19 November, 2017
Home / Διαφορα (Page 372)

Υλικά:

400γρ μπισκότα τύπου digestive
150γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 κιλό γιαούρτι στραγγιστό
1 γάλα ζαχαρούχο
χυμό ενός λεμονιού
Ξύσμα λεμονιού

Εκτέλεση:

Τριβουμε τα μπισκότα στο μούλτι και τα ανακατεύουμε με το βούτυρο μέχρι να γίνουν μια μάζα
Τα στρώνουμε ομοιόμορφα σε ενα μέτριο ταψάκι και τα πατάμε καλά με τα χέρια μας
Χτυπάμε για 1-2 λεπτά στο μίξερ το γιαούρτι με το ζαχαρούχο και το χυμό λεμονιού και στρώνουμε την κρέμα πάνω απο τα μπισκότα
Πασπαλίζουμε με ξύσμα λεμονιού και βάζουμε στο ψυγείο για 3-4 ώρες πριν σερβίρουμε

Φανταστικό λεμονογλυκό με μπισκότα και γιαούρτι σε 10 λεπτά

Ο Σερ Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (αγγλικά: Sir Charles Spencer «Charlie» Chaplin), γνωστότερος με το υποκοριστικό Τσάρλι και, στην Ελλάδα κυρίως, με το προσωνύμιο «Σαρλό», υπήρξε Άγγλος ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, που μεγαλούργησε στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ.

Είναι χρονικά η πρώτη παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα της κινηματογραφικής τέχνης, κυρίως μέσω του χαρακτήρα «Σαρλό» που ενσάρκωνε στις πρώτες ταινίες του.

Ας δούμε 7 σοφά αποφθέγματά του που έμειναν στην ιστορία

Πάντα μ’ αρέσει να περπατώ στη βροχή, έτσι κανένας δεν μπορεί να με δει που κλαίω.

Τα ναρκωτικά είναι καλά για να ξεφεύγεις από την πραγματικότητα, ενώ η πραγματικότητα είναι τόσο πλούσια, ώστε δεν αξίζει να ξεφεύγεις από αυτήν.

Η ζωή είναι τραγωδία σε κοντινό πλάνο, αλλά κωμωδία σε μακρινό πλάνο.

Υπάρχει κάτι που είναι εξίσου αναπόφευκτο με το θάνατο. Και αυτό είναι η ζωή.

Το βασικό γνώρισμα του μεγάλου ηθοποιού είναι ότι του αρέσει πολύ ο εαυτός του όταν παίζει ένα ρόλο.

Η απλότητα δεν είναι απλό πράγμα.

Το μόνο που χρειάζομαι για να κάνω μια κωμωδία είναι ένα πάρκο, ένας αστυνόμος και ένα ωραίο κορίτσι.

7 σοφά αποφθέγματά του Charlie Chaplin που έμειναν στην ιστορία

Ο κόσμος μόλις έβγαινε από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επιστημονική κοινότητα έψαχνε απαντήσεις, για τα εγκλήματα που διέπραξαν με τόση ευκολία οι ναζιστές. Πως ήταν τόσο υπάκουοι; Πως εκτελούσαν διαταγές χωρίς να τις επεξεργάζονται; Οι θεωρίες πολλές, αλλά καμια επιστημονικά τεκμηριωμένη απάντηση.

Μέσα στο πλαίσιο των ερευνών, ένας 27χρονος επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, ο Στάνλει Μίλγκραμ, πραγματοποιεί ένα πείραμα. Ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή, το πείραμα του Μίλιγκραμ. 

Με μια αγγελία σε μια εφημερίδα, ζητάει άνδρες για να πάρουν μέρος σε μια έρευνα για τη μνήμη.

Στο πείραμα συμμετείχαν κάθε φορά δύο άτομα, τα οποία μετά από εικονική κλήρωση αναλάμβαναν είτε το ρόλο του μαθητή είτε το ρόλο του δασκάλου. Στην πραγματικότητα ο μαθητής ήταν ο συνεργός του ερευνητή και ο δάσκαλος ο πραγματικός συμμετέχων που είχε ως έργο του να υποβάλλει σε ηλεκτροσόκ τον μαθητή, η ένταση του οποίου ήταν αυξανόμενη κάθε φορά που ο μαθητής έκανε λάθος στην απομνημόνευση λέξεων.

Για να καταλάβετε το πείραμα θα ακολουθήσουν πραγματικοί διάλογοι, όπως καταγράφηκαν στην μελέτη του Μίλγκραμ:

«Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 βολτ. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό», λέει ο πειραματιστής και ο «δάσκαλος» αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.

Το πείραμα ξεκινάει. Ο «δάσκαλος» λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο «μαθητευόμενος», ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ. Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο «δάσκαλος» γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο «δάσκαλος» υπακούει. 15 βολτ δεν είναι πολλά, αλλά ο «μαθητευόμενος» έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ’ όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 βολτ. «Αφήστε να φύγω», λέει ο «μαθητευόμενος» που δεν μπορεί να λυθεί. «Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα».

Ο «δάσκαλος» κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει. Τα βολτ αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του «μαθητευόμενου», που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο. Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο «δάσκαλος» πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί.

Ο «δάσκαλος» συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο «δάσκαλο»:
«Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία».

Στα 345 βολτ ο «μαθητευόμενος» τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του. Ο «δάσκαλος», ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή. «Μην ανησυχείτε», λέει εκείνος, «το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο… Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό». «Μα είναι λιπόθυμος», λέει ο «δάσκαλος». «Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό». Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;

Πριν την έναρξη του πειράματος, οι εμπλεκόμενοι είχαν ερωτηθεί, αν θα έφταναν μέχρι το τέλος το πείραμα. Αν δηλαδή θα τραβούσαν το μοχλό, μέχρι το τελικό και ίσως θανατηφόρο χτύπημα.

Όλοι απάντησαν αρνητικά. Κανείς δεν θα έφτανε στο τελευταίο και κρίσιμο χτύπημα.

Η πραγματικότητα ήταν άλλη όμως. Το 65% των συμμετεχόντων τράβηξε το μοχλό, ακόμα και όταν είχε λιποθυμήσει ο εθελοντής που είχε δεθεί. Το 95% δεν τον ένοιαζε που λιποθύμησε.

Η ανάλυση του πειράματος:

Το πείραμα ήταν σκηνοθετημένο. Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το «ρόλο».
Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν.
Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο «δάσκαλος».
 
Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει, ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί, αφού εκείνος «απλά ακολουθούσε τις διαταγές».
 
Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: «Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό».

Έτσι ο Μίλιγκραμ απέδειξε, ότι όλοι είναι ικανοί για το χειρότερο έγκλημα αρκεί να έχει άλλος την ευθύνη. 

Το πείραμα ήταν τόσο επιδραστικό, που όσοι τράβηξαν το τελικό μοχλό και »θανατηφόρο», μέχρι και το τέλος της ζωής τους, ένιωθαν τύψεις και δεν συγχώρεσαν ποτέ τον ευατό τους.

Μπορεί κάποιος να ελέγχει το μυαλό μας;

Ένας τεράστιος λαγοκέφαλος που φτάνει περίπου το μισό μέτρο σε μήκος, αλιεύτηκε στο λιμάνι του Ηρακλείου.

Όπως αναφέρει το fishingmania.gr, ο λαγοκέφαλος ο οποίος έχει πλημμυρίσει τις ακτές της ανατολικής Κρήτης αλλά και άλλων περιοχών της Ελλάδας είναι το δεύτερο πιο τοξικό ζώο στον πλανήτη.

Πιο τοξικό από την πιο επικίνδυνη κόμπρα, και από τον πιο θανατηφόρο σκορπιό, από την πιο δηλητηριώδη αράχνη. Είναι εξαιρετικός θηρευτής, αποτελεί μία σοβαρή απειλή για το οικοσύστημα και είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Ένας λαγοκέφαλος έχει αρκετό δηλητήριο για να σκοτώσει 30 ανθρώπους. Η τοξίνη του είναι 1250 φορές πιο ισχυρή από το κυάνιο και δεν υπάρχει αντίδοτο.

Ο λαγοκέφαλος ζει κυρίως στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, αλλά μετά το 2003 εμφανίστηκε στη Μεσόγειο, καθώς και στο Αιγαίο, ως λεσσεψιανός μετανάστης, μεταναστεύοντας δηλαδή από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώρυγας του Σουέζ στη Μεσόγειο. Η κατανάλωσή του, χωρίς να απομακρυνθούν πριν το μαγείρεμα μέρη του που περιέχουν τη δηλητηριώδη τοξίνη τετραδοτοξίνη, μπορεί να επιφέρει αναπνευστικές διαταραχές, ανεπάρκεια του κυκλοφορικού συστήματος, μυϊκή παράλυση και ακόμη και θάνατο.

Θανατηφόρα περιστατικά έχουν αναφερθεί ως τώρα στον Λίβανο και στο Ισραήλ, ωστόσο ο πληθυσμός του όλο και αυξάνεται στα ελληνικά ύδατα.

Τι γίνεται αν κάποιος φάει το ψάρι

Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται 30 λεπτά μετά την κατάποση του ψαριού. Πρώτα μουδιάζουν τα χείλη και η γλώσσα. Το επόμενο σύμπτωμα είναι παραισθησία και μία αίσθηση ελαφρότητας σαν να αιωρείσαι. Μετα ξεκινάει πονοκέφαλος, έντονος πόνος στο στομάχι που συνεχίζει σε σταδιακή παραλυσία και καθολική ακινησία.

Κρήτη: Έπιασαν δηλητηριώδες ψάρι, το δεύτερο πιο τοξικό ζώο στον πλανήτη

Ένας τεράστιος λαγοκέφαλος που φτάνει περίπου το μισό μέτρο σε μήκος, αλιεύτηκε στο λιμάνι του Ηρακλείου.

Όπως αναφέρει το fishingmania.gr, ο λαγοκέφαλος ο οποίος έχει πλημμυρίσει τις ακτές της ανατολικής Κρήτης αλλά και άλλων περιοχών της Ελλάδας είναι το δεύτερο πιο τοξικό ζώο στον πλανήτη.

Πιο τοξικό από την πιο επικίνδυνη κόμπρα, και από τον πιο θανατηφόρο σκορπιό, από την πιο δηλητηριώδη αράχνη. Είναι εξαιρετικός θηρευτής, αποτελεί μία σοβαρή απειλή για το οικοσύστημα και είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Ένας λαγοκέφαλος έχει αρκετό δηλητήριο για να σκοτώσει 30 ανθρώπους. Η τοξίνη του είναι 1250 φορές πιο ισχυρή από το κυάνιο και δεν υπάρχει αντίδοτο.

Ο λαγοκέφαλος ζει κυρίως στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, αλλά μετά το 2003 εμφανίστηκε στη Μεσόγειο, καθώς και στο Αιγαίο, ως λεσσεψιανός μετανάστης, μεταναστεύοντας δηλαδή από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώρυγας του Σουέζ στη Μεσόγειο. Η κατανάλωσή του, χωρίς να απομακρυνθούν πριν το μαγείρεμα μέρη του που περιέχουν τη δηλητηριώδη τοξίνη τετραδοτοξίνη, μπορεί να επιφέρει αναπνευστικές διαταραχές, ανεπάρκεια του κυκλοφορικού συστήματος, μυϊκή παράλυση και ακόμη και θάνατο.

Θανατηφόρα περιστατικά έχουν αναφερθεί ως τώρα στον Λίβανο και στο Ισραήλ, ωστόσο ο πληθυσμός του όλο και αυξάνεται στα ελληνικά ύδατα.

Τι γίνεται αν κάποιος φάει το ψάρι

Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται 30 λεπτά μετά την κατάποση του ψαριού. Πρώτα μουδιάζουν τα χείλη και η γλώσσα. Το επόμενο σύμπτωμα είναι παραισθησία και μία αίσθηση ελαφρότητας σαν να αιωρείσαι. Μετα ξεκινάει πονοκέφαλος, έντονος πόνος στο στομάχι που συνεχίζει σε σταδιακή παραλυσία και καθολική ακινησία.

Κρήτη: Έπιασαν δηλητηριώδες ψάρι, το δεύτερο πιο τοξικό ζώο στον πλανήτη

Με το στόμα ανοιχτό έμειναν οι επιβάτες ενός λεωφορείου που πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Βερολίνο – Αμβούργο.

Όχι για τον ίδιο λόγο που το είχε ανοίξει μια ξεδιάντροπη ξανθιά συνεπιβάτης τους, αλλά για το γεγονός ότι το έκανε μπροστά στα έκπληκτα μάτια τους.
Γιατί; Για να ικανοποιήσει – κάνοντας επίδειξη, όχι ξένων γλωσσών, αλλά της δικιάς της – έναν άνδρα ο οποίος καθόταν στη διπλανή θέση!

Το γεγονός μάλιστα ότι στο λεωφορείο δεν κουνιέται καρφίτσα αποτυπώνει το πόσο… ανάλαφρο είναι το ήθος της ακούραστης εργάτριας του σeξ, την οποία η ντροπή μάλλον ούτε που πλησιάζει!

Σίγουρα πάντως έκανε το ταξίδι ενός άγνωστου από βαρετό σε περιπετειώδες με γεύση… πρωτοφανούς σeξουαλικής εμπειρίας, αφού σύμφωνα με συνταξιδιώτες των δύο νέων, φέρονται να γνωρίστηκαν εκείνη τη στιγμή!

Έκανε στοματικό σε άγνωστο μέσα σε γεμάτο λεωφορείο στην Γερμανία

Η παιδοφιλία αντιμετωπίζεται διαφορετικά, από χώρα σε χώρα, ανά το κόσμο. Τα πολλά κρούσματα, που παρουσιάζονται τελευταία, έχει κάνει πολλές κυβερνήσεις, να αλλάξουν το νομοθετικό πλαίσιο, και να κάνουν σκληρότερες τις ποινές.

Στην Ινδονησία η κυβέρνηση, για να σταματήσει τέτοια φαινόμενα προχώρησε σε μια ακραία απόφαση χωρίς προηγούμενο. Με νόμο του κράτους, όσοι συλλαμβάνονται, με τη κατηγορία της παιδοφιλίας, αφού εξετάζονται, και κρίνονται επικίνδυνοι, θα υποβάλλονται σε χημικό ευνουχισμό.

Ο χημικός ευνουχισμός δεν περιλαμβάνει στείρωση ή απαλοιφή οργάνων αλλά είναι ένα κοκτέιλ φαρμάκων με το οποίο μειώνεται δραστικά η σεξουαλική επιθυμία και η λίμπιντο.

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θεωρεί ότι θα εξαλείψει την παιδοφιλία αφού η σκληρή τιμωρία θα λειτουργεί αποτρεπτικά.

Η τροπολογία που κατατέθηκε ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, καθώς έχουν αμφιβολίες για το δικαστικό σύστημα στη χώρα, καθώς και για τη επικινδυνότητα της συγκεκριμένης μεθόδου.

Πως τιμωρεί η Ινδονησία την παιδοφιλία

Αμφιλεγόμενα μουσικά βίντεο που κατάφεραν να προκαλέσουν με το περιεχόμενο τους. Το κάθε ένα από αυτά προκλητικό και διχαστικό για την εποχή του.

Δείτε τις 5 πιο περιβόητες περιπτώσεις μουσικών βίντεο που απαγορεύτηκαν ή περιορίστηκαν από την τηλεόραση.

Μουσικά βίντεο που απαγορεύτηκαν

Θα μπορούσε να αισθανθεί κανείς σα να μην πέρασε μια μέρα. Στο… μακρινό 2006 τα παρακάτω τραγούδια παιζόντουσαν ανελλιπώς στα ελληνικά -και όχι μόνο- ραδιόφωνα και αποτέλεσαν τις μεγάλες επιτυχίες της εποχής.

Πέρασαν 10 ολόκληρα χρόνια από τότε και κάποια από αυτά δεν έχουν ξεχαστεί. Ακόμα κι αν έχουν διαγραφεί από την μνήμη σας, είμαστε εδώ για να σας θυμίσουμε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 2006 με την παρακάτω playlist: 

1. Shakira feat. Wyclef Jean – Hips Don’t Lie
2. Gnarls Barkley – Crazy
3. Justin Timberlake feat. Timbaland  -SexyBack
4. Rihanna – Unfaithful
5. Mary J. Blidge & U2 – One 
6. Daniel Powter – Bad Day
7. Kanye West fea.t Jamie Foxx – Gold Digger
8. Nelly Furtado feat. Timbaland – Promiscious
9. The Black Eyed Peas – Pump It
10. Meck feat. Leo Sayer – Thunder In My Heart Again
11. Fedde Le Grand – Put Your Hands Up 4 Detroit
12. Gorillaz – Feel Good Inc.
13. Red Hot Chili Peppers – Dani California 
14. Snow Patrol – Chasing Cars
15. Razorlight – America 
16. Pink – U & Ur Hand
17. Scissor Sisters – I Don’t Feel Like Dancing

Θυμάστε τι ακούγαμε το 2006;

1507 – Ο σύζυγος της Λίζας Γκεραρντίνι, δίνει παραγγελία στον Λεονάρντο Ντα Βίντσι να ζωγραφίσει το πορτραίτο της γυναίκας του. Το πορτραίτο αυτό ονομάστηκε «Μόνα Λίζα»

Στις 3 Νοεμβρίου του 1507, ο εύπορος εμπόρου Φρανσέσκο ντελ Τζιοκόντο, ζητά από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι να ζωγραφίσει το πορτραίτο της συζύγου του, Λίζας Γκεραρντίνι, με την ανάλογη πληρωμή. Το πορτραίτο, ήταν μια παραγγελία, για να γιορτάσει την γέννηση του δεύτερου γιού του αλλά και για να κοσμήσει το καινούργιο του σπίτι.

Ο Ντα Βίντσι όμως δεν θέλησε να ζωγραφίσει ένα απλό πορτραίτο, έτσι η ενασχόληση του με τον συγκεκριμένο πίνακα κράτησε για περισσότερο από μια δεκαετία. Μάλιστα, το 1516, λέγεται πως ο Ντα Βίντσι τον πήρε μαζί του στην Γαλλία όπου και συνέχισε να τον δουλεύει μέχρι το 1519, λίγο πριν από τον θάνατό του.

Ο πίνακας ονομάστηκε «Μόνα Λίζα» και είναι ένας από τους πιο διαφημισμένους και πολυσυζητημένους πίνακες παγκοσμίως. Έχει μπει δε στο ρεκόρ Γκίνες, καθώς κατέχει την υψηλότερη ασφάλιση για έναν πίνακα στην ιστορία.

Για πολλά χρόνια, ο συγκεκριμένος πίνακας έγινε αντικείμενο ανάλυσης. Τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν αμέτρητα. Είναι άντρας ή γυναίκα; Χαμογελά ή δεν χαμογελά; Είναι η Λίζα Γκεραρντίνι ή όχι; Το μειδίαμα της γυναίκας στο πορτραίτο προκάλεσε μια μεγάλη κουβέντα γύρω από αυτό. Πολλοί λένε πως ο Ντα Βίντσι ζωγράφισε κάποιο άλλο πορτραίτο για τον Τζιοκόντο και ύστερα ασχολήθηκε με τον εμπλουτισμό του, σε αυτό που κατέληξε να είναι ο πίνακας της «Μόνα Λίζα». Ο Φρόιντ, πίστευε πως η γυναίκα στον πίνακα είναι μια ανάμνηση της μητέρας του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Μερίκοί μάλθστα υποστηρίζουν πως είναι ο ίδιος ο ζωγράφος.

Σήμερα οι ειδικοί πιστεύουν πως πρόκειται πράγματι για την Λίζα ντελ Τζιοκόντο. Η ταυτότητα της εικονιζόμενης γυναίκας αναγνωρίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το 2005 από έναν ειδικό που ανακάλυψε ένα σημείωμα του 1503 το οποίο είχε γράψει ο Αγκοστίνο Βεσπούτσι. Ο αυθεντικός πίνακας βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, ενώ ένα αντίγραφό του, που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, βρίσκεται στο Μουσείο του Πράδο στην Μαδρίτη.

1968 – Ξεκινά η δίκη του Αλέξανδρου Παναγούλη για την απόπειρα δολοφονίας κατά του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης γεννήθηκε το 1939 στην Γλυφάδα. Ήταν γιος αξιωματικού του Στρατού Ξηράς. Είχε δυο αδέρφια, τον Ευστάθιο Παναγούλη και τον Γεώργιο Παναγούλη, που έπεσε θύμα του καθεστώτος των συνταγματαρχών.

Λίγο μετά την γέννησή του, ξεκίνησε η γερμανική κατοχή, με αποτέλεσμα να περάσει κάποια από τα παιδικά του χρόνια στην Λευκάδα απ’ όπου καταγόταν. Όταν τελείωσε το σχολείο, σπούδασε στην σχολή Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης ‘ήταν ανήσυχος και ατίθασος χαρακτήρας. Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στην πολιτική, αρχικά του κέντρου, καθώς έγινε μέλος της «Ένωσης Κέντρου» του Γεωργίου Παπανδρέου. Συγκεκριμένα, εντάχθηκε στην νεολαία του κόμματος, «Οργάνωση Νέων της Ένωσης Κέντρου», η οποία μετά την μεταπολίτευση ονομάστηκε «Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία». Το 1974 έγινε πρόεδρός της.

Ο Παναγούλης έγινε γνωστός για την αντιδικτατορική του δράση. Λίγο μετά την κατάλυση της δημοκρατίας, ο Παναγούλης λιποτάκτησε από το στράτευμα και αυτοεξορίστηκε στην Κύπρο όπου άρχισε να καταστρώνει τα σχέδια του για την επαναφορά του πολιτεύματος. Ιδρύει την οργάνωση «Εθνική Αντίσταση» και έρχεται σε επαφή με πολιτικούς άνδρες του τόπου, με σκοπό να τον βοηθήσουν στο εγχείρημά του.

Επανέρχεται στην Ελλάδα και μαζί με συνεργάτες, σχεδιάζει την δολοφονία του Γεωργίου Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου του 1968 κοντά στην περιοχή της Βάρκιζας. Όμως η απόπειρα δολοφονίας θα αποτύχει και ο Παναγούλης θα συλληφθεί. Η σύντροφός του, Ιταλίδα δημοσιογράφος, Όριάνα Φαλάτσι, θα πει αργότερα πως ο Παναγούλης είχε πει πως: «Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο».

Στις 3 Νοεμβρίου του 1968, ξεκινά το Στρατοδικείο με κατηγορούμενο τον Αλέξανδρο Παναγούλη. Από τις 13 Αυγούστου μέχρι και την ώρα της δίκης, ο Παναγούλης θα υποστεί φριχτά βασανιστήρια, που λίγο έλειψε να του στοιχίσουν και την ζωή του. Θα καταδικαστεί μαζί με μερικούς συντρόφους σε δις εις θάνατον στις 17 Νοεμβρίου του 1968 και θα μεταφερθεί στην Αίγινα.

Η εκτέλεσή του ματαιώνεται, όταν ο ίδιος ο Γεώργιος Παπαδόπουλος θα ζητήσει να αποδοθεί χάρη στον Παναγούλη. Μεταφέρεται στις στρατιωτικές φυλακές της Αίγινας, απ’ όπου θα αποδράσει στις 5 Ιουνίου του 1969. Όμως θα συλληφθεί και θα οδηγηθεί ξανά στις φυλακές της Αίγινας. Όλα αυτά τα χρόνια, Ο Παναγούλης δεν θέλησε ποτέ να δεχθεί την απονομή χάριτος από το καθεστώς και σύμφωνα με μαρτυρίες, προτιμούσε να πεθάνει.

Τον Αύγουστο του 1973, απελευθερώνεται βάσει της γενικής αμνηστίας που δόθηκε από την χούντα σε πολιτικούς κρατουμένους. Θα καταφύγει στην Φλωρεντία, όπου προσπαθεί εκ νέου να οργανώσει αντίσταση. Το 1974 θα εκλεγεί βουλευτής στην Β’ Αθηνών, με το κόμμα Ένωση Κέντρου – Νέες Δυνάμεις. Θα έρθει σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος, όταν εξαπολύει σωρεία καταγγελιών για πολιτικούς που συνεργάστηκαν με την χούντα, έχοντας στοιχεί ακόμα και για τον Δημήτρη Τσάτσο.

Ο Παναγούλης συνέχισε να είναι ανεξάρτητος βουλευτής. Την πρωτομαγιά του 1976, σε ηλικία 36 ετών, ο Αλέξανδρος Παναγούλης σκοτώνεται σε τροχαίο κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Λίγες μέρες αργότερά, είχε ανακοινώσει πως θα αποκάλυπτε τους φακέλους με τα όργανα ασφαλείας της χούντας. Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. Κάτι που δεν αποδείχτηκε ποτέ.

Σαν σήμερα: Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι λαμβάνει την παραγγελία να ζωγραφίσει την «Μόνα Λίζα»

Γραμματοσειρά
Αντίθεση