23 September, 2017
Home / Lifestyle (Page 30)

Ένα τραγικό συμβάν συνέβη χθες στο χωριό Πεντάπολη Φωκίδας στην περιοχή του Λιδωρικίου.

Ο άτυχος 75χρονος είχε μια μουριά στην αυλή του σπιτιού του και θέλησε να την κλαδέψει. Τοποθέτησε μια σιδερένια σκάλα τριών μέτρων περίπου, στο δρόμο έξω από την αυλή του σπιτιού και ξεκίνησε τις εργασίες.

Δυστυχώς όμως ο ηλικιωμένος από άγνωστη αιτία έπεσε. Στις 12:00 το μεσημέρι ο πρόεδρος της κοινότητας που περνούσε από το σημείο τον βρήκε νεκρό.

Αυτό που αναμένεται από την ιατροδικαστική εξέταση είναι να φανεί αν ο ηλικιωμένος τραυματίστηκε θανάσιμα, όταν έπεσε από τη σκάλα, ή αν η πτώση προήλθε από κάποιο παθολογικό αίτιο.

Λαμία: Πήγε να κόψει μούρα και έχασε την ζωή του

Μία εικόνα χίλιες λέξεις. Όσο τετριμμένη και αν ακούγεται αυτή η φράση βρίσκει στην περίπτωση του 5χρονου Ομράν Ντακνίς την καλύτερη ερμηνεία. Η φωτογραφία του κάνει το γύρο του κόσμου και η ψυχή παγώνει.

Ένα μικρό παιδί ανασύρεται από τα ερείπια που έχουν αφήσει πίσω τους οι βομβαρδισμοί στο Χαλέπι. Βάζουν τον Ομράν στο ασθενοφόρο. Είναι καλυμμένος με αίματα. Δεν κλαίει, όπως θα περίμενε κανείς. Το σοκ του δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Ο φακός αποτυπώνει το κενό στο βλέμμα του. Αυτό το παγωμένο βλέμμα που φέρει μέσα του τη φρίκη του πολέμου. Δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αγγίξει μόνο τα αίματα που καλύπτουν το πρόσωπό του.

Μόνο χθες Τετάρτη 12 παιδιά διακομίστηκαν στο νοσοκομείο του Χαλεπίου και δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες. Από το 2011 που ξέσπασε ο πόλεμος στη Συρία πάνω από 300.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.

Όλη η φρίκη και η τραγωδία της Συρίας, στο βλέμμα ενός παιδιού

Με αυτοθυσία και θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του ένας άνδρας «βούτηξε» στις ράγες του μετρό στο σταθμό Tottenham Court Road Underground του Λονδίνου, προκειμένου να σώσει έναν άλλο άνδρα που είχε πέσει στις γραμμές.

Ο 47χρονος στεκόταν στην άκρη της πλατφόρμας και, όπως φαίνεται, δεν αισθάνθηκε καλά κάποια στιγμή κι έπεσε στις ράγες.

Στις παρακάτω φωτογραφίες φαίνεται ο δεύτερος άνδρας να πηδά και να τραβά τον 47χρονο στην αποβάθρα για να του σώσει τη ζωή. Εκεί του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

«Το να πηδά κανείς στις γραμμές είναι εξαιρετικά επικίνδυνο αλλά η γενναιότητα αυτού του ανθρώπου δεν μπορεί να μην επισημανθεί», τόνισε εκπρόσωπος της υπηρεσίας Μεταφορών.

«Η γρήγορη σκέψη και η πράξη του και η βοήθεια των άλλων επιβατών απέτρεψαν μια τραγωδία», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, ο γενναίος «Καλός Σαμαρείτης» αναζητείται από τις βρετανικές αρχές προκειμένου να… επιβραβευθεί για την αυτοθυσία του.

Πήδηξε με αυτοθυσία στις γραμμές του μετρό για να σώσει επιβάτη

«Μας μεταχειρίζονταν σαν ζώα. Είδα το αίμα να τρέχει, ποτάμι», λέει ο Σάμερ, ένας δικηγόρος, μιλώντας για τους πρώην δεσμοφύλακές του στη διάρκεια της κράτησής του.

Η μαρτυρία του περιλαμβάνεται σε 65 αφηγήσεις πρώην κρατουμένων, που σάπισαν στις φυλακές των υπηρεσιών πληροφοριών του καθεστώτος και στη στρατιωτική φυλακή της Σαϊντνάγια κοντά στη Δαμασκό, και συγκεντρώθηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία.

Τα βασανιστήρια γίνονται εκεί «γενικευμένα και συστηματικά σε όλους τους αμάχους που είναι ύποπτοι ως αντικαθεστωτικοί», προσθέτει στην έκθεσή της η ΜΚΟ που έχει την έδρα της στο Λονδίνο, καταγγέλλοντας «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Τουλάχιστον 17.723 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους ενώ βρίσκονταν υπό κράτηση αφότου άρχισε ο πόλεμος τον Μάρτιο του 2011, δηλαδή κατά μέσο όρο σημειώθηκαν περισσότεροι από 300 θάνατοι τον μήνα, σύμφωνα με τη μκο. Όμως όπως επισημαίνει, οι πραγματικοί αριθμοί είναι πολύ υψηλότεροι, καθώς υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες βίαιες καταναγκαστικές εξαφανίσεις.

Πολλοί κρατούμενοι απελευθερώθηκαν είτε έπειτα από τις διάφορες αμνηστίες που κήρυξε τα τελευταία χρόνια το καθεστώς είτε έπειτα από ανταλλαγές κρατουμένων ή έπειτα από δίκες και βρίσκονται σε τόπους που δεν διευκρινίζονται.

Οι πρώην κρατούμενοι αφηγήθηκαν στην Αμνηστία άγρια τελετουργικά, ιδιαίτερα τη «γιορτή του καλωσορίσματος», στη διάρκεια της οποίας οι καινούριοι κρατούμενοι ξυλοκοπούνται με ράβδους από σίδηρο, από πλαστικό ή με ηλεκτρικά καλώδια.

Άλλα βασανιστήρια περιλαμβάνουν εκκενώσεις ηλεκτρικού ρεύματος, εγκαύματα με βραστό νερό και βιασμούς.

Ο Όμαρ Σ. αφηγείται πως ένας δεσμοφύλακας υποχρέωσε δύο άνδρες να γδυθούν και διέταξε τον έναν να βιάσει τον άλλο, απειλώντας τον με θάνατο αν δεν υπάκουε.

Ο Σαΐντ, ένας μαχητικός αντικαθεστωτικός, υποστήριξε πως τον βίασαν μπροστά στον πατέρα του με ηλεκτρικό ρόπαλο ενώ ήταν κρεμασμένος από το ένα χέρι και είχε δεμένα τα μάτια.

Τα περισσότερα από τα θύματα των καταχρήσεων «αφηγήθηκαν ότι είδαν ανθρώπους να πεθαίνουν στη φυλακή και ορισμένοι υποστήριξαν πως βρέθηκαν με πτώματα μέσα στο κελί τους».

Ένας πρώην κρατούμενος «αφηγείται πως μια μέρα ο εξαερισμός έπαψε να λειτουργεί και επτά κρατούμενοι πέθαναν από ασφυξία» σε κέντρα κράτησης στα οποία επικρατούσε μεγάλος συνωστισμός, σύμφωνα με την Αμνηστία.

«Ο συστηματικός και εσκεμμένος χαρακτήρας των βασανιστηρίων και άλλων κακομεταχειρίσεων στη φυλακή της Σαϊντνάγια καταδεικνύει ωμότητα στην πιο φρικτή μορφή της και κατάφωρη έλλειψη ανθρωπιάς», καταγγέλλει ο Φίλιπ Λούθερ, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Στη Σαϊντάγια, όπου κάνει πολύ κρύο τον χειμώνα, οι κρατούμενοι υποχρεώνονται να μένουν επί εβδομάδες σε υπόγεια κελιά χωρίς σκεπάσματα, σύμφωνα με την έκθεση.

Πρώην κρατούμενοι είπαν ότι έφαγαν κουκούτσια από ελιές και φλούδες από πορτοκάλι για να μην πεθάνουν από την πείνα. Ο Σαλάμ, δικηγόρος του Χαλεπιού που κρατήθηκε επί δύο χρόνια στη Σαϊντνάγια, δήλωσε πως «δεσμοφύλακες είχαν ξυλοκοπήσει μέχρι θανάτου έναν προπονητή του κουνγκ φου και άλλους πέντε κρατουμένους. Μετά είχαν ξυλοκοπήσει 14 άλλους, όλοι τους πέθαναν μέσα σε μια εβδομάδα. Έβλεπες το αίμα να τρέχει στο κελί τους».

Η οργάνωση κάνει επίσης λόγο για ανεπαρκή τροφή, περιορισμένη ιατρική φροντίδα και απουσία κατάλληλων υγειονομικών εγκαταστάσεων στις φυλακές, μια απάνθρωπη και άγρια μεταχείριση.

Περισσότεροι από 290.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τον πόλεμο στη Συρία, που ξέσπασε τον Μάρτιο του 2011 μετά την καταστολή διαδηλώσεων υπέρ της δημοκρατίας.

Φρικτά βασανιστήρια στις φυλακές της Συρίας

Απεγνωσμένα θέλει να κάνει πλαστική ο εικονιζόμενος Hashmot Ali από το Μπαγκλαντές, που έμεινε με μισό πρόσωπο και τρομακτική δυσμορφία ύστερα από επίθεση τίγρης.

Η απόγνωσή του ωστόσο δεν σχετίζεται και τόσο με την επιθυμία του να βελτιώσει την εμφάνισή του αλλά κυρίως με την ανησυχία του πως με την εικόνα του αυτή θα διώχνει και τους… πιθανούς συζύγους της κόρης του.

Ο 40χρονος δέχθηκε επίθεση από τίγρη πριν από 20 χρόνια ενώ ψάρευε στα επικίνδυνα μαγκρόβια δάση στο νότο της χώρας της κι έκτοτε ζει με την τρομακτική δυσμορφία του.

Ανήμπορος να συμμετάσχει στα κοινά και να συναγελαστεί με τους συγχωριανούς του, έχει βιώσει την περιφρόνηση και τον εξευτελισμό.

Ελπίζοντας ωστόσο να βρει σύζυγό για την κόρη του, σύμφωνα με τη Daily Mail, κινητοποιήθηκε έστω και τόσα χρόνια μετά να κάνει κάτι για την κατάστασή του.

Η ανησυχία του τροφοδοτείται και από τις προλήψεις της κοινωνίας στην οποία ζει, στην οποία οι «χήρες των τίγρεων», όπως αποκαλούν τις γυναίκες που έχασαν τους συζύγους τους από επιθέσεις άγριων ζώων, απομονώνονται και ζουν στο περιθώριο.

Ο Ali ζει σε μια περιοχή όπου η ζωή των κατοίκων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δάσος, είτε ψαρεύουν, είτε συλλέγουν μέλι και ξύλα. Το διάστημα που λείπουν στο δάσος, πίσω στα σπίτια τους οι γυναίκες τους κάνουν διάφορα τελετουργικά με στόχο την ασφάλεια των συζύγων τους. Αν όμως κάποια χάσει τον άνδρα της από επίθεση άγριου ζώου στο δάσος, τότε απομονώνονται και σηκώνουν την ευθύνη πως έφεραν κακή τύχη στην οικογένεια.

Ο 40χρονος ξεκίνησε με το ψάρεμα, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, αλλά παράλληλα μάζευε επίσης μέλι και ξύλα. Το περιστατικό με την τίγρη συνέβη όταν ήταν περίπου 20 χρόνων και βρισκόταν στο δάσος με άλλους ψαράδες. Μια νύχτα που κοιμόταν σε βάρκα μέσα σε κανάλι δέχθηκε επίθεση από τίγρη. Το αιλουροειδές του έσκισε το μισό με ένα χτύπημα του μπροστινού ποδιού του ενώ οι συνάδελφοί του Ali προσπαθούσαν να τρομάξουν την τίγρη για να φύγει και να τον αφήσει κι εκείνος ούρλιαζε από τον πόνο.

Οι φίλοι του κωπηλατούσαν για έξι ώρες για να μεταφέρουν τον τραυματία πίσω στο χωριό και στη συνέχεια στο νοσοκομείο. Ήταν όμως πολύ αργά για να του παρασχεθεί κανονική θεραπεία και έτσι οι γιατροί το μόνο που μπόρεσαν να κάνουν ήταν να σταματήσουν την αιμορραγία και να του «δέσουν» το πρόσωπο.

Παρά την τρομακτική εμπειρία και το τεράστιο τραύμα του, σωματικό και ψυχικό, ο Ali επέστρεψε στο δάσος καθώς ήταν η μόνη δουλειά που μπορούσε να βρει.

Στα χρόνια που ακολούθησαν παντρεύτηκε κι έκανε παιδιά και πλέον πουλά ψάρια στο χωριό του, καλύπτοντας πάντα το πρόσωπό του με ένα μαντίλι.

Επιθυμία του είναι πλέον να κάνει πλαστική επέμβαση για να βελτιώσει την τρομακτική εικόνα του, και καθώς αυτό είναι αδύνατο για την οικονομική του κατάσταση, ζητεί βοήθεια από όποιον μπορεί κάπως να σταθεί δίπλα του.

Zει εδώ και 20 χρόνια με μισό πρόσωπο έπειτα από επίθεση τίγρης

Έτσι έγινε, γιατί έτσι έπρεπε να γίνει… Ο κορυφαίος σύγχρονος Έλληνας αθλητής, ο καλύτερος Έλληνας κολυμβητής στην Ιστορία, ο άνθρωπος σύμβολο για τον ελληνικό αθλητισμό, δεν μπορούσε και δεν έπρεπε να κλείσει την καριέρα του χωρίς ένα Ολυμπιακό μετάλλιο. Το έχασε για λίγο στο Λονδίνο, αλλά το γεγονός αυτό, όσο κι αν τον στενοχώρησε αρχικά, τον πείσμωσε να συνεχίσει για άλλη μία τετραετία. Στα 36 του χρόνια, απέναντι σε σαφώς νεότερους αθλητές, κολύμπησε στην Κοπακαμπάνα ακόμη 10 χιλιόμετρα και… ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Κι ας είχε κλείσει τα μάτια από τον πόνο, όπως δήλωσε ο ίδιος λίγο μετά την κούρσα. Έμαθε άλλωστε να ζει με τον πόνο και την κούραση, έμαθε να ζει και να πρωταγωνιστεί πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα.

Γεννημένος στις 19 Φεβρουαρίου 1980 στο Λίβερπουλ (τόπο καταγωγής της μητέρας του), ο Γιαννιώτης μεγάλωσε στην Κέρκυρα (τόπο καταγωγής του πατέρα του), όπου και μυήθηκε στο κολύμπι, αγωνιζόμενος στον τοπικό ΝΑΟΚ. Το ταλέντο του φάνηκε από τα πρώτα βήματά του και το καλοκαίρι του 1998 πήρε το «βάπτισμα του πυρός» σε μεγάλες διοργανώσεις, συμμετέχοντας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα εφήβων/νεανίδων, στην Αμβέρσα. Λίγο καιρό αργότερα πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, μετακόμισε στην Αθήνα και εγκαινίασε τη συνεργασία του με τον προπονητή Νίκο Γέμελο, την οποία συνέχισε μέχρι τέλους και η οποία «σημάδεψε» την αθλητική σταδιοδρομία του.

Σε ηλικία 19 ετών ο Γιαννιώτης είναι ήδη στέλεχος της εθνικής ομάδας κολύμβησης, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας του Χονγκ Κονγκ και τα Ευρωπαϊκά της Κωνσταντινούπολης (50άρα) και της Λισαβόνας (25άρα). Ένα χρόνο αργότερα παίρνει μία… πρώτη γεύση από Ολυμπιακούς, καθώς δίνει το «παρών» στους Αγώνες του Σίδνεϊ, ενώ τον Δεκέμβριο του 2000 συμμετέχει για πρώτη φορά σε τελικό μεγάλης διοργάνωσης, παίρνοντας την 7η θέση στα 1.500μ. ελεύθερο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας στη Βαλένθια.

Η επόμενη τετραετία σηματοδοτεί την πρώτη «χρυσή εποχή» του Σπύρου Γιαννιώτη. Το 2001 γίνεται ο πρώτος Έλληνας (άνδρας) κολυμβητής που μετέχει σε τελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, τερματίζοντας 7ος στα 400μ. ελεύθερο στην Φουκουόκα. Την ίδια χρονιά κατακτά δύο χρυσά μετάλλια στους Μεσογειακούς Αγώνες της Τύνιδας. Το 2002 στο Βερολίνο είναι μέλος της ομάδας 4Χ200μ. ελεύθερο, που χαρίζει στη χώρα μας το πρώτο μετάλλιο (χάλκινο) σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κολύμβησης, ενώ στην αντίστοιχη διοργάνωση του 2004, στη Μαδρίτη, «αγγίζει» το βάθρο και σε ατομικό αγώνισμα, καταλαμβάνοντας τελικά την τέταρτη θέση στα 1.500μ. ελεύθερο.

Το αποκορύφωμα της «χρυσής» τετραετίας έρχεται στον καταλληλότερο τόπο και χρόνο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Ο Γιαννιώτης «γράφει» ιστορία στο κολυμβητήριο του ΟΑΚΑ, καθώς γίνεται ο μοναδικός Έλληνας κολυμβητής μετά το 1896 που συμμετέχει σε δύο τελικούς, ενώ η πέμπτη θέση που καταλαμβάνει στα 1.500μ. ελεύθερο είναι η καλύτερη για τη χώρα μας στην ιστορία των Ολυμπιακών (εξαιρουμένης της διοργάνωσης του 1896).

Η επόμενη διετία θα αποδειχθεί προβληματική. Τη στιγμή που η ελληνική κολύμβηση γνωρίζει πρωτοφανείς επιτυχίες με τους Άρη Γρηγοριάδη, Γιάννη Δρυμωνάκο και Νέρι Νιαγκουάρα, ο Γιαννιώτης εμφανίζεται πολύ κατώτερος του αναμενομένου στο Παγκόσμιο του Μόντρεαλ, το 2005, ενώ στο Ευρωπαϊκό του 2006 μπαίνει μεν στον τελικό των 400μ., σημειώνοντας μάλιστα πανελλήνιο ρεκόρ, αλλά αποτυγχάνει στο βασικό αγώνισμά του, τα 1.500μ. Ο κύκλος φαίνεται να κλείνει…

Κάπου εκεί, μακριά πια από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Γιαννιώτης μαζί με το Νίκο Γέμελο παίρνουν μία απόφαση με πολύ μεγάλο ρίσκο: να στρέψουν την προσοχή τους στην (σχεδόν άγνωστη στην Ελλάδα) κολύμβηση σε ανοιχτή θάλασσα. Μία ενδεχόμενη αποτυχία, την οποία πολλοί προεξοφλούσαν, θα αποτελούσε την χαριστική βολή στην υστεροφημία του κοκκινομάλλη πρωταθλητή. Στην ουσία, ήταν μία απόφαση εκτός των ορίων της -κοινής- λογικής.

Ακολουθούν κάποιοι μήνες εντατικής προπόνησης και, τα ξημερώματα της 18ης Μαρτίου 2007, ο Γιαννιώτης βρίσκεται στην πλατφόρμα εκκίνησης του αγώνα 5χλμ. του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος υγρού στίβου της Μελβούρνης, δοκιμάζοντας για πρώτη φορά τις δυνάμεις του εκτός πισίνας. Θα χρειαστεί 56 λεπτά, 56 δευτερόλεπτα και 6 δέκατα για να ολοκληρώσει τη διαδρομή και πριν από αυτόν έχουν τερματίσει μόλις δύο αθλητές. Εκείνο το πρωί, οι… αγουροξυπνημένοι δημοσιογράφοι κοιτούν και ξανακοιτούν τα επίσημα αποτελέσματα, ψάχνοντας να βρουν ένα λάθος που δεν υπάρχει… Ο Γιαννιώτης έχει πετύχει το ακατόρθωτο: δίνει νέα ώθηση στην καριέρα του και ταυτόχρονα βάζει στον υπερκορεσμένο (λόγω «Αθήνα 2004″) «χάρτη» του ελληνικού αθλητισμού ένα νέο άθλημα. Σύντομα θα βρει μιμητές, πρώτα την -κατά ένα χρόνο μεγαλύτερή του- Μαριάννα Λυμπερτά και στη συνέχεια νέα παιδιά (Αραούζου, Φωκαΐδης), που σταδιακά μετατρέπουν την Ελλάδα σε μία άκρως υπολογίσιμη δύναμη του open water.

Ο ακούραστος Κερκυραίος, όμως, έχει αλλού το μυαλό του: το μεγάλο «στοίχημα» είναι η πρόκριση -και εν συνεχεία η διάκριση- στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου. Η κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας κάνει το 2008 ντεμπούτο στο Ολυμπιακό πρόγραμμα, αλλά με το αγώνισμα των 10χλμ., που έχει τελείως διαφορετικές απαιτήσεις από το 5άρι. Ο αναγεννημένος Γιαννιώτης αποδεικνύεται πιστός στο ραντεβού του, καθώς, με την ένατη θέση που καταλαμβάνει στο Παγκόσμιο της Σεβίλης, εξασφαλίζει το «εισιτήριο» για την κινεζική πρωτεύουσα. Πηγαίνει στο Πεκίνο έχοντας στο μυαλό του ότι μπορεί να επιστρέψει ακόμη και με μετάλλιο. Συμμετέχει για… ζέσταμα στα 1.500μ. ελεύθερο και διαλύει το πανελλήνιο ρεκόρ, πετυχαίνοντας και τον μοναδικό άθλο που δεν είχε καταφέρει στην πισίνα: να κατέβει τα 15 λεπτά.

Όμως την κρίσιμη ημέρα, στα 10χλμ., όλα πηγαίνουν στραβά. Ενώ ο Έλληνας πρωταθλητής κάνει την κούρσα του και είναι επικεφαλής, προσπαθώντας να αποφύγει τον συνωστισμό και το αναπόφευκτο… ξύλο, βλέπει ένα «μπουλούκι» αθλητών (έτσι το περιέγραψε ο ίδιος) να τον προσπερνάει, χάνει τον έλεγχο και την αυτοσυγκέντρωσή του και καταποντίζεται. Η 16η θέση της τελικής κατάταξης είναι μία τεράστια απογοήτευση, για τον ίδιο και τον προπονητή του, αλλά και για ολόκληρη την ελληνική αποστολή. Το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του Ντουμπρόβνικ, λίγες εβδομάδες αργότερα, δεν είναι αρκετό για παρηγοριά. Η σκέψη της αποχώρησης στριφογυρίζει ξανά στο μυαλό του.

Η προετοιμασία για την επόμενη σεζόν είναι σχετικά πλημμελής και θέτει ερωτηματικά, στα οποία ο Γιαννιώτης απαντά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στο Παγκόσμιο της Ρώμης ανεβαίνει ξανά στο βάθρο των 5χλμ., αυτή τη φορά μάλιστα ένα σκαλί πιο πάνω (δεύτερος), ενώ πραγματοποιεί εξαιρετική εμφάνιση και στα 10χλμ., όπου τερματίζει έκτος. Η «αλυσίδα» των επιτυχιών συνεχίζεται στο Ευρωπαϊκό του 2010, όπου κατακτά χρυσό στο ομαδικό και χάλκινο στα 5χλμ.
Και μετά ήρθε η Σαγκάη. Ο Γιαννιώτης είναι πια ένα από τα φαβορί, συγκαταλέγεται στα κορυφαία ονόματα του open water, αλλά αυτά δεν τον φορτώνουν με επιπλέον βάρος. Πριν ταξιδέψει στην Κίνα, θέτει ξεκάθαρο στόχο να πλασαριστεί στη 10άδα των 10χλμ. και να πάρει απευθείας την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου. Θα τα καταφέρει και μάλιστα… λίγο καλύτερα απ΄όσο υπολόγιζε, καθώς επιστρέφει στην Αθήνα με ένα χρυσό μετάλλιο στο 10άρι και (ακόμη) ένα ασημένιο στο 5άρι. Στο τέλος του 2011 αναδεικνύεται κορυφαίος αθλητής της χρονιάς στην ψηφοφορία του ΠΣΑΤ και ξεκινά την προετοιμασία του για το μεγάλο ραντεβού της βρετανικής πρωτεύουσας.

Το Λονδίνο τον πληγώνει. Η τέταρτη θέση είναι η κορυφαία που έχει πάρει ως τότε Έλληνας κολυμβητής σε Ολυμπιακούς Αγώνες (πλην του 1896), αλλά για τον Γιαννιώτη δεν ήταν αρκετή. Ήθελε το μετάλλιο, ονειρευόταν το χρυσό, όμως ο… νεοφερμένος στην ανοιχτή θάλασσα Ουσάμα Μελούλι άλλαξε τα δεδομένα της κούρσας, ευνοήθηκε από το γεγονός ότι ο αγώνας έγινε σε λίμνη και όχι στη θάλασσα και κέρδισε. Ο Έλληνας πρωταθλητής προσπάθησε να ακολουθήσει τον ξέφρενο ρυθμό του Τυνήσιου, αλλά στο τέλος έμεινε από δυνάμεις και περιορίστηκε στην τέταρτη θέση. Το -απολύτως ανθρώπινο- ξέσπασμά του μετά την κούρσα θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη όσων το έζησαν από κοντά.

Όσο όμως κι αν τον πείραξε η απώλεια του μεταλλίου, ο Γιαννιώτης είναι γεννημένος πρωταθλητής και ως τέτοιος αφήνει πίσω του το παρελθόν. Από τη στιγμή που αποφάσισε να συνεχίσει, έστω και με πιο χαλαρή προετοιμασία, ήταν δεδομένο πως θα εμφανιστεί ανταγωνιστικός στη Βαρκελόνη, ελάχιστοι όμως πίστευαν ότι θα μπορούσε να επαναλάβει το θρίαμβο της Σανγκάης. Όμως η λογική δεν είναι το… φόρτε του Έλληνα πρωταθλητή. Αψηφά και πάλι τους κανόνες της και επιστρέφει στην Αθήνα έχοντας διατηρήσει τον παγκόσμιο τίτλο στα 10χλμ. και με ένα ασημένιο στο ομαδικό. Αυτή τη φορά δοκιμάζει και τον «υπερ-μαραθώνιο» των 25χλμ., όπου πηγαίνει «καρφί» για το χρυσό, χάνει όμως μία στροφή και υποχρεώνεται να γυρίσει πίσω, μένοντας τελικά έκτος. Δεν το ξαναδοκίμασε…

Μετά από μία σχετικά «σβηστή» χρονιά (όπου και πάλι πάντως πήρε ασημένιο με το ομαδικό στο Ευρωπαϊκό του Βερολίνου), ο Γιαννιώτης οριστικοποιεί τη μεγάλη απόφαση: θα συνεχίσει ως το Ρίο, για να κυνηγήσει αυτό που έχασε στο Λονδίνο. Πρώτος σταθμός είναι το Παγκόσμιο του Καζάν, όπου μία θέση στη δεκάδα αρκεί για το Ολυμπιακό εισιτήριο. Ο Κερκυραίος δυσκολεύεται απέναντι στη νεότερη γενιά αθλητών, αλλά στο φινάλε όχι απλώς παίρνει την πρόκριση, αλλά ανεβαίνει και στο τρίτο σκαλί του βάθρου.

Μια τελευταία χρονιά, μια τελευταία προετοιμασία… Ατελείωτες ώρες προπόνησης, εβδομάδες ολόκληρες σε καμπ, μακριά από την οικογένειά του, υπό το άγρυπνο βλέμμα του Νίκου Γέμελου, με τη συντροφιά της συναθλήτριάς του Κέλλυς Αραούζου, που τον βλέπει κάτι ανάμεσα σε μεγάλο αδελφό, πατέρα και… θεό. Η αποθέωση στον Άλιμο, κατά την τελευταία συμμετοχή του σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα πισίνας, όπου φτάνει τους 32 ατομικούς τίτλους. Ενα τελευταίο ταξίδι για το Ρίο, όλη η γνώριμη διαδικασία πριν τον αγώνα και μετά μία ώρα και 53 λεπτά στα άγρια νερά της Κοπακαμπάνα. Το τελευταίο χτύπημα στην πλακέτα τερματισμού έρχεται μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου πιο αργά απ΄ ό,τι θα έπρεπε για να του χαρίσει τον τίτλο, αλλά το απωθημένο του Ολυμπιακού μεταλλίου δεν υπάρχει πια. Ο θρύλος, έγινε μύθος… Γιατί έτσι έπρεπε να γίνει, κι έτσι έγινε… Καλή ξεκούραση, Σπύρο!

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει όλες τις συμμετοχές του Σπύρου Γιαννιώτη σε μεγάλες διοργανώσεις:
ΣΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
2000 (Σίδνεϊ): 20ος 400μ. ελεύθερο, 21ος 1.500μ. ελεύθερο
2004 (Αθήνα): 5ος 1.500μ. ελεύθερο, 7ος 400μ. ελεύθερο
2008 (Πεκίνο): 12ος 1.500μ. ελεύθερο, 24ος 400μ. ελεύθερο

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ
2001 (Φουκουόκα): 7ος 400μ. ελεύθερο, 9ος 1.500μ. ελεύθερο, 18ος 800μ. ελεύθερο
2003 (Βαρκελώνη): 17ος 1.500μ. ελεύθερο
2005 (Μόντρεαλ): 18ος 1.500μ. ελεύθερο, 23ος 400μ. ελεύθερο, 23ος 800μ. ελεύθερο
2007 (Μελβούρνη): 20ος 1.500μ. ελεύθερο

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ
1999 (Κωνσταντινούπολη): 16ος 1.500μ. ελεύθερο, 17ος 400μ.ελεύθερο
2000 (Ελσίνκι): 12ος 400μ. ελεύθερο, 13ος 1.500μ. ελεύθερο
2002 (Βερολίνο): 3ος 4Χ200μ. ελεύθερο, 9ος 400μ. ελεύθερο, 11ος 1.500μ. ελεύθερο
2004 (Μαδρίτη): 4ος 1.500μ. ελεύθερο, 4ος 4Χ200μ. ελεύθερο, 9ος 400μ. ελεύθερο
2006 (Βουδαπέστη): 8ος 400μ. ελεύθερο, 12ος 1.500μ. ελεύθερο
2008 (Αϊντχόφεν): 5ος 1.500μ. ελεύθερο

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ (25άρας)
1999 (Χονγκ Κονγκ): 16ος 1.500μ. ελεύθερο, 29ος 200μ. ελεύθερο
2000 (Αθήνα): 9ος 4Χ200μ. ελεύθερο, 17ος 1.500μ. ελεύθερο
2002 (Μόσχα): 7ος 4Χ200μ. ελεύθερο, 12ος 1.500μ. ελεύθερο, 25ος 400μ. ελεύθερο

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ (25άρας)
1999 (Λισαβόνα): 10ος 1.500μ. ελεύθερο, 13ος 400μ. ελεύθερο
2000 (Βαλένθια): 7ος 1.500μ. ελεύθερο, 10ος 400μ. ελεύθερο
2001 (Αμβέρσα): 5ος 400μ. ελεύθερο, 6ος 1.500μ. ελεύθερο
2002 (Ριέσα): 7ος 1.500μ. ελεύθερο, 8ος 400μ. ελεύθερο
2003 (Δουβλίνο): 13ος 400μ. ελεύθερο, 14ος 1.500μ. ελεύθερο
2004 (Βιέννη): 8ος 1.500μ. ελεύθερο, 11ος 400μ. ελεύθερο, 45ος 200μ. ελεύθερο

ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
2008 (Πεκίνο): 16ος 10χλμ.
2012 (Λονδίνο): 4ος 10χλμ.
2016 (Ρίο ντε Τζανέιρο): 2ος 10χλμ.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ
2007 (Μελβούρνη): 3ος 5χλμ., 31ος 10χλμ.
2008 (Σεβίλη): 9ος 10χλμ.
2009 (Ρώμη): 2ος 5χλμ., 6ος 10χλμ.
2010 (Ρόμπερβαλ): 5ος 5χλμ.
2011 (Σανγκάη): 1ος 10χλμ., 2ος 5χλμ., 6ος ομαδικό 5χλμ.
2013 (Βαρκελόνη): 1ος 10χλμ., 2ος ομαδικό 5χλμ., 6ος 25χλμ.
2015 (Καζάν): 3ος 10χλμ., 8ος ομαδικό 5χλμ.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ
2008 (Ντουμπρόβνικ): 1ος 5χλμ., 4ος ομαδικό 5χλμ., 6ος 10χλμ.
2010 (Μπάλατον): 1ος ομαδικό 5χλμ., 3ος 5χλμ., 7ος 10χλμ.
2014 (Βερολίνο): 2ος ομαδικό 5χλμ., 8ος 10χλμ.
2016 (Χόορν): 5ος 10χλμ.

Ο Γιαννιώτης έχει κατακτήσει ακόμη έξι μετάλλια (δύο χρυσά, τρία ασημένια και ένα χάλκινο) σε Μεσογειακούς Αγώνες, μετάλλια σε παγκόσμια στρατιωτικά πρωταθλήματα (μεταξύ αυτών ένα χρυσό), ενώ το 2012 ήταν πρώτος στη γενική κατάταξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 10χλμ. Έχει πανηγυρίσει 32 ατομικές νίκες σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα (στην πισίνα), όπου είναι ο απόλυτος ρέκορντμαν, ενώ κατέκτησε όλους τους τίτλους με τον Ολυμπιακό από την πρώτη χρονιά που μετακόμισε στο λιμάνι (1999). Είναι επίσης κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ στα 400μ. ελεύθερο (3:48.67 από τις 31 Ιουλίου 2006 στη Βουδαπέστη), στα 800μ. (7:55.67) και στα 1.500μ. (14:53.32).

Τα δύο τελευταία ρεκόρ τα πέτυχε στην ίδια κούρσα στο Πεκίνο, στις 15 Αυγούστου 2008, και ιδίως το ρεκόρ των 1.500μ. λογικά θα περάσουν πολλά χρόνια για να καταρριφθεί. Συνολικά στο αγώνισμα αυτό έχει καταρρίψει 13 φορές το πανελλήνιο ρεκόρ, του οποίου είναι κάτοχος συνεχώς από το 2000, με εξαίρεση ένα τετράμηνο το 2004, όταν το είχε πάρει ο Γιώργος Διαμαντίδης. Εχει αναδειχθεί τρεις φορές κορυφαίος αθλητής της χρονιάς στα βραβεία του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικών Συντακτών (2011, 2012 και 2013).

To ιδανικό αντίο για τον θρυλικό Σπύρο Γιαννιώτη

Έναν αριθμό εγγράφων σε σχέση με την έρευνά του για τη χρησιμοποίηση από τη Χίλαρι Κλίντον ενός ιδιωτικού διακομιστή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ενώ ήταν υπουργός Εξωτερικών παρέδωσε στο Κογκρέσο το FBI.

«Το υλικό περιλαμβάνει απόρρητες και άλλες ευαίσθητες πληροφορίες και δίνεται με την προσδοκία ότι δεν θα διαδοθεί ή αποκαλυφθεί χωρίς τη συνεργασία του FBI», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η υπηρεσία.

Η υποψήφια των Δημοκρατικών για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Χίλαρι Κλίντον έχει επικριθεί εδώ και έναν χρόνο για τη χρήση ενός ιδιωτικού λογαριασμού ηλεκτρονικών μηνυμάτων όσο ήταν υπουργός Εξωτερικών. Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν επιτεθεί κατ΄επανάληψη στην Κλίντον για το θέμα με αποτέλεσμα πολλοί ψηφοφόροι να δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία της.

Το επιτελείο της προεκλογικής εκστρατείας της Κλίντον επέκρινε την παράδοση των εγγράφων.

«Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σπάνιο βήμα το οποίο επιδιώχθηκε μόνο από τους Ρεπουμπλικανού με σκοπό να αμφισβητήσει περαιτέρω τους επαγγελματίες σταδιοδρομίας του FBI. Πιστεύουμε πως αν αυτό το υλικό ήταν να πάει κάπου εκτός υπουργείου Δικαιοσύνης, θα έπρεπε να διαδοθεί ευρύτερα ώστε το κοινό να μπορέσει να το δει το ίδιο, αντί να δώσει την ευκαιρία στους Ρεπουμπλικανούς να το διαστρεβλώσουν με επιλεκτικές, κομματικές διαρροές», ανέφερε μια ανακοίνωση του εκπροσώπου της Κλίντον, Μπράιαν Φάλον.

Εκπρόσωπος της Επιτροπής Εποπτείας και Κυβερνητικής Μεταρρύθμισης της Βουλής των Αντιπροσώπων ανέφερε σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ότι τα μέλη της επιτροπής εξετάζουν τις πληροφορίες ως «απόρρητες». «Δεν υπάρχουν περισσότερες λεπτομέρειες αυτή την ώρα», είπε.

Ο πρόεδρος της Δικαστικής Επιτροπής της Γερουσίας, ο Ρεπουμπλικανός Τσακ Γκράσλι, ανέφερε σε δήλωσή του πως μια αρχική ανάγνωση του υλικού δείχνει πως τα περισσότερα έγγραφα έχουν τον χαρακτηρισμό μη απόρρητα και κάλεσε το FBI να δημοσιοποιήσει όσο είναι δυνατό τα περισσότερα από αυτά.

Ο διευθυντής του FBI Τζέιμς Κόμεϊ δήλωσε τον περασμένο μήνα στο Κογκρέσο πως ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η Κλίντον απόρρητες πληροφορίες με τη χρήση ιδιωτικών διακομιστών ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ήταν «εξαιρετικά απρόσεκτος». Είπε, όμως, ότι δεν θα συνέστηνε να απαγγελθούν ποινικές κατηγορίες σε βάρος της.

Η Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, της οποίας προεδρεύει ο Ρεπουμπλικανός Τζέισον Τσάφετζ, είχε ζητήσει από το FBI τον πλήρη φάκελο από την έρευνά του σχετικά με τη χρησιμοποίηση από την Κλίντον ενός ιδιωτικού διακομιστή ηλεκτρονικών μηνυμάτων.

Το FBI παρέδωσε επίσης έγγραφα από την έρευνά του στην Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων της Βουλής, δήλωσε ένας εκπρόσωπος.

Ο Τσάφετζ και ο πρόεδρος της Επιτροπής Δικαστικών Υποθέσεων Μπομπ Γκούντλατε, επίσης Ρεπουμπλικανός, κάλεσαν τον περασμένο μήνα τους ομοσπονδιακούς εισαγγελείς να διερευνήσουν αν η Κλίντον διέπραξε ψευδορκία.

Είπαν πως ορισμένα ευρήματα του FBI για τους διακομιστές ηλεκτρονικών μηνυμάτων της έρχονται σε αντίθεση με την προηγούμενη κατάθεσή της στο Κογκρέσο για το θέμα, για παράδειγμα, με τη δήλωσή της ότι δεν έστειλε ούτε έλαβε πληροφορίες που χαρακτηρίζονταν ως απόρρητες.

Ωστόσο, σε επιστολή που απέστειλε την Τρίτη στην Επιτροπή, το FBI ανέφερε πως το γεγονός ότι η υπηρεσία αποκάλυψε τρεις περιπτώσεις όπου η Κλίντον είχε λάβει μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφία με την ένδειξη ‘C’, που σημαίνει «εμπιστευτική» πληροφορία, δεν είναι «σαφής ένδειξη γνώσης ή πρόθεσης» κακού χειρισμού ενός τέτοιου υλικού.

Η επιστολή, που συνοδεύει τα ερευνητικά έγγραφα του FBI, σημειώνει πως σχετικά ι-μέιλ που προωθήθηκαν στην Κλίντον από το προσωπικό του υπουργείου Εξωτερικών δεν είχαν «ενδείξεις στην κορυφή και στο τέλος της σελίδας» για την παρουσία απόρρητων πληροφοριών και πως μόνο ένα ι-μέιλ προσδιορίστηκε αργότερα απότ ο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι περιείχε απόρρητη πληροφορία.

Τα mail που μπορούν να «κάψουν» τη Χίλαρι Κλίντον

Μια καταγγελία σοκ συγκλονίζει την τοπική κοινωνία των Χανίων.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Νέας Τηλεόρασης 22χρονη φοιτήτρια από την Αθήνα κατήγγειλε ότι το Σάββατο έπεσε θύμα ομαδικής ασέλγειας.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες η κοπέλα κατήγγειλε στις αρχές ότι ο φίλος της με πέντε ακόμη Χανιώτες ασέλγησαν σε βάρος της ενώ παράλληλα βιντεοσκοπούσαν τις πράξεις τους με τα κινητά τους τηλέφωνα. Οπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ της Νέας Τηλεόρασης η 22χρονη διασκέδαζε το βράδυ του Σαββάτου με τον φίλο της σε κλαμπ της πόλης και λίγο αργότερα κατέληξαν σπίτι του. Στη συνέχεια, σύμφωνα πάντα με την καταγγελία της νεαρής, εμφανίστηκαν 5 φίλοι του συντρόφου της οι οποίοι ασέλγησαν σε βάρος της, παρά τη θέλησή της.

Η 22χρονη βρήκε το θάρρος να τους καταγγείλει το πρωί της Κυριακής και έπειτα από συντονισμένες ενέργειες της ασφάλειας οι τρεις από τους δράστες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν χθες το πρωί στον ανακριτή, σε βάρος τους ασκήθηκαν κατηγορίες για απόπειρα βιασμού αλλά αφέθησαν ελεύθεροι προκειμένου να συγκεντρωθούν περαιτέρω στοιχεία, από την ιατροδικαστική έκθεση αλλά και από τα κινητά τους τηλέφωνα.

Δείτε αναλυτικά το ρεπορτάζ της Νέας Τηλεόρασης και τι λέει η συνήγορος ενός εκ των κατηγορουμένων:

Σοκ στην Κρήτη: 22χρονη φοιτήτρια κατήγγειλε ομαδική ασέλγεια σε βάρος της

Από τις 6 Ιουλίου εκατομμύρια άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους για να μαζέψουν τα Pokemon από το παιχνίδι Pokemon Go. Και ενώ όλοι αναρωτιούνται πως έφτασαν τα Pokemon σε όλα αυτά τα σημεία, ένα σύντομο βίντεο από τον χρήστη του YouTube «Nixolas» έρχεται να δώσει μια πιθανή απάντηση στο ερώτημα καθώς δείχνει ένα αεροσκάφος C-17S της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ να σκορπά χιλιάδες  από αυτά σε διάφορα σημεία.

Ποιος τοποθετεί τα Pokemon στα σημεία που είναι κρυμμένα;

Στα 36 του χρόνια, στον τελευταίο αγώνα της καριέρας του, ο Σπύρος Γιαννιώτης πήρε το μοναδικό μετάλλιο που έλειπε από την τεράστια συλλογή του, χάνοντας τον τίτλο του χρυσού Ολυμπιονίκη για μια ανάσα.  

Ο κορυφαίος σύγχρονος Έλληνας αθλητής πήρε τη δεύτερη θέση στα 10χλμ. κολύμβησης σε ανοιχτή θάλασσα στους Ολυμπιακούς του Ρίο, «έσβησε» την προσωπική του απογοήτευση για την τέταρτη θέση του Λονδίνου, πριν τέσσερα χρόνια, και ολοκλήρωσε με ιδανικό τρόπο την καριέρα του.  

Αξιοπρεπής και υπερήφανος για την τελική του μάχη ο Σύπρος Γιαννιώτης δεν έκρυψε τη συγκίνησή του όταν μίλησε στην ΕΡΤ μετά την απονομή. Ο Ολυμπιονίκης εξηγεί πως είχε κλείσει τα μάτια από τον πόνο στα τελευταία λεπτά και αργότερα δακρύζει όταν μιλά για την οικογένειά του.

Δάκρυα χαράς και συγκίνηση από τον Γιαννιώτη στις δηλώσεις μετά τον αγώνα

Γραμματοσειρά
Αντίθεση