12 December, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 14)

«O πιο ασφαλής τρόπος για να προστατευτεί μια Κυβέρνηση είναι να αποσπάται η προσοχή της μάζας από επικίνδυνες πολιτικές ιδέες και έντεχνα να κατευθύνεται μόνο προς την κατανάλωση.»

Ο Μπερνέζ, δίδαξε πρώτος πως η σύνδεση των προϊόντων μαζικής παράγωγης με ασυνείδητες επιθυμίες, πείθει τον κόσμο να αγοράζει πράγματα που δεν χρειάζεται. Πρόεκυψε έτσι μια νέα πολιτική ιδέα για τον έλεγχο της μάζας η όποια υποστήριζε ότι όταν ικανοποιούνται οι ασυνείδητες επιθυμίες του κόσμου, τότε αυτός γίνεται «ευτυχισμένος» και πειθήνιος. Τότε ακριβώς ξεκίνησε η εποχή του καταναλωτισμού η
όποια κυριαρχεί έως σήμερα στον δυτικό κυρίως κόσμο, επηρεάζοντας σταθερά τους φόβους και τις επιθυμίες.

Καθώς η κοινωνία απέρριπτε την προπαγάνδα μετά τον πόλεμο, ο Μπερνέζ επινόησε ένα πιο ελκυστικό όνομα για την κοινωνική εκδοχή της: «Δημοσιές Σχέσεις». Άρχισε να μελετά επισταμένα τα έργα του θείου του(Φρόυντ) και σύντομα ανακάλυψε ότι δεν χειραγωγεί η πληροφορία τα πλήθη, άποψη που επικρατούσε έως τότε, αλλά το ασυνείδητο. Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το μυαλό της λαϊκής κυρίως τάξης και να μελετά τα συναισθήματα της. Έδειξε το μεγάλο του ταλέντο στη χειραγώγηση των ασυνείδητων επιθυμιών όταν εταιρίες τσιγάρων του ζήτησαν να διερευνήσει τρόπους να αυξήσουν την πελατεία τους και να πείσει και τις γυναίκες να καπνίσουν, θέαμα που έως τότε θεωρούνταν ταμπού, πράγμα που έκανε.

Έπρεπε να δημιουργηθεί μια νέα νοοτροπία: οι επιθυμίες όφειλαν να ξεπερνούν τις ανάγκες, σημασία είχε να αγοράζει η μάζα προϊόντα που δεν χρειάζεται αλλά που επιθυμεί. Ο Μπερνέζ, ανέπτυξε διαφορές τεχνικές ώθησης προς τη μαζική κατανάλωση τη δεκαετία του 1920 οι οποίες εφαρμόζονται έως σήμερα. Συνέδεσε τα προϊόντα με αστέρες του κινηματογράφου, έπεισε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να προωθήσουν τα αυτοκίνητα τους ως σύμβολα αρρενωπότητας, ξεκίνησε το «product placement» στις ταινίες.

Το κύμα καταναλωτισμού που ακολούθησε οδήγησε με τη σειρά του στην έκρηξη του χρηματιστήριου καθώς και άδω ενέπλεκα ο Μπερνάρ: δημιούργησε και στήριξε την αντίληψη ότι και η εργατική τάξη μπορούσε να αγοράσει μετοχές δανειζόμενη από τις τράπεζες τις οποίες ο ίδιος εκπροσωπούσε.

Οι άνθρωποι ήθελαν πια να αποκτήσουν η έστω να κατασκευάσουν η να δανειστούν έναν εαυτό, ανεξάρτητο και διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους κι αυτή ακριβώς την εικόνα άρχισε να τους πουλάρι η διαφήμιση. Η παλιότερη ιδέα περί της άξιας του ατόμου, που είχε εισήχθη με τον Διαφωτισμό, συμπληρώθηκε με τη νέα ιδέα πως το άτομο είναι οι επιθυμίες του, και πήρε την αξία θρησκείας στις σύγχρονες κοινωνίες. Χάρη στις μελετημένες εκστρατείες του Μπερνέζ, οι τεχνικές της διαφήμισης έγιναν το μαγικό ραβδί που μας κρατεί μόνιμος σε μια μαζική και μαγική αυταρέσκεια.


Η κόρη του Μπερνεζ, Αν Μπερνεζ αναφέρει σχετικά: «Ο πατέρας μου χειραγώγησε τον κόσμο κάνοντας τον να πιστεύει ότι δεν θα είχε πραγματική δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό και ελεύθερη αγορά…

Υπαινίσσονταν ότι δημοκρατία και καπιταλισμός ήταν ενωμένα. Είναι όμως μια μορφή δημοκρατίας που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως παθητικούς καταναλωτές κι όχι ως ενεργούς πολίτες». Και συμπληρώνει: «Δεν προστάζει πλέον ο λαός αλλά οι επιθυμίες του. Ο λαός δε συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων κι έτσι η δημοκρατία περιορίζεται από την ενεργό συμμέτοχη στην παθητική κατανάλωση που κατευθύνεται από ένστικτα και ασυνείδητες επιθυμίες. Κι όποιος έχει πρόσβαση σε αυτές τις επιθυμίες, θα κάνει το λαό ότι θέλει».

Ο δρόμος είχε πια ανοίξει και μια νέα σελίδα είχε γυρίσει για όλους. Το ίδιο μοντέλο άρχισε να εφαρμόζεται σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, μια νέα επιστήμη γεννήθηκε και ανδρώθηκε, ώσπου έμαθε όλους τους τρόπους να μας «πουλάρι» με άνεση οτιδήποτε, από τσιγάρα και αυτοκίνητα μέχρι τη δημόσια εικόνα προέδρων, ακόμη και τις ίδιες μας τις απόψεις η την επιθυμία μας για πόλεμο η ειρήνη. Έκτοτε η νέα μέθοδος εξακολουθεί να διαμορφώνει καθημερινά τεχνητές «ανάγκες», να καθορίζει τα ρούχα που φοράμε, την τροφή που προτιμάμε, τα κόμματα που ψηφίζουμε, ακόμη και τις ερωτικές μας προτιμήσεις και πολλές απ’ τις βαθύτερες πεποιθήσεις που νομίζουμε αφελώς για ολότελα δίκες μας…

“…Εκείνοι που χειρίζονται αυτόν τον απαρατήρητο μηχανισμό της κοινωνίας αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά…»



Άγια κατανάλωση

«O πιο ασφαλής τρόπος για να προστατευτεί μια Κυβέρνηση είναι να αποσπάται η προσοχή της μάζας από επικίνδυνες πολιτικές ιδέες και έντεχνα να κατευθύνεται μόνο προς την κατανάλωση.»

Ο Μπερνέζ, δίδαξε πρώτος πως η σύνδεση των προϊόντων μαζικής παράγωγης με ασυνείδητες επιθυμίες, πείθει τον κόσμο να αγοράζει πράγματα που δεν χρειάζεται. Πρόεκυψε έτσι μια νέα πολιτική ιδέα για τον έλεγχο της μάζας η όποια υποστήριζε ότι όταν ικανοποιούνται οι ασυνείδητες επιθυμίες του κόσμου, τότε αυτός γίνεται «ευτυχισμένος» και πειθήνιος. Τότε ακριβώς ξεκίνησε η εποχή του καταναλωτισμού η
όποια κυριαρχεί έως σήμερα στον δυτικό κυρίως κόσμο, επηρεάζοντας σταθερά τους φόβους και τις επιθυμίες.

Καθώς η κοινωνία απέρριπτε την προπαγάνδα μετά τον πόλεμο, ο Μπερνέζ επινόησε ένα πιο ελκυστικό όνομα για την κοινωνική εκδοχή της: «Δημοσιές Σχέσεις». Άρχισε να μελετά επισταμένα τα έργα του θείου του(Φρόυντ) και σύντομα ανακάλυψε ότι δεν χειραγωγεί η πληροφορία τα πλήθη, άποψη που επικρατούσε έως τότε, αλλά το ασυνείδητο. Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το μυαλό της λαϊκής κυρίως τάξης και να μελετά τα συναισθήματα της. Έδειξε το μεγάλο του ταλέντο στη χειραγώγηση των ασυνείδητων επιθυμιών όταν εταιρίες τσιγάρων του ζήτησαν να διερευνήσει τρόπους να αυξήσουν την πελατεία τους και να πείσει και τις γυναίκες να καπνίσουν, θέαμα που έως τότε θεωρούνταν ταμπού, πράγμα που έκανε.

Έπρεπε να δημιουργηθεί μια νέα νοοτροπία: οι επιθυμίες όφειλαν να ξεπερνούν τις ανάγκες, σημασία είχε να αγοράζει η μάζα προϊόντα που δεν χρειάζεται αλλά που επιθυμεί. Ο Μπερνέζ, ανέπτυξε διαφορές τεχνικές ώθησης προς τη μαζική κατανάλωση τη δεκαετία του 1920 οι οποίες εφαρμόζονται έως σήμερα. Συνέδεσε τα προϊόντα με αστέρες του κινηματογράφου, έπεισε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να προωθήσουν τα αυτοκίνητα τους ως σύμβολα αρρενωπότητας, ξεκίνησε το «product placement» στις ταινίες.

Το κύμα καταναλωτισμού που ακολούθησε οδήγησε με τη σειρά του στην έκρηξη του χρηματιστήριου καθώς και άδω ενέπλεκα ο Μπερνάρ: δημιούργησε και στήριξε την αντίληψη ότι και η εργατική τάξη μπορούσε να αγοράσει μετοχές δανειζόμενη από τις τράπεζες τις οποίες ο ίδιος εκπροσωπούσε.

Οι άνθρωποι ήθελαν πια να αποκτήσουν η έστω να κατασκευάσουν η να δανειστούν έναν εαυτό, ανεξάρτητο και διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους κι αυτή ακριβώς την εικόνα άρχισε να τους πουλάρι η διαφήμιση. Η παλιότερη ιδέα περί της άξιας του ατόμου, που είχε εισήχθη με τον Διαφωτισμό, συμπληρώθηκε με τη νέα ιδέα πως το άτομο είναι οι επιθυμίες του, και πήρε την αξία θρησκείας στις σύγχρονες κοινωνίες. Χάρη στις μελετημένες εκστρατείες του Μπερνέζ, οι τεχνικές της διαφήμισης έγιναν το μαγικό ραβδί που μας κρατεί μόνιμος σε μια μαζική και μαγική αυταρέσκεια.


Η κόρη του Μπερνεζ, Αν Μπερνεζ αναφέρει σχετικά: «Ο πατέρας μου χειραγώγησε τον κόσμο κάνοντας τον να πιστεύει ότι δεν θα είχε πραγματική δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό και ελεύθερη αγορά…

Υπαινίσσονταν ότι δημοκρατία και καπιταλισμός ήταν ενωμένα. Είναι όμως μια μορφή δημοκρατίας που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως παθητικούς καταναλωτές κι όχι ως ενεργούς πολίτες». Και συμπληρώνει: «Δεν προστάζει πλέον ο λαός αλλά οι επιθυμίες του. Ο λαός δε συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων κι έτσι η δημοκρατία περιορίζεται από την ενεργό συμμέτοχη στην παθητική κατανάλωση που κατευθύνεται από ένστικτα και ασυνείδητες επιθυμίες. Κι όποιος έχει πρόσβαση σε αυτές τις επιθυμίες, θα κάνει το λαό ότι θέλει».

Ο δρόμος είχε πια ανοίξει και μια νέα σελίδα είχε γυρίσει για όλους. Το ίδιο μοντέλο άρχισε να εφαρμόζεται σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, μια νέα επιστήμη γεννήθηκε και ανδρώθηκε, ώσπου έμαθε όλους τους τρόπους να μας «πουλάρι» με άνεση οτιδήποτε, από τσιγάρα και αυτοκίνητα μέχρι τη δημόσια εικόνα προέδρων, ακόμη και τις ίδιες μας τις απόψεις η την επιθυμία μας για πόλεμο η ειρήνη. Έκτοτε η νέα μέθοδος εξακολουθεί να διαμορφώνει καθημερινά τεχνητές «ανάγκες», να καθορίζει τα ρούχα που φοράμε, την τροφή που προτιμάμε, τα κόμματα που ψηφίζουμε, ακόμη και τις ερωτικές μας προτιμήσεις και πολλές απ’ τις βαθύτερες πεποιθήσεις που νομίζουμε αφελώς για ολότελα δίκες μας…

“…Εκείνοι που χειρίζονται αυτόν τον απαρατήρητο μηχανισμό της κοινωνίας αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά…»



Άγια κατανάλωση

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

Αν τυχόν είχατε κάποια ανησυχία, όσο βλέπατε «survivor», για την εξέλιξη της ψηφοφορίας, η καλή μας κυβέρνηση ήρθε να σας καθησυχάσει.
Ακόμη και κατά την περίπτωση να «απουσιάζουν» οι ψήφοι των χρυσαυγιτών, οπότε θα αρκούσε πλειοψηφία μικρότερη των 150 επί των παρόντων, ούτε ένας από τους γενναίους βουλευτές των κυβερνητικών παρατάξεων δεν λιγοψύχησε, όπως ακριβώς περιμέναμε.
Για την επόμενη 4ετία, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις ομολογουμένως, δεν θα μας λείψουν νέα μέτρα και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ.
Πιθανό είναι, να μη μας λείψουν κι αντίμετρα.


Πως να την αντέξεις πια τόση ευτυχία;

Έχουμε μια ολόκληρη τετραετία για να ετοιμάσουμε βαλίτσες, επικήδειους, αποποιήσεις ακινήτων κλπ, με την άνεσή μας.

Στο νέο «survivor» οι ομάδες που θα συμμετέχουμε θα είμαστε:
δύσπιστοι vs αφελείς.


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

«Ίσως αν ήταν διαρκείας… Και πάλι δεν είμαι σίγουρη». Συνέντευξη στο Σύλλογο Φίλων Θάτσερ.
Με το βλέμμα στραμμένο στην γενική απεργία που έχουν εξαγγείλει συνδικάτα και κόμματα από όλη την Ελλάδα, ο σύλλογός μας αποφάσισε να δώσει βήμα και να πάρει συνέντευξη από μία νεαρή φοιτήτρια που παράλληλα δουλεύει για να καταφέρει να τελειώσει τις σπουδές της.
Πώς αντιμετωπίζει λοιπόν η νεολαία της Ελλάδας, αυτό το απαρχαιωμένο έθιμο, που μόνο στην Ελλάδα διατηρείται πλέον ζωντανό;

Πώς αντιμετωπίζεις την απεργία και ποια η γνώμη σου για τις απεργίες γενικότερα;

Εντάξει, να σου πω την αλήθεια, το βρίσκω λίγο μπανάλ. Στην εποχή της τεχνολογίας και του ίντερνετ, είναι λίγο pathetic να περνάς την ώρα σου κάτω από τον καυτό ήλιο της Αθήνας, περπατώντας πέρα δώθε την Πανεπιστημίου. Η Αθήνα είναι μια πολύ ωραία πόλη, για πιο lounge καταστάσεις, αλλά για απεργία δεν προσφέρεται.

Σε ενοχλούν οι απεργίες γενικότερα;

Ω ναι. Ας πούμε αύριο ίσως να μην έχει μετρό. Δεν είμαι σίγουρη μπορεί και να έχει. Ίσως αύριο να μπορούσα να αφήσω τρία διαφορετικά βιογραφικά, ξέρεις πριν πάω στη δουλειά, αλλά μάλλον δε θα τα καταφέρω. Καταλαβαίνω ότι μερικοί από αυτούς που θα απεργήσουν αύριο και δε θα πάνε στις δουλειές τους ρισκάροντας τους μισθούς τους και τις θέσεις εργασίας τους, ίσως δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να διαλέγουμε τον εύκολο δρόμο.

Πολλοί λένε ότι η απεργία είναι ένας τρόπος για να διαμαρτυρηθούν για κάποια πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Τι γνώμη έχεις γι’ αυτό;

Να είδες; Αυτό σου έλεγα για την τεχνολογία. Όταν έχεις twitter ή facebook ακάουντ και έχει και ο πρωθυπουργός ή ο υπουργός ενάντια στον οποίο θες να διαμαρτυρηθείς είναι ανούσιο να κάνεις απεργίες. Μπορείς να του μιλήσεις απευθείας και να του πεις τα προβλήματά σου. Μπορείς να του κάνεις fav ή like, να του στείλεις στενοχωρημένα emoticon ή ακόμα να τον μπλοκάρεις. Εγώ πάντα σπάζομαι λίγο, όταν κάποιος με μπλοκάρει. Φαντάσου αν όλοι μαζί οι Έλληνες μπλοκάρουμε τον Τσίπρα στο twitter. Πιθανότατα θα πάμε σε εκλογές την άλλη μέρα.

Πέρα από τις 24ωρες και 48ωρες απεργίες… Τι γνώμη έχεις για μια ενδεχόμενη απεργία διαρκείας;

Δεν ξέρω. Αλλά εντάξει, αυτό ακούγεται πιο κουλ. Έχω δει και memes στο fb που την προτείνουν κάθε φορά. Βέβαια πάλι μια αναστάτωση σκέτη θα είναι, αλλά δε βαριέσαι.

Θα συμμετείχες ποτέ σε απεργία; Έστω και διαρκείας;

Ίσως. Κοίτα, εγώ συνήθως 9 με 6 δουλεύω. Θα μπορούσα ίσως να περάσω απογευματάκι αν ήταν ακόμα μαζεμένοι κάπου.

Όχι, εννοώ αν θα πήγαινες στη δουλειά σου, μέρα απεργίας;

Γιατί να μην πάω;

Για να απεργήσεις.

Τι σχέση έχει το αν θα πάω στη δουλειά μου, με το αν θα απεργήσω;

Όταν απεργείς, δεν πας στη δουλειά σου.

Αν δεν πάω όμως στη δουλειά μου, θα με απολύσουν.

Ε δε γίνεται όμως να απεργήσεις αν πας στη δουλειά σου.

Lol. Ούτε να σπουδάσω θα μπορώ όμως αν δεν πάω. Νιώθεις καθόλου;

Άρα δε θα συμμετείχες σε απεργία.

Σου λέω, ίσως να περνούσα κάποιο απογευματάκι. Προς τι το repeat;

Εντάξει, η συνέντευξη τελείωσε λίγο απότομα, αλλά το bottomline είναι πως η νεολαία δείχνει έντονα τα σημάδια της ανοσίας στα κατάλοιπα του παρελθόντος που δείχνουν να μας απειλούν ξανά. Προσωπικά επιλέγω να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο και ίσως έτσι πρέπει να αρχίσουμε να το βλέπουμε όλοι μας.

Η συνέντευξη είναι προϊόν φαντασίας και αναρωτιόμαστε πλέον αν έχει νόημα να το γράφουμε, αφού αντίστοιχες φανταστικές συνεντεύξεις παρουσιάζονται ως αληθινές από μεγάλα ΜΜΕ.


" Να κάνω απεργία; Γιατί; Αφού έχω twitter. " αναρωτιέται εργαζόμενη φοιτήτρια

Σε μια εποχή που η προεδρία Trump υπόσχεται να κάνει την Αμερική μεγάλη ξανά επαναφέροντας θέσεις εργασίας παλαιάς σχολής στον κατασκευαστικό τομέα, οι ερευνητές της ΤΝ δεν τον παίρνουν και πολύ στα σοβαρά. Ξέρουν ότι αυτές οι θέσεις εργασίας δε θα επιστρέψουν ποτέ, κυρίως χάρη στην έρευνά τους, η οποία θα εξαλείψει τόσα πολλά άλλα είδη θέσεων εργασίας στα επόμενα χρόνια. Στο Asilomar, μελέτησαν την πραγματική οικονομία των ΗΠΑ, τους πραγματικούς λόγους υποδαύλισης της μεσαίας τάξης. Το πρόβλημα δεν είναι η μετανάστευση – κάθε άλλο. Το πρόβλημα δεν είναι οι μετεγκαταστάσεις ή οι φόροι ή η νομοθεσία. Το πρόβλημα είναι η τεχνολογία.

Οργή ενάντια στις μηχανές

Στις ΗΠΑ, ο αριθμός των θέσεων εργασίας στον κλάδο των κατασκευών κορυφώθηκε το 1979 και από τότε μειώθηκε σταθερά. Την ίδια στιγμή, η βιομηχανοποίηση έχει αυξηθεί σταθερά, με τις ΗΠΑ σήμερα να παράγουν περισσότερα αγαθά από οποιαδήποτε άλλη χώρα, με εξαίρεση την Κίνα. Τα μηχανήματα δεν παίρνουν απλώς τη θέση του ανθρώπου στη γραμμή συναρμολόγησης. Κάνουν καλύτερη δουλειά. Και όλα αυτά πριν το επερχόμενο κύμα της ΤΝ διευρυνθεί σε τόσο πολλούς άλλους τομείς της οικονομίας. «Ανησυχώ λιγότερο με τα σενάρια τύπου Εξολοθρευτής», δήλωσε ο οικονομολόγος Andrew McAfee του MIT την πρώτη μέρα εργασιών στο Asilomar. «Αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, οι άνθρωποι θα ξεσηκωθούν πολύ πριν το κάνουν οι μηχανές.»

Ο McAfee επεσήμανε πρόσφατα συλλεγμένα δεδομένα που δείχνουν μια απότομη πτώση στη δημιουργία θέσεων εργασίας για τη μεσαία τάξη από το 1980 και μετά. Τώρα, οι περισσότερες νέες θέσεις εργασίας βρίσκονται είτε στο πολύ χαμηλό άκρο της κλίμακας αμοιβών είτε στο πολύ υψηλό. Υποστήριξε επίσης ότι οι τάσεις αυτές είναι αναστρέψιμες, ότι η βελτίωση της εκπαίδευσης και η μεγαλύτερη έμφαση στην επιχειρηματικότητα και την έρευνα μπορεί να βοηθήσουν στην τροφοδότηση νέων κινητήριων δυνάμεων ανάπτυξης, ότι οι οικονομίες έχουν ξεπεράσει την άνοδο των νέων τεχνολογιών και στο παρελθόν. Αλλά μετά την ομιλία του, στους διαδρόμους του Asilomar, ήταν τόσοι πολλοί οι ερευνητές που τον προειδοποίησαν ότι η επερχόμενη επανάσταση στην ΤΝ θα εξαλείψει πολύ περισσότερες θέσεις εργασίας και πολύ πιο γρήγορα από ό,τι ανέμενε.

Πράγματι, η αύξηση των αυτοκινήτων και των φορτηγών χωρίς οδηγό είναι μόνο η αρχή. Νέες τεχνικές ΤΝ είναι έτοιμες να επανεφεύρουν τα πάντα από την παραγωγή μέχρι την υγειονομική περίθαλψη και τη Wall Street. Με άλλα λόγια, δεν είναι μόνο οι θέσεις εργασίας των χαρτογιακάδων που η ΤΝ θέτει σε κίνδυνο. «Πολλοί από τους κορυφαίους στον τομέα αυτό ήρθαν και μου είπαν: “Νομίζω ότι το υποτιμάς όλο αυτό. Νομίζω ότι υποτιμάς τον ρυθμό της αλλαγής”», μας είπε ο McAfee.

Αυτή η απειλή κάνει πολλούς στοχαστές να αρέσκονται στην ιδέα ενός καθολικού βασικού εισοδήματος, ενός εγγυημένου μισθού διαβίωσης που καταβάλλεται από την κυβέρνηση σε όσους μείνουν έξω από το εργατικό δυναμικό. Αλλά ο McAfee πιστεύει ότι αυτό θα κάνει το πρόβλημα χειρότερο, διότι θα εξαλείψει το κίνητρο για την επιχειρηματικότητα και για όποια άλλη δραστηριότητα θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας καθώς οι παλιές θα μαραζώνουν. Άλλοι αμφισβητούν τις ψυχολογικές επιπτώσεις της ιδέας. «Ένα καθολικό βασικό εισόδημα δε δίνει στους ανθρώπους αξιοπρέπεια ή δεν τους προστατεύει από την πλήξη και τη φαυλότητα», λέει ο Etzioni.

Επίσης, στο μυαλό των ερευνητών βρισκόταν η ρύθμιση της ίδιας της ΤΝ. Κάποιοι φοβούνται ότι μετά τη συμπίεση της μετανάστευσης, η οποία θα βάλει φρένο στο είδος της επιχειρηματικότητας το οποίο ζητά ο McAfee, ο Λευκός Οίκος θα κινηθεί προς τη συγκράτηση της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης. Αυτό θα αποτελούσε άσχημα νέα για τους ερευνητές της ΤΝ, αλλά και για την οικονομία. Αν ο μετασχηματισμός της ΤΝ επιβραδυνθεί στις ΗΠΑ, πολλοί υποπτεύονται πως θα επιταχυνθεί σε άλλα μέρη του κόσμου, βάζοντας τις αμερικανικές θέσεις εργασίας σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο λόγω του παγκόσμιου ανταγωνισμού.


Διαβάστε ολόκληρο το πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο MediaLibre

Η απειλή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ),το τέλος της μεσαίας τάξης

Μετά την ανακοίνωση της δημάρχου της Βαρκελώνης – της 42χρονης ακτιβίστριας Άντα Κολάου – ότι θα κυκλοφορήσει Τοπικό Εναλλακτικό Νόμισμα παράλληλα με το ευρώ, για την ανάπτυξη του τοπικού εναλλακτικού εμπορίου και της κοινωνικής οικονομίας, την σκυτάλη πήρε η φοβερή γιαγιά των αγανακτισμένων της πλατείας Μανουέλα Καρμένα που έγινε δήμαρχος Μαδρίτης.
Η «πασιονάρια των αγανακτισμένων», αφού εξυγίανε τα οικονομικά του δήμου, μείωσε εντυπωσιακά το χρέος που κληρονόμησε από τη δεξιά, ακύρωσε πάνω από 2.000 διαταγές εξώσεων και γλίτωσε 70 οικογένειες που ζουν σε εργατικές κατοικίες σε βάρος των οποίων υπήρχαν διαταγές έξωσης, προχωρά στην οικονομική, νομική και θεσμική υποστήριξη της Αλληλέγγυας, Κοινωνικής και Συνεργατικής Οικονομίας, με βάση τις Ηθικές Τράπεζες, τα πανεπιστήμια και τις συλλογικότητες των γειτονιών, έξι χρόνια μετά το Κίνημα των Αγανακτισμένων 15Μ, υιοθετώντας στην πράξη τις προτάσεις του «για μια άλλη οικονομία».

Η δημοτική αρχή της Μαδρίτης θεσμοθέτησε το Συμβούλιο Αλληλέγγυας Κοινωνικής και Συνεργατικής Οικονομίας στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι της περιφερειακής κυβέρνησης της Μαδρίτης, των Πανεπιστημίων Κομπλουτένσε και Κάρλος Γ’, της περιφερειακής ομοσπονδίας συλλογικοτήτων από τις γειτονιές της Ισπανικής πρωτεύουσας, του Ευρωπαϊκού Δικτύου Αγώνα ενάντια στην Φτώχεια και τον Κοινωνικό Αποκλεισμό, της Εθνικής Ομοσπονδίας Ελεύθερων Επαγγελματιών, των εργαζομένων στις Κοινωνικές Επιχειρήσεις και τους συνεταιρισμούς αλλά και … του υπουργείου Οικονομίας!

Ο δήμος Μαδρίτης πρωτοστάτησε στην διοργάνωση του 1ου συνεδρίου Κοινωνικής, Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας το Μάρτιο, με εντυπωσιακή συμμετοχή συλλογικοτήτων και το φθινόπωρο θα οργανώσει την 4η Έκθεση Κοινωνικής Οικονομίας.

Αν η κίνηση της Βαρκελώνης προκάλεσε πανικό στην Κεντρική Τράπεζα της Ισπανίας η οποία προειδοποίησε με έντονο τρόπο την νέα δήμαρχο να μην «κόψει» τοπικό νόμισμα, χαρακτηρίζοντάς το «ανεπιθύμητο» και «αδύνατο,» η υιοθέτηση στην πράξη της «άλλης οικονομίας» του Κινήματος των Αγανακτισμένων 15Μ από την δήμαρχο Μαδρίτης τρομοκρατεί το κατεστημένο.

Παρουσιάζοντας την πρωτοβουλία αυτή ο αντιδήμαρχος οικονομικών και οικονομίας Κάρλος Σάντσεθ Μάτο δήλωσε: «Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία αποτελεί έναν από τους πολιτικούς άξονες της δημοτικής αρχής. Θέτει τα άτομα μπροστά στο οικονομικό όφελος σε σχέση με το καπιταλιστικό σύστημα, γιατί οι πρωτοβουλίες κοινωνικής οικονομίας δημιουργούν πιο ποιοτικές θέσεις εργασίας σε σχέση με τις επιχειρήσεις άλλου τύπου, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το 75% των ατόμων που απασχολούνται σε αυτές έχουν συμβόλαια εργασίας αορίστου χρόνου. Όταν τα πράγματα πάνε άσχημα η κοινωνική οικονομία λειτουργεί ως μαξιλάρι. Δεν απαντά με τον ίδιο τρόπο σε μια κατάσταση οικονομικής κρίσης ένας συνεταιρισμός όπως μια ανώνυμη εταιρεία ή μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης.»

Σύμφωνα με τον Κάρλος Σάντσεθ Μάτο ο δήμος της Βαρκελώνης προωθεί ήδη σε συνεγασία με κοινωνικές συλλογικότητες 18 σχέδια Αλληλέγγυας, Κοινωνικής και Συνεργατικής Οικονομίας, τα οποία, εκτός των άλλων, θα χρηματοδοτηθούν με 4,8 εκατ. ευρώ από το πρόγραμμα Urban Innovative Actions της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ ο δήμος θα συνεισφέρει με 1,5 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο για να στηρίξει το κοινωνικό κεφάλαιο των κοινωνικών συνεταιρισμών και θα χορηγήσει μικροπιστώσεις.

Η χρηματοδότηση από τον δήμο της Μαδρίτης μπορεί να φθάνει στο 50% του κεφαλαίου ή της αύξησης του κεφαλαίου της κάθε πρωτοβουλίας, με όριο τα 4.000 ευρώ ανά μέλος ή τα 70.000 ευρώ ανά επιχείρηση Αλληλέγγυας Κοινωνικής και Συνεργατικής Οικονομίας.

Στόχος η δημιουργία περισσότερων από 1.000 θέσεων εργασίας σε τέσσερα διαμερίσματα του δήμου μέσα στην επόμενη 3ετία, με άξονα την κινητικότητα, τη διατροφή, την ανακύκλωση και τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας.

Ο δήμος για να στηρίξει την χρηματοδότηση της Αλληλέγγυας, Κοινωνικής και Συνεργατικής Οικονομίας έκανε συμφωνίες με πέντε χρηματοοικονομικά κοινωνικά και αλληλέγγυα ιδρύματα και ηθικές τράπεζες όπως οι: Fiare Banca Etica, Laboral Kutxa, Triodos Bank, Coop75 και Elkargi.

Οι Ηθικές Τράπεζες θα δίνουν μικροπιστώσεις 3.000 ευρώ με αποπληρωμή σε βάθος τριετίας και πενταετίας και τόκο Euribor 3,5%, χωρίς περίοδο χάριτος.

Ποιά είναι η φοβερή γιαγιά των αγανακτισμένων της πλατείας που έγινε δήμαρχος Μαδρίτης.


Κομμουνίστρια επί Φράνκο, γλίτωσε το 1977 από τρομοκρατική επίθεση ακροδεξιών παραστρατιωτικών, εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιέρεια κατά της διαφθοράς στο δικαστικό σώμα και ακτιβίστρια των Indignados.

Η φοβερή γιαγιά των αγανακτισμένων της πλατείας, η 73χρονη πρώην δικαστικός Μανουέλα Καρμένα, υποψήφια του σχηματισμού Ahora Madrid («Ποδέμος», «Πλατφόρμα εναντίον των εξώσεων», οι κινηματικοί «Νέοι χωρίς Μέλλον» – γέννημα θρέμμα των «Αγανακτισμένων» της Πλάθα ντελ Σολ, Equo – οικολόγοι, οργάνωση πολιτών Ganemos Madrid και πολλά μεμονωμένα στελέχη της Ενωμένης Αριστεράς – Izquierda Unida) έκανε την έκπληξη κερδίζοντας το δήμο της Μαδρίτης που ήταν κατεξοχήν φρούριο της δεξιάς και εκλέχτηκε δήμαρχος Μαδρίτης και με την στήριξη των σοσιαλιστών του PSOE.

Παρόλο που στις δημοτικές εκλογές η Μανουέλα Καρμένα ήρθε οριακά δεύτερη σε ψήφους, την στήριξαν 29 εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι – 9 του Σοσιαλιστικού Κόμματος και 20 του σχηματισμού της Μανουέλα Καρμένα Ahora Madrid- ψήφισαν υπέρ της, δίνοντάς της την απόλυτη πλειοψηφία των 57 δημοτικών συμβούλων της πόλης.

Με την ανάληψη των καθηκόντων της, υποσχέθηκε να κάνει χρήση όλων των μέσων και των πόρων που διαθέτει ο δήμος για να σταματήσουν οι εξώσεις οικογενειών που δεν μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις για το στεγαστικό δάνειο. Δέσμευση την οποία κάνει πράξη.

Είπε ακόμη ότι θα τερματίσει τις διαδικασίες ιδιωτικοποίησης των δημοτικών επιχειρήσεων και την ανάθεση κοινωφελών υπηρεσιών σε εργολάβους κι ότι ο δήμος θα παρέχει βασικές υπηρεσίες κοινής ωφελείας δηλαδή ρεύμα και νερό σε νοικοκυριά που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά.

H αριστερή δήμαρχος της Μαδρίτης, «ξαναχτύπησε» για να γλιτώσει 70 οικογένειες που ζουν σε εργατικές κατοικίες, σε βάρος των οποίων υπήρχαν διαταγές έξωσης.

Η πρώην δικαστικός, Μανουέλα Καρμένα ακύρωσε τις διαταγές έξωσης και εξασφάλισε τη διαμονή άλλων 2.000 οικογενειών σε τέτοιες εστίες, που είχαν τεθεί σε κίνδυνο.

Στα 72 της χρόνια η Μανουέλα Καρμένα θεωρείται «Πασιονάρια των Αγανακτισμένων» και «σούπερ γιαγιά» , όπως την αποκαλούν τα περισσότερα ΜΜΕ.

«Θα είμαι δήμαρχος όλων των Μαδριλένων. Θα κυβερνήσω ακούγοντας τη φωνή σας. Θέλω να με φωνάζετε με το μικρό μου όνομα,» λέει.

Η νίκη της Συλλογικής Βαρκελώνης και το παράλληλο Τοπικό Εναλλακτικό Νόμισμα

Την κυκλοφορία τοπικού νομίσματος, παράλληλα με το ευρώ, για την ανάπτυξη του τοπικού εναλλακτικού εμπορίου και της κοινωνικής οικονομίας, ανακοίνωσε η δήμαρχος της Βαρκελώνης η 42 χρονη ακτιβίστρια Άντα Κολάου (εκπρόσωπος της PAH – ένα κίνημα σε όλη τη χώρα που βοηθά τα θύματα των εξώσεων από τις τράπεζες).

Αρχικά το project, που ήταν μια από τις προεκλογικές υποσχέσεις της νέας δημάρχου, θα αφορά στις συνοικίες του ποταμού Besos που έχουν υποβαθμιστεί αρκετά, και ενδεχομένως μετά το 2018 να επεκταθεί και στην υπόλοιπη πόλη.

Την ίδια ώρα η Κεντρική Τράπεζα της Ισπανίας προειδοποιεί την δήμαρχο και ακτιβίστρια να μην προχωρήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντάς το «ανεπιθύμητο» και «αδύνατο».

Ωστόσο, αξίζει να θυμίσουμε πως ανάλογες ενέργειες έχουν πραγματοποιηθεί με επιτυχία στη Χιρόνα, στο Μπιλμπάο, στη Σεβίλλη, στο Μπρίστολ, στην Τουλούζη, στην Σαρδηνία και σε πολλές ακόμα περιοχές της Ευρώπης.

Στη Βαρκελώνη ο αριστερός συνασπισμός «Barcelona en Común» (Συλλογική Βαρκελώνη) με επικεφαλής την 42χρονη ακτιβίστρια Άντα Κολάου (εκπροσώπου της PAH – ένα κίνημα σε όλη τη χώρα που βοηθά τα θύματα των εξώσεων από τις τράπεζες) υποστηριζόμενος από το Podemos και τα περισσότερα κόμματα, ομάδες και συλλογικότητες της εναλλακτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, κέρδισε στις δημοτικές εκλογές τα κόμματα Convergencia i Unio (CiU) και Esquerra Republicana de Catalunya (ERC), τα οποία τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας, κάτι που συνιστά πλήγμα για το καταλανικό αποσχιστικό κίνημα.

Σημαντικό ρόλο για αυτή την νίκη είχε η «Πλατφόρμα για την υπεράσπιση των μικροϊδιοκτητών και των ενοικιαστών» που απειλούνται με έξωση από τις τράπεζες και τα ισπανικά ΜΑΤ.

               Η 42χρονη ακτιβίστρια -δήμαρχος Αντα Κολάου της «Συλλογικής Βαρκελώνης»


Όπως και η υπόσχεση της Αντα Κολάου για άμεση αντιμετώπιση της «επείγουσας κοινωνικής κρίσης» που πλήττει την Βαρκελώνη, η οποία έχει 107.000 ανέργους και το ένα τρίτο των κατοίκων της βρίσκεται στα όρια της φτώχειας.

«Ζούμε σε μια εξαιρετική εποχή που απαιτεί γενναίες, δημιουργικές πρωτοβουλίες. Αν είμαστε ικανοί να φανταστούμε μια άλλη πόλη, τότε έχουμε τη δύναμη να την μεταμορφώσουμε…»

Η πρωτοβουλία για τη διεκδίκηση του δήμου Βαρκελώνης έκανε την εμφάνιση της μέσω μιας πλατφόρμας που ονομάζεται GuanyemBarcelona (Ας νικήσει η Βαρκελώνη), η οποία ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων της πόλης αποτελούμενη από διανοούμενους, εργαζόμενους και ακτιβιστές στα τοπικά κινήματα.

Πηγή

Μια"σούπερ γιαγιά" αριστερή δήμαρχος Μαδρίτης τρομοκρατεί το κατεστημένο υιοθετώντας την Κοινωνική Οικονομία.

Μια συνάντηση βιώσιμων εναλλακτικών στο τοπίο της κρίσης

Από τις 9 έως τις 11 Ιουνίου η Αθήνα γίνεται η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας (Κ.ΑΛ.Ο). Στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας θα γνωρίσουμε όλο το σύμπαν μιας οικονομικής και κοινωνικής πρακτικής που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του διεθνούς δημόσιου διαλόγου. Σε όλον τον κόσμο:

· Πάνω από 1 δισ. άνθρωποι είναι μέλη συνεταιρισμών.

· Οι συνεταιρισμοί έχουν δημιουργήσει πάνω από 100 εκατ. θέσεις εργασίας (20% περισσότερες από τις πολυεθνικές εταιρείες) και υποστηρίζουν πάνω από 270 εκατ. θέσεις εργασίας (κυρίως μεμονωμένων παραγωγών).

· Πάνω από 3 δισ. άνθρωποι (ο μισός πληθυσμός του πλανήτη) είναι κοινωνικά ασφαλείς χάρη σε συνεταιρισμούς.

· Στην Ευρώπη, πάνω από 160 εκατ. πολίτες είναι μέλη σε 2 εκατομμύρια συνεργατικά εγχειρήματα Κ.ΑΛ.Ο. (το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων), που δίνουν εργασία σε περισσότερα από 15,5 εκατ. άτομα.

Στην Ελλάδα ειδικότερα, αν και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή, τα εγχειρήματα Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας δημιούργησαν παραδείγματα και εφάρμοσαν εναλλακτικές στην οργάνωση της οικονομικής τους δραστηριότητας, που αποδείχτηκαν ανθεκτικά απέναντι στην κρίση. Η Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία δεν έρχεται να δώσει προσωρινές απαντήσεις στο σύμπτωμα, δηλαδή τις πρωτοφανείς συνθήκες που δημιούργησε η οικονομική κρίση, αλλά αποτελεί μια προσπάθεια για συνολική απάντηση στις αιτίες που μας έφεραν ως εδώ. Με αυτή την έννοια η αύξηση της ορατότητας τέτοιων εγχειρημάτων, η δικτύωση και η ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας και η συζήτηση πάνω σε πετυχημένα παραδείγματα από όλη την Ευρώπη, έχουν ενδιαφέρον για όσο κόσμο σήμερα αναζητεί βιώσιμες εναλλακτικές στον τρόπο που παράγει, που καταναλώνει και δουλεύει.

Στο Universse2017 συμμετέχουν 30 αποστολές από όλη την Ευρώπη, συνεργατικά σχήματα και συνεταιρισμοί από όλη την Ελλάδα, αυτοοργανωμένες δομές, ακτιβιστές-τριες, οικονομολόγοι και διανοητές. Οι 40 ανοιχτές συζητήσεις ταξινομούνται σε 6+1 θεματικές:

1. Μορφές, πεδία και οπτικές της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας και του συνεργατισμού

2. Υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή με φόντο την κλιματική αλλαγή.

3. Πρακτικές Κ.ΑΛ.Ο στην κοινωνική ένταξη με έμφαση στο προσφυγικό ζήτημα

4. Κοινωνική καινοτομία: Έρευνα, τεχνολογία, εκπαίδευση και εργαλεία για την Κ.ΑΛ.Ο.

5. Κοινά: Προσεγγίσεις και πρακτικές σε ψηφιακά, φυσικά, αστικά, πολιτιστικά

6. Δημόσιες πολιτικές ( αυτοδιοίκηση, εθνικές, ευρωπαϊκές ) για την Κ.ΑΛ.Ο: Ποιες, από ποιους, για ποιους;

7. Ελεύθερη Ζώνη

Την οργάνωση του Universse 2017 έχουν αναλάβει οι:

· Dock – Συνεργατικός Χώρος για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία

· Κόμβος για την Κοινωνική Οικονομία, Ενδυνάμωση και Καινοτομία

· Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας

· Συντονισμός ΚΟΙΝΣΕΠ Αθήνας

· Πανελλαδικό Συντονιστικό Αλληλέγγυων Σχολείων

Και από την Θεσσαλονίκη οι:

· Πρω.σ.κ.αλ.ο. – Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική και

Αλληλέγγυα Οικονομία

· Λαϊκό Πανεπιστήμιο για την Κ.ΑΛ.Ο.

Συνδιοργανωτής του Συνεδρίου είναι η πανευρωπαϊκή δικτύωση Ripess Eu.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Web: https://universse2017.org/

Fb: https://www.facebook.com/univerSSE2017/

mail: info@universse2017.org

Universse 2017.4o Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας 9-11 Ιουνίου Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας

Γραμματοσειρά
Αντίθεση