, που τρέχουν τη διαφήμιση στις ΗΠΑ, κατέχουν το 90% των μέσων ενημέρωσης: η General Electric (GE), News-Corp, η Disney, η Viacom, η Time Warner, και το CBS. Ωστόσο, αυτές οι επιχειρήσεις λειτουργούν υπό πολλές διαφορετικές μάρκες, όπως το FOX, ABC, CNN, Comcast, η Wall Street Journal, κλπ, δίνοντας στους ανθρώπους την αίσθηση της επιλογής.

Ο ειδικός μαζικής πλύσης εγκεφάλου L Wolfe έχει σημειώσει:

“Όπως έδειξαν οι ερευνητές του Tavistock, ήταν σημαντικό το γεγονός ότι τα θύματα της μαζικής πλύσης εγκεφάλου δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι το περιβάλλον τους ήταν ελεγχόμενο, πρέπει λοιπόν να υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός πηγών πληροφόρησης, των οποίων τα μηνύματα μπορεί να ποικίλουν ελαφρώς, έτσι ώστε να καλύψουν την αίσθηση του εξωτερικού ελέγχου.”

Νέες τακτικές πλύσης εγκεφάλου που ονομάζονται «Astroturf»

Με τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης σε άνοδο, η μηχανή προπαγάνδας συνεχίζει να επεκτείνεται.

Παρακάτω είναι ένα βίντεο της Sharyl Attkisson, ερευνητικής δημοσιογράφου με το CBS, στο οποίο εξηγεί πώς το ”astroturf” ή ψεύτικα κινήματα, χρησιμοποιούνται για να γυρίσουν πληροφορίες όχι μόνο για να επηρεάσουν τους δημοσιογράφους, αλλά να επηρεάσουν την κοινή γνώμη.


Όπως εξηγεί η Sharyl Attkisson:

”Το Astroturf είναι μια διαστροφή κινημάτων. Το Astroturf είναι όταν πολιτικά, εταιρικά ή άλλα ειδικά συμφέροντα μεταμφιέζονται και δημοσιεύουν μπλογκς, ξεκινούν λογαριασμούς στο Facebook και το Twitter, δημοσιεύουν διαφημίσεις, επιστολές προς τη σύνταξη, ή απλά υποβάλουν σχόλια στο διαδίκτυο, για να προσπαθήσουν να σας ξεγελάσουν ότι μιλάει ένα ανεξάρτητο ή λαϊκό κίνημα”.

Εδώ είναι μια περίληψη των τακτικών astroturf που αναφέρει η Sharyl Attkisson. Μόλις είστε ενήμεροι για αυτές, θα παρατηρήσετε πόσο δημοφιλείς έχουν γίνει:

– Δημιουργία σελίδων στο Wikipedia, παρακολουθούμενες από εταιρείες.

– Δημιουργία παρουσίας στα social media, συμπεριλαμβανομένων λογαριασμών σε Facebook και Twitter, που τα χειρίζονται πληρωμένοι επαγγελματίες.

– Κρυφή χρηματοδότηση μη κερδοσκοπικών οργανισμών για να δημιουργήσουν υποστήριξη τρίτων και παρουσία στο διαδίκτυο.

– Βελτιστοποίηση των μηχανών αναζήτησης σε μπλογκ και ιστοσελίδες τρίτων που υποστηρίζουν μια συγκεκριμένη ατζέντα.

– Χρηματοδότηση βιομηχανικής έρευνας που δολίως παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη γνώμη.

– Χρηματοδότηση εμπειρογνωμόνων που εργάζονται σε άσχετα έργα, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργούν πληρωμένους συμβούλους.

Η Sharyl Attkisson αναφέρει προσωπικά παραδείγματα από την έρευνά της, αλλά και το εξής υποθετικό παράδειγμα εάν π.χ. κάνατε μια έρευνα για ένα φάρμακο για την χοληστερίνη:

”Η Wikipedia έρχεται σε αντίθεση με τις ιατρικές έρευνες κατά 90% κάθε φορά. Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην έρευνα που κάνατε για την χοληστερίνη. Προκύπτει τελικά ότι οι λογαριασμοί στο Facebook και το twitter που ήταν τόσο θετικοί (για το φάρμακο) ήταν στην πραγματικότητα από επαγγελματίες που προσέλαβε η φαρμακοβιομηχανία για να προωθήσει το φάρμακο. Η σελίδα της Wikipedia παρακολουθούνταν από έναν επιτηρητή της ατζέντας επίσης πληρωμένο από την φαρμακοβιομηχανία η οποία κανόνισε επίσης να βελτιώσει τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, οπότε δεν είναι τυχαίο ότι πέσατε πάνω στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό που έκανε όλες αυτές τις θετικές αναφορές, ο οποίος φυσικά κρυφά χρηματοδοτείται από την φαρμακοβιομηχανία. Η φαρμακοβιομηχανία χρησιμοποιεί επίσης αυτήν την θετική μελέτη και την δύναμη του χειρισμού προς οποιαδήποτε αναφορά ότι ο καρκίνος είναι πιθανή παρενέργεια (του φαρμάκου).

Επίσης κάθε γιατρός που δημόσια αποκάλεσε την παρενέργεια του καρκίνου ως ”μύθο” ή γελοιοποίησε τους κριτικούς ως τρελούς και παρανοικούς ή υπηρέτησε στην επιτροπή της κυβέρνησης που ενέκρινε το φάρμακο, κάθε ένας απ’ αυτούς τους γιατρούς είναι στην πραγματικότητα πληρωμένος σύμβουλος για την φαρμακοβιομηχανία. Όσο για τον δικό σας γιατρό, η ιατρική διάλεξη που παρακολούθησε με όλες αυτές τις θετικές εκτιμήσεις για το φάρμακο ήταν στην πραγματικότητα χρηματοδοτούμενη από την φαρμακοβιομηχανία.

Και όταν οι ειδήσεις είπαν για αυτήν την θετική μελέτη δεν ανέφεραν τίποτα από τα παραπάνω.”

Αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται για να δώσουν στους ανθρώπους την εντύπωση ότι υπάρχει ευρεία υποστήριξη για μια ατζέντα, όταν στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τέτοια ατζέντα. Οι astroturf τακτικές χρησιμοποιούνται επίσης για να δυσφημίσουν ή να επικρίνουν εκείνους που διαφωνούν με ορισμένες ατζέντες, χρησιμοποιώντας στερεότυπα ονόματα όπως ”συνωμοσιολόγος” ή “κομπογιαννίτης” για να κάνουν τους ανθρώπους να στραφούν μακριά από την αλήθεια και να αποδεχθούν τα ψέματα αντ ‘αυτού.

Πώς μπορείτε να ξεχωρίσετε την αλήθεια από το ψέμα; Η Sharyl Attkisson τελειώνει την ομιλία της με μερικές ιδέες για το πώς να εντοπίσετε σημάδια προπαγάνδας και του astroturf:

”Τα πρώτα σημάδια τακτικών astroturf περιλαμβάνουν τη χρήση εμπρηστικής γλώσσας όπως ”μανιακός”, ”τρελός”, ”ψέμματα”, ”παρανοικό”, ”ψεύτικο” και ”συνομωσία”. Οι χειριστές του astroturf συχνά ισχυρίζονται ότι απομυθοποιούν μύθους που όμως δεν υπάρχουν ως μύθοι. Οι άνθρωποι ακούνε ότι κάτι είναι μύθος, ίσως το βρουν και στο Snopes (ιστοσελίδα απομυθοποίησης ειδήσεων) και αμέσως σκέφτονται ότι είναι πολύ έξυπνοι για να το πιστέψουν. Αν όμως όλη η ιστορία με τον μύθο είναι η ίδια μύθος και εσείς το πιστέψατε;

Να προσέχετε όταν συμφέροντα επιτίθενται ένα θέμα κάνοντάς το αμφιλεγόμενο ή επιτιθέμενα ανθρώπους, προσωπικότητες και οργανισμούς που περιβάλλουν το θέμα παρά το φέρνουν στην επιφάνεια, αυτό μπορεί να είναι astroturf. Και πάνω απ’ όλα, το astroturf τείνει να αποθέτει όλο τον δημόσιο σκεπτικισμό του για αυτούς που εκθέτουν τις αδικίες παρά για αυτούς που κάνουν τις αδικίες. Με άλλα λόγια αντί να αμφισβητούν την εξουσία, αμφισβητούν αυτούς που αμφισβητούν την εξουσία”.

Μην χάσετε αυτό το 10λεπτο βίντεο. Εκθέτει τις κρυμμένες τεχνικές αυτών που χειραγωγούν τον Νου για να καταστείλουν την αλήθεια και να δημιουργήσουν μια εντελώς πλασματική πραγματικότητα.

Πηγή

”Astroturf”: Νέες τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης (video)

H πραγματικότητά μας κατασκευάζεται προσεκτικά από ισχυρές πηγές εταιρικού, πολιτικού και ειδικού ενδιαφέροντος, ώστε να επηρεάσει κρυφά την κοινή γνώμη. Κραυγαλέα ψέματα συχνά βγαίνουν τηλεοπτικά σχετικά με την τρομοκρατία, τα τρόφιμα, τον πόλεμο, την υγεία,
κλπ. Διαμορφώνονται να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και να προγραμματίσουν τους θεατές να αποδεχθούν αυτό που έχει γίνει καταστροφικές κοινωνικές νόρμες.

Η πρακτική του χειρισμού και ελέγχου της κοινής γνώμης με παραμορφωμένα μηνύματα μέσων ενημέρωσης έχει γίνει τόσο κοινή που υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία που σχηματίζεται γύρω από αυτό. Ολόκληρος ο ρόλος αυτής της βιομηχανίας πλύσης εγκεφάλου είναι να καταλάβει πώς να στροβιλίζει πληροφορίες σε δημοσιογράφους, παρόμοια με τα λόμπυ της κυβέρνησης. Ποτέ δεν είναι πολύ σαφές ακριβώς πόση αλήθεια λαμβάνουν οι δημοσιογράφοι, διότι η βιομηχανία ειδήσεων έχει εφησυχαστεί. Τα μηνύματα που παρουσιάζει διαμορφώνονται από εταιρικές δυνάμεις που συχνά ξοδεύουν εκατομμύρια για διαφήμιση.

Έξι όμιλοι, που τρέχουν τη διαφήμιση στις ΗΠΑ, κατέχουν το 90% των μέσων ενημέρωσης: η General Electric (GE), News-Corp, η Disney, η Viacom, η Time Warner, και το CBS. Ωστόσο, αυτές οι επιχειρήσεις λειτουργούν υπό πολλές διαφορετικές μάρκες, όπως το FOX, ABC, CNN, Comcast, η Wall Street Journal, κλπ, δίνοντας στους ανθρώπους την αίσθηση της επιλογής.

Ο ειδικός μαζικής πλύσης εγκεφάλου L Wolfe έχει σημειώσει:

“Όπως έδειξαν οι ερευνητές του Tavistock, ήταν σημαντικό το γεγονός ότι τα θύματα της μαζικής πλύσης εγκεφάλου δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι το περιβάλλον τους ήταν ελεγχόμενο, πρέπει λοιπόν να υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός πηγών πληροφόρησης, των οποίων τα μηνύματα μπορεί να ποικίλουν ελαφρώς, έτσι ώστε να καλύψουν την αίσθηση του εξωτερικού ελέγχου.”

Νέες τακτικές πλύσης εγκεφάλου που ονομάζονται «Astroturf»

Με τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης σε άνοδο, η μηχανή προπαγάνδας συνεχίζει να επεκτείνεται.

Παρακάτω είναι ένα βίντεο της Sharyl Attkisson, ερευνητικής δημοσιογράφου με το CBS, στο οποίο εξηγεί πώς το ”astroturf” ή ψεύτικα κινήματα, χρησιμοποιούνται για να γυρίσουν πληροφορίες όχι μόνο για να επηρεάσουν τους δημοσιογράφους, αλλά να επηρεάσουν την κοινή γνώμη.


Όπως εξηγεί η Sharyl Attkisson:

”Το Astroturf είναι μια διαστροφή κινημάτων. Το Astroturf είναι όταν πολιτικά, εταιρικά ή άλλα ειδικά συμφέροντα μεταμφιέζονται και δημοσιεύουν μπλογκς, ξεκινούν λογαριασμούς στο Facebook και το Twitter, δημοσιεύουν διαφημίσεις, επιστολές προς τη σύνταξη, ή απλά υποβάλουν σχόλια στο διαδίκτυο, για να προσπαθήσουν να σας ξεγελάσουν ότι μιλάει ένα ανεξάρτητο ή λαϊκό κίνημα”.

Εδώ είναι μια περίληψη των τακτικών astroturf που αναφέρει η Sharyl Attkisson. Μόλις είστε ενήμεροι για αυτές, θα παρατηρήσετε πόσο δημοφιλείς έχουν γίνει:

– Δημιουργία σελίδων στο Wikipedia, παρακολουθούμενες από εταιρείες.

– Δημιουργία παρουσίας στα social media, συμπεριλαμβανομένων λογαριασμών σε Facebook και Twitter, που τα χειρίζονται πληρωμένοι επαγγελματίες.

– Κρυφή χρηματοδότηση μη κερδοσκοπικών οργανισμών για να δημιουργήσουν υποστήριξη τρίτων και παρουσία στο διαδίκτυο.

– Βελτιστοποίηση των μηχανών αναζήτησης σε μπλογκ και ιστοσελίδες τρίτων που υποστηρίζουν μια συγκεκριμένη ατζέντα.

– Χρηματοδότηση βιομηχανικής έρευνας που δολίως παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη γνώμη.

– Χρηματοδότηση εμπειρογνωμόνων που εργάζονται σε άσχετα έργα, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργούν πληρωμένους συμβούλους.

Η Sharyl Attkisson αναφέρει προσωπικά παραδείγματα από την έρευνά της, αλλά και το εξής υποθετικό παράδειγμα εάν π.χ. κάνατε μια έρευνα για ένα φάρμακο για την χοληστερίνη:

”Η Wikipedia έρχεται σε αντίθεση με τις ιατρικές έρευνες κατά 90% κάθε φορά. Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην έρευνα που κάνατε για την χοληστερίνη. Προκύπτει τελικά ότι οι λογαριασμοί στο Facebook και το twitter που ήταν τόσο θετικοί (για το φάρμακο) ήταν στην πραγματικότητα από επαγγελματίες που προσέλαβε η φαρμακοβιομηχανία για να προωθήσει το φάρμακο. Η σελίδα της Wikipedia παρακολουθούνταν από έναν επιτηρητή της ατζέντας επίσης πληρωμένο από την φαρμακοβιομηχανία η οποία κανόνισε επίσης να βελτιώσει τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, οπότε δεν είναι τυχαίο ότι πέσατε πάνω στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό που έκανε όλες αυτές τις θετικές αναφορές, ο οποίος φυσικά κρυφά χρηματοδοτείται από την φαρμακοβιομηχανία. Η φαρμακοβιομηχανία χρησιμοποιεί επίσης αυτήν την θετική μελέτη και την δύναμη του χειρισμού προς οποιαδήποτε αναφορά ότι ο καρκίνος είναι πιθανή παρενέργεια (του φαρμάκου).

Επίσης κάθε γιατρός που δημόσια αποκάλεσε την παρενέργεια του καρκίνου ως ”μύθο” ή γελοιοποίησε τους κριτικούς ως τρελούς και παρανοικούς ή υπηρέτησε στην επιτροπή της κυβέρνησης που ενέκρινε το φάρμακο, κάθε ένας απ’ αυτούς τους γιατρούς είναι στην πραγματικότητα πληρωμένος σύμβουλος για την φαρμακοβιομηχανία. Όσο για τον δικό σας γιατρό, η ιατρική διάλεξη που παρακολούθησε με όλες αυτές τις θετικές εκτιμήσεις για το φάρμακο ήταν στην πραγματικότητα χρηματοδοτούμενη από την φαρμακοβιομηχανία.

Και όταν οι ειδήσεις είπαν για αυτήν την θετική μελέτη δεν ανέφεραν τίποτα από τα παραπάνω.”

Αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται για να δώσουν στους ανθρώπους την εντύπωση ότι υπάρχει ευρεία υποστήριξη για μια ατζέντα, όταν στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τέτοια ατζέντα. Οι astroturf τακτικές χρησιμοποιούνται επίσης για να δυσφημίσουν ή να επικρίνουν εκείνους που διαφωνούν με ορισμένες ατζέντες, χρησιμοποιώντας στερεότυπα ονόματα όπως ”συνωμοσιολόγος” ή “κομπογιαννίτης” για να κάνουν τους ανθρώπους να στραφούν μακριά από την αλήθεια και να αποδεχθούν τα ψέματα αντ ‘αυτού.

Πώς μπορείτε να ξεχωρίσετε την αλήθεια από το ψέμα; Η Sharyl Attkisson τελειώνει την ομιλία της με μερικές ιδέες για το πώς να εντοπίσετε σημάδια προπαγάνδας και του astroturf:

”Τα πρώτα σημάδια τακτικών astroturf περιλαμβάνουν τη χρήση εμπρηστικής γλώσσας όπως ”μανιακός”, ”τρελός”, ”ψέμματα”, ”παρανοικό”, ”ψεύτικο” και ”συνομωσία”. Οι χειριστές του astroturf συχνά ισχυρίζονται ότι απομυθοποιούν μύθους που όμως δεν υπάρχουν ως μύθοι. Οι άνθρωποι ακούνε ότι κάτι είναι μύθος, ίσως το βρουν και στο Snopes (ιστοσελίδα απομυθοποίησης ειδήσεων) και αμέσως σκέφτονται ότι είναι πολύ έξυπνοι για να το πιστέψουν. Αν όμως όλη η ιστορία με τον μύθο είναι η ίδια μύθος και εσείς το πιστέψατε;

Να προσέχετε όταν συμφέροντα επιτίθενται ένα θέμα κάνοντάς το αμφιλεγόμενο ή επιτιθέμενα ανθρώπους, προσωπικότητες και οργανισμούς που περιβάλλουν το θέμα παρά το φέρνουν στην επιφάνεια, αυτό μπορεί να είναι astroturf. Και πάνω απ’ όλα, το astroturf τείνει να αποθέτει όλο τον δημόσιο σκεπτικισμό του για αυτούς που εκθέτουν τις αδικίες παρά για αυτούς που κάνουν τις αδικίες. Με άλλα λόγια αντί να αμφισβητούν την εξουσία, αμφισβητούν αυτούς που αμφισβητούν την εξουσία”.

Μην χάσετε αυτό το 10λεπτο βίντεο. Εκθέτει τις κρυμμένες τεχνικές αυτών που χειραγωγούν τον Νου για να καταστείλουν την αλήθεια και να δημιουργήσουν μια εντελώς πλασματική πραγματικότητα.

Πηγή

”Astroturf”: Νέες τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης (video)

Κι αν το καλοσκεφτείς, αυτό που έχει τελικά χαθεί είναι η χαρά. Η απλή ανθρώπινη χαρά, που είναι τόσο φανερή όταν υπάρχει. Δεν είναι πως υπάρχει μια κατά-θλιψη. Είναι που λείπει η χαρά. Πρόκειται για την αφαίρεσή της από έναν πολιτισμικό απορροφητήρα.
Η ζωή στην αποικία είναι μια αδειασμένη ζωή, ακόμη και για τις μεταπρατικές ελίτ που το «παίζουν» ντόπια ισχύς μεγάλου κυβισμού. Κι όσο ξεπερνιούνται τα όρια μπας και γεμίσει, τόσο αδειάζει. Η ζωή αδειάζει και αφαιρείται.

Τα Μνημόνια μοιάζουν να είναι η τελευταία φάση μιας διαδικασίας καταστροφής. Όχι απλά οικονομικής ή κοινωνικής, αλλά μιας καταστροφής ενδοψυχικής. Τα Μνημόνια καταστρέφουν, καθημερινά, όλο και πιο πολύ, την ικανότητά μας να ονειρευόμαστε, να παθιαζόμαστε, να συμμετέχουμε και βέβαια να εξεγειρόμαστε. Ό,τι μέχρι χθες, έστω και στη ναρκισσιστική εκδοχή του, μας κινούσε προς τα εμπρός, σήμερα στέκει σαν χαμένος πιτσιρικάς στο γιγάντιο διεθνές σουπερμάρκετ.

Οι ενοχοποιητικοί μηχανισμοί κοινωνικής χειραγώγησης, που πλημμύρισαν το συλλογικό υποκείμενο με δυσβάσταχτες ενοχές, αφαίρεσαν ταυτόχρονα από τον ατομικό ψυχισμό την όποια αθωότητα είχε αφήσει αλώβητη η μεταπολιτευτική χρησιμοθηρία. Η αποφασιστικότητα, η αισιοδοξία και η εγγραφή προσδοκιών με θετικό πρόσημο, αντικαταστάθηκε από μια ά-χαρη παθητικοποίηση που «δεν κάνει», επειδή φοβάται «μην τυχόν».

Η αλήθεια είναι, ότι αν πετύχαμε κάτι σαν νεοελληνική κοινωνία, αυτό οφείλονταν πάντα σε μια συναισθηματική πυροδότηση –σε ατομικό επίπεδο– που μας ωθούσε σε παράλογα όνειρα, σε ουτοπίες, σε πάθη και πόθους που πυρπόλησαν τις καρδιές. Το «μπουζί», ο σπινθιριστής της ψυχής, «βρώμισε» από ενοχικές επικαθίσεις, φθάρηκε από τις χρόνιες ατομοκεντρικές συνέπειες του καπιταλισμού. Και δεν!

Δεν μας λείπουν, δηλαδή, οι οικονομικοί πόροι και τα «καύσιμα». Το συναισθηματικό μας «μπουζί» «τα έχει παίξει». «Γκόμενες/οι» υπάρχουν! Ψυχή να ερωτευτούμε δεν έχουμε.

Πεισθήκαμε όλοι, κατά κάποιον τρόπο, ότι αυτό που μας λείπει είναι τα «φράγκα», η γνώση, ο εκσυγχρονισμός, η οργάνωση, η τεχνολογία, η επιστήμη, ότι «δεν περάσαμε Διαφωτισμό». Η εθνική μας ανεπάρκεια, καθηλωτική στην ανέραστη αποφευτικότητα.

Ίσως ακούγεται κάπως παράδοξο να ισχυριστούμε ότι ακόμη και στην πεφωτισμένη Δύση, η «λαμπρή πρόοδος» πάντα τροφοδοτήθηκε από μερικά φαινομενικά παράλογα όνειρα, από κάποια ά-λογα συναισθήματα και δεν ήταν, απλά, η νομοτελειακή συνέπεια μιας τετράγωνης λογικής. Ξεχνάμε ότι οι πιο σπουδαίες ιδέες γεννήθηκαν από το «τίποτα μιας στιγμής» και στα γεννητούρια τους δεν φαίνονταν και πολύ λογικές. Γιατί στο όχημα της ανθρώπινης προόδου, αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύουν ενδεχομένως πολλοί, ο πυροδότης δεν είναι λογικός, αλλά βαθύτατα συναισθηματικός.

Όμως σήμερα, όλοι σχεδόν είναι βέβαιοι ότι για τα δεινά μας φταίει το έλλειμμα Λογικής, η απουσία του Ορθολογισμού και τα τυχόν ελαττώματα της –οικονομικής και πολιτικής κυρίως– επιστήμης, ανυποψίαστοι ότι μας «έχουν βγάλει από την πρίζα».

Έχοντας σκοτώσει τη Χαρά, αφεθήκαμε σε μια φανατική συλλογή γεγονότων, όπως κάτι πιτσιρικάδες που συλλέγουν ψυχαναγκαστικά παιχνίδια για να αναπληρώσουν το συναισθηματικό τους κενό. Αλλά δεν παίζουν ποτέ, «μην τυχόν» και τα χαλάσουν. Είναι ένα κουσούρι που μας άφησε η μεταπολίτευση: να μην αφαιρέσουμε τα νάιλον καλύμματα από τα καθίσματα του καινούργιου αυτοκινήτου, μην τύχει και φθαρούν. Το αμάξι, στο αναμεταξύ, διαλύθηκε, αλλά εμείς κυκλοφορούμε ακόμη, καθισμένοι στις ζαρωμένες ζελατίνες, σαν να μην τρέχει τίποτα. Το υπαρξιακό μας αμάξι δεν κινείται σχεδόν, αλλά σημασία έχει να διατηρηθούν καθαρά τα καθίσματα της Λογικής μας. Εμείς εκεί, πεισματικά, παίρνουμε ενδείξεις από το καντράν, μετράμε νούμερα, συλλέγουμε στοιχεία και γεγονότα, αναζητούμε μεταλλικές κατανοήσεις και επιστημονικές τεκμηριώσεις, ντυνόμαστε τις καινούργιες κάθε φορά αναλύσεις μας, φουλάρουμε τα ντεπόζιτα με πλαστικές ειδήσεις… και περιμένουμε σταματημένοι.

Κι ύστερα, βλέπουμε στο καθρεφτάκι την υπερδιογκωμένη «κεφάλα» μας, και καμαρώνουμε τη διανοητικοποίηση μας. Αλλά το καθρεφτάκι είναι μικρό και δεν φτάνει για να δούμε το συρρικνωμένο σώμα μας ή –πολύ περισσότερο– το πεθαμένο συναίσθημά μας. Εκτός κι αν πρόκειται για τον θυμό και την ασίγαστη ικανότητα να «μπινελικιάσουμε» τον Άλλο… που φταίει. Η χαρά πέθανε, αλλά αυτό που μετράει είναι να κάνουμε μια τεκμηριωμένη και επιστημονικά αντικειμενική ανάλυση για την απώλεια αυτή. Το σύστημα παράγει συναισθηματικά νεκρά χρονο-ανταλλακτικά, για να μπορεί να ανανεώνεται και να λειτουργεί, όμως αυτό είναι μια λογική διατύπωση, χωρίς κανένα συναισθηματικό αποτύπωμα. Σαν να ερωτεύεσαι με μηνύματα στο inbox.

Παγιδευμένοι σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα σκέψης και πολυσχιδείς αναλύσεις, τρώμε τις συναισθηματικές μας σάρκες, «αναμασώντας τα λόγια μας». Κι ίσως, αυτό να είναι το μοναδικό που χρειάζεται να κατανοήσουμε. Ότι, δηλαδή, δεν υπάρχει τίποτα για να κατανοηθεί, ενώ τα πάντα περιμένουν για να νιώσουμε.

Ο καπιταλισμός μας έχει κλέψει τη ζωή, την απλή ανθρώπινη ζεστασιά, το συναίσθημα της χαράς, τον ενθουσιασμό της αθωότητας, την προσδοκία του πόθου, την αντιφατικότητα του έρωτα και μας παραχωρεί σαν αντάλλαγμα «αναλύσεις», «γεγονότα» και «επιστημονικές εφαρμογές», για να μην πάρουμε χαμπάρι την κλοπή.

Κι έτσι, την επόμενη φορά που θα αναλύσεις σε κάποιον τις συνέπειες του καπιταλισμού και των Μνημονίων, είναι πολύ πιο επαναστατικό αν καταφέρεις να τον ρωτήσεις, στα ίσα, πρόσωπο με πρόσωπο, «πονάς ρε μαλάκα;» και να τολμήσεις να πεις ένα «κι εγώ, ρε συ. Να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Να βρούμε τον δρόμο να χαρούμε».

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – ψυχοθεραπευτής

Η απώλεια της χαράς

SURVIVOR ή αλλιώς, ελληνιστί, ο ΕΠΙΖΩΝ. Ποιος επιζεί; Αυτός που θα βγάλει όλους τους άλλους εκτός. Αυτός που αφού πρώτα το παίξει «ομαδικά», σχεδιάζοντας παράλληλα τον προσωπικό του σχεδιασμό, θα καταφέρει να μείνει μόνος και αφού εξολοθρεύσει τους «φίλους και συντρόφους» του στον «αγώνα» θα επιζήσει και θα πάρει το έπαθλο. Μπόλικο χρήμα και κάμποση δημοσιότητα.

Ποιοι παλεύουν; Μα φυσικά οι «διάσημοι», η αφρόκρεμα του αθλητισμού, της μουσικής, του θεάματος, η …σύγχρονη και cool διανόηση -τρομάρα τους- που κάνει ….γιόγκα για να ξεχάσει τη «πείνα» της. Οι υπεράνω με τα καλογυμνασμένα κορμιά που μέχρι στιγμής καταφέρνουν να νικούν γιατί είναι οι καλύτεροι, οι πετυχημένοι, που και οι …κάμερες ακόμη τους προτιμούν, που καταφέρνουν να επιβιώνουν σ’ ένα νησί «μόνοι» τους σε βάρος των άλλων και να έχουν ένα πιάτο φαΐ τη μέρα. Κοροϊδεύοντας και απαξιώνοντας τους άλλους.

Ποιοι είναι οι άλλοι; Οι «μαχητές», η πλέμπα! Οι …καθημερινοί και αγύμναστοι! Αυτοί που βλέπουν τους διάσημους και δεν μπορούν να τους φτάσουν. Που είναι μίζεροι, ζηλιάρηδες, διχασμένοι, εγωιστές, που τσακώνονται μεταξύ τους, που σκάβουν ο ένας το λάκκο του άλλου. «Μαχητές» όχι για να επιβιώσουν αλλά για να γίνουν σα τους άλλους. Να γίνουν και αυτοί «ομαδικοί» ώστε να στερήσουν το φαΐ από τους άλλους που το έχουν κάθε μέρα. Όχι πάντως για να έχουν φαΐ όλοι!

Και όλα αυτά μπροστά στις κάμερες. «Μόνοι» τους καμιά 25αριά άνθρωποι, με απολαβές απ’ ότι λέγεται -και δε διαψεύδεται- καθόλου ευκαταφρόνητες (ιδιαίτερα για την ελίτ των διάσημων), στηριζόμενοι σ’ ένα πλήθος από τεχνικούς, μάγειρες, υπηρέτες και γιατρούς, παριστάνουν ότι δυσκολεύονται, ότι πεινάνε, ότι αγωνίζονται για την επιβίωση, ότι μάχονται. Σ’ ένα νησί της Καραϊβικής! (Άραγε θα πάνε παραδίπλα, εκεί στην Αϊτή για παράδειγμα για να δουν τι σημαίνει πραγματική μάχη για την επιβίωση;)

Προκλητικά απέναντι σε αυτούς που δίνουν την αληθινή μάχη επιβίωσης στην καθημερινότητά τους. Άραγε γιατί όχι Survivor στους δρόμους της Αθήνας; Γιατί όχι στη Συρία ή στα νησιά του Αιγαίου; Γιατί όχι σε μια βάρκα που τη κυνηγάνε μπάτσοι της FRONTEX; Εκεί που δίνονται οι πραγματικές μάχες για την επιβίωση; Τι λέμε τώρα, ε;

Πίσω από μερικά αθώα παιχνίδια στη πραγματικότητα αυτό που προβάλλεται είναι ο κανιβαλισμός. Ομαδικός και ατομικός. Πρώτα θα επιβιώσουν οι καλύτεροι, οι «ανώτεροι», οι «δυνατοί» κάθε ομάδας (μόνιμη φράση που ακούγεται: «ο καλύτερος θα κερδίσει»), και μετά αφού εξολοθρευθούν οι «κατώτεροι» και «αδύναμοι» θα …ενωθούν οι ομάδες θα φαγωθούν και οι «ανώτεροι» μεταξύ τους ώστε να επιζήσει ο «ανώτατος» όλων. Με τη βοήθεια του Θεού πάντα και δε πα να ‘χουν πεθάνει της πείνας όλοι οι άλλοι!

Η «ομάδα» είναι απλά το προκάλυμμα, είναι το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσει κάποιος για να αναρριχηθεί. Τα ιδανικά της κοινωνίας των αστών σε όλους τους το μεγαλείο. Το καπιταλιστικό όνειρο όπου «όλοι» έχουν την ευκαιρία να επιβιώσουν, να αναρριχηθούν, να ξεχωρίσουν και να πλουτίσουν, να πετύχουν με λίγα λόγια, αρκεί να μη διστάζουν μπροστά σε τίποτα. Είτε «διάσημοι» είναι είτε «μαχητές». Αρκεί το συλλογικό να υποτάσσεται στο ατομικό και στη καλύτερη περίπτωση να χρησιμοποιείται μέχρι να επιτευχθεί ο ατομικός σκοπός που αγιάζει όλα τα μέσα.

Τα «συμβούλια» όπου συζητιούνται τα πάντα, όπου αποφασίζουν δήθεν ελεύθερα όλοι μαζί, χρησιμοποιούνται όχι για να λυθούν τα προβλήματα συλλογικά ώστε να επιβιώσουν όλοι αλλά για να ξεχωρίσουν οι καλοί από τους κακούς, οι δυνατοί από τους αδύναμους, η ελίτ από τη μπλέμπα, για να πεταχτούν οι δεύτεροι έξω από τους πρώτους, για να είναι συνένοχοι όλοι μαζί, γιατί έχουν ευθύνη όλοι για το που βρίσκονται για το ποιοι θα επιζήσουν και ποιοι όχι. Μάλλον όχι για να αποφασίσουν αλλά για να προτείνουν ψηφίζοντας ποιους θα πετάξουν απ’ έξω οι τηλεθεατές της σύγχρονης αρένας, ψηφίζοντας και αυτοί, έτσι για να είναι συνένοχοι -συγγνώμη συμμέτοχοι- στην εξαφάνιση των αδύναμων κι άλλοι. Για να λένε «μαζί τους φάγαμε»! Και πάντα με το χαμόγελο!

Πολλά τα μηνύματα του Survivor. Ένα όμως το βασικό. Η «πείνα σου η χόρτασή μου» ή αλλιώς «ο θάνατός σου η ζωή μου». Πάνω σε αυτό χτίζεται το «παιχνίδι». Πάνω στην αποδοχή αυτού του παιχνιδιού στηρίζεται ο ιμπεριαλισμός, ο καπιταλισμός, η εκμετάλλευση. Η ζωή τους και ο θάνατός μας.



Survivor. Η πείνα σου, η χόρταση μου

SURVIVOR ή αλλιώς, ελληνιστί, ο ΕΠΙΖΩΝ. Ποιος επιζεί; Αυτός που θα βγάλει όλους τους άλλους εκτός. Αυτός που αφού πρώτα το παίξει «ομαδικά», σχεδιάζοντας παράλληλα τον προσωπικό του σχεδιασμό, θα καταφέρει να μείνει μόνος και αφού εξολοθρεύσει τους «φίλους και συντρόφους» του στον «αγώνα» θα επιζήσει και θα πάρει το έπαθλο. Μπόλικο χρήμα και κάμποση δημοσιότητα.

Ποιοι παλεύουν; Μα φυσικά οι «διάσημοι», η αφρόκρεμα του αθλητισμού, της μουσικής, του θεάματος, η …σύγχρονη και cool διανόηση -τρομάρα τους- που κάνει ….γιόγκα για να ξεχάσει τη «πείνα» της. Οι υπεράνω με τα καλογυμνασμένα κορμιά που μέχρι στιγμής καταφέρνουν να νικούν γιατί είναι οι καλύτεροι, οι πετυχημένοι, που και οι …κάμερες ακόμη τους προτιμούν, που καταφέρνουν να επιβιώνουν σ’ ένα νησί «μόνοι» τους σε βάρος των άλλων και να έχουν ένα πιάτο φαΐ τη μέρα. Κοροϊδεύοντας και απαξιώνοντας τους άλλους.

Ποιοι είναι οι άλλοι; Οι «μαχητές», η πλέμπα! Οι …καθημερινοί και αγύμναστοι! Αυτοί που βλέπουν τους διάσημους και δεν μπορούν να τους φτάσουν. Που είναι μίζεροι, ζηλιάρηδες, διχασμένοι, εγωιστές, που τσακώνονται μεταξύ τους, που σκάβουν ο ένας το λάκκο του άλλου. «Μαχητές» όχι για να επιβιώσουν αλλά για να γίνουν σα τους άλλους. Να γίνουν και αυτοί «ομαδικοί» ώστε να στερήσουν το φαΐ από τους άλλους που το έχουν κάθε μέρα. Όχι πάντως για να έχουν φαΐ όλοι!

Και όλα αυτά μπροστά στις κάμερες. «Μόνοι» τους καμιά 25αριά άνθρωποι, με απολαβές απ’ ότι λέγεται -και δε διαψεύδεται- καθόλου ευκαταφρόνητες (ιδιαίτερα για την ελίτ των διάσημων), στηριζόμενοι σ’ ένα πλήθος από τεχνικούς, μάγειρες, υπηρέτες και γιατρούς, παριστάνουν ότι δυσκολεύονται, ότι πεινάνε, ότι αγωνίζονται για την επιβίωση, ότι μάχονται. Σ’ ένα νησί της Καραϊβικής! (Άραγε θα πάνε παραδίπλα, εκεί στην Αϊτή για παράδειγμα για να δουν τι σημαίνει πραγματική μάχη για την επιβίωση;)

Προκλητικά απέναντι σε αυτούς που δίνουν την αληθινή μάχη επιβίωσης στην καθημερινότητά τους. Άραγε γιατί όχι Survivor στους δρόμους της Αθήνας; Γιατί όχι στη Συρία ή στα νησιά του Αιγαίου; Γιατί όχι σε μια βάρκα που τη κυνηγάνε μπάτσοι της FRONTEX; Εκεί που δίνονται οι πραγματικές μάχες για την επιβίωση; Τι λέμε τώρα, ε;

Πίσω από μερικά αθώα παιχνίδια στη πραγματικότητα αυτό που προβάλλεται είναι ο κανιβαλισμός. Ομαδικός και ατομικός. Πρώτα θα επιβιώσουν οι καλύτεροι, οι «ανώτεροι», οι «δυνατοί» κάθε ομάδας (μόνιμη φράση που ακούγεται: «ο καλύτερος θα κερδίσει»), και μετά αφού εξολοθρευθούν οι «κατώτεροι» και «αδύναμοι» θα …ενωθούν οι ομάδες θα φαγωθούν και οι «ανώτεροι» μεταξύ τους ώστε να επιζήσει ο «ανώτατος» όλων. Με τη βοήθεια του Θεού πάντα και δε πα να ‘χουν πεθάνει της πείνας όλοι οι άλλοι!

Η «ομάδα» είναι απλά το προκάλυμμα, είναι το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσει κάποιος για να αναρριχηθεί. Τα ιδανικά της κοινωνίας των αστών σε όλους τους το μεγαλείο. Το καπιταλιστικό όνειρο όπου «όλοι» έχουν την ευκαιρία να επιβιώσουν, να αναρριχηθούν, να ξεχωρίσουν και να πλουτίσουν, να πετύχουν με λίγα λόγια, αρκεί να μη διστάζουν μπροστά σε τίποτα. Είτε «διάσημοι» είναι είτε «μαχητές». Αρκεί το συλλογικό να υποτάσσεται στο ατομικό και στη καλύτερη περίπτωση να χρησιμοποιείται μέχρι να επιτευχθεί ο ατομικός σκοπός που αγιάζει όλα τα μέσα.

Τα «συμβούλια» όπου συζητιούνται τα πάντα, όπου αποφασίζουν δήθεν ελεύθερα όλοι μαζί, χρησιμοποιούνται όχι για να λυθούν τα προβλήματα συλλογικά ώστε να επιβιώσουν όλοι αλλά για να ξεχωρίσουν οι καλοί από τους κακούς, οι δυνατοί από τους αδύναμους, η ελίτ από τη μπλέμπα, για να πεταχτούν οι δεύτεροι έξω από τους πρώτους, για να είναι συνένοχοι όλοι μαζί, γιατί έχουν ευθύνη όλοι για το που βρίσκονται για το ποιοι θα επιζήσουν και ποιοι όχι. Μάλλον όχι για να αποφασίσουν αλλά για να προτείνουν ψηφίζοντας ποιους θα πετάξουν απ’ έξω οι τηλεθεατές της σύγχρονης αρένας, ψηφίζοντας και αυτοί, έτσι για να είναι συνένοχοι -συγγνώμη συμμέτοχοι- στην εξαφάνιση των αδύναμων κι άλλοι. Για να λένε «μαζί τους φάγαμε»! Και πάντα με το χαμόγελο!

Πολλά τα μηνύματα του Survivor. Ένα όμως το βασικό. Η «πείνα σου η χόρτασή μου» ή αλλιώς «ο θάνατός σου η ζωή μου». Πάνω σε αυτό χτίζεται το «παιχνίδι». Πάνω στην αποδοχή αυτού του παιχνιδιού στηρίζεται ο ιμπεριαλισμός, ο καπιταλισμός, η εκμετάλλευση. Η ζωή τους και ο θάνατός μας.



Survivor. Η πείνα σου, η χόρταση μου

SURVIVOR ή αλλιώς, ελληνιστί, ο ΕΠΙΖΩΝ. Ποιος επιζεί; Αυτός που θα βγάλει όλους τους άλλους εκτός. Αυτός που αφού πρώτα το παίξει «ομαδικά», σχεδιάζοντας παράλληλα τον προσωπικό του σχεδιασμό, θα καταφέρει να μείνει μόνος και αφού εξολοθρεύσει τους «φίλους και συντρόφους» του στον «αγώνα» θα επιζήσει και θα πάρει το έπαθλο. Μπόλικο χρήμα και κάμποση δημοσιότητα.

Ποιοι παλεύουν; Μα φυσικά οι «διάσημοι», η αφρόκρεμα του αθλητισμού, της μουσικής, του θεάματος, η …σύγχρονη και cool διανόηση -τρομάρα τους- που κάνει ….γιόγκα για να ξεχάσει τη «πείνα» της. Οι υπεράνω με τα καλογυμνασμένα κορμιά που μέχρι στιγμής καταφέρνουν να νικούν γιατί είναι οι καλύτεροι, οι πετυχημένοι, που και οι …κάμερες ακόμη τους προτιμούν, που καταφέρνουν να επιβιώνουν σ’ ένα νησί «μόνοι» τους σε βάρος των άλλων και να έχουν ένα πιάτο φαΐ τη μέρα. Κοροϊδεύοντας και απαξιώνοντας τους άλλους.

Ποιοι είναι οι άλλοι; Οι «μαχητές», η πλέμπα! Οι …καθημερινοί και αγύμναστοι! Αυτοί που βλέπουν τους διάσημους και δεν μπορούν να τους φτάσουν. Που είναι μίζεροι, ζηλιάρηδες, διχασμένοι, εγωιστές, που τσακώνονται μεταξύ τους, που σκάβουν ο ένας το λάκκο του άλλου. «Μαχητές» όχι για να επιβιώσουν αλλά για να γίνουν σα τους άλλους. Να γίνουν και αυτοί «ομαδικοί» ώστε να στερήσουν το φαΐ από τους άλλους που το έχουν κάθε μέρα. Όχι πάντως για να έχουν φαΐ όλοι!

Και όλα αυτά μπροστά στις κάμερες. «Μόνοι» τους καμιά 25αριά άνθρωποι, με απολαβές απ’ ότι λέγεται -και δε διαψεύδεται- καθόλου ευκαταφρόνητες (ιδιαίτερα για την ελίτ των διάσημων), στηριζόμενοι σ’ ένα πλήθος από τεχνικούς, μάγειρες, υπηρέτες και γιατρούς, παριστάνουν ότι δυσκολεύονται, ότι πεινάνε, ότι αγωνίζονται για την επιβίωση, ότι μάχονται. Σ’ ένα νησί της Καραϊβικής! (Άραγε θα πάνε παραδίπλα, εκεί στην Αϊτή για παράδειγμα για να δουν τι σημαίνει πραγματική μάχη για την επιβίωση;)

Προκλητικά απέναντι σε αυτούς που δίνουν την αληθινή μάχη επιβίωσης στην καθημερινότητά τους. Άραγε γιατί όχι Survivor στους δρόμους της Αθήνας; Γιατί όχι στη Συρία ή στα νησιά του Αιγαίου; Γιατί όχι σε μια βάρκα που τη κυνηγάνε μπάτσοι της FRONTEX; Εκεί που δίνονται οι πραγματικές μάχες για την επιβίωση; Τι λέμε τώρα, ε;

Πίσω από μερικά αθώα παιχνίδια στη πραγματικότητα αυτό που προβάλλεται είναι ο κανιβαλισμός. Ομαδικός και ατομικός. Πρώτα θα επιβιώσουν οι καλύτεροι, οι «ανώτεροι», οι «δυνατοί» κάθε ομάδας (μόνιμη φράση που ακούγεται: «ο καλύτερος θα κερδίσει»), και μετά αφού εξολοθρευθούν οι «κατώτεροι» και «αδύναμοι» θα …ενωθούν οι ομάδες θα φαγωθούν και οι «ανώτεροι» μεταξύ τους ώστε να επιζήσει ο «ανώτατος» όλων. Με τη βοήθεια του Θεού πάντα και δε πα να ‘χουν πεθάνει της πείνας όλοι οι άλλοι!

Η «ομάδα» είναι απλά το προκάλυμμα, είναι το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσει κάποιος για να αναρριχηθεί. Τα ιδανικά της κοινωνίας των αστών σε όλους τους το μεγαλείο. Το καπιταλιστικό όνειρο όπου «όλοι» έχουν την ευκαιρία να επιβιώσουν, να αναρριχηθούν, να ξεχωρίσουν και να πλουτίσουν, να πετύχουν με λίγα λόγια, αρκεί να μη διστάζουν μπροστά σε τίποτα. Είτε «διάσημοι» είναι είτε «μαχητές». Αρκεί το συλλογικό να υποτάσσεται στο ατομικό και στη καλύτερη περίπτωση να χρησιμοποιείται μέχρι να επιτευχθεί ο ατομικός σκοπός που αγιάζει όλα τα μέσα.

Τα «συμβούλια» όπου συζητιούνται τα πάντα, όπου αποφασίζουν δήθεν ελεύθερα όλοι μαζί, χρησιμοποιούνται όχι για να λυθούν τα προβλήματα συλλογικά ώστε να επιβιώσουν όλοι αλλά για να ξεχωρίσουν οι καλοί από τους κακούς, οι δυνατοί από τους αδύναμους, η ελίτ από τη μπλέμπα, για να πεταχτούν οι δεύτεροι έξω από τους πρώτους, για να είναι συνένοχοι όλοι μαζί, γιατί έχουν ευθύνη όλοι για το που βρίσκονται για το ποιοι θα επιζήσουν και ποιοι όχι. Μάλλον όχι για να αποφασίσουν αλλά για να προτείνουν ψηφίζοντας ποιους θα πετάξουν απ’ έξω οι τηλεθεατές της σύγχρονης αρένας, ψηφίζοντας και αυτοί, έτσι για να είναι συνένοχοι -συγγνώμη συμμέτοχοι- στην εξαφάνιση των αδύναμων κι άλλοι. Για να λένε «μαζί τους φάγαμε»! Και πάντα με το χαμόγελο!

Πολλά τα μηνύματα του Survivor. Ένα όμως το βασικό. Η «πείνα σου η χόρτασή μου» ή αλλιώς «ο θάνατός σου η ζωή μου». Πάνω σε αυτό χτίζεται το «παιχνίδι». Πάνω στην αποδοχή αυτού του παιχνιδιού στηρίζεται ο ιμπεριαλισμός, ο καπιταλισμός, η εκμετάλλευση. Η ζωή τους και ο θάνατός μας.



Survivor. Η πείνα σου, η χόρταση μου

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Η αναγκαιότητα της φύλαξης και καλλιέργειας των “παραδοσιακών” ποικιλιών είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην παγκόσμια γεωργία την τελευταία δεκαετία μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα μέσα εντατικής καλλιέργειας και την χρήση μεταλλαγμένων σπόρων (mosanto) καθώς και την δραστική μείωση του καλλιεργήσιμου εδάφους σε όλον τον πλανήτη.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ των καλλιεργειών προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων σε ύπαιθρο και αστικά κέντρα. ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ομάδες φύλαξης των ΣΠΟΡΩΝ των παραδοσιακών ποικιλιών με ΣΚΟΠΟ να σταματήσουν την επέλαση μιας αγροτικής πολιτικής όπου μια χούφτα Εταιρειών θα ελέγχει πλήρως την διατροφική αλυσίδα από τον σπόρο μέχρι το πιάτο μας.

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ.

Σήμερα οι εναλλακτικές καλλιέργειες και οι πρωτοβουλίες φύλαξης και διάδοσης των παραδοσιακών σπόρων αποτελούν βάση της αλληλέγγυας οικονομίας μετρώντας περισσότερο από μια δεκαετία κινητοποιήσεων και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η δικτύωση της «Αττικής Σποροφυλακής» παίρνει την πρωτοβουλία να φέρει το θέμα της καλλιέργειας των παραδοσιακών ποικιλιών στα χωράφια με στόχο την πρόσβαση των καταναλωτών στα κηπευτικά / φρούτα που γνώριζαν ανέκαθεν ως τα πιο ποιοτικά και γευστικά. ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ενισχύεται η βιοποικιλότητα που επαναφέρει την φυσική ισορροπία στο οικοσύστημα προστατεύοντας το περιβάλλον.

Στα πλαίσια αυτά καλούμε όλους τους καλλιεργητές(επαγγελματίες ή μη) που έχουν εμπειρία στην καλλιέργεια των παραδοσιακών σπόρων ή θέλουν να ξεκινήσουν μια τέτοια καλλιέργεια, σε μια συζήτηση με στόχο την πληροφόρηση σε κάθε επίπεδο -γεωπονικό, επαγγελματικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό- και την συνεργασία παραγωγών και ομάδων ώστε να κάνουμε πράξη την ευρύτερη παραγωγή και την αναγνώριση της στο καταναλωτικό κοινό αλλά και να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση της αλληλέγγυας οικονομίας δίνοντας της την αυτόνομη βάση που χρειάζεται.

Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει την Κυριακή, 2 Απριλίο, στον Βοτανικό Κήπο της Πετρούπολης.

http://votanikoskipos.blogspot.gr/

Το Σάββατο, 11/3, στην Πλάκα – Αφροδίτης 10 στις 6μμ., θα γίνει η συνάντηση της «Σποροφυλακής» μαζί με όσους παραγωγούς θέλουν και μπορούν για να καταρτίσουμε τις θεματικές ενότητες της εκδήλωσης.

Προτεινόμενη ατζέντα μέχρι τώρα:

Τεχνογνωσία και καλλιεργητικές μέθοδοι

Νομικό πλαίσιο

Οικονομικός προγραμματισμός : είδη, απόδοση / κόστος

Συνεργασία ομάδων – παραγωγών με κύριους άξονες:

1. Τροφοδοσία σε σπόρους

2. Σπορεία (εργασία και τεχνική)

3. Αλληλέγγυες αγορές, προώθηση.

Κάθε προβληματισμός και πρόταση για την συγκρότηση αυτής της εκδήλωσης είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτα.

Θα χαρούμε να ακούσουμε/διαβάσουμε τις απόψεις σας για να ολοκληρώσουμε την ατζέντα.

Καλές σπορές!

Δίκτυο Σποροφύλαξης Αττικής

https://sporoistinpoli.wordpress.com/

Οι παραδοσιακοί σπόροι στην παραγωγή

Γραμματοσειρά
Αντίθεση