21 May, 2018
Home / Διαφορα (Page 272)

Παλαιότερα και συγκεκριμένα τον 19ο αιώνα, μια συνοικία ξεπρόβαλλε στις εκβολές του ποταμού Ιλισού. Ο Ιλισός περνούσε από τις παρυφές του λόφου του Αρδηττού και από το σημερινό Παγκράτι. Κατά το μήκος του, δημιουργήθηκαν πολλές μικρές νησίδες, κατάφυτες, με κυριότερους «κατοίκους» πολλά βατράχια.

Πολλές από αυτές τις νησίδες ονομάζονταν Βατραχονήσια, μια ονομασία που είχε επικρατήσει από την περίοδο του Βασιλιά Γεώργιου του Α’ για τις νησίδες των ποταμών με την παρουσία των αμφιβίων.

Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από αυτές, ήταν το Βατραχονήσι που εκτεινόταν από τις Παρυφές του λόφου του Αρδηττού μέχρι και το Ζάππειο. Είχε σχηματιστεί επειδή λίγο μετά το Παναθηναϊκο Σταδιο, ο ποταμός χωριζόταν δημιουργώντας μια νησίδα. Το Βατραχονήσι ήταν μια λωρίδα γης που δεν την εκμεταλλεύτηκε κανείς οικιστικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1895 λέγεται πως ζούσαν εκεί περίπου 200 οικογένειες, με τους περισσότερους να είναι άνθρωποι λαϊκών τάξεων. Οι περισσότεροι, λόγω της κοντινής απόστασης, ήταν είτε φύλακες του Ζαππείου, είτε κηπουροί στον τότε Βασιλικό (νυν Εθνικό) Κήπο. Από τις οδούς που χώριζαν τα σπίτια που στην πλεονότητά τους ήταν φτιαγμένα από πηλό, μόνο δυο είχαν όνομα. Η Ησιόδου και η Βακχυλίδου. Οι κάτοικοι μπορούσαν να φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας από την γέφυρα που ένωνε της δυο όχθες του Ιλισού και αποτελούσε μια ακόμη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Ζάππα.

Βρισκόταν κοντά στα πάντα. Στο ανάκτορο, στο κέντρο, στο ποτάμι, στον λόφο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πολλά καφενεία και εστιατόρια χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ένα από αυτά έδωσε ακόμα ένα παρατσούκλι στην περιοχή. Αυτό ήταν το «Καφέ Τσουράπι». Το πήρε από ένα καφενείο στο οποίο σύχναζαν τότε «αντιμοναρχικοί». Έξω από αυτό το καφενείο, καθόταν η σύζυγος του ιδιοκτήτη, βαστώντας τσίλιες για να μην «πλακώσει» η χωροφυλακή. Για να μην δίνει όμως δικαιώματα, έκανε πως έπλεκε ένα τσουράπι, δηλαδή μια κάλτσα. Και φυσικά, ήταν τέτοιο το βεληνεκές της φήμης του καφενείου, που αργότερα από αυτό προέκυψε η έκφραση «τσουράπω», που σήμαινε, η άξεστη ή η χωριάτισσα.

Βατραχονήσι όμως υπήρχε και στην περιοχή του Παγκρατίου, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Προσκόπων ( ή αλλιώς Πλατεία Μάνου Χατζιδάκι).

Το Βατραχονήσι στην σημερινή Πλατεία Προσκόπων

Οι κάτοικοι του Βατραχονησίου αντιμετωπίζονταν μάλλον αδιάφορα από την πολιτεία. Δεν εξηγείται αλλιώς πως η υπερχείλιση του ποταμού ύστερα από νεροποντές, δεν έφερε την άμεση αντίδρασή της. Το 1896, η περιοχή πλημμύρισε και προκάλεσε τον θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Τρία χρόνια αργότερα έγινε το ίδιο, αυτή τη φορά ευτυχώς χωρίς θύματα.

Το 1939, επι κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ξεκίνησαν τα έργα για την κάλυψη του ποταμού. Φυσικά, η κάλυψη δεν ήταν λύση, καθώς η παρουσία του Ιλισού ομόρφαινε την περιοχή δίνοντάς της μια εξωτική ομορφιά. Οι εργασίες διακόπηκαν στην περίοδο της κατοχής και ολοκληρώθηκαν την τετραετία 1959-1963, όταν και κατασκευάστηκε η λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το Βατραχονήσι ενώθηκε πολεοδομικά με το Παγκράτι.

Το Βατραχονήσι (αριστερά) στο Μετς και το μικρότερο στο Παγκράτι (δεξιά). Ο χάρτης είναι του 1846.

Σήμερα η συνοικία του Βατραχονησίου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Μετς.

Πως πήρε αυτή την ονομασία η σημερινή αρχοντική περιοχή του Παγκρατίου; Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή την σκυτάλη είχαν πάρει τα καφωδεία, ενώ τα καφενεία είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν. Τα καφωδεία ή αλλιώς «καφέ -σαντάν», φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες από όλη την Ευρώπη, σε ένα θέαμα πιο τολμηρό και σίγουρα πιο ακριβό. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις άρχισαν να συχνάζουν στην περιοχή και ενώ τα χρόνια περνούσαν, διάφορα κοσμικά κέντρα ξεπηδούσαν για να καλύψουν την ζήτηση. Ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ήταν το δημιούργημα του ζυθοποιού Καρόλου Φιξ, που κτίστηκε το 1883. Η μπυραρία του γνωστού ζυθοποιού που βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου του Αρδηττού, ονομαζόταν «Μετς», δίνοντας ύστερα από πολλά χρόνια το όνομα στην ευρύτερη περιοχή.

Βατραχονήσι: Η ιστορία του μικρού ειδυλλιακού νησιού που βρισκόταν στο κέντρο της Αθήνας

Παλαιότερα και συγκεκριμένα τον 19ο αιώνα, μια συνοικία ξεπρόβαλλε στις εκβολές του ποταμού Ιλισού. Ο Ιλισός περνούσε από τις παρυφές του λόφου του Αρδηττού και από το σημερινό Παγκράτι. Κατά το μήκος του, δημιουργήθηκαν πολλές μικρές νησίδες, κατάφυτες, με κυριότερους «κατοίκους» πολλά βατράχια.

Πολλές από αυτές τις νησίδες ονομάζονταν Βατραχονήσια, μια ονομασία που είχε επικρατήσει από την περίοδο του Βασιλιά Γεώργιου του Α’ για τις νησίδες των ποταμών με την παρουσία των αμφιβίων.

Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από αυτές, ήταν το Βατραχονήσι που εκτεινόταν από τις Παρυφές του λόφου του Αρδηττού μέχρι και το Ζάππειο. Είχε σχηματιστεί επειδή λίγο μετά το Παναθηναϊκο Σταδιο, ο ποταμός χωριζόταν δημιουργώντας μια νησίδα. Το Βατραχονήσι ήταν μια λωρίδα γης που δεν την εκμεταλλεύτηκε κανείς οικιστικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1895 λέγεται πως ζούσαν εκεί περίπου 200 οικογένειες, με τους περισσότερους να είναι άνθρωποι λαϊκών τάξεων. Οι περισσότεροι, λόγω της κοντινής απόστασης, ήταν είτε φύλακες του Ζαππείου, είτε κηπουροί στον τότε Βασιλικό (νυν Εθνικό) Κήπο. Από τις οδούς που χώριζαν τα σπίτια που στην πλεονότητά τους ήταν φτιαγμένα από πηλό, μόνο δυο είχαν όνομα. Η Ησιόδου και η Βακχυλίδου. Οι κάτοικοι μπορούσαν να φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας από την γέφυρα που ένωνε της δυο όχθες του Ιλισού και αποτελούσε μια ακόμη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Ζάππα.

Βρισκόταν κοντά στα πάντα. Στο ανάκτορο, στο κέντρο, στο ποτάμι, στον λόφο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πολλά καφενεία και εστιατόρια χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ένα από αυτά έδωσε ακόμα ένα παρατσούκλι στην περιοχή. Αυτό ήταν το «Καφέ Τσουράπι». Το πήρε από ένα καφενείο στο οποίο σύχναζαν τότε «αντιμοναρχικοί». Έξω από αυτό το καφενείο, καθόταν η σύζυγος του ιδιοκτήτη, βαστώντας τσίλιες για να μην «πλακώσει» η χωροφυλακή. Για να μην δίνει όμως δικαιώματα, έκανε πως έπλεκε ένα τσουράπι, δηλαδή μια κάλτσα. Και φυσικά, ήταν τέτοιο το βεληνεκές της φήμης του καφενείου, που αργότερα από αυτό προέκυψε η έκφραση «τσουράπω», που σήμαινε, η άξεστη ή η χωριάτισσα.

Βατραχονήσι όμως υπήρχε και στην περιοχή του Παγκρατίου, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Προσκόπων ( ή αλλιώς Πλατεία Μάνου Χατζιδάκι).

Το Βατραχονήσι στην σημερινή Πλατεία Προσκόπων

Οι κάτοικοι του Βατραχονησίου αντιμετωπίζονταν μάλλον αδιάφορα από την πολιτεία. Δεν εξηγείται αλλιώς πως η υπερχείλιση του ποταμού ύστερα από νεροποντές, δεν έφερε την άμεση αντίδρασή της. Το 1896, η περιοχή πλημμύρισε και προκάλεσε τον θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Τρία χρόνια αργότερα έγινε το ίδιο, αυτή τη φορά ευτυχώς χωρίς θύματα.

Το 1939, επι κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ξεκίνησαν τα έργα για την κάλυψη του ποταμού. Φυσικά, η κάλυψη δεν ήταν λύση, καθώς η παρουσία του Ιλισού ομόρφαινε την περιοχή δίνοντάς της μια εξωτική ομορφιά. Οι εργασίες διακόπηκαν στην περίοδο της κατοχής και ολοκληρώθηκαν την τετραετία 1959-1963, όταν και κατασκευάστηκε η λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το Βατραχονήσι ενώθηκε πολεοδομικά με το Παγκράτι.

Το Βατραχονήσι (αριστερά) στο Μετς και το μικρότερο στο Παγκράτι (δεξιά). Ο χάρτης είναι του 1846.

Σήμερα η συνοικία του Βατραχονησίου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Μετς.

Πως πήρε αυτή την ονομασία η σημερινή αρχοντική περιοχή του Παγκρατίου; Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή την σκυτάλη είχαν πάρει τα καφωδεία, ενώ τα καφενεία είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν. Τα καφωδεία ή αλλιώς «καφέ -σαντάν», φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες από όλη την Ευρώπη, σε ένα θέαμα πιο τολμηρό και σίγουρα πιο ακριβό. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις άρχισαν να συχνάζουν στην περιοχή και ενώ τα χρόνια περνούσαν, διάφορα κοσμικά κέντρα ξεπηδούσαν για να καλύψουν την ζήτηση. Ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ήταν το δημιούργημα του ζυθοποιού Καρόλου Φιξ, που κτίστηκε το 1883. Η μπυραρία του γνωστού ζυθοποιού που βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου του Αρδηττού, ονομαζόταν «Μετς», δίνοντας ύστερα από πολλά χρόνια το όνομα στην ευρύτερη περιοχή.

Βατραχονήσι: Η ιστορία του μικρού ειδυλλιακού νησιού που βρισκόταν στο κέντρο της Αθήνας

Όχι ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά επτά μικροί εξωπλανήτες, οι οποίοι έχουν μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, ανακαλύφθηκαν γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο σε απόσταση περίπου 39 ετών φωτός, στον Αστερισμό του Υδροχόου.

Τουλάχιστον τρεις από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να διαθέτουν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Ήδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες.

Το εν λόγω σύστημα διαθέτει τόσο τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών με μέγεθος παρόμοιο της Γης που έχουν ποτέ βρεθεί, όσο και τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών που θα μπορούσαν να φιλοξενούν υγρό νερό και άρα ζωή.

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.

Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.

Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.

Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε». Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ’ εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist-1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.

Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους). Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature». Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.

Τώρα, συνδυάζοντας νέες παρατηρήσεις και από άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια (μεταξύ των οποίων το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο-VLT του ESO και το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA), εντόπισαν άλλους τέσσερις εξωπλανήτες στο ίδιο σύστημα. Οι αστρονόμοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν την μελέτη για να μάθουν περισσότερα για το εν λόγω σύστημα, που -όσον αφορά τις τροχιές των πλανητών του- θυμίζει το σύστημα του Δία με τα φεγγάρια του, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Η NASA ανακάλυψε εξωπλανήτες που ίσως φιλοξενούν εξωγήινη ζωή

Η δεκαετία του ’90, όπως και κάθε δεκαετία φυσικά είχε τις δικές της γεύσεις που τη σημάδεψαν και την έκανα να ξεχωρίσει.

Οι λίγο μεγαλύτεροι σίγουρα θα θυμούνται τα σνακ και τα γλυκά που έκαναν τότε θραύση στα περίπτερα, ενώ για όσους δεν τα γνωρίζουν, ήρθε η ώρα να τα μάθουν! Διαβάστε παρακάτω για μερικές από τις καλύτερες και πιο χαρακτηριστικές γεύσεις της δεκαετίας του ’90.

1. Τσίχλα σε σωληνάριο: Ήταν ΕΘΙΣΤΙΚΗ!

2. Το κολιέ με τα καραμελάκια: Όποιος το φορούσε στο λαιμό, μετά από λίγο κολλούσε ολόκληρος

3. Σοκολάτα ΙΟΝ σε όλα τα μεγέθη!

4. Bubble Tape: Η ροζ τσιχλόφουσκα που ήταν μέσα στο στρόγγυλο κουτί της, μαζεμένη σαν ταινία.

5. Γαριδάκια, δρακουλίνια και όλα τα σχετικά!

6. Σοκολάτες – «Disney family»: Σοκολατάκια, με σοκολάτα γάλακτος γύρω γύρω και λευκή στο κέντρο!

7. Αυγό μελάτο: Mε ψωμάκι και αλάτι, κατευθείαν από το χέρι της μαμάς!

8. Αυγόφετες: Tο Σαββατοκύριακο την ώρα των παιδικών στην τηλεόραση

9. Πίτσα της μαμάς: Mε ζυμάρι χοντρό,σαν ψωμί

10. Καραμέλες ΙΟΝ «Ο ΜΑΜΥ»: Ψάχναμε με μανία τις καραμέλες βουτύρου.

11. Τραχανάς: Με τυρί και πιπέρι.

12. Ψωμί με μερέντα ή Nutella: Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.

Οι γεύσεις που σημάδεψαν τα παιδικά μας χρόνια

Την Κυριακή, το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος ένα Αποκριάτικο πάρτυ. Οι Βloco Swingueira, Palov και Patatatiti θα συναντηθούν στο Ξέφωτο ενώ, παράλληλα, θα πραγματοποιούνται εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για να μπούμε όλοι στο κλίμα του Καρναβαλιού.

Το εορταστικό κλίμα, θα συνεχιστεί την Καθαρά Δευτέρα με νηστίσιμους μεζέδες  και το καθιερωμένο πέταγμα του χαρταετού στο Πάρκο. Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν οι ήχοι του του Μάνου Αχαλινωτόπουλου και του μουσικού του σχήματος, που θα παρουσιάσουν ένα χορευτικό ρεπερτόριο εμπνευσμένο απ’ όλες τις γωνιές της χώρας.

Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. Οι μικρότεροι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ θα προετοιμαστούν να γιορτάσουν το Καρναβάλι και την Καθαρά Δευτέρα φτιάχνοντας τις πιο πρωτότυπες, πολύχρωμες αποκριάτικες μάσκες (Ελεύθερη Δημιουργική Απασχόληση – Απόκριες // 24-26.02) και τους πιο περίτεχνους χαρταετούς (Σχήματα και Χρώματα στον Ουρανό // 26.02).

– Παιδικές εκδηλώσεις
Ελεύθερη δημιουργική απασχόληση – Απόκριες
Παρασκευή 24/2, Σάββατο 25/2 & Κυριακή 26/2, 17.00-20.00, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς, η φαντασία παίζει με τα χρώματα, για να μεταμορφώσει τη μάσκα μας και μαζί με αυτήν κι εμάς. Παιδιά όλων των ηλικιών εξερευνούν και αποτυπώνουν αποκριάτικα ζωγραφικά σχήματα, χρώματα και μορφές σε ένα εργαστήριο ελεύθερης δημιουργικής απασχόλησης.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Χριστίνα Τσινισιζέλη, Εικαστικός
*Έως 30 συμμετοχές ανά 30 λεπτά

– Σχήματα και χρώματα στον ουρανό
Κυριακή 26.02. 2017, 11.30-13.30, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Ήρθε η ώρα ο ουρανός να γεμίσει χρώματα και σχήματα… Γι’ αυτό οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο χαρταετού φτιάχνουν ιπτάμενες κατασκευές που θα χορεύουν στον αέρα. Άλλες με ουρές, άλλες με φτερά, άλλες με κορδέλες και σχοινιά, θα περιμένουν να στολιστούν, να πετάξουν και να ξεσηκώσουν μικρούς και μεγάλους σε ένα γιορτινό πολύχρωμο παιχνίδι χαράς. Οι συμμετέχοντες φιλοτεχνούν ο καθένας τον δικό του διακοσμητικό χαρταετό, ενώ στη συνέχεια δημιουργούν συλλογικά τρεις μεγάλους χαρταετούς, στα χρώματα του ΚΠΙΣΝ.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Δάφνη Κουρή, Εικαστικός
*Για παιδιά 6-11 ετών
**Εώς 25 άτομα

Η αποκριά ήρθε φέτος στο ΚΠΙΣΝ!
– Αποκριάτικο Πάρτυ
Κυριακή 26.02.2017, 11.00-18.00, ΞΕΦΩΤΟ
το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί ένα Αποκριάτικο πάρτυ στο Ξέφωτο. Την εορταστική ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν live σχήματα, ορχήστρα κρουστών, DJ set με τον Palov, καθώς και εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για μικρούς και μεγάλους.

Βloco Swingueira
To Βloco Swingueira είναι ένα μουσικό σύνολο κρουστών, που παίζει και χορεύει στους ρυθμούς της samba reggae από την Bahia της Βραζιλίας. Ο δυναμικός ήχος από διαφορετικούς τύπους κρουστών μαζί με τις εντυπωσιακές χορογραφίες δημιουργούν μια πρωτόγνωρη οπτικοακουστική εμπειρία. Από την ίδρυσή του το 2014, έχει συμμετάσχει σε πάνω από 30 φεστιβάλ και συναυλίες, όπως το Φεστιβάλ Ελαιώνα, το Καρναβάλι της Πάτρας, το Καρναβάλι Μεταξουργείου, το Φεστιβάλ Circus Days, ο Μαραθώνιος της Αθήνας κ.ά.

Palov
Ο Palov είχε την πρώτη του επαφή με τα decks το 1988. Παράλληλα, το 2006 μαζί με τον Blend Mishkin, σχημάτισαν τους Palov&Mishkin, κυκλοφορώντας τη συλλογή Backaslam extravaganza και το άλμπουμ Think Twice. Αυτήν την εποχή συνεργάζεται με τον μουσικό Άγγελο Αγγελίδη, με τον οποίο έχουν ολοκληρώσει τη νέα τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο “He hecho mucho por ti”, που αναμένεται να κυκλοφορήσει φέτος. Επίσης, διατηρεί με τον Panama Cardoon την Carnibal recordings, όπου το υλικό της διατίθεται αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή. Ως DJ εμφανίζεται σε διάφορους χώρους στην Ελλάδα και εξωτερικό, αναμειγνύοντας ήχους και μουσικές από όλο τον κόσμο και διαφορετικά είδη μουσικής, όπως latin, cumbia, afro, jazz, funk, hip hop, reggae, dub and bass.

Patatatiti
Οι Patatatiti είναι ένα καινούργιο σχήμα επηρεασμένο από τις παραδοσιακές μουσικές της Λατινικής Αμερικής. Παίζοντας cumbia από την Κολομβία και τον Παναμά, guajira, salsa και προσθέτοντας το δικό τους χρώμα, παρουσιάζουν ένα χορευτικό και εξωστρεφές live. Μετά από έναν χρόνο συναυλιών ανά την Ελλάδα, οι Patatatiti έχουν ξεκινήσει την πρώτη τους προσωπική δουλειά μέρος της οποίας και παρουσιάζουν.

Jim Staridas: τρομπόνι
Άγγελος Αγγελίδης: κιθάρα
Daniela Bolano: φωνή
Κρίτων Μπελλώνιας: τύμπανα
Κώστας Πατσιώτης: μπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: κρουστά
Πέτρος Αγγελίδης: τρομπέτα

Κούλουμα στο Πάρκο
Εκδηλώσεις Καθαράς Δευτέρας
Δευτέρα 27.02. 2017, από τις 11.00
Καθώς η Αποκριά μας αποχαιρετά, η περίοδος της Σαρακοστής ξεκινά! Φέτος, την Καθαρά Δευτέρα, ελάτε να γιορτάσουμε μαζί τα Κούλουμα, σε ένα παραδοσιακό γλέντι με νηστίσιμους μεζέδες και φυσικά, το καθιερωμένο πέταγμα του αετού.

Εργαστήρι Κατασκευής Χαρταετού για Παιδιά, 11.00-14.00, ΝΟΤΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
Για εσάς όμως που δεν έχετε μαζί σας χαρταετό, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας! Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου, υπό την καθοδήγηση του διακοσμητή Ηλία Καραντωνίου, γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. To εργαστήρι θα έχει συνεχόμενη ροή και θα κατασκευάζονται 20 χαρταετοί ανά 30′.

Το μόνο που χρειάζεται να φέρετε εσείς, είναι τη διάθεση να πετάξετε ψηλά!

Ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος στο ΚΠΙΣΝ, 13.00, ΞΕΦΩΤΟ
Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα που θα δημιουργήσουν οι χαρταετοί, θα πλαισιώσει το εξαμελές μουσικό σχήμα του Μάνου Αχαλινωτόπουλου, που θα παρουσιάσει ένα παραδοσιακό χορευτικό ρεπερτόριο από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, με έμφαση σε τραγούδια και σκοπούς της Αποκριάς.

Το σχήμα αποτελείται από τους τραγουδιστές Γιώργο Αγγελόπουλο και Ρία Ελληνίδου και τέσσερις σολίστες μουσικούς (κλαρίνο, βιολί, λαούτο και παραδοσιακά κρουστά).

Καρναβάλι + Κούλουμα με εργαστήρια για παιδιά και πάρτυ στο ΚΠΙΣΝ

Την Κυριακή, το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος ένα Αποκριάτικο πάρτυ. Οι Βloco Swingueira, Palov και Patatatiti θα συναντηθούν στο Ξέφωτο ενώ, παράλληλα, θα πραγματοποιούνται εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για να μπούμε όλοι στο κλίμα του Καρναβαλιού.

Το εορταστικό κλίμα, θα συνεχιστεί την Καθαρά Δευτέρα με νηστίσιμους μεζέδες  και το καθιερωμένο πέταγμα του χαρταετού στο Πάρκο. Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν οι ήχοι του του Μάνου Αχαλινωτόπουλου και του μουσικού του σχήματος, που θα παρουσιάσουν ένα χορευτικό ρεπερτόριο εμπνευσμένο απ’ όλες τις γωνιές της χώρας.

Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. Οι μικρότεροι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ θα προετοιμαστούν να γιορτάσουν το Καρναβάλι και την Καθαρά Δευτέρα φτιάχνοντας τις πιο πρωτότυπες, πολύχρωμες αποκριάτικες μάσκες (Ελεύθερη Δημιουργική Απασχόληση – Απόκριες // 24-26.02) και τους πιο περίτεχνους χαρταετούς (Σχήματα και Χρώματα στον Ουρανό // 26.02).

– Παιδικές εκδηλώσεις
Ελεύθερη δημιουργική απασχόληση – Απόκριες
Παρασκευή 24/2, Σάββατο 25/2 & Κυριακή 26/2, 17.00-20.00, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς, η φαντασία παίζει με τα χρώματα, για να μεταμορφώσει τη μάσκα μας και μαζί με αυτήν κι εμάς. Παιδιά όλων των ηλικιών εξερευνούν και αποτυπώνουν αποκριάτικα ζωγραφικά σχήματα, χρώματα και μορφές σε ένα εργαστήριο ελεύθερης δημιουργικής απασχόλησης.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Χριστίνα Τσινισιζέλη, Εικαστικός
*Έως 30 συμμετοχές ανά 30 λεπτά

– Σχήματα και χρώματα στον ουρανό
Κυριακή 26.02. 2017, 11.30-13.30, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Ήρθε η ώρα ο ουρανός να γεμίσει χρώματα και σχήματα… Γι’ αυτό οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο χαρταετού φτιάχνουν ιπτάμενες κατασκευές που θα χορεύουν στον αέρα. Άλλες με ουρές, άλλες με φτερά, άλλες με κορδέλες και σχοινιά, θα περιμένουν να στολιστούν, να πετάξουν και να ξεσηκώσουν μικρούς και μεγάλους σε ένα γιορτινό πολύχρωμο παιχνίδι χαράς. Οι συμμετέχοντες φιλοτεχνούν ο καθένας τον δικό του διακοσμητικό χαρταετό, ενώ στη συνέχεια δημιουργούν συλλογικά τρεις μεγάλους χαρταετούς, στα χρώματα του ΚΠΙΣΝ.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Δάφνη Κουρή, Εικαστικός
*Για παιδιά 6-11 ετών
**Εώς 25 άτομα

Η αποκριά ήρθε φέτος στο ΚΠΙΣΝ!
– Αποκριάτικο Πάρτυ
Κυριακή 26.02.2017, 11.00-18.00, ΞΕΦΩΤΟ
το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί ένα Αποκριάτικο πάρτυ στο Ξέφωτο. Την εορταστική ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν live σχήματα, ορχήστρα κρουστών, DJ set με τον Palov, καθώς και εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για μικρούς και μεγάλους.

Βloco Swingueira
To Βloco Swingueira είναι ένα μουσικό σύνολο κρουστών, που παίζει και χορεύει στους ρυθμούς της samba reggae από την Bahia της Βραζιλίας. Ο δυναμικός ήχος από διαφορετικούς τύπους κρουστών μαζί με τις εντυπωσιακές χορογραφίες δημιουργούν μια πρωτόγνωρη οπτικοακουστική εμπειρία. Από την ίδρυσή του το 2014, έχει συμμετάσχει σε πάνω από 30 φεστιβάλ και συναυλίες, όπως το Φεστιβάλ Ελαιώνα, το Καρναβάλι της Πάτρας, το Καρναβάλι Μεταξουργείου, το Φεστιβάλ Circus Days, ο Μαραθώνιος της Αθήνας κ.ά.

Palov
Ο Palov είχε την πρώτη του επαφή με τα decks το 1988. Παράλληλα, το 2006 μαζί με τον Blend Mishkin, σχημάτισαν τους Palov&Mishkin, κυκλοφορώντας τη συλλογή Backaslam extravaganza και το άλμπουμ Think Twice. Αυτήν την εποχή συνεργάζεται με τον μουσικό Άγγελο Αγγελίδη, με τον οποίο έχουν ολοκληρώσει τη νέα τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο “He hecho mucho por ti”, που αναμένεται να κυκλοφορήσει φέτος. Επίσης, διατηρεί με τον Panama Cardoon την Carnibal recordings, όπου το υλικό της διατίθεται αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή. Ως DJ εμφανίζεται σε διάφορους χώρους στην Ελλάδα και εξωτερικό, αναμειγνύοντας ήχους και μουσικές από όλο τον κόσμο και διαφορετικά είδη μουσικής, όπως latin, cumbia, afro, jazz, funk, hip hop, reggae, dub and bass.

Patatatiti
Οι Patatatiti είναι ένα καινούργιο σχήμα επηρεασμένο από τις παραδοσιακές μουσικές της Λατινικής Αμερικής. Παίζοντας cumbia από την Κολομβία και τον Παναμά, guajira, salsa και προσθέτοντας το δικό τους χρώμα, παρουσιάζουν ένα χορευτικό και εξωστρεφές live. Μετά από έναν χρόνο συναυλιών ανά την Ελλάδα, οι Patatatiti έχουν ξεκινήσει την πρώτη τους προσωπική δουλειά μέρος της οποίας και παρουσιάζουν.

Jim Staridas: τρομπόνι
Άγγελος Αγγελίδης: κιθάρα
Daniela Bolano: φωνή
Κρίτων Μπελλώνιας: τύμπανα
Κώστας Πατσιώτης: μπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: κρουστά
Πέτρος Αγγελίδης: τρομπέτα

Κούλουμα στο Πάρκο
Εκδηλώσεις Καθαράς Δευτέρας
Δευτέρα 27.02. 2017, από τις 11.00
Καθώς η Αποκριά μας αποχαιρετά, η περίοδος της Σαρακοστής ξεκινά! Φέτος, την Καθαρά Δευτέρα, ελάτε να γιορτάσουμε μαζί τα Κούλουμα, σε ένα παραδοσιακό γλέντι με νηστίσιμους μεζέδες και φυσικά, το καθιερωμένο πέταγμα του αετού.

Εργαστήρι Κατασκευής Χαρταετού για Παιδιά, 11.00-14.00, ΝΟΤΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
Για εσάς όμως που δεν έχετε μαζί σας χαρταετό, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας! Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου, υπό την καθοδήγηση του διακοσμητή Ηλία Καραντωνίου, γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. To εργαστήρι θα έχει συνεχόμενη ροή και θα κατασκευάζονται 20 χαρταετοί ανά 30′.

Το μόνο που χρειάζεται να φέρετε εσείς, είναι τη διάθεση να πετάξετε ψηλά!

Ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος στο ΚΠΙΣΝ, 13.00, ΞΕΦΩΤΟ
Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα που θα δημιουργήσουν οι χαρταετοί, θα πλαισιώσει το εξαμελές μουσικό σχήμα του Μάνου Αχαλινωτόπουλου, που θα παρουσιάσει ένα παραδοσιακό χορευτικό ρεπερτόριο από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, με έμφαση σε τραγούδια και σκοπούς της Αποκριάς.

Το σχήμα αποτελείται από τους τραγουδιστές Γιώργο Αγγελόπουλο και Ρία Ελληνίδου και τέσσερις σολίστες μουσικούς (κλαρίνο, βιολί, λαούτο και παραδοσιακά κρουστά).

Καρναβάλι + Κούλουμα με εργαστήρια για παιδιά και πάρτυ στο ΚΠΙΣΝ



Ο αρχιδιαφθορέας της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης

Ο συλλογικός τόμος «The Greek Political Economy 2000-2015» έφερε στο φως ατράνταχτα στοιχεία για τις τεράστιες ευθύνες της οκταετούς διακυβέρνησης της χώρας με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη. Στοιχεία τα οποία ειπώθηκαν κατά την παρουσίαση του τόμου, που έγινε την περασμένη Δευτέρα, στην αίθουσα του ΕΒΕΑ, από τους επιμελητές της έκδοσης Παντελή Σκλιά, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και Σπύρο Ρουκανά, επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που καταγράφοντα στο βιβλίο-τόμο, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν χαμηλό κατά την περίοδο 1975 – 1980, αλλά κατά τη δεκαετία του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 αυξήθηκε ταχύτατα, υπερβαίνοντας το 60% (κριτήριο της Συνθήκης του Μάαστριχτ) στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 και το 100% από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Στη συνέχεια, και μέχρι το 2008, κυμαινόταν περί το 100% – 110% του ΑΕΠ. Ιδιαίτερα για την περίοδο 2004 – 2008 διαπιστώνει κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του χρέους οφειλόταν στην ανάγκη αναχρηματοδότησης δανείων που είχαν συναφθεί παλαιότερα, καθώς και σε εξοπλιστικά προγράμματα που επίσης είχαν συμβασιοποιηθεί σε προηγούμενες κυβερνητικές περιόδους. Τα στοιχεία και τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η δημόσια δαπάνη για τόκους κατά την τριετία 2001 – 2003 ήταν 26,8 δισ. ευρώ, για την τετραετία 2005 – 2008 ήταν 41,4 δισ. ευρώ και για το έτος 2010 ήταν 13,2 δισ. ευρώ.

Τα στοιχεία αυτά και τα ευρήματα αποδεικνύουν τη ραγδαία αύξηση της δημόσιας δαπάνης για την εξυπηρέτηση του χρέους επί δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες του 2004 περιόδους (κυβέρνηση Σημίτη).

Ειδικότερα, για τις δύο υποπεριόδους διακυβέρνησης πριν από την ένταξη στον Μηχανισμό Στήριξης τα μεγέθη έχουν ως εξής:

• Η συνολική δαπάνη κατά την περίοδο 2004 – 2009 (Ν∆ – Κ. Καραμανλής) για την εξυπηρέτηση των δανείων που είχαν συναφθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν 194,21 δισ. ευρώ (χρεολύσια 132,9 δισ. ευρώ, τόκοι 61,31 δισ. ευρώ), ενώ κατά την ίσης χρονικής διάρκειας εξαετία 1998 – 2003 (ΠΑΣΟΚ – Κ. Σημίτης) ήταν 139,5 δισ. ευρώ (χρεολύσια 84,7 δισ. ευρώ, τόκοι 54,8 δισ. ευρώ). Αυτό σημαίνει ότι για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους το οποίο είχε συσσωρευτεί η κυβέρνηση Καραμανλή της περιόδου 2004 – 2009 πλήρωσε 54,7 δισ. ευρώ περισσότερα σε σχέση µε την κυβέρνηση Σημίτη της περιόδου 1998 – 2003. Η ετήσια δημόσια δαπάνη την περίοδο 2004 – 2009 για τοκοχρεολύσια δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες περιόδους ανήλθε κατά µέσο όρο σε 31,4 δισ. ευρώ ετησίως έναντι 21,3 δισ. ευρώ κατά την προηγούμενη περίοδο.

Να σημειωθεί, επίσης, ότι τη χρονική περίοδο 2004 – 2009 δαπανήθηκαν σχεδόν 11 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα επί δεσμεύ- σεων οι οποίες είχαν ήδη αναληφθεί, 6,5 δισ. ευρώ µε ειδικές εκδόσεις ομολόγων για την εξυπηρέτηση των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων και 2,6 δισ. ευρώ για την εξόφληση υποχρεώσεων νοσοκομείων οι οποίες είχαν αναληφθεί σε προηγούμενα έτη.
Από τα ευρήματα αναδεικνύεται ότι κατά την περίοδο 2007 – 2009 το δημόσιο έλλειμμα στην Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε ποσοστιαία κατά 131,1%, την ίδια στιγμή που η μέση τιμή ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης ανήλθε σε 826,7% και σε αυτές της ΕΕ σε 650,7%. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 20,8%, δηλαδή όσο περίπου και η μέση τιμή των ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης (20,5%), αλλά λιγότερο από το αντίστοιχο στις χώρες της ΕΕ (26,5%).

Τέλος, τονίσθηκε από τους ομιλητές ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ ήταν μια πολιτική απόφαση, για την οποία τα οικονομικά κριτήρια είχαν ελάχιστη ή καθόλου σημασία. Η επιτευχθείσα σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας ήταν ονομαστική και πραγμα- τοποιήθηκε επί ζημία της πραγματικής οικονομίας. Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν, παρά τις περιοδικά επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες περί εφαρμογής τους.

Στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου παραβρέθηκαν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο βουλευτής Γιώργος Κουμουτσάκος, ο βουλευτής Κων. Αχιλ. Καραμανλής, ο πρώην βουλευτής Ευ. Αντώναρος, η πρώην ευρωβουλευτής Έλσα Παπαδημητρίου κ.ά. Χαιρετισμό απηύθυναν ο Κωστής Μαγουλάς, καθηγητής του ΕΜΠ, πρόεδρος του Κύκλου Προβληματισμού «Ρεύμα Σκέψης», και ο Κων. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ.

hellasforce.comΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ! ΠΡΟΔΟΣΙΑ!! Καταχρέωσε τη χώρα… Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και πρέπει να τους δείτε για να καταλάβετε …


Ο Αμφορέας αυτός βρέθηκε στην πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar το 1993. Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου. Πηγαίνει αρκετά πίσω.



Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν (Sir Aurel Stein), περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106 χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. (Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.).

Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα;

Μήπως ο Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το εσωτερικό της Κίνας; Ή τουλάχιστον, έφθασαν εκεί στρατεύματά του; Αναπάντητα ιστορικά ερωτήματα, αφού δεν υπάρχουν οι ανάλογες ιστορικές πηγές που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο.Κι όμως στην Κίνα βρέθηκε αρχαία ελληνική πόλη. Αυτό μας λέει το δημοσίευμα της Μελβούρνης το 1993. Ή για να ακριβολογούμε: σε πανάρχαια κινεζική πόλη είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Αλεξάνδρου, τα αντικείμενα των οποίων έμελλε να βρεθούν 2.300 χρόνια μετά.

Από τη δεκαετία, όμως, του 1980, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον και έτσι μια ομάδα Κινέζων και Ιαπώνων ερευνητών άρχισε να ψάχνει για την χαμένη πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashga.

Πράγματι έπειτα από κοπιώδη έρευνα βρήκαν κάτω από τους αμμόλοφους τα ερείπια της αρχαίας πόλης.

Στη διαδικασία της ανασκαφής με μεγάλη έκπληξη εντόπισαν μέσα στα ερείπια έπιπλα ελληνικού στυλ.

Βρήκαν δηλαδή, ανάγλυφες παραστάσεις με μαιάνδρους, αμφορείς ελληνικούς με αναπαραστάσεις από τα ομηρικά έπη.

Η χρονολόγησή τους ανάγεται στα χρόνια της αλεξανδρινής εκστρατείας. Η ανακάλυψη είχε μεγάλο ενδιαφέρον.

Κανένα ιστορικό στοιχείο δεν υπήρχε που να αναφέρει έστω αόριστα την παρουσία των Ελλήνων στην κινεζική αυτή επαρχία.

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, οι Κινέζοι ονομάζονται ΣΙΝΕΣ (Λεξικό Σταματάκου).

Στην ορολογία της λέξης ΣΙΝΙΣ η ερμηνεία είναι ο κατερημώνων, ο ληστής, ο άρπαξ.

Στην ορολογία του ίδιου λεξικού η λέξη ΤΟ ΣΙΝΟΣ ερμηνεύεται ως πληγή, πλήγμα, βλάβη, όλεθρος.

Η ορολογία ΣΙΝΟΜΑΙ σημαίνει συλώ, λαφυραγωγώ, διαρπάζω.

Ο ληστής ΣΙΝΙΣ ΠΙΤΥΟΚΑΜΠΤΗΣ σημαίνει όλεθρος προσωποποιημένος.

Η ιδιότητα των ΣΙΝΩΝ ή Κινέζων ως εξολοθρευτών εναντίον των Ιώνων, Ελλήνων, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ενώ η νότια Κίνα ονομάζεται ακόμη ΓΙΟΥΝΑΝ ήτοι ΙΩΝΙΑ, εκεί δεν υπάρχει πλέον κανένας Ίωνας-Έλληνας.

Γερμανοί αρχαιολόγοι απέδειξαν την ύπαρξη τουλάχιστον δώδεκα ελληνικών πόλεων στην Κίνα, πριν αυτές οι αρχαιολογικές αποστολές απελαθούν.

Η κινεζική κυβέρνηση διέταξε την κάλυψη των αρχαιολογικών χώρων με λόφους χώματος στους οποίους φυτεύθηκαν δάση.

Κανένας από τους πολιτικούς μας δεν απαίτησε την ανασκαφή των χώρων αυτών από ελληνικές αρχαιολογικές αποστολές.

Η είδηση των ευρημάτων της ανασκαφής μεταδόθηκε από το κινεζικό πρακτορείο και δημοσιεύθηκε πρώτα στην Αυστραλία και από εκεί αναδημοσιεύθηκε στον ελληνικό Τύπο.


hellenicnationalreligionΗ Νίγια και 12 Αρχαιοελληνικές Πόλεις σε Κίνα που Απαγορεύεται να Έρθουν στο Φως

To Beton7 Gallery παρουσιάζει την περφόρμανς των εικαστικών Μαρία Γλύκα, Βασίλη Βλασταρά και Jim Hobbs με τον τίτλο: I Am A Karate American Egg (Make America Great Again).

Ψευδείς ειδήσεις παράγονται ηθελημένα με σκοπό τη διαφήμιση, αναζητώντας το χρήμα ή εμφανίζονται από λάθος πληροφορημένους πολίτες στα social media σε έναν υπέρ -συνδεδεμένο κόσμο όπου η ταχύτητα απλά ξεπερνάει την αλήθεια και παραμένει σημείο αναφοράς ακόμα κι αν αυτό αποδειχθεί αναληθές.

Τριάντα χρόνια μετά την πτώση του τείχους στο Βερολίνο διεθνείς συζητήσεις γίνονται για το «κόστος» κατασκευής ενός νέου. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι hoax;

Οι Simpsons προέβλεψαν την εκλογή του νέου Αμερικανού προέδρου; Μήπως απλά πρέπει να παίζει κανείς golf;

Ο σχολιαστής Eduardo Porter έγραψε στους New York Times στις 31/1/2017: «…Δεν εκπλήσσει, πάντως, η στάση του Τραμπ, καθώς η πρότασή του να περιφρουρήσει τις ΗΠΑ από πολλές και διάφορες ξένες επιρροές αντιστοιχεί στις υποσχέσεις που έδωσε στην εργατική τάξη. Φαίνεται, όμως, να μην έχει αντιληφθεί τι επιπτώσεις έχουν οι προτάσεις του…

…Η μακροοικονομική στρατηγική του είναι να συνδυάσει την αύξηση των δημοσίων δαπανών με τα υψηλά επιτόκια και έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τους στόχους για το εμπόριο. Οδηγώντας σε άνοδο το δολάριο, θα διευρύνει το εμπορικό έλλειμμα. Επιπλέον, τα προβλήματα που επέλεξε να αντιμετωπίσει, λύνονται κάπως από μόνα τους. Περισσότεροι Μεξικανοί μετανάστες εγκαταλείπουν τις ΗΠΑ παρά έρχονται πλέον στις ΗΠΑ. Και οι κινεζικές εξαγωγές δεν αυξάνονται αλλά μειώνονται…»

“…The posturing is not entirely surprising. Mr. Trump’s proposals to wall off the United States from a variety of foreign influences fit the promises he made to his base of working-class white voters, resentful of how trade and immigration have changed the country they claim as their own…
…Then there is the fact that Mr. Trump’s macroeconomic strategy, which looks set to marry increased government spending with high interest rates, is in some tension with his objectives on trade: By strengthening the value of the dollar, it will make the trade deficit bigger.
Finally, the problems that the president has resolved to tackle have largely petered out on their own. More Mexican immigrants are leaving the United States than coming in. And Chinese exports to the United States are actually declining…”

New York Times, Eduardo Porter, 31/1/2017
https://www.nytimes.com/2017/01/31/business/economy/trump-and-trade-extreme-tactics-in-search-of-a-point.html

Η Μαρία Γλύκα γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Slade School of Fine Art, UCL, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και στο Κολλέγιο Βακαλό Art & Design. Στα έργα της φέρνει σε επαφή εσωτερικούς με εξωτερικούς χώρους παίζοντας με τα όρια ζωγραφικής, εγκαταστάσεων και κατασκευών απο χαρτί και χαρτόνι ξαναδιαβάζοντας έτσι πολλές φορές την πραγματικότητα χωρίς ποτέ να την αποκαλύπτει πλήρως. Ζωγραφίζει και προβάλει κινούμενες εικόνες στην επιφάνειά τους, δίνοντας έμφαση στην δημιουργία συσχετισμών μέσα από την διαδικασία αυτή. Την ενδιαφέρει η δημιουργία μιας σειράς παράλληλων δράσεων, ήχων, εικόνων, άμεσων και έμμεσων ενώσεων, χωρίς προκαθορισμένα αποτελέσματα, προκειμένου να καθοριστεί τι υπάρχει και τι συμβαίνει στο χώρο μεταξύ των πραγμάτων και της μνήμης.’Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει συμμετάσχει σε διεθνή προγράμματα residencies (Ισλανδία, Ισπανία, Αγγλία, ΗΠΑ) κι έχει διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς. Διδάσκει Contemporary Art Practices στο Slade Summer School of Fine Art, UCL στο Λονδίνο και Visual Communication and Interactive Media στο Κολλέγιο Βακαλό Art & Design.

www.glykamaria.blogspot.gr

 
Ο Βασίλης Βλασταράς είναι ζωγράφος και διδάσκει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ως επίκουρος καθηγητής. Γεννήθηκε στο Άργος όπου πέρασε τα μαθητικά του χρόνια. Τα έργα του είναι μεγάλων διαστάσεων εγκαταστάσεις και ζωγραφικής με την χρήση σύγχρονων μέσων καθώς και πειραματισμοί με ήχο και κινούμενες εικόνες σε πραγματικό χρόνο. Η δημιουργία δυναμικών αρχείων, ντοκιμαντέρ , η οικειοποίηση των μηχανισμών δημοσιότητας, η διεξαγωγή συνεντεύξεων, οι στατιστικές μελέτες, η διαδικτυακή δραστηριότητα, είναι μερικές από τις μορφές της διεύρυνσης και διάρθρωσης της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Από το 2002 έως το 2007 είναι ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «πλατφόρμες». Από το 2006 είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος και επιμελητής του ετήσιου εργαστηρίου «Utopia Project» που οργανώνει η ΑΣΚΤ στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Ως επιστημονικός υπεύθυνος και κύριος συντονιστής του Utopia project, επιχείρησε μια διεθνούς εύρους διαπολιτισμική καλλιτεχνική έρευνα στην έννοια της Ουτοπίας σε σχέση με την επικαιρότητα, την ιστορία, τα κοινωνικά αιτήματα και την επιστημονική έρευνα. Από το 2015 είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του διεθνούς φεστιβάλ για τις παραστατικές τέχνες ASFA BBQ. Έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις και καλλιτεχνικές δράσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

www.vlastaras.com

Ο Jim Hobbs χρησιμοποιεί μια ποικιλία μέσων, όπως ταινίες 16mm, βίντεο, εγκατάσταση, site-specific έργα, ζωγραφική, γλυπτική, ήχο και φωτογραφία. Ο καλλιτέχνης διερευνά τις προσωπικές και κοινωνικές συνέπειες της απώλειας, της λήθης, την ιστορίας, της μνήμης και τις μετέπειτα δράσεις ανάμνησης/memorialisation. Το έργο του δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο πώς η χρήση της αρχιτεκτονικής και τα μνημεία αποτελούν μια φυσική εκδήλωση αυτού που απουσιάζει, και πώς μπορούν αυτά τα «stand-ins»να χρησιμοποιηθούν, να παραποιηθούν, κλπ. Πρόσφατα, το έργο του έχει μετατοπισθεί στο χώρο των κινηματογραφικών εγκαταστάσεων, αξιοποιώντας την ταινία ως ένα υλικό με βάση το χρόνο και ως μέσο για να διερευνήσει αυτές τις ανησυχίες. Εγγενώς αλληλένδετες με αυτό είναι μια συνεχής αμφισβήτηση του ρόλου του αναλογικού στην ψηφιακή εποχή – πώς λειτουργεί, αν μπορεί να παρακάμψει τη σχέση με την νοσταλγία, και οι έννοιες της ποιότητας της εικόνας και το πώς αυτό σχετίζεται με τη μνήμη. Έχει παρουσιάσει το έργο του διεθνώς σε διάφορα μουσεία, γκαλερί , δημόσιους χώρους και φεστιβάλ. Πρόσφατα ξεκίνησε το επιμελητικό του έργο (Ι)MAGESOUND(S) στο Walter Bruno Αμφιθέατρο , Lincoln Center στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης για τις παραστατικές τέχνες. Είναι Ανώτερος Λέκτορας και Artist-in-Residence στο Department of Creative Professions and Digital Arts (CPDA) στο Πανεπιστήμιο του Greenwich, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.

www.jimhobbs.org

I Am A Karate American Egg

To Beton7 Gallery παρουσιάζει την περφόρμανς των εικαστικών Μαρία Γλύκα, Βασίλη Βλασταρά και Jim Hobbs με τον τίτλο: I Am A Karate American Egg (Make America Great Again).

Ψευδείς ειδήσεις παράγονται ηθελημένα με σκοπό τη διαφήμιση, αναζητώντας το χρήμα ή εμφανίζονται από λάθος πληροφορημένους πολίτες στα social media σε έναν υπέρ -συνδεδεμένο κόσμο όπου η ταχύτητα απλά ξεπερνάει την αλήθεια και παραμένει σημείο αναφοράς ακόμα κι αν αυτό αποδειχθεί αναληθές.

Τριάντα χρόνια μετά την πτώση του τείχους στο Βερολίνο διεθνείς συζητήσεις γίνονται για το «κόστος» κατασκευής ενός νέου. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι hoax;

Οι Simpsons προέβλεψαν την εκλογή του νέου Αμερικανού προέδρου; Μήπως απλά πρέπει να παίζει κανείς golf;

Ο σχολιαστής Eduardo Porter έγραψε στους New York Times στις 31/1/2017: «…Δεν εκπλήσσει, πάντως, η στάση του Τραμπ, καθώς η πρότασή του να περιφρουρήσει τις ΗΠΑ από πολλές και διάφορες ξένες επιρροές αντιστοιχεί στις υποσχέσεις που έδωσε στην εργατική τάξη. Φαίνεται, όμως, να μην έχει αντιληφθεί τι επιπτώσεις έχουν οι προτάσεις του…

…Η μακροοικονομική στρατηγική του είναι να συνδυάσει την αύξηση των δημοσίων δαπανών με τα υψηλά επιτόκια και έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τους στόχους για το εμπόριο. Οδηγώντας σε άνοδο το δολάριο, θα διευρύνει το εμπορικό έλλειμμα. Επιπλέον, τα προβλήματα που επέλεξε να αντιμετωπίσει, λύνονται κάπως από μόνα τους. Περισσότεροι Μεξικανοί μετανάστες εγκαταλείπουν τις ΗΠΑ παρά έρχονται πλέον στις ΗΠΑ. Και οι κινεζικές εξαγωγές δεν αυξάνονται αλλά μειώνονται…»

“…The posturing is not entirely surprising. Mr. Trump’s proposals to wall off the United States from a variety of foreign influences fit the promises he made to his base of working-class white voters, resentful of how trade and immigration have changed the country they claim as their own…
…Then there is the fact that Mr. Trump’s macroeconomic strategy, which looks set to marry increased government spending with high interest rates, is in some tension with his objectives on trade: By strengthening the value of the dollar, it will make the trade deficit bigger.
Finally, the problems that the president has resolved to tackle have largely petered out on their own. More Mexican immigrants are leaving the United States than coming in. And Chinese exports to the United States are actually declining…”

New York Times, Eduardo Porter, 31/1/2017
https://www.nytimes.com/2017/01/31/business/economy/trump-and-trade-extreme-tactics-in-search-of-a-point.html

Η Μαρία Γλύκα γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Slade School of Fine Art, UCL, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και στο Κολλέγιο Βακαλό Art & Design. Στα έργα της φέρνει σε επαφή εσωτερικούς με εξωτερικούς χώρους παίζοντας με τα όρια ζωγραφικής, εγκαταστάσεων και κατασκευών απο χαρτί και χαρτόνι ξαναδιαβάζοντας έτσι πολλές φορές την πραγματικότητα χωρίς ποτέ να την αποκαλύπτει πλήρως. Ζωγραφίζει και προβάλει κινούμενες εικόνες στην επιφάνειά τους, δίνοντας έμφαση στην δημιουργία συσχετισμών μέσα από την διαδικασία αυτή. Την ενδιαφέρει η δημιουργία μιας σειράς παράλληλων δράσεων, ήχων, εικόνων, άμεσων και έμμεσων ενώσεων, χωρίς προκαθορισμένα αποτελέσματα, προκειμένου να καθοριστεί τι υπάρχει και τι συμβαίνει στο χώρο μεταξύ των πραγμάτων και της μνήμης.’Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει συμμετάσχει σε διεθνή προγράμματα residencies (Ισλανδία, Ισπανία, Αγγλία, ΗΠΑ) κι έχει διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς. Διδάσκει Contemporary Art Practices στο Slade Summer School of Fine Art, UCL στο Λονδίνο και Visual Communication and Interactive Media στο Κολλέγιο Βακαλό Art & Design.

www.glykamaria.blogspot.gr

 
Ο Βασίλης Βλασταράς είναι ζωγράφος και διδάσκει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ως επίκουρος καθηγητής. Γεννήθηκε στο Άργος όπου πέρασε τα μαθητικά του χρόνια. Τα έργα του είναι μεγάλων διαστάσεων εγκαταστάσεις και ζωγραφικής με την χρήση σύγχρονων μέσων καθώς και πειραματισμοί με ήχο και κινούμενες εικόνες σε πραγματικό χρόνο. Η δημιουργία δυναμικών αρχείων, ντοκιμαντέρ , η οικειοποίηση των μηχανισμών δημοσιότητας, η διεξαγωγή συνεντεύξεων, οι στατιστικές μελέτες, η διαδικτυακή δραστηριότητα, είναι μερικές από τις μορφές της διεύρυνσης και διάρθρωσης της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Από το 2002 έως το 2007 είναι ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «πλατφόρμες». Από το 2006 είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος και επιμελητής του ετήσιου εργαστηρίου «Utopia Project» που οργανώνει η ΑΣΚΤ στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Ως επιστημονικός υπεύθυνος και κύριος συντονιστής του Utopia project, επιχείρησε μια διεθνούς εύρους διαπολιτισμική καλλιτεχνική έρευνα στην έννοια της Ουτοπίας σε σχέση με την επικαιρότητα, την ιστορία, τα κοινωνικά αιτήματα και την επιστημονική έρευνα. Από το 2015 είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του διεθνούς φεστιβάλ για τις παραστατικές τέχνες ASFA BBQ. Έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις και καλλιτεχνικές δράσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

www.vlastaras.com

Ο Jim Hobbs χρησιμοποιεί μια ποικιλία μέσων, όπως ταινίες 16mm, βίντεο, εγκατάσταση, site-specific έργα, ζωγραφική, γλυπτική, ήχο και φωτογραφία. Ο καλλιτέχνης διερευνά τις προσωπικές και κοινωνικές συνέπειες της απώλειας, της λήθης, την ιστορίας, της μνήμης και τις μετέπειτα δράσεις ανάμνησης/memorialisation. Το έργο του δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο πώς η χρήση της αρχιτεκτονικής και τα μνημεία αποτελούν μια φυσική εκδήλωση αυτού που απουσιάζει, και πώς μπορούν αυτά τα «stand-ins»να χρησιμοποιηθούν, να παραποιηθούν, κλπ. Πρόσφατα, το έργο του έχει μετατοπισθεί στο χώρο των κινηματογραφικών εγκαταστάσεων, αξιοποιώντας την ταινία ως ένα υλικό με βάση το χρόνο και ως μέσο για να διερευνήσει αυτές τις ανησυχίες. Εγγενώς αλληλένδετες με αυτό είναι μια συνεχής αμφισβήτηση του ρόλου του αναλογικού στην ψηφιακή εποχή – πώς λειτουργεί, αν μπορεί να παρακάμψει τη σχέση με την νοσταλγία, και οι έννοιες της ποιότητας της εικόνας και το πώς αυτό σχετίζεται με τη μνήμη. Έχει παρουσιάσει το έργο του διεθνώς σε διάφορα μουσεία, γκαλερί , δημόσιους χώρους και φεστιβάλ. Πρόσφατα ξεκίνησε το επιμελητικό του έργο (Ι)MAGESOUND(S) στο Walter Bruno Αμφιθέατρο , Lincoln Center στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης για τις παραστατικές τέχνες. Είναι Ανώτερος Λέκτορας και Artist-in-Residence στο Department of Creative Professions and Digital Arts (CPDA) στο Πανεπιστήμιο του Greenwich, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.

www.jimhobbs.org

I Am A Karate American Egg