22 October, 2017
Home / Διαφορα (Page 39)

 

 
Το αρχαιότερο ελληνικό σύμβολο ο Μαίανδρος αποτελεί σύμβολο Νίκης και Ενότητας, σύμβολο του Άπειρου και της Αιώνιας Ζωής, αλλά και της αέναης πορείας μας μέσα στον κόσμο. Εμπνευσμένος, κατά την άποψη κάποιων ακαδημαϊκών, από τις πολυάριθμες στροφές του ποταμού Μαιάνδρου, ο οποίος έχει συνολικό μήκος πάνω από 500 χιλιόμετρα, θα αποτελέσει ένα από τα ιστορικότερα σύμβολα του Ελληνικού Κόσμου και θα ονομαστεί και Ελληνικό Κλειδί, καθώς δηλώνει την ελληνική καταγωγή όλων των πραγμάτων που τον φέρουν πάνω τους!



Μπορεί σαν σύμβολο να χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην διακόσμηση, ουσιαστικά όμως είναι σφραγίδα Ελληνική, καθώς τα περισσότερα αρχαία ελληνικά αντικείμενα φέρουν το σχέδιο του Μαιάνδρου. Σαν σχήμα δεν θα λείψει ούτε και από την Ακρόπολη. Μπορεί να είναι γέννημα των προϊστορικών χρόνων, ωστόσο θα αναγεννηθεί και θα πάρει την κύρια, αλλά όχι και μοναδική μορφή του κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους. 





Σύμβολο όλων των Ελλήνων ο Μαίανδρος, καθώς θα χρησιμοποιηθεί σε αγγεία, ναούς, μνημεία, γλυπτά, αντικείμενα, πολεμικά όπλα και πανοπλίες, ενδύματα σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνικού Κόσμου. Το ίδιο σχήμα υπάρχει και στην περίφημη ασπίδα του Φιλίππου του Β’. Μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εμφανίζεται και στον Βυζαντινό Πολιτισμό. Αποτελεί λοιπόν ο Μαίανδρος ένα από τα κορυφαία Ελληνικά σύμβολα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στις σπουδαιότερες περιόδους της ελληνικής ιστορίας!



Η αίσθηση του άπειρου, του ατελείωτου αφ΄ ενός, αλλά και της ακρίβειας και ολοκλήρωσης αφ΄ ετέρου, χαρακτηρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό. Ήδη από την κλασσική αρχαιότητα ο μαίανδρος εκπροσώπησε την εικαστική έκφραση της πεμπτουσίας της αρχαίας ελληνικής σκέψης – αρμονική ταύτιση των αντιθέτων στον ανώτερο δυνατό βαθμό.




Στην αρχαιότητα το σύμβολα αυτό απεικόνιζε την ατελείωτη ροή του χρόνου και το ολοκληρώσιμο των επαναλαμβανόμενων χρονικών κύκλων. Το νερό ως πηγή ζωής (εκ του ποταμού Μαιάνδρου, σημερινή τουρκική ονομασία Menderes) και ο αναπόφευκτος μαρασμός, ο θάνατος, που ταυτόχρονα αποτελεί και γέννημα μίας καινούριας αρχής.




Οι αινιγματικές και άγνωστες περιπέτειες της μοίρας και η κίνηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, από το σημείο γέννησης και εκκίνησης προς τους ευρείς ορίζοντες του αγνώστου – παραλληλισμός με την πορεία του ελληνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.




Στην μυθική επιλογή του Ηρακλή, μαιάνδριο σχήμα είχε ο δύσκολος δρόμος της Αρετής (σε αντίθεση με της Κακίας, που ήταν ευθεία), με τους μαιάνδρους να συμβολίζουν τις δομημένες δυσκολίες της ζωής, που καλείται να ξεπεράσει οξύνοντας το πνεύμα του ο άνθρωπος για να πλησιάσει το ιδανικό.




Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο μαίανδρος αποτελεί ευρύτερα διαδεδομένο σύμβολο, τόσο από γεωγραφικής όσο και από χρονολογικής άποψης, που ανιχνεύεται όπου έχει εμφανιστεί ευρωπαϊκού τύπου Πολιτισμός.



Παρουσιάζεται στην πλειονότητα αρχαίων έργων τέχνης, σε αγγεία, οικοδομήματα, επιγραφές. Ο μαίανδρος (ή αλλιώς Ελληνικό κλειδί) ήταν και είναι το σύμβολο της αιώνιας ζωής και του αέναου περάσματός μας πάνω σε αυτό τον κόσμο. Η σημαντικότερη παρουσία του μαίανδρου είναι αυτή στο γενετικό υλικό (μαίανδρος-σπείρα).



Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μαιανδρικό μοτίβο, σεδιάφορες παραλλαγές του, χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου των ναών. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα (5) και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.



Τα αρχαιότερα μνημεία, πάνω στα οποία κατ’ αρχάς συναντάται αυτό το γραμμικό κόσμημα, είναι πολλοί τάφοι στην Μικρά Ασία και μάλιστα ο λεγόμενος τάφος του Μίδα στη Φρυγία, του οποίου η λίθινη πρόσοψη είναι πλήρως διακοσμημένη από μαιάνδρους. Επίσης συναντάται πάνω σε αγγεία της γεωμετρικής εποχής, όπου φαίνεται ότι είναι εξέλιξη της συνεχόμενης σπείρας των μυκηναϊκών χρόνων. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτού του θέματος κατά την εν λόγω εποχή παρέχουν τα λεγόμενα αγγεία του Διπύλου, που βρίσκονται εκτεθειμένα στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας. 





Ο μαίανδρος, ο οποίος παρουσιάζεται πάνω σε αυτά τα αγγεία, αρχικά είχε τη μορφή απλής θλαστής γραμμής, της οποίας τα τμήματα διευθύνονται οριζοντίως και καθέτως εναλλάξ. Κατά την ελληνιστική περίοδο αυτός ο τύπος γίνεται πολυπλοκότερος, η θλαστή γραμμή διπλασιάστηκε και πληρώθηκαν τα σχηματιζόμενα τετράγωνα που σχηματίζονταν μεταξύ των γραμμών από στιγμές ή σταυρούς ή άλλα παρεμφερή θέματα. Η χρήση όμως αυτού του γραμμικού σχήματος γίνεται όχι μόνο για την διακόσμηση των αγγείων, αλλά και των ναών και των ενδυμάτων.




Στους ναούς κοσμούνταν από μαίανδρο, συνήθως έγχρωμο, τα επιστύλια, τα ακρωτήρια και τα φατνώματα της οροφής και οι κίονες, στα ενδύματα δε οι παρυφές. Ωραίο παράδειγμα μαιάνδρου πάνω σε ενδύματα παρέχουν οι κόρες της Ακροπόλεως. Τα αρχαϊκά πώρινα και μαρμάρινα γυναικεία αγάλματα που βρίσκονται στο μουσείο της Ακροπόλεως.




Ο πέπλος, τον οποίο φέρουν οι μορφές αυτές, διακοσμούνταν κατά τις παρυφές με άλλα χρωματιστά κοσμήματα (σταυρούς, ρόδακες, άνθη) και με μαιάνδρους. Το γεωμετρικό αυτό σχήμα διατηρήθηκε και κατά την αλεξανδρινή εποχή και μεταδόθηκε και στην Ιταλία. Χαρακτηριστικό πρώϊμου μαίανδρου παρουσιάζουν πολλά αγγεία που βρέθηκαν στην Villanova, πάνω στα οποία ο μαίανδρος είναι ακόμα απλός και βαρύς, στερούμενος την ωραιότητα που χαρακτηρίζει τον διπλό μαίανδρο (γνωστό σήμερα ως σβάστικα) της ελληνικής τέχνης.




Η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή



Ένας θνητός που νίκησε μια θεά και την παντρεύτηκε είναι ο βασιλιάς της Φθίας ο Πηλέας. Κάποτε στο φως του φεγγαριού είδε μια πανώρια θεά να χορεύει μαζί με τις κόρες των νερών (Νηριήδες: κατοπινές νεράιδες). Ήταν η θεά Θέτιδα που η προφητεία του Προμηθέα την ανάγκαζε να παντρευτεί θνητό, ώστε να μη γεννηθεί αυτός που θα ανέτρεπε τον παντοδύναμο Δία.




Ο Πηλέας τυρανιόταν απ’ τη θεϊκή ομορφιά, αλλά πως μπορούσε αυτός θνητός ν’ αποκτήσει τη Θέτιδα που ήταν μια θεά; Ρώτησε όμως γι’ αυτό τον σοφότατο Χείρωνα που κατοικούσε ψηλά στο Πήλιο. «Εκείνος τον ορμήνεψε στο ίδιο μέρος σαν τη δει, τη νύχτα να χορεύει, να την αρπάξει όσο γίνεται σφιχτά στην αγκαλιά του». Να μην αφήνει τη λαβή όσο εκείνη κι αν άλλαζε μορφές: «κι ας γίνει φίδι, λιοντάρι ή φωτιά, νερό για να ξεφύγει».




Ο Πηλέας στο πάθος του για τη θεά ξεπέρασε και νίκησε καρτερικά όλες τις θυμωμένες μεταμορφώσεις της, κρατώντας την με μια λαβή σφιχτά στην αγκαλιά του.




Το υπέροχο αυτό θέμα απεικονίζεται έξοχα στο εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας 101 του 500 π.Χ, που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Δυτικού Βερολίνου. Η έξοχη αυτή απεικόνιση παρουσιάζει τον Πηλέα, να αψηφά τα φίδια της θεϊκής μεταμόρφωσης που τον δαγκώνουν παντού, καθώς και το λιοντάρι που ωρύεται γαντζωμένο στην πλάτη του. Ο Πηλέας νικά την πεντάμορφη θεά χρησιμοποιώντας τη “Χειρώνιο λαβή”, τον μαίανδρο, το διάσημο αρχαιοελληνικό σύμβολο. Η χειρώνειος λαβή έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιείται ακόμα στο άθλημα της πάλης για να δέσει ο ένας αντίπαλος τον άλλο.




Τα λεξικά πράγματι επιμένουν στη στερεότυπη άποψη, πως μαίανδρος είναι “το διακοσμητικό σχήμα που υπενθυμίζει τους ελιγμούς του ποταμού της Καρίας Μαίανδρου, όπου πρωτοευρέθη και εκ του οποίου έλαβε το όνομα”.




Μπορεί να πήρε το όνομα απ’ τον ποταμό πλησίον του οποίου πρωτοευρέθη, αλλά είναι ολότελα ανόητο να πιστεύουμε ότι τα απανταχού της γης ελληνοπρεπή αυτά ευρήματα, απεικονίζουν με πάθος τις χάρες και τους “ελιγμούς” ενός άγνωστου εν πολλοίς ποταμού.


Απ’ το πλήθος των αρχαιοελληνικών αγγειογραφικών αναπαραστάσεων σαφώς διαφαίνεται ότι η λαβή αυτή, η χειρώνιος λαβή ή χειρώνιο πλέγμα ή όπως αλλιώς κι αν αποκαλείτο η συγκεκριμένη αυτή λαβή στο παρελθόν, αποτελούσε το ιδιαίτερο ίσως και ιεροπρεπές έμβλημα των θεομάχων Ελλήνων ηρώων!



Την “μαιάνδριο λαβή” όπως δικαίως πλέον θα την αποκαλούμε, τη χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη ο κατ’ εξοχήν θεομάχος Ηρακλής, όπως φαίνεται ξεκάθαρα απ’ την αριστουργηματική απεικόνιση της πάλης του Ηρακλή με τον Τρίτωνα σε αγγειογραφία του 550 Π.χ. (Μουσείο Ταρκυνίας. που όμως μπορεί να θαυμάσει κανείς και στον 30 τόμο Ελλ. Μυθο του Ρ. Γκρείβς σελ. 217) όπου βλέπουμε τον Τρίτωνα να πασχίζει μάταια ν’ ανοίξει τα κλειδωμένα με την μαιάνδριο λαβή δάχτυλα του ανίκητου ήρωα, μπροστά από το στήθος του!




Την ολοφάνερη σχέση διακοσμητικού μαιάνδρου και μαιάνδριας λαβής μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει στο σύμπλεγμα Πηλέα και Θέτιδας όπου η αξία της εν λόγω λαβής στο κέντρο της παράστασης υπερτονίζεται στεφανωμένη ολόγυρα απ’ τον σχηματοποιημένο πλέον μαιάνδριο συμβολισμό. Επίσης δεν πρέπει να είναι τυχαίο ότι πλήθος αγγειογραφιών που υπαινίσσονται θεϊκή ήττα, στεφανώνονται συχνά από μαίανδρο!



Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η ευρύτατη διάδοση κατά την αρχαιότητα του παραπάνω μαιανδρικού συμβολισμού. Αποτελούσε ένα διαχρονικό δώρο των μυθολογικών χρόνων, στους κλασικούς και νεότερους χρόνους των μεσογειακών απογόνων του Έλληνα. Μια γραμμική παραγγελία των προγόνων μας, για μάχη ενάντια στο αδύνατο!



Μια υπέροχη σχηματική υπενθύμιση ότι στα δύο σου χέρια κρατάς το μυστικό της νίκης κι αν μόνο τα δικά σου δεν επαρκούν, τότε ένωσέ τα με άλλους σ’ ένα αρμονικό αδιάσπαστο σύνολο ελληνοπρεπούς, νικηφόρας, μαιανδρικής αλυσίδας.
 


 



Επεξεργασία, επιμέλεια  αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος
 


Ο Μαίανδρος ως σύμβολο της Αρχαίας Ελλάδος και η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή!

 

 
Το αρχαιότερο ελληνικό σύμβολο ο Μαίανδρος αποτελεί σύμβολο Νίκης και Ενότητας, σύμβολο του Άπειρου και της Αιώνιας Ζωής, αλλά και της αέναης πορείας μας μέσα στον κόσμο. Εμπνευσμένος, κατά την άποψη κάποιων ακαδημαϊκών, από τις πολυάριθμες στροφές του ποταμού Μαιάνδρου, ο οποίος έχει συνολικό μήκος πάνω από 500 χιλιόμετρα, θα αποτελέσει ένα από τα ιστορικότερα σύμβολα του Ελληνικού Κόσμου και θα ονομαστεί και Ελληνικό Κλειδί, καθώς δηλώνει την ελληνική καταγωγή όλων των πραγμάτων που τον φέρουν πάνω τους!



Μπορεί σαν σύμβολο να χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην διακόσμηση, ουσιαστικά όμως είναι σφραγίδα Ελληνική, καθώς τα περισσότερα αρχαία ελληνικά αντικείμενα φέρουν το σχέδιο του Μαιάνδρου. Σαν σχήμα δεν θα λείψει ούτε και από την Ακρόπολη. Μπορεί να είναι γέννημα των προϊστορικών χρόνων, ωστόσο θα αναγεννηθεί και θα πάρει την κύρια, αλλά όχι και μοναδική μορφή του κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους. 





Σύμβολο όλων των Ελλήνων ο Μαίανδρος, καθώς θα χρησιμοποιηθεί σε αγγεία, ναούς, μνημεία, γλυπτά, αντικείμενα, πολεμικά όπλα και πανοπλίες, ενδύματα σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνικού Κόσμου. Το ίδιο σχήμα υπάρχει και στην περίφημη ασπίδα του Φιλίππου του Β’. Μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εμφανίζεται και στον Βυζαντινό Πολιτισμό. Αποτελεί λοιπόν ο Μαίανδρος ένα από τα κορυφαία Ελληνικά σύμβολα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στις σπουδαιότερες περιόδους της ελληνικής ιστορίας!



Η αίσθηση του άπειρου, του ατελείωτου αφ΄ ενός, αλλά και της ακρίβειας και ολοκλήρωσης αφ΄ ετέρου, χαρακτηρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό. Ήδη από την κλασσική αρχαιότητα ο μαίανδρος εκπροσώπησε την εικαστική έκφραση της πεμπτουσίας της αρχαίας ελληνικής σκέψης – αρμονική ταύτιση των αντιθέτων στον ανώτερο δυνατό βαθμό.




Στην αρχαιότητα το σύμβολα αυτό απεικόνιζε την ατελείωτη ροή του χρόνου και το ολοκληρώσιμο των επαναλαμβανόμενων χρονικών κύκλων. Το νερό ως πηγή ζωής (εκ του ποταμού Μαιάνδρου, σημερινή τουρκική ονομασία Menderes) και ο αναπόφευκτος μαρασμός, ο θάνατος, που ταυτόχρονα αποτελεί και γέννημα μίας καινούριας αρχής.




Οι αινιγματικές και άγνωστες περιπέτειες της μοίρας και η κίνηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, από το σημείο γέννησης και εκκίνησης προς τους ευρείς ορίζοντες του αγνώστου – παραλληλισμός με την πορεία του ελληνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.




Στην μυθική επιλογή του Ηρακλή, μαιάνδριο σχήμα είχε ο δύσκολος δρόμος της Αρετής (σε αντίθεση με της Κακίας, που ήταν ευθεία), με τους μαιάνδρους να συμβολίζουν τις δομημένες δυσκολίες της ζωής, που καλείται να ξεπεράσει οξύνοντας το πνεύμα του ο άνθρωπος για να πλησιάσει το ιδανικό.




Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο μαίανδρος αποτελεί ευρύτερα διαδεδομένο σύμβολο, τόσο από γεωγραφικής όσο και από χρονολογικής άποψης, που ανιχνεύεται όπου έχει εμφανιστεί ευρωπαϊκού τύπου Πολιτισμός.



Παρουσιάζεται στην πλειονότητα αρχαίων έργων τέχνης, σε αγγεία, οικοδομήματα, επιγραφές. Ο μαίανδρος (ή αλλιώς Ελληνικό κλειδί) ήταν και είναι το σύμβολο της αιώνιας ζωής και του αέναου περάσματός μας πάνω σε αυτό τον κόσμο. Η σημαντικότερη παρουσία του μαίανδρου είναι αυτή στο γενετικό υλικό (μαίανδρος-σπείρα).



Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μαιανδρικό μοτίβο, σεδιάφορες παραλλαγές του, χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου των ναών. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα (5) και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.



Τα αρχαιότερα μνημεία, πάνω στα οποία κατ’ αρχάς συναντάται αυτό το γραμμικό κόσμημα, είναι πολλοί τάφοι στην Μικρά Ασία και μάλιστα ο λεγόμενος τάφος του Μίδα στη Φρυγία, του οποίου η λίθινη πρόσοψη είναι πλήρως διακοσμημένη από μαιάνδρους. Επίσης συναντάται πάνω σε αγγεία της γεωμετρικής εποχής, όπου φαίνεται ότι είναι εξέλιξη της συνεχόμενης σπείρας των μυκηναϊκών χρόνων. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτού του θέματος κατά την εν λόγω εποχή παρέχουν τα λεγόμενα αγγεία του Διπύλου, που βρίσκονται εκτεθειμένα στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας. 





Ο μαίανδρος, ο οποίος παρουσιάζεται πάνω σε αυτά τα αγγεία, αρχικά είχε τη μορφή απλής θλαστής γραμμής, της οποίας τα τμήματα διευθύνονται οριζοντίως και καθέτως εναλλάξ. Κατά την ελληνιστική περίοδο αυτός ο τύπος γίνεται πολυπλοκότερος, η θλαστή γραμμή διπλασιάστηκε και πληρώθηκαν τα σχηματιζόμενα τετράγωνα που σχηματίζονταν μεταξύ των γραμμών από στιγμές ή σταυρούς ή άλλα παρεμφερή θέματα. Η χρήση όμως αυτού του γραμμικού σχήματος γίνεται όχι μόνο για την διακόσμηση των αγγείων, αλλά και των ναών και των ενδυμάτων.




Στους ναούς κοσμούνταν από μαίανδρο, συνήθως έγχρωμο, τα επιστύλια, τα ακρωτήρια και τα φατνώματα της οροφής και οι κίονες, στα ενδύματα δε οι παρυφές. Ωραίο παράδειγμα μαιάνδρου πάνω σε ενδύματα παρέχουν οι κόρες της Ακροπόλεως. Τα αρχαϊκά πώρινα και μαρμάρινα γυναικεία αγάλματα που βρίσκονται στο μουσείο της Ακροπόλεως.




Ο πέπλος, τον οποίο φέρουν οι μορφές αυτές, διακοσμούνταν κατά τις παρυφές με άλλα χρωματιστά κοσμήματα (σταυρούς, ρόδακες, άνθη) και με μαιάνδρους. Το γεωμετρικό αυτό σχήμα διατηρήθηκε και κατά την αλεξανδρινή εποχή και μεταδόθηκε και στην Ιταλία. Χαρακτηριστικό πρώϊμου μαίανδρου παρουσιάζουν πολλά αγγεία που βρέθηκαν στην Villanova, πάνω στα οποία ο μαίανδρος είναι ακόμα απλός και βαρύς, στερούμενος την ωραιότητα που χαρακτηρίζει τον διπλό μαίανδρο (γνωστό σήμερα ως σβάστικα) της ελληνικής τέχνης.




Η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή



Ένας θνητός που νίκησε μια θεά και την παντρεύτηκε είναι ο βασιλιάς της Φθίας ο Πηλέας. Κάποτε στο φως του φεγγαριού είδε μια πανώρια θεά να χορεύει μαζί με τις κόρες των νερών (Νηριήδες: κατοπινές νεράιδες). Ήταν η θεά Θέτιδα που η προφητεία του Προμηθέα την ανάγκαζε να παντρευτεί θνητό, ώστε να μη γεννηθεί αυτός που θα ανέτρεπε τον παντοδύναμο Δία.




Ο Πηλέας τυρανιόταν απ’ τη θεϊκή ομορφιά, αλλά πως μπορούσε αυτός θνητός ν’ αποκτήσει τη Θέτιδα που ήταν μια θεά; Ρώτησε όμως γι’ αυτό τον σοφότατο Χείρωνα που κατοικούσε ψηλά στο Πήλιο. «Εκείνος τον ορμήνεψε στο ίδιο μέρος σαν τη δει, τη νύχτα να χορεύει, να την αρπάξει όσο γίνεται σφιχτά στην αγκαλιά του». Να μην αφήνει τη λαβή όσο εκείνη κι αν άλλαζε μορφές: «κι ας γίνει φίδι, λιοντάρι ή φωτιά, νερό για να ξεφύγει».




Ο Πηλέας στο πάθος του για τη θεά ξεπέρασε και νίκησε καρτερικά όλες τις θυμωμένες μεταμορφώσεις της, κρατώντας την με μια λαβή σφιχτά στην αγκαλιά του.




Το υπέροχο αυτό θέμα απεικονίζεται έξοχα στο εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας 101 του 500 π.Χ, που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Δυτικού Βερολίνου. Η έξοχη αυτή απεικόνιση παρουσιάζει τον Πηλέα, να αψηφά τα φίδια της θεϊκής μεταμόρφωσης που τον δαγκώνουν παντού, καθώς και το λιοντάρι που ωρύεται γαντζωμένο στην πλάτη του. Ο Πηλέας νικά την πεντάμορφη θεά χρησιμοποιώντας τη “Χειρώνιο λαβή”, τον μαίανδρο, το διάσημο αρχαιοελληνικό σύμβολο. Η χειρώνειος λαβή έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιείται ακόμα στο άθλημα της πάλης για να δέσει ο ένας αντίπαλος τον άλλο.




Τα λεξικά πράγματι επιμένουν στη στερεότυπη άποψη, πως μαίανδρος είναι “το διακοσμητικό σχήμα που υπενθυμίζει τους ελιγμούς του ποταμού της Καρίας Μαίανδρου, όπου πρωτοευρέθη και εκ του οποίου έλαβε το όνομα”.




Μπορεί να πήρε το όνομα απ’ τον ποταμό πλησίον του οποίου πρωτοευρέθη, αλλά είναι ολότελα ανόητο να πιστεύουμε ότι τα απανταχού της γης ελληνοπρεπή αυτά ευρήματα, απεικονίζουν με πάθος τις χάρες και τους “ελιγμούς” ενός άγνωστου εν πολλοίς ποταμού.


Απ’ το πλήθος των αρχαιοελληνικών αγγειογραφικών αναπαραστάσεων σαφώς διαφαίνεται ότι η λαβή αυτή, η χειρώνιος λαβή ή χειρώνιο πλέγμα ή όπως αλλιώς κι αν αποκαλείτο η συγκεκριμένη αυτή λαβή στο παρελθόν, αποτελούσε το ιδιαίτερο ίσως και ιεροπρεπές έμβλημα των θεομάχων Ελλήνων ηρώων!



Την “μαιάνδριο λαβή” όπως δικαίως πλέον θα την αποκαλούμε, τη χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη ο κατ’ εξοχήν θεομάχος Ηρακλής, όπως φαίνεται ξεκάθαρα απ’ την αριστουργηματική απεικόνιση της πάλης του Ηρακλή με τον Τρίτωνα σε αγγειογραφία του 550 Π.χ. (Μουσείο Ταρκυνίας. που όμως μπορεί να θαυμάσει κανείς και στον 30 τόμο Ελλ. Μυθο του Ρ. Γκρείβς σελ. 217) όπου βλέπουμε τον Τρίτωνα να πασχίζει μάταια ν’ ανοίξει τα κλειδωμένα με την μαιάνδριο λαβή δάχτυλα του ανίκητου ήρωα, μπροστά από το στήθος του!




Την ολοφάνερη σχέση διακοσμητικού μαιάνδρου και μαιάνδριας λαβής μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει στο σύμπλεγμα Πηλέα και Θέτιδας όπου η αξία της εν λόγω λαβής στο κέντρο της παράστασης υπερτονίζεται στεφανωμένη ολόγυρα απ’ τον σχηματοποιημένο πλέον μαιάνδριο συμβολισμό. Επίσης δεν πρέπει να είναι τυχαίο ότι πλήθος αγγειογραφιών που υπαινίσσονται θεϊκή ήττα, στεφανώνονται συχνά από μαίανδρο!



Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η ευρύτατη διάδοση κατά την αρχαιότητα του παραπάνω μαιανδρικού συμβολισμού. Αποτελούσε ένα διαχρονικό δώρο των μυθολογικών χρόνων, στους κλασικούς και νεότερους χρόνους των μεσογειακών απογόνων του Έλληνα. Μια γραμμική παραγγελία των προγόνων μας, για μάχη ενάντια στο αδύνατο!



Μια υπέροχη σχηματική υπενθύμιση ότι στα δύο σου χέρια κρατάς το μυστικό της νίκης κι αν μόνο τα δικά σου δεν επαρκούν, τότε ένωσέ τα με άλλους σ’ ένα αρμονικό αδιάσπαστο σύνολο ελληνοπρεπούς, νικηφόρας, μαιανδρικής αλυσίδας.
 


 



Επεξεργασία, επιμέλεια  αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος
 


Ο Μαίανδρος ως σύμβολο της Αρχαίας Ελλάδος και η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή!

Μετά τον θάνατο μας, ένα πράγμα είναι βέβαιο: Το σώμα δεν πρόκειται να παραμείνει ίδιο, αλλά θα υποστεί κάποιες δυσάρεστες αλλαγές από την πρώτη κιόλας στιγμή μέχρι να αποσυντεθεί πλήρως.

Χωρίς ζωή η κυκλοφορία του αίματος και ο μεταβολισμός παύουν και το σώμα αρχίζει να αποικοδομείται. Το δέρμα πέφτει, τα μάτια αποσυντίθεται, τα μαλλιά μετατρέπονται σε σκόνη και τελικά μένουν μόνο τα οστά μας. Όλα αυτά είναι καλά νέα για τα σκουλήκια και τα βακτήρια που ζουν στο έδαφος και κάνουν γιορτή για σάπια υλικά, όπως το νεκρό σώμα μας. Μια φυσική διαδικασία ανακύκλωσης που δίνει ζωή από τον θάνατο.

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες άνθρωποι στην εκταφή χρόνια μετά τον θάνατό τους, βρέθηκαν ανεξήγητα διατηρημένοι. Μάλιστα, μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν διατηρηθεί για αιώνες.

Κατά την Εκκλησία

Η Εκκλησία το αντιμετώπισε αυτό ως ένα γεγονός ιερότητας και άνθρωποι οι οποίοι μυστηριωδώς ματαίωσαν την αποσύνθεση, αγιοποιήθηκαν. Πιστεύει ότι αφθαρσία είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι που ευαρεστούν τον Θεό, γίνονται τα όργανα με τα όποια οδηγεί άλλους στη σωτηρία. 

Η επιστημονική εξήγηση

Από την άλλη όμως, υπάρχει και η επιστημονική εξήγηση. Υπάρχουν δύο βασικοί μηχανισμοί οι οποίοι μπορούν να καθυστερήσουν την αποσύνθεση: η φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση και η σαπωνοποίηση.

Κατά τη φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση, η οποία ξεκίνησε από τους Αιγυπτίους, τα εσωτερικά όργανα αφαιρούνται προσεκτικά και οι κοιλότητες του σώματος γεμίζουν με βότανα και άλλα φυσικά υλικά που καταπολεμούν την φθορά. Το σώμα στη συνέχεια λούζεται με έλαια και τυλίγεται σε λινό ύφασμα.

Αν και ακούγεται σαν μια επίπονη διαδικασία, η μουμιοποίηση μπορεί επίσης να συμβεί κατά λάθος. Δηλαδή: υπό τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, όταν δηλαδή επικρατεί ξηρό κλίμα στο χώρο ταφής και υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και κατ’ επέκταση έλλειψη βακτηριδίων διατηρείται αναλλοίωτο το νεκρό σώμα.

Ο δεύτερος και πιο συχνός μηχανισμός είναι η σαπωνοποίηση (saponification). Πρόκειται για χημική αντίδραση κατά τη διάρκεια της οποίας το ανθρώπινο ή ζωικό λίπος έρχεται σε επαφή με μία ισχυρή αλκαλική βάση, με αποτέλεσμα η σορός του νεκρού να διατηρείται αναλλοίωτη παίρνοντας μια κέρινη όψη. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται σε μέρη με εξαιρετικά υγρό κλίμα ή όπου το έδαφος περιέχει μεγάλες ποσότητες θείου.

Στη θρησκευτική πίστη, λέγεται ότι η αφθαρσία συχνά συνοδεύεται από άλλα υπερφυσικά φαινόμενα, όπως μια γλυκιά μυρωδιά που είναι γνωστή ως η «οσμή της ιερότητας», την έλλειψη νεκρικής ακαμψίας, στίγματα ή πληγές μαρτυρίου που συνεχίζουν να αιμορραγούν, φυσική ζεστασιά καιρό μετά το θάνατο, ακόμα και κίνηση.

Τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα είναι μια εσωτερική ακτινοβολία του σώματος πριν από την ταφή και η γλυκιά λουλουδένια οσμή που αποπνέει και πιστεύεται ότι έχει θαυματουργές θεραπευτικές δυνάμεις.

Πώς διατηρούνται τα σώματα των Αγίων;

Μετά τον θάνατο μας, ένα πράγμα είναι βέβαιο: Το σώμα δεν πρόκειται να παραμείνει ίδιο, αλλά θα υποστεί κάποιες δυσάρεστες αλλαγές από την πρώτη κιόλας στιγμή μέχρι να αποσυντεθεί πλήρως.

Χωρίς ζωή η κυκλοφορία του αίματος και ο μεταβολισμός παύουν και το σώμα αρχίζει να αποικοδομείται. Το δέρμα πέφτει, τα μάτια αποσυντίθεται, τα μαλλιά μετατρέπονται σε σκόνη και τελικά μένουν μόνο τα οστά μας. Όλα αυτά είναι καλά νέα για τα σκουλήκια και τα βακτήρια που ζουν στο έδαφος και κάνουν γιορτή για σάπια υλικά, όπως το νεκρό σώμα μας. Μια φυσική διαδικασία ανακύκλωσης που δίνει ζωή από τον θάνατο.

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες άνθρωποι στην εκταφή χρόνια μετά τον θάνατό τους, βρέθηκαν ανεξήγητα διατηρημένοι. Μάλιστα, μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν διατηρηθεί για αιώνες.

Κατά την Εκκλησία

Η Εκκλησία το αντιμετώπισε αυτό ως ένα γεγονός ιερότητας και άνθρωποι οι οποίοι μυστηριωδώς ματαίωσαν την αποσύνθεση, αγιοποιήθηκαν. Πιστεύει ότι αφθαρσία είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι που ευαρεστούν τον Θεό, γίνονται τα όργανα με τα όποια οδηγεί άλλους στη σωτηρία. 

Η επιστημονική εξήγηση

Από την άλλη όμως, υπάρχει και η επιστημονική εξήγηση. Υπάρχουν δύο βασικοί μηχανισμοί οι οποίοι μπορούν να καθυστερήσουν την αποσύνθεση: η φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση και η σαπωνοποίηση.

Κατά τη φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση, η οποία ξεκίνησε από τους Αιγυπτίους, τα εσωτερικά όργανα αφαιρούνται προσεκτικά και οι κοιλότητες του σώματος γεμίζουν με βότανα και άλλα φυσικά υλικά που καταπολεμούν την φθορά. Το σώμα στη συνέχεια λούζεται με έλαια και τυλίγεται σε λινό ύφασμα.

Αν και ακούγεται σαν μια επίπονη διαδικασία, η μουμιοποίηση μπορεί επίσης να συμβεί κατά λάθος. Δηλαδή: υπό τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, όταν δηλαδή επικρατεί ξηρό κλίμα στο χώρο ταφής και υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και κατ’ επέκταση έλλειψη βακτηριδίων διατηρείται αναλλοίωτο το νεκρό σώμα.

Ο δεύτερος και πιο συχνός μηχανισμός είναι η σαπωνοποίηση (saponification). Πρόκειται για χημική αντίδραση κατά τη διάρκεια της οποίας το ανθρώπινο ή ζωικό λίπος έρχεται σε επαφή με μία ισχυρή αλκαλική βάση, με αποτέλεσμα η σορός του νεκρού να διατηρείται αναλλοίωτη παίρνοντας μια κέρινη όψη. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται σε μέρη με εξαιρετικά υγρό κλίμα ή όπου το έδαφος περιέχει μεγάλες ποσότητες θείου.

Στη θρησκευτική πίστη, λέγεται ότι η αφθαρσία συχνά συνοδεύεται από άλλα υπερφυσικά φαινόμενα, όπως μια γλυκιά μυρωδιά που είναι γνωστή ως η «οσμή της ιερότητας», την έλλειψη νεκρικής ακαμψίας, στίγματα ή πληγές μαρτυρίου που συνεχίζουν να αιμορραγούν, φυσική ζεστασιά καιρό μετά το θάνατο, ακόμα και κίνηση.

Τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα είναι μια εσωτερική ακτινοβολία του σώματος πριν από την ταφή και η γλυκιά λουλουδένια οσμή που αποπνέει και πιστεύεται ότι έχει θαυματουργές θεραπευτικές δυνάμεις.

Πώς διατηρούνται τα σώματα των Αγίων;

Νέες πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας γύρω από την τραγωδία που άφησε πίσω της τρεις νεκρούς στο Άδενδρο, δίνοντας έμφαση σε ένα επεισόδιο με δύο επιβάτες, το οποίο έγινε η αιτία να καθυστερήσει το τρένο στον προηγούμενο σταθμό.

Κάποιοι αποδίδουν σε αυτό το περιστατικό, την αιτία που ο μηχανοδηγός ίσως ανέπτυξε ταχύτητα για να μειώσει την καθυστέρηση. Συγκεκριμένα το παραπάνω σενάριο, θεωρεί πιθανό ένας επιβάτης που σώθηκε από την τραγωδία και μίλησε στην εφημερίδα «Έθνος».

Πρόκειται για τον 30χρονο δικηγόρο Κ. Βεληγιάντσο, ο οποίος ήταν με την μνηστή του στο δεύτερο βαγόνι του συρμού. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ελεγκτής της αμαξοστοιχίας είχε έντονο διάλογο με δύο τσιγγάνους επιβάτες, οι οποίοι είχαν βγάλει μειωμένα εισιτήρια πολυτέκνων, χωρίς να έχουν τα δικαιολογητικά που αποδεικνύουν πως τα δικαιούνται.

Στον σταθμό του Πλατέος Ημαθίας, όπου κατέβηκαν οι συγκεκριμένοι επιβάτες, το τρένο καθυστέρησε αρκετά λεπτά, καθώς ο ελεγκτής προσπαθούσε τηλεφωνικά να διακριβώσει αν είχαν κοπεί τα κανονικά εισιτήρια, ενώ απειλούσε να καλέσει και την Αστυνομία.

«Θα ήθελα να μιλήσω με τα μέλη της επιτροπής διερεύνησης για να καταθέσω αυτήν τη μαρτυρία, η οποία ίσως να έπαιξε ρόλο. Αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου ήμασταν μόνο εμείς και μία γυναίκα ελέγκτρια, η οποία έχει τραυματιστεί σοβαρά. Σκέφτηκα πως έπειτα από αυτήν την καθυστέρηση ο μηχανοδηγός μπορεί να ανέπτυξε μεγαλύτερη ταχύτητα για να προλάβει την προγραμματισμένη ώρα άφιξης στη Θεσσαλονίκη. Στα εισιτήριά μας έγραφε ως ώρα άφιξης 21.39 και είχαμε αργήσει. Το δυστύχημα έγινε 21.45», είπε στο «Εθνος» ο κ. Βεληγιάντσος, ο οποίος βγήκε χθες από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε τραυματισμένος, όπως και η αρραβωνιαστικιά του.

Από την άλλη, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Βορείου Ελλάδος, Νίκος Λάζου, δήλωσε άγνοια για το περιστατικό, προσθέτοντας, πάντως, πως εκτιμά ότι δεν μπορεί να έπαιξε σημαντικό ρόλο στο δυστύχημα. «Δεν υπάρχει κανενός είδους πίεση στους συναδέλφους για αυστηρή τήρηση του χρόνου των δρομολογίων. Εχουμε όλοι συναίσθηση πως μεταφέρουμε ανθρώπινες ζωές και τηρούμε απόλυτα τους κανόνες», είπε.

Πάντως, για λόγους που ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί, το βράδυ του Σαββάτου το τρένο φαίνεται πως δεν «έκοψε» ταχύτητα στο σημείο που έπρεπε αλλά μπήκε γρήγορα στην παράκαμψη με πάνω από 120 χλμ./ώρα σύμφωνα με πληροφορίες, με αποτέλεσμα την τραγωδία με τους τρεις νεκρούς.

Το πόρισμα της επιτροπής των ΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΕΕΣΣΤΥ αναμένεται να παραδοθεί την Παρασκευή. .

Εκτροχιασμός τρένου: Μια λογομαχία μπορεί να προκάλεσε την τραγωδία

Νέες πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας γύρω από την τραγωδία που άφησε πίσω της τρεις νεκρούς στο Άδενδρο, δίνοντας έμφαση σε ένα επεισόδιο με δύο επιβάτες, το οποίο έγινε η αιτία να καθυστερήσει το τρένο στον προηγούμενο σταθμό.

Κάποιοι αποδίδουν σε αυτό το περιστατικό, την αιτία που ο μηχανοδηγός ίσως ανέπτυξε ταχύτητα για να μειώσει την καθυστέρηση. Συγκεκριμένα το παραπάνω σενάριο, θεωρεί πιθανό ένας επιβάτης που σώθηκε από την τραγωδία και μίλησε στην εφημερίδα «Έθνος».

Πρόκειται για τον 30χρονο δικηγόρο Κ. Βεληγιάντσο, ο οποίος ήταν με την μνηστή του στο δεύτερο βαγόνι του συρμού. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ελεγκτής της αμαξοστοιχίας είχε έντονο διάλογο με δύο τσιγγάνους επιβάτες, οι οποίοι είχαν βγάλει μειωμένα εισιτήρια πολυτέκνων, χωρίς να έχουν τα δικαιολογητικά που αποδεικνύουν πως τα δικαιούνται.

Στον σταθμό του Πλατέος Ημαθίας, όπου κατέβηκαν οι συγκεκριμένοι επιβάτες, το τρένο καθυστέρησε αρκετά λεπτά, καθώς ο ελεγκτής προσπαθούσε τηλεφωνικά να διακριβώσει αν είχαν κοπεί τα κανονικά εισιτήρια, ενώ απειλούσε να καλέσει και την Αστυνομία.

«Θα ήθελα να μιλήσω με τα μέλη της επιτροπής διερεύνησης για να καταθέσω αυτήν τη μαρτυρία, η οποία ίσως να έπαιξε ρόλο. Αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου ήμασταν μόνο εμείς και μία γυναίκα ελέγκτρια, η οποία έχει τραυματιστεί σοβαρά. Σκέφτηκα πως έπειτα από αυτήν την καθυστέρηση ο μηχανοδηγός μπορεί να ανέπτυξε μεγαλύτερη ταχύτητα για να προλάβει την προγραμματισμένη ώρα άφιξης στη Θεσσαλονίκη. Στα εισιτήριά μας έγραφε ως ώρα άφιξης 21.39 και είχαμε αργήσει. Το δυστύχημα έγινε 21.45», είπε στο «Εθνος» ο κ. Βεληγιάντσος, ο οποίος βγήκε χθες από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε τραυματισμένος, όπως και η αρραβωνιαστικιά του.

Από την άλλη, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Βορείου Ελλάδος, Νίκος Λάζου, δήλωσε άγνοια για το περιστατικό, προσθέτοντας, πάντως, πως εκτιμά ότι δεν μπορεί να έπαιξε σημαντικό ρόλο στο δυστύχημα. «Δεν υπάρχει κανενός είδους πίεση στους συναδέλφους για αυστηρή τήρηση του χρόνου των δρομολογίων. Εχουμε όλοι συναίσθηση πως μεταφέρουμε ανθρώπινες ζωές και τηρούμε απόλυτα τους κανόνες», είπε.

Πάντως, για λόγους που ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί, το βράδυ του Σαββάτου το τρένο φαίνεται πως δεν «έκοψε» ταχύτητα στο σημείο που έπρεπε αλλά μπήκε γρήγορα στην παράκαμψη με πάνω από 120 χλμ./ώρα σύμφωνα με πληροφορίες, με αποτέλεσμα την τραγωδία με τους τρεις νεκρούς.

Το πόρισμα της επιτροπής των ΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΕΕΣΣΤΥ αναμένεται να παραδοθεί την Παρασκευή. .

Εκτροχιασμός τρένου: Μια λογομαχία μπορεί να προκάλεσε την τραγωδία

Ο Αντώνης Σκαρπέτας, ο Σπύρος Λιβέρης και τα μπακλαβαδάκια τους συναντούν την Κέλλυ Βουδούρη το Σάββατο 27 Μαΐου στη μουσική σκηνή Σφίγγα για ένα live άκρως καλοκαιρινό με πολύ τραγούδι, μουσικές του χθeς και του σήμερα και τη διάθεση στα ύψη!

Σε αυτό το μουσικό ταξίδι δε θα μπορούσε να λείπει το γέλιο μιας
και οι Μπακlove.us έχουν μια σατιρική πινελιά στις παραστάσεις τους. Επί σκηνής θα βρεθεί και η θεατρική ομάδα ΚωΜωΔίΝω σε μια guest-εμφάνιση γεμάτη εκπλήξεις!

Οι Κέλλυ Βουδούρη, Αντώνης Σκαρπέτας και Σπύρος Λιβέρης στη Σφίγγα

Η θεωρία συνωμοσίας πως η Καναδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Avril Lavigne είναι νεκρή και έχει αντικατασταθεί από σωσία έκανε και πάλι την εμφάνισή της στο διαδίκτυο. Αυτή τη φορά αφορμή ήταν η επέτειος συμπλήρωσης 15 χρονών από την κυκλοφορία της μεγάλης της επιτυχίας «Complicated».

Αφορμή για την αναζωπύρωση των φημών στάθηκε η ανάρτηση ενός χρήστη του Twiter που ισχυρίζεται πως είναι 17χρονος μαθητής λυκείου. Ο χρήστης αυτός ισχυρίζεται πως η διάσημη τραγουδίστρια έχει αυτοκτονήσει από το 2003 εξαιτίας του βάρους της διασημότητας και του θανάτου του παππού της.

Η θεωρία συνεχίζει πως επειδή ο «υποτιθέμενος θάνατος» της Lavigne σημειώθηκε στο απώγειο της καριέρας της, η δισκογραφική της εταιρία προσέλαβε μια σωσία με το όνομα Melissa Vandella.

Οι ίδιες φήμες θέλουν μάλιστα τη Vandella να είχε προσληφθεί από πριν ώστε να ποζάρει ως Lavigne για τους παπαράτσι. Έτσι, σύμφωνα με τους συνωμοσιολόγους, εξηγείται και η μεγάλη στροφή στην δημόσια εικόνα της Lavigne, που από το 2004 και μετά ξεκίνησε να ντύνεται πιο θηλυκά και η μουσική της πέρασε από το rock σε πιο ανάλαφρη pop.

Η παραπάνω θεωρία έχει επανέλθει στο προσκήνιο πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, μαζί με μια άλλη ακόμα φήμη σύμφωνα με την οποία η Lavigne είχε σκοτωθεί σε ατύχημα με snowboard. Οι υποστηρικτές των θεωριών στηρίζουν τους ισχυρισμούς τους με διάφορες «αποδείξεις» μέσα από φωτογραφίες της Lavigne υποστηρίζοντας πως υπάρχουν «διαφορές» στα εκ γενετής σημάδια, τα τατουάζ και τις ελιές της τραγουδίστριας καθώς και αλλαγές στο σχήμα της μύτης και του σαγονιού. Ενώ άλλοι αναφέρουν την ύπαρξη μιας φωτογραφίας με την λέξη Melissa γραμμένη στο χέρι της.

Είτε είναι πραγματικότητα είτε προϊόν της φαντασίας του, τα tweet αυτού του πιτσιρικά έχουν μαζέψει πάνω από 250.000 likes και retweets.

Για την ιστορία οι φήμες για το θάνατο της Avril Lavigne έχουν τεκμηριωμένα διαψευστεί από τον έγκυρο ιστότοπο snopes.com

Και πάλι στην επιφάνεια θεωρίες συνωμοσίας που θέλουν δήθεν νεκρή την Avril Lavigne

Χωρίς υπερβολή στη περιγραφή, οι κοπέλες, με αναλογίες μοντέλου συνήθως, δεν φορούν ρούχα, αλλά κολλούν μονωτική ταινία, μόνο στα επίμαχα σημεία. Εμπνευστής της νέας τάσης, η οποία έχει εξαπλωθεί σε πολλές χώρες, είναι ο Joel Alvarez, ένας σχεδιαστής ρούχων από το Μαϊάμι. 

Οι καλλονές που «υιοθετούν» αυτή τη νέα τάση δημιουργούν περίτεχνα σχέδια με την μαύρη ταινία πάνω στο σώμα τους, σχηματίζοντας εσώρουχα, ζαρτιέρες και καυτά μικροσκοπικά σορτσάκια. Στη συνέχεια, φωτογραφίζονται και αναρτούν τις εικόνες στα social media, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες likes από τους θαυμαστές τους.

Οι άντρες υποδέχτηκαν τη νέα μόδα, ενώ οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τη νέα μόδα με συγκράτηση.

Black Tape Project: Η νέα τάση στη μόδα που έχει διχάσει άντρες και γυναίκες

Έρευνα στην οποία ορισμένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι οι πολιτικές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μειώνουν την ικανότητα των γονιών, να φροντίσουν για τη μόρφωση και την υγεία των παιδιών τους, στις πιο φτωχές και μεσαίου εισοδήματος χώρες του κόσμου.

Η έρευνα των πανεπιστημίων του Κέμπριτζ, της Οξφόρδης, του Άμστερνταμ και της Νέας Ζηλανδίας, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 2,8 εκατ. άνθρωποι, για την περίοδο 2000 – 2005, δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα, στο επιστημονικό περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Για τις ανάγκες της μελέτης, εξετάστηκαν πέντε παράγοντες σχετικά με την υγεία των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε νερό, του υποσιτισμού, του καταφυγίου, της υγιεινής και της πρόσβασης σε ιατρική περίθαλψη.


Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν πώς η μόρφωση των γονιών επηρεάζει την υγεία των παιδιών, σε συνδυασμό με τον ρόλο του ΔΝΤ στον καθορισμό των πολιτικών των χωρών αυτών, όσον αφορά στο πώς διαχειρίζονται τους πόρους για την Παιδεία και τη Δημόσια Υγεία.

Το συμπέρασμα της έρευνας ήταν, ότι οι γονείς δυσκολεύονται, να φροντίσουν τα παιδιά τους, μετά τις μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε στις χώρες αυτές το Ταμείο.

«Χωρίς πρόγραμμα του ΔΝΤ, τα παιδιά που ζουν σε ένα περιβάλλον όπου οι γονείς είναι μορφωμένοι, οι πιθανότητες να υποστούν υποσιτισμό είναι κατά 38% λιγότερες σε σχέση με άλλα, που ζουν με γονείς που δεν έχουν λάβει μόρφωση. Αντιθέτως, όπου υπάρχει πρόγραμμα του Ταμείου, η πιθανότητα αυτή μειώνεται στο 17%», αναφέρεται στην έρευνα.

Σημειώνεται πάντως, ότι οι ερευνητές αν και συνδέουν ξεκάθαρα τα προγράμματα του ΔΝΤ με τη μόρφωση των γονιών και την υγεία των παιδιών τους, δεν μπόρεσαν να συνδέσουν χωρίς καμία αμφιβολία το ΔΝΤ και την παιδική υγεία.

«Η έρευνά μας δείχνει, ότι σε αυτές τις χώρες, που είναι υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ, οι γονείς σε αγροτικές περιοχές παλεύουν περισσότερο για τη φροντίδα των παιδιών τους, σε σχέση με εκείνους που ζουν σε αντίστοιχες περιοχές όπου δεν υπάρχει πρόγραμμα του ΔΝΤ», σημειώνει ένας εκ των ερευνητών.

Εκπόσωπος του Ταμείου δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο, ότι δεν έχει δει ακόμη την έρευνα και ως εκ τούτου δεν είναι σε θέση, να τη σχολιάσει.

(Με πληροφορίες από RT, Φωτογραφία: AP Images/ Rafiq Maqbool)

pronews.gr

Επιστημονική έρευνα: Το ΔΝΤ «θάβει» το μέλλον των παιδιών στις πιο φτωχές χώρες

Γραμματοσειρά
Αντίθεση