25 April, 2018
Home / Διαφορα (Page 560)

Για την μεγαλειώδη αντι-ισλαμική συγκέντρωση στη Γαλλία ακούσατε σε κανένα βοθροκάναλο; 

Πριν από λίγο ένας φίλος μου έστειλε δύο λινκ να τα δω και να τα σχολιάσω.

Και τα δύο λινκ είναι από μια τεράστια αντι-ισλαμική συγκέντρωση στη Γαλλία.

Θυμάμαι – και ανέβασα και στη σελίδα – συγκέντρωση για τα εργασιακά, αλλά για αντιισλαμική όχι…


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Στο δεύτερο λινκ μιλάει σαφώς για ενέργειες των Γάλλων προκειμένου να πάρουν πίσω την πατρίδα τους…

Όπως θα δείτε από τις φωτογραφίες μόνο για τα εργασιακά δεν ήταν η συγκέντρωση….

http://noscomunicamos.com/index.php/2016/09/15/massive-rally-islam-france/

https://conservativedailypost.com/french-now-preparing-for-civil-war-against-muslims-to-take-country-back/

Για την μεγαλειώδη αντι-ισλαμική συγκέντρωση στη Γαλλία ακούσατε σε κανένα βοθροκάναλο;


Με μια ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ επιστολή το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου θέτει τους πάντες προ των ευθυνών τους. Επικαλείται και ενεργοποίηση του άρθρου 120 του Συντάγματος!!!

Σχόλιο Ζαχαρία :Όταν φίλος αναγνώστης μου έστειλε την ανακοίνωση – επιστολή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου ειλικρινά ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΑ.

Πανηγύρισα γιατί οι νομικοί  – γονείς συνέταξαν ένα καταπληκτικό και υπερπλήρες κείμενο το οποίο πλέον αποτελεί μπούσουλα για όλους μας.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

800 σχολεία  – που θα ανακοινωθούν την Δευτέρα που μας έρχεται – θα φιλοξενήσουν από την μεθεπόμενη εβδομάδα 22.000 παιδιά μεταναστών και προσφύγων.

Τονίζω την απειλή ενεργοποίησης του άρθρου 120 του Συντάγματος γιατί έχει ιδιαίτερη αξία, γιατί ουσιαστικά «απενεργοποιεί νομικά» το δικαίωμα σύλληψης για μια σειρά ποινικών αδικημάτων.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ 1ΟΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ!!!

Με μια ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ επιστολή το 1ο δημ. σχολείο Ωραιοκάστρου θέτει τους πάντες προ των ευθυνών τους. Επικαλείται και ενεργοποίηση του άρθρου 120 του Συντάγματος!!!


ΤΟΝ ΣΙΧΑΘΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ – Α.Ρέμος στη Hurriyet: «Είμαστε υπερήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ»! 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τουρκική εφημερίδα Hurriyet ο Αντώνης Ρέμος εξέφρασε την λατρεία του (!) για τον Κεμάλ Ατατούρκ και την προσήλωσή του στην ελληνοτουρκική φιλία μιλώντας για «κοινές αναμνήσεις»

Προφανώς αναφέρονταν στην εθνοκάθαρση του 1922 στην Μικρά Ασία, στην δεύτερη εθνοκάθαρση της Κωνσταντινούπολης του 1955 και στην εισβολή και τα εγκλήματα πολέμου του 1974 στην Κύπρο.

Όντως υπάρχουν πολλές «κοινές» αναμνήσεις με τους Τούρκους για να μην αναφερθούμε και στα «υπέροχα» 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές από αυτές τις «ευχάριστες» αναμνήσεις υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τις έζησαν και είναι ζωντανοί.

Και από την Σμύρνη το 1922 αλλά και τις άλλες μικρασιατικές εστίες και φυσικά και από τα Σεπτεμβριανά του 1955 αλλά και απο την εισβολή στην Κύπρο, είτε Κύπριοι είτε Έλληνες που πολέμησαν με την ΕΛΔΥΚ.

Προφανώς ο Α.Ρέμος ίσως έχει σκοπό να κυκλοφορήσει κάποιον δίσκο στην τουρκική αγορά καθώς η ελληνική είναι «πεθαμένη» εξ’ου και αυτές οι τουρκολαγνικές δηλώσεις.

Κεμάλ Ατατούρκ
«Δεν είμαι μόνο συμπολίτης, αλλά και συγχωριανός του. Όπως ξέρετε, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει το σπίτι όπου μεγάλωσε ο Ατατούρκ. Υπάρχει όμως και το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε, σε ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη, τον Λαγκαδά. Από εκεί είναι η οικογένειά μου. Είμαστε περήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους ηγέτες».
Τα κοινά σημεία Ελλήνων και Τούρκων
«Πρέπει να διαφυλάξουμε αυτή την κληρονομιά και τις κοινές αναμνήσεις που μας ενώνουν με τον τουρκικό λαό. Όχι μόνο οι Τούρκοι, αλλά και εμείς. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι -και- για εμάς»;
Η ανάδειξη της οικίας του Κεμάλ από τον Γιάννη Μπουτάρη
«Ο δήμαρχος είναι επιχειρηματίας, βλέπει μπροστά και αγαπά πραγματικά την πόλη του. Και καταλαβαίνει ότι το μνημείο αυτό δεν είναι σημαντικό μόνο για τους Τούρκους, αλλά και για εμάς».
Οι ρίζες του από το Αϊβαλί
«Η οικογένειά μου ήρθε από το Αϊβαλί. Το αίμα μου είναι από αυτά τα χώματα, αυτά τα μέρη. Μοιάζετε με μένα, η συμπεριφορά σας είναι σαν τη δική μου, το χαμόγελό σας είναι σαν το χαμόγελό μου, θυμώνετε όπως και εγώ».

Ο Α.Ρέμος πάντως πριν από λίγο έκανε μια δήλωση επί του θέματος.
«Πριν από λίγο καιρό βρέθηκα στην Τουρκία και συγκεκριμένα στο Bodrum καλεσμένος μιας μεγάλης εταιρία για να δώσω δύο συναυλίες εκεί. Τα ΜΜΕ έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και έδωσα κάποιες συνεντεύξεις. Διαβάζω σήμερα την ερμηνεία και την παρουσίαση μιας εκ των συνεντεύξεων μου. Μένω έκπληκτος με αυτά που διαβάζω και πιστεύω ότι ή έχει γίνει λάθος μετάφραση από τα Τούρκικα στα Ελληνικά, ή τα τούρκικα μέσα παρουσίασαν με λανθασμένο τρόπο τα λεγόμενά μου. Περήφανος είμαι μόνο για την καταγωγή μου που είμαι Έλληνας. Από εκεί και πέρα, έξω από τα πολιτικά παιχνίδια και τις ιστορικές αντιπαλότητες των δύο λαών, οι απλοί άνθρωποι και οι Έλληνες και οι Τούρκοι πραγματικά δεν έχουν να χωρίσουν πια τίποτα. Υπάρχει μεγάλη εκτίμηση και αγάπη των απλών ανθρώπων και από τις δύο πλευρές και είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Όσον αφορά στο θέμα των δηλώσεών μου για τον Κεμάλ, η αλήθεια είναι ότι είπα, πως είμαι περήφανος που κατάγομαι από την Θεσσαλονίκη και στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε η καταγωγή του Κεμάλ από την Θεσσαλονίκη και προφανώς τοποθετήθηκαν όλα μαζί. Κλείνοντας δεν έχω διάθεση να απολογηθώ σε κανέναν, από εκεί και πέρα ο καθένας είναι ελεύθερος να βγάλει τα συμπεράσματά του. Σας ευχαριστώ όλους. Καλημέρα.»

Τα φρικώδη βασανιστήρια και η κρατική καταστολή στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περιγράφονται αναλυτικά στο άρθρο του istorikathemata.com
«Σε ένα δεσποτικό κράτος όπως το Οσμανικό, είναι επόμενο τα βασανιστήρια να καταλαμβάνουν πολύ σημαντική θέση στο σύνολο των κατασταλτικών μηχανισμών που διαθέτει η εξουσία. Στη
στρατοκρατούμενη οσμανική κοινωνία όπου η υπεροχή θεωρείται επακόλουθο της ωμής βίας και της ισχύος, τα βασανιστήρια νομιμοποιούνται από τη συλλογική συνείδηση και μετατρέπονται σε αποδεκτή πρακτική που έχει σχέση προς την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας.

Με τον τρόπο αυτό εκτονώνεται και ταυτόχρονα αυξάνεται η σωρευμένη επιθετικότητα, δηλαδή δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στον οποίο η βία προκαλεί τη βία ή την επιβάλλει. Έτσι και η ελληνική εθνική κοινότητα, στα πλαίσια της οσμανικής πραγματικότητας δεν υπέστη μόνο βασανιστήρια, αλλά στο μέτρο που μπόρεσε τα ανταπέδωσε. Γι’ αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν οι φρικαλεότητες που διέπραξαν ως όργανα της εθνικής κοινότητας όχι μόνο κατέναντι της οσμανικής εξουσίας αλλά και κατά των ομοεθνών τους. Ειδικά η απάνθρωπη συμπεριφορά των αγωνιστών του 1821 στον τουρκικό πληθυσμό της επαναστατημένης Ελλάδας, η επέκταση τις ίδιας συμπεριφοράς και στους αντιφρονούντες και η συνέχεια της παράδοσης στο νεοπαγές Ελληνικό κράτος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επαχθή οσμανική κληρονομιά κληρονομιά»

1. Το παλούκωμα ή διοβελισμός (σούβλισμα)
Πρόκειται για πρωτότυπη μέθοδο μαρτυρικού θανάτου και δεν έχει σχέση με τον ανασκολωπισμό των αρχαίων (ο οποίος ήταν παραλλαγή του σταυρικού θανάτου) ούτε έχει προηγούμενο στην παράδοση του Βυζαντίου. Ο θάνατος με παλούκωμα (kaziklamak) προοριζόταν για τους στασιαστές, για τους δράστες ειδεχθών κακουργημάτων και γενικά για όσους αμφισβητούσαν την κρατική εξουσία. Η γενετική της μεθόδου ανατρέχει στις συνήθειες της νομαδικής πατριάς κτηνοτρόφων να ψήνουν τα πρόβατα ή τα θηράματά τους στη σούβλα. Το επιχείρημα αυτό γίνεται πιο πειστικό αν αναλογιστούμε ότι το σημαινόμενο της λέξης ρεαγιάς που αποδίδει τον υποτελή είναι πρόβατο.
Εύστοχη είναι η παρατήρηση κατά την οποία ο πάσσαλος ή το παλούκι ήταν «παντού και πάντοτε το σύμβολο του οθωμανικού δεσποτισμού. Στηνόταν σε εμφανή σημεία, υψώματα, πλατείες και άλλους δημόσιους χώρους για να προκαλεί δέος και να εμπνέει τυφλή υποταγή στο δυνάστη».

Για το παλούκωμα χρειάζονταν ειδικευμένοι και έμπειροι δήμιοι. Το παλούκι (kazik) ήταν ένα ευθύ χοντροράβδι μακρύ δυο και παραπάνω μέτρα, συνήθως ξύλινο και αιχμηρό στη μια άκρη που έπρεπε να μπηχθεί στα οπίσθια του θύματος, ακριβώς όπως γίνεται με το σούβλισμα των αρνιών, έτσι που η αιχμή να βγει κοντά στον αυχένα, πλάι στους ώμους, κάτω από τον λαιμό, δίπλα στην κλείδα ή κάπου στο στέρνο. Υπογραμμίζεται ότι «η δεξιοτεχνία ήταν απαραίτητη για να μην καταστραφούν ζωτικά όργανα και προκληθεί θάνατος κατά τη διάρκεια του βασανισμού». Το θύμα έπρεπε να επιζήσει για να παραταθεί το μαρτύριό του. Πραγματικά, αναφέρονται πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες καρφωμένο κατά τον παραπάνω τρόπο στον πάσσαλο θύμα επέζησε τρεις μέρες. Παραλλαγή της μεθόδου ήταν εκείνη κατά την οποία η μελλοθάνατοι ψήνονταν σε σιγανή φωτιά (συχνά εξαναγκάζονταν και οι γονείς ή συγγενείς του θύματος να τροφοδοτούν τη φωτιά), όπως και εκείνη με την οποία άλειφαν το θύμα με πίσσα καιτο λαμπάδιαζαν.
Η μέθοδος του παλουκώματος που περιγράφουν λεπτομερώς πολλοί ταξιδιώτες και αυτόπτες μάρτυρες και με την οποία θανατώθηκε όπως είναι γνωστό και ο αγωνιστής του 1821 Αθανάσιος Διάκος, αποκαλύπτει τη σαδιστική πλευρά της εξουσίας ως προέκταση ή ως υποκατάστατο της γενετήσιας κυριαρχίας η οποία στην πατριαρχική και φαλλοκρατούμενη οσμανική κοινωνία θεωρείται πρωταρχικής σημασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη κα σήμερα στην τουρκική τα ανδρικά γεννητικά όργανα αποκαλούνται με τη λέξη που για αιώνες σήμαινε όπλο (yarak). Η συνήθεια βιασμού των ηττημένων από τους νικητές βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το παλούκωμα και άλλα βασανιστήρια που έχουν ως άξονα τον πρωκτό του κρατουμένου. Είναι πρόδηλο ότι όλα αυτά αποτελούν εκδηλώσεις μιας εξουσίας που παριστά το ομοφυλοφιλικό στοιχείο το οποίο διαποτίζει υποσυνείδητα το πολιτικό και κοινωνικό συγκείμενο.
Σχετικά πρέπει να μη διαλάθει από την προσοχή μας ότι η σκαιή συμπεριφορά των τοπικών διοικητών κατά των ραγιάδων της περιφέρειάς τους κατά τις επίσημες πηγές περιλάμβανε την τυράγνια (ζουλούμ) με τις τρεις χαρακτηριστικές εκφάνσεις: την απόσπαση παρανόμως χρημάτων, τις αυθαίρετες δολοφονίες και τη συστηματική αρπαγή και βιασμό των αγοριών (ογλάν) των υπηκόων (Dursum, 1989: 375). Ο σοδομισμός, η ομοφυλόφιλη σεξουαλική κατάχρηση, στο οσμανικό σύστημα προσλαμβάνει χαρακτήρα πολιτικής σημειολογίας.
2. Η εκδορά του θύματος
Αριστοτέχνες εκδορείς έγδερναν το μελλοθάνατο ζωντανό. Σχετικά παρατηρούμε ότι το γνωστό από την αρχαιότητα βασανιστήριο που έχει ασιατική προέλευση, προσιδιάζει σε μια κτηνοτροφική κοινωνία όπως ήταν εκείνη από την οποία πήγασε η οσμανική. Το μαρτύριο της εκδοράς επιβαλλόταν συνήθως στους περιφρονητές της κρατικής εξουσίας. Με αυτό θανατώθηκε το 1611 ο μητροπολίτης Τρίκκης-Λαρίσης Διονύσιος Β’ ο επονομαζόμενος Φιλόσοφος ή Σκυλόσοφος, ύστερα από την αποτυχία του ένοπλου επαναστατικού κινήματος της αγροτιάς και τη σύλληψή του. Αφού τον έγδαραν μπροστά στο πλήθος, ειδικευμένοι δήμιοι σε μια πλατεία των Ιωαννίνων, παραγέμισαν το δέρμα του με άχερα και υπό τους ήχους μουσικών οργάνων, το διαπόμπευσαν στους δρόμους ντυμένο με τα αρχιερατικά άμφια. Ενάμιση αιώνα μετά, το 1772 το ίδιο μαρτύριο επιβλήθηκε στον Ιωάννη Δασκαλάκη ή Δασκαλογιάννη που είχε ηγηθεί της επανάστασης στα Σφακιά της Κρήτης
3. Ο βασανισμός στα τσεγκέλια ή τους γάντζους
Το σώμα του μελλοθανάτου υψωνόταν με τροχαλία και αφηνόταν να πέσει πάνω σε τσεγκέλια (cengel) στερεωμένα σε μόνιμο ικρίωμα, σε τοίχο ή σε ειδική βάση. Σε περίπτωση που τα τραύματα δεν ήταν καίρια έμενε καρφωμένος πολλές μέρες και πέθαινε από την αγωνία και την κακοπάθεια. Τον 16ο αιώνα αναφέρεται περίπτωση Έλληνα που είχε συνάψει σχέσεις με Ελληνίδα σύζυγο μουσουλμάνου εμπόρου ο οποίος επειδή δε δέχτηκε να αλλαξοπιστήσει ρίχτηκε στους γάντζους όπου επέζησε τρεις μέρες, οπότε κάποιος τον λυπήθηκε και τον πυροβόλησε στο κεφάλι.
Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι και τα τσεγκέλια προσιδιάζουν και αυτά περισσότερο σε μια
κτηνοτροφική κοινωνία. Η παρεμφερής όμως βασανιστική εκτέλεση του διαμελισμού του μελλοθανάτου και η επίδειξη των σπαραγμάτων σε δημόσιο χώρο για καταπτόηση εχθρών και αντιπάλων, απαντάται πολύ συχνότερα στη μεσαιωνική Δύση απ’ ό,τι στους Οσμανούς. Οι τελευταίοι την επιφύλασσαν κυρίως σε αιχμαλώτους πολέμου, κατασκόπους και αρνητές της ισλαμικής θρησκείας κατά τη διάρκεια επίσημης και πανηγυρικής τελετής. Έτσι θανατώθηκε το 1808 ο Παπαθύμιος Βλαχάβας, αρχηγός του επαναστατικού κινήματος στη Θεσσαλία.

4. Το σταύρωμα
Η ρωμαϊκή ποινή του σταυρικού θανάτου επιβίωσε στους Οσμανούς. Θεωρούνταν όπως και στην αρχαιότητα ατιμωτική ποινή. Σε προηγούμενες σελίδες είδαμε στις αρχές του 15ου αιώνα να εκτελείται με αυτό τον τρόπο ο Μποκρουτζέ Μουσταφά ηγέτης του λαϊκού κινήματος που έθετε σε κίνδυνο την οσμανική εξουσία. Την άνοιξη του 1821 στην Κωνσταντινούπολη, κατά τις οργανωμένες από την κυβέρνηση οχλοκρατικές ταραχές που ακολούθησαν την είδηση για την επανάσταση που είχε ξεσπάσει, φανατικοί μουσουλμάνοι σταύρωναν πολλούς Έλληνες στα δέντρα, όπου και πέθαιναν από την αιμορραγία και τους φρικτούς πόνους (Streit, 1822: 42).
5. Το σφυροκόπημα των αρθρώσεων
Το θύμα, με συντριπτικά κατάγματα στους αρμούς των ποδιών και των χεριών, ένας πολτός οστών και σαρκών «κειτόταν εκτάδην αβοήθητο, βασανιζόταν μέρες πολλές και ξεψυχούσε από ατελείωτο
μαρτύριο». Ο θρυμματισμός των αρθρώσεων γινόταν συνήθως με την πίσω πλευρά του μπαλτά (balta) δηλαδή του τσεκουριού που ήταν εργαλείο βασανισμού και θανάτου, σύμβολο της οσμανικής εξουσίας, όπως τα παλούκια που κουβαλούσαν τα τουρκικά καταδιωκτικά αποσπάσματα. Οι οσμανοί
αξιωματούχοι στερέωναν στο ζωνάρι τους και έναν μπαλτά, υπόμνηση και απειλή βασανισμών και μαρτυρικών θανάτων.

6. Το θάψιμο του καταδίκου ζωντανού
Οι μελλοθάνατοι θάβονταν όρθιοι ώς το λαιμό σε λάκκους που ανοίγονταν ειδικά γι’ αυτό το σκοπό. Έτσι, μισοπεθαμένους τους τάιζαν και τους πότιζαν με τη βία. «Τα περιττώματα και το χώμα προκαλούσαν μολύνσεις στο κορμί και ο άνθρωπος σάπιζε ζωντανός». Αναφέρεται περίπτωση που ο κατάδικος έζησε 14 μέρες (Guer, 1747: 161-162).
7. Ο αποκεφαλισμός
Ήταν η πιο αξιοπρεπής θανάτωση με την προϋπόθεση ότι ο δήμιος θα τοποθετούσε το κεφάλι στα χέρια του νεκρού αν ήταν χριστιανός και στη μασχάλη του πτώματος αν ήταν Τούρκος. Ακόμη και σήμερα στην Τουρκία η ανάληψη από κάποιον τολμηρής πρωτοβουλίας ιδιαίτερα στο πεδίο της πολιτικής αποδίδεται με την έκφραση ότι ο ενδιαφερόμενος «έλαβε το κεφάλι του παραμάσχαλα» (kellesini koltugu altinda aldi). Οι αποκεφαλισμοί γίνονταν μεμονωμένα όταν επρόκειτο για αξιωματούχους του κράτους ή για κοινούς καταδίκους και ομαδικά όταν επρόκειτο για μαζικού μέσου καταστολής δηλαδή σφαγή. Αμέτρητοι αποκεφαλισμοί Ελλήνων έγιναν στην Κωνσταντινούπολη την άνοιξη του 1821 ως αντίποινα για την ελληνική επανάσταση που είχε ξεσπάσει. Ο Άγγλος κληρικός έβλεπε κάθε μέρα ακέφαλα πτώματα κυλισμένα στο βόρβορο. Την ημέρα κατασπαράζονταν από τα όρνια και τη νύχτα από κοπάδια πειναλέων αγριόσκυλων (Walsh R., 1828: 321-322).
Τα κεφάλια των ληστών, στασιαστών, γενικότερα εχθρών του κράτους αλλά και επαρχιακών παραγόντων όπως τοπαρχών και άλλων αξιωματούχων που θανατώνονταν με σουλτανική εντολή αποστέλλονταν στην Κωνσταντινούπολη όπου εκτίθονταν στο χώρο μπροστά από την κύρια είσοδο (πύλη) των ανακτόρων. Συχνά τα κεφάλια συγκροτούσαν μακάβρια πυραμίδα από την οποία αναδυόταν απαίσια οσμή. Αναφέρεται πως καθημερινά υπήρχαν εκτεθειμένα 10-15 κομμένα κεφάλια ή και πτώματα. Περί τα μέσα του 17ου αιώνα υπήρξε περίοδος που ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 500 κεφάλια, καρφωμένα στην άκρη λόγχης ή στοιβαγμένα με τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα μικρό λοφίσκο (Kocu, 1960: 13). Τα κομμένα στην επαρχία κεφάλια αποστέλλονταν στην Κωνσταντινούπολη για έκθεση σε τρίχινο τουρβά (torba) δηλαδή ταγάρι γεμάτο μέλι για να αποφευχθεί η σήψη, συνήθεια από την οποία προέρχεται και η έκφραση στη νεοελληνική «ότι έβαλε το κεφάλι του στον τορβά».
Σε περίπτωση που τα κεφάλια δεν αποστέλλονταν στην Κωνσταντινούπολη, οι Οσμανοί συνήθιζαν να τα εντοιχίζουν, περιχυμένα με ασβέστη, κατασκευάζονταν μ’ αυτά μνημείο στρατιωτικής νίκης, παραδειγματισμού ή εκδίκησης. Αυτό συνέβαινε κυρίως ύστερα από βίαιη κατίσχυση της οσμανικής εξουσίας. Για παράδειγμα το 1779 εξοντώθηκαν στην Πελοπόννησο χιλιάδες Αλβανοί που λυμαίνονταν και καταδυνάστευαν την περιοχή σχεδόν επί μία δεκαετία. Μετά από την εξολόθρευσή τους έξω από την ανατολική έξοδο της Τριπολιτσάς, «έκτισαν ένα είδος πύργου» με τα κεφάλια «θέσαντες έξωθεν τα πρόσωπα», δηλαδή κατά τρόπο ώστε να διακρίνονται οι μορφές τους. Ο αριθμός των κεφαλιών αυτών ήταν τέσσερεις χιλιάδες. Παρόμοια μνημεία έχουν κατασκευαστεί και σε άλλα σημεία της Αυτοκρατορίας, όπως αυτό που διατηρείται και σήμερα στη Νήσσα της Γιουγκοσλαβίας.
8. Απαγχονισμός και στραγγαλισμός
Το πτώμα έπρεπε να παραμείνει κρεμασμένο επί τριήμερο. Έτσι οι περίοικοι αναγκάζονταν να συγκεντρώσουν μεγάλα ποσά προκειμένου να απομακρυνθούν τα κουφάρια. Απαγχονισμοί γίνονταν και σε δέντρα, οπότε μπορούσαν να είναι ομαδικοί και από κάθε κλαδί ενός μεγάλου δέντρου να απαγχονιστεί ένας κατάδικος. Για παράδειγμα το 1673 από έναν τεράστιο πλάτανο στην πλατεία του Εντιρνέκαπου στην Κων/πολη απαγχονίστηκαν 120 γενίτσαροι που είχαν στασιάσει. Το μακάβριο αυτό δέντρο ονομάστηκε βακ-βακ που είναι μυθικό δέντρο του Ισλάμ το οποίο αντί για καρπούς έχει ανθρώπινα μέλη.
9. Ειδικά βασανιστήρια
Η αυθαιρεσία που χαρακτήριζε την οσμανική πραγματικότητα φαίνεται και από το γεγονός ότι είναι πολύ δύσκολη η απαρίθμηση όλων των ειδικών βασανιστηρίων που έχουν εφαρμοστεί. Για παράδειγμα το 1821 στην Κωνσταντινούπολη εφάρμοζαν στο μέτωπο των (Ελλήνων) κρατουμένων, ένα μεταλλικό στεφάνι και το συμπίεζαν βιδώνοντάς το σιγά-σιγά πάνω στους κροτάφους. Στο τέλος τα μάτια του θύματος έβγαιναν έξω από τις κόγχες. Στη Θεσσαλία το εργαλείο βασανισμού πυρακτωνόταν πριν εφαρμοσθεί στο κεφάλι.
Εάν η μορφή του Αλή πασά από το Τεπελένι έχει αποκτήσει για την ελληνική κοινωνία διαστάσεις θρύλου δυσανάλογη ως προς τη σημασία που είχε για την οσμανική και την ελληνική ιστορία, τούτο οφείλεται στο ότι ο τοπάρχης της Ηπείρου είχε δημιουργήσει στη διοικητική του περιφέρεια επί τρεις περίπου δεκαετίες ένα καθεστώς τρόμου, φρίκης και πανικού με τα συστηματικά και πολυποίκιλα βασανιστήρια και τις μαρτυρικές εκτελέσεις των εχθρών του. Έτσι, για παράδειγμα το ζεμάτισμα με καυτό λάδι αποτελούσε καθημερινό βασανιστήριο.
10. Ο φάλαγγας και ο ξυλοδαρμός
Η πιο κοινή σωματική ποινή ή βασανισμός ήταν ο φάλαγγας (falaka) εφαρμοζόταν σε άντρες και μάλιστα των πενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, εφόσον οι εύποροι συνήθως εξαγόραζαν τις ποινές. Παρομοίως η νεοελληνική είναι αφάνταστα πλούσια σε λέξεις όπως βρομόξυλο, μαγκουριά, μπαγλάρωμα (από το τουρκικό baglamak, δένο), περντάχι (από το περσικόperdaht =γυάλισμα), μερεμέτιασμα (από το τουρκικό meremet= επισκευή) (τ. 1, σ. 315 κ.ε.)

http://blablaworldnews.blogspot.gr/2016/09/hurriyet.html

ΤΟΝ ΣΙΧΑΘΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ – Α.Ρέμος στη Hurriyet: «Είμαστε υπερήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ»!


ΤΟΝ ΣΙΧΑΘΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ – Α.Ρέμος στη Hurriyet: «Είμαστε υπερήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ»! 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τουρκική εφημερίδα Hurriyet ο Αντώνης Ρέμος εξέφρασε την λατρεία του (!) για τον Κεμάλ Ατατούρκ και την προσήλωσή του στην ελληνοτουρκική φιλία μιλώντας για «κοινές αναμνήσεις»

Προφανώς αναφέρονταν στην εθνοκάθαρση του 1922 στην Μικρά Ασία, στην δεύτερη εθνοκάθαρση της Κωνσταντινούπολης του 1955 και στην εισβολή και τα εγκλήματα πολέμου του 1974 στην Κύπρο.

Όντως υπάρχουν πολλές «κοινές» αναμνήσεις με τους Τούρκους για να μην αναφερθούμε και στα «υπέροχα» 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές από αυτές τις «ευχάριστες» αναμνήσεις υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τις έζησαν και είναι ζωντανοί.

Και από την Σμύρνη το 1922 αλλά και τις άλλες μικρασιατικές εστίες και φυσικά και από τα Σεπτεμβριανά του 1955 αλλά και απο την εισβολή στην Κύπρο, είτε Κύπριοι είτε Έλληνες που πολέμησαν με την ΕΛΔΥΚ.

Προφανώς ο Α.Ρέμος ίσως έχει σκοπό να κυκλοφορήσει κάποιον δίσκο στην τουρκική αγορά καθώς η ελληνική είναι «πεθαμένη» εξ’ου και αυτές οι τουρκολαγνικές δηλώσεις.

Κεμάλ Ατατούρκ
«Δεν είμαι μόνο συμπολίτης, αλλά και συγχωριανός του. Όπως ξέρετε, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει το σπίτι όπου μεγάλωσε ο Ατατούρκ. Υπάρχει όμως και το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε, σε ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη, τον Λαγκαδά. Από εκεί είναι η οικογένειά μου. Είμαστε περήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους ηγέτες».
Τα κοινά σημεία Ελλήνων και Τούρκων
«Πρέπει να διαφυλάξουμε αυτή την κληρονομιά και τις κοινές αναμνήσεις που μας ενώνουν με τον τουρκικό λαό. Όχι μόνο οι Τούρκοι, αλλά και εμείς. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι -και- για εμάς»;
Η ανάδειξη της οικίας του Κεμάλ από τον Γιάννη Μπουτάρη
«Ο δήμαρχος είναι επιχειρηματίας, βλέπει μπροστά και αγαπά πραγματικά την πόλη του. Και καταλαβαίνει ότι το μνημείο αυτό δεν είναι σημαντικό μόνο για τους Τούρκους, αλλά και για εμάς».
Οι ρίζες του από το Αϊβαλί
«Η οικογένειά μου ήρθε από το Αϊβαλί. Το αίμα μου είναι από αυτά τα χώματα, αυτά τα μέρη. Μοιάζετε με μένα, η συμπεριφορά σας είναι σαν τη δική μου, το χαμόγελό σας είναι σαν το χαμόγελό μου, θυμώνετε όπως και εγώ».

Ο Α.Ρέμος πάντως πριν από λίγο έκανε μια δήλωση επί του θέματος.
«Πριν από λίγο καιρό βρέθηκα στην Τουρκία και συγκεκριμένα στο Bodrum καλεσμένος μιας μεγάλης εταιρία για να δώσω δύο συναυλίες εκεί. Τα ΜΜΕ έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και έδωσα κάποιες συνεντεύξεις. Διαβάζω σήμερα την ερμηνεία και την παρουσίαση μιας εκ των συνεντεύξεων μου. Μένω έκπληκτος με αυτά που διαβάζω και πιστεύω ότι ή έχει γίνει λάθος μετάφραση από τα Τούρκικα στα Ελληνικά, ή τα τούρκικα μέσα παρουσίασαν με λανθασμένο τρόπο τα λεγόμενά μου. Περήφανος είμαι μόνο για την καταγωγή μου που είμαι Έλληνας. Από εκεί και πέρα, έξω από τα πολιτικά παιχνίδια και τις ιστορικές αντιπαλότητες των δύο λαών, οι απλοί άνθρωποι και οι Έλληνες και οι Τούρκοι πραγματικά δεν έχουν να χωρίσουν πια τίποτα. Υπάρχει μεγάλη εκτίμηση και αγάπη των απλών ανθρώπων και από τις δύο πλευρές και είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Όσον αφορά στο θέμα των δηλώσεών μου για τον Κεμάλ, η αλήθεια είναι ότι είπα, πως είμαι περήφανος που κατάγομαι από την Θεσσαλονίκη και στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε η καταγωγή του Κεμάλ από την Θεσσαλονίκη και προφανώς τοποθετήθηκαν όλα μαζί. Κλείνοντας δεν έχω διάθεση να απολογηθώ σε κανέναν, από εκεί και πέρα ο καθένας είναι ελεύθερος να βγάλει τα συμπεράσματά του. Σας ευχαριστώ όλους. Καλημέρα.»

Τα φρικώδη βασανιστήρια και η κρατική καταστολή στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περιγράφονται αναλυτικά στο άρθρο του istorikathemata.com
«Σε ένα δεσποτικό κράτος όπως το Οσμανικό, είναι επόμενο τα βασανιστήρια να καταλαμβάνουν πολύ σημαντική θέση στο σύνολο των κατασταλτικών μηχανισμών που διαθέτει η εξουσία. Στη
στρατοκρατούμενη οσμανική κοινωνία όπου η υπεροχή θεωρείται επακόλουθο της ωμής βίας και της ισχύος, τα βασανιστήρια νομιμοποιούνται από τη συλλογική συνείδηση και μετατρέπονται σε αποδεκτή πρακτική που έχει σχέση προς την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας.

Με τον τρόπο αυτό εκτονώνεται και ταυτόχρονα αυξάνεται η σωρευμένη επιθετικότητα, δηλαδή δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στον οποίο η βία προκαλεί τη βία ή την επιβάλλει. Έτσι και η ελληνική εθνική κοινότητα, στα πλαίσια της οσμανικής πραγματικότητας δεν υπέστη μόνο βασανιστήρια, αλλά στο μέτρο που μπόρεσε τα ανταπέδωσε. Γι’ αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν οι φρικαλεότητες που διέπραξαν ως όργανα της εθνικής κοινότητας όχι μόνο κατέναντι της οσμανικής εξουσίας αλλά και κατά των ομοεθνών τους. Ειδικά η απάνθρωπη συμπεριφορά των αγωνιστών του 1821 στον τουρκικό πληθυσμό της επαναστατημένης Ελλάδας, η επέκταση τις ίδιας συμπεριφοράς και στους αντιφρονούντες και η συνέχεια της παράδοσης στο νεοπαγές Ελληνικό κράτος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επαχθή οσμανική κληρονομιά κληρονομιά»

1. Το παλούκωμα ή διοβελισμός (σούβλισμα)
Πρόκειται για πρωτότυπη μέθοδο μαρτυρικού θανάτου και δεν έχει σχέση με τον ανασκολωπισμό των αρχαίων (ο οποίος ήταν παραλλαγή του σταυρικού θανάτου) ούτε έχει προηγούμενο στην παράδοση του Βυζαντίου. Ο θάνατος με παλούκωμα (kaziklamak) προοριζόταν για τους στασιαστές, για τους δράστες ειδεχθών κακουργημάτων και γενικά για όσους αμφισβητούσαν την κρατική εξουσία. Η γενετική της μεθόδου ανατρέχει στις συνήθειες της νομαδικής πατριάς κτηνοτρόφων να ψήνουν τα πρόβατα ή τα θηράματά τους στη σούβλα. Το επιχείρημα αυτό γίνεται πιο πειστικό αν αναλογιστούμε ότι το σημαινόμενο της λέξης ρεαγιάς που αποδίδει τον υποτελή είναι πρόβατο.
Εύστοχη είναι η παρατήρηση κατά την οποία ο πάσσαλος ή το παλούκι ήταν «παντού και πάντοτε το σύμβολο του οθωμανικού δεσποτισμού. Στηνόταν σε εμφανή σημεία, υψώματα, πλατείες και άλλους δημόσιους χώρους για να προκαλεί δέος και να εμπνέει τυφλή υποταγή στο δυνάστη».

Για το παλούκωμα χρειάζονταν ειδικευμένοι και έμπειροι δήμιοι. Το παλούκι (kazik) ήταν ένα ευθύ χοντροράβδι μακρύ δυο και παραπάνω μέτρα, συνήθως ξύλινο και αιχμηρό στη μια άκρη που έπρεπε να μπηχθεί στα οπίσθια του θύματος, ακριβώς όπως γίνεται με το σούβλισμα των αρνιών, έτσι που η αιχμή να βγει κοντά στον αυχένα, πλάι στους ώμους, κάτω από τον λαιμό, δίπλα στην κλείδα ή κάπου στο στέρνο. Υπογραμμίζεται ότι «η δεξιοτεχνία ήταν απαραίτητη για να μην καταστραφούν ζωτικά όργανα και προκληθεί θάνατος κατά τη διάρκεια του βασανισμού». Το θύμα έπρεπε να επιζήσει για να παραταθεί το μαρτύριό του. Πραγματικά, αναφέρονται πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες καρφωμένο κατά τον παραπάνω τρόπο στον πάσσαλο θύμα επέζησε τρεις μέρες. Παραλλαγή της μεθόδου ήταν εκείνη κατά την οποία η μελλοθάνατοι ψήνονταν σε σιγανή φωτιά (συχνά εξαναγκάζονταν και οι γονείς ή συγγενείς του θύματος να τροφοδοτούν τη φωτιά), όπως και εκείνη με την οποία άλειφαν το θύμα με πίσσα καιτο λαμπάδιαζαν.
Η μέθοδος του παλουκώματος που περιγράφουν λεπτομερώς πολλοί ταξιδιώτες και αυτόπτες μάρτυρες και με την οποία θανατώθηκε όπως είναι γνωστό και ο αγωνιστής του 1821 Αθανάσιος Διάκος, αποκαλύπτει τη σαδιστική πλευρά της εξουσίας ως προέκταση ή ως υποκατάστατο της γενετήσιας κυριαρχίας η οποία στην πατριαρχική και φαλλοκρατούμενη οσμανική κοινωνία θεωρείται πρωταρχικής σημασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη κα σήμερα στην τουρκική τα ανδρικά γεννητικά όργανα αποκαλούνται με τη λέξη που για αιώνες σήμαινε όπλο (yarak). Η συνήθεια βιασμού των ηττημένων από τους νικητές βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το παλούκωμα και άλλα βασανιστήρια που έχουν ως άξονα τον πρωκτό του κρατουμένου. Είναι πρόδηλο ότι όλα αυτά αποτελούν εκδηλώσεις μιας εξουσίας που παριστά το ομοφυλοφιλικό στοιχείο το οποίο διαποτίζει υποσυνείδητα το πολιτικό και κοινωνικό συγκείμενο.
Σχετικά πρέπει να μη διαλάθει από την προσοχή μας ότι η σκαιή συμπεριφορά των τοπικών διοικητών κατά των ραγιάδων της περιφέρειάς τους κατά τις επίσημες πηγές περιλάμβανε την τυράγνια (ζουλούμ) με τις τρεις χαρακτηριστικές εκφάνσεις: την απόσπαση παρανόμως χρημάτων, τις αυθαίρετες δολοφονίες και τη συστηματική αρπαγή και βιασμό των αγοριών (ογλάν) των υπηκόων (Dursum, 1989: 375). Ο σοδομισμός, η ομοφυλόφιλη σεξουαλική κατάχρηση, στο οσμανικό σύστημα προσλαμβάνει χαρακτήρα πολιτικής σημειολογίας.
2. Η εκδορά του θύματος
Αριστοτέχνες εκδορείς έγδερναν το μελλοθάνατο ζωντανό. Σχετικά παρατηρούμε ότι το γνωστό από την αρχαιότητα βασανιστήριο που έχει ασιατική προέλευση, προσιδιάζει σε μια κτηνοτροφική κοινωνία όπως ήταν εκείνη από την οποία πήγασε η οσμανική. Το μαρτύριο της εκδοράς επιβαλλόταν συνήθως στους περιφρονητές της κρατικής εξουσίας. Με αυτό θανατώθηκε το 1611 ο μητροπολίτης Τρίκκης-Λαρίσης Διονύσιος Β’ ο επονομαζόμενος Φιλόσοφος ή Σκυλόσοφος, ύστερα από την αποτυχία του ένοπλου επαναστατικού κινήματος της αγροτιάς και τη σύλληψή του. Αφού τον έγδαραν μπροστά στο πλήθος, ειδικευμένοι δήμιοι σε μια πλατεία των Ιωαννίνων, παραγέμισαν το δέρμα του με άχερα και υπό τους ήχους μουσικών οργάνων, το διαπόμπευσαν στους δρόμους ντυμένο με τα αρχιερατικά άμφια. Ενάμιση αιώνα μετά, το 1772 το ίδιο μαρτύριο επιβλήθηκε στον Ιωάννη Δασκαλάκη ή Δασκαλογιάννη που είχε ηγηθεί της επανάστασης στα Σφακιά της Κρήτης
3. Ο βασανισμός στα τσεγκέλια ή τους γάντζους
Το σώμα του μελλοθανάτου υψωνόταν με τροχαλία και αφηνόταν να πέσει πάνω σε τσεγκέλια (cengel) στερεωμένα σε μόνιμο ικρίωμα, σε τοίχο ή σε ειδική βάση. Σε περίπτωση που τα τραύματα δεν ήταν καίρια έμενε καρφωμένος πολλές μέρες και πέθαινε από την αγωνία και την κακοπάθεια. Τον 16ο αιώνα αναφέρεται περίπτωση Έλληνα που είχε συνάψει σχέσεις με Ελληνίδα σύζυγο μουσουλμάνου εμπόρου ο οποίος επειδή δε δέχτηκε να αλλαξοπιστήσει ρίχτηκε στους γάντζους όπου επέζησε τρεις μέρες, οπότε κάποιος τον λυπήθηκε και τον πυροβόλησε στο κεφάλι.
Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι και τα τσεγκέλια προσιδιάζουν και αυτά περισσότερο σε μια
κτηνοτροφική κοινωνία. Η παρεμφερής όμως βασανιστική εκτέλεση του διαμελισμού του μελλοθανάτου και η επίδειξη των σπαραγμάτων σε δημόσιο χώρο για καταπτόηση εχθρών και αντιπάλων, απαντάται πολύ συχνότερα στη μεσαιωνική Δύση απ’ ό,τι στους Οσμανούς. Οι τελευταίοι την επιφύλασσαν κυρίως σε αιχμαλώτους πολέμου, κατασκόπους και αρνητές της ισλαμικής θρησκείας κατά τη διάρκεια επίσημης και πανηγυρικής τελετής. Έτσι θανατώθηκε το 1808 ο Παπαθύμιος Βλαχάβας, αρχηγός του επαναστατικού κινήματος στη Θεσσαλία.

4. Το σταύρωμα
Η ρωμαϊκή ποινή του σταυρικού θανάτου επιβίωσε στους Οσμανούς. Θεωρούνταν όπως και στην αρχαιότητα ατιμωτική ποινή. Σε προηγούμενες σελίδες είδαμε στις αρχές του 15ου αιώνα να εκτελείται με αυτό τον τρόπο ο Μποκρουτζέ Μουσταφά ηγέτης του λαϊκού κινήματος που έθετε σε κίνδυνο την οσμανική εξουσία. Την άνοιξη του 1821 στην Κωνσταντινούπολη, κατά τις οργανωμένες από την κυβέρνηση οχλοκρατικές ταραχές που ακολούθησαν την είδηση για την επανάσταση που είχε ξεσπάσει, φανατικοί μουσουλμάνοι σταύρωναν πολλούς Έλληνες στα δέντρα, όπου και πέθαιναν από την αιμορραγία και τους φρικτούς πόνους (Streit, 1822: 42).
5. Το σφυροκόπημα των αρθρώσεων
Το θύμα, με συντριπτικά κατάγματα στους αρμούς των ποδιών και των χεριών, ένας πολτός οστών και σαρκών «κειτόταν εκτάδην αβοήθητο, βασανιζόταν μέρες πολλές και ξεψυχούσε από ατελείωτο
μαρτύριο». Ο θρυμματισμός των αρθρώσεων γινόταν συνήθως με την πίσω πλευρά του μπαλτά (balta) δηλαδή του τσεκουριού που ήταν εργαλείο βασανισμού και θανάτου, σύμβολο της οσμανικής εξουσίας, όπως τα παλούκια που κουβαλούσαν τα τουρκικά καταδιωκτικά αποσπάσματα. Οι οσμανοί
αξιωματούχοι στερέωναν στο ζωνάρι τους και έναν μπαλτά, υπόμνηση και απειλή βασανισμών και μαρτυρικών θανάτων.

6. Το θάψιμο του καταδίκου ζωντανού
Οι μελλοθάνατοι θάβονταν όρθιοι ώς το λαιμό σε λάκκους που ανοίγονταν ειδικά γι’ αυτό το σκοπό. Έτσι, μισοπεθαμένους τους τάιζαν και τους πότιζαν με τη βία. «Τα περιττώματα και το χώμα προκαλούσαν μολύνσεις στο κορμί και ο άνθρωπος σάπιζε ζωντανός». Αναφέρεται περίπτωση που ο κατάδικος έζησε 14 μέρες (Guer, 1747: 161-162).
7. Ο αποκεφαλισμός
Ήταν η πιο αξιοπρεπής θανάτωση με την προϋπόθεση ότι ο δήμιος θα τοποθετούσε το κεφάλι στα χέρια του νεκρού αν ήταν χριστιανός και στη μασχάλη του πτώματος αν ήταν Τούρκος. Ακόμη και σήμερα στην Τουρκία η ανάληψη από κάποιον τολμηρής πρωτοβουλίας ιδιαίτερα στο πεδίο της πολιτικής αποδίδεται με την έκφραση ότι ο ενδιαφερόμενος «έλαβε το κεφάλι του παραμάσχαλα» (kellesini koltugu altinda aldi). Οι αποκεφαλισμοί γίνονταν μεμονωμένα όταν επρόκειτο για αξιωματούχους του κράτους ή για κοινούς καταδίκους και ομαδικά όταν επρόκειτο για μαζικού μέσου καταστολής δηλαδή σφαγή. Αμέτρητοι αποκεφαλισμοί Ελλήνων έγιναν στην Κωνσταντινούπολη την άνοιξη του 1821 ως αντίποινα για την ελληνική επανάσταση που είχε ξεσπάσει. Ο Άγγλος κληρικός έβλεπε κάθε μέρα ακέφαλα πτώματα κυλισμένα στο βόρβορο. Την ημέρα κατασπαράζονταν από τα όρνια και τη νύχτα από κοπάδια πειναλέων αγριόσκυλων (Walsh R., 1828: 321-322).
Τα κεφάλια των ληστών, στασιαστών, γενικότερα εχθρών του κράτους αλλά και επαρχιακών παραγόντων όπως τοπαρχών και άλλων αξιωματούχων που θανατώνονταν με σουλτανική εντολή αποστέλλονταν στην Κωνσταντινούπολη όπου εκτίθονταν στο χώρο μπροστά από την κύρια είσοδο (πύλη) των ανακτόρων. Συχνά τα κεφάλια συγκροτούσαν μακάβρια πυραμίδα από την οποία αναδυόταν απαίσια οσμή. Αναφέρεται πως καθημερινά υπήρχαν εκτεθειμένα 10-15 κομμένα κεφάλια ή και πτώματα. Περί τα μέσα του 17ου αιώνα υπήρξε περίοδος που ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 500 κεφάλια, καρφωμένα στην άκρη λόγχης ή στοιβαγμένα με τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα μικρό λοφίσκο (Kocu, 1960: 13). Τα κομμένα στην επαρχία κεφάλια αποστέλλονταν στην Κωνσταντινούπολη για έκθεση σε τρίχινο τουρβά (torba) δηλαδή ταγάρι γεμάτο μέλι για να αποφευχθεί η σήψη, συνήθεια από την οποία προέρχεται και η έκφραση στη νεοελληνική «ότι έβαλε το κεφάλι του στον τορβά».
Σε περίπτωση που τα κεφάλια δεν αποστέλλονταν στην Κωνσταντινούπολη, οι Οσμανοί συνήθιζαν να τα εντοιχίζουν, περιχυμένα με ασβέστη, κατασκευάζονταν μ’ αυτά μνημείο στρατιωτικής νίκης, παραδειγματισμού ή εκδίκησης. Αυτό συνέβαινε κυρίως ύστερα από βίαιη κατίσχυση της οσμανικής εξουσίας. Για παράδειγμα το 1779 εξοντώθηκαν στην Πελοπόννησο χιλιάδες Αλβανοί που λυμαίνονταν και καταδυνάστευαν την περιοχή σχεδόν επί μία δεκαετία. Μετά από την εξολόθρευσή τους έξω από την ανατολική έξοδο της Τριπολιτσάς, «έκτισαν ένα είδος πύργου» με τα κεφάλια «θέσαντες έξωθεν τα πρόσωπα», δηλαδή κατά τρόπο ώστε να διακρίνονται οι μορφές τους. Ο αριθμός των κεφαλιών αυτών ήταν τέσσερεις χιλιάδες. Παρόμοια μνημεία έχουν κατασκευαστεί και σε άλλα σημεία της Αυτοκρατορίας, όπως αυτό που διατηρείται και σήμερα στη Νήσσα της Γιουγκοσλαβίας.
8. Απαγχονισμός και στραγγαλισμός
Το πτώμα έπρεπε να παραμείνει κρεμασμένο επί τριήμερο. Έτσι οι περίοικοι αναγκάζονταν να συγκεντρώσουν μεγάλα ποσά προκειμένου να απομακρυνθούν τα κουφάρια. Απαγχονισμοί γίνονταν και σε δέντρα, οπότε μπορούσαν να είναι ομαδικοί και από κάθε κλαδί ενός μεγάλου δέντρου να απαγχονιστεί ένας κατάδικος. Για παράδειγμα το 1673 από έναν τεράστιο πλάτανο στην πλατεία του Εντιρνέκαπου στην Κων/πολη απαγχονίστηκαν 120 γενίτσαροι που είχαν στασιάσει. Το μακάβριο αυτό δέντρο ονομάστηκε βακ-βακ που είναι μυθικό δέντρο του Ισλάμ το οποίο αντί για καρπούς έχει ανθρώπινα μέλη.
9. Ειδικά βασανιστήρια
Η αυθαιρεσία που χαρακτήριζε την οσμανική πραγματικότητα φαίνεται και από το γεγονός ότι είναι πολύ δύσκολη η απαρίθμηση όλων των ειδικών βασανιστηρίων που έχουν εφαρμοστεί. Για παράδειγμα το 1821 στην Κωνσταντινούπολη εφάρμοζαν στο μέτωπο των (Ελλήνων) κρατουμένων, ένα μεταλλικό στεφάνι και το συμπίεζαν βιδώνοντάς το σιγά-σιγά πάνω στους κροτάφους. Στο τέλος τα μάτια του θύματος έβγαιναν έξω από τις κόγχες. Στη Θεσσαλία το εργαλείο βασανισμού πυρακτωνόταν πριν εφαρμοσθεί στο κεφάλι.
Εάν η μορφή του Αλή πασά από το Τεπελένι έχει αποκτήσει για την ελληνική κοινωνία διαστάσεις θρύλου δυσανάλογη ως προς τη σημασία που είχε για την οσμανική και την ελληνική ιστορία, τούτο οφείλεται στο ότι ο τοπάρχης της Ηπείρου είχε δημιουργήσει στη διοικητική του περιφέρεια επί τρεις περίπου δεκαετίες ένα καθεστώς τρόμου, φρίκης και πανικού με τα συστηματικά και πολυποίκιλα βασανιστήρια και τις μαρτυρικές εκτελέσεις των εχθρών του. Έτσι, για παράδειγμα το ζεμάτισμα με καυτό λάδι αποτελούσε καθημερινό βασανιστήριο.
10. Ο φάλαγγας και ο ξυλοδαρμός
Η πιο κοινή σωματική ποινή ή βασανισμός ήταν ο φάλαγγας (falaka) εφαρμοζόταν σε άντρες και μάλιστα των πενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, εφόσον οι εύποροι συνήθως εξαγόραζαν τις ποινές. Παρομοίως η νεοελληνική είναι αφάνταστα πλούσια σε λέξεις όπως βρομόξυλο, μαγκουριά, μπαγλάρωμα (από το τουρκικό baglamak, δένο), περντάχι (από το περσικόperdaht =γυάλισμα), μερεμέτιασμα (από το τουρκικό meremet= επισκευή) (τ. 1, σ. 315 κ.ε.)

http://blablaworldnews.blogspot.gr/2016/09/hurriyet.html

ΤΟΝ ΣΙΧΑΘΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ – Α.Ρέμος στη Hurriyet: «Είμαστε υπερήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ»!


Μια ερώτηση για αυτή τη φωτογραφία ρε παιδιά γιατί στο τέλος θα τρελαθούμε

Αυτή είναι η φωτογραφία από τη συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής του ΟΗΕ για το μεταναστευτικό.

Δεν θα σταθώ στη συζήτηση την οποία θεωρώ του κώλου, αλλά στη φωτογραφία…

Η συζήτηση έγινε ή δεν έγινε στη Νέα Υόρκη, δλδ σε ουδέτερο έδαφος;

Τότε γιατί ρε ρεζίληδες δεν υπάρχει η Ελληνική Σημαία πίσω από τον Έλληνα πρωθυπουργό γαμώ το φελέκι μου μέσα;

Ζαχαρίας over and out 

Μια ερώτηση για αυτή τη φωτογραφία ρε παιδιά γιατί στο τέλος θα τρελαθούμε

Έκτακτο! Άκυρος ο διαγωνισμός για το πλοίο που θα διέμεναν οι μετανάστες στη Μυτιλήνη – Φοβούνται οι εφοπλιστές για τα πλοία τους και γυρίζουν την πλάτη στις 900.000 ευρώ το μήνα – Έτοιμοι δηλώνουν οι κάτοικοι ακόμα και για μάχη! 

Γράφει ο Ζαχαρίας ο Μυτιληνιός

Αν και το τίμημα ήταν ιδιαίτερα υψηλό (σχεδόν 30.000 ευρώ την ημέρα) τελικά ο πλειοδότης του διαγωνισμού δεν εμφανίστηκε για να υπογράψει τη σύμβαση και έτσι ο διαγωνισμός ακυρώθηκε και θα πραγματοποιηθεί καινούργιος.

Όμως αλήθεια τι ήταν αυτό που έκανε τον πλοιοκτήτη εν μέσω κρίσης να γυρίσει την πλάτη στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό του ενός σχεδόν εκατομμυρίων ευρώ;

Οι ψίθυροι στην ιδιαίτερη μου πατρίδα μιλάνε για φόβο. Ότι δηλαδή οι απειλές που εκτοξεύθηκαν τις προηγούμενες ώρες από μεγάλη μερίδα των πολιτών που είπαν ότι «θα βυθίζουν το πλοίο που θα πιάσει λιμάνι» ίσως τελικά να μην είναι και τόσο αβάσιμες και φαίνεται να έπιασαν τόπο. Δηλώνουν οι κάτοικοι ότι η άφιξη πλοίου θα σημάνει και την μόνιμη παραμονή των μεταναστών στο νησί και σε αυτό το σενάριο είναι πανέτοιμοι να αντιδράσουν ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ!


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Η αλήθεια είναι ότι το νησί είναι στα κάγκελα. Κάτι το δεύτερο χοτ σποτ, κάτι η ύποπτη σιωπή των ΜΜΕ (τοπικών και εθνικών) κάτι οι ύβρεις που λαμβάνουν από τον δήμαρχο (που χαρακτήρισε χιλιάδες ψηφοφόρους του ακροδεξιούς)  και τις τοπικές του Σύριζα (που εδώ και 10 μέρες δεν τολμούν να βγουν από τα σπίτια τους και τις ανακοινώσεις τις βγάζουν από τα σπίτια και τα γραφεία τους) δεν αργεί το μείγμα να είναι άκρως εκρηκτικό.

Το σίγουρο είναι ότι στο επόμενο μπαμ με μετανάστες τα σιδερικά που αυτή τη φορά έμειναν πίσω από πόρτες για άμυνα, θα βγουν έξω και αυτό το ξέρουν πλέον ΟΛΟΙ και ας κάνουν την παλαβή.

Απ΄ότι μου μεταφέρουν ο γνωστός εκφωνητής ραδιοφωνικού σταθμού στη Μυτιλήνη (Παπούκας) πρωτοστατεί και πλέον έχει σηκώσει τη σημαία της πραγματικής ενημέρωσης του τι συμβαίνει στο νησί!

Έκτακτο! Άκυρος ο διαγωνισμός για το πλοίο που θα διέμεναν οι μετανάστες στη Μυτιλήνη – Φοβούνται οι εφοπλιστές για τα πλοία τους και γυρίζουν την πλάτη στις 900.000 ευρώ το μήνα – Έτοιμοι δηλώνουν οι κάτοικοι ακόμα και για μάχη!

Έκτακτο! Ολοκληρώθηκαν οι πολεμικές προετοιμασίες της Ινδίας – Έτοιμη να επιτεθεί στο Πακιστάν – Θερμοπυρηνικός θα είναι ο πόλεμος – Απαγορεύθηκαν οι πολιτικές πτήσεις – Νέο κύμα προσφύγων!

Γράφει ο Ζαχαρίας ο Μυτιληνιός

Μόλις χθες ένας Πακιστανός (βρίσκεται στην Ελλάδα από το 1965) που τα παιδιά μας πάνε στο ίδιο σχολείο μου έδωσε την πληροφορία που του μετέφεραν συγγενικά του πρόσωπα:

Ζαχαρία ετοιμάσου για τον πρώτο θερμοπυρηνικό πόλεμο. Ινδία και Πακιστάν εδώ και 48 ώρες είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη

Αυτή η φράση ήταν αρκετή για να περάσω τη νύχτα μου αναζητώντας πληροφορίες, τις οποίες όμως δεν έβρισκα, λες και υπήρχε σιωπή. Όταν πριν από λίγες ώρες δειλά δειλά άρχισαν τα εναλλακτικά δίκτυα της Αμερικής να σιγοψυθιρίζουν…

Το πρώτο δημοσίευμα ήρθε από το pakistantoday πριν μερικές ώρες. Σύμφωνα με το δημοσίευμα  η Ινδία στα πλαίσια του ψυχροπολεμικού κλίματος Ρωσίας – Αμερικής και εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Ρωσίας είναι έτοιμη να επιτεθεί στο Πακιστάν, έχοντας ήδη ολοκληρώσει τις προπολεμικές της προετοιμασίες.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

 Το δημοσίευμα :

Φυσικά το δημοσίευμα είναι υποκινούμενο, όμως αξίζει να δούμε το κλίμα που μεταφέρει στο εσωτερικό της χώρας.

Η Ινδία έχει ολοκληρωθεί το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας να εξαπολύσει μια επίθεση σε επιλεγμένους  στόχους στο εσωτερικό του Πακιστάν στο πλαίσιο του δόγματος της ψυχρής εκκίνησης (ψυχρός πόλεμος).

Κυβερνητικές πηγές αποκάλυψαν ότι, παρόλο που το Πακιστάν δεν θα ξεκινήσει μια επίθεση, θα απαντήσει με πλήρη ισχύ σε περίπτωση οποιασδήποτε ενέργειας από την Ινδία.

Οι ένοπλες δυνάμεις δεν θα αφήσουν οι  Ινδοί να διασχίζουν την κόκκινη γραμμή!

Η Ινδία έχει προβεί σε σχεδιασμό για την πραγματοποίηση αεροπορικών επιθέσεων σε τρεις φάσεις, εναντίων καίριων στρατιωτικών στόχων. Το Πακιστάν προτίθεται να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε περιπέτεια με πλήρη ισχύ.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Στο πλαίσιο της ασφάλειας των πολιτικών πτήσεων από την υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας ελήφθη η απόφαση της ακύρωσης όλων των αεροδιαδρόμων που διέρχονται από τις βόρειες και της Ανατολικές περιοχές, καθώς και η επ΄αόριστον αναστολή λειτουργίας όλων των αεροδρομίων της περιοχής.
Η πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία εξέφρασε την ικανοποίησή του για την ικανότητα του Πακιστάν να απαντήσει σε οποιαδήποτε επίθεση

Η Ινδία έχει ήδη προωθεί το μεγαλύτερο μέρος του στρατού της στα σύνορα του Πακιστάν το τελευταίο 24ώρο και ανάλογα πράττει εδώ και μερικές ώρες και το Πακιστάν.

Έστω υπόψη ότι αμφότερες οι χώρες είναι ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις και αυτό είναι που έχει θέσει σε ανησυχία τους διεθνείς αναλυτές. Μέχρι στιγμής όμως δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας στρατιωτικές και πολιτικές αναλύσεις και αυτό μας βάζει σε ερωτηματικά.

Στην Πακιστανική έκδοση του tribune πριν από λίγα λεπτά αναρτήθηκε άρθρο τοπικού αναλυτή σύμφωνα με τον οποίο η Ινδία δεν έχει στρατιωτικές δυνατότητες χερσαίων επιχειρήσεων και σε περίπτωση πολέμου θα αρκεστεί σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς.

Στα εναλλακτικά δίκτυα ενημέρωσης γίνεται λόγος και για τη στάση που θα κρατήσει η Αμερική, λαμβανομένου υπόψη ότι το Πακιστάν αποτελεί την υπ΄αριθμόν ένα χώρα στην οποία έχει αποθηκευμένες χιλιάδες πυρηνικές βόμβες, ενώ στην περιοχή μετασταθμεύει το 25% του στρατού ξηράς.

Ήδη ένα νέο κύμα μεταναστών και πάλι προς την Ευρώπη αρχίζει να λαμβάνει χώρα. Ακόμα και μπροστά στο ενδεχόμενο του πολέμου. Φυσικά η Ελλάδα θα είναι πάλι στη διαδρομή…

Για λόγους ιστορικούς να αναφέρουμε ότι ο τελευταίος μεγάλος πόλεμος του 1965 μεταξύ των δύο χωρών είχε οδηγήσει προς την Ελλάδα και πάλι μεγάλες μεταναστευτικές ροές. Μετανάστες τους οποίους απέλασε με συνοπτικές διαδικασίες η στρατιωτική κυβέρνηση της επταετίας.

Παρακάτω σας παραθέτω δύο ξενόγλωσσα βίντεο που νομίζω είναι ενδεικτικά της επικρατούσας κατάστασης:

Έκτακτο! Ολοκληρώθηκαν οι πολεμικές προετοιμασίες της Ινδίας – Έτοιμη να επιτεθεί στο Πακιστάν – Θερμοπυρηνικός θα είναι ο πόλεμος – Απαγορεύθηκαν οι πολιτικές πτήσεις – Νέο κύμα προσφύγων!


Εδώ η χώρα χάνεται και οι οπαδοί ρίχνουν μεταξύ τους ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΕΣ(;) – Έλεοςςςς

Έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο η σύγκρουση μεταξύ οπαδών των ομάδων. Αυτή τη φορά μπήκαν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές καθώς οι δράστες έριξαν χειροβομβίδα στη μέση του δρόμου στο Παγκράτι.

Όλα έγιναν μερικά λεπτά μετά τις 03:00 τα ξημερώματα. Άγνωστοι έφτασαν στην αρχή της οδού Εκφαντίδου όπου βρίσκονται τα γραφεία του συνδέσμου του Ολυμπιακού και πέταξαν μια χειροβομβίδα αμυντικού τύπου.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Από την έκρηξη της χειροβομβίδας έσπασαν τα τζάμια και τα λάστιχα πέντε αυτοκινήτων ενώ προκλήθηκαν και ζημιές στην πρόσοψη του κτηρίου.

Οι περίοικοι πετάχτηκαν ανάστατοι από τα κρεβάτια τους και ενημέρωσαν την αστυνομία. Στο σημείο έχει σχηματιστεί κρατήρας που μαρτυράει το μέγεθος της έκρηξης.

Είναι η δεύτερη επίθεση κατά συνδέσμου του Ολυμπιακού μέσα σε λίγες ημέρες μετά την επίθεση αγνώστων που κινήθηκαν με μηχανές και πέταξαν βόμβες μολότοφ σε γραφεία συνδέσμου της ομάδας στον Πειραιά.

newsit.gr

Εδώ η χώρα χάνεται και οι οπαδοί ρίχνουν μεταξύ τους ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΕΣ(;) – Έλεοςςςς


Ν. Φίλης: Η Εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας

Συνεχίζεται η κόντρα του υπουργού Παιδείας, Νίκου Φίλη με την Εκκλησία, έπειτα από την αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου για τις αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Με νεότερες δηλώσεις του ο κ. Φίλης όχι μόνο δεν έριξε τους τόνους αλλά επέρριψε ευθύνες στην Εκκλησία για τη στάση που κράτησε κατά την περίοδο της κατοχής και της χούντας.
«Το μάθημα των Θρησκευτικών δεν μπορεί να διδάσκεται κατηχητικά και προσηλυτιστικά» είπε ο υπουργός Παιδείας, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Contra και πρόσθεσε:
Η Εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας. Με ποιο μέρος ήταν η Εκκλησία και που ήταν στη χούντα και στην κατοχή;.

Μάλιστα, σημείωσε ότι για αυτούς τους λόγους στη συνταγματική αναθεώρηση θα προωθηθεί ρύθμιση για ένα ουδετερόθρησκο κράτος.

Η απάντηση της Αρχιεπισκοπής
Άμεση ήταν η απάντηση της Αρχιεπισκοπής, μέσω του εκπροσώπου Τύπου, Χάρη Κονιδάρη.
«Η μόνη απάντηση που αρμόζει σε όποιον υβρίζει ή συκοφαντεί την εκκλησία είναι το ίδιο της το έργο για τους πλέον αδυνάμους για τις ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας πέρα από κάθε διάκριση και για αυτούς του οποίους απευθύνονται πολλοί με πολλά λόγια και κανέναν λόγο», ανέφερε ο κ. Κονιδάρης.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Η κόντρα για τις αλλαγές στα Θρησκευτικά
Η νέα κόντρα Ιερώνυμου – Φίλη ξέσπασε με αφορμή δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου για τις αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ότι το πρόγραμμα σπουδών έχει «απαράδεκτα και επικίνδυνα πράγματα» ενώ ο υπουργός Παιδείας απάντησε ότι τα θρησκευτικά πρέπει να μετατραπούν από ομολογιακό σε θρησκειολογικό μάθημα.

«Επειδή το διάβασα το πρόγραμμα σπουδών, αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα και επικίνδυνα. Είναι πράγματα που δεν θα αποδώσουν καρπούς αλλά μεγάλη ζημιά στην παιδεία γενικότερα, στην κοινωνία και ρήξη στις σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας».

«Κάνω έκκληση στον πρωθυπουργό να σταματήσει την προσπάθεια αυτή, να αναβάλει κάθε νέα πρωτοβουλία ενός ή μερικών ανθρώπων και σε μια βάση μεγάλη να συνεργαστούμε σοβαρά επιτέλους σε έναν τόπο που ακούγονται λόγια, λόγια, λόγια και λείπει ο λόγος» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Ιερώνυμος.

Ο Αρχιεπίσκοπος ζήτησε να υπάρξει ευρύς διάλογος για το θέμα των θρησκευτικών και όχι χρονοδιάγραμμα 10 ή 5 ημερών «αλλά με περισσότερη άνεση για να πάρουμε τις σχετικές αποφάσεις».

Από την πλευρά του ο Νίκος Φίλης υπογράμμισε ότι «τα νέα προγράμματα του μαθήματος των θρησκευτικών είναι αποτέλεσμα πιλοτικής εκπαιδευτικής εμπειρίας τριών ετών καθώς και πολύμηνου διαλόγου με τους εκπαιδευτικούς- θεολόγους και εκπροσώπους της Εκκλησίας. Τα θρησκευτικά είναι ένα μάθημα όπως όλα τα μαθήματα».

«…Είναι λάθος, ένα ώριμο αίτημα όπως η αναβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών από ομολογιακό σε μάθημα γνώσης των θρησκειών, με ιδιαίτερη έμφαση στην Ορθοδοξία, να μετατρέπεται σε αφορμή ακατανόητης αντιδικίας και κινδυνολογίας», είπε ο κ. Φίλης και τόνισε ότι το υπουργείο Παιδείας είναι ανοικτό στο διάλογο με την Εκκλησία και προσωπικά ο ίδιος με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κάνοντας λόγο για τον «με τον αυτονόητο αμοιβαίο σεβασμό των διακριτών θεσμικών ρόλων».

http://www.cnn.gr/

Ν. Φίλης: Η Εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας

 Προπαρασκευαστικές ισλαμοεξεγέρσεις στα νησιά – Το ακραίο σενάριο που ίσως ήδη σχεδιάζεται

Η ισλαμική εξέγερση στα διάφορα μικρο-Αουσβιτς βρίσκεται προ των πυλών και όλες οι πρόβες τζενεράλε πρέπει να άφησουν ικανοποιημένους τους αφανείς σχεδιαστές τους

Μέσα όμως σε όλη αυτή την ανοργανωσιά και το μπάχαλο του ελληνικού κράτους μπορούμε να εξάγουμε ένα συμπέρασμα και να κάνουμε μια υπόθεση, πιθανώς ακραία, πιθανώς όμως όχι.

Το συμπέρασμα είναι πως η Ελλάδα εμφανίζεται εντελώς αναποτελεσματική στον τομέα της αποτροπής. Όταν λέμε αποτροπή δεν εννοούμε αυτό που σημειώναμε χθες βράδυ, ότι δηλάδη δεν αποφύγαμε την υπερσυγκέντρωση χιλιάδων μουσουλμάνων ως επί τον πλείστον παρανόμων μεταναστών στη χώρα. Εννοούμε την ανυπαρξία της ΕΥΠ να έχει έγκαιρη πληροφόρηση και να αποτρέπει τις μίνι ισλαμο-εξεγέρσεις.

Ας έρθουμε τώρα και στο σενάριο. Ας υποθέσουμε ότι σε Χ χρονικό διάστημα ξεσπούν ταυτόχρονες ισλαμοεξεγέρσεις σε Λέσβο, Χίο, Κω, Σάμο, Λέρο και όπου έχει συγκεντρωθεί νεοεισαχθέν μουσουλμανικό στοιχείο.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Ας φανταστούμε (αν και δε θέλει πολύ φαντασία) ότι τα επεισόδια δεν σταματούν, οι οργισμένοι νεαροί μουσουλμάνοι δεν εκτονώνονται, συμπλέκονται με κατοίκους, σημειώνονται βιασμοί, ληστείες και θάνατοι οπότε αναλαμβάνει ο Στρατός να «τελειώσει» το πρόβλημα. Σε μια τέτοια εκδοχή ο κατάλογος των θυμάτων, ιδίως των αλλοδαπών μακραίνει. Αρχίζει να δημιουργείται ένα αρνητικό κλίμα διεθνώς για τη χώρα (ρωτήστε τον Ασαντ πως γίνεται αυτό) και ο φιλόδοξος πατερούλης του Ισλάμ, Ερντογάν δίνει εντολή (σαν αυτές του Τελ Αβίβ σε επιχειρήσεις αστραπή στο Γκολάν) σε δύο ελικόπτερα να βάλουν κατά θέσεων του Στρατού στα νησιά ή εκτοξεύει ρουκέτες από μια τορπιλάκατο ή δύο F-16 εκτελούν μια αποστολή για να προστατεύσει τους «ανυπεράσπιστους πρόσφυγες» από το Μαρόκο και το Πακιστάν.

Το έχουμε σκεφθεί αυτό; Είναι τραβηγμένο και ναι, ο Ερντογάν αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων, μπορούμε όμως να το αποκλείσουμε αν πχ ζητήσει και πάρει το οκ όπως έκανε με τη Συρία;

Σίγουρα πάντως αυτές οι εξεγέρσεις και η χρησιμότητά τους έχουν αρχίσει και μελετώνται από τις Τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις εντασσόμενες στα επιχειρησιακά τους σχέδια.

Ας μη μας διαφεύγει ότι πίσω από όλα αυτά τα αόρατα κέντρα με τα sms και τις κατευθύνσεις προς τους εξαθλιωμένους μουσουλμάνους, ενδέχεται να κρύβεται (και) η Αγκυρα.

Πόσοι άραγε από αυτούς τους 60.000 των χοτ σποτς έχουν θητεύσει στη Συρία ως τουρκοκίνητοι ισλαμιστές που εκπαιδεύθηκαν και έδρασαν με τη στήριξη της ΜΙΤ κόβοντας κεφάλια, ατιμάζοντας μητέρες και κόρες και δολοφονώντας αθώους; Έστω και 50-60 τέτοιοι να βρίσκονται στα κέντρα φιλοξενίας του ξέφραγου αμπελιού που λέγεται Ελλάδα, είναι ή δεν είναι σε επαφή με την απέναντι πλευρά όποτε χρειάζεται;

http://www.freepen.gr/

Προπαρασκευαστικές ισλαμοεξεγέρσεις στα νησιά – Το ακραίο σενάριο που ίσως ήδη σχεδιάζεται