27 April, 2017
Home / Διαφορα (Page 721)

Σημεία και τέρατα φαίνεται ότι έγιναν για να καταφέρει ο Θεόφιλος να πάρει τη θέση του Πατριάρχη Ειρηναίου και να αναγνωριστεί από το… [Διαβάστε περισσότερα]

Ξύπνα Νεο Δημοκράτη …..Τα ξέχασες αυτά; Το Wikileaks Ξεβρακώνει τη ΝΤΟΡΑ.

https://i2.wp.com/www.roadhouse.gr/images/posts/ellinaras_odigos-30x225.gif?resize=400%2C300Ο Ιαβέρης δεν μασάει τα λόγια του και μιλά στο Contra.gr για τον πόλεμο διαρκείας στους ελληνικούς δρόμους. Οι χαρακτηρισμοί για όλους μας που κρατάμε τιμόνι είναι ακραίοι, όμως, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον άνθρωπο που έχει ταυτίσει την ζωή του με την ασφαλή οδήγηση;

Στα μέσα της δεκαετίας του 90 ο Φιλ Ανσέλμο, ο τότε τραγουδιστής των Pantera, έβαζε βόμβες στο μυαλό μας «φτύνοντας» τους στίχους στο μικρόφωνο. Η σχεδόν κτηνώδης δύναμη του όταν τραγουδούσε δεν μπορούσε να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Κάτι τέτοιο συνέβη και με τη συνέντευξη που παραχώρησε στο Contra.gr ο Ιαβέρης (κατά κόσμον Τάσος Μαρκουϊζος, οδηγός αγώνων-θρύλος) ένα κατά τα άλλα ήσυχο απόγευμα στο Σύνταγμα. «Εφτυνε» τις λέξεις, με μία πρωτοφανή ομότητα για να καρφωθούν στο μυαλό όλων μας. Το θέμα της οδικής ασφάλειας δεν είναι παιχνίδι για να το προσπερνά κανείς αδιάφορα. Και ο Ιαβέρης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου όσο πιο δυνατά μπορούσε εκπέμποντας SOS για τη γενοκτονία των δρόμων. Η συνέντευξη που ακολουθεί δεν συνίσταται σε ανθρώπους που έχουν καλά φυλαγμένες βεβαιότητες μέσα τους και δεν διαθέτουν καλές σχέσεις με την αλήθεια. Φορέστε τώρα ζώνη ασφαλείας για να συνεχίσετε την ανάγνωση.

– Yπάρχει ενιαίο προφίλ του μέσου Ελληνα οδηγού;

Ναι, υπάρχει. Είναι ανάγωγος, μάγκας και τσαμπουκάς. Ξέρεις, δεν υπάρχει καλή έννοια μάγκα, αυτά είναι δικαιολογίες της ράτσας. Η λέξη μάγκας είναι αηδιαστική. Είναι επίσης χαιρέκακος, θέλει να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, χαίρεται όταν ακούει ότι κάποιον άλλο τον πήρε ο διάολος οικονομικά. Δεν λυπάται, δεν στενοχωριέται. Βγάζει μία υποκριτική λύπη και οίκτο.

– Ολα αυτά ο Ελληνας τα βγάζει στο τιμόνι;

Οχι μόνο στο τιμόνι. Γενικά στο δρόμο, ακόμα και όταν περπατάει. Η όταν είναι πάνω στο δίκυκλό του. Η όταν μπαίνει στο λεωφορείο, εκνευρίζει τον επαγγελματία οδηγό. Κοίτα, αυτό που αποδεικνύεται περίτρανα στο δρόμο είναι ο πολιτισμός και η κουλτούρα ενός λαού. Δηλαδή αν θέλεις μέσα σε πέντε λεπτά να γράψεις κάτι για τον πολιτισμό μιας χώρας, πηγαίνεις στην πρωτεύουσα αυτής της χώρας και πιάνεις θέση σε κεντρικό σημείο. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τους κατατάσεις σε κάφρους ή σε πολιτισμένους. Στην Ελλάδα αυτό δεν χρειάζεται ούτε καν δευτερόλεπτο. Ασε που εδώ στο τέλος μπορεί να μην φτάσεις καν στο σημείο που θέλεις να καθίσεις. Για διάφορους λόγους.

– Ποια είναι η αιτία όλων αυτών;

Μία είναι, η ανοησία. Δεν υπάρχει άλλη. Στην Ελλάδα μπερδεύουμε τα συμπτώματα με την αιτία. Αιτία είναι η έλλειψη νου, δεν μιλάω για τον γονιδιακά βλάκα, μιλάω γι’ αυτόν που δεν έχει το νου του, γι’ αυτόν που δεν φροντίζει, που δεν προσέχει τα πιο ανεκτίμητα πράγματα που έχει στη ζωή. Τη σωματική του ακεραιότητα, την οικογένειά του, την προσωπική του ευτυχία. Η επαναλαμβανόμενη ανοησία οδηγεί σε μία χρόνια, αήττητη ηλιθιότητα. Να δώσω ένα παράδειγμα. Η παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη είναι αιτία θανάτου; Οχι. Είναι σύμπτωμα. Απλώς είσαι μαλάκας και αποφασίζεις να περάσεις με κόκκινο. Αρα εγώ πρέπει τότε να σε συλλάβω. να σε πάω στο ψυχιατρείο και να σε ρωτήσω γιατί γουστάρεις να περνάς με κόκκινο… Γιατί δεν φοβάσαι πως θα βρεθείς ανάπηρος; Γιατί δεν σκέφτεσαι ότι θα αλλάξει όλη η ζωή σου; Πρέπει να σου κάνω ηλεκτροσόκ και να σου δώσω μερικές σφαλιάρες για να σε αποδώσω ασφαλή στην κοινωνία. Αρα εγώ πρέπει να διορθώσω τις προθέσεις, όχι τις πράξεις. Εδώ έρχεται να «κουμπώσει» η διαφορά νόμου και νου. Ο νόμος ελέγχει τις πράξεις αφού έχουν τελεστεί. Ο νους πριν αυτές γίνουν, όταν δηλαδή έχουν ακόμα τη μορφή των προθέσεων.

– Γιατί η Πολιτεία δυσκολεύεται να διαγνώσει αυτό το πρόβλημα;

Διότι έχει το ίδιο DNA της βλακείας. Η Πολιτεία τι είναι; Η στρεβλή επιλογή του ανάγωγου πολίτη που ψηφίζει με ιδιοτέλεια για βόλεμα και τακτοποίηση χωρίς κοινωνική κατανόηση και χωρίς ήθος. Ποιο είναι το προϊόν μίας τέτοιας ψήφου; Ενας αντίστοιχος κουτοπόνηρος βλαμμένος ο οποίος ανταποδίδει στον ψηφοφόρο του μαλακίες και αθλιότητες. Οταν πάω να ψηφίσω δεν ζητάω πορτοφόλι και ξεροκόμματα, ζητάω αξιοπρέπεια. Η Πολιτεία δεν μπορεί να δράσει γιατί είναι ο ίδιος ο πολίτης. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ΜΜΕ. Προκειμένου να αποκτήσουν κοινό λένε αηδίες και αθλιότητες. Οι δημοσιογράφοι εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα των αφεντικών. Αφεντικά ποιοι είναι; Αυτοί που έχουν τα προϊόντα. Προσπαθούν να πείσουν ότι σου αξίζει ένα ρολόι αξίας 20000 ευρώ, μία ματαιόδοξη πράξη, μία ηλιθιότητα.

https://i1.wp.com/www.contra.gr/Soccer/USA/article3984338.ece/BINARY/original/iaveris_giannopoulos.jpg?resize=640%2C381

– Θα θέλαμε λίγο να μας το αναλύσετε αυτό. Πώς επιδρούν τα ΜΜΕ ενοχοποιητικά στο ζήτημα;

Αδιαφορούν για τα σημαντικά. Ενας δημοσιογράφος μιλά πολύ στην αρχή της καριέρας του για κάτι που δεν ξέρει και στο τέλος δεν μιλάει καθόλου για πράγματα που ξέρει. Συναντώ αυτούς που έκαναν είδηση πριν από έξι χρόνια το θάνατο ενός νέου παιδιού (γιατί πράγματι ήταν) να λένε τώρα ότι δεν είναι πολιτικό το θέμα της γενοκτονίας στους δρόμους. Γιατί περί γενοκτονίας πρόκειται. Πολιτικό είναι ένα θέμα που αφορά άμεσα την κοινωνία. Το μεγάλο πρόβλημα στην κοινωνία των πολιτών είναι αυτό. Νεκροφιλάμε τα παιδιά μας. Οταν λοιπόν πολλοί από τους δημοσιογράφους συμπεριφέρονται σαν άθλια υποκείμενα καθ’ οδόν, δεν τολμούν να πουν τίποτα. Είναι οι ίδιοι που κάθε μέρα με τις πράξεις τους δεν μπορούν να πείσουν. Το ίδιο και με τους πολιτικούς. Φορά κανείς κράνος ή ζώνη; Φορά ζώνη κανείς αστυνομικός; Ωραία παραδείγματα αυτά για τα παιδιά. Και λέμε μετά για αλητάκους…Αλήτης είναι ο μπαμπάς του, ο δάσκαλός του, ο πολιτικός του, ο δημοσιογράφος του.

– Ποια συμπεριφορά στο δρόμο μπορεί να σας βγάλει εκτός εαυτού;

Οποιαδήποτε. Θεωρώ ότι ο οδηγός που είναι εντελώς ζαμάν φου, που κινείται με μεγάλη ταχύτητα κρατώντας κινητό, τσιγάρο και φραπέ είναι τρίβλακας. Εχει την ψευδαίσθηση ότι επειδή πήρε το δίπλωμα με σταμάτημα-ξεκίνημα και οπισθογωνία ότι είναι οδηγός. Νομίζει ότι μπορεί να κάνει πολλά πράγματα που ένας αναγνωρισμένος οδηγός αγώνων δεν τολμά ποτέ να κάνει. Γιατί; Επειδή ο οδηγός αγώνων, ο υψηλού επιπέδου οδηγός, ξέρει τους κινδύνους και πως να προφυλάσσεται από αυτούς. Ο Ρόσι, ο Πεντρόσα και ο Λορένθο δεν οδηγούν μοτοσυκλέτα στο δρόμο. Φοβούνται τους άλλους, δεν αμφισβητούν τις ικανότητές τους. Ο Βέμπερ επέστρεψε από την Πάτρα με ελικόπτερο γιατί δεν μπορούσε να ξαναζήσει το ρίσκο της μετωπικής στην Αθηνών Πατρών! Επειδή εγώ όμως δεν μπορώ να φτιάξω 10.000.000 παγκόσμιους πρωταθλητές που να συμπεριφέρονται σωστά, προσπαθώ να φτιάξω 10.000.000 καλούς ανθρώπους που δεν θέλουν να κλείσουν το σπίτι τους, να αφήσουν τα παιδιά τους ορφανά ή τους γονείς τους σε μεγάλη δυστυχία. Αναζητώ αυτούς που σέβονται τους συμπολίτες τους που έχουν έτσι και αλλιώς τα ίδια δημοκρατικά δικαιώματα με τους ίδιους.

– Εχει τύχει στο δρόμο να κάνετε παρατήρηση σε οδηγό που έχει μόλις υποπέσει σ’ ένα τρομερό λάθος;

Τα τελευταία 15 χρόνια δεν μπαίνω καν σε διαδικασία. Δεν μπορείς να κερδίσεις τίποτα από αυτό. Αντίθετα, επειδή κατά τη γνώμη πολλών κινούμαι ενοχλητικά σε κατοικημένες περιοχές με ταχύτητες κάτω από 30χλμ ανά ώρα, έχω ακούσει ότι είμαι ηλίθιος, ότι έχω πάρει νύχτα το δίπλωμα κτλ. Ενα ποσοστό με αναγνωρίζει, με έχει δει σε ειδικές διαδρομές και αγώνες και μου λέει μεγάλε, συγγνώμη, έκανα λάθος και όλα τα σχετικά. Μου δείχνουν το θαυμασμό τους ενώ πρώτα με έχουν μουντζώσει.

– Τι ρόλο παίζει στη γενοκτονία των δρόμων, όπως την χαρακτηρίζετε, το γεγονός ότι οι περισσότεροι Έλληνες έχουν πάρει το δίπλωμα με βύσμα;

Κοίταξε, είτε το πάρεις με βύσμα είτε όχι, το κριτήριο επιλογής της ικανότητας είναι για κλάματα. Το παρκάρισμα, το ξεκίνημα σε ανηφόρα με πρώτη και η οπισθογωνία δεν κρίνουν οδηγούς, βγάζουν παρκαδόρους. Ασε βέβαια που και η ίδια η οπισθογωνία απαγορεύεται από τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας! Εκπαιδευόμαστε σε κάτι που απαγορεύεται. Το τραγικό όμως δεν είναι απόκτηση διπλώματος. Είναι ότι όταν πιάσουν κάποιον που έχει περάσει με τρεις φορές κόκκινο, δηλαδή έχει κάνεις τρεις απόπειρες φόνου, αντί να τον κλείσουν στο ψυχιατρείο τον επαναφέρουν στο Υπουργείο Μεταφορών για να ξανακάνει… παρκάρισμα και … σταμάτημα-ξεκίνημα.

Μέχρι εδώ το ταξίδι στις σκέψεις του Ιαβέρη για την οδική ασφάλεια ήταν σχετικά ασφαλές. Από την επόμενη ερώτηση και μετά όμως ο άλλοτε οδηγός αγώνων μπαίνει με…200 στις στροφές μην αφήνοντας τίποτα όρθιο. Αναλύει το πλάνο που θα εφάρμοζε σε περίπτωση που αποκτούσε τη σχετική εξουσία και ο ανυποψίαστος αναγνώστης (δηλαδή σχεδόν όλοι μας για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας) μένει με το στόμα ανοιχτό. Ισως διαπιστωθεί μία σκληρότητα στις τοποθετήσεις. Με μία όμως πιο προσεκτική ματιά το πρώτο συμπέρασμα ίσως τελικά να μην είναι και το σωστό. Ισως…

– Αν είχατε τη σχετική εξουσία, τι θα αλλάζατε στον τρόπο απόκτησης διπλώματος;

Με δημοκρατικές διαδικασίες; Μα δεν περιμένω τη γνώμη του μάπα να κρίνει αν θα πρέπει να τον τιμωρήσω ή όχι. Σαν στοργικός μπαμπάς, όταν τα παιδιά μου μου είπαν ότι ήθελαν να γίνουν οδηγοί αγώνων σε μοτοσυκλέτα, τους είπα το εξής. Αν πραγματικά θέλετε να γίνετε οδηγοί αγώνων, ξεχάστε τη μοτοσυκλέτα, δεν θα ανεβείτε ποτέ. Αν σας δώσω μοτοσυκλέτα, δεν θα ακουμπήσετε αυτοκίνητο. Μου απάντησαν ότι αυτό δεν ήταν πολύ δημοκρατικό. Τους ανταπάντησα ότι δεν τίθεται τέτοιο θέμα επειδή δεν γνωρίζουν το αντικείμενο. Θα μου πείτε σε 15-20 χρόνια. Ρωτήστε τα παιδιά μου πόσοι φίλοι τους είναι στο τάφο από τροχαία με μηχανές ενώ οι ίδιοι έγιναν οδηγοί αγώνων.

Για να κάνω όσα σκέφτομαι, θα έπρεπε να ήμουν μέλος υπηρεσιακής κυβέρνησης για ένα μήνα χωρίς να έχω εκλεγεί από κάποιον.

Το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν ο διπλασιασμός των προστίμων. Και στο λέω αυτό γιατί είμαι εκνευρισμένος από τη μείωση που ανακοινώνουν τώρα. Είναι τρομερό, 50% έκπτωση και κόντρα έκπτωση αν πληρώσεις πιο νωρίς και άτοκες δόσεις κτλ. Και συμπληρώνω και εγώ. Να τους δώσουμε τότε και μερικά δώρα από παιχνιδάδικα και στα 10 κόκκινα φανάρια να δίδεται δωρεάν ένα αναπηρικό καροτσάκι και μία κάσα. Ενα από τα δύο θα τα χρειαστεί σίγουρα. Ο ανασφάλιστος εργαζόμενος κοστολογείται στα 10.500 ευρώ. Και ρωτώ. Εχεις παιδί, πως το προτιμάς, ανάπηρο ή ανασφάλιστο; Η ιδιότητα του ανασφάλιστου στοιχίζει 10.500, η άλλη 700 μείον το 50% της έκπτωσης. Μιλάμε για την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Αρα το μόνο που μπορεί να σταματήσει τον Ελληνάρα, που δεν φοβάται ποτέ για τη ζωή και την ακεραιότητά του, είναι το άδειασμα του πορτοφολιού. Ο Ελληνας πιστεύει αφενός ότι δεν θα συμβεί ποτέ στον ίδιο και αφετέρου ότι είναι… θεϊκός οδηγός.

Στη συνέχεια θα επέβαλλα σποτάκια, ομιλίες, σποτάκια, ομιλίες συνέχεια, με το ζόρι. Τα δικά μου video κάνουν 5.000.000 προβολές. Δηλαδή 5.000.000 Ελληνες ενδιαφέρθηκαν για το θέμα για το οποίο οι πολιτικοί πιστεύουν ότι δεν πουλάει. Τραγική έκφραση. Να σου λένε ότι δεν πουλάει ο θάνατος του παιδιού. Στο εξωτερικό παίζουν εδώ και 50 χρόνια σοκαριστικά σποτάκια, κόβονται τα πόδια σου όταν τα βλέπεις. Τα βάζω στα παιδιά στα σχολεία που μιλάω. Πρέπει να μπαίνει στο σπίτι η απόγνωση που δεν θέλεις να βιώσεις. Σε ζώνες υψηλής τηλεθέασης, όχι το βράδυ μαζί με τσόντα.

Από εκεί και πέρα μέχρι και δώρα μπορούν να δοθούν σε οδηγούς-πρότυπα. Λάστιχα, αμορτισέρ κτλ. Κάτι τελευταίο: Τα μεγάλα πρόστιμα δεν είναι χαράτσι. Μπορείς απλά να μην περάσεις με κόκκινο. Το μίνιμουμ γι’ αυτήν την παράβαση πρέπει να είναι 10.000 ευρώ. Είναι έγκλημα, κακουργηματική πράξη, χρειάζεται σύλληψη με χειροπέδες. Στέλνω μετά το συλληφθέντα στο ΚΑΤ και το Ασκληπιείο Βούλας για κοινωνική υπηρεσία για έξι μήνες. Θα του δοθεί η ευκαιρία να δει τι έχουν πάθει άλλοι, λιγότερο τυχεροί από αυτόν. Θα δει γονείς που υπογράφουν για τον ακρωτηριασμό των παιδιών τους ή συγγενείς που παίρνουν τους ανθρώπους τους σε φέρετρα.

Στη Λετονία ισχύει το εξής: Οταν σε πιάνουν για σοβαρή παράβαση σε κάνουν υποχρεωτικά δωρητή οργάνων. Σου λένε αφού παιδάκι μου είσαι ηλίθιος, τουλάχιστον τα μάτια, τα νεφρά ή η καρδιά σου να πάνε σε κάποιον που αξίζει να ζει. Κλείνω: Μετά από σοβαρή παράβαση θα πρέπει να αφαιρείται το δικαίωμα της ψήφου. Αυτά!

– Τα χάλια του οδικού δικτύου που συχνά επικαλούμαστε αποτελούν πράγματι αιτία πολλών ατυχημάτων ή είναι απλά μία βολική δικαιολογία;

Είναι σύμπτωμα. Σύμπτωμα της ανοησίας των κατασκευαστών και της ανοησίας των παραληπτών. Ο δρόμος δεν φυτρώνει μόνος του, δεν είναι γκαζόν. Το πρόβλημα δεν το έχει ο παράγων οδηγός, που έλεγαν κάτι μαλάκες παλιά, το έχουν πολλοί: ο οδηγός, ο μηχανικός, ο συντηρητής που βάζει μαϊμού ανταλλακτικά, ο εργολάβος και ο παραλήπτης ενός κακού έργου που βάζει σε κίνδυνο τους πάντες με την υπογραφή του. Με λίγα λόγια ο άνθρωπος είναι ο υπεύθυνος της καταστροφής του.

– Οι Ελληνες πως τα πηγαίνουν με τη συντήρηση του αυτοκινήτου τους;

Ποτέ δεν ενδιαφέρονταν για την ουσιαστική συντήρηση, μόνο για φανφάρες. Εβαζαν ξύλινες επενδύσεις, ακριβά ραδιόφωνα, φαρδιές ζάντες. Πουλάει μούρη ο Ελληνας. Από τις αρπαχτές όμως των προηγούμενων χρόνων υπήρχε περίσσευμα και τα συνεργεία είχαν δουλειά. Τα τελευταία χρόνια εγκαταλείφθηκαν τα αυτοκίνητα της ματαιοδοξίας τα οποία όμως συμπτωματικά είναι και ασφαλή και όλοι αγόρασαν μικρά. Ο χάρος βγήκε παγανιά δηλαδή. Το αυτοκίνητο έτσι φτάνει στο συνεργείο με το γερανό και ο οδηγός στο νοσοκομείο με το 166.

– Γιατί στην Ελλάδα βλέπουμε πολλά μοντέλα “γρήγορων” αυτοκινήτων που στην υπόλοιπη Ευρώπη σχεδόν δεν κυκλοφορούν καθόλου;

Διότι υπάρχει το σύνδρομο του κάγκουρα. Και εδώ, δυστυχώς, το σύστημα δεν έχει φτιάξει πίστες εκτόνωσης. Αυτά τα αυτοκίνητα είναι πολύ καλά για αγωνιστική χρήση. Εχουμε μπερδευτεί όμως. Αλλο αγώνας και άλλο αγωνία στο δρόμο. Αυτά τα αυτοκίνητα σε μειωμένης πρόσφυσης δρόμους όπως οι ελληνικοί γίνονται οι καλύτεροι πελάτες των φαναρτζήδων. Ολα αυτά τα αυτοκίνητα που μεγαλούργησαν στην Ελλάδα ξεκινάνε για τους αγώνες ενιαίου τύπου. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε συνείδηση μηχανοκίνητου αθλητισμού. Τα αυτοκίνητα για τα οποία μιλάμε είναι καλά για αγώνες, στους δρόμους θέλουν άλλες αναρτήσεις γιατί αλλιώς πέφτουν τα σφραγίσματα από τα δόντια. Αλλά μακάρι το κακό να ήταν μόνο το αυτοκίνητο, μην σας ξενίζει αυτό.

Αλλα είναι τα σπουδαία. Να φτιαχτούν επιβραδυντήρες εκεί που παίζουν μικρά παιδιά, το 88% των νεκρών έρχονται από ατυχήματα με ταχύτητες κάτω από 40 χιλιόμετρα την ώρα. Δεν χρειάζεται ταχύτητα για να γίνει το κακό. Αρκεί η ταχύτητα με την οποία χτύπησε το κεφάλι του ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς. Και γι’ αυτό λέω ζώνη άπαντες. Και κυρίως αυτοί που κάθονται στο πίσω κάθισμα. Εχουν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να βγουν από το αυτοκίνητο σε περίπτωση τρακαρίσματος κάνοντας μακριά γαϊδούρα με τους μπροστινούς. Ακούστε και αυτό. Η Ελλάδα σε 100 χρόνια πολέμων στα πεδία των μαχών έχασε 70.000 κόσμο. Σε 50 χρόνια με όπλο το αυτοκίνητο και οδηγό το … βλήμα έχουμε 140.000 θανάτους! Τους διπλάσιους! Συν 150.000 ζωντανοί-νεκροί που είναι καθηλωμένοι στο σπίτι με οξυγόνο κτλ, κενοτάφιο πραγματικό, συν 200.000 παραπληγικοί συν 2.000.000 βαριά τραυματίες συν 600 δις κόστος με βάση μελέτη αρμόδιας επιτροπής της ΕΕ, το 400% του ΑΕΠ!

Ο Ιαβέρης μιλά στην επιτροπή οδικής ασφάλειας της Βουλής το 2014



– Αρα μιλάμε για κανονικό πόλεμο…

Μιλάμε για πόλεμο ηλιθίων. Αν και οι πόλεμοι πάντα χαρακτηρίζονται από ηλιθιότητα.

– Σας εκνευρίζουν οι κόντρες στο δρόμο;

Τις θεωρώ ανοησία. Δεν πατάσσεται το φαινόμενο επειδή δεν υπάρχει αστυνομία διαθέσιμη. Αυτοί που το κάνουν δεν θέλουν να εκτονωθούν, θέλουν να ξεφτιλίσουν την αστυνομία που δεν τους πιάνει. Την ανοησία την βλέπω και στους φιλάθλους που παρακολουθούν αγώνες. Φεύγουν από τους αγώνες, έχουν ένα αυτοκίνητο της ίδιας μάρκας με αυτό που οδηγάει ο αγαπημένος τους οδηγός και πηγαίνουν να κάνουν επικίνδυνες μιμήσεις ανάμεσα σε κόσμο. Μένω άναυδος. Δεν μπορεί να καταλάβει αυτός που βλέπει αγώνες ότι δεν είναι δυνατόν να μιμείται με λάθος τρόπο, σε λάθος χώρο και με λάθος όχημα ανάμεσα σε ανύποπτους ανθρώπους. Αθλημα είναι και ο ακοντισμός αλλά δεν είδα κόσμο να πετάει σκουπόξυλα στη γειτονιά του μιμούμενος τον Γκατσιούδη ας πούμε. Οι άθλιοι εισαγωγείς και πωλητές έχουν δημιουργήσει αυτή τη νοοτροπία μιλώντας για επιδόσεις και 0-100. Αντί να ποντάρουν στο γεγονός ότι το αυτοκίνητο είναι το χρηματοκιβώτιο των πιο πολύτιμων αξιών. Οι εισαγωγείς πληρώνουν αυτή τη στιγμή το μηδενισμό των πωλήσεων γιατί τελείωσε η ματαιοδοξία. Αν είχαν εκπαιδεύσει τον κόσμο ότι έχοντας αυτό το αυτοκίνητο προστατεύουν την οικογένειά τους, πιθανώς και σήμερα να υπήρχαν και κάποιες ακόμα πωλήσεις.

Οι αγώνες αυτοκινήτου είναι το άθλημα με τη μεγαλύτερη κοινωνική προσφορά. Στο εξωτερικό είναι το δεύτερο άθλημα μετά το ποδόσφαιρο. Ποια είναι η κοινωνική προσφορά του ποδοσφαίρου; Σπάνε καρέκλες, μαχαιρώνονται, βάζουν φωτιές και γενικά βλέπεις μία εξαθλίωση. Εκτονώνεται ο κάφρος. Στους αγώνες αυτοκινήτου τι γίνεται; Παρακολουθούν χωρίς να πετάνε το παραμικρό και όλο το προϊόν που παράγεται για την εξέλιξη του ανταγωνισμού των ομάδων δημιουργεί αυτά τα καλούδια που έχουμε στα αυτοκίνητά μας σήμερα και τα οποία τα χρησιμοποιούμε σε χώρους πιο επικίνδυνους από αυτούς των αγώνων. Ο πολίτης από εκεί και πέρα πρέπει να αποκτήσει την παιδεία για να παρακολουθεί. Οι αγώνες είναι χώρος παιδείας. Το καρτ λόγου χάρη. Τα πιτσιρίκια φορούν τα κράνη, τα γάντια και τον εξοπλισμό, υπακούουν σε κανόνες και νόρμες και μετά δεν έχουν καμία ανάγκη να πουλήσουν μούρη. Οταν κάποιος είναι πολύ καλός σε κάτι, δεν κάνει επίδειξη. Το ξέρει μόνος του. Αυτός που έχει μαύρη ζώνη στο καράτε δεν δέρνει τον κόσμο. Και μαλάκα να τον πεις, αυτός θα σου πει γεια σου, να είσαι καλά. Μην τολμήσεις να τον ακουμπήσεις βέβαια.

– Θα δούμε ποτέ στην Ελλάδα πίστα για Φόρμουλα 1;

Οχι. Δεν χρειάζεται κιόλας. Στις προτεραιότητες είναι άλλα πράγματα για τη χώρα τώρα. Και πάνω από όλα ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του. Ολα αυτά τα χρήματα δεν σπαταλήθηκαν μόνα τους. Τα εορτοδάνεια, τα διακοποδάνεια… Οι προηγούμενες γενιές κατέστρεψαν τις επόμενες. Στο δρόμο λέμε ότι ο τσαμπουκάς και η μαγκιά κοντρολάρεται μέσω της παιδείας. Πρέπει ο Ελληνας να νιώσει ότι υπάρχει νόμος παντού. Στη φοροκλοπή, στο μαύρο χρήμα, σε όλα.

– Ειρήσθω εν παρόδω βλέπετε ακόμα Φόρμουλα 1;

Λίγο. Από την ώρα που ένας αγώνας κρίνεται στα πιτς, από το πόσο γρήγορα αλλάζει κάποιος λάστιχα νομίζω ότι το θέαμα έχει υποβαθμιστεί. Ακόμα και με τα ηλεκτρονικά. Στα πιτς θα έπρεπε να υπάρχει τάιμ άουτ 30 δευτερολέπτων. Μπαίνεις, αλλάζεις λάστιχα, κατουράς, τρως ένα σάντουιτς και στα 30 δεύτερα φεύγεις. Να αλλάζει η κατάταξη δηλαδή επειδή δεν έσφιξαν σωστά ένα μπουλόνι; Παλαιότερα υπήρχαν θεοί οδηγοί. Οπως και στο πρωτάθλημα ράλι βέβαια. Για μένα το ράλι είναι το μέγιστο άθλημα, το πραγματικό θέαμα, με τρία περάσματα, δύο περάσματα κτλ σε άγνωστες διαδρομές. Με μικρή ταχύτητα οι δοκιμές και μετά να περνάνε με 200άρες στο χείλος του γκρεμού. Αλλά και στο ράλι οι οδηγοί πλέον είναι περισσότερο χειριστές ηλεκτρονικών συστημάτων. Παλαιότερα υπήρχαν 20 Οζιέ, τώρα μόνο ένας.

– Τελικά τι ρόλο παίζει ο οδηγός και τι ρόλο παίζει το αυτοκίνητο;

Το μέγιστο ρόλο τον παίζει η ομάδα. Η ομάδα φτιάχνει, κατασκευάζει, προετοιμάζει, συντηρεί, εξελίσσει. Οι παρεμβάσεις των μηχανικών και οι μικρές λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Οι οδηγοί είναι ισοπεδωμένοι, ίδιοι. Είτε Φέτελ είτε Αλόνσο, το ίδιο πράγμα. Εν τω μεταξύ τη Φόρμουλα 1 την υποβαθμίζει πολύ η τηλεόραση, δεν μπορεί να την αναδείξει. Live είναι πολύ καλύτερα. Στο ράλι βλέπεις διαφορετικότητες και όλα είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα. Το να πάρεις τίτλο σε όλα αυτά είναι θέμα ομάδας και οργάνωσης. Και χρημάτων βέβαια.

– Ενας μέτριος οδηγός μπορεί να πάρει τίτλο;

Πριν από μερικά χρόνια ναι. Τώρα όχι. Τα αυτοκίνητα κατεβάζουν την αξία της συμμετοχής του οδηγού. Οσο βελτιώνεται η τεχνολογία, υποβαθμίζεται η τέχνη. Παντού, όχι μόνο στους αγώνες αυτοκινήτου.

– Τελευταία ερώτηση: Ποιος είναι ο καλός οδηγός δρόμου;

Είναι αυτός που το πρωί, όταν φεύγει από το σπίτι του για να πάει στη δουλειά του, κοντοστέκεται στην πόρτα και την αφήνει μισάνοιχτη. Θα καθίσει εκεί 2-3 δευτερόλεπτα και θα σκεφτεί πόσες αγκαλιές τον περιμένουν το απόγευμα. Ποια είναι τα παιδιά που θα σφιχθούν γύρω από τη μέση του… Αυτός λοιπόν που θα φροντίσει να ξαναφέρει το απόγευμα το λατρεμένο, τον ανεκτίμητο, πίσω στην οικογένειά του είναι ο καλός οδηγός.

* Φωτογραφίες: Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου – Watkinson – contra.gr"Εκρηξη" Ιαβέρη: Ο Έλληνας τρίβλακας οδηγός με κινητό, τσιγάρο και καφέ!

Δέσμη λέιζερ βοηθά τηλεσκόπιο στη Χιλή να αντισταθμίσει τις ατμοσφαιρικές παραμορφώσεις. Ένα ισχυρότερο σύστημα ίσως θα μπορούσε να κρύψει τον πλανήτη. Credit: (ESO/G. Hudepoh)

Νέα Υόρκη

Ανήσυχοι για το ενδεχόμενο εξωγήινης εισβολής, αστρονόμοι στις ΗΠΑ σκαρφίστηκαν ένα σύστημα πομπών λέιζερ που θα μπορούσε να κρύψει τη γη από ιμπεριαλιστικούς πολιτισμούς. Αρκετοί έγκριτοι επιστήμονες, ανάμεσά τους ο βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, έχουν προειδοποιήσει ότι η ανθρωπότητα καλά θα κάνει να αποφύγει να δημοσιοποιήσει την ύπαρξή της στον Γαλαξία -η επίσκεψη εξωγήινων θα μπορούσε να είναι εξίσου καταστροφική με την κατάκτηση της Αμερικής από τους Ευρωπαίους, λένε.

Η μέθοδος

Στη νέα μελέτη, δύο αστρονόμοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, ο καθηγητής Ντέιβιντ Κίπινγκ και ο μεταπτυχιακός φοιτητής Άλεξ Τίτσεϊ, βασίζονται στην υπόθεση ότι οι εξωγήινοι θα μπορούσαν να εντοπίσουν τη Γη με τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούμε κι εμείς για να αναζητήσουμε πλανήτες σε άλλα άστρα.

Η βασικότερη από αυτές τις μεθόδους ανιχνεύει μια ανεπαίσθητη μείωση στη φωτεινότητα του υπό εξέταση άστρου όταν ένας πλανήτης περάσει ακριβώς ανάμεσα στο άστρο και τη Γη -ένα είδος έκλειψης που ονομάζεται «διάβαση». Παρατηρώντας τη Γη να περνά μπροστά από τον Ήλιο, οι εξωγήινοι θα καταλάβαιναν αμέσως ότι ο πλανήτης μας βρίσκεται στη λεγόμενη κατοικήσιμη ζώνη του Ήλιου, δηλαδή σε απόσταση που επιτρέπει την παρουσία νερού σε υγρή μορφή.

Όπως αναφέρουν οι δύο ερευνητές στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society», η ανθρωπότητα θα μπορούσε να καλύψει τεχνητά τις διαβάσεις της Γης μπροστά από τον Ήλιο: την ώρα της διάβασης, ισχυρά λέιζερ θα μπορούσαν να κατευθυνθούν προς την κατεύθυνση προς την οποία μπορεί να βρίσκονται εξωγήινοι και να αναπληρώσουν τη μείωση της φωτεινότητας του άστρου μας.

Το φάσμα

Για να αποκρύψουμε τη Γη στο φάσμα του ορατού φωτός, υπολογίζουν οι ερευνητές, θα χρειαζόταν να ενεργοποιούμε μια φορά το χρόνο, επί δέκα συνεχόμενες ώρες, ένα λέιζερ των 30 MW -ισχύς που αντιστοιχεί στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος σε μια μικρή πόλη. Η απόκρυψη του πλανήτη σε όλα τα μήκη κύματος θα απαιτούσε μια μεγάλη συστοιχία πομπών λέιζερ με συνολική ισχύ 250 MW.

«Εναλλακτικά, θα μπορούσαμε να συγκαλύψουμε μόνο τις ατμοσφαιρικές υπογραφές που σχετίζονται με τη βιολογική δραστηριότητα, όπως το οξυγόνο, κάτι που είναι εφικτό με μέγιστη ισχύ 160 kW ανά διέλευση» λέει ο Τίτσεϊ. «Για έναν εξωγήινο πολιτισμό, αυτό θα έκανε τη Γη να φαίνεται σαν να μην εμφανίστηκε ποτέ ζωή στον κόσμο μας» διαβεβαιώνει.

Το πρόβλημα με τη μέθοδο, βέβαια, είναι ότι μπορεί να προστατεύσει τη Γη μόνο αν γνωρίζουμε πού ακριβώς να στοχεύσουμε τα λέιζερ. Με άλλα λόγια, πρέπει πρώτα να ανακαλύψουμε τον πιθανό εχθρό για να μπορούμε να καμουφλαριστούμε. Αν όμως βεβαιωθούμε τελικά ότι οι εξωγήινοι έχουν αγνές προθέσεις, λένε οι ερευνητές, τα ίδια λέιζερ θα μπορούσαν να τους ενημερώσουν για την ύπαρξή μας και να μεταδώσουν πληροφορίες. Πάντα, όμως, με μια δόση καχυποψίας…

tovima.gr

Αστρονόμοι στις ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι Η Γη μπορεί να γίνει «αόρατη» με ένα σύστημα πομπών λέιζερ


Ο όρος δεν είναι πολύ γνωστός στην Ελλάδα, αν και πρόκειται για τον σημαντικότερο στο διαδίκτυο!
Τι είναι λοιπόν το Clickbait;
Bait σημαίνει δόλωμα…
Clickbait είναι ένας υποτιμητικός όρος, που περιγράφει το περιεχόμενο ιστοσελίδων, που έχει στόχο την αποκόμιση κερδών από την online διαφήμιση, σε βάρος της ποιότητας ή της ακρίβειας του άρθρου, στηριζόμενη σε τίτλους εντυπωσιασμού, ώστε να προσελκύσει κλικς και στη συνέχεια να ενθαρρύνει την προώθηση του περιεχομένου στα κοινωνικά δίκτυα (facebook, twitter κλπ).

Οι επικεφαλίδες των Clickbait άρθρων στοχεύουν στο να εκμεταλλευτούν το «χάσμα περιέργειας», παρέχοντας στον τίτλο πληροφορίες αρκετές για να κινήσουν την περιέργεια του αναγνώστη, αλλά όχι αρκετές για να ικανοποιήσουν την περιέργειά του, αν δεν κάνει κλικ στον σύνδεσμο (link) που οδηγεί στο περιεχόμενο.

Ο πρώτος διδάξας….

Το clickbait γιγαντώθηκε ως πρακτική, από την εταιρεία Taboola, μια hi-tech εταιρεία ψηφιακής διαφήμισης, που ιδρύθηκε στο Ισραήλ από τον Adam Singolda, ο οποίος διετέλεσε επί 7 έτη, αξιωματικός της επίλεκτης μονάδας κρυπτογραφίας του Ισραηλινού στρατού. 

….και οι Έλληνες μαθητές


Στην Ελλάδα γνωρίζει τεράστια άνθηση, από χιλιάδες blogs και sites, με πρωτοπόρο του είδους το blog tromaktiko -το οποίο δείχνει πλέον σημάδια κόπωσης- το οποίο στη συνέχεια ξεπέρασε  το makeleio, του οποίου τις επιδόσεις στο Clickbait ξεπέρασε το voicenews, που είναι το Ν.1 Clickbait site, χάρη στην τηλεοπτική του προώθηση από τον ιδιοκτήτη του, ενώ υπάρχουν χιλιάδες άλλα sites και blogs clickbait με χαρακτηριστικότερο όλων το Volcanotimes της υποτιθέμενης (;) Μαρκέλας Τουφεξή, που ξεπέρασε ακόμη και τον Adam Singolda στους εντυπωσιακούς απατηλούς τίτλους ! 

H εικόνα στην αρχή του άρθρου, είναι από το volcanotimes του οποίου οι τίτλοι είναι πάντα τόσο εντυπωσιακά απατηλοί !

Δες τους προβληματισμούς της δημοσιογραφικής κοινότητας για το Clickbait στο ενδιαφέρον άρθρο του BBC Clickbait: The changing face of online journalism

Φώτης Μακρίδης
makpress 5/4 2016

Μάθε τι είναι το Clickbait, η μεγάλη πληγή του διαδικτύου

https://2.bp.blogspot.com/-7cnqD61hYKQ/VwKRbv7RZcI/AAAAAAAAO2I/TOlcwmMh3xw_SKCJHwtb91jxJh-9THixQ/s1600/11350321_1653983791504078_179662311_n.jpgΟ άνθρωπος δεν χάνει την ελευθερία του αλλά μάλλον κερδίζει τη σκλαβιά του, γιατί συναινεί.

Ένας λαός σκλαβώνεται μόνος του, κόβει τον ίδιο του το λαιμό όταν, έχοντας επιλέξει ανάμεσα στο να είναι υποτελής και στο να είναι ελεύθερος, εγκαταλείπει την ελευθερία του και μπαίνει στο ζυγό, συναινώντας στην ίδια του τη δυστυχία, ή μάλλον, προφανώς, καλωσορίζοντας την.


Γράφει η Κλειώ

Φτωχοί, εξαθλιωμένοι και χαζοί άνθρωποι, έθνη αποφασισμένα για την ίδια τους την δυστυχία και τυφλά! Πως να ονομάσει κανείς αυτό το κακό. Αυτό το τερατώδες κακό που δεν του αξίζει ούτε ο τίτλος της δειλίας, που δεν βρίσκεται ένα όνομα τόσο άσχημο, που η ίδια φύση αποποιείται και η γλώσσα αρνείται να αναφέρει;

Όλη αυτή η καταστροφή, αυτή η δυστυχία, αυτή η ερήμωση, πέφτει επάνω σας όχι από ξένους εχθρούς, αλλά από το μοναδικό εχθρό τον οποίο εσείς καθιστάτε τόσο δυνατό, για τον οποίο πηγαίνετε με γενναιότητα στον πόλεμο, για το μεγαλείο του οποίου δεν αρνείστε να προσφέρετε στο θάνατο τα ίδια σας τα κορμιά.

Αυτό το τέχνασμα των τυράννων να αποβλακώνουν τους υπηκόους τους δεν ήταν ποτέ τόσο έκδηλο όσο κατά την κατάληψη της Λυδίας από τον Κύρο. Όταν του μετέφεραν την είδηση ότι οι κάτοικοι των Σάρδεων είχαν επαναστατήσει, αυτός, επειδή δεν ήθελε να καταστρέψει την όμορφη πόλη και για να μην δεσμεύσει τον στρατό του, σκέφτηκε ένα αξιοθαύμαστο μηχανισμό για να εξασφαλίσει την κατοχή. Εγκατέστησε οίκους ανοχής, ταβέρνες και δημόσια παιχνίδια, αφήνοντας τους πολίτες να πηγαίνουν. Έτσι δεν χρειάστηκε να σηκώσει ούτε το σπαθί του.

Η φυσική κλίση των ανθρώπων που βρίσκονται σε άγνοια που, συνήθως, είναι υψηλότερη στις πόλεις: είναι ότι είναι καχύποπτοι προς κάποιον που τους αγαπά και ευκολόπιστοι προς αυτόν που τους εξαπατά. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι επιτρέπουν στον εαυτό τους να προσελκύσουν αμέσως δουλεία για ένα «κομματάκι» που θα δοκιμάσουν. Αμφιβόλου ποιότητας παραστάσεις, διασκεδάσεις, παιχνίδια, ανέκδοτα, μονομάχοι, περίεργα ζώα, Τσίρκα, τα μετάλλια, πίνακες και άλλα φάρμακα αυτού του είδους ήταν για όλους τους λαούς το δόλωμα για την δουλεία, η τιμή τους για τα χρόνια ελευθερίας, τα εργαλεία της τυραννίας.

Αυτόν τον τρόπο, αυτές τις πρακτικές, χρησιμοποιούσαν οι τύραννοι για να αποκοιμίζουν τους υπηκόους τους κάτω από τον ζυγό. Και οι αποκτηνωμένοι λαοί συνήθιζαν να διασκεδάζουν σε μια μάταια απόλαυση, θαμπωμένοι από αυτή την συνήθεια.

Η ΠΟΝΗΡΙΑ ΤΩΝ ΤΥΡΑΝΝΩΝ ΧΑΙΔΕΥΕΙ ΤΑ ΧΑΜΗΛΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΚΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ Η ΜΑΛΘΑΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΟΥΣ, ΠΑΡΑ ΝΑ ΔΡΟΥΝ ΣΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

«Cette canaille, ces lourdeaux». Ο συγγραφέας μαστιγώνει αλύπητα και τους λαούς , αποκαλώντας τους σκυλολόι, που δεν βλέπουν μακρυά από την μύτη τους και την κοιλιά τους.

Ο άνθρωπος σπέρνει τα χωράφια του, ώστε να μπορεί κάθε τύραννος να τα ρημάξει, επιπλώνει τα σπίτια του έτσι που να μπορεί να τα λεηλατήσει, μεγαλώνει τα παιδιά του έτσι ώστε να γίνουν υπηρέτες της απληστίας, είναι πάντα με τα αυτιά ορθάνοιχτα διερωτώμενος από πού θα του έρθει το χτύπημα, ερευνά για συνωμοσίες και παγίδες, φοβάται θανάσιμα τα πάντα. Πώς συμβαίνει αυτή η επίμονη προθυμία προς υποταγή να έχει ριζώσει τόσο, ώστε η ίδια η αγάπη για την ελευθερία να φαίνεται τώρα αφύσικη;

Εκείνος, που έτσι σας καταδυναστεύει, έχει μόνο δυο μάτια, μόνο δυο χέρια, μόνο ένα σώμα, τίποτα παραπάνω από όσα διαθέτει και ο τελευταίος άνθρωπος ανάμεσα στους αμέτρητους που κατοικούν στις πόλεις σας, στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα παραπάνω για να σας καταστρέψει από την εξουσία που εσείς του δώσατε.

Πού βρήκε αρκετά μάτια για να σας κατασκοπεύσει, εάν δεν του τα δώσατε οι ίδιοι; Πώς μπορεί να έχει τόσα πολλά χέρια για να σας χτυπά, εάν δεν τα δανείστηκε από σας; Τα πόδια με τα οποία ποδοπατά τις πόλεις σας, πού τα βρήκε, αν δεν είναι τα δικά σας; Πώς έχει οποιαδήποτε εξουσία πάνω σας, εκτός μέσα από σας; Πώς θα τολμούσε να σας επιτεθεί, εάν δεν είχε τη συνεργασία σας;

Τι θα μπορούσε να σας κάνει, εάν εσείς οι ίδιοι δεν συνεργούσατε με τον κλέφτη που σας ρημάζει, εάν δεν ήσασταν συνένοχοι με τον εγκληματία που σας σκοτώνει, εάν εσείς οι ίδιοι δεν προδίδατε τους εαυτούς σας;

Οι τύραννοι παίρνουν την εξουσία από την αδυναμία των λαών να αντιδράσουν. Αυτή η απάθεια είναι το αποτέλεσμα ένος πολιτικού τέχνασματος που αποφεύγει τη χρήση της δύναμης, υποστηρίζοντας την ικανοποίηση των επιθυμιών των άτολμων ανθρώπων-δούλων, προτιμώντας την αμφίβολη ασφάλεια της άθλιας ζωής τους.

Οι άνθρωποι που είναι μέσα στην άγνοια ήταν πάντα έτσι, στην ευχαρίστηση που μπορούν να δεχθούν είναι διαθέσιμοι και άσωτοι. Στο κακό και τον πόνο που ειλικρινά μπορεί να υποφέρουν, είναι αναίσθητοι.

Υπάρχει ένα ενδιαφέρον απόσπασμα στο οποίο ο La Boétie θα υπερασπιστεί στην διατριβή του: Η δύναμη του τυράννου δεν βασίζεται σε μια μαζική ένοπλη δύναμη, αλλά σε μια επίλεκτη ομάδα αυλικών του που δοργανώνουν και «διαποτίζουν» τώρα την ιεραρχική δομή μιας χώρας.

Ο La Boétie συνδυάζει την τυραννία με την ασθένεια, στιγματίζοντας το σύστημα και χρησιμοποιώντας υποτιμητικούς όρους: «τυραννία είναι σαν ένας όγκος που προσέλκυει λοιμώξεις». Με αυτές τις λέξεις Tyranneaux (τυρανίσκοι), friponneaux (απατεωνίσκοι) και faquins θέλει να υποβιβάσει όλο το πολιτικό προσωπικό που αποτελεί την πυραμίδα της εξουσίας.

Εξ ορισμού, αυτό το είδος του συστήματος είναι άρρωστο και δεν μπορεί να συνεχιστεί, επειδή οι βάσεις του δεν είναι υγιείς. Τα ειδικά συμφέροντα του καθενός από τους «εταίρους» δεν μπορούν να αντισταθούν σε μια μαζική δράση των ανθρώπων που απλά θα αρνηθούν να τους εξυπηρετούν πλέον.

Από όλες αυτές τις ταπεινώσεις, τέτοιες που ούτε τα κτήνη του αγρού θα υπέμεναν, μπορείτε να απαλλαγείτε, αν το προσπαθήσετε, όχι περνώντας στη δράση, αλλά απλώς επιθυμώντας την ελευθερία. Αποφασίστε να μην υπηρετείτε πλέον και αμέσως είστε ελεύθεροι. Δεν σας ζητώ να θέσετε τις χείρες πάνω στον τύραννο για να τον ανατρέψετε, αλλά απλώς να μην τον στηρίζετε πλέον, τότε θα τον παρατηρήσετε σαν έναν μεγάλο Κολοσσό του οποίου αποσπάστηκε το βάθρο, να πέφτει από το ίδιο του το βάρος και να σπάει σε κομμάτια!

Δεν υπάρχει τίποτα που ένα ανθρώπινο ον θα μπορούσε να αγαπήσει περισσότερο από την αποκατάσταση του δικού του φυσικού δικαιώματος, να μεταμορφωθεί ο ίδιος από ένα κτήνος με κυρτή πλάτη σε άνθρωπο. Και προκειμένου να έχει την ελευθερία δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο από το να την επιθυμεί, εάν μόνο μια απλή πράξη της θέλησης είναι αναγκαία.

Δεν σας ζητώ να θέσετε τις χείρες πάνω στον τύραννο για να τον ανατρέψετε, αλλά απλώς να μην τον στηρίζετε πλέον. Τότε θα τον παρατηρήσετε σαν έναν μεγάλο Κολοσσό του οποίου αποσπάστηκε το βάθρο, να πέφτει από το ίδιο του το βάρος και ναι σπάει σε κομμάτια!

«Μάχες τόσο λαμπρές δόθηκαν απο τον Θεμιστοκλή, το Μιλτιάδη, το Λεωνίδα, από τους «στρατιώτες της ελευθερίας» που πάλεψαν για κάτι που υπερβαίνει τα ανθρώπινα όντα στο χρόνο και τον χώρο: THN ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Και ζουν στη μνήμη των βιβλίων και των ανθρώπων. Γιατί, τι είναι αυτό που έδωσε την δύναμη σε μια μικρή ομάδα ανδρών, όπως οι Έλληνες, να αντισταθούν και να κατατροπώσουν τόσα μεγάλα έθνη; Σε εκείνες τις ένδοξες ημέρες δεν ήταν τόσο η μάχη των Ελλήνων εναντίον των Περσών, όσο η Νικη της ελευθερίας απέναντι στην κυριαρχία και την τυραννία, η Νίκη της ανεξαρτησίας ενάντια στην απληστία. Και αυτά τα παραδείγματα είναι αναμφισβήτητα, διαχρονικά και οικουμενικά».

Etienne de La Boétie, «ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ», 1554


schizas.comΣτα χρόνια της εθελοντικής δουλείας…

https://3.bp.blogspot.com/-t6CHuzaiDO0/VvpKZzciviI/AAAAAAAAgOw/qmEKEPpBxRUt-4AvygQG2ToaSpjslfybg/s1600/11233257_10153779395704889_5469016914052480341_n.jpg“Είδα τον άγγελο μέσα στο μάρμαρο και το σμίλεψα μέχρι που τον απελευθέρωσα”
Michelangelo Buonarroti



Φωτογραφία πρώτη Φλωρεντία – Ιταλία..
Φωτογραφία δεύτερη πλατεία Κοντζιά, Αθήνα έργο Θησεάς (!!) 


Το μέρος που ζούμε όπως είναι φυσικό, καθορίζει σε σημαντικό βαθμό, τις καθημερινές προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματα που διαμορφώνουν και επηρεάζουν τις συμπεριφορές, τις γνώσεις, τις αντιλήψεις μας και τις στάσεις μας. Τα καθημερινά μας ερεθίσματα περιλαμβάνουν αυτά που βλέπουμε, και δυνητικά, οτιδήποτε αισθανόμαστε. Αυτά τα ερεθίσματα μας  διευκολύνουν  ή μας εμποδίζουν να λειτουργήσουμε με αντίστοιχο προς τα κοινωνικά πρότυπα και τον πολιτισμό που αυτά παράγουν.  


Στην χώρα όπου οι προηγούμενοι κάτοικοι της ανάμεσα στα άλλα μεγαλουργήματα τους,  αποθέωσαν το κάλλος και την αρμονία στην τέχνη, σήμερα οι επίγονοι  έχουν καθημερινές παραστάσεις  από εικόνες  και καταστάσεις που  κάθε άλλο παρά  στην αρμονία και στο κάλλος παραπέμπουν, όπως αποδεικνύεται. 
Η λέξη άγαλμα  λ.χ, ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία….
Παραθέτω ενδεικτικά, σχετικά παραδείγματα νεο Ελληνικής τέχνης και αλλοδαπών καλλιτεχνημάτων εμπνευσμένα από την αρχαία Ελληνική μυθολογία: 


                         

   


Η ενασχόληση με την  Ελληνική μυθολογία μπορεί ανάμεσα στα άλλα , να προσδώσει στην φαντασία  του σύγχρονου Έλληνα εικόνες και παραστάσεις που βελτιώνουν  την αισθητική του.  Κάτι που προϋποθέτει όμως ενασχόληση και αγάπη για το αντικείμενο. Ειδικά  ο νεοέλληνας το έχει ιδιαίτερη ανάγκη καθώς δεν βίωσε την αναγέννηση της δύσης η οποία οφείλεται ακριβώς στην αναβίωση της κλασικής Αρχαιότητας . Ήταν τον 15 αιώνα,  όταν  οι  στην Ιταλία καλλιτέχνες έρχονται σε επαφή με την αρχαία Φιλοσοφία και μυθολογία από την οποία αντλούν την έμπνευση τους.


Σήμερα λοιπόν ενώ εμείς  διάγουμε ημέρες  ασχήμιας (α στερητικό – σχήμα)  αλλοδαποί καλλιτέχνες αναπαράγουν έργα τέχνης εμπνευσμένα από την Ελληνική μυθολογία. Όπως έχω πολλές φορές αναφέρει τόσο η μυθολογία, όσο και οι  τέχνες, είναι «φορείς» εξαιρετικά σημαντικών συμβολικών αρχετυπικών μοντέλων. 


Ο συμβολισμός στις εικαστικές τέχνες είναι πολύ διαδεδομένος, αφού το σύμβολο είναι κυρίως εικόνα. Για να κατανοήσουμε τα συμβολικά νοήματα ενός έργου, χρειάζεται γνώση, έρευνα και αντίληψη.


Ο όρος Σύμβολο αποδίδεται σε οτιδήποτε που αντιπροσωπεύει μία έννοια, είτε ως σημείο (απεικόνιση), είτε ως πρόσωπο που ενσαρκώνει συγκεκριμένη έννοια, κατά παραδειγματικό τρόπο, ή συναισθηματικό φόρτο, ή κάποιο γεγονός, ομοίως με ιδιαίτερη φόρτιση.


Παραδοσιακά κάθε σύμβολο φέρεται (παρουσιάζεται) με διττή απεικόνιση (ορατή και σημαινόμενη) και με τριπλή σημασιολογία που αποτελεί και το χαρακτηριστικό του. Για παράδειγμα το περιστέρι αποτελεί σύμβολο ειρήνης, έτσι η απεικόνισή του ως σύμβολο παρουσιάζει ένα περιστέρι, (ορατή απεικόνιση), και ταυτόχρονα αλληγορικά την ειρήνη (αλληγορική απεικόνιση), στη συνέχεια αυτό δημιουργεί με τη σειρά του ένα συναίσθημα φόρτου επί της συγκεκριμένης αλληγορικής σημασίας, διάφορης έντασης, που αποτελεί και τον επ΄ αυτού του συμβόλου ψυχισμό (θετικό, αρνητικό ή αδιάφορο). Συνεπώς τα διακριτά μέρη του κάθε συμβόλου είναι τρία.


Το σύμβολο μπορεί να είναι ένα αντικείμενο ή σημείο, ή πρόσωπο, ή φράση, ή γεγονός που χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει μια έννοια, ιδέα ή παρεμφερή πληροφορία του αντικειμένου. Ποτέ όμως η ίδια η ιδέα. Το αναγνωριστικό σχήμα, σημάδι ή αναπαράσταση συμβάλλει (εξ ου και το όνομα) στην αποκρυπτογράφηση του νοήματος που αυτό φέρει. Έτσι, η συμβολική αναπαράσταση εννοιών και αντικειμένων είναι η βάση της επικοινωνίας μεταξύ δύο ή περισσότερων υποκειμένων. Συνεπώς το κάθε σύμβολο αποτελεί μέσον επικοινωνίας.


Είναι συνεπώς εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός, πως σήμερα εύκολα διαπιστώνουμε  την πλήρη επικράτηση του Κίτς στη σύγχρονη Ελλάδα, γεγονός που αποδεικνύει  την έλλειψη  παιδείας  και κουλτούρας .


Το κίτς είναι μία   λέξη που επικρατεί σε όλες τις εκφάνσεις της σύγχρονης Ελλάδος, και που  έρχεται σε αντίθεση με την πρωτοτυπία αλλά και την έννοια του  αρχαίου Ελληνικού κάλλους.  


Στην αρχαία Ελλάδα η έννοια του κάλλους προκύπτει από την αναγνώριση πως η φύση είναι θεία, και κατά συνέπεια ο  άνθρωπος ως μικρογραφία του Θείου φέρει εντός του τον Θεϊκό σπινθήρα, συνεπώς οφείλει να μιμείται την Ουράνια αρμονία, να «κατεβάσει» το  θείο στην Γη παραφράζοντας τον  Σωκράτη. 


 

Κάτ’ αυτόν τον τρόπο οι ιδιότητες του κάλλους και του αγαθού αποτελούν µια εξίσωση. Όπου υπάρχει το κάλλος, υπάρχει και το αγαθό και αντίστροφα. Άνθρωπος, φύση, Θείο ορίζονται από τις κοινές κατηγορίες του κάλλους και του αγαθού, συνεπώς τα ανθρώπινα έργα δεν αφορούν μία απλή εικονοπλασία, αλλά σύμφωνα με αυτή την κοσμοθεωρία, μία κοσμική απεικόνιση. 


Ο κώδικας αυτός έχει αποκρυσταλλωθεί εικαστικά στην αγαλματοποιία της κλασικής αρχαιότητας, όπου η θεότητα παριστάνεται ως το πρότυπο του κάλλους και του αγαθού Οι Θεοί δεν  είναι αλλού, στο  επέκεινα, είναι, µαζί µας, γύρω µας, στη δεύτερη, «μυστική» διάσταση αυτού του κόσµου. Την αφετηρία αυτής της αντίληψης θα µπορούσε να αναγνωρίσει κανείς στο προχριστιανικό ανθρωπιστικό ιδεώδες του «καλού και αγαθού ανδρός» και στην Πλατωνική θεωρία των ιδεών, όπου το κάλλος συναρτάται µε την αλήθεια και ο έρωτας ωθεί τον άνθρωπο στο αγαθό (Πλάτωνος Συµπόσιον και Πολιτεία).


Ο Καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, περιγράφει ως εξής την Τέχνη, και την μεταφυσική  διάσταση  που αυτή αντιπροσωπεύει :


«..H ανάγκη για το κάλλος είναι η ανάγκη για μια γλώσσα που να πει την πραγματικότητα με τρόπο που υπερβαίνει την αντικειμενικότητα, το σύστημα το λεκτικό μέσω των λέξεων.


Ο άνθρωπος βλέπει πως ότι έχει μορφή υπάρχει, το άμορφο, η διάλυση της μορφής είναι συνδεδεμένη στην εμπειρία της ζωής με τον θάνατο. […] Ίσως γι’ αυτό η αμορφία ήτανε για τον άνθρωπο των πρώτων κοινωνιών μια απειλή. Το άμορφο ήτανε το ανύπαρκτο τελικά. Η αμορφία ήτανε απειλή ανυπαρξίας. Για να υπάρχει κάτι πρέπει να μορφοποιηθεί, να αποκτήσει μορφή.


Η Τέχνη για τους Αρχαίους Έλληνες ήταν σαφώς μια γλώσσα για να πουν την πραγματικότητα. Αυτό που ενδιέφερε τον Έλληνα ήταν ένα πάθος για την αλήθεια, δηλαδή αυτό το οποίο είναι πραγματικά υπαρκτό, όχι για το εφήμερο, όχι για το προσωρινό αλλά αυτό που μένει, αυτό που είναι αιώνιο, ακατάληπτο, αμετάβλητο. Και ποιο είναι αυτό; Είναι ο λόγος των πραγμάτων. Τι θα πει ο λόγος των πραγμάτων; Η ουσία των πραγμάτων! Δηλαδή εκείνα τα γνωρίσματα κάθε όντος τα οποία κάνουν αυτό το ον να μετέχει στην ύπαρξη. Ο λόγος των πραγμάτων είναι αιώνιος, αμετάβλητος, ακατάβλητος.


Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο, στην γλυπτική ας πούμε, είναι πολύ χαρακτηριστικό, το έργο της τέχνης ήταν για τους Έλληνες άγαλμα. Η λέξη άγαλμα βγαίνει από το αγάλλομαι. Γιατί ήταν άγαλμα; Γιατί προκαλούσε την αγαλλίαση της θέας του όντος υπαρκτού.


Όταν βλέπετε για παράδειγμα ένα άγαλμα του Απόλλωνα, αυτό που παριστάνει το άγαλμα δεν είναι ένα ωραίο παλικάρι το οποίο κάθετε ο γλύπτης και φτιάχνει το αντίγραφο του. Ή αν θέλει να φτιάξει την Αφροδίτη, παίρνει και στήνει μια ωραία κοπέλα, αυτό δηλαδή που έκαναν οι καλλιτέχνες στην Ευρωπαϊκή Αναγέννηση. Ο αρχαίος Έλληνας αφαιρεί από κάθε ωραία κοπέλα ή από κάθε ωραίο άντρα όλα τα περιστατικά και περιστασιακά γνωρίσματα. Αφαιρεί όλα αυτά για να φτάσει σ’ αυτόν τον λόγο. Επομένως ο θεατής του αγάλματος να έχει την αγαλλίαση της θέας εκείνων των στοιχείων που είναι αθάνατα. Δεν πεθαίνουν, δεν φθείρονται, είναι το όντος υπαρκτό».


Και επανέρχομαι  στο κίτς που επικρατεί σήμερα. Η λέξη προέρχεται από την Γερμανική λέξη kitschen, που σημαίνει μαζεύω παλιοπράγματα, άχρηστα, από τον δρόμο, ή τοverkitschen, που σημαίνει κάνω κάτι φθηνό, το φτηναίνω. 


Κίτς είναι η  αμφισβήτηση της  έννοιας του πρότυπου, του αυθεντικού  και η αντικατάσταση του με μία  «παρωχημένη» μίμηση/επανάληψη, πράγμα που σημαίνει την επανάληψη  υπό νέους όρους και με  πλήρη έλλειψη μιας εξατομικευμένης σχέσης ή την με άλλους όρους της αρχικής υπόστασης  της. 

Το Κίτς είναι το  ­ αντι-αισθητικό ­ αντίθετο της αισθητικής κατηγορίας του υψηλού, του κλασικού ή απλώς του έργου (τέχνης). Το επιτηδευμένο, ψεύτικο, επιφανειακό, και ευτελές που έχει ως μοναδικό σκοπό το οικονομικό όφελος και την τέρψη του θεατή.


Κατά συνέπεια με το όρο κιτς συνήθως περιγράφουμε όχι μόνο την έλλειψη καλού γούστου, αλλά την πνευματική και πολιτισμική «σαβούρα» που έχει κατακλύσει κάθε έκφανση της ζωής μας. Το καλό γούστο δεν είναι έμφυτο. 



Διδάσκεται με την παιδεία και τη μόρφωση. Η απόκτηση του είναι συχνά μια επίπονη και μακροχρόνια διαδικασία. Συνεπώς δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε όσους το στερούνται εν αγνοία τους γιατί δεν είχαν την ευκαιρία και τα μέσα να το διδαχθούν.


Το κιτς δεν περιγράφει μια τέτοια απουσία καλού γούστου. Περιγράφει την εσκεμμένη έλλειψη καλού γούστου σε συνδυασμό με το ψέμα και τη χυδαία, σχεδόν, επιμονή όσων είναι άσχετοι με την αισθητική, την τέχνη, την παιδεία και τον πολιτισμό εν γένει, να αποδείξουν πως δεν είναι…


Σήμερα όμως από τα αμφιβόλου καλλιτεχνικής αξίας (υποκειμενική εκτίμηση) εκθέματα στις  Ελληνικές πλατείες, οι οποίες είναι ελάχιστες και υποβαθμισμένες. ..


                             

Ως επίλογο θα χρησιμοποιήσω τον λόγο του Ερμή του Τρισμέγιστου, προς τον Ασκληπιό, αντικαθιστώντας  (λογοτεχνική αδεία) στο αρχικό κείμενο την  λέξη Αίγυπτος, με την λέξη Ελλάδα …

Δεν ξέρεις Ασκληπιέ ότι η «Ελλάς» είναι η χώρα στην οποία διαβιβάζονται οι ενέργειες των ουρανίων δυνάμεων, ότι η γη μας είναι ο ναός του Κόσμου;

Επειδή όμως οι σοφοί άνθρωποι πρέπει να ξεύρουν κάτι για ότι πρόκεται να συμβεί στο μέλλον, πρέπει να ξέρεις ότι θα έλθει ο καιρός που θα αποδειχθεί ότι μάταια οι  «Ελληνες » τίμησαν τους Θεούς των ευσεβώς.

Οι Θεοί της θα εγκαταλείψουν την γη, θα ξαναγυρίσουν στους ουρανούς. Θα φύγουν από την «Ελλάδα». Η χώρα μας που υπήρξε η έδρα των Αγίων Λειτουργίων, θα μείνει χήρα από τους Θεούς της. Ξένοι λαοί θα πλημμυρίσουν την χώρα μας. Τα θρησκευτικά μας έθιμα θα εκλείψουν, και θα θεσπισθούν νέοι νόμοι που θα απαγορεύσουν τα θρησκευτικά μας έθιμα, την λατρεία προς τους Θεούς μας.

Η αγιοτάτη γη μας, η πατρίδα των βωμών μας θα σκεπασθεί από τάφους. Από νεκρούς. Η Ιστορία της «Ελλάδος » θα γίνει ένας Θρύλος, ούτε και οι «Έλληνε»ς θα την πιστεύουν και από αυτήν δεν θα μείνει τίποτα άλλο, εκτός από πέτρες που θα διηγούνται τα ιερά της κατορθώματα.

Οι Σκύθες ή οι Ινδοί, ή κάποιοι άλλοι όμοιοι των βάρβαροι, γείτονες μας, θα εγκατασταθούν στην «Ελλάδα». Έτσι χωρίς τους Θεούς της και του δικούς της ανθρώπους η «Ελλάς» θα γίνει μια έρημος…

(Ο Ασκληπιός ακούοντας τα λόγια αυτά του Ερμή, κλαίει)

ΕΡΜΗΣ Στον Ασκληπιό:

Μην κλαίς Ασκληπιέ, γιατί πρόκειται να ακούσεις χειρότερα πράγματα. Γιατί τον καιρό εκείνο οι άνθρωποι κουρασμένοι από την ζωή θα παύσουν να βλέπουν τον κόσμο σαν αντικείμενο θαυμασμού. Το σύμπαν θα παύσουν να το αγαπούν.

Τότε θα προτιμά ο κόσμος το σκοτάδι από το φως, ο δε θάνατος θα τους είναι προτιμότερος από την ζωή.

Κανείς δεν θα σηκώσει το βλέμμα του προς τον ουρανό, ο ευσεβής άνθρωπος θα θεωρηθεί χαζός, ο δε ασεβής σοφός, ο εγκληματίας ως καλός άνθρωπος.

Οι διδασκαλίες για την αθανασία και την ψυχή θα τύχουν της ειρωνείας των και η θρησκεία θα θεωρηθεί ως έγκλημα. Θα συνταχθούν νέοι νόμοι…

Οι κακοποιοί θα σπρώχνουν τους ανθρώπους στις ληστείες, στους πολέμους, και στις απάτες. Τότε η γη θα χάσει την ισορροπία της. Ο Ουρανός δεν θα φωτίζεται από τα άστρα (λόγω των νεφών που θα σκεπάζουν την ατμόσφαιρα της γης) κάθε τίμια φωνή θα σιωπήσει, οι καρποί της γης θα σαπίζουν, η γη θα παύσει να είναι γόνιμη και οι αναθυμιάσεις θα μολύνουν την ατμόσφαιρα της γης.

Αυτό, Ασκληπιέ θα είναι το γήρας του κόσμου, η ασέβεια, η αταξία, η σύγχυση των αξιών.

Και όταν όλα αυτά θα συμβούν, τότε ο Κύριος Πατέρας ο πρώτος Θεός, ο δημιουργός του δευτέρου Θεού, του Κόσμου, θα επαναφέρει τον κόσμο στο δρόμο του για να βάλλει τέρμα στην πλάνη και στην διαφθορά, με κατακλυσμούς, με το πυρ, και με τις αρρώστιες που θα στείλει στην γη.

Κατόπιν ο θεός θα επαναφέρει τον κόσμο στην πρώτη ομορφιά του. Τότε ο Θεός θα δοξάζεται και οι άνθρωποι θα ζουν στο εξής με ευλογίες και ύμνους.

Αυτή η αναγέννηση του κόσμου, θα γίνει σε χρόνο που θα ορισθεί από τη θέληση του αιωνίου, άναρχου θεού….





xletsos-basilhsΑρχαίο κάλλος και νεο Ελληνική πενία….

https://i0.wp.com/pbs.twimg.com/media/CeZfg8SWQAERdqc.jpg?resize=400%2C260&ssl=1δὲν μὲ νοιάζει ἡ κάθε πουστάρα φᾶμπρ κι οἱ π@ῦτσες του…

δὲν μὲ νοιάζει ποὺ τὴν Χώρα μου τὴν κατήντησαν ἀπέραντη ΜΚΟ…

δὲν μὲ νοιάζει τὶ θὰ κάνουν οἱ μετανάστες…

δὲν μὲ νοιάζει γιατὶ κλείνουν τοὺς δρόμους αὐτοὶ ποὺ φιλοξενοῦνται ἐδῶ…

δὲν μὲ νοιάζει τὶ λέει ὁ τόμσεν στὴν βελκουλέσκου γιὰ κατανάλωση…

δὲν μὲ νοιάζει ποιοὶ καραμανλοαλογοσκούφηδες ἔκρυψαν τὸ χρέος…

δὲν μὲ νοιάζουν τὰ ὕψη ποὺ κτυπᾶ αὐτὸς ὁ ΕΝΦΙΑ…

δὲν μὲ νοιάζουν οὔτε αὐτὰ τὰ τελευταῖα… Celebrity News…


αὐτὺ ποὺ μὲ νοιάζει,

εἶναι ἂν κατάλαβαν «κάποιοι» τὶ ψηφίζουν τόσα χρόνια…

αὐτὸ ποὺ μὲ νοιάζει,

εἶναι ποιὰ τιμωρία θὰ «χαρίσουμε» στοὺς προδότες…

αὐτὸ ποὺ μὲ νοιάζει,

εἶναι νὰ ξαναδῶ τὴν χώρα μου ἐλεύθερη…

τοὺς γηγενεῖς της χαρούμενους…

τὰ γερόντια της ἀξιοπρεπῆ…

καὶ τὰ παιδιά της ὑπερήφανα…


αὐτὸ ποὺ μὲ νοιάζει,

εἶναι μόνο ἡ Πατρίδα μου Ὑψηλά.-



Καφετζόπουλος ΧάρηςΌνειρο μου να ξαναδώ τη χώρα μου Ελεύθερη…

Καταπέλτης κατά της παραχάραξης των Σκοπίων ο διάσημος Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του New College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Robin Lane Fox!


ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Μιλώντας στην Καθημερινή της Κυριακής και στον Γιάννη Παλαιολόγο (20-3-2016), ο διεθνούς φήμης συγγραφέας δεκάδων βιβλίων και άρθρων για τον μεγάλο μας Στρατηλάτη και Εκπολιτιστή, ιστορικός σύμβουλος το 2004 στην κινηματογραφική ταινία «Alexander» του Όλιβερ Στόουν (φωτογραφία), υπεραμύνεται του έργου και της προσωπικότητας του Μ. Αλεξάνδρου και αναπολεί τις μέρες των γυρισμάτων του φιλμ.


«Ο ΑΛΕΞΑΔΝΡΟΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΩΣ ΤΟ ΜΕΔΟΥΛΙ»

Ανάμεσα σε άλλα θυμάται πως κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου της περίφημης έκθεσης «Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο», στο Μουσείο Ασμόλιαν της Οξφόρδης το 2011, όταν διαμαρτυρήθηκε ενοχλημένος Γερμανός Δημοσιογράφος για το ότι η μεγάλη εκείνη έκθεση προέβαλε τελικά διεθνώς την ελληνικότητα της Μακεδονίας, ο Ropin Lane Fox ξέσπασε κυριολεκτικά, λέγοντας:


«Ο Αλέξανδρος ζούσε σε έναν ελληνικό κόσμο, με ελληνικά ονόματα, τη λατρεία των 12 θεών – ήταν Έλληνας ως το μεδούλι του. Το να πει κανείς ότι γεννήθηκε στα Σκόπια είναι δείγμα αγραμματοσύνης αντίστοιχης με το να πει ότι ο Σαίξπηρ γεννήθηκε στη Λευκορωσία»!


ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

Σχετικά με τα ευρήματα και τα πρώτα συμπεράσματα περί τάφου του Ηφαιστίωνα στην Αμφίπολη, ο Καθηγητής είναι κατηγορηματικός:

«Αποκλείεται να είναι ο τάφος του Ηφαιστίωνα»!








makedonikokomma

ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ: »Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΩΣ ΤΟ ΜΕΔΟΥΛΙ»

https://i1.wp.com/www.schizas.com/site3/images/users/63/2016/04/mavrogialouros.jpg?resize=400%2C266Έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία, κανένας πολιτικός δεν έχει οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας.
Ο νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών παραμένει.

Η Ελλάδα είναι -και επίσημα- ένα προτεκτοράτο.

Η προδοσία της χώρας από τους πολιτικούς της χώρας είναι πια γνωστή σε όλους.

Οι Έλληνες δεν αντιδρούν.

Υπάρχει και σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών που εμπιστεύεται τα προδοτικά κόμματα που οδήγησαν την χρεοκοπία και στην εκχώρηση της -όποιας- εθνικής κυριαρχίας.

Η Ελλάδα είναι δεμένη από παντού. Μια χώρα χωρίς παρόν και μέλλον.

Η μόνη επιλογή των Ελλήνων είναι να ενωθούν και να πάρουν την χώρα τους πίσω.
Αλλά δεν την θέλουν.

Οι Έλληνες δεν θέλουν να αγωνιστούν.

Οι Έληνες που βάζουν την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι τους για την επέτειο της επανάστασης του 1821 για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας.

Και δεν ντρέπονται.



ΠΗΓΗΚαι ο νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών παραμένει…

«Έχουμε διαπιστώσει πολλές περιπτώσεις προσφύγων οι οποίοι εξαφανίζονται αμέσως μετά την υποβολή της αίτησης», δήλωσε η υπουργός Μετανάστευσης Στο μέγιστο δυνατό βαθμό σκληραίνει …[Διαβάστε περισσότερα]

Σκληραίνει τη στάση της η σκανδιναβική χώρα. Νορβηγία: Στη φυλακή όσοι πρόσφυγες δεν δικαιούνται άσυλο

Γραμματοσειρά
Αντίθεση