23 July, 2017
Home / Διαφορα (Page 177)


Μετακινήθηκε το Ρολόι της Αποκάλυψης πιο κοντά στα μεσάνυχτα

Δυόμιση λεπτά πριν τα μεσάνυχτα δείχνει από την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου, το Ρολόι της Αποκάλυψης δείχνοντας πως το τέλος του κόσμου είναι πιο κοντά από όσο πιστεύουμε.

Το διάσημο ρολόι κινείται πιο κοντά ή μακριά στα μεσάνυχτα για να συμβολίσει την απειλή για την ανθρωπότητα από έναν παγκόσμιο Αρμαγεδδών, πυρηνικό χτύπημα και οτιδήποτε ακόμα μπορεί να βλάψει την ανθρωπότητα.

Το «Ρολόι της Αποκάλυψης» δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο Επιστήμης και Ασφάλειας του περιοδικού Bulletin of Atomic Scientists, από ανήσυχους Αμερικανούς επιστήμονες που συμμετείχαν στο Σχέδιο Μανχάταν που ανέπτυξε για πρώτη φορά τα πυρηνικά όπλα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο λεπτοδείκτης του ρολογιού είχε μετακινηθεί για τελευταία φορά στις 22 Ιανουαρίου του 2015, όταν προχώρησε κατά δύο λεπτά. Τόσο κοντά στα «μεσάνυχτα» είχε βρεθεί ξανά μόνο το1953, όταν οι σχέσεις ΗΠΑ- ΕΣΣΔ ήταν ιδιαίτερα τεταμένες.

cnn.gr

Μετακινήθηκε το Ρολόι της Αποκάλυψης πιο κοντά στα μεσάνυχτα

Υψηλή τεχνολογία χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες για τον βυθό της Σαντορίνης – Είκοσι έξι ημέρες, 40 επιστήμονες, ένα ωκεανογραφικό από τη Νέα Υόρκη, 92 υποθαλάσσιοι σεισμογράφοι.

Το πείραμα «Πρωτέας» που έλαβε χώρα στον βυθό της Σαντορίνης ήταν κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του νησιού. Με επικεφαλής τη δρα Εμιλι Χουφτ από το Πανεπιστήμιο του Ορεγκον, συμμετοχές από το Imperial College του Λονδίνου και με την καθοριστική συμβολή Ελλήνων επιστημόνων πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά λεπτομερής χαρτογράφηση του υποθαλάσσιου χώρου της Σαντορίνης, ενός «γεωλογικoύ μουσείου» με πλούσια εκθέματα: κατάλοιπα από κατακρημνίσεις, ηφαιστειακούς κώνους και σεισμικά ρήγματα.

Τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2015 ήρθαν στο φως πριν από λίγες ημέρες: Μεταξύ άλλων ανακαλύφθηκαν έξι νέοι ηφαιστειακοί κώνοι, εντοπίστηκαν ενεργά -ανεξερεύνητα μέχρι σήμερα- σεισμικά ρήγματα ανάμεσα στο οποία και εκείνο που πιστεύεται ότι προκάλεσε τον φονικό σεισμό του 1956 στην Αμοργό, ενώ βρέθηκε ένα υποθαλάσσιο όρος ύψους 300 μέτρων. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων συνεχίζεται και αναμένεται να παράσχει ιδιαίτερα σημαντικά στοιχεία, όπως την τρισδιάστατη απεικόνιση -σε βάθος 12 χιλιομέτρων- των μαγματικών θαλάμων του ηφαιστείου της Σαντορίνης και του γειτονικού υποθαλάσσιου ηφαιστείου Κολούμπος, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά παγκοσμίως σε ένα ενεργό υποθαλάσσιο ηφαίστειο. Βάσει των ερευνητικών δεδομένων θα εκτιμηθεί και η επικινδυνότητα του Κολούμπου, το οποίο θεωρείται επτά φορές πιο ενεργό από το ηφαίστειο της Σαντορίνης. Το ηφαίστειο είχε απασχολήσει τη δημοσιότητα την περίοδο 2011-2012 όταν εμφάνισε σεισμική έξαρση.

«Η Σαντορίνη επελέγη επειδή συνιστά μια πρόκληση για τους επιστήμονες διεθνώς. Ας μην ξεχνάμε ότι η ηφαιστειακή έκρηξη που προκλήθηκε στο νησί πριν από 3.600 χρόνια, δηλαδή το 1615-1620 π.Χ., θεωρείται η μεγαλύτερη των τελευταίων 10.000 ετών», εξηγεί η κ. Παρασκευή Νομικού, επίκουρος καθηγήτρια στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και μία εκ των αρχηγών της αποστολής.

ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ Δαπανηρή και σύνθετη η έρευνα

«Οταν γνωρίζεις τη γεωμετρία και τις διαστάσεις του μαγματικού θαλάμου ενός ηφαιστείου, είσαι σε θέση να γνωρίζεις την ποσότητα του μάγματος που έχει συσσωρεύσει το ηφαίστειο, άρα και την ποσότητα που δύναται να εκλυθεί σε περίπτωση έκρηξης, την ένταση που θα έχει και σε γενικές γραμμές τον χρόνο εκδήλωσής της», εξηγεί η κ. Νομικού περιγράφοντας τις προσδοκίες της επιστημονικής κοινότητας από το πείραμα στη Σαντορίνη. Προσδοκίες που εν μέρει εξηγούν και τα διόλου ευκαταφρόνητα χρηματικά ποσά που δαπανήθηκαν για την εκτέλεσή του: Μόνο για τη χρήση του ωκεανογραφικού πλοίου Marcus Langseth, το οποίο ταξίδευε έναν μήνα για να φτάσει στη Σαντορίνη από την Αμερική, χρειάστηκαν 150.000 δολάρια.

«Συνολικά χαρτογραφήθηκε η υποθαλάσσια περιοχή από την Αμοργό μέχρι και την ευρύτερη περιοχή της Σαντορίνης. Βρέθηκαν νέοι ηφαιστειακοί κώνοι δυτικά της Σαντορίνης, με τον μεγαλύτερο να έχει διάμετρο 300 μέτρων ενώ επίσης εντοπίστηκαν κάποιοι ακόμη στα βορειοανατολικά του νησιού στην περιοχή του Κολούμπου ανεβάζοντας συνολικά τον αριθμό των γνωστών ηφαιστειακών κώνων σε 25», συνεχίζει η κ. Νομικού. «Βρήκαμε επίσης κατολισθήσεις γύρω από το νησί της Σαντορίνης και χαρτογραφήσαμε τα πιθανά ρήγματα που έδωσαν τον σεισμό του 1956, ρήγματα δυναμικότητας τουλάχιστον 7,5 Ρίχτερ. Χρησιμοποιήθηκε ένα δίκτυο χερσαίων και θαλάσσιων σεισμογράφων ενώ σε μία από τις φάσεις του πειράματος 36 αεροβόλα εξέπεμπαν ηχητικά κύματα κάθε 7-8 δευτερόλεπτα προκαλώντας ελεγχόμενες σεισμικές δονήσεις ώστε να χαρτογραφηθούν τα στρώματα του πυθμένα και να παρατηρηθούν οι αντιδράσεις του ηφαιστείου. Τα νέα δεδομένα απεικονίζονται στους καινούργιους βαθυμετρικούς χάρτες που καταρτίστηκαν».

Ηταν μία πολύπλοκη διαδικασία κατά την οποία οι υψηλές τεχνολογίες κατάφεραν να υπερκεράσουν τις δυσκολίες που έχει μια υποθαλάσσια γεωλογική έρευνα. Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν ήδη στο διεθνές συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ενωσης (AGU) στο Σαν Φρανσίσκο, ενώ τους επόμενους μήνες αναμένονται αναλυτικότερα στοιχεία.

Στο πείραμα από την πλευρά της Ελλάδας συμμετείχαν επίσης δύο ακόμη ερευνήτριες του ΕΚΠΑ και ο καθηγητής Σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και γενικός γραμματέας του Ινστιτούτου Μελέτης και Παρακολούθησης του Ηφαιστείου Σαντορίνης, Κώστας Παπαζάχος.

Κατερίνα Ροββά – ethnos.gr

thesecretrealtruth.blogspot.com

Το πείραμα «Πρωτέας» και τα μυστικά της Σαντορίνης

Αν αφαιρέσουμε από το σώμα μας το νερό, το 75% του βάρους που μένει είναι πρωτεΐνες. Από αυτές το 30% είναι κολλαγόνο. Το κολλαγόνο βρίσκεται παντού μέσα στο σώμα. Υπάρχει στην καρδιά, στα αιμοφόρα αγγεία, στο δέρμα, στα ούλα, στους τένοντες, στις αρθρώσεις, στα νύχια, ακόμα και στα μαλλιά. Κι αυτό γιατί ο ρόλος του είναι να λειτουργεί σαν μια κόλλα που κρατά ‘κολλημένο’ το σώμα και δεν το αφήνει να καταρρεύσει (εξ’ ου και το όνομά του).

Βρίσκεται ανάμεσα στα κύτταρα και τα συγκρατεί όπως το τσιμέντο κρατάει τα τούβλα ενός σπιτιού. Το κολλαγόνο, μαζί με μια άλλη πρωτεΐνη, την ελαστίνη χαρίζει ανθεκτικότητα και ελαστικότητα στους ιστούς του σώματος.Όσο μεγαλώνουμε η δυνατότητα του σώματος να παράγει κολλαγόνο μειώνεται.Μετά την ηλικία των 30 ετών, η παραγωγή κολλαγόνου αρχίζει να πέφτει με ρυθμό 1-1,5% το χρόνο και αυτό έχει συνέπειες. Το δέρμα αρχίζει να σακουλιάζει και να αποκτά ρυτίδες. Έρχεται πιο γρήγορα η μείωση της φυσικής απόδοσης και η κούραση. Κάποιες παθήσεις που εμφανίζονται με την ηλικία, όπως η οστεοαρθρίτιδα, συνδέονται με την απώλεια κολλαγόνου σε συγκεκριμένους ιστούς.

Μπορούμε να βοηθήσουμε το σώμα μας να παράγει κολλαγόνο σε ικανοποιητικά επίπεδα με την σωστή διατροφή, πετυχαίνοντας μάλιστα καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που υπόσχονται διατροφικά συμπληρώματα κολλαγόνου που κυκλοφορούν στην αγορά. Παραθέτουμε μερικές ουσίες που πρέπει να περιλαμβάνει η διατροφή μας για να βοηθηθεί ο οργανισμός μας στην παραγωγή κολλαγόνου :

Αμινοξέα
Τα αμινοξέα και συγκεκριμένα η γλυκίνη, η προλίνη, η αλανίνη και η υδροξυπρολίνη είναι βασικά δομικά συστατικά του κολλαγόνου. Επειδή πολλά από αυτά δεν τα συνθέτει ο οργανισμός, πρέπει να φροντίζουμε η διατροφή μας να παρέχει στον σώμα μας αυτά τα αμινοξέα. Οι πρωτεΐνες είναι αυτές που εξασφαλίζουν την επαρκή τροφοδοσία του οργανισμού σε αμινοξέα, και τις βρίσκουμε κυρίως σε ζωικές τροφές. Είναι αξιοσημείωτο ότι όσο πιο δραστήρια ζωή κάνουμε και όσο πιο μεγάλοι σε ηλικία είμαστε τόσο μεγαλώνει η ανάγκη του οργανισμού σε ζωικές πρωτεΐνες που θα βοηθήσουν στην παραγωγή κολλαγόνου.

Βιταμίνη C
Είναι καθοριστικός παράγοντας για την σύνθεση του κολλαγόνου από τα αμινοξέα. Χωρίς αυτήν όσα αμινοξέα και αν διοχετεύσουμε στον οργανισμό μας, δεν θα μπορέσει να παραχθεί κολλαγόνο. Παρ’ όλο που η ποσότητα βιταμίνης C που χρειάζεται για την παραγωγή κολλαγόνου είναι σχετικά μικρή, οι αντιοξειδωτικές της ιδιότητες, την κάνουν απαραίτητη σε επαρκείς ποσότητες στον οργανισμό μας. Ειδικά οι καπνιστές θα πρέπει να προσλαμβάνουν μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C ημερησίως. Δημοφιλείς πηγές για την βιταμίνη αυτή είναι τα φρούτα και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, αλλά το ιπποφαές, η κόκκινη πιπεριά και ο μαϊντανός παρέχουν εκπληκτικά μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C στον οργανισμό μας.

Μαγγάνιο
Το μαγγάνιο συμμετέχει στην παραγωγή της προλίνης, αμινοξύ απαραίτητο για την παραγωγή κολλαγόνου. Καλές πηγές μαγγανίου είναι το καστανό ρύζι, το αβοκάντο, ο ανανάς, οι ξηροί καρποί, οι σταφίδες, το τσάι, και γενικότερα τα προϊόντα ολικής άλεσης.

Χαλκός
Ενεργοποιεί τη σύνθεση ενός ενζύμου το οποίο είναι απαραίτητο στην τελική φάση παραγωγής κολλαγόνου. Ο χαλκός θεωρείται απαραίτητος για την υγεία της καρδιάς, των οστών και των αιμοφόρων αγγείων ακριβώς επειδή παίζει ρόλο στην σύνθεση του κολλαγόνου. Τροφές όπως στρείδια, καβούρια, κάσιους, αμύγδαλα, ηλιόσποροι, φακές και σοκολάτα περιέχουν χαλκό αλλά οι πιο μεγάλες ποσότητες βρίσκονται στο βοδινό συκώτι. Προσοχή όμως, όπως και με τα άλλα μέταλλα, οι υπερβολές απαγορεύονται. Όλα τα μέταλλα που χρειάζονται στο σώμα, σε μεγάλες ποσότητες έχουν παρενέργειες.

Ψευδάργυρος
Απαραίτητος για την παραγωγή κολλαγόνου, ευνοεί την επούλωση των πληγών. Βρίσκεται στα στρείδια, τα μύδια, στο φύτρο του σιταριού, στα βραζιλιάνικα φιστίκια, στον κρόκο των αυγών, στις σαρδέλες και στον αρακά. Πέρα από το κολλαγόνο, πρόκειται για ένα σούπερ θρεπτικό συστατικό που συμμετέχει στη σύνθεση περισσότερων από 100 ενζύμων.

itrofi.gr

Διατροφή για την παραγωγή κολλαγόνου


Η ιστορία που ακολουθεί πρόκειται για ένα αληθινό περιστατικό που συνέβη στον γνωστό συγγραφέα και αγιογράφο, Φώτη Κόντογλου…


“Ένα βράδυ, τήν Δευτέρα τού Πάσχα, τού έτους 1964… , περασμένα μεσάνυχτα, λίγο πρίν κοιμηθώ, βγήκα στο μικρό περιβολάκι που έχουμε πίσω από το σπίτι μας, και στάθηκα γιά λίγο, κοιτάζοντας τον σκοτεινό ουρανό με τ΄ άστρα.

Ένας αγιασμένος γέροντας, μου είχε πεί μια φορά, πως γύρω από αυτές τις ώρες ανοίγουν τα ουράνια…

Θα στεκόμουνα εκεί πέρα μονάχος ως το ξημέρωμα. Σαν να μην είχα σώμα, μήτε κανένα δεσμό με τη γή. Αλλά συλλογίστηκα μήπως ξυπνήσει κανένας μέσα στο σπίτι και ανησυχήσουνε που έλειπα, και γι’ αυτό μπήκα μέσα και ξάπλωσα.

Δε με είχε θολώσει καλά – καλά ο ύπνος, δεν ξέρω αν ήμουνα ξυπνητός ή κοιμισμένος, και βλέπω μπροστά μου έναν άνθρωπο με αλλόκοτη όψη.

Ήτανε κατακίτρινος, σαν πεθαμένος, μα τα μάτια του ήτανε ανοιχτά και μέ έβλεπε τρομαγμένος. Τό πρόσωπο του ήτανε σαν μάσκα, σαν μούμια, με το πετσί του σάν γυαλιστερό, μαυροκίτρινο, και κολλημένο στο νεκροκέφαλο με όλα τα βαθουλώματα. Κοντανάσαινε σαν λαχανιασμένος.

Στό ένα χέρι του βαστούσε κάποιο παράξενο πράγμα, που δεν κατάλαβα τι ήτανε, και με τ’ άλλο έσφιγγε το στήθος του, λές και πονούσε.

Εκείνο το πλάσμα μ’ έκανε ν’ ανατριχιάσω. Τό κοίταζα, και με κοίταζε, δίχως να μιλήσει, σαν να περίμενε να το γνωρίσω. Και στ’ αλήθεια, μ’ όλο που ήτανε τόσο αλλόκοτο, σαν να μου είπε μια φωνή στό μυαλό μου:

–Είναι ο τάδε …

Μόλις άκουσα τη φωνή, τον γνώρισα ποιός ήτανε. Τότε κι εκείνος άνοιξε το στόμα του κι αναστέναξε. Μα η φωνή του σαν να ερχότανε από πολύ μακριά, σα να ‘βγαινε από κανένα βαθύ πηγάδι.

Έβλεπα πως βρισκότανε σε μια μεγάλη αγωνία. Τα χέρια του, τα πόδια του, τα μάτια του, όλα φανερώνανε πως βασανιζότανε. Απάνω στην απελπισία μου, πήγα κοντά του να τον βοηθήσω, μα εκείνος μου έκανε νόημα με το χέρι του να σταματήσω, νά μή πλησιάσω…

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ…

Άρχισε να βογκάει, με τέτοιον τρόπο, που πάγωσα. Έπειτα μου λέγει:

« Δεν ήρθα, αλλά με ” στείλανε…” Εδώ, ολοένα τρέμω! Βρίσκομαι σε μεγάλη ζάλη. Παρακάλεσε τον Θεό να με λυπηθεί. Θέλω να πεθάνω, μα δεν μπορώ.

Αχ! Όσα έλεγες Φώτη, βγήκαν αληθινά. Θυμάσαι, λίγες μέρες πριν πεθάνω, που ήρθες στο σπίτι μου και μιλούσες για θρησκευτικά; Ήτανε και δύο άλλοι φίλοι μου, άπιστοι κι αυτοί σαν κι εμένα. Εκεί που μιλούσες, εκείνοι χαμογελούσανε…

Σαν έφυγες μού είπανε:

Κρίμα, να έχει τέτοιο μυαλό ό Φώτης, και να πιστεύει στις ανοησίες που πιστεύουνε οι γριές!

Μια άλλη μέρα, σού είχα πεί, όπως και πολλές άλλες φορές:

«Βρε Φώτη, μάζευε λεφτά, θα πεθάνεις στην ψάθα. Βλέπεις εγώ, πόσα λεφτά έχω, και πάλι θέλω κι άλλα». Τότε μου είπες:

« Έχεις κάνει συμβόλαιο με τόν Χάρο πως θα ζήσεις τόσα χρόνια που θέλεις, για να καλοπεράσεις στα γηρατειά σου; »

Σου λέγω εγώ: « Θα δεις πόσο χρονών θα πάγω! Τώρα είμαι εβδομηνταπέντε. Θα περάσω τα εκατό. Έχω εξασφαλίσει τα παιδιά μου, ο γιος μου βγάζει λεφτά πολλά, την κόρη μου την πάντρεψα μ’ έναν πλούσιο από την Αβησσυνία, εγώ κι η γυναίκα μου έχουμε και παραέχουμε…

Όχι σαν κι εσένα, που ακούς αυτά που λένε οι παπάδες…

” Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών “. Τι θα βγάλεις από τα ” Χριστιανά τέλη”; Λεφτά, παρά, να έχεις στην τσέπη σου, και μη σε μέλει. Εγώ να δώσω ελεημοσύνη; Και γιατί έκανε φτωχούς ο πολυεύσπλαχνος Θεός σας; Για να τους τρέφω εγώ; Αμ βάζουνε εσάς και ταΐζετε τους τεμπέληδες, για να πάτε στον Παράδεισο… Χά ! Χά !

Εγώ ξέρεις πως είμαι γιός παπά, και τα γνωρίζω καλά αυτά τα κόλπα. Μα να τα πιστεύουνε αυτά οι μικρόμυαλοι. Όχι όμως κι εσύ Φώτη μου, που έχεις τέτοια σπουδή, και να πας χαμένος. Εσύ, όπως πάς, θα πεθάνεις πριν από μένα, θα πάρεις στον λαιμό σου και την οικογενειά σου.

Μα εγώ, σου λέγω και σου υπογράφω, σαν γιατρός που είμαι, πως θα ζήσω εκατόν δέκα χρόνια!…».

Λέγοντας αυτά, στριφογύριζε από δώ κι από κει, σαν να ψηνότανε σε καμμιά σχάρα, βγάζοντας κάτι μουγκρίσματα από το στόμα του: « Αχ! Αχ! Ωχ! …”

Ησύχασε για λίγο και ξαναείπε:

« Αυτά έλεγα, μα σε λίγες μέρες πέθανα! Πέθανα, κι έχασα το στοίχημα!

Τι ταραχή! Τι τρομάρα τράβηξα! Σαστισμένος, μια βούλιαζα και μια ανέβαινα απάνω και φώναζα:

Έλεος! Έλεος !

Μα κανένας δε μ’ άκουγε. Ένα ρεύμα με κλωθογύριζε σαν να ήμουνα κανένα ψόφιο ποντίκι. Τι τράβηξα ως τα τώρα, και τι τραβώ. Τι αγωνία είναι αυτή! Όλα όσα έλεγες βγήκαν αληθινά. Το κέρδισες το στοίχημα!

Εγώ, τότε, που βρισκόμουνα στον κόσμο που ζεις, ήμουνα ο έξυπνος. Ήμουνα γιατρός, κι είχα μάθει να μιλώ και να μ’ ακούνε όλοι, να κοροϊδεύω την θρησκεία, να συζητώ για χειροπιαστά πράγματα…

ΕΚΕΙ ΕΣΤΙ, Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ… ( Ματθ. ιγ΄ 42 )

Τώρα όμως βλέπω πως χειροπιαστά είναι εκείνα που τα έλεγα τότε παραμύθια και χαρτοφάναρα. Χειροπιαστή είναι η αγωνία που βρίσκομαι.

Άχ! Τούτος θα είναι ο σκώληξ ο ακοίμητος, τούτος θα είναι ο βρυγμός των οδόντων…»

Απάνω σ’ αυτά, χάθηκε από τα μάτια μου, κι άκουγα μονάχα τα βογγητά του, που κι εκείνα σβήσανε σιγά – σιγά. Με πήρε λίγο ο ύπνος, μα σε μια στιγμή, κατάλαβα να με σπρώχνει ένα παγωμένο χέρι. Άνοιξα τα μάτια μου, και τον βλέπω πάλι μπροστά μου. Τούτη την φορά ήτανε ακόμα πιο φριχτός και πιο μικρόσωμος. Είχε γίνει ίσαμε ένα μικρό παιδάκι, μ’ ένα μεγάλο γέρικο κεφάλι, που το κουνούσε πέρα δώθε.

Άνοιξε το στόμα του και μου είπε:

«Σε λίγη ώρα θα ξημερώσει και θα ‘ρθουνε να με πάρουνε, εκείνοι που με στείλανε…» Του λέγω:

« Ποιοί σε στείλανε»;

Είπε κάτι μπερδεμένα λόγια δίχως να καταλάβω τίποτα. Ύστερα μου λέγει:

« Εκεί που βρίσκομαι, είναι κι άλλοι πολλοί από εκείνους που σε περιπαίζανε για την πίστη σου, και τώρα καταλάβανε πως οι εξυπνάδες δεν περνούνε παραπέρα από το νεκροταφείο. Είναι και κάποιοι άλλοι που τους έκανες καλό, κι αυτοί σε κακολογούσανε. Κι όσο τους συγχωρούσες, τόσο αυτοί γίνονταν χειρότεροι.

Γιατί ο πονηρός άνθρωπος αντί να τον κάνει η καλοσύνη να χαίρεται, αυτός πικραίνεται, επειδή τον κάνει να νιώθει τον εαυτόν του νικημένο.

Τούτοι εδώ, βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από μένα, και δεν μπορούνε να βγούνε από την σκοτεινή φυλακή τους για να έρθουνε να σε βρούνε, όπως έκανα εγώ. Βασανίζονται πολύ σκληρά, γιατί δέρνονται με την μάστιγα της αγάπης, όπως έλεγε ένας άγιος…

»Πόσο αλλιώτικος είναι ο κόσμος από ό,τι τον βλέπαμε! Ανάποδος από την έξυπνη αντίληψη μας. Τώρα καταλάβαμε πως η εξυπνάδα μας ήτανε βλακεία, οι κουβέντες μας πονηρές μικρολογίες, κι οι χαρές μας ψευτιά και απάτη.

»Εσείς που έχετε στην καρδιά σας τον Χριστό, και που για σάς ο λόγος Του είναι αλήθεια, η μοναχή αλήθεια, εσείς κερδίσατε το Μεγάλο Στοίχημα, που μπαίνει ανάμεσα στους πιστούς και στους άπίστους, αυτό το στοίχημα που το έχασα εγώ ο ελεεινός, και χάθηκα, και τρέμω κι αναστενάζω, και δεν βρίσκω ησυχία.

tro-ma-ktikoΜια παράξενη ιστορία:“Έρχομαι από τον άλλο κόσμο…”


ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…



ΠΗΓΗ: Εκπομπή «Αντιθέσεις» με το Δημήτρη Κιτσίκη καθηγητή Γεωπολιτικής για τα σχέδια που απεργάζονται σκοτεινοί κύκλοι για τον έλεγχο της ανθρωπότητας.Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ – ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…


ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…



ΠΗΓΗ: Εκπομπή «Αντιθέσεις» με το Δημήτρη Κιτσίκη καθηγητή Γεωπολιτικής για τα σχέδια που απεργάζονται σκοτεινοί κύκλοι για τον έλεγχο της ανθρωπότητας.Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ – ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…

Το 1932 έρχεται στη ζωή ένα μικρό αγοράκι, σε μια φτωχή καλύβα της Αιθιοπίας. Το όνομα του Αμπέμπε Μπικίλα, με μέλλον προδιαγεγραμμένο, θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, θα γίνει βοσκός όπως και τα υπόλοιπα αγόρια της οικογένειας.

Καθημερινά περπατάει σε υψόμετρο 20 χιλιόμετρα, σε δύσκολες συνθήκες, καθώς σε αυτό το ύψος το οξυγόνο είναι ελάχιστο. Έτσι χωρίς να το ξέρει αποκτάει αντοχές που δεν φαντάζεται που θα του χρησιμεύσουν στο μέλλον.

Στα 19 του μεταφέρεται αυτός και τα υπόλοιπα παιδία της επαρχίας, στη πρωτεύουσα με εντολή του αυτοκράτορα. Μπαίνει στην αυτοκρατορική φρουρά και εκεί τον εντοπίζει ένας προπονητής στίβου που πρόσεξε ότι ο Αμπέμπε δεν κουράζεται με τις βαριές εργασίες στο παλάτι, και ότι αναπνέει περίεργα. 

Ξεκινάει προπονήσεις και γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας στίβου της χώρας του. Η μοίρα συνομωτεί, ο αυτοκράτορας Σελασιέ θέλει να δοξαστεί το όνομα της Αιθιοπίας και το δικό του φυσικά στα πέρατα του κόσμου. Μια χώρα που πεινάει, αλλά οι αθλητές τρέφονται καθημερινά και έχουν προνόμια. Ο Αμπέμπε κερδίζει τον τίτλο στη χώρα του, αφήνοντας άφωνους τους άλλους αθλητές, αφού είναι υπερβολικά αδύνατος και απέχει από το παραδοσιακό μοντέλο αθλητή. Πηγαίνει στη Ρώμη, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, χωρίς καμία ελπίδα να διακριθεί, αφού απέχει πολύ από τους χρόνους των συναθλητών του.

Η Αιθιοπία μπορεί να είχε αθλητισμό, αλλά δεν είχε ούτε τα απαραίτητα για να να σταθεί σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι αθλητές της δεν είχαν ούτε παπούτσια. Στη Ρώμη για πρώτη φορά φορούν αθλητικά παπούτσια για να μην ντροπιαστεί η χώρα στους ξένους. Όμως δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες πολυτέλειες και τους δημιουργούν προβλήματα. Πόνους και κάλους ποδιών. Ο Αμπέμπε όταν μπαίνει μέσα στο πλήθος των αθλητών βγάζει τα παπούτσια του και ξεκινάει τον αγώνα. Στα πρώτα χιλιόμετρα δεν είναι μέσα στους πρώτους, αλλά όσο περνάει η ώρα και οι υπόλοιποι αθλητές κουράζονται αυτός συνεχίζει χωρίς ίχνος κόπωσης.

Τερματίζει πρώτος, το κοινό μένει με το στόμα ανοιχτό, καθώς δεν πανηγυρίζει, αλλά κάνει διατάσεις και δείχνει έτοιμος να τρέξει και άλλο. Σε δηλώσεις του είπε ότι μπορούσε να τρέξει και άλλα δέκα χιλιόμετρα. Ένας νέος ήρωας για τους φιλάθλους έχει γεννηθεί. 

Στη χώρα του τον υποδέχονται με τιμές αυτοκράτορα. Ο κόσμος μιλάει για αυτόν και την Αιθιοπία. Όμως στο εσωτερικό της χώρας γίνεται πραξικόπημα, το οποίο αποτυγχάνει, ο Αμπέμπε ως στρατιώτης φυλακίζεται και θα οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπως και όλοι οι στρατιώτες. Τελευταία στιγμή του δίνεται χάρη, καθώς η παγκόσμια κοινότητα πιέζει για αυτόν. 

Στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, 40 μέρες πριν παθαίνει κρίση σκωληκοειδίτιδας και χρειάζεται επέμβαση. Όχι μόνο αναρρώνει, και παίρνει μέρος στους αγώνες, αλλά κερδίζει και το χρυσό μετάλλιο. Γίνεται θρύλος.

‘Ομως η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια. Το 1968 καθώς οδηγούσε το αυτοκίνητό του, χρειάστηκε να στρίψει απότομα για να αποφύγει κάτι διαδηλωτές και έπεσε μέσα σε ένα χαντάκι. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου διαγνώστηκε ότι είχε μείνει τετραπληγικός. Μετά από φυσικοθεραπείες, απέκτησε τον έλεγχο των χεριών του και ο Νισκάνεν προσπάθησε να τον πείσει να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς στους αγώνες τοξοβολίας. Τελικά απλά εμφανίστηκε το 1972, στους Ολυμπιακούς του Μόναχο για να τον τιμήσει ο κόσμος. Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου του 1973, μετά από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από τους τραυματισμούς του ’69. Ήταν μόλις 41 ετών. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν 75 χιλιάδες πολίτες και ο αυτοκράτορας Σελασιέ τον ανακήρυξε και επισήμως εθνικό ήρωα.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ξυπόλητος θρύλος των Ολυμπιακών Αγώνων

Μια ταινία που όσοι αγαπούν τα 80s την ξέρουν ήδη. Μια προσπάθεια επιστημονικής φαντασίας πίσω στη δεκαετία του 80 εν Ελλάδι! 

Ο Πάρης Βελής (Άκης Φλωρέντης) έχοντας βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια παιχνίδια στον υπολογιστή του, προσπαθεί να κατασκευάσει κάτι επαναστατικό για την ανθρωπότητα. Αντί να παίζει τα παιχνίδια στον υπολογιστή, θα παίζει στην πραγματική ζωή με κάθε κίνδυνο! Ένα πραγματικό video game! 

Τo game over θα σημαίνει φυσικά…και τον πραγματικό θάνατο του παίκτη, ο οποίος αν θέλει να σώσει την ζωή του, καλείται να τερματίσει το παιχνίδι περνώντας δύσκολες πίστες, όπως «Βότκα Μέχρι Θανάτου», «Αντιμέτωπος Με Πανκς», «Το Καλύτερο Ανέκδοτο», «Στριπ Πόκερ» και λοιπά.

Ταινία μπροστά από την εποχή της, με 8μπιτο soundtrack όπως ο ήχος του game-boy, και τα ειδικά εφέ! Bέβαια αμφιβάλλουμε για το αν ήξεραν οι σεναριογράφοι του Matrix την ύπαρξή της, αλλά να πάρει, οφείλουμε να δώσουμε τα εύσημα στον Μιχάλη Λεφάκη για την σύλληψη της ιδέας 🙂

Η ελληνική βιντεοταινία που… αντέγραψαν οι σεναριογράφοι του Μatrix!

Σου έχει τύχει να ανταποκριθεί η κοπέλα που γουστάρεις αλλά σε λάθος χρονική στιγμή; Πριν ένα μήνα λοιπόν, έκανα τον γόη και κάλεσα την κοπέλα που θέλω καιρό τώρα, σε δείπνο που θα ετοιμάσω εγώ. Ναι, αλλά σε κάλεσα στην αρχή του μήνα, είχα πληρωθεί, και εσύ αποφάσισες να πεις το ναι στις 23 του μήνα; Λάθος, αλλά δεν το σκέφτηκα, είπα «σε περιμένω αύριο». Όταν ανακάλυψα ότι είχα ένα 5ευρω στη τσέπη μου, και μάλιστα φθαρμένο, με έπιασε άγχος, αλλά δεν το έβαλα κάτω! 

Επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς, που πλέον η πινακίδα με τις προσφορές έχει καταντήσει εικόνισμα, μόνο που δεν το φιλάμε πια.

Η ουρά στο κρεοπωλείο με τη σπάλα σε προσφορά, σαν αυτή που δείχνουν τα δελτία ειδήσεων για να καταθέσεις πινακίδες στην εφορία. Έρχεται η σειρά μου, «μισό κιλό χοιρινή σπάλα», και του κλείνω το μάτι όταν του λέω «μισό κιλό», κάνοντας σήμα «και λιγότερο δεν πειράζει». Παίρνω το κρέας σαν να παραλαμβάνω την δάδα με την ολυμπιακή φλόγα, το χαρτάκι πάνω γράφει 1,75 ευρώ. 

Σειρά έχει το ψυγείο, 80 λεπτά το γάλα, «Φρέσκο» μου λέει η συσκευασία, με 5 ευρώ στη τσέπη δεν το αμφισβητώ, το βάζω στο καλάθι. Περιττό να σας πω πως τα καλάθια των υπολοίπων στο σούπερ μάρκετ δεν είχαν καμία σχέση με το δικό μου. Εμένα ήταν ωραίο, κόκκινο, άδειο, των άλλων ξεχείλιζε από προιόντα, ούτε που έβλεπες καλάθι!

Πλησιάζω το μανάβη, του χαμογελάω, παίρνω μια σακούλα, βάζω 5 πατάτες μέσα, του τις δίνω, κοιτάζω με αγωνία τι θα πατήσει στη ζυγαριά, και το μαγικό χαρτάκι γράφει 40 λεπτά.

Εκείνη την ώρα έρχεται sms »Το κρασί το βάζω εγώ, δεν το συζητώ». Ρισκάρω να το παίξω παραδοσιακό αρσενικό, απαντάω »Είμαι ήδη στο δρόμο για την κάβα, κόκκινο ή λευκό;» »Εσύ θα μας χορτάσεις, εγώ θα μας χαλαρώσω» απαντάει. Το τι φαντάστηκα μετά από αυτό το sms σε άλλο θέμα.

Κόκκινο κρασί μόνο για τη σάλτσα, από τα φθηνά, 1.20 ευρώ. Υπολογίζω, αισθάνομαι κροίσος, χτυπάω και μια γκοφρέτα, όχι την επώνυμη, αυτή των 0,25 ευρώ και φεύγω για ταμείο. Κάνω πως ψάχνω τη κάρτα μου, και τυχαία βρίσκω ένα 5ευρω, ρωτάω με απορία «Φτάνει;» Που να ξέρει ότι έχω υπολογίσει, για να μη γίνω ρεζίλι, 3 φορές πόσο κάνουν αυτά που έχω στο καλάθι. 

Στα του αγώνα τώρα, γιατί η ώρα περνάει και η κοπέλα θα έρθει και πρέπει να την εντυπωσιάσω. Θα φτιάξω χοιρινή σπάλα, κρασάτη, με πουρέ.

Δύο κατσαρόλες, στη μία τη σπάλα (σπάλα ήταν όταν ακόμα βρισκόταν στο αγριογούρουνο, στη κατσαρόλα μου ήταν ένα μικρό κομμάτι κρέας), στην άλλη οι πατάτες. 

Αφου πήρε μια πρώτη βράση το κρέας, το βγάζω, το κόβω σε δυο κομμάτια, αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, στο ταψί ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί και στο φούρνο. Οι πατάτες έβρασαν, τις αφήνω να κρυώσουν, μπαίνω για μπάνιο να ετοιμαστώ, βγαίνω, κοιτάζω τον καθρέφτη μου, αντιλαμβάνομαι ότι έχω να ξεσκονίσω τουλάχιστον ένα τρίμηνο, δεν πειράζει, οι ατημέλητοι είναι στη μόδα, θα το παίξω μποέμ, ελέγχω τη σπάλα, θέλει λίγο ακόμα. 

Πατάτες, βούτυρο, γάλα, αλατάκι, πιπεράκι, τα λιώνω, λίγο κατεψυγμένος μαιντανός και είμαστε έτοιμοι. Έτοιμη και η σπάλα, μυρίζει υπέροχα, την αφήνω στο φούρνο να μη κρυώσει. 

Χτυπάει το κουδούνι, και η περιγραφή τελειώνει εδώ. Για την ιστορία, της άρεσε, το βρήκε γκουρμέ, και την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε. Αλλά μέχρι να βρω πως θα κάνω ραντεβού με 60 cents στη τσέπη, θα το παίξω δύσκολος.

Κάλεσα σε δείπνο την υποψήφια γυναίκα της ζωής μου και είχα στη τσέπη μόλις 5 ευρώ!

Το βίντεο που θα παρακολουθήσετε παρακάτω εκτός από το πιο γλυκό βίντεο που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό, τυγχάνει να έχει και περισσότερα από 3 εκατομμύρια προβολές στο You Tube, μέσα σε μια εβδομάδα!

Η μικρή Claire, που είναι 4 χρονών, μαζί με τον μπαμπά της, Ryan, αποφάσισαν να τραγουδήσουν μαζί το τραγούδι «You ‘ve Got a Friend In Me» από το την ταινία κινουμένων σχεδίων «Toy Story», που στην Ελλάδα το ξέρουμε με τις φωνές του Τζίμη Πανούση και του Αλκίνοου Ιωαννίδη και με τίτλο «Εγώ κι εσύ μαζί».

Το βίντεο και το ντουέτο τους είναι τόσο τρυφερό που μαγεύει και από πλευράς ερμηνείας αλλά και φωνητικών ικανοτήτων. Η 4χρονη Claire έχει δικό της κανάλι στο YouTube με τα βίντεο που ανεβάζουν οι γονείς να συγκεντρώνουν εκατομμύρια προβολές, όμως κανένα δεν κατάφερε να φτάσει τα 3 εκατομμύρια μέσα σε μια εβδομάδα.

Κι εκτός από την προσπάθεια που βγάζει η Claire για να είναι σωστή και να τραγουδήσει όμορφα, το πιο γλυκό πράγμα είναι ο τρόπος που κοιτάει τον πατέρα της…

Το βίντεο με το ντουέτο πατέρα και κόρης είναι ό, τι πιο γλυκό έχουμε δει τον τελευταίο καιρό

Γραμματοσειρά
Αντίθεση