18 December, 2017
Home / Διαφορα (Page 423)

Το γύρο των κοινωνικών δικτύων κάνει ένα κείμενο των New York Times το οποίο μιλούσε για την τάση των γυναικών να ζητούν συγγνώμη για πράγματα που δεν είναι δικό τους λάθος. 

Για πολλές από εμάς, το κείμενο αυτό χτύπησε κατευθείαν στη καρδιά -ειδικά όταν η συγγραφέας, Sloane Crosley, αναφέρθηκε σε εκείνη τη φορά που ζητούσε επανειλημμένα συγγνώμη σε ένα εστιατόριο όπου της είχαν φέρει εντελώς λάθος παραγγελία (κάτι δηλαδή πάνω στο οποίο δεν είχε κανέναν έλεγχο και που, για την ακρίβεια, θα έπρεπε να της ζητούν αυτοί συγγνώμη).

Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι απόψεις της Crosley σχετικά με το πώς η λέξη «συγγνώμη», για τις γυναίκες, δεν υποδεικνύει πάντα λογοδοσία ή ακόμα και απολογία. Σε περιπτώσεις προφανούς αγένειας ή αδικίας, καταλήγουμε να χρησιμοποιούμε το «συγγνώμη» ως «ένα νεύμα προς το άτομο που θα έπρεπε κανονικά να ζητά συγγνώμη». Έχει δίκιο στο ότι υπάρχει μια λεπτή διαφορά στον τρόπο που πολλοί από εμάς προλογίζουν ορισμένες δηλώσεις με το να ζητήσουν συγγνώμη. Κατόπιν αυτού, υπάρχουν ακόμα κάποια ξεκάθαρα σενάρια όπου η λέξη «συγγνώμη» δεν χρειάζεται ποτέ -όπως, όμως, και κάποια που πραγματικά χρειάζεται. Ας τα δούμε, ναι;

20 πράγματα για τα οποία δεν πρέπει ποτέ να ζητάτε συγγνώμη:

  1. Σε κάποιον άλλο που πέφτει πάνω σας στο δρόμο.
  2. Γιανα διορθώσουν ένα λάθος -είτε πρόκειται για ένα τεράστιο πρόβλημα που δημιούργησε κάποιος συνάδελφός σας και κατηγορούν εσάς, είτε επειδή σας έδωσαν λάθος καφέ στα Starbucks.
  3. Για να πείτε την άποψή σας.
  4. Για να παραγγείλετε επιδόρπιο.
  5. Για να επιστρέψετε κάτι που έχει ελάττωμα.
  6. Για να πάτε στην τουαλέτα σε ένα γεμάτο αεροπλάνο, όσο κι αν δυσφορεί το άτομο που κάθεται στο διάδρομο (αυτά τα άτομα ξέρουν να προκαλούν μόνο δράμα).
  7. Για να ντυθείτε υπερβολικά.
  8. Επειδή αργήσατε λίγο να απαντήσετε σε ένα email που δεν είναι επείγον.
  9. Για να ζητήσετε από κάποιον τύπο στο μετρό να κάνει λίγο πιο πέρα και να μην πέφτει ολόκληρος πάνω στο πόδι σας.
  10. Για την κακή συμπεριφορά κάποιου άλλου.
  11. Για να ζητήσετε βοήθεια.
  12. Για το γεγονός πως δεν σας αρέσουν και τόσο τα σκυλιά.
  13. Για να ζητήσετε ευγενικά σε κάποιον να επαναλάβει αυτό που είπε επειδή την πρώτη φορά μουρμούριζε.
  14. Όταν θέλετε να περάσετε λίγο χρόνο μόνοι.
  15. Για το ότι το σπίτι σας είναι ακατάστατο.
  16. Επειδή είπατε «όχι». Δεν υπάρχει λόγος επεξήγησης ή δικαιολογίας.
  17. Επειδή ξοδέψατε ένα μηνιάτικο για να πάτε σε μια συναυλία στο εξωτερικό.
  18. Επειδή είστε τρομεροί στη δουλειά σας.
  19. Για να πείτε την αλήθεια σε κάποιον, ειδικά αν αυτό το άτομο σας το ζήτησε.
  20. Επειδή καταλαμβάνετε χώρο σε αυτόν τον πλανήτη. Σας αξίζει που είστε εδώ.

Και 10 πράγματα για τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να ζητάτε συγγνώμη:

  1. Επειδή συμπεριφερθήκατε σαν ηλίθιοι σε κάποιον -δεν έχει σημασία αν μιλάμε για την κολλητή σας, την μαμά σας ή το παιδί που δουλεύει στη ρεσεψιόν του γυμναστηρίου. Δεν έχει σημασία αν πεινούσατε ή περιμένατε περίοδο ή είχατε γενικά μια κακή μέρα. Το να συμπεριφέρεσαι σαν ηλίθιος δεν είναι ποτέ εντάξει. Απλά ζητήστε συγγνώμη.
  2. Επειδή τρώτε τόνο σε ένα μικρό δωμάτιο με άλλους ανθρώπους και δεν υπάρχει εξαερισμός.
  3. Επειδή ποστάρετε σκοπίμως ασαφή στάτους στο Facebook.
  4. Επειδή εγκαταλείψατε τον φίλο σας που είχε εγκλωβιστεί σε μια συζήτηση με το πιο δήθεν άτομο του πάρτυ.
  5. Επειδή λερώσατε κατά λάθος το λευκό χαλί κάποιου με κόκκινο κρασί.
  6. Επειδή χαζεύατε στο κινητό σας κατά τη διάρκεια μιας κοινωνικής αλληλεπίδρασης -οποιασδήποτε κοινωνικής αλληλεπίδρασης
  7. Επειδή μπήκατε αγενώς μπροστά από κάποιον στην κίνηση (εδώ φτάνει ένα «συγγνώμη» με νεύμα του χεριού, ειδικά αν το συνδυάσετε και ένα απολογητικό χαμόγελο δείχνοντας πως δεν το κάνατε σκόπιμα).
  8. Όταν δεν έχετε πάρει μαζί σας αρκετά λεφτά για να πληρώσετε το μερίδιό σας σε ένα δείπνο με μεγάλη παρέα.
  9. Επειδή επαναλάβατε ένα προσβλητικό αστείο που δεν είχατε καταλάβει πως ήταν προσβλητικό αλλά τη στιγμή που το είπατε φωναχτά έγινε ξαφνικά ξεκάθαρο πως είναι προσβλητικό και τώρα νιώθετε απαίσια και δεν πρόκειται να το ξαναπείτε ποτέ.
  10. Επειδή κολλήσατε όλο το γραφείο με την ίωση σας.

20 πράγματα για τα οποία δεν πρέπει ποτέ να ζητάτε συγγνώμη (και 10 για τα οποία πρέπει)

Του Γιώργου Αδαλή

H Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, που καλεί εκδότες, καναλάρχες και μεγαλοτραπεζίτες και -υποτίθεται- ότι τους ανακρίνει, ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ!
Μας δουλεύουν ψιλό γαζί! Ενα τεράστιο και ακριβοπληρωμένο κουκλοθέατρο, ανώτερο ακόμη κι από αυτό το Mάπετ Σόου!!!
Εκατοντάδες ώρες συνεδριάσεων και δήθεν ανακρίσεων, που μοναδικό σκοπό έχουν, να κάνουν δημόσιες σχέσεις οι βουλευτές με τους «πυλώνες» της διαπλοκής και στο τέλους να τους «καθαρίσουν» λειτουργώντας ως μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ !
Που ακούστηκε να τους ρωτάνε κι αυτοί να μην απαντάνε γιατί … «δεν ξέρουν» !!!
Σε κάποια άλλη χώρα, όπου γίνονται ανάλογες «ανακριτικές» διαδικασίες, θα συμμετείχαν οπωσδήποτε ΚΑΙ δικαστές! Από πότε ένας βουλευτής, άσχετος με τον ποινικό κώδικα, εκτελεί ΚΑΙ χρέη Εισαγγελέα;;; Κάποιος που δεν γνωρίζει καν τι εστί ποινική δικονομία, να καταλαμβάνει καρέκλα Δικαστή ή Ανακριτή;;;
Και πάνω απ όλα: Τι ερωτήσεις είναι αυτές ρε ρεμάλια;;;
Εβλεπα χτες το βίντεο με την (ο θεός να την κάνει) εξέταση του Θέμου Αναστασιάδη και γέλασα με την καρδιά μου!
Θα μπορούσε να έχει τον τίτλο «Ο Χατζιαβάτης Δικαστής»!!!


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Σε ένα οποιοδήποτε κράτος, ακόμα και Υποσαχάριο, η Επιτροπή αυτή, θα είχε την μοναδική ευκαιρία, ΠΡΙΝ καλέσει κάποιον εκπρόσωπο της … Λαμογιάρχουσας Τάξης, να ζητήσει με δικαστική συνδρομή, την κίνηση των λογαριασμών του στις επίμαχες ημερομηνίες! Καθώς και την συμμετοχή του σε ύποπτες Offshore !!
Oχι να τον ρωτάνε αηδίες του τύπου: «ποιο είναι το μυστικό της Επιτυχίας σας κύριε Θέμο και από δημοσιογράφος βρεθήκατε με τέτοια περιουσία»!!!
Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα κυρά μου ! Nαι καλά το κατάλαβες, σε σένα με το μαλί σαν αχινό απευθύνομαι!
Ζητάς και παίρνεις τα εξτρέ από όλες τις τράπεζες, κατόπιν διερευνάς τους ανθρώπους που γεμίζουν ή αδειάζουν τους λογαριασμούς του, μέχρι να βρεις, σε ποιον κουβά καταλήγει το μέλι! Και γυρνώντας αντίστροφα, ανακαλύπτεις και τον κουβά που γεμίζει την καρδάρα του Θέμου και του κάθε Θέμου!!! Καταλάβατε;;;
Καταλάβατε γιατί είστε όλοι σας για κλάματα;
Καταλάβατε γιατί είστε όλοι για σφαλιάρες;
Αυτά…

"Ο ΧΑΤΖΙΑΒΑΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ" !!!

Δεν είναι αυτό που φαίνεται. Η γιαγιά δεν αναπνέει και το παιδί στα χέρια της δεν είναι ένα ανθρώπινο ον. Πρόκειται για σουρεαλιστικά γλυπτά που δημιουργήθηκαν με σχολαστικές λεπτομέρειες σε σημείο που δεν ξέρουμε αν είναι κάτι ζωντανό ή όχι.

Παρακάτω θα δείτε τις καλύτερες εικόνες από την έκθεση υπέρ-ρεαλιστικών γλυπτών 1973-2016 στο μουσείο Καλών Τεχνών Μπιλμπάο στην Ισπανία.

c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b-420.jpg

Όχι, δεν είναι παγίδα. Αυτός δεν είναι ένας άνδρας που κρύβεται στα κουτιά. Είναι ένα αυτό-πορτρέτο του δημιουργού.

c81e728d9d4c2f636f067f89cc14862c-124.jpg

eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3-115.jpg

Δώστε προσοχή στις λεπτομέρειες των ποδιών, των νυχιών και στις ρυτίδες. Είναι απίστευτο. Επιπλέον, η εκφραστικότητα των ματιών της και το πρόσωπό της μας άφησε έκπληκτους.

8f14e45fceea167a5a36dedd4bea2543-85.jpg
Θα σας κάνει να θέλετε να το αγγίξετε για να βεβαιωθείτε ότι είναι πραγματικό δέρμα και οι αισθήσεις δεν σας εξαπατούν. Αλλά τα γλυπτά είναι κατασκευασμένα από σιλικόνη.
c9f0f895fb98ab9159f51fd0297e236d-76.jpg
45c48cce2e2d7fbdea1afc51c7c6ad26-73.jpg
Όχι, οι σταγόνες δεν είναι πραγματικές. Κοιτάξτε τους πόρους και την υφή του δέρματος. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως είναι κατασκευασμένα από ρητίνη και λάδι.
d3d9446802a44259755d38e6d163e820-66.jpg
c20ad4d76fe97759aa27a0c99bff6710-51.jpg
Αυτό είναι σίγουρα ένα από τα πιο εντυπωσιακά έργα. Η χαρακτηριστική λάμψη των μαλλιών του νεογέννητου, οι μικρές γροθιές σφιγμένες, τα βλέφαρα της γυναίκας και του μωρού.. απλά καταπληκτικό!
c51ce410c124a10e0db5e4b97fc2af39-41.jpg
aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56-39.jpg
9bf31c7ff062936a96d3c8bd1f8f2ff3-38.jpg
«Με συγχωρείτε, κύριε, γιατί κοιμάστε στο μουσείο; Κύριε;»
c74d97b01eae257e44aa9d5bade97baf-30.jpg
70efdf2ec9b086079795c442636b55fb-27.jpg

Νομίζετε οτι αυτή είναι μια φωτογραφία μιας γιαγιάς και ενός εγγονού; Δείτε ξανά!

Ο γνωστός γιατρός

Ελευθέριος Ανευλαβής δεν είχε μασήσει ποτέ τα λόγια του και όποτε έβρισκε την ευκαιρία τα έχωνε στο σύστημα και στους υπηρέτες – πολιτικάντηδες αυτού.

Δείτε τα παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε:

Οι μεγάλες αλήθειες του γιατρού που κάποτε τον έλεγαν τρελό! Δείτε το βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου και «ΞΥΠΝΗΣΤΕ» όσο είναι καιρός!

Κάποτε όταν η ζωή ήταν πιο δύσκολη, πιο ωραία και η μουσική πιο μελωδική…

Κάποτε, εκείνα τα χρόνια τα παλιά, που δεν υπήρχαν κινητά, internet, καπουτσίνο και DVD-Players, ζούσανε οι άνθρωποι την κάθε στιγμή σα να ήταν η τελευταία. Διασκέδαζαν κάθε μέρα στη Ντίσκο και κάθε πρωϊ πήγαιναν στη δουλειά τους, γιατί τότε υπήρχαν δουλειές. Τα παιδιά πήγαιναν σχολείο και τα καλοκαίρια εξοχή. Πόσοι απο εσάς έζησαν τότε; Πόσοι από εμάς θυμούνται;Δεκαετία ’80… κιτς, όμορφη, επικίνδυνη και ανεπανάληπτη εποχή με πολλές προοπτικές και αρκετές παγίδες.

Τότε…
Τότε, πηγαίναμε σχολείο με το πλαστικό ποτηράκι και το ταπεράκι με το σαντουϊτς της μαμάς από φρέσκο ψωμί… τότε δεν ήταν διαδεδομένα τα ψωμιά του τοστ. Οι πίνακες ήταν πράσινοι και οι κιμωλίες χωρίς πλαστικοποίηση, ξέφτιζαν στα χέρια μας καθώς γράφαμε. Οι δάσκαλοι ήταν αυστηροί και τραβάγανε και κανένα αυτί… Το βράδυ μετά το διάβασμα, βλέπαμε τηλεόραση στα δύο μοναδικά (Συγχωρεμένα) κανάλια της ΕΡΤ, στην ασπρόμαυρη τηλεόραση με τα μεγάλα κουμπιά.Αν θέλαμε να δούμε καμμιά καινούργια ταινία πηγαίναμε στο σινεμά. Τους χειμώνες κάθε Κυριακή τρώγαμε όλοι μαζί και μετά πηγαίναμε στο λούνα-παρκ.

Τα καλοκαίρια πηγαίναμε κάθε Κυριακή στη Βουλιαγμένη για μπάνιο, γιατί τότε οι παραλίες ήταν ελεύθερες για όλον τον κόσμο. Ύστερα, περιμέναμε τη στιγμή που θα φορτώναμε το παλιό FIAT για να πάμε διακοπές στο θείο ή στον παππού! Τριγυρνούσαμε με τα ποδήλατα και σκαρφαλώναμε στα δέντρα, πέφταμε και γδέρναμε τα γόνατα και τα χέρια μας, τότε… δεν υπήρχαν γιατρικά πολλά όπως τώρα, λίγο οινόπνευμα και υπομονή μέχρι να φύγει το τσούξιμο αρκούσαν.Τα κορίτσια παίζανε με τη bibi-bo και τα αγόρια με τα palymobil. Σκαρφαλώναμε στους θερινούς κινηματογράφους, κρυφά, για να δούμε ακατάλληλες ταινίες και δε βγάζαμε τσιμουδιά! Μέναμε έξω μέχρι αργά. Οι γονείς μας αν ήθελαν να μας πουν οτι είναι ώρα να γυρίσουμε σπίτι, έβγαιναν στην εξώπορτα και φώναζαν όσο πιο δυνατά μπορούσαν!

Τότε δεν υπήρχαν κινητά…
Τα όμορφα καλοκαιρινά βράδια, μετά από την κούραση του παιχνιδιού πέφταμε ξεροί στα ντιβάνια της αυλής της γιαγιάς και κοιμόμασταν κάτω από τον έναστρο ουρανό, με συντροφιά το παλιό μονοφωνικό ραδιόφωνο του μπαμπά. Το πρωί λιώναμε στη θάλασσα και μετά στο φαϊ! Τα Σάββατα πηγαίναμε με τους γονείς μας στις roller-disco και τρώγαμε θεϊκές τούμπες προσπαθώντας να το παίξουμε αντράκια. Ύστερα, ορμούσαμε στα ηλεκτρονικά και στο pacman, τα φλιπεράκια και το teτris έπαιρναν φωτιά, ξεπαραδίαζοντας τα τελευταία δεκάδραχμα από το παντελόνι του μπαμπά… Κλέβαμε τα άσπρα σεντόνια της γιαγιάς και φτιάχναμε κουκλοθέατρο, μα η χαρά κράταγε μέχρι να μας πάρουν πρέφα και να μας πάρει και να μας σηκώσει!

Τότε δουλεύαμε!
Πλέναμε το αυτοκίνητο του θείου για να τσεπώσουμε 500 δραχμές και να το χαλάσουμε σε παγωτά, κάρτες και μπρελόκ. Τότε δεν υπήρχαν kinder έκπληξη, ούτε κάρτες Vodafone, Cosmote ή Wind. Τότε, είχαμε επαφή με τους φίλους μας! Πηγαίναμε σπίτι τους και τους φωνάζαμε να κατέβουν για να παίξουμε. Τότε δεν υπήρχε Facebook, Twitter και Skype. Ό,τι θέλαμε το λέγαμε κατ’ιδίαν και σε ιδιάζουσες περιπτώσεις μέσω τηλεφώνου. Τότε δεν υπήρχε αναγνώριση αριθμού, ούτε ασύρματα τηλέφωνα. Λέγαμε οτι ήμασταν κάπου ενώ ήμασταν κάπου αλλού! Την κοπανάγαμε μέσα στα δάση και αν κάτι συνέβαινε δε θα μας έβρισκε κανείς… δεν υπήρχαν hot spot, wi-fi και iPad για να δηλώσουμε την παρουσία μας…

Τα μεγαλύτερα αγόρια, τσιλιμπουρδίζαν με τα κορίτσια κι εμείς χασκογελούσαμε απο τη γωνία μέχρι να μας πετάξουνε κορόμηλα και να τραπούμε σε φυγή! Τρέχαμε ξυπόλητοι στους χωματόδρομους με τα πετσετέ σορτσάκια και τα δίχτυνα μπλουζάκια. Τσακωνόμασταν με τα μεγαλύτερα ξαδέρφια, γιατί δε μας παίρνανε μαζί τους στη Dorian – Gray, και τη Barbarella… τότε δεν υπήρχε Youtube και η μοναδική ευκαιρία να ακούσουμε Sandra και italo disco, ήταν να κρυφτούμε στο πίσω μπαλκόνι που έβλεπε στη ντίσκο, ή να πλύνουμε τα αυτοκίνητα όλης της οικογένειας και μετά να τρέξουμε στο δισκοπωλείο της γειτονιάς.

Τότε ακούγαμε φοβερή μουσική που ξεσήκωνε και τα πατώματα!
Χορεύαμε μέχρι να πέσουμε ξεροί και διαλύαμε τις κασσέτες από το παίξιμο. Τότε δεν υπήρχαν CD και Mp3. Η μουσική ακουγόταν από κάθε σπίτι, από κάθε γωνιά της πόλης ή του χωριού. Για να ακούσουμε Dance department – Paradise τρέχαμε σαν τρελοί στον μεγάλο αδερφό της καλύτερής μας φίλης και τον παρακαλούσαμε να μας αφήσει να ακούσουμε τους καινούργιους δίσκους του.Η μοναδική μας σχέση με την τηλεόραση ήταν για να δούμε κάντυ-κάντυ, roadrunner, Bugs Bunny, Thundercats και Οδύσσεια, παρέα με ένα carnation. Τότε δεν υπήρχαν παιδικά με τεράστιους κακούς με κόκκινα μάτια και ανατριχιαστικές φωνές.

Τα ρούχα που φορούσαμε τότε εμείς τα παιδιά ήταν πραγματικά μοναδικά.
Στο σχολείο ποδιά και έξω πολύχρωμα φουστανάκια με κορδελλίτσες, σαλοπέτες και σωλήνες παντελόνια. Ο μεγάλος αδερφός κυκλοφορούσε με μαύρες δίχτυνες μπλούζες με νεκροκεφαλές και η μεγάλη αδερφή με καυτά σορτσάκια. Η μεγάλη ξαδέρφη φορούσε λαμέ ολόσωμες φόρμες και τα μαλλιά της ήταν τόσο φουσκωμένα που φάνταζε πολύ τζαμάτο στα μάτια μας! Ο μπαμπάς φορούσε παντελόνια με ζώνες, μπλουζάκι lacoste και στην κωλότσεπη είχε πάντα ένα πακέτο τσιγάρα Κεράνης. Η μαμά φορούσε εμπριμέ φουστάνια στο σπίτι και πουκάμισα με τεράστιες βάτες έξω.

Οι Νέοι…
Οι νέοι, τότε είχαν όνειρα, ιδανικά… Μπορεί να φόραγαν σκουλαρίκια και να οδηγούσαν XT μηχανές, αλλά είχαν όνειρα και ιδανικά. Έβλεπαν έναν νέο κόσμο και ήθελαν πολύ να τον πλάσουνε από την αρχή μετά από 7 ολόκληρα χρόνια καταπίεσης. Είχαν ενέργεια και ελπίδα. Οι μεγάλοι είχαν σκοτάδι… Τους ένοιαζε μόνο η τιμή της κόρης, η παντρειά και μια θεσούλα στο Δημόσιο για το παιδί τους. Τότε, όποιος νέος ή νέα, σύχναζε στις Ντίσκο ήταν αλήτης και κακός.. όποιος νέος ονειρευόταν ένα μέλλον μακριά από το Δημόσιο ήταν αναρχικός…

Και οι μεγάλοι συνέχιζαν την κληρονομιά που 7 χρόνια καταπίεζε τους νέους για να μη νιώθουν, να μην έχουν ιδανικά.Τότε, οι περισσότερες Ελληνικές ταινίες είχαν θέμα κοινωνικό. Ναρκωτικά, εγκληματικότητα… γιατί παρ’όλο που η ζωή ήταν αλλιώς, νέες παγίδες έριχναν τους νέους στο περιθώριο… το γιατί ίσως το ξέρετε καλύτερα εσείς που τότε ήσανσταν νέοι… εμείς που ήμασταν παιδιά.. μέσα από τα μάτια μας φάνταζε γκραν-γκινόλ, η τσιρίδα της μαμάς και το χτύπημα του χεριού του μπαμπά στο τραπέζι, γιατί ο μεγάλος αδερφός πήρε μηχανή και η μεγάλη αδερφή βγήκε ραντεβού!

Η Γιαγιά και ο Παππούς…
Η γιαγιά και ο παππούς έκαναν κήρυγμα για την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ και το πόσο πιο καλά θα είναι για εμάς. Εμείς τα παιδιά δεν καταλαβαίναμε πολλά, αλλά ο μεγάλος αδερφός κουνούσε το κεφάλι σαν κάτι να ήξερε παραπάνω.Τα απογεύματα, η γιαγιά κι ο παππούς μας πήγαιναν στην παιδική χαρά και όσο εμείς παίζαμε, εκείνοι κάνανε πηγαδάκια με άλλες γιαγιάδες και παππούδες αναπολώντας τις ωραίες στιγμές της εποχής τους.

Το βράδυ μας κυνηγούσανε στις γειτονιές και φωνάζανε να κατέβουμε από τα δέντρα και να μη φάμε άλλα κορόμηλα μη μας πιάσει η κοιλιά μας! Όταν σπάγαμε τα κεφάλια μας και πέφταμε από τα ποδήλατα μας έβαζαν τσιρώτα, τότε τα μοντέρνα αδιάβροχα χαντζαπλάστ… δεν υπήρχαν.Το πρωί, μας έφτιαχναν ψωμί με μερέντα και γάλα από την κατσίκα. Τα βράδια μας σκέπαζαν με τα ναϋλον λουλουδάτα σεντόνια και μας χαϊδευαν τα μαλλιά μέχρι να μας πάρει ο ύπνος… Το χειμώνα μας μάθαιναν πολλαπλασιασμό και γραμματική. Μας έπαιρναν από το σχολείο και όταν γυρνούσαμε σπίτι βρίσκαμε ένα ζεστό πιάτο φαϊ.

Η Μαμά και ο Μπαμπάς…
Η μαμά συνήθως δε δούλευε. Ο μπαμπάς δούλευε σα σκυλί και έκανε ό,τι μπορούσε για εμάς. Ήταν αυστηρός και απόλυτος. Δε μας άφηνε να πηγαίνουμε στη ντίσκο και φώναζε αν δεν είχαμε καλούς βαθμούς ή αν δε θέλαμε να γίνουμε γιατροί ή δημόσιιοι υπάλληλοι. Τρέμαμε μη μας πιάσει σε καμιά γωνία με το αμόρε και αλλάζαμε δρόμο μετά την κοπάνα να μη μας τσακώσει! Η μαμά ήταν νοικοκυρά και καμμιά φορά υποταγμένη.

Έλεγε ναι σε ό,τι επέβαλε ο μπαμπάς, ακόμα κι αν ήταν άδικο και απόλυτο.Οι γονείς μας τότε, προσπαθούσαν να μας προστατεύσουνε από το κακό. Μας διηγούνταν ιστορίες για το Πολυτεχενείο και τη δράση τους! Αλλά όταν εμείς επαναστατούσαμε μας συμβούλευαν να κοιτάμε το συμφέρον μας και όχι το συμφέρον του συνόλου. Εκθίαζαν τη γενιά τους για τα ιδανικά και τις ιδέες του, αλλά όταν εμείς είχαμε λίγα από αυτά μας έλεγαν αναρχικούς και πανκ…

Μια όμορφη εποχή…
Τότε, ζούσαμε κάθε στιγμή.. Πέφταμε, χτυπούσαμε και ξανασηκωνόμασταν. Μαθαίναμε γράμματα και οι δάσκαλοι μας τραβούσαν τα αυτιά. Παίζαμε μέχρι αργά και κλέβαμε φρούτα από τα δέντρα. Μεγαλώναμε με μουσική που δεν θα ξαναυπάρξει ποτέ… κάναμε κόντρες με τις μηχανές και καπνίζαμε Κεράνης.Πηγαίναμε σινεμα, πίναμε φραπέ και παίζαμε με τους φίλους μας κάθε μέρα. Μεγαλώναμε σε έναν κόσμο όμορφο με πολλές δυσκολίες και είχαμε ιδανικά για ένα καλύτερο μέλλον.

Παλεύαμε να ξεπεράσουμε το χαρτί των πολιτικών φρονημάτων, τις σκουριασμένες ιδέες των μεγάλων που μας έφεραν ως εδώ και τη λανθασμένη έννοια της αναρχίας. Αγαπούσαμε αληθινά και παρ’όλες τις δυσκολίες.. ζούσαμε, αναπνέαμε και ρουφούσαμε τη ζωή…Γιατί τότε.. δεν υπήρχε κινητό, Facebook και Youtube. Υπήρχε η ανθρώπινη επαφή, η φιλία και η τελευταία γενιά με ιδανικά, που εξαϋλώθηκε μέσα στο πέρασμα του χρόνου.

retro2

retro3

retro4

retro5

retro6

retro8

retro7

retro9

retro10

retro11

retro1

Για όσους έζησαν τη δεκαετία του ’80. Εικόνες που θα πουν πολλά στους πιο παλιούς…

Από τις 9 Νοεμβρίου θα τεθεί σε εφαρμογή ο νέος τρόπος αναθεώρησης των αδειών οδήγησης, κυρίως για ηλικιωμένους άνω των 80 ετών και για άτομα με αναπηρία.

Αυτές οι κατηγορίες οδηγών που πρέπει να εξετάζονται από τις δευτεροβάθμιες ιατρικές επιτροπές αντιμετωπίζουν πρόβλημα καθώς, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο εντεταλμένος σύμβουλος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Κώστας Πάλλας, η διαδικασία καθυστερεί επί μήνες επειδή δεν προσέρχονται οι γιατροί στις επιτροπές που από το 2013 συστήνουν οι Περιφέρειες, λόγω χαμηλής αμοιβής και μεγάλων καθυστερήσεων στις πληρωμές τους”.

Ο κ. Πάλλας επισημαίνει ότι “σύμφωνα με στοιχεία της επιτροπής της Βουλής για την οδική ασφάλεια, σε όλη την Ελλάδα 12.500 άτομα περιμένουν να αναθεωρήσουν τις άδειες οδήγησης. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το περασμένο καλοκαίρι, 3.500 άνθρωποι στην Κεντρική Μακεδονία, άνω των 80 ετών, περίμεναν να περάσουν από επιτροπή”. “Ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων αναγκάστηκε είτε να οδηγεί χωρίς να έχει δίπλωμα οδήγησης είτε να σταματήσει να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο, παρά το γεγονός ότι είχε ανάγκη να μετακινηθεί” προσθέτει.

Ειδικότερα, στην περίπτωση των ατόμων άνω των 80 ετών, προβλέπεται η εξέτασή τους από δύο ειδικότητες, παθολόγο και οφθαλμίατρο, αλλά το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο στην περίπτωση των ατόμων με αναπηρία που πρέπει να εξετάζονται από πενταμελή επιτροπή. “Υπό αυτές τις συνθήκες, οι γιατροί δεν προσέρχονται στις επιτροπές, γεγονός που λειτουργεί ανασταλτικά στην εξυπηρέτηση των πολιτών”, σχολιάζει ο εντεταλμένος σύμβουλος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Απέναντι στην κατάσταση αυτή κινητοποιήθηκε η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, στο πλαίσιο πρωτοβουλίας των εντεταλμένων περιφερειακών συμβούλων, Κώστα Πάλλα και Γιάννη Παγώνη και η Πολιτεία υιοθέτησε ρύθμιση που προβλέπει την αλλαγή του τρόπου αναθεώρησης των αδειών οδήγησης για όσους πρέπει να εξεταστούν από δευτεροβάθμιες ιατρικές επιτροπές.

“Στο πλαίσιο αυτό πέρασε από τη Βουλή σχετική τροπολογία στις 8 Αυγούστου και πλέον από τις 8 Νοεμβρίου θα τεθεί σε εφαρμογή το νέο σύστημα που θα επιτρέπει σε όσους επιθυμούν να ανανεώσουν τις άδειές τους, να εξετάζονται από γιατρούς κρατικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων και κρατικών κέντρων υγείας στο πλαίσιο της ολοήμερης λειτουργίας τους, δηλαδή σε απογευματινά ραντεβού, ή από ιδιώτες γιατρούς συμβεβλημένους με τις Υπηρεσίες Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειακών Ενοτήτων της χώρας”, προσθέτει ο κ. Πάλλας.

Ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας, σε δήλωσή του, τονίζει ότι με την αλλαγή που γίνεται, η διαδικασία επισπεύδεται σημαντικά ενώ ο κ. Πάλλας επισημαίνει ότι το νέο σύστημα προάγει την οδική ασφάλεια, καθώς προβλέπει την εξέταση των ατόμων άνω των 80 ετών από γιατρούς τεσσάρων ειδικοτήτων. Σε ό,τι αφορά τέλος, το κόστος, διευκρινίζει ότι “οι ενδιαφερόμενοι δεν θα επιβαρυνθούν περισσότερο οικονομικά σε σχέση με όσα πλήρωναν μέχρι σήμερα”. Πηγή: newsbomb.gr

Δίπλωμα οδήγησης: Δείτε τι αλλάζει από τις 9 Νοεμβρίου


Φοβού τους Δαναούς..

Το σύστημα είναι ανεξάντλητο.
Πρόκειται για μία ύαινα με μορφή χαμαιλέοντα,
..που αφού προσαρμόσει το χρώμα του με τις δικές σου ανάγκες ώστε να σε κάνει πιά να μη το βλέπεις,
     ..ορμάει και σε ξεσκίζει με την ησυχία του και χωρίς δική σου αντίδραση.
Μόλις προχθές λέγαμε πως επειδή έχει γίνει ορατή η τάση του ανοίγματος της
συζήτησης, εδώ στο προτεκτοράτο, για το εθνικό νόμισμα και τις πιθανές ρήξεις,
..το σύστημα εκτιμούσαμε πως θα άνοιγε κι αυτό το κουτάκι με τις απειλές και τους εκβιασμούς,
..γνωστή, καθιερωμένη, και πετυχημένη συνταγή, εδώ, στο προτεκτοράτο ξαναλέμε.
Όμως διαψευστήκαμε. Τουλάχιστον προς το παρόν.
Σε πρώτη φάση το σύστημα φαίνεται να αλλάζει τακτική,
..χρησιμοποιώντας άλλα όπλα, όπως είναι τα καλοπιάσματα κι οι γαλιφιές: «Έλα μου δώ μάνα μου.  Τί θες εσύ και μου ζορίζεσαι; Απεξάρτηση θέλεις;  Ώχου το!  Και ποιός θα σε φροντίζει εσένα βρε; Μόνο σου θα φροντίζεσαι; Έλα μου δω στον θείο να σου δώσει κοκό. » Τέτοια πράγματα.
   
     Κι έτσι πρόκειται ν’ αρχίσει, έχει ήδη αρχίσει, το παραμύθι της τάχα «ελάφρυνσης» του χρέους.
«Και να δούμε και πώς να το μαγειρέψουμε«,  και «να το φτιάξουμε έτσι να μη μας πάθει κανένα στούφο ο φον-σακάτης και χάσουμε τον νεοναζιστή«, και «τόχετε πει βρε στο ΔΝΤ, ή εμείς πρέπει να τα κάνουμε όλα;«
Και  νάσου «ελάφρυνση» από ‘δω, και δώστου «εξυπηρέτηση» από ‘κει,
     ..κανείς δεν μιλάει όμως στα ίσα για πραγματική μείωση, για διαγραφή, τουλάχιστον μέρους του «χρέους».


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

     Όλο υπεκφυγές και όλο «ζυμώσεις» και όλο μεθοδεύσεις.
     Και πάνω απ’ όλα αυτά τα θολά, υπερίπταται πάντα ένα μεγάλο, με κεφαλαίο το «α»,  «Αλλά»,
     ..το οποίο «Αλλά» αποτελεί και την πραγματική φάκα, το νέο όπλο,
     ..την νέα τακτική του συστήματος:
     » Θα σας κάνουμε εμείς βρε κουτά την ελάφρυνση, πάει στο διάλο, τί φίλοι είμαστε, ΑΛΛΑ, θα πάρετε λίγα ακόμη καινούργια δανεικούλια, με λίγο τοκουλάκο, να μη βγάλουμε κι εμείς κάτι για τη καλοσύνη μας, και θαδεσμευτείτε μόνο για άλλα 50-60-70 χρόνια επιπλέον να κάνετε ό,τι σας λέμε, να νομοθετείτε όπως σας λέμε, να αγοράζετε μόνο απ’ τα δικά μας μαγαζιά, να παίρνετε τα δικά μας όπλα, να αποθηκεύετε τους πρόσφυγες για πάντα, να μην έχετε δικιά σας περιουσία γιατί θα την νοικιάζετε από ‘μας, να παίρνετε τους μισθούς και τις συντάξεις που εμείς θα ορίζουμε, και κυρίως νάχετε για κυβέρνηση τους δωσίλογους που εμείς θα διαλέγουμε και θα μας αρέσουν. «
     Έτσι θα παιχτεί το παιχνίδι για λίγο καιρό, μέχρι να δουν την αντίδραση της κοινωνίας και του λαού.
     Αν αντιδράσουμε αρνητικά (όπως πρέπει), θα εγκαταλείψουν την νέα τακτική και θα επιστρέψουν στην παλιά δοκιμασμένη συνταγή των απειλών και των εκβιασμών.
     Αν φερθούμε σαν ηλίθιοι (όπως πραγματικά είμαστε), τότε η κατάσταση θα συνεχιστεί «ως έχει» και ακόμη χειρότερη,
..αφού για κάποια αμφίβολη και θολή  «ελάφρυνση» θα έχουμε αποδεχτεί την νέα υποταγή, την νέα και επίσημη πιά Κατοχή.
Δεν χρειάζεται βέβαια να πούμε ποιά θα είναι η στάση των «Τσολάκογλου» που κυβερνούν,
..καθώς και των ΜΜΕ, που άσχετα με τις μεταξύ τους αντιθέσεις έχουν ακόμηθηριώδη συμφέροντα,
..που η πίτα του ιδρώτα και του αίματός μας φτάνει για να τα χορτάσει όλα.
Η καινούργια παγίδα άνοιξε!
Ο Δούρειος Ίππος της «ελάφρυνσης» είναι προ των πυλών.
Ας γκρεμίσουμε τα τείχη να τον βάλουμε  μέσα!..
mandatoforos
http://www.koraks.gr

Φοβού τους Δαναούς..


Φοβού τους Δαναούς..

Το σύστημα είναι ανεξάντλητο.
Πρόκειται για μία ύαινα με μορφή χαμαιλέοντα,
..που αφού προσαρμόσει το χρώμα του με τις δικές σου ανάγκες ώστε να σε κάνει πιά να μη το βλέπεις,
     ..ορμάει και σε ξεσκίζει με την ησυχία του και χωρίς δική σου αντίδραση.
Μόλις προχθές λέγαμε πως επειδή έχει γίνει ορατή η τάση του ανοίγματος της
συζήτησης, εδώ στο προτεκτοράτο, για το εθνικό νόμισμα και τις πιθανές ρήξεις,
..το σύστημα εκτιμούσαμε πως θα άνοιγε κι αυτό το κουτάκι με τις απειλές και τους εκβιασμούς,
..γνωστή, καθιερωμένη, και πετυχημένη συνταγή, εδώ, στο προτεκτοράτο ξαναλέμε.
Όμως διαψευστήκαμε. Τουλάχιστον προς το παρόν.
Σε πρώτη φάση το σύστημα φαίνεται να αλλάζει τακτική,
..χρησιμοποιώντας άλλα όπλα, όπως είναι τα καλοπιάσματα κι οι γαλιφιές: «Έλα μου δώ μάνα μου.  Τί θες εσύ και μου ζορίζεσαι; Απεξάρτηση θέλεις;  Ώχου το!  Και ποιός θα σε φροντίζει εσένα βρε; Μόνο σου θα φροντίζεσαι; Έλα μου δω στον θείο να σου δώσει κοκό. » Τέτοια πράγματα.
   
     Κι έτσι πρόκειται ν’ αρχίσει, έχει ήδη αρχίσει, το παραμύθι της τάχα «ελάφρυνσης» του χρέους.
«Και να δούμε και πώς να το μαγειρέψουμε«,  και «να το φτιάξουμε έτσι να μη μας πάθει κανένα στούφο ο φον-σακάτης και χάσουμε τον νεοναζιστή«, και «τόχετε πει βρε στο ΔΝΤ, ή εμείς πρέπει να τα κάνουμε όλα;«
Και  νάσου «ελάφρυνση» από ‘δω, και δώστου «εξυπηρέτηση» από ‘κει,
     ..κανείς δεν μιλάει όμως στα ίσα για πραγματική μείωση, για διαγραφή, τουλάχιστον μέρους του «χρέους».


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

     Όλο υπεκφυγές και όλο «ζυμώσεις» και όλο μεθοδεύσεις.
     Και πάνω απ’ όλα αυτά τα θολά, υπερίπταται πάντα ένα μεγάλο, με κεφαλαίο το «α»,  «Αλλά»,
     ..το οποίο «Αλλά» αποτελεί και την πραγματική φάκα, το νέο όπλο,
     ..την νέα τακτική του συστήματος:
     » Θα σας κάνουμε εμείς βρε κουτά την ελάφρυνση, πάει στο διάλο, τί φίλοι είμαστε, ΑΛΛΑ, θα πάρετε λίγα ακόμη καινούργια δανεικούλια, με λίγο τοκουλάκο, να μη βγάλουμε κι εμείς κάτι για τη καλοσύνη μας, και θαδεσμευτείτε μόνο για άλλα 50-60-70 χρόνια επιπλέον να κάνετε ό,τι σας λέμε, να νομοθετείτε όπως σας λέμε, να αγοράζετε μόνο απ’ τα δικά μας μαγαζιά, να παίρνετε τα δικά μας όπλα, να αποθηκεύετε τους πρόσφυγες για πάντα, να μην έχετε δικιά σας περιουσία γιατί θα την νοικιάζετε από ‘μας, να παίρνετε τους μισθούς και τις συντάξεις που εμείς θα ορίζουμε, και κυρίως νάχετε για κυβέρνηση τους δωσίλογους που εμείς θα διαλέγουμε και θα μας αρέσουν. «
     Έτσι θα παιχτεί το παιχνίδι για λίγο καιρό, μέχρι να δουν την αντίδραση της κοινωνίας και του λαού.
     Αν αντιδράσουμε αρνητικά (όπως πρέπει), θα εγκαταλείψουν την νέα τακτική και θα επιστρέψουν στην παλιά δοκιμασμένη συνταγή των απειλών και των εκβιασμών.
     Αν φερθούμε σαν ηλίθιοι (όπως πραγματικά είμαστε), τότε η κατάσταση θα συνεχιστεί «ως έχει» και ακόμη χειρότερη,
..αφού για κάποια αμφίβολη και θολή  «ελάφρυνση» θα έχουμε αποδεχτεί την νέα υποταγή, την νέα και επίσημη πιά Κατοχή.
Δεν χρειάζεται βέβαια να πούμε ποιά θα είναι η στάση των «Τσολάκογλου» που κυβερνούν,
..καθώς και των ΜΜΕ, που άσχετα με τις μεταξύ τους αντιθέσεις έχουν ακόμηθηριώδη συμφέροντα,
..που η πίτα του ιδρώτα και του αίματός μας φτάνει για να τα χορτάσει όλα.
Η καινούργια παγίδα άνοιξε!
Ο Δούρειος Ίππος της «ελάφρυνσης» είναι προ των πυλών.
Ας γκρεμίσουμε τα τείχη να τον βάλουμε  μέσα!..
mandatoforos
http://www.koraks.gr

Φοβού τους Δαναούς..

Ένα έγκλημα που δεν μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος νους, έκανε η γυναίκα που βλέπεις στην παραπάνω φωτογραφία…

Η Veronica Panarello, από την Ιταλία καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλακή γιατί στραγγάλισε με καλώδια το ίδιο της το παιδί… Τον 8χρονο γιο της.

Όπως ειπώθηκε στο δικαστήριο η «μάνα» του παιδιού το σκότωσε όταν εκείνο ανακάλυψε πως έχει δεσμό με τον πεθερό της, και παππού του μικρού. Το άψυχο κορμάκι του παιδιού, βρέθηκε σε μια πλαγιά της Σικελίας. Η μητέρα του μάλιστα είχε δηλώσει στην αστυνομία την εξαφάνισή του, για να μην προκαλέσει υποψίες… Οι αστυνομικοί όμως κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και η γυναίκα συνελήφθη.

Εκείνη υποστήριξε στο δικαστήριο ότι συνεργός στο φόνο ήταν και ο εραστής – πεθερός της. Εκείνος όμως αρνείται τα πάντα και δηλώνει πως θα προβεί σε μηνύσεις.

ΞΕΠΕΡΝΑ ΚΑΘΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ! Aυτή η γυναίκα σκότωσε τον 8χρονο γιο της, γιατί έμαθε ότι τα έχει με τον πεθερό της!

Σοκ στην κοινή γνώμη της Αυστραλίας προκαλεί η αποκάλυψη μιας σκοτεινής ιστορίας.

Πατέρας δύο παιδιών μετέτρεψε το σπίτι όπου ζούσε η οικογένειά του σε «θάλαμο αερίων», για να σκοτώσει τη γυναίκα του και τα αυτιστικά παιδιά του, χάνοντας και ο ίδιος τη ζωή του, σε μια υπόθεση δολοφονίας-αυτοκτονίας, όπως εκτιμά η αστυνομία.

Οι γείτονες που είδαν τον Fernando Manrique να δουλεύει στη στέγη του σπιτιού του το προηγούμενο Σαββατοκύριακο δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι ουσιαστικά έφτιαχνε ένα δίκτυο σωλήνων που θα διοχέτευαν δηλητηριώδες αέριο στα δωμάτια του σπιτιού.

Η γυναίκα του, Maria Claudia Lutz, 43 ετών, βρέθηκε νεκρή μαζί με την 11χρονη κόρη τους Elissa, ενώ ο γιος τους Martin, 10 ετών, μόνος του σε ένα άλλο δωμάτιο. Και τα δύο παιδιά ήταν αυτιστικά -και λέγεται ότι η μητέρα τους ήταν υπερπροστατευτική μαζί τους.

Ο εξειδικευμένος μηχανικός Fernando Manrique, 44 ετών, βρέθηκε νεκρός σε άλλο δωμάτιο στο σπίτι τους, στο Davidson της Αυστραλίας, πόλη κοντά στο Σίδνεϊ. Ο σκύλος της οικογένειας επίσης βρέθηκε νεκρός.

Οι αστυνομικοί κάνουν λόγο για «εκτεταμένη, καλά σχεδιασμένη επιχείρηση» και ερευνούν από πού προήλθε το δηλητηριώδες αέριο που βρέθηκε στους σωλήνες. Η αστυνομία εκτιμά ότι ο Manrique έδρασε μόνος του, αλλά δεν έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο στο όλο σχέδιο να συμμετείχε και η σύζυγός του.

«Μπορεί να μη μάθουμε ποτέ αν η γυναίκα του ήξερε τι θα συνέβαινε», είπε αστυνομική πηγή, ενώ συγγενείς του ζευγαριού τόνισαν ότι «πολλές φορές η σχέση τους ήταν πολύ κακή, ως απόρροια του άγχους που είχαν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους». Μάλιστα, σύμφωνα με άλλες πηγές, ήταν στα πρόθυρα του χωρισμού.

Οσο για τους γείτονες του ζευγαριού, είπαν ότι ο Manrique ήταν πολύ δοτικός πατέρας και ότι φαινόταν καλά όταν πήγαινε βόλτα με τα παιδιά του στο πάρκο, μαζί με άλλες οικογένειες. Η σύζυγός του εθεάθη τελευταία φορά την προηγούμενη Παρασκευή, όταν πήρε τα παιδιά από το σχολείο και απόλαυσε έναν καφέ μαζί με άλλες μητέρες.

Οι σοροί των τεσσάρων μελών της οικογένειας βρέθηκαν όταν υπάλληλος του σχολείου ειδοποίησε την αστυνομία ότι τα παιδιά έλειπαν από τα μαθήματα. Ο 72χρονος Ofik Thomassian, γείτονας του ζευγαριού, είδε τον Manrique να δουλεέυει στη στέγη του σπιτιού του το Σάββατο.

«Ηταν στη στέγη με διάφορα εργαλεία και έκανε πολύ θόρυβο. Φαινόταν να βγάζει κάτι κεραμίδια, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς έκανε», είπε ο 72χρονος. «Η γυναίκα του πρόσεχε πολύ τα παιδιά τους, τα φρόντιζε συνεχώς. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχθώ ότι δεν φαινόταν ευτυχισμένη. Ηταν πάντα πολύ σοβαρή. Τώρα που το σκέφτομαι, έμοιαζε σαν να πονάει μέσα της», συμπλήρωσε.

Εξω από το σπίτι, γείτονες και φίλοι της οικογένειας άφησαν λουλούδια, την ώρα που η αστυνομία έχει συλλέξει από το σπίτι όλα τα στοιχεία -ακόμα και υπολογιστές- που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διαλεύκανση της υπόθεσης. «Πιθανότατα πέθαναν από εισπνοή δηλητηριώδους αερίου. Οι ερευνητές περιμένουν τις τοξικολογικές εξετάσεις και τις νεκροτομές για να αποφανθούν για την αιτία του θανάτου της», είπε εκπρόσωπος της αστυνομίας.

Μετέτρεψε το σπίτι του σε θάλαμο αερίων για να σκοτώσει τη γυναίκα του και τα αυτιστικά παιδιά του

Γραμματοσειρά
Αντίθεση