20 May, 2018
Home / Διαφορα (Page 356)

Η συμπαθής μετεωρολόγος Χριστίνα Σούζη εκλήθη για μια ακόμη φορά να δώσει τις προβλέψεις στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ και ρωτήθηκε γιατί δεν έχουν έρθει ακόμη οι …πολικές θερμοκρασίες.

Με νοτιάδες δεν πέφτει η θερμοκρασία αν με ακούγατε χθες θα το ξέρατε απάντησε σημειώνοντας πάντως ότι στα βόρεια της χώρας ο υδράργυρος πέφτει.

Και εκεί είπε την θεϊκή ατάκα «Η θερμοκρασία δεν είναι τούβλο να τη…ρίξεις σε ολόκληρη τη χώρα».

Η θεϊκή ατάκα της μετεωρολόγου Χριστίνας Σούζη

Σάλος έχει ξεσπάσει στην πολιτεία του Άρκανσο των ΗΠΑ μετά την αποκάλυψη ότι ένας δικαστής έκανε κατ’ επανάληψη «χατίρια» σε κατηγορούμενες, επιβάλλοντάς τους ελαφρύτερες ποινές με αντάλλαγμα σeξ.

Σύμφωνα με την New York Daily News, o δικαστής Timothy Parker της κομητείας Κάρολ είχε εμπλακεί σε τουλάχιστον 12 περιπτώσεις, όπου σε αντάλλαγμα με ροζ υπηρεσίες έδειξε επιείκεια στην επιβολή των ποινών, ορίζοντας χαμηλότερες εγγυήσεις ή μετατρέποντας ποινές φυλάκισης σε πρόστιμα.

Όπως αναφέρει η επιστολή της αρμόδιας δικαστικής επιτροπής δεοντολογίας, ο Parker δεχόταν επίσης χρήματα αλλά και συνταγογραφούμενα χάπια για να επιβάλλει ελαφρύτερες ποινές ακόμα και σε άτομα που είχαν διαπράξει σοβαρά αδικήματα.

Όταν το σκάνδαλο είδε το φως της δημοσιότητας στο τέλος του 2016 ο Parker υπέβαλε την παραίτησή του, παρά το γεγονός ότι εξακολουθεί μέχρι σήμερα να αρνείται τις κατηγορίες. Την περασμένη Τρίτη εκδόθηκε και επίσημα η απόφαση της επιτροπής δεοντολογίας που του απαγορεύει να ασκήσει ξανά το επάγγελμα του δικαστή στην συγκεκριμένη πολιτεία.

O Parker έγινε δεκτός στο δικαστικό σώμα του Αρκάνσας το 1991 και διορίστηκε στο δικαστήριο της κομητείας Κάρολ το 2013. «Είμαι ένας ταπεινός άνθρωπος με μικρό εγωισμό. Δεν υπάρχει χώρος για εγωισμό στη δικαστική έδρα. Σκοπεύω να είμαι ένας ταπεινός δικαστής που ακολουθεί τον νόμο», είχε δηλώσει μετά τον διορισμό του σε μια τοπική εφημερίδα ο Parker. «Θα απονέμω δικαιοσύνη με συμπόνια», είχε συμπληρώσει τότε ο δικαστής, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει ότι σκοπεύει να το κάνει με το… αζημίωτο.

Σάλος στις ΗΠΑ με δικαστή που έδινε μικρές ποινές σε αντάλλαγμα με σeξ, χάπια και χρήματα

Από τον πρόεδρο της Ζαν Κλοντ Γιουνκερ θα εκπροσωπηθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη διάσκεψη της Γενεύης για το Κυπριακό, δήλωσε από τις Βρυξέλλες ο εκπρόσωπός του Μαργαρίτης Σχοινάς.

«Σήμερα μπορώ να επιβεβαιώσω ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζ.Κ.Γιούνκερ, θα ηγηθεί της αποστολής της ΕΕ στη Γενεύη» δήλωσε ο κ. Σχοινάς, σημειώνοντας ότι «όπως αναφέρει το κείμενο των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής, η Κύπρος είναι κράτος μέλος της ΕΕ και η επανενωμένη Κύπρος θα συνεχίσει να είναι κράτος μέλος της ΕΕ, οπότε η εξαιρετική σημασία της συμμετοχής του Προέδρου Γιούνκερ είναι προφανής, καθώς αυτός βρισκόταν σε στενή επαφή με τους δύο ηγέτες όλο το τελευταίο διάστημα».

«Θα επανέλθουμε με την πλήρη σύνθεση της αποστολής» κατέληξε ο εκπρόσωπος της Επιτροπής

Ο Γιούνκερ επικεφαλής της αποστολής της ΕΕ στη Γενεύη για το Κυπριακό

Οι διάσημοι φημίζεται ότι μπλέκουν συχνά με εξαρτησιογόνες ουσίες, όπως τα ναρκωτικά και το αλκοόλ.

Λίγο η απότομη δόξα, τα πολλά λεφτά και οι κακές γνωριμίες, δεν θέλει πολύ για να μπλέξει κάποιος σε τέτοιες καταστάσεις. Και μπορεί πολλοί αστέρες να έχουν δώσει μάχη με το αλκοόλ, όμως υπάρχει και η μερίδα εκείνων που δεν πίνει ούτε σταγόνα. Δείτε παρακάτω μερικούς από αυτούς.

1. Natalie Portman: Όμορφη, ταλαντούχα, πανέξυπνη και με μεγάλη αποστροφή για τα ποτά. Ένα λαμπρό παράδειγμα!

2. Anthony Hopkins: Ο εξαιρετικός ηθοποιός δεν αρέσκεται καθόλου στο να πίνει και το θέμα του αλκοόλ τον αφήνει αδιάφορο.

3. Bradley Cooper: Μέχρι τα 29 του έπινε πολύ και έπαιρνε ναρκωτικά. Όπως λέει, από τότε, έκοψε τα πάντα μαχαίρι.

4. Jennifer Hudson: Δεν πίνει και δεν καπνίζει, οπότε όταν έτυχε να παίξει ρόλο στον οποίο υποδυόταν την εξαρτημένη, παραδέχτηκε πως «δεν ξέρει πώς να παίξει».

5. Blake Lively: «Δεν έχω πιει ποτέ, δεν έχω καμία περιέργεια για το αλκοόλ».

Διάσημοι ηθοποιοί του Hollywood που δεν πίνουν αλκοόλ

Ο διάσημος σεφ Jamie Oliver κλείνει έξι από τα 42 εστιατόρια της αλυσίδας Jamie’s Italian στο Ηνωμένο Βασίλειο κυρίως εξαιτίας του Brexit. Οι τιμές των υλικών που αγοράζει από την Ιταλία έχουν αυξηθεί εξαιτίας της πτώσης της αξίας της λίρας έναντι του ευρώ μετά το δημοψήφισμα στη χώρα για την έξοδο από την ΕΕ.

Τα εστιατόρια στο Αμπερντίν, το Τσέλτεναμ, το΄Εξετερ, το Τάνμπριτζ Γουελς και του Λονδίνου στο Λάντγκειτ και στο Ρίτσμοντ πρόκειται σύντομα να κλείσουν.

Η κίνηση αυτή θα επηρεάσει 120 εργαζόμενους, λιγότερο από 5% του συνολικού αριθμού υπαλλήλων της αλυσίδας, τους οποίους η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα τοποθετήσει σε άλλες θέσεις της ίδιας αλυσίδας.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι η αγορά είναι «σκληρή» και ότι η αβεβαιότητα που προκάλεσε το Brexit έχει αυξήσει τις πιέσεις.

Ο επικεφαλής της αλυσίδας Σάιμον Μπλάγκντεν δήλωσε ότι «όπως γνωρίζει κάθε ιδιοκτήτης εστιατορίου η αγορά αυτή είναι σκληρή και μετά το Brexit οι πιέσεις και η αβεβαιότητα την έχουν κάνει ακόμη σκληρότερη».

Ο ίδιος είπε ότι για να είναι κερδοφόρο το κάθε εστιατόριο της αλυσίδας χρειάζεται να προσελκύει 3.000 πελάτες την εβδομάδα. Τα Jamie’s Italian αριθμούν 28 εστιατόρια στο εξωτερικό και η εταιρεία είπε ότι σχεδιάζει να ανοίξει άλλα 22 εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο Jamie Oliver κλείνει έξι εστιατόρια του εξαιτίας του Brexit

Μπορεί το θέμα των ημερών στην Ελλάδα να είναι η επέλαση του ψύχους, η πιθανότητα να «το στρώσει» στο Σύνταγμα, ο αντικυκλώνας Αριάδνη και η ακρίβεια των προβλέψεων της ΕΜΥ. Στη συζήτηση πήρε θέση και ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης Χριστόφορος Παπακαλιάτης, εκφράζοντας κατηγορηματικά την ένστασή του.

Ο Χριστόφορος ανέβασε μία φωτογραφία από το Λίχτενσταϊν όπου βρίσκεται για την πρεμιέρα της ταινίας Ένας Άλλος Κόσμος και απόψε το θερμόμετρο θα αγγίξει τους -10. «Μην ξανακούσω για κρύο στην Ελλάδα», σημείωσε ο ίδιος εμφατικά στη λεζάντα που συνοδεύει την ανάρτηση στο Instagram.

Χριστόφορος Παπακαλιάτης: «Μην ξανακούσω ότι κάνει κρύο στην Ελλάδα»

Ο διάσημος σεφ Jamie Oliver κλείνει έξι από τα 42 εστιατόρια της αλυσίδας Jamie’s Italian στο Ηνωμένο Βασίλειο κυρίως εξαιτίας του Brexit. Οι τιμές των υλικών που αγοράζει από την Ιταλία έχουν αυξηθεί εξαιτίας της πτώσης της αξίας της λίρας έναντι του ευρώ μετά το δημοψήφισμα στη χώρα για την έξοδο από την ΕΕ.

Τα εστιατόρια στο Αμπερντίν, το Τσέλτεναμ, το΄Εξετερ, το Τάνμπριτζ Γουελς και του Λονδίνου στο Λάντγκειτ και στο Ρίτσμοντ πρόκειται σύντομα να κλείσουν.

Η κίνηση αυτή θα επηρεάσει 120 εργαζόμενους, λιγότερο από 5% του συνολικού αριθμού υπαλλήλων της αλυσίδας, τους οποίους η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα τοποθετήσει σε άλλες θέσεις της ίδιας αλυσίδας.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι η αγορά είναι «σκληρή» και ότι η αβεβαιότητα που προκάλεσε το Brexit έχει αυξήσει τις πιέσεις.

Ο επικεφαλής της αλυσίδας Σάιμον Μπλάγκντεν δήλωσε ότι «όπως γνωρίζει κάθε ιδιοκτήτης εστιατορίου η αγορά αυτή είναι σκληρή και μετά το Brexit οι πιέσεις και η αβεβαιότητα την έχουν κάνει ακόμη σκληρότερη».

Ο ίδιος είπε ότι για να είναι κερδοφόρο το κάθε εστιατόριο της αλυσίδας χρειάζεται να προσελκύει 3.000 πελάτες την εβδομάδα. Τα Jamie’s Italian αριθμούν 28 εστιατόρια στο εξωτερικό και η εταιρεία είπε ότι σχεδιάζει να ανοίξει άλλα 22 εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο Jamie Oliver κλείνει έξι εστιατόρια του εξαιτίας του Brexit

Ανήμερα των Θεοφανίων έφυγε από την ζωή η μητέρα του Βασίλη Καρρά, Άννα στα 84 της. Η μητέρα του τραγουδιστή αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και δυστυχώς σήμερα κατέληξε.

Ο Βασίλης Καρράς σε συνέντευξη του είχε μιλήσει για την συγκινητική ιστορία της μητέρας του που ζούσε καθηλωμένη σε καροτσάκι τα τελευταία 10 χρόνια, είχε πει μεταξύ άλλων: «Είναι δυνατή αντέχει. Το μυαλό της είναι στην θέση της».

Πένθος στη οικογένεια του Βασίλη Καρρά

Η υπερχρέωση του πλανήτη συνεχίζεται χωρίς σταματημό, προμηνύοντας ένα παγκόσμιο κραχ που δύσκολα δεν θα καταλήξει σε χάος – ενώ η κατάρρευση της χώρας μας επιταχύνεται, φτάνοντας πλέον στα τελευταία της στάδια.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του ινστιτούτου διεθνών οικονομικών (πηγή), το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε ξανά κατά 11 τρις $ τους πρώτους εννέα μήνες του 2016 – φτάνοντας σε ένα νέο ύψος ρεκόρ της τάξης των 217 τρις $ (από 199 τρις $ το 2014) ή στο 325% του ΑΕΠ του πλανήτη. Όσον αφορά τη σύνθεση του, τα ομόλογα των αναδυομένων οικονομιών παρουσίασαν μεγάλη άνοδο – ενώ τα κρατικά ομόλογα, καθώς επίσης τα κοινοπρακτικά δάνεια έκδοσης 2016 ήταν τριπλάσια, σε σχέση με το 2015, με την Κίνα να έχει όπως πάντα τη μερίδα του λέοντος.

Στα πλαίσια αυτά, οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία έχουν αυξηθεί ραγδαία – πόσο μάλλον μετά την άνοδο του κόστους δανεισμού ως αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, σε ένα περιβάλλον υποτονικής ανάπτυξης, αδύναμης κερδοφορίας των επιχειρήσεων, αύξησης των αποδόσεων των ομολόγων σε δολάρια, ανόδου των βασικών επιτοκίων από τη Fed, ισχυροποίησης του δολαρίου, επιδείνωσης της φερεγγυότητας κρατών, καθώς επίσης επιχειρήσεων κοκ.Εάν σε όλα αυτά προστεθεί μία στροφή προς περισσότερο προστατευτικές πολιτικές, όπως αυτή που ανακοίνωσε ο κ. Trump, με αποτέλεσμα να ενταθεί ο εμπορικός πόλεμος, η κατάσταση θα γίνει εκρηκτική. Πόσο μάλλον σε συνδυασμό με τη σημασία του Λονδίνου όσον αφορά την έκδοση χρέους και παραγώγων, ειδικά σε σχέση με τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, καθώς επίσης με αυτές των αναπτυσσομένων οικονομιών – επειδή η αβεβαιότητα σχετικά με το χρόνο και τη φύση της διαδικασίας του BREXIT θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετους κινδύνους, όπως θα ήταν το υψηλότερο κόστος δανεισμού και αντιστάθμισης.

Από την άλλη πλευρά, το αμερικανικό δημόσιο χρέος στα τέλη του 2016 διαμορφώθηκε στα 19,977 τρις $ – έχοντας αυξηθεί κατά 88% από το 2009, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος ο κ. Obama (γράφημα). Ουσιαστικά λοιπόν προστέθηκε στο χρέος της υπερδύναμης μέσα σε οκτώ χρόνια ένα ποσόν, ανάλογο με αυτό των προηγουμένων 200 ετών – κάτι πρωτοφανές στην ιστορία της, ενώ δεν αποτελεί ασφαλώς έναν καλό οιωνό.

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του αμερικανικού χρέους σε απόλυτο μέγεθος.

Περαιτέρω, στο ίδιο χρονικό διάστημα που το αμερικανικό δημόσιο χρέος διπλασιάσθηκε, το αντίστοιχο της Ελλάδας έφτασε από τα 299,7 δις € το 2009 στα 330 δις € σήμερα – τα οποία, εάν προσθέσουμε τα 51,3 δις € που εξοικονομήσαμε με το PSI έναντι υπέρογκων ανταλλαγμάτων, θα έφταναν στα 380 δις €. Επομένως το δημόσιο χρέος μας αυξήθηκε κατά 27% σε απόλυτο μέγεθος, όταν το αμερικανικό κατά 88%.

Εν τούτοις, σε σχέση με το ΑΕΠ μας, από τα 129,7% το 2009 συμπεριλαμβανομένων των διογκωμένων ελλειμμάτων και χωρίς το PSI, θα υπερέβαινε σήμερα το 220% του ΑΕΠ – όταν το αμερικανικό διατηρήθηκε κοντά στο 100% (γράφημα). Η βασική αιτία είναι προφανώς η κατάρρευση του ΑΕΠ μας, από τα 230 δις € το 2009 στα 175 δις € πρόσφατα – αφού, εάν παρέμενε στα 230 δις €, θα είχε διαμορφωθεί στο 165% του ΑΕΠ χωρίς το PSI, πόσο μάλλον εάν αυξανόταν, έστω με πολύ χαμηλούς ρυθμούς.

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ελληνικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ (γαλάζια στήλη, αριστερή κάθετος), συγκριτικά με το αμερικανικό (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος).

Συνεχίζοντας, η κατακόρυφη πτώση του ΑΕΠ μας ήταν ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα των μνημονίων που μας επιβλήθηκαν – αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι, σε αυτήν οφείλεται η ραγδαία αύξηση της ανεργίας που επιβάρυνε τις δαπάνες του δημοσίου, η κατάρρευση του ασφαλιστικού, η μείωση των κρατικών εσόδων, η αύξηση της φορολογίας για να καλυφθούν όλα τα παραπάνω, οι χρεοκοπίες δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων ένεκα της πτώσης της ζήτησης, η απαξίωση της ακίνητης περιουσίας κατά περίπου 600 δις €, η αντίστοιχη του χρηματιστηρίου κατά 200 δις €, η φυγή των νέων κοκ.

Την ίδια εποχή τώρα που το δημόσιο χρέος μας αυξήθηκε κατά 80 δις € (χωρίς τη διαγραφή του PSI, με την οποία κυριολεκτικά πυροβολήσαμε τα πόδια μας – άρθρο), το μηδαμινό μας κάποτε ιδιωτικό χρέος εκτοξεύθηκε κυριολεκτικά στα ύψη – αφού μόνο τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών, καθώς επίσης οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των Ελλήνων απέναντι στο δημόσιο, από 20-30 δις € το 2009 έφτασαν στα 230 δις € σήμερα.

Ως εκ τούτου, παράλληλα με την απώλεια των 600 δις € από την απαξίωση της ακίνητης περιουσίας και τα 200 δις € του χρηματιστηρίου, ο ιδιωτικός μας τομέας επιβαρύνθηκε με 200 δις € ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις – κάτι που ασφαλώς δεν θα είχε συμβεί, εάν δεν μεσολαβούσαν τα μνημόνια. Δυστυχώς όμως, κανένας δεν φαίνεται να δίνει σημασία στις ζημίες που υπέστη ο ιδιωτικός τομέας, καθώς επίσης στην τερατώδη αύξηση του ιδιωτικού χρέους – αφού σχεδόν όλοι αναφέρονται στο δημόσιο χρέος.

Περαιτέρω, για να μπορέσει η Ελλάδα να κατανοήσει το μέγεθος της καταστροφής, θα έπρεπε να κάνει τα εξής: (α) να καταρτίσει έναν ισολογισμό του κράτους με ημερομηνία τα τέλη του 2009, όπου στα αριστερά του θα καταχωρούταν τα περιουσιακά στοιχεία με τις τρέχουσες τιμές τους, ενώ στα δεξιά οι υποχρεώσεις. Αμέσως μετά έναν επόμενο με ημερομηνία τα τέλη του 2016. (β) Ανάλογοι ισολογισμοί θα έπρεπε να καταρτισθούν για τον ιδιωτικό τομέα της χώρας, τόσο για το 2009, όσο και για το 2016.

Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, είμαστε σίγουροι πως αυτά που θα διαπιστώνονταν θα ήταν κάτι περισσότερο από εφιαλτικά – ενώ θα τεκμηριωνόταν με το χειρότερο δυνατό τρόπο το μέγεθος της υλικής καταστροφής που υπέστη η χώρα μας (η ψυχική είναι ανυπολόγιστη), με αντάλλαγμα δάνεια ύψους 300 δις €, εκ των οποίων λιγότερα από 10 δις € κατευθύνθηκαν τελικά στον προϋπολογισμό μας (ανάλυση).

Συνεχίζοντας, η ευθύνη για αυτήν την ανυπολόγιστη καταστροφή, η οποία δεν έχει φανεί ακόμη στο σύνολο της, ενώ θα είμαστε πολύ τυχεροί εάν δεν μετατραπούμε σε ένα αποτυχημένο κράτος χάνοντας επί πλέον την εδαφική μας ακεραιότητα, είναι ασφαλώς δική μας – πριν από όλα φυσικά εκείνων των πολιτικών που κυβέρνησαν την πατρίδα μας, χωρίς να εξαιρούμε τις εκάστοτε αντιπολιτεύσεις που δεν αντέδρασαν όπως όφειλαν.

Εμείς εκθρέψαμε τη διαφθορά, τη διαπλοκή και το πελατειακό κράτος που υπερχρέωσαν τη χώρα, εμείς παίρναμε συντάξεις με μόλις 15 χρόνια εργασίας, εμείς εκμεταλλευόμαστε το κράτος όπου και όπως μπορούσαμε, εμείς απαιτούσαμε μισθούς πολύ υψηλότερους από την παραγωγικότητα μας, εμείς δεν πληρώναμε τους φόρους που μας αναλογούσαν, εμείς ψηφίζαμε ιδιοτελώς τις εκάστοτε κυβερνήσεις με αποκλειστικό κριτήριο τις δημαγωγικές τους υποσχέσεις και εμείς συμπεριφερθήκαμε σαν ανόητοι – αποδεχόμενοι χωρίς καμία διαμαρτυρία την παράδοση των κλειδιών της πατρίδας μας στους δανειστές, για να μην χάσουμε τη βολή μας. Ταυτόχρονα είχαμε την ηθελημένη ψευδαίσθηση πως αυτοί θα ενδιαφερόντουσαν για την Ελλάδα, παρά το ότι δεν ενδιαφερθήκαμε ποτέ εμείς – κάτι που συνεχίζουμε δυστυχώς να κάνουμε, για λόγους που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς.

Ως εκ τούτου, παρά το ότι μετά το 2010 μας κυβερνούν οι δανειστές, μετατρέποντας τη μία μετά την άλλη κυβέρνηση μας σε πιόνια τους, οπότε θα έπρεπε να ισχυρισθούμε πολύ σωστά ότι, δεν είναι δικό μας το φταίξιμο για την καταστροφή που προκάλεσαν, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική – πικρή δυστυχώς, από όποια πλευρά και αν την εξετάσει κανείς.

Η αλήθεια είναι ότι, αν και εφαρμόσθηκαν τελικά μέτρα πολύ χειρότερα από αυτά σε οποιαδήποτε άλλη χώρα (ανάλυση), εμείς επιμένουμε να μην αλλάζουμε τα κακώς κείμενα, να ανεχόμαστε την ατιμωρησία των πολιτικών, να μη συνεργαζόμαστε μεταξύ μας κοκ. – προτιμώντας να υποφέρουμε αδιαμαρτύρητα και τελικά να καταστραφούμε, αντί να αγωνισθούμε όλοι μαζί για κάτι καλύτερο.

Ιάκωβος Ιωάννου

Πηγή: analyst.gr

Η έκρηξη χρεών και η Ελλάδα

Η υπερχρέωση του πλανήτη συνεχίζεται χωρίς σταματημό, προμηνύοντας ένα παγκόσμιο κραχ που δύσκολα δεν θα καταλήξει σε χάος – ενώ η κατάρρευση της χώρας μας επιταχύνεται, φτάνοντας πλέον στα τελευταία της στάδια.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του ινστιτούτου διεθνών οικονομικών (πηγή), το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε ξανά κατά 11 τρις $ τους πρώτους εννέα μήνες του 2016 – φτάνοντας σε ένα νέο ύψος ρεκόρ της τάξης των 217 τρις $ (από 199 τρις $ το 2014) ή στο 325% του ΑΕΠ του πλανήτη. Όσον αφορά τη σύνθεση του, τα ομόλογα των αναδυομένων οικονομιών παρουσίασαν μεγάλη άνοδο – ενώ τα κρατικά ομόλογα, καθώς επίσης τα κοινοπρακτικά δάνεια έκδοσης 2016 ήταν τριπλάσια, σε σχέση με το 2015, με την Κίνα να έχει όπως πάντα τη μερίδα του λέοντος.

Στα πλαίσια αυτά, οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία έχουν αυξηθεί ραγδαία – πόσο μάλλον μετά την άνοδο του κόστους δανεισμού ως αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, σε ένα περιβάλλον υποτονικής ανάπτυξης, αδύναμης κερδοφορίας των επιχειρήσεων, αύξησης των αποδόσεων των ομολόγων σε δολάρια, ανόδου των βασικών επιτοκίων από τη Fed, ισχυροποίησης του δολαρίου, επιδείνωσης της φερεγγυότητας κρατών, καθώς επίσης επιχειρήσεων κοκ.Εάν σε όλα αυτά προστεθεί μία στροφή προς περισσότερο προστατευτικές πολιτικές, όπως αυτή που ανακοίνωσε ο κ. Trump, με αποτέλεσμα να ενταθεί ο εμπορικός πόλεμος, η κατάσταση θα γίνει εκρηκτική. Πόσο μάλλον σε συνδυασμό με τη σημασία του Λονδίνου όσον αφορά την έκδοση χρέους και παραγώγων, ειδικά σε σχέση με τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, καθώς επίσης με αυτές των αναπτυσσομένων οικονομιών – επειδή η αβεβαιότητα σχετικά με το χρόνο και τη φύση της διαδικασίας του BREXIT θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετους κινδύνους, όπως θα ήταν το υψηλότερο κόστος δανεισμού και αντιστάθμισης.

Από την άλλη πλευρά, το αμερικανικό δημόσιο χρέος στα τέλη του 2016 διαμορφώθηκε στα 19,977 τρις $ – έχοντας αυξηθεί κατά 88% από το 2009, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος ο κ. Obama (γράφημα). Ουσιαστικά λοιπόν προστέθηκε στο χρέος της υπερδύναμης μέσα σε οκτώ χρόνια ένα ποσόν, ανάλογο με αυτό των προηγουμένων 200 ετών – κάτι πρωτοφανές στην ιστορία της, ενώ δεν αποτελεί ασφαλώς έναν καλό οιωνό.

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του αμερικανικού χρέους σε απόλυτο μέγεθος.

Περαιτέρω, στο ίδιο χρονικό διάστημα που το αμερικανικό δημόσιο χρέος διπλασιάσθηκε, το αντίστοιχο της Ελλάδας έφτασε από τα 299,7 δις € το 2009 στα 330 δις € σήμερα – τα οποία, εάν προσθέσουμε τα 51,3 δις € που εξοικονομήσαμε με το PSI έναντι υπέρογκων ανταλλαγμάτων, θα έφταναν στα 380 δις €. Επομένως το δημόσιο χρέος μας αυξήθηκε κατά 27% σε απόλυτο μέγεθος, όταν το αμερικανικό κατά 88%.

Εν τούτοις, σε σχέση με το ΑΕΠ μας, από τα 129,7% το 2009 συμπεριλαμβανομένων των διογκωμένων ελλειμμάτων και χωρίς το PSI, θα υπερέβαινε σήμερα το 220% του ΑΕΠ – όταν το αμερικανικό διατηρήθηκε κοντά στο 100% (γράφημα). Η βασική αιτία είναι προφανώς η κατάρρευση του ΑΕΠ μας, από τα 230 δις € το 2009 στα 175 δις € πρόσφατα – αφού, εάν παρέμενε στα 230 δις €, θα είχε διαμορφωθεί στο 165% του ΑΕΠ χωρίς το PSI, πόσο μάλλον εάν αυξανόταν, έστω με πολύ χαμηλούς ρυθμούς.

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ελληνικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ (γαλάζια στήλη, αριστερή κάθετος), συγκριτικά με το αμερικανικό (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος).

Συνεχίζοντας, η κατακόρυφη πτώση του ΑΕΠ μας ήταν ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα των μνημονίων που μας επιβλήθηκαν – αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι, σε αυτήν οφείλεται η ραγδαία αύξηση της ανεργίας που επιβάρυνε τις δαπάνες του δημοσίου, η κατάρρευση του ασφαλιστικού, η μείωση των κρατικών εσόδων, η αύξηση της φορολογίας για να καλυφθούν όλα τα παραπάνω, οι χρεοκοπίες δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων ένεκα της πτώσης της ζήτησης, η απαξίωση της ακίνητης περιουσίας κατά περίπου 600 δις €, η αντίστοιχη του χρηματιστηρίου κατά 200 δις €, η φυγή των νέων κοκ.

Την ίδια εποχή τώρα που το δημόσιο χρέος μας αυξήθηκε κατά 80 δις € (χωρίς τη διαγραφή του PSI, με την οποία κυριολεκτικά πυροβολήσαμε τα πόδια μας – άρθρο), το μηδαμινό μας κάποτε ιδιωτικό χρέος εκτοξεύθηκε κυριολεκτικά στα ύψη – αφού μόνο τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών, καθώς επίσης οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των Ελλήνων απέναντι στο δημόσιο, από 20-30 δις € το 2009 έφτασαν στα 230 δις € σήμερα.

Ως εκ τούτου, παράλληλα με την απώλεια των 600 δις € από την απαξίωση της ακίνητης περιουσίας και τα 200 δις € του χρηματιστηρίου, ο ιδιωτικός μας τομέας επιβαρύνθηκε με 200 δις € ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις – κάτι που ασφαλώς δεν θα είχε συμβεί, εάν δεν μεσολαβούσαν τα μνημόνια. Δυστυχώς όμως, κανένας δεν φαίνεται να δίνει σημασία στις ζημίες που υπέστη ο ιδιωτικός τομέας, καθώς επίσης στην τερατώδη αύξηση του ιδιωτικού χρέους – αφού σχεδόν όλοι αναφέρονται στο δημόσιο χρέος.

Περαιτέρω, για να μπορέσει η Ελλάδα να κατανοήσει το μέγεθος της καταστροφής, θα έπρεπε να κάνει τα εξής: (α) να καταρτίσει έναν ισολογισμό του κράτους με ημερομηνία τα τέλη του 2009, όπου στα αριστερά του θα καταχωρούταν τα περιουσιακά στοιχεία με τις τρέχουσες τιμές τους, ενώ στα δεξιά οι υποχρεώσεις. Αμέσως μετά έναν επόμενο με ημερομηνία τα τέλη του 2016. (β) Ανάλογοι ισολογισμοί θα έπρεπε να καταρτισθούν για τον ιδιωτικό τομέα της χώρας, τόσο για το 2009, όσο και για το 2016.

Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, είμαστε σίγουροι πως αυτά που θα διαπιστώνονταν θα ήταν κάτι περισσότερο από εφιαλτικά – ενώ θα τεκμηριωνόταν με το χειρότερο δυνατό τρόπο το μέγεθος της υλικής καταστροφής που υπέστη η χώρα μας (η ψυχική είναι ανυπολόγιστη), με αντάλλαγμα δάνεια ύψους 300 δις €, εκ των οποίων λιγότερα από 10 δις € κατευθύνθηκαν τελικά στον προϋπολογισμό μας (ανάλυση).

Συνεχίζοντας, η ευθύνη για αυτήν την ανυπολόγιστη καταστροφή, η οποία δεν έχει φανεί ακόμη στο σύνολο της, ενώ θα είμαστε πολύ τυχεροί εάν δεν μετατραπούμε σε ένα αποτυχημένο κράτος χάνοντας επί πλέον την εδαφική μας ακεραιότητα, είναι ασφαλώς δική μας – πριν από όλα φυσικά εκείνων των πολιτικών που κυβέρνησαν την πατρίδα μας, χωρίς να εξαιρούμε τις εκάστοτε αντιπολιτεύσεις που δεν αντέδρασαν όπως όφειλαν.

Εμείς εκθρέψαμε τη διαφθορά, τη διαπλοκή και το πελατειακό κράτος που υπερχρέωσαν τη χώρα, εμείς παίρναμε συντάξεις με μόλις 15 χρόνια εργασίας, εμείς εκμεταλλευόμαστε το κράτος όπου και όπως μπορούσαμε, εμείς απαιτούσαμε μισθούς πολύ υψηλότερους από την παραγωγικότητα μας, εμείς δεν πληρώναμε τους φόρους που μας αναλογούσαν, εμείς ψηφίζαμε ιδιοτελώς τις εκάστοτε κυβερνήσεις με αποκλειστικό κριτήριο τις δημαγωγικές τους υποσχέσεις και εμείς συμπεριφερθήκαμε σαν ανόητοι – αποδεχόμενοι χωρίς καμία διαμαρτυρία την παράδοση των κλειδιών της πατρίδας μας στους δανειστές, για να μην χάσουμε τη βολή μας. Ταυτόχρονα είχαμε την ηθελημένη ψευδαίσθηση πως αυτοί θα ενδιαφερόντουσαν για την Ελλάδα, παρά το ότι δεν ενδιαφερθήκαμε ποτέ εμείς – κάτι που συνεχίζουμε δυστυχώς να κάνουμε, για λόγους που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς.

Ως εκ τούτου, παρά το ότι μετά το 2010 μας κυβερνούν οι δανειστές, μετατρέποντας τη μία μετά την άλλη κυβέρνηση μας σε πιόνια τους, οπότε θα έπρεπε να ισχυρισθούμε πολύ σωστά ότι, δεν είναι δικό μας το φταίξιμο για την καταστροφή που προκάλεσαν, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική – πικρή δυστυχώς, από όποια πλευρά και αν την εξετάσει κανείς.

Η αλήθεια είναι ότι, αν και εφαρμόσθηκαν τελικά μέτρα πολύ χειρότερα από αυτά σε οποιαδήποτε άλλη χώρα (ανάλυση), εμείς επιμένουμε να μην αλλάζουμε τα κακώς κείμενα, να ανεχόμαστε την ατιμωρησία των πολιτικών, να μη συνεργαζόμαστε μεταξύ μας κοκ. – προτιμώντας να υποφέρουμε αδιαμαρτύρητα και τελικά να καταστραφούμε, αντί να αγωνισθούμε όλοι μαζί για κάτι καλύτερο.

Ιάκωβος Ιωάννου

Πηγή: analyst.gr

Η έκρηξη χρεών και η Ελλάδα