21 May, 2018
Home / Περιβαλλον (Page 19)

Κάλεσμα από τη συνέλευση της Ραψάνης: Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα και έχει εδραιωθεί στην νεοελληνική κοινωνία μία επαναστατική διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων. Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει
πίσω τους τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί, έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης. Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν κινήματα υπεράσπισης των κοινών αγαθών, αντίστασης στην εκποίηση των φυσικών πόρων και στις κατά τόπους καταστροφές που προκαλεί ή απειλεί να προκαλέσει η ανάπτυξη των πολυεθνικών και του γιγαντισμού στους τομείς των εξορύξεων, της ενέργειας, του τουρισμού κ.α. Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν επίσης συλλογικότητες κοινωνικής αλληλεγγύης και συνεργατικών εγχειρημάτων αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας στους τομείς του εμπορίου και της πρωτογενούς παραγωγής. Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν στην νεοελληνική πραγματικότητα υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων, έχει πλέον έρθει ο καιρός να συναντηθούν, να συντονιστούν, καθώς και η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία να εκφραστεί. 



Για όλα αυτά σας καλούμε στις 11-12 του Φλεβάρη στις Σταγιάτες Πηλίου στο πολιτιστικό κέντρο (πρώην δημοτικό σχολείο). 


Έναρξη το Σάββατο στις 11.00, μια διανυκτέρευση το Σάββατο και λήξη την Κυριακή όταν τελειώσουν οι εργασίες. (Διαδώστε ελεύθερα) 


Η συνέλευση της Ραψάνης 

Τηλέφωνα επικοινωνίας και συντονισμού: 

Βασικό: Γιάννης Μπίλλας (6973845645), 

Αναπληρωματικό: Γιώργος Μελισσουργός (6970409496) 

Συντονισμός για τρόφιμα: Μαρία Τζαννέτου (6978683146) 

Κεντρικό email επικοινωνίας:​ apoanaptiksi.el@protonmail.com 

Σημειώσεις: 1. Το φαγητό, τα φρούτα και ότι άλλο θα είναι ρεφενέ​. Επομένως φέρτε ότι μπορείτε για να συμβάλλετε (καλό θα ήταν να γίνει ενημέρωση είτε στο email επικοινωνίας είτε τηλεφωνικά ώστε να έχουμε εικόνα). 2. Απαραίτητος υπνόσακος​ 🙂 3. Αν μπορείτε, απαντήστε έγκαιρα για το πόσοι και ποιοι θα έρθετε.

Συνάντηση για την Αποανάπτυξη

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν ευτυχισμένους χάρη στην απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας. Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας, βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε, ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων. Όλους τους ονομάζουμε φίλους και
υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη αυτών. Ίσως το φύλλο κάθε δέντρου να χαρακτηρίζει τους φίλους μας. Το πρώτο που ξεπροβάλλει είναι ο πατέρας και η μητέρα μας, μας δείχνουν τι είναι η ζωή. Στη συνέχεια έρχονται οι αδελφικοί φίλοι με τους οποίους μοιραζόμαστε το χώρο μας, για να ανθίσουν και αυτοί όπως κι εμείς.

Καταλήγουμε να αναγνωρίσουμε σε ολόκληρη την οικογένεια φύλλων αυτούς που σεβόμαστε και επιθυμούμε το καλό τους. Επιπλέον, η μοίρα μας φέρνει και άλλους φίλους, αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας. Πολλούς από αυτούς τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές, φίλους καρδιακούς. Είναι ειλικρινείς, είναι αληθινοί. Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά, ξέρουν τι μας κάνει ευτυχισμένους. Και, μερικές φορές, κάποια από αυτές τις αδερφές ψυχές αναφλέγεται μέσα στην καρδιά μας και τότε γίνεται ερωτικά εμπνευσμένος φίλος. Αυτός δίνει λάμψη στα μάτια μας, μουσική στα χείλη μας, φτερά στα πόδια μας, πεταλούδες στο στομάχι μας… 

Υπάρχουν επίσης οι περιστασιακοί φίλοι, αυτοί που γνωρίζουμε σε κάποιες διακοπές, ή για λίγες μέρες ή ώρες. Αυτοί συνήθως στολίζουν το πρόσωπό μας με πολλά χαμόγελα για όσο καιρό είμαστε κοντά τους. Μιλώντας για κοντά, δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τους μακρινούς μας φίλους, εκείνους που είναι στην άκρη των κλαδιών και όταν ο άνεμος φυσάει εμφανίζονται πάντα μεταξύ του ενός φύλλου και του άλλου. Περνάει ο καιρός, το καλοκαίρι φεύγει, πλησιάζει το φθινόπωρο και χάνουμε κάποια από τα φύλλα μας – μερικά γεννιούνται σε άλλο καλοκαίρι, και μερικά παραμένουν για πολλές εποχές.


Αλλά αυτό που μας κάνει πιο ευτυχισμένους είναι η συνειδητοποίηση ότι τα φύλλα που έπεσαν συνεχίζουν να είναι κοντά μας, να τρέφουν τις ρίζες μας με χαρά. Είναι αναμνήσεις εκπληκτικών στιγμών που διασχίσανε το μονοπάτι μας. Σας εύχομαι, φύλλα του δέντρου μου, ειρήνη, αγάπη, υγεία, τύχη και ευημερία. Σήμερα και πάντα …γιατί απλά κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι μοναδικό. Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα κομμάτι από εμάς. Θα υπάρξουν και εκείνοι που μας πήραν πολλά, αλλά δε θα υπάρξουν αυτοί που δεν μας άφησαν τίποτα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη της ζωής μας και η πιο προφανής απόδειξη ότι δύο ψυχές δε συναντιούνται τυχαία.

Το δέντρο των φίλων – Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Το δέντρο των φίλων- Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν ευτυχισμένους χάρη στην απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας. Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας, βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε, ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων. Όλους τους ονομάζουμε φίλους και
υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη αυτών. Ίσως το φύλλο κάθε δέντρου να χαρακτηρίζει τους φίλους μας. Το πρώτο που ξεπροβάλλει είναι ο πατέρας και η μητέρα μας, μας δείχνουν τι είναι η ζωή. Στη συνέχεια έρχονται οι αδελφικοί φίλοι με τους οποίους μοιραζόμαστε το χώρο μας, για να ανθίσουν και αυτοί όπως κι εμείς.

Καταλήγουμε να αναγνωρίσουμε σε ολόκληρη την οικογένεια φύλλων αυτούς που σεβόμαστε και επιθυμούμε το καλό τους. Επιπλέον, η μοίρα μας φέρνει και άλλους φίλους, αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας. Πολλούς από αυτούς τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές, φίλους καρδιακούς. Είναι ειλικρινείς, είναι αληθινοί. Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά, ξέρουν τι μας κάνει ευτυχισμένους. Και, μερικές φορές, κάποια από αυτές τις αδερφές ψυχές αναφλέγεται μέσα στην καρδιά μας και τότε γίνεται ερωτικά εμπνευσμένος φίλος. Αυτός δίνει λάμψη στα μάτια μας, μουσική στα χείλη μας, φτερά στα πόδια μας, πεταλούδες στο στομάχι μας… 

Υπάρχουν επίσης οι περιστασιακοί φίλοι, αυτοί που γνωρίζουμε σε κάποιες διακοπές, ή για λίγες μέρες ή ώρες. Αυτοί συνήθως στολίζουν το πρόσωπό μας με πολλά χαμόγελα για όσο καιρό είμαστε κοντά τους. Μιλώντας για κοντά, δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τους μακρινούς μας φίλους, εκείνους που είναι στην άκρη των κλαδιών και όταν ο άνεμος φυσάει εμφανίζονται πάντα μεταξύ του ενός φύλλου και του άλλου. Περνάει ο καιρός, το καλοκαίρι φεύγει, πλησιάζει το φθινόπωρο και χάνουμε κάποια από τα φύλλα μας – μερικά γεννιούνται σε άλλο καλοκαίρι, και μερικά παραμένουν για πολλές εποχές.


Αλλά αυτό που μας κάνει πιο ευτυχισμένους είναι η συνειδητοποίηση ότι τα φύλλα που έπεσαν συνεχίζουν να είναι κοντά μας, να τρέφουν τις ρίζες μας με χαρά. Είναι αναμνήσεις εκπληκτικών στιγμών που διασχίσανε το μονοπάτι μας. Σας εύχομαι, φύλλα του δέντρου μου, ειρήνη, αγάπη, υγεία, τύχη και ευημερία. Σήμερα και πάντα …γιατί απλά κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι μοναδικό. Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα κομμάτι από εμάς. Θα υπάρξουν και εκείνοι που μας πήραν πολλά, αλλά δε θα υπάρξουν αυτοί που δεν μας άφησαν τίποτα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη της ζωής μας και η πιο προφανής απόδειξη ότι δύο ψυχές δε συναντιούνται τυχαία.

Το δέντρο των φίλων – Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Το δέντρο των φίλων- Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν ευτυχισμένους χάρη στην απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας. Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας, βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε, ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων. Όλους τους ονομάζουμε φίλους και
υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη αυτών. Ίσως το φύλλο κάθε δέντρου να χαρακτηρίζει τους φίλους μας. Το πρώτο που ξεπροβάλλει είναι ο πατέρας και η μητέρα μας, μας δείχνουν τι είναι η ζωή. Στη συνέχεια έρχονται οι αδελφικοί φίλοι με τους οποίους μοιραζόμαστε το χώρο μας, για να ανθίσουν και αυτοί όπως κι εμείς.

Καταλήγουμε να αναγνωρίσουμε σε ολόκληρη την οικογένεια φύλλων αυτούς που σεβόμαστε και επιθυμούμε το καλό τους. Επιπλέον, η μοίρα μας φέρνει και άλλους φίλους, αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας. Πολλούς από αυτούς τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές, φίλους καρδιακούς. Είναι ειλικρινείς, είναι αληθινοί. Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά, ξέρουν τι μας κάνει ευτυχισμένους. Και, μερικές φορές, κάποια από αυτές τις αδερφές ψυχές αναφλέγεται μέσα στην καρδιά μας και τότε γίνεται ερωτικά εμπνευσμένος φίλος. Αυτός δίνει λάμψη στα μάτια μας, μουσική στα χείλη μας, φτερά στα πόδια μας, πεταλούδες στο στομάχι μας… 

Υπάρχουν επίσης οι περιστασιακοί φίλοι, αυτοί που γνωρίζουμε σε κάποιες διακοπές, ή για λίγες μέρες ή ώρες. Αυτοί συνήθως στολίζουν το πρόσωπό μας με πολλά χαμόγελα για όσο καιρό είμαστε κοντά τους. Μιλώντας για κοντά, δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τους μακρινούς μας φίλους, εκείνους που είναι στην άκρη των κλαδιών και όταν ο άνεμος φυσάει εμφανίζονται πάντα μεταξύ του ενός φύλλου και του άλλου. Περνάει ο καιρός, το καλοκαίρι φεύγει, πλησιάζει το φθινόπωρο και χάνουμε κάποια από τα φύλλα μας – μερικά γεννιούνται σε άλλο καλοκαίρι, και μερικά παραμένουν για πολλές εποχές.


Αλλά αυτό που μας κάνει πιο ευτυχισμένους είναι η συνειδητοποίηση ότι τα φύλλα που έπεσαν συνεχίζουν να είναι κοντά μας, να τρέφουν τις ρίζες μας με χαρά. Είναι αναμνήσεις εκπληκτικών στιγμών που διασχίσανε το μονοπάτι μας. Σας εύχομαι, φύλλα του δέντρου μου, ειρήνη, αγάπη, υγεία, τύχη και ευημερία. Σήμερα και πάντα …γιατί απλά κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι μοναδικό. Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα κομμάτι από εμάς. Θα υπάρξουν και εκείνοι που μας πήραν πολλά, αλλά δε θα υπάρξουν αυτοί που δεν μας άφησαν τίποτα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη της ζωής μας και η πιο προφανής απόδειξη ότι δύο ψυχές δε συναντιούνται τυχαία.

Το δέντρο των φίλων – Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Το δέντρο των φίλων- Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν ευτυχισμένους χάρη στην απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας. Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας, βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε, ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων. Όλους τους ονομάζουμε φίλους και
υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη αυτών. Ίσως το φύλλο κάθε δέντρου να χαρακτηρίζει τους φίλους μας. Το πρώτο που ξεπροβάλλει είναι ο πατέρας και η μητέρα μας, μας δείχνουν τι είναι η ζωή. Στη συνέχεια έρχονται οι αδελφικοί φίλοι με τους οποίους μοιραζόμαστε το χώρο μας, για να ανθίσουν και αυτοί όπως κι εμείς.

Καταλήγουμε να αναγνωρίσουμε σε ολόκληρη την οικογένεια φύλλων αυτούς που σεβόμαστε και επιθυμούμε το καλό τους. Επιπλέον, η μοίρα μας φέρνει και άλλους φίλους, αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας. Πολλούς από αυτούς τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές, φίλους καρδιακούς. Είναι ειλικρινείς, είναι αληθινοί. Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά, ξέρουν τι μας κάνει ευτυχισμένους. Και, μερικές φορές, κάποια από αυτές τις αδερφές ψυχές αναφλέγεται μέσα στην καρδιά μας και τότε γίνεται ερωτικά εμπνευσμένος φίλος. Αυτός δίνει λάμψη στα μάτια μας, μουσική στα χείλη μας, φτερά στα πόδια μας, πεταλούδες στο στομάχι μας… 

Υπάρχουν επίσης οι περιστασιακοί φίλοι, αυτοί που γνωρίζουμε σε κάποιες διακοπές, ή για λίγες μέρες ή ώρες. Αυτοί συνήθως στολίζουν το πρόσωπό μας με πολλά χαμόγελα για όσο καιρό είμαστε κοντά τους. Μιλώντας για κοντά, δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τους μακρινούς μας φίλους, εκείνους που είναι στην άκρη των κλαδιών και όταν ο άνεμος φυσάει εμφανίζονται πάντα μεταξύ του ενός φύλλου και του άλλου. Περνάει ο καιρός, το καλοκαίρι φεύγει, πλησιάζει το φθινόπωρο και χάνουμε κάποια από τα φύλλα μας – μερικά γεννιούνται σε άλλο καλοκαίρι, και μερικά παραμένουν για πολλές εποχές.


Αλλά αυτό που μας κάνει πιο ευτυχισμένους είναι η συνειδητοποίηση ότι τα φύλλα που έπεσαν συνεχίζουν να είναι κοντά μας, να τρέφουν τις ρίζες μας με χαρά. Είναι αναμνήσεις εκπληκτικών στιγμών που διασχίσανε το μονοπάτι μας. Σας εύχομαι, φύλλα του δέντρου μου, ειρήνη, αγάπη, υγεία, τύχη και ευημερία. Σήμερα και πάντα …γιατί απλά κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι μοναδικό. Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα κομμάτι από εμάς. Θα υπάρξουν και εκείνοι που μας πήραν πολλά, αλλά δε θα υπάρξουν αυτοί που δεν μας άφησαν τίποτα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη της ζωής μας και η πιο προφανής απόδειξη ότι δύο ψυχές δε συναντιούνται τυχαία.

Το δέντρο των φίλων – Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Το δέντρο των φίλων- Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν ευτυχισμένους χάρη στην απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας. Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας, βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε, ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων. Όλους τους ονομάζουμε φίλους και
υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη αυτών. Ίσως το φύλλο κάθε δέντρου να χαρακτηρίζει τους φίλους μας. Το πρώτο που ξεπροβάλλει είναι ο πατέρας και η μητέρα μας, μας δείχνουν τι είναι η ζωή. Στη συνέχεια έρχονται οι αδελφικοί φίλοι με τους οποίους μοιραζόμαστε το χώρο μας, για να ανθίσουν και αυτοί όπως κι εμείς.

Καταλήγουμε να αναγνωρίσουμε σε ολόκληρη την οικογένεια φύλλων αυτούς που σεβόμαστε και επιθυμούμε το καλό τους. Επιπλέον, η μοίρα μας φέρνει και άλλους φίλους, αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας. Πολλούς από αυτούς τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές, φίλους καρδιακούς. Είναι ειλικρινείς, είναι αληθινοί. Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά, ξέρουν τι μας κάνει ευτυχισμένους. Και, μερικές φορές, κάποια από αυτές τις αδερφές ψυχές αναφλέγεται μέσα στην καρδιά μας και τότε γίνεται ερωτικά εμπνευσμένος φίλος. Αυτός δίνει λάμψη στα μάτια μας, μουσική στα χείλη μας, φτερά στα πόδια μας, πεταλούδες στο στομάχι μας… 

Υπάρχουν επίσης οι περιστασιακοί φίλοι, αυτοί που γνωρίζουμε σε κάποιες διακοπές, ή για λίγες μέρες ή ώρες. Αυτοί συνήθως στολίζουν το πρόσωπό μας με πολλά χαμόγελα για όσο καιρό είμαστε κοντά τους. Μιλώντας για κοντά, δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τους μακρινούς μας φίλους, εκείνους που είναι στην άκρη των κλαδιών και όταν ο άνεμος φυσάει εμφανίζονται πάντα μεταξύ του ενός φύλλου και του άλλου. Περνάει ο καιρός, το καλοκαίρι φεύγει, πλησιάζει το φθινόπωρο και χάνουμε κάποια από τα φύλλα μας – μερικά γεννιούνται σε άλλο καλοκαίρι, και μερικά παραμένουν για πολλές εποχές.


Αλλά αυτό που μας κάνει πιο ευτυχισμένους είναι η συνειδητοποίηση ότι τα φύλλα που έπεσαν συνεχίζουν να είναι κοντά μας, να τρέφουν τις ρίζες μας με χαρά. Είναι αναμνήσεις εκπληκτικών στιγμών που διασχίσανε το μονοπάτι μας. Σας εύχομαι, φύλλα του δέντρου μου, ειρήνη, αγάπη, υγεία, τύχη και ευημερία. Σήμερα και πάντα …γιατί απλά κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι μοναδικό. Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα κομμάτι από εμάς. Θα υπάρξουν και εκείνοι που μας πήραν πολλά, αλλά δε θα υπάρξουν αυτοί που δεν μας άφησαν τίποτα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη της ζωής μας και η πιο προφανής απόδειξη ότι δύο ψυχές δε συναντιούνται τυχαία.

Το δέντρο των φίλων – Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Το δέντρο των φίλων- Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Όπως και κάθε υγιές κίνημα, έτσι και η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία (Κ.ΑΛ.Ο) πρέπει να διαθέτει δομές και εργαλεία που να προάγουν τις αρχές της και να διασφαλίζουν την αυτονομία της. Δυστυχώς, όσον αφορά τα τεχνολογικά εργαλεία που χρησιμοποιεί, παραμένει έως σήμερα – ίσως και ασυνείδητα – δέσμια των διαφόρων «κλειστών» τεχνολογιών που προμηθεύεται από τις «επιχειρήσεις της αγοράς». Για να κατανοήσουμε την σημασία που αυτό έχει, αρκεί να αναλογιστούμε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις κλειστές και ανοικτές τεχνολογίες. Αυτό που διαφοροποιεί τις μεν από τις δε είναι οι ελευθερίες που παρέχουν στους τελικούς χρήστες.

Μια τεχνολογία θεωρείται ανοικτή εφόσον δίνει στον χρήστη την πλήρη ελευθερία να την μελετήσει, να την χρησιμοποιήσει όπως θέλει, να την αναπαράγει και να την τροποποιήσει σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες. Αντιθέτως, κλειστές είναι οι τεχνολογίες που περιορίζουν αυτές τις ελευθερίες: αυτές, δηλαδή, που δεν επιτρέπουν στον χρήστη να τις μελετήσει, να τις αναπαράγει και να τις τροποποιήσει για να τις προσαρμόσει στις ανάγκες του. Σ’ αυτό ακριβώς έγκειται και το πλεονέκτημα των ανοικτών τεχνολογιών από την πλευρά του τελικού χρήστη: ενώ οι κλειστές τεχνολογίες περιορίζουν τις δυνατότητες του τι αυτός μπορεί να κάνει, οι ανοικτές τις «απελευθερώνουν», δίνοντας του την δυνατότητα, εφόσον το επιθυμεί, να τις μαστορέψει και να τις εξελίξει. Παραδόξως όμως, αν και οι ανοικτές τεχνολογίες χαίρουν της εκτίμησης της τεχνολογικής κοινότητας για τις ελευθερίες που αυτές προσφέρουν, τα τεχνολογικά προϊόντα που οι απανταχού της γης τεχνολογικές επιχειρήσεις κατασκευάζουν και εμπορεύονται είναι (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) κλειστά. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει διόλου για τεχνολογικούς λόγους: οι περισσότερες εξ αυτών προμηθεύουν τους πελάτες τους με κλειστά τεχνολογικά μηχανήματα και εργαλεία διότι απλά έτσι μπορούν εύκολα να τους «κλειδώσουν» σε μια σχέση εξάρτησης.

Καθώς είναι ευνόητο, αυτού του είδους η σχέση πελάτη-προμηθευτή είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για τους οργανισμούς ΚΑΛΟ, αφού συνεπάγεται την εξάρτηση τους από οικονομικούς φορείς με διαμετρικά αντίθετες αξίες και συμφέροντα. Για να το πούμε απλά, οι επιχειρήσεις ΚΑΛΟ είναι φοβερά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετεξελιχθούν σ’ένα όχημα μετάβασης σε μια πραγματικά κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία όταν οι ίδιες εξαρτώνται από τους παραπάνω οικονομικούς φορείς για τα εργαλεία που χρησιμοποιούν και καθημερινά χρειάζονται. Απεναντίας, οι ανοικτές τεχνολογίες μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν σημαντικά εφόδια για την τεχνολογική και επιχειρηματική τους αυτονομία. Όπως επισημαίνει ο βραζιλιάνος φιλόσοφος και ακτιβιστής Euclides Mance, οι οργανισμοί Κ.ΑΛ.Ο πρέπει να στραφούν σε εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού και ελεύθερου λογισμικού (όπως το λειτουργικό σύστημα για υπολογιστές Linux) προκειμένου να απαγκιστρωθούν από την σχέση εξάρτησης που έχουν άθελα τους αναπτύξει με τις εν λόγω τεχνολογικές εταιρείες.

Για να βρουν τα εργαλεία που αρμόζουν στις ανάγκες και τους σκοπούς τους, οι φορείς ΚΑΛΟ πρέπει να στραφούν προς την ίδια την «κοινότητα»: στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τόσο η ανάπτυξη όσο η «μεταφορά» της ανοικτής τεχνολογίας στο πεδίο τελικής χρήσης και εφαρμογής της γίνεται από συνεργατικά τεχνολογικά εγχειρήματα με κριτήριο την κάλυψη αναγκών και όχι τον πλουτισμό. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι αυτό της ΑΜΚΕ Sarantaporo.gr που από το 2013 έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί επιτυχώς μία σύγχρονη τηλεπικοινωνιακή υποδομή ασύρματης δικτύωσης στην περιοχή του Σαραντάπορου Ελασσόνας, μέσω της οποίας έχουν διασυνδεθεί και αποκτήσει πρόσβαση στο Ίντερνετ περισσότερα από είκοσι χωριά. Η συμβολή αυτών των συνεργατικών εγχειρημάτων – και αυτό είναι πολύ σημαντικό – δεν περιορίζεται σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, αλλά επεκτείνεται σε παντός τύπου εργαλεία και μηχανήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο συνεταιρισμός L’Atelier Paysan στην Γαλλία όπως και ο Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός της Καταλονίας, οι οποίοι αναπτύσσουν αγροτικά εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού με γνώμονα τις ανάγκες των μικρών παραγωγών του τόπου τους.

Παραδείγματα όπως τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η εγχώρια ΚΑΛΟ να επιφέρει θετικές αλλαγές. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, θα πρέπει να διαθέτει επαρκείς υποστηρικτικές δομές για να συνεπικουρήσει τη δράση της. Εκεί είναι που «χωλαίνει». Δομές ανάλογες των «θερμοκοιτίδων» για νεοφυείς επιχειρήσεις, των «επιταχυντών» και των «γραφείων διαμεσολάβησης» που λειτουργούν στα περισσότερα πανεπιστήμια της χώρας για την μεταφορά τεχνογνωσίας σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, δυστυχώς έως σήμερα δεν υπάρχουν για την ΚΑΛΟ. Εξαιρετικά θετικό, με επίκεντρο αυτό το πρόβλημα, είναι το πρόσφατο σχέδιο δράσηςτου Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την δημιουργία περισσοτέρων από εκατό συνεργατικά-οργανωμένων κέντρων στήριξης για την Κ.ΑΛ.Ο σ’ολόκληρη την χώρα έως το 2023. Aυτό είναι ακριβώς το είδος της ώθησης που η εγχώρια Κ.ΑΛ.Ο χρειάζεται για την ανάπτυξη της. Φυσικά, καθοριστική σημασία σ’αυτή την προσπάθεια θα διαδραματίσει η ικανότητα αυτών των κέντρων να υποστηρίξουν τεχνολογικά την Κ.ΑΛ.Ο: αυτές είναι οι δομές που μπορούν και πρέπει να κάνουν προσιτή και φιλική την ανοικτή τεχνολογία σε τοπικό επίπεδο, εφοδιάζοντας τις επιχειρήσεις Κ.ΑΛ.Ο του τόπου τους με τεχνολογικά εργαλεία που προάγουν τις αρχές της Κ.ΑΛ.Ο και διασφαλίζουν την αυτονομία της.

ΚΟΙΝΣΕΠ commonslab


ΚΑΛΟ και ανοικτές τεχνολογίες: Μια συνεργεια με τεράστια οφέλη

Όπως και κάθε υγιές κίνημα, έτσι και η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία (Κ.ΑΛ.Ο) πρέπει να διαθέτει δομές και εργαλεία που να προάγουν τις αρχές της και να διασφαλίζουν την αυτονομία της. Δυστυχώς, όσον αφορά τα τεχνολογικά εργαλεία που χρησιμοποιεί, παραμένει έως σήμερα – ίσως και ασυνείδητα – δέσμια των διαφόρων «κλειστών» τεχνολογιών που προμηθεύεται από τις «επιχειρήσεις της αγοράς». Για να κατανοήσουμε την σημασία που αυτό έχει, αρκεί να αναλογιστούμε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις κλειστές και ανοικτές τεχνολογίες. Αυτό που διαφοροποιεί τις μεν από τις δε είναι οι ελευθερίες που παρέχουν στους τελικούς χρήστες.

Μια τεχνολογία θεωρείται ανοικτή εφόσον δίνει στον χρήστη την πλήρη ελευθερία να την μελετήσει, να την χρησιμοποιήσει όπως θέλει, να την αναπαράγει και να την τροποποιήσει σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες. Αντιθέτως, κλειστές είναι οι τεχνολογίες που περιορίζουν αυτές τις ελευθερίες: αυτές, δηλαδή, που δεν επιτρέπουν στον χρήστη να τις μελετήσει, να τις αναπαράγει και να τις τροποποιήσει για να τις προσαρμόσει στις ανάγκες του. Σ’ αυτό ακριβώς έγκειται και το πλεονέκτημα των ανοικτών τεχνολογιών από την πλευρά του τελικού χρήστη: ενώ οι κλειστές τεχνολογίες περιορίζουν τις δυνατότητες του τι αυτός μπορεί να κάνει, οι ανοικτές τις «απελευθερώνουν», δίνοντας του την δυνατότητα, εφόσον το επιθυμεί, να τις μαστορέψει και να τις εξελίξει. Παραδόξως όμως, αν και οι ανοικτές τεχνολογίες χαίρουν της εκτίμησης της τεχνολογικής κοινότητας για τις ελευθερίες που αυτές προσφέρουν, τα τεχνολογικά προϊόντα που οι απανταχού της γης τεχνολογικές επιχειρήσεις κατασκευάζουν και εμπορεύονται είναι (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) κλειστά. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει διόλου για τεχνολογικούς λόγους: οι περισσότερες εξ αυτών προμηθεύουν τους πελάτες τους με κλειστά τεχνολογικά μηχανήματα και εργαλεία διότι απλά έτσι μπορούν εύκολα να τους «κλειδώσουν» σε μια σχέση εξάρτησης.

Καθώς είναι ευνόητο, αυτού του είδους η σχέση πελάτη-προμηθευτή είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για τους οργανισμούς ΚΑΛΟ, αφού συνεπάγεται την εξάρτηση τους από οικονομικούς φορείς με διαμετρικά αντίθετες αξίες και συμφέροντα. Για να το πούμε απλά, οι επιχειρήσεις ΚΑΛΟ είναι φοβερά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετεξελιχθούν σ’ένα όχημα μετάβασης σε μια πραγματικά κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία όταν οι ίδιες εξαρτώνται από τους παραπάνω οικονομικούς φορείς για τα εργαλεία που χρησιμοποιούν και καθημερινά χρειάζονται. Απεναντίας, οι ανοικτές τεχνολογίες μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν σημαντικά εφόδια για την τεχνολογική και επιχειρηματική τους αυτονομία. Όπως επισημαίνει ο βραζιλιάνος φιλόσοφος και ακτιβιστής Euclides Mance, οι οργανισμοί Κ.ΑΛ.Ο πρέπει να στραφούν σε εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού και ελεύθερου λογισμικού (όπως το λειτουργικό σύστημα για υπολογιστές Linux) προκειμένου να απαγκιστρωθούν από την σχέση εξάρτησης που έχουν άθελα τους αναπτύξει με τις εν λόγω τεχνολογικές εταιρείες.

Για να βρουν τα εργαλεία που αρμόζουν στις ανάγκες και τους σκοπούς τους, οι φορείς ΚΑΛΟ πρέπει να στραφούν προς την ίδια την «κοινότητα»: στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τόσο η ανάπτυξη όσο η «μεταφορά» της ανοικτής τεχνολογίας στο πεδίο τελικής χρήσης και εφαρμογής της γίνεται από συνεργατικά τεχνολογικά εγχειρήματα με κριτήριο την κάλυψη αναγκών και όχι τον πλουτισμό. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι αυτό της ΑΜΚΕ Sarantaporo.gr που από το 2013 έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί επιτυχώς μία σύγχρονη τηλεπικοινωνιακή υποδομή ασύρματης δικτύωσης στην περιοχή του Σαραντάπορου Ελασσόνας, μέσω της οποίας έχουν διασυνδεθεί και αποκτήσει πρόσβαση στο Ίντερνετ περισσότερα από είκοσι χωριά. Η συμβολή αυτών των συνεργατικών εγχειρημάτων – και αυτό είναι πολύ σημαντικό – δεν περιορίζεται σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, αλλά επεκτείνεται σε παντός τύπου εργαλεία και μηχανήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο συνεταιρισμός L’Atelier Paysan στην Γαλλία όπως και ο Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός της Καταλονίας, οι οποίοι αναπτύσσουν αγροτικά εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού με γνώμονα τις ανάγκες των μικρών παραγωγών του τόπου τους.

Παραδείγματα όπως τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η εγχώρια ΚΑΛΟ να επιφέρει θετικές αλλαγές. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, θα πρέπει να διαθέτει επαρκείς υποστηρικτικές δομές για να συνεπικουρήσει τη δράση της. Εκεί είναι που «χωλαίνει». Δομές ανάλογες των «θερμοκοιτίδων» για νεοφυείς επιχειρήσεις, των «επιταχυντών» και των «γραφείων διαμεσολάβησης» που λειτουργούν στα περισσότερα πανεπιστήμια της χώρας για την μεταφορά τεχνογνωσίας σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, δυστυχώς έως σήμερα δεν υπάρχουν για την ΚΑΛΟ. Εξαιρετικά θετικό, με επίκεντρο αυτό το πρόβλημα, είναι το πρόσφατο σχέδιο δράσηςτου Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την δημιουργία περισσοτέρων από εκατό συνεργατικά-οργανωμένων κέντρων στήριξης για την Κ.ΑΛ.Ο σ’ολόκληρη την χώρα έως το 2023. Aυτό είναι ακριβώς το είδος της ώθησης που η εγχώρια Κ.ΑΛ.Ο χρειάζεται για την ανάπτυξη της. Φυσικά, καθοριστική σημασία σ’αυτή την προσπάθεια θα διαδραματίσει η ικανότητα αυτών των κέντρων να υποστηρίξουν τεχνολογικά την Κ.ΑΛ.Ο: αυτές είναι οι δομές που μπορούν και πρέπει να κάνουν προσιτή και φιλική την ανοικτή τεχνολογία σε τοπικό επίπεδο, εφοδιάζοντας τις επιχειρήσεις Κ.ΑΛ.Ο του τόπου τους με τεχνολογικά εργαλεία που προάγουν τις αρχές της Κ.ΑΛ.Ο και διασφαλίζουν την αυτονομία της.

ΚΟΙΝΣΕΠ commonslab


ΚΑΛΟ και ανοικτές τεχνολογίες: Μια συνεργεια με τεράστια οφέλη

Όπως και κάθε υγιές κίνημα, έτσι και η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία (Κ.ΑΛ.Ο) πρέπει να διαθέτει δομές και εργαλεία που να προάγουν τις αρχές της και να διασφαλίζουν την αυτονομία της. Δυστυχώς, όσον αφορά τα τεχνολογικά εργαλεία που χρησιμοποιεί, παραμένει έως σήμερα – ίσως και ασυνείδητα – δέσμια των διαφόρων «κλειστών» τεχνολογιών που προμηθεύεται από τις «επιχειρήσεις της αγοράς». Για να κατανοήσουμε την σημασία που αυτό έχει, αρκεί να αναλογιστούμε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις κλειστές και ανοικτές τεχνολογίες. Αυτό που διαφοροποιεί τις μεν από τις δε είναι οι ελευθερίες που παρέχουν στους τελικούς χρήστες.

Μια τεχνολογία θεωρείται ανοικτή εφόσον δίνει στον χρήστη την πλήρη ελευθερία να την μελετήσει, να την χρησιμοποιήσει όπως θέλει, να την αναπαράγει και να την τροποποιήσει σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες. Αντιθέτως, κλειστές είναι οι τεχνολογίες που περιορίζουν αυτές τις ελευθερίες: αυτές, δηλαδή, που δεν επιτρέπουν στον χρήστη να τις μελετήσει, να τις αναπαράγει και να τις τροποποιήσει για να τις προσαρμόσει στις ανάγκες του. Σ’ αυτό ακριβώς έγκειται και το πλεονέκτημα των ανοικτών τεχνολογιών από την πλευρά του τελικού χρήστη: ενώ οι κλειστές τεχνολογίες περιορίζουν τις δυνατότητες του τι αυτός μπορεί να κάνει, οι ανοικτές τις «απελευθερώνουν», δίνοντας του την δυνατότητα, εφόσον το επιθυμεί, να τις μαστορέψει και να τις εξελίξει. Παραδόξως όμως, αν και οι ανοικτές τεχνολογίες χαίρουν της εκτίμησης της τεχνολογικής κοινότητας για τις ελευθερίες που αυτές προσφέρουν, τα τεχνολογικά προϊόντα που οι απανταχού της γης τεχνολογικές επιχειρήσεις κατασκευάζουν και εμπορεύονται είναι (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) κλειστά. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει διόλου για τεχνολογικούς λόγους: οι περισσότερες εξ αυτών προμηθεύουν τους πελάτες τους με κλειστά τεχνολογικά μηχανήματα και εργαλεία διότι απλά έτσι μπορούν εύκολα να τους «κλειδώσουν» σε μια σχέση εξάρτησης.

Καθώς είναι ευνόητο, αυτού του είδους η σχέση πελάτη-προμηθευτή είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για τους οργανισμούς ΚΑΛΟ, αφού συνεπάγεται την εξάρτηση τους από οικονομικούς φορείς με διαμετρικά αντίθετες αξίες και συμφέροντα. Για να το πούμε απλά, οι επιχειρήσεις ΚΑΛΟ είναι φοβερά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετεξελιχθούν σ’ένα όχημα μετάβασης σε μια πραγματικά κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία όταν οι ίδιες εξαρτώνται από τους παραπάνω οικονομικούς φορείς για τα εργαλεία που χρησιμοποιούν και καθημερινά χρειάζονται. Απεναντίας, οι ανοικτές τεχνολογίες μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν σημαντικά εφόδια για την τεχνολογική και επιχειρηματική τους αυτονομία. Όπως επισημαίνει ο βραζιλιάνος φιλόσοφος και ακτιβιστής Euclides Mance, οι οργανισμοί Κ.ΑΛ.Ο πρέπει να στραφούν σε εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού και ελεύθερου λογισμικού (όπως το λειτουργικό σύστημα για υπολογιστές Linux) προκειμένου να απαγκιστρωθούν από την σχέση εξάρτησης που έχουν άθελα τους αναπτύξει με τις εν λόγω τεχνολογικές εταιρείες.

Για να βρουν τα εργαλεία που αρμόζουν στις ανάγκες και τους σκοπούς τους, οι φορείς ΚΑΛΟ πρέπει να στραφούν προς την ίδια την «κοινότητα»: στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τόσο η ανάπτυξη όσο η «μεταφορά» της ανοικτής τεχνολογίας στο πεδίο τελικής χρήσης και εφαρμογής της γίνεται από συνεργατικά τεχνολογικά εγχειρήματα με κριτήριο την κάλυψη αναγκών και όχι τον πλουτισμό. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι αυτό της ΑΜΚΕ Sarantaporo.gr που από το 2013 έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί επιτυχώς μία σύγχρονη τηλεπικοινωνιακή υποδομή ασύρματης δικτύωσης στην περιοχή του Σαραντάπορου Ελασσόνας, μέσω της οποίας έχουν διασυνδεθεί και αποκτήσει πρόσβαση στο Ίντερνετ περισσότερα από είκοσι χωριά. Η συμβολή αυτών των συνεργατικών εγχειρημάτων – και αυτό είναι πολύ σημαντικό – δεν περιορίζεται σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, αλλά επεκτείνεται σε παντός τύπου εργαλεία και μηχανήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο συνεταιρισμός L’Atelier Paysan στην Γαλλία όπως και ο Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός της Καταλονίας, οι οποίοι αναπτύσσουν αγροτικά εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού με γνώμονα τις ανάγκες των μικρών παραγωγών του τόπου τους.

Παραδείγματα όπως τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η εγχώρια ΚΑΛΟ να επιφέρει θετικές αλλαγές. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, θα πρέπει να διαθέτει επαρκείς υποστηρικτικές δομές για να συνεπικουρήσει τη δράση της. Εκεί είναι που «χωλαίνει». Δομές ανάλογες των «θερμοκοιτίδων» για νεοφυείς επιχειρήσεις, των «επιταχυντών» και των «γραφείων διαμεσολάβησης» που λειτουργούν στα περισσότερα πανεπιστήμια της χώρας για την μεταφορά τεχνογνωσίας σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, δυστυχώς έως σήμερα δεν υπάρχουν για την ΚΑΛΟ. Εξαιρετικά θετικό, με επίκεντρο αυτό το πρόβλημα, είναι το πρόσφατο σχέδιο δράσηςτου Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την δημιουργία περισσοτέρων από εκατό συνεργατικά-οργανωμένων κέντρων στήριξης για την Κ.ΑΛ.Ο σ’ολόκληρη την χώρα έως το 2023. Aυτό είναι ακριβώς το είδος της ώθησης που η εγχώρια Κ.ΑΛ.Ο χρειάζεται για την ανάπτυξη της. Φυσικά, καθοριστική σημασία σ’αυτή την προσπάθεια θα διαδραματίσει η ικανότητα αυτών των κέντρων να υποστηρίξουν τεχνολογικά την Κ.ΑΛ.Ο: αυτές είναι οι δομές που μπορούν και πρέπει να κάνουν προσιτή και φιλική την ανοικτή τεχνολογία σε τοπικό επίπεδο, εφοδιάζοντας τις επιχειρήσεις Κ.ΑΛ.Ο του τόπου τους με τεχνολογικά εργαλεία που προάγουν τις αρχές της Κ.ΑΛ.Ο και διασφαλίζουν την αυτονομία της.

ΚΟΙΝΣΕΠ commonslab


ΚΑΛΟ και ανοικτές τεχνολογίες: Μια συνεργεια με τεράστια οφέλη

Όπως και κάθε υγιές κίνημα, έτσι και η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία (Κ.ΑΛ.Ο) πρέπει να διαθέτει δομές και εργαλεία που να προάγουν τις αρχές της και να διασφαλίζουν την αυτονομία της. Δυστυχώς, όσον αφορά τα τεχνολογικά εργαλεία που χρησιμοποιεί, παραμένει έως σήμερα – ίσως και ασυνείδητα – δέσμια των διαφόρων «κλειστών» τεχνολογιών που προμηθεύεται από τις «επιχειρήσεις της αγοράς». Για να κατανοήσουμε την σημασία που αυτό έχει, αρκεί να αναλογιστούμε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις κλειστές και ανοικτές τεχνολογίες. Αυτό που διαφοροποιεί τις μεν από τις δε είναι οι ελευθερίες που παρέχουν στους τελικούς χρήστες.

Μια τεχνολογία θεωρείται ανοικτή εφόσον δίνει στον χρήστη την πλήρη ελευθερία να την μελετήσει, να την χρησιμοποιήσει όπως θέλει, να την αναπαράγει και να την τροποποιήσει σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες. Αντιθέτως, κλειστές είναι οι τεχνολογίες που περιορίζουν αυτές τις ελευθερίες: αυτές, δηλαδή, που δεν επιτρέπουν στον χρήστη να τις μελετήσει, να τις αναπαράγει και να τις τροποποιήσει για να τις προσαρμόσει στις ανάγκες του. Σ’ αυτό ακριβώς έγκειται και το πλεονέκτημα των ανοικτών τεχνολογιών από την πλευρά του τελικού χρήστη: ενώ οι κλειστές τεχνολογίες περιορίζουν τις δυνατότητες του τι αυτός μπορεί να κάνει, οι ανοικτές τις «απελευθερώνουν», δίνοντας του την δυνατότητα, εφόσον το επιθυμεί, να τις μαστορέψει και να τις εξελίξει. Παραδόξως όμως, αν και οι ανοικτές τεχνολογίες χαίρουν της εκτίμησης της τεχνολογικής κοινότητας για τις ελευθερίες που αυτές προσφέρουν, τα τεχνολογικά προϊόντα που οι απανταχού της γης τεχνολογικές επιχειρήσεις κατασκευάζουν και εμπορεύονται είναι (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) κλειστά. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει διόλου για τεχνολογικούς λόγους: οι περισσότερες εξ αυτών προμηθεύουν τους πελάτες τους με κλειστά τεχνολογικά μηχανήματα και εργαλεία διότι απλά έτσι μπορούν εύκολα να τους «κλειδώσουν» σε μια σχέση εξάρτησης.

Καθώς είναι ευνόητο, αυτού του είδους η σχέση πελάτη-προμηθευτή είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για τους οργανισμούς ΚΑΛΟ, αφού συνεπάγεται την εξάρτηση τους από οικονομικούς φορείς με διαμετρικά αντίθετες αξίες και συμφέροντα. Για να το πούμε απλά, οι επιχειρήσεις ΚΑΛΟ είναι φοβερά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετεξελιχθούν σ’ένα όχημα μετάβασης σε μια πραγματικά κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία όταν οι ίδιες εξαρτώνται από τους παραπάνω οικονομικούς φορείς για τα εργαλεία που χρησιμοποιούν και καθημερινά χρειάζονται. Απεναντίας, οι ανοικτές τεχνολογίες μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν σημαντικά εφόδια για την τεχνολογική και επιχειρηματική τους αυτονομία. Όπως επισημαίνει ο βραζιλιάνος φιλόσοφος και ακτιβιστής Euclides Mance, οι οργανισμοί Κ.ΑΛ.Ο πρέπει να στραφούν σε εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού και ελεύθερου λογισμικού (όπως το λειτουργικό σύστημα για υπολογιστές Linux) προκειμένου να απαγκιστρωθούν από την σχέση εξάρτησης που έχουν άθελα τους αναπτύξει με τις εν λόγω τεχνολογικές εταιρείες.

Για να βρουν τα εργαλεία που αρμόζουν στις ανάγκες και τους σκοπούς τους, οι φορείς ΚΑΛΟ πρέπει να στραφούν προς την ίδια την «κοινότητα»: στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τόσο η ανάπτυξη όσο η «μεταφορά» της ανοικτής τεχνολογίας στο πεδίο τελικής χρήσης και εφαρμογής της γίνεται από συνεργατικά τεχνολογικά εγχειρήματα με κριτήριο την κάλυψη αναγκών και όχι τον πλουτισμό. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι αυτό της ΑΜΚΕ Sarantaporo.gr που από το 2013 έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί επιτυχώς μία σύγχρονη τηλεπικοινωνιακή υποδομή ασύρματης δικτύωσης στην περιοχή του Σαραντάπορου Ελασσόνας, μέσω της οποίας έχουν διασυνδεθεί και αποκτήσει πρόσβαση στο Ίντερνετ περισσότερα από είκοσι χωριά. Η συμβολή αυτών των συνεργατικών εγχειρημάτων – και αυτό είναι πολύ σημαντικό – δεν περιορίζεται σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, αλλά επεκτείνεται σε παντός τύπου εργαλεία και μηχανήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο συνεταιρισμός L’Atelier Paysan στην Γαλλία όπως και ο Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός της Καταλονίας, οι οποίοι αναπτύσσουν αγροτικά εργαλεία ανοικτού σχεδιασμού με γνώμονα τις ανάγκες των μικρών παραγωγών του τόπου τους.

Παραδείγματα όπως τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η εγχώρια ΚΑΛΟ να επιφέρει θετικές αλλαγές. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, θα πρέπει να διαθέτει επαρκείς υποστηρικτικές δομές για να συνεπικουρήσει τη δράση της. Εκεί είναι που «χωλαίνει». Δομές ανάλογες των «θερμοκοιτίδων» για νεοφυείς επιχειρήσεις, των «επιταχυντών» και των «γραφείων διαμεσολάβησης» που λειτουργούν στα περισσότερα πανεπιστήμια της χώρας για την μεταφορά τεχνογνωσίας σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, δυστυχώς έως σήμερα δεν υπάρχουν για την ΚΑΛΟ. Εξαιρετικά θετικό, με επίκεντρο αυτό το πρόβλημα, είναι το πρόσφατο σχέδιο δράσηςτου Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την δημιουργία περισσοτέρων από εκατό συνεργατικά-οργανωμένων κέντρων στήριξης για την Κ.ΑΛ.Ο σ’ολόκληρη την χώρα έως το 2023. Aυτό είναι ακριβώς το είδος της ώθησης που η εγχώρια Κ.ΑΛ.Ο χρειάζεται για την ανάπτυξη της. Φυσικά, καθοριστική σημασία σ’αυτή την προσπάθεια θα διαδραματίσει η ικανότητα αυτών των κέντρων να υποστηρίξουν τεχνολογικά την Κ.ΑΛ.Ο: αυτές είναι οι δομές που μπορούν και πρέπει να κάνουν προσιτή και φιλική την ανοικτή τεχνολογία σε τοπικό επίπεδο, εφοδιάζοντας τις επιχειρήσεις Κ.ΑΛ.Ο του τόπου τους με τεχνολογικά εργαλεία που προάγουν τις αρχές της Κ.ΑΛ.Ο και διασφαλίζουν την αυτονομία της.

ΚΟΙΝΣΕΠ commonslab


ΚΑΛΟ και ανοικτές τεχνολογίες: Μια συνεργεια με τεράστια οφέλη