22 October, 2017
Home / Περιβαλλον (Page 12)

Η Βενεζουέλα, μια χώρα που διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο.Η Βενεζουέλα που παράγει σημαντικότατες ποσότητες καφέ και κακάο.Μια χώρα με πανέμορφα φυσικά τοπία.Η Βενεζουέλα που ήταν η πρώτη χώρα που κατήργησε την θανατική ποινή για όλα τα εγκλήματα, το 1863.Πραξικοπήματα, αντιπραξικοπήματα, σωτήρες, «επαναστάτες», ψευτοκινήματα, ένας επαγγελματίας πρόεδρος που έκανε τα πάντα για να κρατηθεί στην εξουσία και ένας λαός που μπερδεμένος, σαστισμένος αντιστέκεται, τον καταστέλλουν, ελπίζει, απογοητεύεται και πάλι απ την αρχή.

Οι χώρες του δήθεν δημοκρατικού τόξου καταγγέλουν ακόμα μια φορά την εξέγερση στην Βενεζουέλα ως προσπάθεια ανατροπής του δημοκρατικά εκλεγμένου Μαδούρο,οι αριστεροχαρούμενοι συριζαίοι δηλώνουν την αλληλεγγύη τους στον μυστακοφόρο που είχε πάρει το χρήσμα της αρχηγίας από τον προηγούμενο σωτήρα της Βενεζουέλας, τον Τσάβες. Οι κολλημένοι,βαρετοί συμμετέχοντες σε συλλόγους διάδοσης της μαρξιστικής σκέψης(sic) συντάσσουν μανιφέστα στήριξης με πομπώδεις απαρχαιωμένους τίτλους για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και φυσικά τα απανταχού νεοφιλελεύθερα παπαγαλοκοκοράκια εκμεταλεύονται το στρωμένο έδαφος από όλους τους παραπάνω για να αποθεώσουν τον καπιταλισμό.

Όταν τύποι που αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές και κομμουνιστές χαρακτηρίζουν τους ηγέτες της Κίνας και της Βενεζουέλας κομμουνιστές και σοσιαλιστές, δημιουργούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στους θιασώτες του οικονομικού συστήματος του καπιταλισμού και στα εκπαιδευμένα όρνεα που πετούν από πάνω τους να κατασπαράξουν ότι έχει απομείνει από το κουφάρι της ιδέας μιας όποιας κομμουνιστικής θεώρησης.Κατά συνέπεια όλοι κάνουν την ίδια δουλειά,λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο, ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία, μα το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.Δημιουργούν την στρεβλή εικόνα στο λουμπεναριό που έχουν αναθρέψει πως ο καπιταλισμός είναι η μόνη λύση και πως οτιδήποτε άλλο φέρνει την καταστροφή και την λαίλαπα.

Ο λαός της Βενεζουέλας και όχι μόνο, είναι το θύμα των εξουσιολάγνων που λυμαίνονται ιδέες, όπως ο επαναστατικός σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός.Ανθρώπων που γυαλίζει το μάτι τους στη θέα υπηκόων που αλλαλάζουν σε πλατείες κραδαίνοντας τη μούρη τους σε πλακάτ.Πρώην παιδιά του λαού που μεταγγίζοντάς τους το δηλητήριο της εξουσίας και ότι αυτή σέρνει μαζί,ξεχνούν τα πάντα και τραβούν ακλόνητοι,αγέρωχοι τον δρόμο της εφήμερης βρώμικης δόξας του μπαλκονιού.

Αλληλεγγύη λοιπόν στους φτωχούς που αντιστέκονται, στους φτωχούς που ποτέ δε κοίταξαν ψηλότερα από το ύψος τους για να αποθεώσουν κάποιον σωτήρα, μα μόνο για να χαζέψουν τα άστρα.Αλληλεγγύη στους φτωχούς που ζούν για ιδέες που συνεχώς αλλάζουν και όχι για δόγματα που τους αλλάζουν.Αλληλεγγύη στους φτωχούς που μάχονται με γυμνά χέρια,αλληλεγγύη στις σκιές που γλυστρούν σαν αερικά ανάμεσα σε τοξικά σύννεφα.

«Δεν είναι το φως που χρειαζόμαστε, αλλά η φωτιά. Δεν είναι η βροχούλα, αλλά η βροντή. Χρειαζόμαστε την καταιγίδα, τον ανεμοστρόβιλο και το σεισμό.»..Φρέντερικ Ντάγκλας

S.H.

Αλληλεγγύη στους λαούς που αντιστέκονται

Δεν καταλαβαίνω αλήθεια, πως γίνεται να το βλέπω μόνο εγώ και κάμποσοι ακόμα.
Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να αυτοκαταστρεφόμαστε και να λειτουργούμε σαν να μην τρέχει τίποτα.

Πως γίνεται ας πούμε, χιλιάδες χρόνια συνεχόμενα, οι άνθρωποι να τα κατάφερναν δίχως να
διαταράξουν το περιβάλλον και σήμερα να το καταστρέφουν συστηματικά.
Τι περιμένουν αλήθεια?
Ότι θα τους προσφέρει πάντα?
Ότι είναι δίχως αντίκρισμα όλα αυτά που κάνουν?
Δεν καταλαβαίνουν πως κάποια μέρα όλος αυτός ο χάρτινος πύργος θα καταρρεύσει?

Ζούμε στην εποχή του «υπέρ».
Υπεραλίευση, υπερκαταναλωτισμός, υπερτίμηση και υπερεκτίμηση!

Δεν υπάρχει κάτι βασικό που είχαν οι άνθρωποι εδώ και χιλιάδες χρόνια.

ΜΕΤΡΟ!

Αυτός ο κόσμος είναι καταδικασμένος να αποτύχει.
Εγώ ίσως να λείπω και να μην προλάβω να το δω.
Το ίδιο και εσείς.

Να πως λειτουργούν.
«Αφού εγώ θα λείπω, τι με νοιάζει?»
Φτάσαμε να μην σκεφτόμαστε τα παιδιά!
Την συνέχεια την δική μου και την δική σας!

Δεν μετριούνται όλα με χρήμα και νούμερα.
Αν δεν αλλάξει το μοντέλο αυτό του δυτικού «πολιτισμού», μετράτε την αντίστροφη μέτρηση..

Καληνύχτα σας!

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού


Δεν καταλαβαίνω

Διανύοντας μια περίοδο που καθημερινά αντιμετωπίζουμε όλοι μας δυσκολίες με την απασχόληση, την διατροφή, την υγεία, την οικονομική αβεβαιότητα, τη στέγη κ.α., που δεν μπορεί να επιλύσει το κράτος, η ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών ίσως μόνο μπορεί να δώσει άμεσες απαντήσεις –λύσεις.
Όλες οι συλλογικότητες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών που έχουν κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική δραστηριότητα (έρευνα, αγροδιατροφή, υγεία, ενέργεια, περιβάλλον, πολιτισμό, δια βίου μάθηση κ.α.), κάθε είδους συνεταιρισμοί, ακόμα και κάποιες κοινοφελείς επιχειρήσεις των Δήμων, είναι φορείς κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας και μπορούν να συνεργαστούν σε τοπικές συμπράξεις προς επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, για τη δημιουργία ενός τρίτου τομέα οικονομίας, της κοινωνικής και αλληλέγγυας.
Προς διερεύνηση αυτής της δυνατότητας η ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ διοργανώνει μαζί με την Πανελλήνια Ένωση Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας, Εκδήλωση-Ημερίδα για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία – τον ρόλο της για την Τοπική και Βιώσιμη ανάπτυξη – τη σημασία της δημιουργίας ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, το ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΜΑΪΟΥ 2017, στην Χαλκίδα, Αίθουσα Εργατικού κέντρου Χαλκίδας.

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ 11.00-1.30 μ.μ.
-«Τοπικές ενώσεις για την κοινωνική οικονομία» Βασίλης Τακτικός, Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικής Οικονομίας
-«Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κοινωνική Οικονομία», Δημήτρης Κατσούλης πρώην Δήμαρχος Αυλώνος.
-«Από το καταναλωτικό κίνημα στους καταναλωτικούς συνεταιρισμούς και η κοινωνική οικονομία» Δημήτρης Μιχαηλίδης, δημοσιογράφος Αγρονέα
-«Από την μισθωτή εργασία στην Αυτοοργάνωση της εργασίας και της αυτοαπασχόλησης» Αντρέας Λύτρας, Καθηγητής κοινωνιολογίας Παντείου Πανεπιστημίου
-«Κοινωνικές επιχειρήσεις στον χώρο της υγείας» Πόλα Νικολάου, γραμματέας Πανελληνίας Ομοσπονδίας ΚΟΙ.Σ.Π.Ε.

Συζήτηση 1.00-2.30 μ.μ.
ΔΙΑΛΛΕΙΜΜΑ

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ 3.00 – 4.00 μ.μ.
-«Αγροδιατροφή και κοινωνικά υποστηριζόμενη γεωργία» Ευάγγελος Σπινθάκης, συντονιστής ΠΕΣΚΟ
-«Κοινωνική οικονομία: η λύση για την ανεργία, τη φτώχεια, την παραγωγική ανασυγκρότηση. Ευρωπαϊκές πρακτικές και ελληνικές προοπτικές» Ανδρέας Ρουμελιώτης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας
-«Διαθέσιμοι πόροι για την Ανάπτυξη της Κοινωνικής Οικονομίας στην Στερεά Ελλάδα», Κώστας Οικονομόπουλος, ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3/3

Συζήτηση 4.00-5.30 μ.μ.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Ώρα 6.00 μ.μ. Πέρας συνεδρίας



Η εκδήλωση στο Facebook

Τηλ. Επικοινωνίας
ΕΠΚΑ-ΣΤΕ 2221020509 (ή 6944174861 ή 6973327558)
ΠΕΣΚΟ 2108813761

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία. Τοπική Ανάπτυξη. Βιώσιμη ανάπτυξη.Χαλκίδα Σάββατο 6 Μαίου

ΣΥΜΜΑΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ –  ΧΑΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΦΡΑΞΕΙΣ
Αν στην εργασία προτάσσεις την συνεργασία αντί για τον ανταγωνισμό. Αν στις καθημερινές σου σχέσεις προτιμάς να μοιράζεσαι, αντί να αποκλείεις. Αν επιθυμείς να διαθέτεις τις ικανότητές σου για το κοινό καλό. Αν λειτουργείς με αλληλεγγύη προς τους άλλους. Αν είσαι ενεργός πολίτης και θέλεις να συμμετέχεις στις αποφάσεις που σε αφορούν. Αν έχεις βαθιά ανησυχία για την οικολογική κρίση και επιθυμείς έναν πιο βιώσιμο τρόπο ζωής. Αν πιστεύεις σε συλλογικές προσπάθειες για την επίλυση κοινών προβλημάτων. Αν έχεις απογοητευθεί από τις διαμεσολαβήσεις και θέλεις να πάρεις τα πράγματα στα χέρια σου. Αν λοιπόν είσαι κάτι από τα παραπάνω, τότε είσαι και εσύ μέρος της λύσης.

Η κρίση δεν αποκάλυψε μόνο αδιέξοδα. Ανέδειξε και μία κοινωνία, που αντιστέκεται και ανοίγει προοπτικές για την κάλυψη των αναγκών μας σε άλλη βάση από τα πιο απλά μέχρι τα πιο μεγάλα ζητήματα. Τα χρόνια της κρίσης ένας ολόκληρος άλλος κόσμος, αυτός της συνεργασίας, του μοιράσματος και της αλληλεγγύης, πέρασε στο προσκήνιο και έβαλε μπροστά την παραγωγή με βάση τα κοινά και την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Σε όλη τη χώρα γεννήθηκαν πρωτοβουλίες σε κάθε πτυχή της παραγωγής, όπως δίκτυα διανομής παραδοσιακών σπόρων, συνεταιρισμοί αγροτών και οικοκοινότητες, οριζόντια δίκτυα αλληλεγγύης για την παροχή τροφής και αγορές χωρίς μεσάζοντες, κοινωνικά φαρμακεία και ιατρεία, κοινωνικά και συνεταιριστικά φροντιστήρια, ωδεία και παιδικοί σταθμοί, συνεταιριστικές μονάδες παραγωγής ενέργειας, κοινοτικά δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, κινήσεις για την κοινωνική διαχείριση των απορριμάτων, ανοιχτά κοινοτικά και συνεταιριστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, κοινότητες παραγωγής ανοιχτής γνώσης και τεχνολογίας, κατειλημμένα εργοστάσια και χώροι δουλειάς, ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι και χώροι αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών, κοινωνικοί συνεταιρισμοί σε κάθε τομέα της παραγωγής και της διανομής καθώς και κινήματα υπεράσπισης και επέκτασης των κοινών αγαθών.

Μέσα στην κρίση ένας άλλος κόσμος είναι πράγματι υπαρκτός. Ο ίδιος όμως αυτός κόσμος συνεχίζει να αντιμετωπίζει καθημερινά την σκληρή πραγματικότητα της φτώχειας, της ανεργίας, της εκμετάλλευσης, της κυριαρχίας και της οικολογικής καταστροφής. Εμείς που βρεθήκαμε στη διοργάνωση του CommonsFest αλλά και στα παραγωγικά εγχειρήματα, στα κινήματα και στους αγώνες προτείνουμε την δημιουργία ενός σταθερού περιοδικού σημείου ανοιχτής συνάντησης ανθρώπων και συλλογικοτήτων για την ενίσχυση υπαρχόντων και την διαρκή παραγωγή νέων παραγωγικών και πολιτικών εγχειρημάτων με προσανατολισμό την βασισμένη στα κοινά κοινωνία. Επιδιώκουμε ένα τέτοιο σημείο συνάντησης να καταστεί θεσμός της ίδιας της κοινωνίας, λειτουργώντας ενδυναμωτικά και όχι καθηλωτικά για τους ανθρώπους, τις συλλογικότητες και τα δίκτυα που κάθε φορά θα συμμετέχουν στις εργασίες του. Επιθυμούμε δηλαδή μία νέα κοινωνική πρακτική, που θα χακάρουμε τις παλιές πολιτικές και παραγωγικές πρακτικές και θα στηρίζεται στο διαρκές πράττειν αδιαμεσολάβητης παραγωγής εγχειρημάτων, κινημάτων και πολιτικού λόγου.

Καλούμε λοιπόν όσους ενδιαφέρονται σε ανοιχτή συνέλευση για την συνδιαμόρφωση και συγκρότηση της πρωτοβουλίας για τη συμμαχία των κοινών

Σάββατο, 13 Μαίου 2017, 16:00

Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134, Αθήνα

Η Οργανωτική Ομάδα
commoners@hackerspace.gr
commoners2017.wordpress.com

Ανοιχτή συνέλευση για τη συμμαχία των κοινών

Ζούμε σε έναν πλανήτη με πεπερασμένους πόρους και δυνατότητες.
Ζούμε σε ένα κόσμο, όπου ο καθένας μεγαλώνει και ενηλικιώνεται καθοριζόμενος από μια κατασκευασμένη επιθυμία να ικανοποιεί τις ανάγκες του μέσω της κατανάλωσης, και να νομίζει ότι αυτό είναι η ζωή. Όμως ταυτόχρονα μπορούμε να διαπιστώνουμε και νοητικά και εμπειρικά ότι είναι δυνατόν να ζούμε καλύτερα και με λιγότερα(ιδίως αν τα λιγότερα είναι και ανθεκτικότερα).
Ζούμε σε ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα, στο οποίο η Δύση και η Ανατολή έχουν δεθεί με ένα «συμβόλαιο γάμου», που δύσκολα θα λυθεί στο επόμενο διάστημα. Από οποιαδήποτε μεριά των συμβαλλόμενων. Πολύ περισσότερο δύσκολο να λυθεί το συμβόλαιο «κοινή συναινέσει» : παρότι για παράδειγμα μετά το 2000 ο μέσος Αμερικάνος είχε 10 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από τον μέσο Κινέζο, η Κίνα δάνειζε και δανείζει ακόμα τις ΗΠΑ(και τις άλλες «αναπτυγμένες» χώρες), για να μπορούν οι πολίτες-καταναλωτές τους να συνεχίζουν να αγοράζουν τα κινέζικα προϊόντα. Αυτό γίνεται με επένδυση μέρους των πλεονασμάτων της Κίνας σε δολάρια και κρατικά τους ομόλογα. Το αποτέλεσμα είναι ότι το κινέζικο νόμισμα παραμένει «τεχνητά» υποτιμημένο, ώστε να παραμένουν και τα κινέζικα προϊόντα φθηνά για τους δυτικούς καταναλωτές(αυτό το παράδειγμα δείχνει καθαρά και τον ανορθολογικό χαρακτήρα του καπιταλισμού). Αν π.χ. οι ΗΠΑ δεν το δέχονταν αυτό και μποϋκοτάρανε τα κινέζικα προϊόντα, τότε από τη μια θα επικρατούσε χάος στη κινέζικη βιομηχανική παραγωγή και θα ανάγκαζε την Κίνα να «ρίξει» στην αγορά μεγάλο μέρος των πολλών δις δολαρίων που κατέχει και να «ξεφορτωθεί» τα ομόλογα των ΗΠΑ, και από την άλλη θα κατέρρεε το δολάριο ως παγκόσμιο νόμισμα και θα έπεφτε το βιοτικό επίπεδο των δυτικών. Κανένας από τα δύο μέρη δεν είναι ευχαριστημένος από αυτό το «συμβόλαιο», και ο Τραμπ δήλωσε ότι θέλει να αλλάξει αυτά τα δεδομένα, όμως κανένας δεν τολμά να ζητήσει διαζύγιο, αφού έχουν ταυτίσει την «ευημερία» των λαών τους με τη δυνατότητα να καταναλώνουν μέσω των παγκοσμιοποιημένων αγορών. Φαίνεται καθαρά στη παρούσα περίοδο πόσο συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο, ο ιδιωτικός και ο κρατικός καπιταλισμός.
Η δε υπόσχεση των μανδαρίνων του Κ.Κ. Κίνας ότι «μέχρι το 2020 θα διπλασιάσουμε το εισόδημα του μέσου Κινέζου», εννοώντας τον 2πλασιασμό της κατανάλωσης ενός πληθυσμού 1,35 δις θα τινάξει στον αέρα μια ώρα αρχύτερα τη φέρουσα ικανότητα του πλανήτη σε πόρους και ενέργεια.
Η πρωτοκαθεδρία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα έχει σαν αποτέλεσμα να μην αντιλαμβάνεται το ίδιο ότι έχει μπει σε μια διαδικασία αποσάθρωσης και κατάρρευσης. Θεωρεί ακόμα ότι η σημερινή του κρίση είναι χρηματοπιστωτική και δεν είναι πιο βαθιά. Δεν θέλει να δει ότι στην ουσία ότι πίσω από τη παρούσα κρίση κρύβεται η οικολογική κρίση. Έτσι η νεοφιλελεύθερη εκδοχή του συστήματος έχει στην ατζέντα της τη «φτωχοποίηση» των μεσαίων τάξεων για το ξεπέρασμα της κρίσης, ενώ η κεϋνσιανική-σοσιαλδημοκρατική εκδοχή ξαναβάζει την αύξηση της ζήτησης και της κατανάλωσης, ως μηχανισμού επανεκκίνησης της ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας. Η δε «πράσινη» εκδοχή του έχει πολύ λίγες πιθανότητες να επιβάλει την ατζέντα του «πράσινου Νιου Ντίλ»(«green New Deal»), ως απάντηση στη σημερινή κρίση, όπως ήταν το New Deal του Ρούσβελτ(1933-1936) στην μεγάλη κρίση του καπιταλισμού το 1929.
Ζούμε επίσης σε ένα κόσμο όπου…Η συνέχεια ΕΔΩ


Κείμενο από τον επίλογο του βιβλίου «Ο Ανθρωπολογικός τύπος της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης των Γιώργο Κολέμπα και Γιάννη Μπίλλα απο τις «Εκδόσεις των Συναδέλφων».

Θα αναζητήσουμε σαν ανθρωπότητα τη λύση της αποανάπτυξης;

Καταστρέφει το κλίμα και το περιβάλλον, αφανίζει την άγρια φύση, βλάπτει τη δημόσια υγεία και ζημιώνει τους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς και τις αγροτικές κοινότητες.
Και η βασική κινητήρια δύναμη πίσω από όλα αυτά είναι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) -μια από τις παλαιότερες, ισχυρότερες, πιο πολυσυζητημένες και πιο δαπανηρές πολιτικές της Ε.Ε.

Ας το διορθώσουμε! Κάνε τη φωνή σου να ακουστεί στη συζήτηση για το μέλλον της γεωργίας!

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μόλις έχει ξεκινήσει μια μεγάλη διαδικτυακή Δημόσια Διαβούλευση σχετικά με το μέλλον της ΚΑΠ, που θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι τις 2 Μαΐου 2017. Με την ίδια την ΕΕ σε κρίση, τώρα είναι η στιγμή για να δείξουμε ότι η αλλαγή είναι απαραίτητη και εφικτή!

Είναι σημαντικό να αδράξουμε αυτή τη χρυσή ευκαιρία και να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί όσες πιο πολλές οργανώσεις και ιδιώτες, από όσους πιο πολλούς τομείς και χώρες είναι δυνατόν.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΣ

Οι οργανώσεις και τα άτομα που υποστηρίζουν αυτή την εκστρατεία μοιράζονται ένα ισχυρό και ρεαλιστικό όραμα: Όλοι συμφωνούμε ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ε.Ε. είναι προβληματική και ότι μπορεί και πρέπει να διορθωθεί.

Ένα πιο έξυπνο σύστημα τροφίμων και γεωργίας στην Ευρώπη, όχι μόνο θα ήταν πιο βιώσιμο, πιο υγιές και πιο δίκαιο για όλους, αλλά και θα επωφελούνταν σε μεγάλο βαθμό οι άνθρωποι -συμπεριλαμβανομένων των αγροτών και της φύσης- διασφαλίζοντας τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα το μέλλον μας.
Με το όραμα αυτό κατά νου, όλοι συμφωνούμε ότι το νέο σύστημα τροφίμων γεωργίας της Ε.Ε. είναι προβληματικό και ότι μια μεταρρυθμισμένη ΚΑΠ πρέπει να είναι:
Δίκαιη, για τους αγρότες και τις αγροτικές κοινότητες
Περιβαλλοντικά βιώσιμη, για καθαρό αέρα και νερό, υγιές έδαφος και πλούσια πανίδα και χλωρίδα
Υγιής, για ασφαλές φαγητό και για την ευημερία όλων των ανθρώπων
Με υπευθυνότητα, για το κλίμα του πλανήτη και τη βιώσιμη ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο

Κάνε τη φωνή σου να ακουστεί συμμετέχοντας στη Δημόσια Διαβούλευση τώρα! Μερικές από τις προτεινόμενες απαντήσεις είναι διαθέσιμες εδώ.

ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ ΟΤΙ Η ΚΑΠ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ; ΤΟΤΕ ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΤΩΡΑ!

Χρειάζεται οι ηγέτες της Ευρώπης να καταλάβουν ότι ένας αυξανόμενος αριθμός οργανώσεων και ατόμων από ποικίλους τομείς και κοινότητες ζητούν θεμελιώδεις αλλαγές σε αυτή την πολιτική. Είναι πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι υπάρχει ευρεία υποστήριξη της θέλησης για μεταρρύθμιση, καθώς είναι κάτι που αφορά όλους μας!

Το σύστημα παραγωγής τροφίμων και γεωργίας της Ευρώπης είναι προβληματικό.

Ξηλώνουν υδρομετρητές της εταιρείας ύδρευσης μέσω των οποίων επιχειρείται να επιβληθεί χαράτσι στους Ιρλανδούς. Με ανακοίνωσή τους στις 20/4/2017 που συνοδεύεται από σχετικό βίντεο (2΄), καλούν σε κοινωνική ανυπακοή και συσπείρωση στην οργάνωσή τους, όλων των γυναικών της χώρας.
«Γυναίκες από διάφορους νομούς, ενώνουμε τις δυνάμεις μας, για την εξάλειψη αυτών των ανεπιθύμητων χαρατσιών, που έχουν επιβληθεί σε τόσους ανθρώπους της Ιρλανδίας.
Οι Γυναίκες Μαχήτριες για το Νερό απειθαρχούμε απέναντι στο κράτος και αρνούμαστε να υποχωρήσουμε. Αρνούμαστε την δωρεά των 133 λίτρων την μέρα που είναι απόλυτα ανεπαρκή.
Θα συνεχίσουμε αυτή την πολιτική ανυπακοή, και ζητούμε από όλες τις γυναίκες σε όλη την Ιρλανδία, να σταθούν αλληλέγγυες μαζί μας, και να συνεχίσουμε την άμεση δράση σε κάθε κομητεία.
Εμείς δεν θα χαλαρώσουμε, δεν θα αφήσουμε το νερό μας να γίνει ένα αγαθό για κέρδος
Ούτε ένα υδρόμετρο, ούτε ένα σεντ!»




Δείτε τα σχετικά βίντεο:https://www.facebook.com/NotOneMeterWWW/videos/835531649918309/

https://www.facebook.com/pg/NotOneMeterWWW/videos/?ref=page_internal

«Γυναίκες Μαχήτριες για το Νερό», ξηλώνουν υδρομετρητές (Βίντεο)

Νιώθω ευτυχής που βιώνω την αλλαγή ολοένα και περισσότερων ανθρώπων, που βλέπω συνεχώς και πιο πολλούς να συντάσσονται στην πορεία μας, να γνωριζόμαστε, να συνεργαζόμαστε, να ανταλλάσσουμε εμπειρίες, φόβους, ανασφάλειες, αγωνίες, ελπίδες και στο τέλος να νιώθουμε μια ομάδα σφιχτή, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν ζούμε.Τον τελευταίο καιρό βιώνω σχεδόν καθημερινά δυο σημαντικές παραμέτρους της εν εξελίξει εντός της ελληνικής κοινωνίας επανάστασης, της επανάστασης που αλλάζει το τοπίο γοργά και σταθερά, μετατρέποντάς το από ανταγωνιστικό και ατομοκεντρικό σε συνεργατικό και οικουμενικό, συμπυκνώνοντας, κατ’ αναλογίαν με τους κυνικούς καπιταλιστές, τον ιστορικό χρόνο και φέρνοντας ολοένα και πιο κοντά την εξισορρόπηση που είναι ο διαρκής στόχος των χαοτικών δυνάμεων και δυναμικών που ορίζουν το οικοσύστημα. Οι άνθρωποι που μπαίνουν σε αυτή την επαναστατική διαδικασία αποτελούν τα φυντάνια της σποράς άλλων ανθρώπων που για διάφορους συμπαντικούς λόγους ξεκίνησαν λίγο πιο πριν αυτή τη διαδικασία της προσωπικής τους επανάστασης εμπνέοντας τους άλλους, οι οποίοι κατόπιν ζυμώνονται με αυτήν, ωριμάζουν και ρίχνουν κι αυτοί τους σπόρους τους, γίνονται σπορείς συναγωνιστές.


Ο ρυθμός αύξησης των σπόρων και των φυντανιών της επανάστασης είναι γεωμετρικά αυξανόμενος, όπως ο ρυθμός εξάπλωσης όλων των σπόρων στη φύση, και όσο οι συναγωνιστές σπορείς πληθαίνουν, τόσο συμβαίνουν τα εξής δύο, τα οποία προείπα ότι βιώνω τον τελευταίο καιρό:

Πρώτον συναντιούνται μεταξύ τους οι σπορείς και δεύτερον γίνεται ολοένα και πιο αισθητή η εικόνα της αλλαγής του συνολικού τοπίου. Έχουμε φθάσει πλέον στην ιστορική στιγμή κατά την οποίαν οι συναγωνιστές σπορείς, από όποιο προσωπικό υπόβαθρο και επίπεδο κι αν ξεκίνησαν, σε όποιον χώρο κι αν λειτουργούν και εκφράζονται, όποια εργαλεία σποράς κι αν χρησιμοποιούν, έχουν αρχίσει να συναντιούνται αβίαστα, δίχως να το μεθοδεύουν οι ίδιοι, δίχως πολλές φορές να γνωρίζουν καν ο ένας την ύπαρξη του άλλου από πριν. Επειδή ο δρόμος της αλλαγής προς την οικουμενικότητα και τη συνεργατικότητα είναι ένας και μοναδικός ως επιλογή ζωής της ανθρωπότητας, όλων αυτών των ανθρώπων οι διαδρομές, απ’ όπου κι αν ξεκίνησαν, προς αυτόν τον δρόμο κατευθύνονται, οπότε είναι μοιραίο να συναντιούνται κάπου, κάποτε, και κατόπιν να συνεχίζουν μαζί την πορεία τους συνεργαζόμενοι. Προσωπικά νιώθω ευτυχής που βιώνω αυτή την ιστορική συγκυρία, την αλλαγή ολοένα και περισσότερων ανθρώπων, που βλέπω συνεχώς και πιο πολλούς να συντάσσονται στην πορεία μας, να γνωριζόμαστε, να συνεργαζόμαστε, να ανταλλάσσουμε εμπειρίες, φόβους, ανασφάλειες, αγωνίες, ελπίδες και στο τέλος να νιώθουμε μια ομάδα σφιχτή, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν ζούμε, μια ομάδα που με κοινό μεγαλειώδη αγώνα αλλάζει τον κόσμο μέσα από την Τέχνη, τον Λόγο και την καθημερινή συνειδητή ζωή των μελών της.

Και επειδή, λόγω συγκυρίας των χαοτικών δυνάμεων του οικοσυστήματος, βρέθηκα σε θέση κάπως κομβική, να δέχομαι ερεθίσματα από χιλιάδες ανθρώπους και να έχω εικόνα κάπως ευρεία της επαναστατικής αυτής διαδικασίας και της πανελλαδικής εμβέλειας της ομάδας των συναγωνιστών σπορέων, νιώθω την ανάγκη να τα επικοινωνώ προς κάθε κατεύθυνση όσα αντιλαμβάνομαι και νιώθω μέσα από αυτή τη μοιραία σύγκλιση των ανθρώπων, να τα επικοινωνώ προς κάθε κατεύθυνση με στόχο τη γεφύρωση ολοένα και περισσότερων ακόμα, τη διάδραση, τη σύνθεση αλλά και την εμψύχωση για ολοένα πιο πυκνή σπορά των λόγων και των έργων μας, της συνεργατικής οικουμενικής φιλοσοφίας.

Όσο συναντιούνται οι δρόμοι των σπορέων, τόσο η σπορά είναι πιο πυκνή, τόσο πιο ορατή η αλλαγή του τοπίου.


Του Γιάννη Μακριδάκη

Η σπορά πυκνώνει

Νιώθω ευτυχής που βιώνω την αλλαγή ολοένα και περισσότερων ανθρώπων, που βλέπω συνεχώς και πιο πολλούς να συντάσσονται στην πορεία μας, να γνωριζόμαστε, να συνεργαζόμαστε, να ανταλλάσσουμε εμπειρίες, φόβους, ανασφάλειες, αγωνίες, ελπίδες και στο τέλος να νιώθουμε μια ομάδα σφιχτή, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν ζούμε.Τον τελευταίο καιρό βιώνω σχεδόν καθημερινά δυο σημαντικές παραμέτρους της εν εξελίξει εντός της ελληνικής κοινωνίας επανάστασης, της επανάστασης που αλλάζει το τοπίο γοργά και σταθερά, μετατρέποντάς το από ανταγωνιστικό και ατομοκεντρικό σε συνεργατικό και οικουμενικό, συμπυκνώνοντας, κατ’ αναλογίαν με τους κυνικούς καπιταλιστές, τον ιστορικό χρόνο και φέρνοντας ολοένα και πιο κοντά την εξισορρόπηση που είναι ο διαρκής στόχος των χαοτικών δυνάμεων και δυναμικών που ορίζουν το οικοσύστημα. Οι άνθρωποι που μπαίνουν σε αυτή την επαναστατική διαδικασία αποτελούν τα φυντάνια της σποράς άλλων ανθρώπων που για διάφορους συμπαντικούς λόγους ξεκίνησαν λίγο πιο πριν αυτή τη διαδικασία της προσωπικής τους επανάστασης εμπνέοντας τους άλλους, οι οποίοι κατόπιν ζυμώνονται με αυτήν, ωριμάζουν και ρίχνουν κι αυτοί τους σπόρους τους, γίνονται σπορείς συναγωνιστές.


Ο ρυθμός αύξησης των σπόρων και των φυντανιών της επανάστασης είναι γεωμετρικά αυξανόμενος, όπως ο ρυθμός εξάπλωσης όλων των σπόρων στη φύση, και όσο οι συναγωνιστές σπορείς πληθαίνουν, τόσο συμβαίνουν τα εξής δύο, τα οποία προείπα ότι βιώνω τον τελευταίο καιρό:

Πρώτον συναντιούνται μεταξύ τους οι σπορείς και δεύτερον γίνεται ολοένα και πιο αισθητή η εικόνα της αλλαγής του συνολικού τοπίου. Έχουμε φθάσει πλέον στην ιστορική στιγμή κατά την οποίαν οι συναγωνιστές σπορείς, από όποιο προσωπικό υπόβαθρο και επίπεδο κι αν ξεκίνησαν, σε όποιον χώρο κι αν λειτουργούν και εκφράζονται, όποια εργαλεία σποράς κι αν χρησιμοποιούν, έχουν αρχίσει να συναντιούνται αβίαστα, δίχως να το μεθοδεύουν οι ίδιοι, δίχως πολλές φορές να γνωρίζουν καν ο ένας την ύπαρξη του άλλου από πριν. Επειδή ο δρόμος της αλλαγής προς την οικουμενικότητα και τη συνεργατικότητα είναι ένας και μοναδικός ως επιλογή ζωής της ανθρωπότητας, όλων αυτών των ανθρώπων οι διαδρομές, απ’ όπου κι αν ξεκίνησαν, προς αυτόν τον δρόμο κατευθύνονται, οπότε είναι μοιραίο να συναντιούνται κάπου, κάποτε, και κατόπιν να συνεχίζουν μαζί την πορεία τους συνεργαζόμενοι. Προσωπικά νιώθω ευτυχής που βιώνω αυτή την ιστορική συγκυρία, την αλλαγή ολοένα και περισσότερων ανθρώπων, που βλέπω συνεχώς και πιο πολλούς να συντάσσονται στην πορεία μας, να γνωριζόμαστε, να συνεργαζόμαστε, να ανταλλάσσουμε εμπειρίες, φόβους, ανασφάλειες, αγωνίες, ελπίδες και στο τέλος να νιώθουμε μια ομάδα σφιχτή, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν ζούμε, μια ομάδα που με κοινό μεγαλειώδη αγώνα αλλάζει τον κόσμο μέσα από την Τέχνη, τον Λόγο και την καθημερινή συνειδητή ζωή των μελών της.

Και επειδή, λόγω συγκυρίας των χαοτικών δυνάμεων του οικοσυστήματος, βρέθηκα σε θέση κάπως κομβική, να δέχομαι ερεθίσματα από χιλιάδες ανθρώπους και να έχω εικόνα κάπως ευρεία της επαναστατικής αυτής διαδικασίας και της πανελλαδικής εμβέλειας της ομάδας των συναγωνιστών σπορέων, νιώθω την ανάγκη να τα επικοινωνώ προς κάθε κατεύθυνση όσα αντιλαμβάνομαι και νιώθω μέσα από αυτή τη μοιραία σύγκλιση των ανθρώπων, να τα επικοινωνώ προς κάθε κατεύθυνση με στόχο τη γεφύρωση ολοένα και περισσότερων ακόμα, τη διάδραση, τη σύνθεση αλλά και την εμψύχωση για ολοένα πιο πυκνή σπορά των λόγων και των έργων μας, της συνεργατικής οικουμενικής φιλοσοφίας.

Όσο συναντιούνται οι δρόμοι των σπορέων, τόσο η σπορά είναι πιο πυκνή, τόσο πιο ορατή η αλλαγή του τοπίου.


Του Γιάννη Μακριδάκη

Η σπορά πυκνώνει

Γραμματοσειρά
Αντίθεση