27 April, 2017
Home / Διαφορα (Page 742)

http://1.bp.blogspot.com/-QYlTDtkHAdo/TWAjP9bz45I/AAAAAAAAAVA/JqSjTMBymAY/s300/OXI%2B%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD%2B%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B1%2B%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%2B%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B7g.jpgσχόλιο ID-ont: Η μελέτη αυτή αποδεικνύει ότι όσα κατά καιρούς έχουμε ακούσει από τους Κυβερνώντες μας (βλ. Παπανδρέου, Ραγκούσης, Ντόλιος, Τζωρτζάκης, Βολουδάκης, Αθανασίου, Τζάκρη, Κατρούγκαλος, Κουρουμπλής και όσοι επακολουθήσουν) για την Κάρτα του Πολίτη, περί «ασφάλειας προσωπικών δεδομένων», «προστασίας ιδιωτικότητας», «απόλυτο σεβασμό στην προσωπική ζωή των πολιτών» κλπ κλπ είναι ευσεβείς πόθοι, ευφυολογήματα και τελικά πνευματώδεις αφορισμοί! 

Μελέτη του Πολυτεχνείου της Μασσαχουσέτης (ΜΙΤ): Νέα αναλυτική μέθοδος προσδιορίζει την ταυτότητα του ατόμου, με ακρίβεια 90%, όταν κάνει συναλλαγές με χρεωστική/πιστωτική Κάρτα, χωρίς καν να γνωρίζει το όνομα του χρήστη της Κάρτας ή τον τραπεζικό του λογαριασμό ή τον αριθμό της Κάρτας του!!! 

Οι αγοραστικές σας συνήθειες μπορούν να αποκαλύψουν ποιος είστε, ακόμα και όταν είστε ένας από τους εκατομμύρια ανώνυμους πελάτες σε μια βάση δεδομένων με ανώνυμες συναλλαγές πιστωτικών καρτών, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δείχνει πως τα λεγόμενα «μεταδεδομένα» μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παρακάμψουν την προστασία της ιδιωτικής σας ζωής στις εμπορικές αλλά και στις κυβερνητικές βάσεις δεδομένων.

Ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), έγραψαν στο περιοδικό Science ότι ανέλυσαν ανώνυμες συναλλαγές μέσω πιστωτικών καρτών 1,1 εκατομμυρίων ατόμων. Χρησιμοποιώντας μια νέα αναλυτική φόρμουλα, και χρησιμοποιώντας μόνο τέσσερα τμήματα των δευτερογενών πληροφοριών μεταδεδομένων όπως η τοποθεσία ή ο χρόνος συναλλαγής, μπόρεσαν να προσδιορίσουν τις μοναδικές επιμέρους αγοραστικές συνήθειες του 90% των ανθρώπων που συμμετέχουν, ακόμα και χωρίς τα ονόμα των καταναλωτών ή τους αριθμούς των λογαριασμών τους ή άλλα προφανή αναγνωριστικά.

«Εμείς δημιουργήσαμε έναν τρόπο για να βρούμε τι είναι αυτό που σας προσδιορίζει ως άτομο, πόσα δεδομένα χρειάζονται σας κάνουν να ξεχωρίζετε στο πλήθος», δήλωσε ο αναλυτής δεδομένων του MIT Yves-Alexandre de Montjoye, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. «Αυτό αγγίζει το θεμελιώδες όριο των στοιχείων προς ανωνυμοποίηση».

Οι ερευνητές βασίστηκαν σε στοιχεία αγορών κατά τη διάρκεια μιας περιόδου τριών μηνών από τους αγοραστές σε 10.000 καταστήματα, τα οποία δόθηκαν από μια ανώνυμη τράπεζα μιας άγνωστης χώρας. Κάθε συναλλαγή είχε χρονοσήμανση με την ημερομηνία αγοράς, και συνδεόταν με ένα κατάστημα.

Ακόμη και με τόσο λίγα στοιχεία, μπορούν εύκολα να εντοπίσουν την αγοραστική συμπεριφορά ενός ατόμου. «Κάναμε όλα όσα θα πρέπει να κάνουμε για να βρούμε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο μέσα στα στοιχεία, αλλά εμείς δεν προσπαθήσαμε να επισυνάψουμε ένα συγκεκριμένο όνομα σε αυτά τα δεδομένα», δήλωσε ο κ Montjoye.

Τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης αποτελούν την πιο πρόσφατη ένδειξη ότι εκθέτουμε τους εαυτούς μας περισσότερο από ό,τι πιθανώς συνειδητοποιούμε μέσα από τα σχέδια των ψηφιακών συναλλαγών μας, από τη χρήση εφαρμογών για smartphone κινητό έως τις κλήσεις του κινητού μας τηλεφώνου. Περίπου το 60% των πληρωμών στις ΗΠΑ γίνονται με πιστωτικές κάρτες, επίσης οι πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου ανέρχονται σε περίπου 1 δις δολάρια το χρόνο, σημειώνουν οι ερευνητές. Μόλις απομονωθεί το καταναλωτικό πρότυπο αγορών ενός ανθρώπου, είπαν οι ερευνητές, ο αναλυτής μπορεί να βρει το όνομα του εν λόγω προσώπου, ταιριάζοντας την καταναλωτική του συμπεριφορά με άλλες δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες, όπως τα προφίλ στο Linkedin και στο Facebook, τα μηνύματα στο Twitter τα οποία περιέχουν ώρα και τοποθεσία, και τις εφαρμογές των κοινωνικών μέσων στις οποίες κάνουν οι χρήστες «check-in», όπως το Foursquare.

Η νέα τεχνική θα ενδιαφέρει πολλές επιχειρήσεις ερευνών, διαφημιστικές εταιρείες, λιανοπωλητές και επαγγελματικές ενώσεις που δημιουργούν αλλά και αγοράζουν εκτενείς βάσεις δεδομένων για την παρακολούθηση των πελατών τους και την καλύτερη στοχευμένη διαφήμιση.

Η έρευνα του MIT έχει δείξει ότι «είναι πολύ, πολύ, πολύ δύσκολο να αρθεί η δυνατότητα εντοπισμού των ανθρώπων σε αυτά τα σύνολα δεδομένων, κυρίως των οικονομικών δεδομένων», δήλωσε ο Joseph Hall, επικεφαλής τεχνολόγος στο «Κέντρο για τη Δημοκρατία και την Τεχνολογία», έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που μελετά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και τα θέματα των δεδομένων. Αυτός δεν συμμετείχε στο έργο. «Μεσίτες δεδομένων που αγοράζουν και συλλέγουν πολύ μεγάλες ποσότητες πληροφοριών όπως αυτές, έχουν τη δυνατότητα να πάρουν χιλιάδες δεδομένα και να τα ταυτίσουν με συγκεκριμένους ιδιώτες.»

Τα συμπεράσματα αυτής της έρευνας θα δώσουν τροφή στις συζητήσεις για τη μαζική συλλογή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα κυβερνητικά προγράμματα παρακολούθησης/επιτήρησης. Η έρευνα αυτή συνδυάζει μεταδεδομένα κινητών τηλεφώνων με ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών πιστωτικών καρτών, δηλώνουν αρκετοί ειδικοί ερευνητές στην προστασία των δεδομένων της ιδιωτικής ζωής.

«Πιστεύουμε ότι τα μεταδεδομένα των συναλλαγών δεν είναι τόσο σημαντικά όσο είναι το περιεχόμενο των συναλλαγών, αλλά τελικά αποδεικνύεται ότι είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικά», είπε η ειδική στην κυβερνοασφάλεια Susan Landau του Πολυτεχνείου Worcester της Μασσαχουσέτης (Worcester Polytechnic Institute in Massachusetts), η οποία δεν συμμετείχε στο πρόγραμμα. «Ελάχιστα bit δεδομένων σε συνδυασμό με τα δεδομένα που έχουμε σκορπίσει σε άλλα μέρη δημιουργούν πραγματικά πορτρέτα.»

Τον περασμένο Νοέμβριο, για παράδειγμα, η εταιρεία “διαμοιρασμένων διαδρομών” (ride-share company ) Uber αποκάλυψε ότι είχε συνδυάσει τα αρχεία των πελατών της που την χρησιμοποίησαν αργά το βράδυ για τις μετακινήσεις τους σε μεγάλες πόλεις, με αναφορές εγκλημάτων αυτών των πόλεων, για να υπολογίσει την πιθανότητα οι χρήστες των υπηρεσιών μετακίνησης του Σαββατοκύριακου να επισκέπτονταν πόρνες.

Στο ίδιο πνεύμα, οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφεραν το 2013 ότι το σχέδιο/μοτίβο (pattern) με το οποίο δημοσιεύουν τα “Likes” οι χρήστες του Facebook, ακούσια εκθέτει τις πολιτικές και θρησκευτικές τους απόψεις, εάν κάνουν χρήση ναρκωτικών, εάν έχουν χωρίσει και τη σεξουαλικότητά τους. Νωρίτερα αυτό το μήνα, οι ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Riverside ανέφεραν ότι αυτά τα “Likes” είναι πιο ακριβής τρόπος κατανόησης της προσωπικότητας ενός ατόμου, από την αξιολόγηση από τους στενούς του φίλους.

Στη μελέτη του MIT, οι ερευνητές μπορούν να καταλάβουν ποιες συναλλαγές αφορούν γυναίκες και ποιες άνδρες, μόνο και μόνο από τον χρόνο που διαθέτουν σε διάφορα καταστήματα. Επίσης, μπορούν να εντοπίσουν τους ανθρώπους υψηλότερης εισοδηματικής τάξης. Η μέθοδός τους μπορεί να εφαρμοστεί σχεδόν σε κάθε σύνολο δεδομένων που καταγράφει συμπεριφορές, είπαν.

«Έχουμε αυτά τα μοναδικά σχέδια/μοτίβα (patterns) συμπεριφοράς που μας προσδιορίζουν,» δήλωσε ο επιστήμονας Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του MIT Alex Pentland, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη. «Εμφανίζονται σε όλα τα δεδομένα, όπου υπάρχει διαφοροποιημένη συμπεριφορά η οποία αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Το μοτίβο σας θα είναι διαφορετικό και εγώ θα μπορώ να σας εντοπίζω», είπε.


Metadata Can Expose Person’s Identity Even Without Name 

New Analytic Formula Identifies People Without Names, Account Numbers

Your shopping habits can expose who you are even when you are just one of a million nameless customers in a database of anonymous credit-card records, according to a new study that shows how so-called metadata can be used to circumvent privacy protections in commercial and government databases.

Researchers at the Massachusetts Institute of Technology, writing Thursday in the journal Science, analyzed anonymous credit-card transactions by 1.1 million people. Using a new analytic formula, they needed only four bits of secondary information—metadata such as location or timing—to identify the unique individual purchasing patterns of 90% of the people involved, even when the data were scrubbed of any names, account numbers or other obvious identifiers. 
“We are introducing a way to find what you need to identify an individual—how much data makes you stand out in the crowd,” said MIT data analyst Yves-Alexandre de Montjoye, who led the study. “This touches on the fundamental limit of anonymizing data.” 
Researchers drew on records of purchases over a period of three months by shoppers at 10,000 stores, provided by an unnamed bank in an undisclosed country. Each transaction was time-stamped with the day of purchase and linked to a shop. 
Even with so little to go on, they could readily identify a person’s unique purchasing pattern. “We did everything you would need to do to find a person in the data, but we did not try to attach a specific name to it,” Mr. de Montjoye said. 
The finding is the latest indication that we expose more about ourselves than we may realize through the patterns of our digital transactions, from smartphone-app usage to mobile calling data. About 60% of payments in the U.S. are made with credit cards, and mobile payments run at about $1 billion a year, the researchers note.After isolating a purchasing pattern, researchers said, an analyst could find the name of the person in question by matching their activity against other publicly available information such as profiles on Linkedin andFacebook, Twitter messages that contain time and location information, and social-media “check-in” apps such as Foursquare. 
The new technique is likely to be of interest to the many research firms, advertisers, retailers and trade associations that build and buy extensive data bases to track customers and better target advertising. 
The MIT research has shown “it is very, very, very difficult to remove any ability to identify people in these data sets, especially financial data,” said Joseph Hall, chief technologist at the Center for Democracy & Technology, a nonprofit that studies privacy and data issues. He wasn’t involved in the project. “Data brokers who buy and collect very large quantities of information like this have the ability to take thousands of data points and pin those on individuals.” 
The finding also will add to debates over the bulk collection of personal data by government surveillance programs, which cross-match cellphone metadata and electronic databases, including credit-card information, several data-privacy experts said. 
“We think of metadata as being not as important as content, but it turns out to be remarkably revelatory,” said cybersecurity analystSusan Landau at Worcester Polytechnic Institute in Massachusetts, who wasn’t involved in the project. “Little bits of data combined with the data we shed in other places really create portraits.” 
Last November, for example, ride-share company Uber disclosed it had combined its customer records of late-night trips in major cities with local crime reports to calculate the likelihood that its weekend riders were visiting prostitutes. 
In the same vein, researchers at the U.K.’s Cambridge University reported in 2013 that the pattern of “likes” posted by people on Facebook unintentionally exposed their political and religious views, drug use, divorce and sexuality. Earlier this month, psychologists at the University of California in Riverside reported that those “likes” were a more-accurate measure of someone’s personality than the assessment of their close friends. 
In the MIT study, researchers could tell women and men apart just by how they lingered at different shops. They also could pick out people in higher income brackets. The method can be applied to almost any data set that records behavior, they said. 
“We have these unique patterns that identify us,” said MIT computer scientist Alex Pentland, who worked on the study. “They show up in any data where there is diverse behavior that changes over time. Your pattern will be different and I could identify you,” he said. 

Αγοράζεις με πιστωτική/χρεωστική Κάρτα; Ακόμη και τα ανώνυμα μεταδεδομένα των συναλλαγών σου, αποκαλύπτουν την ταυτότητά σου!

https://i1.wp.com/www.thesout.gr/wp-content/uploads/2016/02/080216taratsakipos.jpg?resize=400%2C252Γιατί να μη χρησιμοποιήσω το μπαλκόνι, την αυλή ή την ταράτσα του σπιτιού μου για να φυτέψω τα δικά μου κηπευτικά;
Η εποχή προσφέρεται για σπορά ή μεταφύτευση ζαρζαβατικών. Αν αναρωτιέστε πού, η λύση είναι γνωστή: στην ταράτσα ή στο μπαλκόνι.

Δεν πρόκειται για ένα ακόμα από τα εφευρήματα της εποχής της κρίσης, που γεννήθηκε από την ανάγκη και μόνο. Αλλά, για μια διεθνώς αναπτυσσόμενη τα τελευταία χρόνια τάση που ξεκινά από μία πολύ απλή στη βάση της απορία:

Στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι και άλλες μεγάλες πόλεις υπάρχει μάλιστα και σχετικό κίνημα που επεκτείνει αυτή τη συλλογιστική στα πάρκα και τους άλλους ανεκμετάλλευτους δημόσιους χώρους πρασίνου.

«Το μπαλκόνι ή η ταράτσα ενός κτιρίου μπορούν να γίνουν ιδανικοί χώροι για όσους θέλουν να καλλιεργήσουν μαρούλι, μαϊντανό, άνηθο, σέλινο, βασιλικό, ρόκα, κρεμμυδάκι, ραπανάκια, τομάτες, πιπεριές ή αγγούρια».

Αυτό αναφέρει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο διευθυντής του Εργαστηρίου Λαχανοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Αναστάσιος Σιώμος, υποστηρίζοντας τη… μεταφύτευση της ιδέας και στη Θεσσαλονίκη.

«Βέβαια, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη η θέση, η σωστή διαδικασία σποράς ή μεταφύτευσης, η συχνότητα και ο όγκος του νερού άρδευσης, η προστασία των φυτών από την έντονη ηλιοφάνεια και τις αυξημένες θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στα κτίρια λόγω κατασκευής».

Ηδη μάλιστα, όπως είπε, το Πανεπιστήμιο, σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία, έχει αναπτύξει και διαθέτει στην αγορά ως τυποποιημένο προϊόν τον σάκο καλλιέργειας OikoLAVA.

Έχει μήκος 100 εκατοστά, χωρητικότητα 22 λίτρων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υπόστρωμα για την παραγωγή λαχανικών σε αστικό περιβάλλον. Στην ταράτσα του κτιρίου της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος έχουν βγάλει και μαζέψει με αυτόν τον τρόπο τη φετινή… σοδειά από μυρωδικά και κηπευτικά.

Τα… κολοκυθάκια και το ζεν

Τα οφέλη από την ενασχόληση με την… κατ’ οίκον κηπουρική είναι πολλαπλά.

Το να σκαλίζεις και να ποτίζεις τον δικό σου μπαξέ –ακόμη και αν απέχει δέκα βήματα από την κρεβατοκάμαρά σου– δεν είναι καλό μόνο για την τσέπη αλλά και για την ψυχή.

Λίγες δραστηριότητες, υποστηρίζουν όσοι το έχουν δοκιμάσει, είναι περισσότερο χαλαρωτικές από αυτό.

Η γεύση δε των καρπών που παράγονται δίχως λίπασμα δεν συγκρίνεται με εκείνη των μαζικών καλλιεργειών – οι μαθητές της Β’ τάξης του Τομέα Γεωπονίας Τροφίμων και Περιβάλλοντος του ΕΠΑΛ Αξιούπολης, που την περασμένη χρονιά δοκίμασαν εν είδει πρακτικής άσκησης, μπορούν να σας διαβεβαιώσουν γι’ αυτό.

Μιλώντας ειδικότερα για λίπασμα, ο διευθυντής του Εργαστηρίου Λαχανοκομίας έχει να συστήσει κάτι καινούργιο.

Ενα 100% ελληνικό «λίπασμα» οικολογικών προδιαγραφών, με αμινοξέα που προέρχονται από υδρόλυση αποκλειστικά φυτικών πρώτων υλών, πλούσιων σε πρωτεΐνες.

Το νέο προϊόν, το οποίο κυκλοφορεί πλέον στην αγορά από ελληνική εταιρεία που κατοχύρωσε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, βασίζεται στα πορίσματα σχετικής έρευνας του Εργαστηρίου Λαχανοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Αυτή κατέδειξε ότι η επιφανειακή λίπανση με νιτρική αμμωνία, που εφαρμόζεται σήμερα από τους παραγωγούς στην καλλιέργεια μαρουλιού, μπορεί να αντικατασταθεί πλήρως από την εφαρμογή αμινοξέων (σημειωτέον ότι η νιτρική αμμωνία αποτελεί σήμερα την κύρια πηγή ρύπανσης των εδαφών, των υπόγειων και των επιφανειακών νερών με νιτρικά, ενώ το πλούσιο σε πρωτεΐνες νέου… τύπου επιφανειακό λιπαντικό εδάφους είναι αντιθέτως φιλικό προς το περιβάλλον).

«Εκτός όμως από τα οφέλη για το περιβάλλον, αφού δεν υπάρχει πλέον επιβάρυνση ούτε στο έδαφος ούτε στα υπόγεια νερά, προκύπτουν και οφέλη για τον καταναλωτή, αφού τα παραγόμενα προϊόντα, εν προκειμένω τα μαρούλια, έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και, φυσικά, χαμηλότερη σε νιτρικά» συμπληρώνει ο Αναστάσιος Σιώμος.

Τα αμινοξέα μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως τα ανόργανα λιπάσματα νιτρικής μορφής αζώτου, που εφαρμόζονται από τους παραγωγούς στην καλλιέργεια μαρουλιού στο έδαφος για την επιφανειακή λίπανση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν μάλιστα ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξίσου καλά και στην καλλιέργεια ντομάτας στο θερμοκήπιο, καθώς και στην καλλιέργεια φασολιού για τη βιομηχανία κατάψυξης.

Πηγή thestival.grΚαλλιεργήστε…την ταράτσα σας με τη βοήθεια του ΑΠΘ!

http://3.bp.blogspot.com/-Kzc0isf88lQ/Vpp0KHJJqYI/AAAAAAAAQgk/7TS_9rSRRXQ/s1600/how-to-easily-make-a-beehive-in-a-jar-diy_4.jpgΑυτός ο μελισσοκόμος έφτιαξε μια απίστευτη πατέντα. Σκέφτηκε το εξής: Όταν θέλει να πουλήσει στο κόσμο μέλι με κηρήθρα γιατί να μπει σε ολόκληρη διαδικασία – ξέρετε το κόπο της συσκευασίας – ενώ μπορούν να το κάνουν τελείως άκοπα οι μέλισσες; Έτσι λοιπόν έβαλε μια προέκταση με βαζάκια πάνω απο το μελίσσι κάτω από τα οποία είναι τοποθετημένο ειδικό διάφραγμα για να μπει μόνο μέλι και να μη το γεννήσει η βασίλισσα. Έπειτα από μια καλή ανθοφορία τα βαζάκια γεμίζουν με μέλι και είναι έτοιμα προς κατανάλωση. Δείτε φωτογραφίες και στο τέλος ένα βίντεο με κατασκευή της πατέντας…










Και η κατασκευή…





orinimelissaΑπίστευτο: Μελισσοκόμος έφτιαξε κυψέλη νέας "τεχνολογίας" δείτε που βάζουν το μέλι έτοιμο…

http://2.bp.blogspot.com/-rYY-74IbF1I/UU3BcaLVSvI/AAAAAAABYFE/aNug97CDkJw/s400/541663_311111602322498_1692597352_n.jpgΉταν μια ευφυΐα. Δεν έζησε ποτέ με κανόνες. Έπινε περισσότερο από όσο έπρεπε, είχε περισσότερες ερωμένες από ότι θα έπρεπε και δεν ζούσε σύμφωνα με κανενός τις υποδείξεις. Δεν έγραψε ευχάριστα πράγματα, αλλά για την σκληρή πραγματικότητα γύρω μας.

Διαβάστε 25 λαμπρά αποφθέγματα ενός από τους πιο έξυπνους και πνευματώδεις συγγραφείς που μας χάρισε η ζωή.

Για την ζωή

Απλά να ζεις περιμένοντας να πεθάνεις είναι σκληρή δουλειά.
Δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο απλά πιστεύω ότι μπορούμε να μην τον κάνουμε χειρότερο.
Όταν πίνεις ο κόσμος εξακολουθεί να υπάρχει αλλά για λίγο δεν σε κρατάει από το λαιμό.
Αρχίζεις να σώζεις τον κόσμο σώζοντας ένα πρόσωπο κάθε φορά, διαφορετικά είναι μεγάλος ρομαντισμός ή πολιτική.

Για τις γυναίκες

Όλες οι γυναίκες είναι διαφορετικές. Γενικά,φαίνεται πως είναι συνδυασμός του καλύτερου και του χειρότερου. Μαγικές και τρομακτικές. Αλλά είμαι ευχαριστημένος που υπάρχουν.
Ενώ οι άνδρες ασχολούνται με το ποδόσφαιρο ή την μπύρα ή κάτι άλλο, αυτές οι γυναίκες μας σκέφτονται: Εστιάζουν την προσοχή τους πάνω μας, μας μελετούν και αποφασίζουν τι θα κάνουν: να μας δεχτούν, να μας δώσουν μια κλωτσιά, να μας ανταλλάξουν με κάτι καλύτερο ή απλά να μας σκοτώσουν.

Για το ταλέντο και το γράψιμο

Οι συγγραφείς είναι απελπισμένοι άνθρωποι. Και όταν σταματήσουν να είναι απελπισμένοι παύουν να είναι και συγγραφείς.
Στα 25 όλοι είναι υπέροχοι. Στα 50 κάτι πρέπει να κάνεις για να γίνεις.
Η φιλοδοξία σπάνια βοηθάει τους ταλαντούχους. Η τύχη όμως είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Το ταλέντο πάντα σέρνεται πίσω της.
Ένας διανοούμενος λέει ένα απλό πράγμα με δύσκολο τρόπο. Ένας καλλιτέχνης λέει ένα δύσκολο πράγμα με απλό τρόπο.

Για τους ανθρώπους

Μερικοί άνθρωποι δεν τρελαίνονται ποτέ. Τι πραγματικά φριχτή ζωή έχουν.
Δείξε μου έναν άνδρα που ζει μόνος και έχει συνεχώς καθαρή κουζίνα και οχτώ στις εννιά φορές θα σου δείξω έναν άνδρα με απεχθείς πνευματικές ιδιότητες.
Είναι δυνατόν να αγαπήσεις έναν άνθρωπο εάν δεν τον γνωρίζεις πολύ καλά.
Η δυνατότητα δεν μου λέει τίποτα. Πρέπει να το φέρεις σε πέρας. Σχεδόν κάθε μωρό στην κούνια έχει περισσότερες δυνατότητες από εμένα.
Εάν πετύχεις να ξεγελάσεις κάποιον δεν σημαίνει ότι είναι χαζός. Απλά σημαίνει ότι σε εμπιστεύεται περισσότερο από όσο αξίζεις.
Η ομορφιά δεν είναι τίποτα, δεν μένει. Δεν ξέρεις πόσο τυχερός είσαι να είσαι άσχημος, γιατί αν αρέσεις στους ανθρώπους ξέρεις ότι είναι για κάτι άλλο.
Το να παρακολουθείς σκουπίδια στην οθόνη είναι τόσο κοινό σήμερα που οι άνθρωποι έπαψαν να σκέφτονται το γεγονός ότι βλέπουν μόνο σκουπίδια.

Για την αγάπη

Η αγάπη είναι για τους κιθαρίστες,Καθολικούς και φανατικούς στο σκάκι.
Το σεξ είναι ωραίο πράγμα μόνο εάν δεν έχεις τίποτα άλλο να κάνεις.

Για τον εαυτό του

Η μοναξιά με δυναμώνει: χωρίς αυτήν είμαι σαν να μην έχω φαγητό και νερό. Κάθε μέρα χωρίς αυτή αποδυναμώνομαι. Δεν είμαι υπερήφανος για την μοναξιά μου αλλά εξαρτώμαι από αυτήν.
Ξέρω τα ελαττώματά μου πολύ καλά για να ζητήσω να με αγαπήσουν.
Είμαι παντρεμένος αλλά δεν έχω γυναίκα. Η γυναίκα μου είναι η ίδια μου η ζωή.
Συνήθως είμαι κακός αλλά όταν είμαι καλός, είμαι απερίγραπτα καλός.

thessalonikiartsandculture.gr25 κυνικά αποφθέγματα από τον ευφυή Τσαρλς Μπουκόφσκι για την ζωή που πρέπει να διαβάσεις …

https://i1.wp.com/cdn7.bbend.net/media/k2/items/cache/cc06b78bf7122605ee05f68c1e0db4c5_L.jpg?resize=400%2C250Εάν κάθε βράδυ παλεύετε στην κυριολεξία με το μαξιλάρι και το κρεβάτι σας, προκειμένου να καταφέρετε να σας πάρει ο ύπνος, τότε η δρ Andrew Weil σας έχει τη λύση.

Σύμφωνα με τη μέθοδό της, η οποία βασίζεται στη μαθηματική ακολουθία 4-7-8, μόλις ένα λεπτό είναι αρκετό για να αποκοιμηθείτε χωρίς κόπο.

Η μέθοδος αυτή βασίζεται στις αναπνοές που παίρνουμε πριν κοιμηθούμε, ώστε να βοηθήσουμε την καρδιά να ρίξει τους ρυθμούς τις και τον εγκέφαλο να χαλαρώσει.

«Ζούμε σε έντονους ρυθμούς και ακόμη και το βράδυ, όταν πέσουμε για ύπνο, ο οργανισμός μας συνεχίζει να δουλεύει στα κόκκινα. Εκεί βρίσκεται η ρίζα του κακού που δεν μας αφήνει να χαλαρώσουμε και να κοιμηθούμε», επισημαίνοντας: «Οι αναπνοές μας είναι κοφτές και ρηχές, ενώ για να χαλαρώσουμε πρέπει να είναι βαθιές και γεμάτες»

Σύμφωνα με το σκεπτικό της δρ Weil, το μυστικό βρίσκεται στην αναπνοή, αφού για να χαλαρώσουμε θα πρέπει να επιβραδύνουμε τον καρδιακό ρυθμό, παίρνοντας περισσότερο οξυγόνο.

Πώς θα εφαρμόσετε τη μέθοδο αναλυτικά

-Εισπνεύστε από τη μύτη για 4 δευτερόλεπτα

– Κρατήστε την αναπνοή σας για 7 δευτερόλεπτα

– Εκπνεύστε αργά επί 8 δευτερόλεπτα

Όπως εξηγεί η Weil, η διαδικασία αυτή εξασφαλίζει χαλάρωση, οι ρυθμοί πέφτουν, ενώ ο εγκέφαλος παράγει μια σειρά από χαλαρωτικές χημικές ουσίες, που μας βοηθούν να κοιμηθούμε.

Η μέθοδος έχει γίνει μόδα στις ΗΠΑ, ωστόσο δεν έχει αποδειχθεί ακόμη επιστημονικά κατά πόσο βοηθάει ή όχι…

Η μέθοδος 4-7-8 για να κοιμηθείτε σε μόλις 1 λεπτό!

https://i2.wp.com/www.athensmagazine.gr/photos/articles/thumbs_large/42db941f382ca42f7fe3b6c17a6e8a5d.jpg?resize=400%2C270Το 1961 ο καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου Yale, Στάνλεϊ Μίλγκραμ, διεξήγε ένα ιστορικό πείραμα που έδειξε ότι άνθρωποι που βρίσκονται σε θέση εξουσίας είναι ικανοί να προβούν σε πράξεις που αντιβαίνουν στην κοινή λογική και το αίσθημα δικαίου παραβιάζοντας την ίδια τη συνείδηση τους, αρκεί αυτές να γίνονται κατόπιν εντολής από μία εποπτεύουσα αρχή που υποτίθεται πως κατέχει υψηλού επιπέδου γνώση και δρα με καλό σκοπό.

Στο πείραμα, ένας εκπρόσωπος της επιστημονικής ‘αρχής’ διαχώριζε μία ομάδα ατόμων σε ‘δασκάλους’ και ‘μαθητές’, παρέχοντας στους πρώτους την εξουσία να ελέγχουν τους δεύτερους ως προς τη γνώση τους σε συγκεκριμένες ερωτήσεις και να τους τιμωρούν μέσω της πρόκλησης σταδιακά αυξανόμενης έντασης ηλεκτροσόκ όταν δε γνώριζαν τις σωστές απαντήσεις.
Αν κατά τη διάρκεια του πειράματος ο ‘δάσκαλος’ αμφισβητούσε τη χρησιμότητα του ή πάθαινε κρίση συνείδησης, παρενέβαινε ο επόπτης με ‘παραινέσεις’ και ‘απειλές’, ζητώντας του να ολοκληρώσει τη διαδικασία, και λέγοντας του άλλοτε ότι ‘το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε’, άλλοτε πως ‘είναι απολύτως κρίσιμο να συνεχίσετε’ και άλλοτε πως “δεν υπάρχει άλλη επιλογή, πρέπει να συνεχίσετε.”

Αν ο ‘δάσκαλος’ αναρωτιόταν μήπως ο ‘μαθητής’ κινδύνευε να υποστεί μόνιμες βλάβες ή ακόμη και να πεθάνει, ο επόπτης τον διαβεβαίωνε πως τίποτε από τα δύο δεν επρόκειτο να συμβεί, παρά το γεγονός ότι η ένταση του ηλεκτροσόκ ήταν, θεωρητικά, ικανή να σκοτώσει και ασχέτως του ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είχε προηγηθεί η προειδοποίηση ότι ο ‘μαθητής’ έπασχε από καρδιά. Αν ο ‘δάσκαλος’ σκεφτόταν να σταματήσει καθώς ο ‘μαθητής’ κάτω από φρικτούς πόνους φώναζε πως δεν ήθελε να συμμετάσχει άλλο στο πείραμα, ο εκπρόσωπος της ‘αρχής’ απαντούσε: “είτε αρέσει στο μαθητή είτε δεν αρέσει πρέπει να συνεχίσεις μέχρι να μάθει καλά όλες τις απαντήσεις, οπότε σε παρακαλώ συνέχισε.”

Αν παρόλα αυτά ο ‘δάσκαλος’ αποφάσιζε να πάει ενάντια στις εντολές της ‘αρχής’ και αρνούνταν να προκαλέσει επιπλέον, αναιτιολόγητο, πόνο στο ‘μαθητή, το πείραμα σταματούσε. Ειδάλλως, συνεχιζόταν μέχρι ο ‘μαθητής’ να λάβει το μέγιστης έντασης ηλεκτροσόκ (450 βολτ) ή μέχρι να σταματήσει να ανταποκρίνεται, ένδειξη ότι είχε λιποθυμήσει ή ότι είχε πεθάνει.
Τόσο στο αρχικό πείραμα όσο και σε επαναλήψεις του, περίπου το 65% των ‘δασκάλων’ προκάλεσαν το μέγιστης έντασης ηλεκτροσόκ στο ‘μαθητή’. Κατά τη διάρκεια του πειράματος οι ‘δάσκαλοι’ παρουσίαζαν διαφορετικά επίπεδα στρες, ίδρωναν, δάγκωναν τα χείλη τους, έτρεμαν και γενικότερα εμφάνιζαν σημάδια διστακτικότητας και κατανόησης της άδικης και απάνθρωπης συμπεριφοράς τους. Η σκέψη, ωστόσο, ότι δεν ήταν οι ίδιοι οι υπεύθυνοι αλλά αυτοί που διεξήγαν το πείραμα, σε συνδυασμό με τις παραινέσεις και τις απειλές από τον επόπτη αλλά και τις διαβεβαιώσεις ότι ο ‘μαθητής’ δεν θα πάθαινε κακό, τους έκαναν να φτάσουν μέχρι τέλους.

Στην πραγματικότητα βέβαια, αν και ο ‘δάσκαλος’ δεν το γνώριζε, ο ‘μαθητής’ δεν ήταν παρά ένας μισθωμένος ηθοποιός που υποκρινόταν ότι δέχονταν ηλεκτροσόκ, ενώ οι επιστήμονες απλώς μελετούσαν τη συμπεριφορά του ́δασκάλου’ και φυσικά δε βασάνιζαν, πράγματι, ανθρώπους στο όνομα της επιστήμης.

Περίπου μισό αιώνα, ωστόσο, μετά την πρώτη διεξαγωγή του, το πείραμα Μίλγκραμ επαναλαμβάνεται στην Ελλάδα σε πραγματικές συνθήκες, με τις ελληνικές κυβερνήσεις από τα τέλη του 2009 να προκαλούν, κάτω από τις εντολές και την εποπτεία της Τρόικας, βασανιστικό και αυξανόμενης έντασης πόνο στον ελληνικό λαό, με την υλοποίηση μίας πολιτικής εξουθενωτικής λιτότητας που σύσσωμη η διεθνής οικονομική κοινότητα και ενίοτε ακόμη και οι ίδιοι οι κυβερνώντες αναγνωρίζουν ως άδικη και καταστροφική. Και είναι εντυπωσιακό πως ενώ όσο οι πολιτικοί ιθύνοντες δεν βρίσκονται σε θέση εξουσίας αναγνωρίζουν, ομολογούν και μάχονται ενάντια στον παράλογο και απάνθρωπο χαρακτήρα του ‘πειράματος’, μόλις αναλάβουν το ρόλο του ‘δασκάλου’ αποκτούν μία εντελώς διαφορετική συμπεριφορά, παραμερίζοντας τη λογική και τη συνείδηση τους και υπακούοντας χωρίς αντίδραση στις εντολές της εποπτεύουσας αρχής.

Το Ελληνικό Πείραμα Μίλγκραμ

Ρόλοι στο Πείραμα: Η ‘Εποπτεύουσα Αρχή’
Το ρόλο της ‘εποπτεύουσας αρχής’ στην ελληνική έκδοση του πειράματος Μίλγκραμ, διαδραματίζει η Τρόικα, δηλαδή οι ‘ειδικοί’ τεχνοκράτες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η ‘Εξουσία’, ο ‘Δάσκαλος’
Την εκτελεστική εξουσία του πειράματος αναλαμβάνουν οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις από το 2009 και μετά.

Το Υποκείμενο, ο ‘Μαθητής’
Το υποκείμενο του πειράματος είναι ο ελληνικός λαός.

Οι Ερωτήσεις
Το ρόλο των ερωτήσεων στο ελληνικό πείραμα Μίλγραμ παίζουν οι ‘στόχοι’, τους οποίους θέτει η Τρόικα και αξιολογεί η ίδια με τις τριμηνιαίες εκθέσεις της.

Οι Απαντήσεις
Η σωστή ‘απάντηση’ είναι η επίτευξη των στόχων και η λανθασμένη ή ‘απόκλιση’.

Τα Ηλεκτροσόκ
Τα ηλεκτροσόκ είναι ποικίλα, με τα σημαντικότερα να θεωρούνται τα μέτρα λιτότητας, είτε αυτά μεταφράζονται σε περικοπές μισθών, συντάξεων και επιδομάτων είτε σε νέους φόρους, έκτακτες εισφορές, χαράτσια, κλπ. Στα ηλεκτροσόκ συμπεριλαμβάνεται οτιδήποτε προκαλεί άμεσο ή έμμεσο οικονομικό πόνο στους Έλληνες πολίτες.

Λάθος απάντηση = Ηλεκτροσόκ ή Θάνατος
Οι τακτικές εκθέσεις της Τρόικας για την επίτευξη ή όχι των στόχων έχουν συνδεθεί με τη λήψη ή όχι κάθε επόμενης δόσης από το μηχανισμό ‘στήριξης’. Η λογική είναι πως εφόσον η Ελλάδα έχει αποκλειστεί από τις αγορές κεφαλαίων, η αδυναμία λήψης μίας δόσης θα οδηγήσει στην πτώχευση, την κατάρρευση και τελικά στον ξαφνικό ‘θάνατο’ της οικονομίας. Εναλλακτικά ο ‘δάσκαλος’ μπορεί να επιλέξει το ηλεκτροσόκ, δηλαδή τη λήψη νέων μέτρων, ώστε να εξασφαλιστεί ότι θα συνετιστεί ο ‘μαθητής’ για να μπορέσει να λάβει την επόμενη δόση από το μηχανισμό στήριξης, που θα τον κρατήσει στη ζωή.

Οι Παραινέσεις – Απειλές
Μία από τις πιο συνηθισμένες απειλές έχει να κάνει με την ανάγκη εκπλήρωσης των στόχων γα τη λήψη των δόσεων. Το πιο συχνά χρησιμοποιημένο δίλημμα είναι: “Νέα μέτρα ή Χάος”. Άλλες απειλές έχουν να κάνουν με την ανάγκη λήψης μέτρων ως αναγκαία για την παραμονή της χώρας στο ευρώ και με τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει η αδυναμία υλοποίησης των μέτρων, δηλαδή την πτώχευση, έξοδο απ’ το ευρώ, καταστροφή της οικονομίας κλπ.

Οι ερωτήσεις (στόχοι) είναι λάθος – Το Παράδοξο της Φειδούς
Στα οικονομικά, μία από τις γνωστές θεωρίες είναι το παράδοξο της φειδούς. Αυτό που μας λέει το παράδοξο είναι ότι ένα άτομο που θα αποφασίσει να σφίξει το ζωνάρι του και να απέχει από την κατανάλωση αποταμιεύοντας τμήμα του εισοδήματος του στο παρόν, ώστε να βρεθεί σε μία καλύτερη οικονομική κατάσταση στο μέλλον, δεν είναι δεδομένο ότι θα πετύχει το στόχο του. Και αυτό γιατί αν ακολουθήσουν την ίδια συμπεριφορά και άλλα άτομα (η πλειοψηφία) τότε η κατανάλωση και έτσι η ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες θα μειωθεί απότομα και κατακόρυφα, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει και η μείωση της προσφοράς προϊόντων και υπηρεσιών αφού δε θα υπάρχει ικανή ζήτηση για να τις απορροφήσει, και στη συνέχεια να επέλθει μείωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της διάθεσης για ανάληψη επιχειρηματικού ρίσκου, μείωση των επενδύσεων, μείωση της ανάγκης για πρόσληψη νέων εργαζομένων αλλά ακόμη και για απασχόληση του ίδιου αριθμού εργαζομένων με πριν, μείωση των εισοδημάτων και των εσόδων του κράτους και τελικά συρρίκνωση της οικονομίας και ύφεση. Έτσι, ο αποταμιευτής μας μπορεί να βρεθεί με μερικές καταθέσεις παραπάνω αλλά χωρίς εργασία και χωρίς προοπτική.

Το παράδοξο της φειδούς βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία στην Ελλάδα, αφού ακόμη και σήμερα η Τρόικα ζητά νέα φοροεισπρακτικά μέτρα την ώρα που επαινεί την Ιρλανδία για την έξοδο της απ’ την κρίση, όταν η συγκεκριμένη χώρα απολαμβάνει, μεταξύ άλλων φορολογικών ελαφρύνσεων, εταιρικό φόρο μεταξύ 6-12%.

Εδώ αξίζει να θυμηθούμε πως οι στόχοι προκύπτουν κάθε φορά από τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις της Τρόικας και ιδιαίτερα του ΔΝΤ και όπως το ίδιο παραδέχτηκε πολλάκις, οι αναλύσεις του ήταν επανειλημμένα λάθος καθώς στηρίχτηκαν σε παλαιότερες εκθέσεις με λανθασμένα συμπεράσματα που υπέθεταν δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές πολύ κοντά στο 0,5, ενώ νεώτερες μελέτες (που και πάλι δε χρησιμοποιούνται) δείχνουν μια σημαντική αύξηση των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών στη μετά την κρίση περίοδο, σε ένα επίπεδο από 0,9 μέχρι και 1,7. Με απλά λόγια, ενώ η Τρόικα έθετε στους Έλληνες στόχους βασιζόμενη στην εκτίμηση ότι για κάθε 1 ευρώ λιτότητας το κόστος στην οικονομία είναι μισό ευρώ, το αληθινό κόστος ήταν μεταξύ 0,9 και 1,7 ευρώ μετατρέποντας τις θυσίες σε ‘δώρο, άδωρο’. Έτσι, από τη πρώτη στιγμή η Τρόικα διέπραξε ένα δραματικό ‘λάθος’ το οποίο είχε καταστροφικές συνέπειες στην ελληνική οικονομία και απέτρεπε σε κάθε περίπτωση την επίτευξη των στόχων, ασχέτως του ύψους των περικοπών και του βάθους της λιτότητας.

Άλλη κυβέρνηση, άλλος Πρωθυπουργός, ίδιο πείραμα
Η Ελλάδα βιώνει το δικό της, τρομακτικό Πείραμα Μίλγκραμ και όπως έχει γίνει πλέον κατανοητό από κάθε Έλληνα πολίτη, μπορεί να αλλάξει η κυβέρνηση, να αλλάξει ο Πρωθυπουργός αλλά το πείραμα παραμένει το ίδιο.

analitis.gr


Διαβάστε επίσης:

Το Ψυχολογικό πείραμα του Milgram: Η Ελλάδα υπό καθεστώς υπακοής

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΙΛΓΚΡΑΜΗ Ελλάδα βιώνει ένα τρομακτικό Πείραμα Μίλγκραμ

epikourosΑν θέλεις να κυβερνάς τη ζωή σου σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, μάθε πως πραγματικός πλούτος σημαίνει το να αρκούμαστε στα λίγα. Το λίγο ποτέ δε λείπει.
Οι άνθρωποι επιθύμησαν τη δύναμη και τη δόξα για να στηρίξουν το έχει τους σε στέρεα θεμέλια και να μπορούν να ζουν τη ζωή τους ήσυχα μες στα πλούτη. Μάταιος κόπος. Στον αγώνα τους να φτάσουν ψηλά, σπέρνουν το δρόμο της ζωής με δυσκολίες και κινδύνους. Κι από την κορυφή, σαν κεραυνός ο φθόνος τούς χτυπά και τους γκρεμίζει με καταφρόνια μες σε τρομερά Τάρταρα. Γιατί από το φθόνο, όπως κι από τον κεραυνό, καίγονται οι ψηλές κορφές και κάθε τι που ξεχωρίζει πάνω από τ’ άλλα. Αξίζει περισσότερο να προσαρμόζεται κανείς ήσυχα παρά να θέλει να υποτάξει τον κόσμο στην εξουσία του και να κυβερνά βασίλεια. Ασ’τους να χύνουν άσκοπα ματωμένο ιδρώτα εξουθενωμένοι, καθώς παλεύουν στο στενό μονοπάτι της φιλοδοξίας, αφού οι γνώσεις τους υπαγορεύονται από ξένα χείλη, κι οι επιθυμίες τους καθορίζονται από αυτά που ακούν από άλλους κι όχι απ’ τα δικά τους αισθήματα. Λουκρήτιος
epikuros_antikleidiΌποιος κατάλαβε ποια είναι τα όρια που θέτει η ζωή, γνωρίζει πόσο εύκολο είναι να αποκτηθεί ό,τι διώχνει τον πόνο της στέρησης και κάνει τη ζωή τέλεια στο σύνολό της. Κι έτσι δεν έχει ανάγκη από πράγματα που αποκτώνται με ανταγωνισμούς.
Η φτώχεια, αν εκτιμηθεί σύμφωνα με το φυσικό σκοπό της ζωής, είναι μεγάλος πλούτος. Ενώ τα αμέτρητα πλούτη σημαίνουν μεγάλη φτώχεια.
Έχει και η λιτότητα τα όριά της’ όποιος το παραβλέπει αυτό, παθαίνει κάτι αντίστοιχο μ’ εκείνον που δεν βάζει φραγμό στις επιθυμίες του.
Για όποιον δεν είναι αρκετό το λίγο, τίποτα δεν είναι αρκετό. (Και έλεγε πως ήταν έτοιμος να παραβγεί με τον Δια σε ευτυχία, αρκεί να είχε ψωμί και νερό).

Epicurus-filia3

Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος.
Ο σοφός, ακόμα κι όταν περιοριστεί στα απαραίτητα, ξέρει περισσότερο να δίνει παρά να παίρνει’ τέτοιο θησαυρό αυτάρκειας έχει ανακαλύψει.
Ζώντας κανείς ελεύθερα, δεν μπορεί να αποχτήσει μεγάλη περιουσία, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο χωρίς δουλικότητα προς τις μάζες ή την εξουσία. Μπορεί ωστόσο να ’χει όλα τα καλά σε διαρκή αφθονία. Κι αν τύχει να αποκτήσει μεγάλη περιουσία, εύκολα θα τη μοιράζει καταπώς πρέπει, κερδίζοντας τη συμπάθεια των συνανθρώπων του.
Κακό πράγμα η ανάγκη* δεν είναι όμως διόλου αναγκαίο να ζει κανείς υπό καθεστώς ανάγκης.
Μέγιστος καρπός της αυτάρκειας είναι η ελευθερία.

Epicurus-filia6

Την ευδαιμονία και τη μακαριότητα δεν τις φέρνουν τα μεγάλα πλούτη ούτε η πληθωρική δραστηριότητα ούτε οι εξουσίες ούτε η ισχύς, αλλά η αλυπία, η πραότης των συναισθημάτων κι η ψυχική διάθεση που αναγνωρίζει τα όρια που έχει θέσει η φύση.
Μικροεμπόδια βάζει η τύχη στο σοφό άνθρωπο. Τα μεγαλύτερα και τα πιο σημαντικά ζητήματα τα έχει διευθετήσει η λογική του, και σ’ όλη του τη ζωή η λογική θα τα διευθετεί.
Είναι ανόητο να ζητάει κανείς από τους θεούς αυτά που μπορεί ο ίδιος να εξασφαλίσει για τον εαυτό του.
Δεν ελευθερώνουν την ψυχή από την ανησυχία και δεν φέρνουν την αληθινή χαρά τα αμέτρητα πλούτη ή η δόξα κι ο θαυμασμός του πλήθους ή οτιδήποτε άλλο οφείλεται σε αίτια απεριόριστα.
Ο ρηχός άνθρωπος στην ευημερία αποχαυνώνεται και στη συμφορά καταρρακώνεται.

Epicurus-filia4

Αν θες να κάνεις πλούσιο τον Πυθοκλή, μη του δίνεις περισσότερα λεφτά. Αφαίρεσέ του την επιθυμία να πλουτίσει.
Η φύση μάς διδάσκει να θεωρούμε μικρά τα όσα μας φέρνει η τύχη’ μας διδάσκει, όταν είμαστε τυχεροί να μην αγνοούμε την ατυχία, αλλά κι όταν δυστυχούμε να μην υπερεκτιμούμε την καλοτυχία’ και να δεχόμαστε ατάραχοι τα καλά που μας φέρνει η τύχη αλλά και να είμαστε προετοιμασμένοι να αντιταχθούμε σε όσα μας φαίνονται κακά’ μας διδάσκει πως όλα όσα οι πολλοί θεωρούν καλά και κακά είναι εφήμερα και πως η σοφία δεν έχει απολύτως τίποτα κοινό με την τύχη.

epikuros

Από το βιβλίο «Επίκουρος»-  D.S. Hutchinson, επιμέλεια Γ. Αβραμίδης 


Αντικλείδι , http://antikleidi.com17 πράγματα που μας δίδαξε ο Επίκουρος για την Αυτάρκεια και την Ελευθερία

Πάνος Σόμπολος: Έτσι βρήκα τον Νίκο Σεργιανόπουλο στο διαμέρισμα!
Με αφορμή τη δολοφονία της Λέλας Μαυρομάτη από τον Αλβανό σύζυγό της, Τζέιμς Κλοντ Λέσι, στην Ορμύλια Χαλκιδικής και το στραγγαλισμό της 37χρονης Ανθής Λινάρδου από το σύζυγό της, Τάσο Τσιουχάρα, στο Βελβεντό Κoζάνης, ο Πάνος Σόμπολος περιγράφει…

στο People και τον Μαρίνο Βυθούλκα τα εγκλήματα πάθους που συγκλόνισαν την Ελλάδα, αλλά και ορισμένες σκληρές εικόνες που δεν θα σβήσουν ποτέ από τη μνήμη του.

Νίκος Σεργιανόπουλος: Η τελευταία νύχτα στο Παγκράτι…
«Ήταν 7.40 το πρωί της Κυριακής 8 Ιουνίου του 2008, όταν πληροφορήθηκα τη δολοφονία και πήγα αμέσως στην οδό Μετεώρων, στο Παγκράτι, με το συνεργείο του Mega, ώστε να μεταδώσω την έκτακτη αυτή είδηση. Όταν ανέβηκα στο σπίτι, είδα τον Νίκο Σεργιανόπουλο σε ύπτια θέση, με τα γόνατα ελαφρώς λυγισμένα. Ήταν κατασφαγμένος, γυμνός, με αίματα στο πρόσωπο, μέσα σε μια λίμνη αίματος. Το σπίτι ήταν άνω κάτω και η οικιακή βοηθός, που ανακάλυψε πρώτη το πτώμα, ήταν σε κακό χάλι» περιγράφει ο δημοσιογράφος. Αν και πολλοί τότε πίστευαν πως το συγκεκριμένο έγκλημα ήταν δύσκολο να εξιχνιαστεί λόγω της ιδιόρρυθμης προσωπικής ζωής του θύματος, η αστυνομία κατάφερε να εντοπίσει και να συλλάβει το δράστη, David Murtikneli, γεωργιανής καταγωγής. «Η περίπτωση του Σεργιανόπουλου ξύπνησε μνήμες από την υπόθεση Ταχτσή. Είναι από τα σπάνια εγκλήματα τέτοιου είδους που εξιχνιάστηκαν» τονίζει. Ο Σεργιανόπουλος γνώρισε τον Murtikneli στην πλατεία Βικτωρίας. Ο Γεωργιανός ισχυρίστηκε πως ο ηθοποιός τού είπε να πάνε στο σπίτι για να κάνουν χρήση ναρκωτικών και να συνευρεθούν με γυναίκες που θα έρχονταν εκεί. Πράγματι πήγαν και, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του δράστη, ο Σεργιανόπουλος πήρε ένα μαχαίρι από την κουζίνα και ζήτησε από τον Murtikneli να συνευρεθούν και να έχει εκείνος τον παθητικό ρόλο. Τότε ο Γεωργιανός βγήκε εκτός εαυτού, πάλεψαν, του απέσπασε το μαχαίρι και τον μαχαίρωσε πάνω από 21 φορές στο λαιμό, την καρδιά και τους πνεύμονες. Ενώ αρχικά καταδικάστηκε σε είκοσι χρόνια κάθειρξης, στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, που έγινε τον Ιούνιο του 2013, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη χωρίς κανένα ελαφρυντικό.

Πάνος Σόμπολος: Έτσι βρήκα τον Νίκο Σεργιανόπουλο νεκρό στο διαμέρισμα!

Το DNA μοιάζει με στριφογυριστή σκάλα!Η αφορμή
 

Πολύ συχνά πλέον, ακούω και διαβάζω λέξεις όπως ‘μεταλλαγμένα προϊόντα’,DNA’, ‘κλωνοποίηση’, ‘γονίδια’, ‘μετάλλαξη’, ‘ανθρώπινο γονιδίωμα’. Υποθέτω κι εσύ το ίδιο. Πολύ συχνά και σε έντονα διαφορετικές περιστάσεις: από τις περιγραφές του μανάβη της γειτονιάς για ‘αυτές τις καινούργιες λαμπερές ντομάτες’ μέχρι τα ολοσέλιδα άρθρα περί επιστήμης της αγαπημένης μου κυριακάτικης εφημερίδας.

Για να δούμε…

Πρώτα από όλα, τί είναι αυτό το ‘DNA’; Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι τα γράμματα ‘DNA’ συντομογραφούν την αγγλική μετάφραση της λέξης ‘δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ’, αν και ξέρω ότι μια τέτοια εξήγηση ελάχιστα βοηθάει το μέσο αναγνώστη. Πιο λιανά τώρα. Το DNA είναι ένα μόριο. Μία οντότητα δηλαδή που είναι φτιαγμένη από άτομα χημικών στοιχείων ‘ενωμένα’ μεταξύ τους, όπως ένα μόριο νερού ξέρεις ότι είναι φτιαγμένο από δύο άτομα υδρογόνου και ένα άτομο οξυγόνου. Το DNA όμως δεν φτιάχνεται από άτομα 2 χημικών στοιχείων, αλλά από 5: υδρογόνο (Η), άνθρακα (C), άζωτο (N), οξυγόνο (O) και φώσφορο (P). Και η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε, όπως για το νερό, να πούμε και για ένα μόριο DNA ότι έχει ακριβώς τόσα άτομα πχ. υδρογόνου. Αυτός είναι και ο λόγος που μιλάμε για το DNA ‘του Γιώργου’, το DNA ‘του σκύλου του’ ή το DNA ‘της ντοματιάς’: Σε όλους αυτούς τους ζωντανούς οργανισμούς, η ακριβής σύσταση του DNA είναι διαφορετική.


Το DNA λοιπόν, υπάρχει με διαφορετικό τρόπο σε οτιδήποτε έχει ζωή. Και αν αυτό το ‘οτιδήποτε έχει ζωή’ αποτελείται από πολλά κύτταρα, τότε κάθε ένα κύτταρο του ξεχωριστά διαθέτει μια περιοχή του στην οποία βρίσκεται το DNA του. Πρόκειται για την περιοχή που αποκαλούμε ‘πυρήνα’ (για να είμαι ειλικρινής, υπάρχουν και περιπτώσεις που το DNA δεν βρίσκεται μέσα σε πυρήνα, όμως είναι πολύ λίγες σε σχέση με τις υπόλοιπες). Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι αν διαφορετικό DNA υπάρχει σε κάθε τι ζωντανό, τότε εύλογα προκύπτει το ερώτημα: τι κοινό υπάρχει στους διαφορετικούς τύπους DNA του πλανήτη; Τί κοινό έχει δηλαδή το DNA στο κύτταρο μιας ψείρας με το DNA στα νευρικά κύτταρα του θείου μου;

Οι ψείρες και ο θείος μου έχουν κοινά σημεία…

Η απάντηση είναι: Στον τρόπο που είναι ενωμένα αυτά τα άτομα των 5 χημικών στοιχείων και, ως επακόλουθο, στον τρόπο που συνολικά λειτουργεί το DNA. Για να περιγράψω ‘τον τρόπο που είναι ενωμένα’, έχω έναν καλό σύμμαχο: τα μέσα μαζικής ενημέρωσης! Αυτό γιατί όλοι, λιγότερο ή περισσότερο, έχουμε δει σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή ή σε ένα περιοδικό μια απεικόνιση του DNA: ένα βίντεο ή μια ζωγραφιά που δείχνει κάτι που θυμίζει κυκλική σκάλα. Ακόμη και στην τελετή έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 εμφανίστηκε μια απεικόνιση του DNA με τη χρήση ακτινών laser, θυμάσαι;


Το DNA λοιπόν μοιάζει με στριφογυριστή σκάλα, μια σκάλα φτιαγμένη από H, C, N, O και P. Μιλάμε όμως για μια σκάλα με πολύ μικρά σκαλοπάτια: Όχι μόνο το ανθρώπινο μάτι, αλλά και τα καλύτερα μικροσκόπια που έχουμε φτιάξει (και, πίστεψέ με, έχουμε φτιάξει πολύ καλά μικροσκόπια) δεν μπορούν να ‘δουν’ από τόσο κοντά ώστε να διακρίνουν ξεχωριστά δύο συνεχόμενα σκαλοπάτια.

Μη νομίσεις πως εννοώ ότι ένα σκαλοπάτι είναι φτιαγμένο από άνθρακα (C) ενώ το επόμενο από υδρογόνο (Η)! Κάθε σκαλοπάτι είναι φτιαγμένο από διάφορα από αυτά τα υλικά. Για παράδειγμα μπορεί να αποτελείται από 10 άτομα άνθρακα (C), λίγο λιγότερα άτομα αζώτου (N) και από μερικά άτομα υδρογόνου (H) και οξυγόνου (O). Επίσης, έχε το νου σου: τα σκαλοπάτια της σκάλας μπορεί να είναι πολύ μικρά, όμως η σκάλα είναι πολύ, πάρα πολύ μακρόστενη. Σκέψου ότι ενώ η δική σου σκάλα του DNA υπάρχει μέσα στον πυρήνα κάθε κυττάρου σου (σε ένα χώρο δηλαδή μικρότερο από μια τελεία σε αυτό το κείμενο), αν την ξεδιπλώσουμε θα διαπιστώσουμε ότι το συνολικό της μήκος είναι περίπου δύο μέτρα!

Και πώς λειτουργεί αυτή η μακρόστενη σκάλα;

Σαν μια κλωστή λοιπόν κουβαριασμένη βρίσκεται μέσα στα κύτταρα μας το DNA. Πώς όμως λειτουργεί; Η απάντηση κρύβεται στα ‘σκαλοπάτια’. Το DNA έχει τέσσερα είδη σκαλοπατιών που παίζουν παρόμοιο ρόλο με αυτόν που παίζουν και οι νότες στη μουσική. Όπως δηλαδή τοποθετώντας στη σειρά νότες της μουσικής με διαφορετικούς τρόπους κατασκευάζουμε διαφορετικές μελωδίες, έτσι και διαφορετικές αλληλουχίες σκαλοπατιών σημαίνουν διαφορετικό DNA. Με άλλα λόγια, όλα τα DNA είναι φτιαγμένα από τα ίδια 5 ‘υλικά’, όλα κοιτώντας τα από μακριά μοιάζουν με στριφογυριστές σκάλες, όμως ακριβώς το πώς είναι ενωμένα τα 5 υλικά διαφέρει από οργανισμό σε οργανισμό.

Τί ρόλο παίζει όμως για ένα κύτταρο η, γραμμένη σε γλώσσα χημείας, μελωδία που κρύβει ο πυρήνας του; Κυριολεκτικά ‘ζωτικής σημασίας’ είναι η απάντηση. Και αυτό γιατί η μελωδία του DNA αποτελεί τις οδηγίες που ‘διαβάζει’ ένα κύτταρο προκειμένου να εκτελέσει μια λειτουργία. Για παράδειγμα υπάρχει ένα κομμάτι στο DNA σου, που περιγράφει σε κύτταρα του πεπτικού σου συστήματος πώς να κατασκευάσουν την ινσουλίνη, μια ουσία που θα διευκολύνει την είσοδο γλυκόζης στα υπόλοιπα κύτταρα του σώματος σου. Μια ουσία που, με απλά λόγια, θα σε βοηθήσει να τραφείς σωστά.

Μάλιστα, κάθε μελωδία του DNA αντιστοιχεί σε μία συγκεκριμένη λειτουργία (πχ. στην κατασκευή ινσουλίνης), είτε αυτό το DNA βρίσκεται σε μία μύγα είτε σε έναν άνθρωπο. Ο τρόπος που ‘διαβάζεται’ το DNA είναι ίδιος σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς! Αυτός είναι και ο λόγος που μπορούμε να μεταφέρουμε κομμάτια του DNA από τον ένα ζωντανό οργανισμό στον άλλο. 


Έχουμε και λέμε:

  • ‘γονίδιο’ είναι ένα μικρό κομμάτι του DNA που αφορά μια συγκεκριμένη λειτουργία (βάλε στο νου σου 1000 σκαλοπάτια πάνω-κάτω). Έτσι, όταν κάποιος λέει πχ. ότι ‘ανακάλυψε το γονίδιο της φαλάκρας’, εννοεί ότι εντόπισε ένα κομμάτι του DNA που περιγράφει στα αρμόδια κύτταρα πως πρέπει να λειτουργήσουν για να αναπτυχθούν μαλλιά.
  • κλωνοποίηση’ είναι η δημιουργία οργανισμών με ακριβώς ίδιο DNA. Είναι προφανώς οργανισμοί που ονομάζονται ‘κλώνοι’.
  • ‘μετάλλαξη’ είναι μια αλλαγή στη μελωδία του DNA. Μια τέτοια αλλαγή μπορεί να γίνει τυχαία (καθώς το manual του DNA αντιγράφεται από τη μια γενιά στην επόμενη: σαν ένα μικρό λάθος στις φωτοτυπία της ‘παρτιτούρας’ του DNA) ή επίτηδες (γνωρίζοντας ότι κομμάτια του DNA ενός οργανισμού θα βελτίωναν τις λειτουργίες κάποιου άλλου, στο εργαστήριο μεταφέρουμε αυτά τα κομμάτια DNA στο δεύτερο οργανισμό, αλλάζοντας το δικό του DNA). 

Έτσι, στην περίπτωση που μια τέτοια παρέμβαση γίνεται για να βελτιώσουμε τα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος, αναφερόμαστε σε ‘μεταλλαγμένα προϊόντα’. Τέλος, ‘γονιδίωμα’ είναι το σύνολο του DNA ενός οργανισμού: ολόκληρη η μελωδία. Για παράδειγμα όταν λέμε ότι ‘το ανθρώπινο γονιδίωμα έχει περίπου 3 δισεκατομμύρια ζεύγη βάσεων’, εννοούμε ότι η σκάλα του DNA ενός ανθρώπου έχει περίπου 3 δισεκατομμύρια σκαλοπάτια. 

 Ο Βίκτωρ Σάουμπεργκερ, κατα­γόταν από μια πολύ παλιά αρι­στοκρατική οικογένεια της Βαυ­αρίας. Γεννήθηκε το 1885 κοντά στην Λίμνη Πλόκενσταϊν της Αυστρίας. Από πολύ μικρό παιδί είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον οτιδήποτε σχετιζόταν με την Φύση.


Το νερό ήταν το κύριο ενδια­φέρον του. Είχε ξεκινήσει για να ανακαλύψει τα χαρακτηριστικά και τους νόμους του, αλλά και την σύνδεση μεταξύ της θερμο­κρασίας και της κίνησης του. Παρατήρησε ότι το νερό που έ­τρεχε από μια βουνίσια πηγή, βρισκόταν στην μεγαλύτερη πυ­κνότητα του  στο «σημείο ανω­μαλίας» του, όπως λέγεται στους +4′ C, που ήταν φυσικά και το σημείο της υψηλότερης ποιότητας του. Οι σολομοί και οι πέστροφες, πήγαιναν πάντοτε προς αυτές τις πηγές – και εκεί έ­βρισκε και την πιό πλούσια και πιό όμορφη βλάστηση.


«Το νερό θέλει να κυλά μ’ αυ­τόν τον τρόπο, γι’ αυτό φτιάχνει αυτές _τις σκιερές όχθες για να προστατεύεται από το άμεσο φως τον ήλιου…» Έλεγε κι εννοούσε ότι η χαμηλή θερμοκρασία και η φυσική ροή, είναι οι καταστάσεις που είναι απαραίτητες για να διατηρήσει το νερό τις εκπληκτι­κές δυνάμεις του. Αυτές που μπο­ρούν να χαρίσουν στον άνθρωπο υγεία, ευεξία και πνευματική διαύγεια…Ο Σάουμπεργκερ, έπειτα από αμέτρητες παρόμοιες παρατηρή­σεις και έρευνες, διατύπωσε την θεωρία ότι η φυσική ροή νερού, που επιτρέπει την φυσική κινηση, δημιουργεί μιά ενέργεια που ρέει στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν του νερού. Αυτήν την ενέργεια ήταν που χρησιμοποι­ούσε η πέστροφα.
Σ’ αυτήν την μελέτη, ο Σάουμπεργκερ περιγράφει την βάση για την φυσική κυκλοφορία του νεροΰ – και δείχνει με ποιόν τρό­πο το φυσικό τοπίο και οποιαδή­ποτε αλλαγή της ροής του νερού, επηρεάζει άμεσα την ποιότητα και την «υγεία» του και επακό­λουθα, την υγεία των ανθρώπων.
Οι «Αρνητικές» και οι «Θετι­κές» αλλαγές στην θερμοκρασία, είναι πολύ σημαντικοί παράγο­ντες στις θεωρίες του Σάουμπεργκερ για το νερό. Οι «θετικές» ε­πιτυγχάνονται όταν το νερό πλη­σιάζει τους +4°C. Σ’ αυτήν την θερμοκρασία, η «φυγόκεντρος κυκλωτική σπειροειδή κίνηση» του νερού, αυξάνεται. Το ίδιο, γίνεται υγιές-ζωντανό – και συνεχώς ανα­ζωογονείται μέσα από το φαινόμενο που ονομάζει «γαλάκτωση».
Στις «Αρνητικές» θερμοκρα­σίες – πάνω από τους +4°C – υ­πάρχει μειωμένη ενέργεια και μειωμένη βιολογική ποιότητα. Αυτό οδηγεί στην αργή αποσύν­θεση του νερού που χάνει την ζω­ογόνο δύναμη του, μια κατάστα­ση που ενθαρρύνει τα παθογόνα βακτήρια.
«Στην πραγματικότητα, τα μυστήρια του νερού είναι παρόμοια με αυτά του αίματος στο ανθρωπινό σώμα. Το νερό είναι το αίμα της Γης…»

Το νερό είναι το βασικό στήριγμα κάθε πληροφορίας. Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε ζωή στην γη. Είναι παρόν από την αρχή της σύλληψης μας: το έμβρυο ενός μηνός είναι γεμάτο νερό κατά 98%.


Το νερό θεωρείτο πάντα ως πηγή πληροφορίας. Μόνο ο σύγχρονος πολιτισμός μας δεν βλέπει αυτό παρά ένα υγρό που μας ξεδιψά, απαραίτητο για ζωή. Μολύνουμε και καθαρίζουμε το νερό με χημικούς τρόπους χωρίς να σκεφτόμαστε ότι έτσι αλλάζουμε τις πληροφορίες μας και το συλλογικό δυναμικό μας. Ο αρετές του νερού εξαρτώνται από τον χώρο της πηγής, ο όποιος ενεργοποιεί πολλαπλά δυναμικά. Στις μέρες μας οι αποθηκευτικές δεξαμενές νερού αποθηκεύουν με λανθασμένο τρόπο το νερό αφαιρώντας όλες του τις πληροφορίες καθιστώντας το, ¨νεκρό¨. Ένας καθαρός εξαγνισμός γίνεται μόνο με νερό, οι αρχαίοι έλληνες γνώριζαν τις μυστικές ιδιότητες του νερού, γιαυτό ποτέ δεν αλλοίωναν την ταχύτητα του, την φορά του και την ένταση του. Απαρνήθηκαν την αρχή του σιφονιού και των δεξαμενών αποθήκευσης. Δεν ήθελαν να αλλοιώσουν ή να αναβαπτίσουν το νερό της πηγής μέσω διαφορών πίεσης ή μιας άλλης πιο γρήγορης ροής. Οι σκέψεις αλλοιώνουν ή αποκαθιστούν την φύση του νερού εκπέμποντας κύματα. Για να είναι αποτελεσματική μια τέτοια «αποκατάσταση» δεν αρκεί να χρησιμοποιήσουμε ένα απλό τελετουργικό, όπως για παράδειγμα μια προσευχή μη κατανοητή, αλλά να διακινήσουμε μια πληροφορία μέσω της σκέψης μας, ικανή να δώσει στο νερό ένα μελλοντικό δυναμικό μη μολυσμένο. Το να ¨πιούμε¨ μια σκέψη εξισορροπημένη, συμπυκνωμένη σε ένα ποτήρι βρώμικου νερού, θα μπορούσε  να είναι πιο ευεργετικό από το να πιούμε ένα ποτήρι νερό που έχει καθαριστεί μέσω σύγχρονων διαδικασιών.

Το νερό δεν δίνει απλά ζωη, ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ. 

ΠΗΓΗ 

Το νερό δεν δίνει απλά ζωη, ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ.

https://i1.wp.com/www.prisonplanet.gr/images/Luxor/Luxor_2/562ea19dc3618846418b45c0.jpg?resize=400%2C222Το μυστηριώδης «διαστημικό σκουπίδι» θα χτυπήσει τη Γη στις 13 Νοέμβριου στις ακτές της Σρί Λάνκα . Οι επιστήμονες δεν έχουν ιδέα τι μπορεί να είναι, παρα μόνο ότι είναι τεχνητό και το ονόμασαν WT1190F.

Απο τη στιγμή που άρχισαν την παρακοούθηση του αντικειμένου – που κάνει κύκλούς γύρω απο τη Γη με μεγαλύτερη ακτίνα τροχειάς απο ότι η Σελήνη – έβγαλαν το συμπέρασμα ότι ίσως είναι ανθρώπινη παρέμβαση . Αστρονόμοι που μελέτησαν παλιό φωτογραφικό υλικό παρατήρησαν ότι είναι εκεί απο το 2012.

«Είναι μια χαμένη διαστημική ιστορία που ξαναγυρίζει να μας στοιχειώσει» ισχυρίζεται ο αστροφυσικός του Χαρβαρντ Jonathan McDowe



prisonplanet.grΤι μπορεί να είναι αυτό το μυστηριώδες τεχνητό διαστημικό σκουπίδι που έρχεται κατευθείαν πάνω στη Γη;

Γραμματοσειρά
Αντίθεση