19 August, 2017
Home / Διαφορα (Page 171)

60 μέρες φυλακή στους 7 φαντάρους για τον αλβανικό αετό

Την επιβολή ποινής φυλάκισης για διάστημα 60 ημερών επέβαλε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στους επτά νεοσύλλεκτους οπλίτες του Στρατού που φωτογραφήθηκαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μεσολογγίου σχηματίζοντας τον αλβανικό αετό.

Αφού ολοκληρώθηκε η Ένορκη Διοικητική Εξέταση την Παρασκευή, ο αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής αποφάσισε να επιβάλλει ποινή φυλάκισης 50 ημερών σε κάθε έναν από τους επτά αλβανικής καταγωγής οπλίτες.

Με βάση τον στρατιωτικό κανονισμό ΣΚ 20-1, η ανώτατη ποινή που μπορούσε να επιβληθεί στους επτά νεοσύλλεκτους από το Γενικό Επιτελείο Στρατού είναι οι πενήντα ημέρες φυλάκισης.  Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος  επαύξησε τις ποινές στις 60 ημέρες, όπως έχει δικαίωμα από τον νόμο.

Διαβάστε την ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού:

«O αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, λαμβάνοντας υπόψη το πόρισμα της ΕΔΕ που διενεργήθηκε αναφορικά με την εμφάνιση φωτογραφίας σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες, που εμφανίζει Στρατιώτες να σχηματίζουν με τα χέρια τους χαρακτηριστική απεικόνιση της Αλβανικής σημαίας, επέβαλλε σε αυτούς πειθαρχικές ποινές, εξαντλώντας την
πειθαρχική του δικαιοδοσία.

Η απόφαση αυτή του Αρχηγού ΓΕΣ, έχει ήδη υποβληθεί στο ΓΕΕΘΑ και στο ΥΠΕΘΑ, όπου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος αποφάσισε να επαυξήσει τις ανωτέρω ποινές, στο ανώτατο όριο της πειθαρχικής του δικαιοδοσίας.

Η πλήρης διερεύνηση της υποθέσεως συνεχίζεται».

http://www.thetoc.gr/

60 μέρες φυλακή στους 7 φαντάρους για τον αλβανικό αετό

60 μέρες φυλακή στους 7 φαντάρους για τον αλβανικό αετό

Την επιβολή ποινής φυλάκισης για διάστημα 60 ημερών επέβαλε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στους επτά νεοσύλλεκτους οπλίτες του Στρατού που φωτογραφήθηκαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μεσολογγίου σχηματίζοντας τον αλβανικό αετό.

Αφού ολοκληρώθηκε η Ένορκη Διοικητική Εξέταση την Παρασκευή, ο αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής αποφάσισε να επιβάλλει ποινή φυλάκισης 50 ημερών σε κάθε έναν από τους επτά αλβανικής καταγωγής οπλίτες.

Με βάση τον στρατιωτικό κανονισμό ΣΚ 20-1, η ανώτατη ποινή που μπορούσε να επιβληθεί στους επτά νεοσύλλεκτους από το Γενικό Επιτελείο Στρατού είναι οι πενήντα ημέρες φυλάκισης.  Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος  επαύξησε τις ποινές στις 60 ημέρες, όπως έχει δικαίωμα από τον νόμο.

Διαβάστε την ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού:

«O αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, λαμβάνοντας υπόψη το πόρισμα της ΕΔΕ που διενεργήθηκε αναφορικά με την εμφάνιση φωτογραφίας σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες, που εμφανίζει Στρατιώτες να σχηματίζουν με τα χέρια τους χαρακτηριστική απεικόνιση της Αλβανικής σημαίας, επέβαλλε σε αυτούς πειθαρχικές ποινές, εξαντλώντας την
πειθαρχική του δικαιοδοσία.

Η απόφαση αυτή του Αρχηγού ΓΕΣ, έχει ήδη υποβληθεί στο ΓΕΕΘΑ και στο ΥΠΕΘΑ, όπου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος αποφάσισε να επαυξήσει τις ανωτέρω ποινές, στο ανώτατο όριο της πειθαρχικής του δικαιοδοσίας.

Η πλήρης διερεύνηση της υποθέσεως συνεχίζεται».

http://www.thetoc.gr/

60 μέρες φυλακή στους 7 φαντάρους για τον αλβανικό αετό

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Το ξέρετε ότι η Άγκυρα μας κουνά το δάχτυλο απειλητικά και ζητά να της παραδώσουμε το δυνατόν συντομότερο, γιατί θα το μετανιώσουμε πικρά, όχι μόνο τους 8 Τούρκους αξιωματικούς που κατέφυγαν στην χώρα μας ζητώντας πολιτικό άσυλο μετά το τουρκικό πραξικόπημα, αλλά …50 τρομοκράτες, όπως τους χαρακτηρίζει η Άγκυρα!

Συνεχίζοντας τις άγριες επιθέσεις κατά της Ελλάδας τα τουρκικά ΜΜΕ άρχισαν να εξακοντίζουν απειλές φτάνοντας σε πραγματικά παραλογές απαιτήσεις, όπως αυτή της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet, που αναφέρει ότι βάσει διμερών συμφωνιών, (???), η Ελλάδα που επί χρόνια «υποθάλπει» τρομοκράτες κατά της Τουρκίας, είναι υποχρεωμένη να της παραδώσει πάραυτα 50 καταζητούμενα από την Τουρκία άτομα.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται, πρέπει να τις παραδώσουμε έξι μελη της αριστερής οργάνωσης Dev-Sol, 24 μέλη του αριστερού κινήματος DHKP-C, τους 8 αξιωματικούς του Γκιουλέν, 1 άτομο της ισλαμικής Hızbullah, 1 άτομο του μαοϊκού MLKP, 1 άτομο του κουρδικού PKK, ένα άτομο του αριστερού THKP-C, πέντε άτομα του αριστερού μαοϊκού TKP ML και άλλους τρεις τρομοκράτες, σύνολο, ο λογαριασμός φτάνει στα 50 άτομα.

Αν δεν συμμορφωθούμε και δεν τους παραδώσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται, τότε… θα έχουμε να κάνουμε με την ίδια την Άγκυρα!

Ετοιμαστείτε λοιπόν για τις συνέπειες αν δεν τους στείλουμε με τον… ντελιβερά, τα… «πακέτα» που ζητούν με τόση ένταση.

Μάλιστα!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
nikosxeiladakis.gr

ΟΧΙ 8 ΑΛΛΑ…ΣΥΝΟΛΟ 50, (!!!), ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΩΣ ΓΙΑΤΙ… ΑΛΛΙΩΣ!!!

Σειρά νέων όρων για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα θέτει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε εμπιστευτική έκθεσή του, 38 σελίδων, αποσπάσματα από την οποία παρουσιάζει σήμερα η εφημερίδα «Καθημερινή».

Η έκθεση αυτή, μαζί με την έτερη έκθεση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, θα παρουσιαστούν στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ, κατά τη συνεδρίαση της 6ης Φεβρουαρίου.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «οι δύο εκθέσεις σε συνδυασμό, θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη στάση που θα κρατήσει το ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις του με την ελληνική κυβέρνηση για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τη συμφωνία για το νέο πρόγραμμα».

Διατύπωση που εκ των πραγμάτων αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής του διεθνούς οργανισμού στο ελληνικό πρόγραμμα και ενώ ήδη τίθεται το ερώτημα αν οι εκθέσεις αυτές αποτελούν προαναγγελία, προετοιμασία εξόδου από το πρόγραμμα.

Αλλά και για το γνωστό «αγκάθι» του πρωτογενούς πλεονάσματος, επισημαίνεται επί λέξει, «είναι αμφίβολο κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να κάνει ιστορικό ρεκόρ καταφέρνοντας να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% -4,5%».

Η εμπιστευτική έκθεση του ΔΝΤ έχει ήδη περιέλθει σε γνώση των ευρωπαϊκών θεσμών -δημοσιεύεται, άλλωστε, σε ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες- και θέτει, όπως αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα, «μια ευρύτερη ατζέντα μεταρρυθμίσεων», πέρα, δηλαδή, από το ασφαλιστικό και το αφορολόγητο, σε τομείς όπως οι αγορές, τα εργασιακά, αλλά και ο τραπεζικός τομέας («κόκκινα» δάνεια, θεσμικό πλαίσιο για πτωχεύσεις, ορισμός διοικήσεων τραπεζών).

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, «βάρος πρέπει να δοθεί στην κοινωνική δικαιοσύνη του προγράμματος», ενώ αναγνωρίζονται και λάθη κατά τα προηγούμενα έτη, «ένα λιγότερο φιλόδοξο πρόγραμμα, με λιγότερο θετικές προβλέψεις για την οικονομία, που θα απαιτούσε περισσότερη χρηματοδότηση και μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους θα είχε μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας».

Οι συντάκτες της έκθεσης δεν αποφεύγουν, τέλος, να κάνουν σχολιασμό της πολιτικής κατάστασης, καθώς «ενώ είχε συντελεστεί πρόοδος στα δύο πρώτα χρόνια του προγράμματος (2012- 2014), αυτό ναυάγησε εξαιτίας των αρνητικών πολιτικών εξελίξεων».Το κείμενο με ημερομηνία 24 Ιανουαρίου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς θέτει μια ευρύτερη ατζέντα μεταρρυθμίσεων, ενώ θα παρουσιαστεί μαζί με την Εκθεση που θα περιέχει την ανάλυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους (το άρθρο 4 για την Ελλάδα) στο ΔΣ του Ταμείου, που θα συνέλθει στις 6 Φεβρουαρίου.

Οι δύο εκθέσεις θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη στάση που θα κρατήσει το ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τη συμφωνία για το νέο πρόγραμμα.

Με τα νέα δεδομένα το Μαξίμου πλέον καλείται να αποφασίσει σύντομα μέχρι το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου αν θα υποχωρήσει, αν θα παρατείνει τις συνομιλίες ή αν θα επιλέξει πρόωρες εκλογές.

Η ατζέντα που θα τεθεί θα αναφέρει ότι:

– Οι δεσμεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους που θα έχουν ως αποτέλεσμα τη βιωσιμότητά του χρειάζεται να μπουν από την αρχή του προγράμματος και πρέπει να βασίζονται σε ένα ρεαλιστικό μεσοπρόθεσμο στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα.

– Για την οικονομική ανάκαμψη προτεραιότητα πρέπει να έχουν οι μεταρρυθμίσεις στον τραπεζικό τομέα, καθώς η καθυστέρηση αντιμετώπισης των κόκκινων δανείων της δημιουργίας του θεσμικού πλαισίου για τις πτωχχεύσεις και τον ορισμό των διοικήσεων των τραπεζών έχει επίπτωση στην ανάκαμψη.

– Οταν η πολιτική βάση για τις μεταρρυθμίσεις είναι εύθραυστη και δεν υπάρχει ισχυρή κυριότητα του προγράμματος οι προσδοκίες αλλά και η σχεδίαση του πρέπει να είναι πιο συντηρητικές από την αρχή. Το προσωπικό του ΔΝΤ πρέπει να αντιτάσσεται σε πιέσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους για πιο θετικές προβλέψεις.

– Για να προχωρήσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ισχυρή εφαρμογή της φορολογικής συμμόρφωσης.

– Η Ελλάδα πρέπει να επανεκκινήσει τις στάσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν στις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών, στα εργασιακά και στα κλειστά επαγγέλματα ώστε να παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης.

– Βάρος στην κοινωνική δικαιοσύνη. Η έκθεση υποστηρίζει ότι το πρόγραμμα δεν ήταν κοινωνικά δίκαιο εγείροντας ανησυχίες για την πολιτική βιωσιμότητα των μέτρων που πάρθηκαν.

– Συγκεκριμένη διαδικασία συνεργασίας του Ταμείου με νομισματικές ενώσεις.

Το ΔΝΤ θεωρεί ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο τη μεταρρυθμιστική κόπωση καθώς η ανεργία παραμένει υψηλή ενώ η ανάκαμψη δεν έχει εδραιωθεί. Σε μια τέτοια περίπτωση η άρνηση μεταρρυθμίσεων θα προκαλούσε νέες πιέσεις ρευστότητας στις τράπεζες και θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια χρεοκοπία και έξοδο από την Ευρωζώνη.

Επόμενος υψηλός κίνδυνος θεωρείται από το Ταμείο η αδύναμη ανάκαμψη της εσωτερικής ζήτησης λόγω του υψηλού χρέους και των επιπτώσεων της δημοσιονομικής προσαρμογής που βασίστηκε στην πλευρά των εσόδων. Η αδύναμη εσωτερική ζήτηση υπονομεύει την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων περιπλέκοντας την ελάφρυνση του χρέους.

Στο απαισιόδοξο σενάριο το επίπεδο ζωής θα είναι ακόμη χαμηλότερο στο 55% με τάσεις περαιτέρω απόκλισης υποδηλώνοντας μια «μη διατηρήσιμη κατάσταση».

Σύμφωνα με την εφημερίδα η έκθεση αξιολόγησης στο πλαίσιο του άρθρου ΙV τονίζει ότι παρά την πρόοδο οι κίνδυνοι παραμένουν υψηλοί για την Ελλάδα. Για τον λόγο αυτό η Ελλάδα πρέπει να επιταχύνει τις μεταρρυθμίσεις ξεχωρίζοντας το συνταξιοδοτικό που εκτιμά ότι υπονομεύει τα δημόσια οικονομικά, τους ισολογισμούς των τραπεζών, τα εμπόδια στις επενδύσεις, αλλά και το μη βιώσιμο χρέος.

newsbomb.gr

Απόρρητη έκθεση του ΔΝΤ με τους νέους όρους για την Ελλάδα – Προετοιμαστείτε για ακραία φτώχεια!!!

Σειρά νέων όρων για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα θέτει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε εμπιστευτική έκθεσή του, 38 σελίδων, αποσπάσματα από την οποία παρουσιάζει σήμερα η εφημερίδα «Καθημερινή».

Η έκθεση αυτή, μαζί με την έτερη έκθεση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, θα παρουσιαστούν στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ, κατά τη συνεδρίαση της 6ης Φεβρουαρίου.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «οι δύο εκθέσεις σε συνδυασμό, θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη στάση που θα κρατήσει το ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις του με την ελληνική κυβέρνηση για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τη συμφωνία για το νέο πρόγραμμα».

Διατύπωση που εκ των πραγμάτων αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής του διεθνούς οργανισμού στο ελληνικό πρόγραμμα και ενώ ήδη τίθεται το ερώτημα αν οι εκθέσεις αυτές αποτελούν προαναγγελία, προετοιμασία εξόδου από το πρόγραμμα.

Αλλά και για το γνωστό «αγκάθι» του πρωτογενούς πλεονάσματος, επισημαίνεται επί λέξει, «είναι αμφίβολο κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να κάνει ιστορικό ρεκόρ καταφέρνοντας να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% -4,5%».

Η εμπιστευτική έκθεση του ΔΝΤ έχει ήδη περιέλθει σε γνώση των ευρωπαϊκών θεσμών -δημοσιεύεται, άλλωστε, σε ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες- και θέτει, όπως αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα, «μια ευρύτερη ατζέντα μεταρρυθμίσεων», πέρα, δηλαδή, από το ασφαλιστικό και το αφορολόγητο, σε τομείς όπως οι αγορές, τα εργασιακά, αλλά και ο τραπεζικός τομέας («κόκκινα» δάνεια, θεσμικό πλαίσιο για πτωχεύσεις, ορισμός διοικήσεων τραπεζών).

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, «βάρος πρέπει να δοθεί στην κοινωνική δικαιοσύνη του προγράμματος», ενώ αναγνωρίζονται και λάθη κατά τα προηγούμενα έτη, «ένα λιγότερο φιλόδοξο πρόγραμμα, με λιγότερο θετικές προβλέψεις για την οικονομία, που θα απαιτούσε περισσότερη χρηματοδότηση και μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους θα είχε μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας».

Οι συντάκτες της έκθεσης δεν αποφεύγουν, τέλος, να κάνουν σχολιασμό της πολιτικής κατάστασης, καθώς «ενώ είχε συντελεστεί πρόοδος στα δύο πρώτα χρόνια του προγράμματος (2012- 2014), αυτό ναυάγησε εξαιτίας των αρνητικών πολιτικών εξελίξεων».Το κείμενο με ημερομηνία 24 Ιανουαρίου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς θέτει μια ευρύτερη ατζέντα μεταρρυθμίσεων, ενώ θα παρουσιαστεί μαζί με την Εκθεση που θα περιέχει την ανάλυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους (το άρθρο 4 για την Ελλάδα) στο ΔΣ του Ταμείου, που θα συνέλθει στις 6 Φεβρουαρίου.

Οι δύο εκθέσεις θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη στάση που θα κρατήσει το ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τη συμφωνία για το νέο πρόγραμμα.

Με τα νέα δεδομένα το Μαξίμου πλέον καλείται να αποφασίσει σύντομα μέχρι το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου αν θα υποχωρήσει, αν θα παρατείνει τις συνομιλίες ή αν θα επιλέξει πρόωρες εκλογές.

Η ατζέντα που θα τεθεί θα αναφέρει ότι:

– Οι δεσμεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους που θα έχουν ως αποτέλεσμα τη βιωσιμότητά του χρειάζεται να μπουν από την αρχή του προγράμματος και πρέπει να βασίζονται σε ένα ρεαλιστικό μεσοπρόθεσμο στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα.

– Για την οικονομική ανάκαμψη προτεραιότητα πρέπει να έχουν οι μεταρρυθμίσεις στον τραπεζικό τομέα, καθώς η καθυστέρηση αντιμετώπισης των κόκκινων δανείων της δημιουργίας του θεσμικού πλαισίου για τις πτωχχεύσεις και τον ορισμό των διοικήσεων των τραπεζών έχει επίπτωση στην ανάκαμψη.

– Οταν η πολιτική βάση για τις μεταρρυθμίσεις είναι εύθραυστη και δεν υπάρχει ισχυρή κυριότητα του προγράμματος οι προσδοκίες αλλά και η σχεδίαση του πρέπει να είναι πιο συντηρητικές από την αρχή. Το προσωπικό του ΔΝΤ πρέπει να αντιτάσσεται σε πιέσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους για πιο θετικές προβλέψεις.

– Για να προχωρήσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ισχυρή εφαρμογή της φορολογικής συμμόρφωσης.

– Η Ελλάδα πρέπει να επανεκκινήσει τις στάσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν στις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών, στα εργασιακά και στα κλειστά επαγγέλματα ώστε να παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης.

– Βάρος στην κοινωνική δικαιοσύνη. Η έκθεση υποστηρίζει ότι το πρόγραμμα δεν ήταν κοινωνικά δίκαιο εγείροντας ανησυχίες για την πολιτική βιωσιμότητα των μέτρων που πάρθηκαν.

– Συγκεκριμένη διαδικασία συνεργασίας του Ταμείου με νομισματικές ενώσεις.

Το ΔΝΤ θεωρεί ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο τη μεταρρυθμιστική κόπωση καθώς η ανεργία παραμένει υψηλή ενώ η ανάκαμψη δεν έχει εδραιωθεί. Σε μια τέτοια περίπτωση η άρνηση μεταρρυθμίσεων θα προκαλούσε νέες πιέσεις ρευστότητας στις τράπεζες και θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια χρεοκοπία και έξοδο από την Ευρωζώνη.

Επόμενος υψηλός κίνδυνος θεωρείται από το Ταμείο η αδύναμη ανάκαμψη της εσωτερικής ζήτησης λόγω του υψηλού χρέους και των επιπτώσεων της δημοσιονομικής προσαρμογής που βασίστηκε στην πλευρά των εσόδων. Η αδύναμη εσωτερική ζήτηση υπονομεύει την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων περιπλέκοντας την ελάφρυνση του χρέους.

Στο απαισιόδοξο σενάριο το επίπεδο ζωής θα είναι ακόμη χαμηλότερο στο 55% με τάσεις περαιτέρω απόκλισης υποδηλώνοντας μια «μη διατηρήσιμη κατάσταση».

Σύμφωνα με την εφημερίδα η έκθεση αξιολόγησης στο πλαίσιο του άρθρου ΙV τονίζει ότι παρά την πρόοδο οι κίνδυνοι παραμένουν υψηλοί για την Ελλάδα. Για τον λόγο αυτό η Ελλάδα πρέπει να επιταχύνει τις μεταρρυθμίσεις ξεχωρίζοντας το συνταξιοδοτικό που εκτιμά ότι υπονομεύει τα δημόσια οικονομικά, τους ισολογισμούς των τραπεζών, τα εμπόδια στις επενδύσεις, αλλά και το μη βιώσιμο χρέος.

newsbomb.gr

Απόρρητη έκθεση του ΔΝΤ με τους νέους όρους για την Ελλάδα – Προετοιμαστείτε για ακραία φτώχεια!!!


Προθεσμία 30 ημερών από τον Τραμπ για ένα σχέδιο κατά του ISIS

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έδωσε προθεσμία ως τα τέλη του Φεβρουαρίου στους στρατηγούς του προκειμένου να καταρτίσουν και να του παρουσιάσουν ένα σχέδιο για το πώς θα «ηττηθεί» η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ).

Ο Ρεπουμπλικάνος θέλει να εκπληρωθεί μια από τις υποσχέσεις του κατά την προεκλογική του εκστρατεία, όταν επί μήνες χλεύαζε και επέκρινε τον αργό ρυθμό της προόδου στον αγώνα εναντίον των τζιχαντιστών τουΙΚ.

Το σχέδιο θα πρέπει να περιέχει «μια διεξοδική στρατηγική για να νικηθεί το ΙΚ», κατά το κείμενο του διατάγματος που υπέγραψε χθες βράδυ ο Τραμπ και δόθηκε στη δημοσιότητα από τον Λευκό Οίκο. Το «περίγραμμα του σχεδίου για να νικηθεί το ΙΚ» πρέπει να παρουσιαστεί στον αμερικανό πρόεδρο εντός 30 ημερών.

Ο νέος υπουργός Άμυνας Τζέιμς Μάτις καλείται να βρει μέσα ώστε να δοθεί περισσότερη ελευθερία στα στρατεύματα για να πολεμήσουν το ΙΚ «με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο», να εξαπολυθεί μια επίθεση σε όλα τα μέτωπα εναντίον των τζιχαντιστών, συμπεριλαμβανομένου αυτού του Διαδικτύου, αλλά και να προτείνει μηχανισμούς που θα επιτρέψουν να στερέψει κάθε χρηματοδότηση για τους τζιχαντιστές.

Το διάταγμα καλεί ακόμη τον Μάτις να βρει «νέους εταίρους του συνασπισμού» τον οποίο σχημάτισαν οι ΗΠΑ εναντίον του ΙΚ.

Η Ρωσία κατέστησε ήδη σαφές χθες Σάββατο, έπειτα από μια τηλεφωνική συνδιάλεξη ανάμεσα στον Τραμπ και τον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, πως οι δύο άνδρες θέλουν μια «αληθινή συνεργασία εναντίον του ΙΚ στη Συρία».

Αυτή όμως είναι μια επιλογή που οι αμερικανοί ανώτατοι αξιωματικοί αντιμετωπίζουν με μεγάλη δυσπιστία, καθώς θεωρούν πως οι Ρώσοι επενέβησαν στη Συρία πάνω απ’ όλα για να υποστηρίξουν το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ.

Την Παρασκευή, ο Τραμπ πήγε στο Πεντάγωνο για να συναντήσει ανώτατους αξιωματικούς των αμερικανικών ένοπλων δυνάμεων και τους έθεσε το ερώτημα πώς μπορεί να επιταχυνθεί η εκστρατεία εναντίον του ΙΚ.

Ο Ρεπουμπλικάνος δεν αποκλείεται να επιλέξει να ανατρέψει τη στρατηγική του προκατόχου του Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος ήθελε να αποφύγει πάση θυσία την εμπλοκή αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στις εχθροπραξίες και τις είχε περιορίσει σε συμβουλευτικό και υποστηρικτικό ρόλο.

Παράλληλα αμερικανικά αεροσκάφη, όπως και αυτά του διεθνούς συνασπισμού, βομβαρδίζουν σχεδόν καθημερινά τους τζιχαντιστές από το καλοκαίρι του 2014.

Η ενίσχυση των αμερικανικών δυνάμεων ενδέχεται να επικεντρωθεί στη Συρία. Αμερικανικά στρατεύματα μπορεί να αναπτυχθούν κατά μεγαλύτερους αριθμούς στο πλευρό των δυνάμεων που μάχονται για να ανακαταλάβουν τη Ράκα, ανακηρυγμένη «πρωτεύουσα» του ΙΚ, σύμφωνα με δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ.

http://www.newsbeast.gr/

Προθεσμία 30 ημερών από τον Τραμπ για ένα σχέδιο κατά του ISIS

Ο αφελληνισμός είναι εδώ. Πανευρωπαϊκή έρευνα έδειξε ότι 1 στους 2 Έλληνες μπορεί και να πουλήσει την πατρίδα του 

‘Ακρως απογοητευτικά ήταν τα αποτελέσματα πανευρωπαϊκής έρευνας με το ερώτημα «Θα πεθάνεις για την πατρίδα σου;».

Δυστυχώς το ερώτημα έχει και αντίθετη μετάφραση. Αν τελικά δεν είσαι αποφασισμένος να πεθάνεις για την πατρίδα το πιθανότερο είναι την κρίσιμη στιγμή να την πουλήσεις…

Σύμφωνα με την έρευνα μόλις το 54% των Ελλήνων απάντησε αποφασιστικά ΝΑΙ, ενώ την ίδια ώρα το αντίστοιχο ποσοστό στην Τουρκία είναι πολύ μεγαλύτερο, φθάνοντας στο 73%.

Τεράστια σημασία έχει η αναγωγή, αφού το 54% στον ανδρικό πληθυσμό της χώρας σημαίνει μόλις 2,7 εκατ. άνδρες. Αν τώρα συνυπολογίσουμε και το ποσοστό των ικανών για μάχη (κάτω δλδ των 55 ετών) τότε το νούμερο είναι άκρως απογοητευτικό, μπροστά μάλιστα στα 35.000.000 Τούρκων… 

Δυστυχώς τα σχέδια τους έχουν αποτελέσματα και πλέον είναι ΟΡΑΤΑ!

Τα στοιχεία της έρευνας τα άντλησα από άρθρο στο προνιους εδω: http://www.pronews.gr/portal/20170127/defencenet/diethnis-asfaleia/66/tha-polemoyses-gia-tin-hora-soy-pagkosmia-ereyna-ypsila

Ο αφελληνισμός είναι εδώ. Πανευρωπαϊκή έρευνα έδειξε ότι 1 στους 2 Έλληνες μπορεί και να πουλήσει την πατρίδα του


Ο Χριστόδουλος ήταν γεμάτος Χριστό και Ελλάδα…

Συγκλονιστική ομιλία του πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη π. Διονύσιου Κατερίνα (προϊστάμενου του Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής),πνευματικού τέκνου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

«Ο Χριστόδουλος ήταν γεμάτος Χριστό και Ελλάδα, συγκίνησε και συγκινεί όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα τους νέους, ένας άνθρωπος αντιμέτωπος με 1000 σατανάδες.

Χάσαμε την γη μας γιατί πρώτα χάσαμε την ψυχή μας. Γίναμε γελοίοι.

Εθνικά μπορούμε να λέμε «Άνθρωπον ουκ έχω», ποιον από αυτούς μπορείς να εμπιστευτείς όλων των χρωμάτων και όλων των κομμάτων; ακόμα και αυτοί που έχουν και καλά στοιχεία κάτι κρύβουν, όταν τους γνωρίσεις καλύτερα βλέπεις ότι έχεις να κάνεις με βόθρο..

Λένε να ξεσηκωθούμε, πώς να ξεσηκωθούμε; Έλληνες είναι αυτό το πράγμα; Έλληνες ήμαστε εμείς; ξέρουμε την ιστορία μας; στα σχολεία μας διαστεβλώνεται η ιστορία μας, κάνουμε υπουργούς και βουλευτές άτομα σαν την Ρεπούση και την Δραγώνα και ανεχόμαστε να πληρώνονται από τα χρήματα του Ελληνικού λαού.

Όπου και να ψάξεις στην Ελλάδα βρωμιές και απατεωνιές.
Ένας τέτοιος λαός εναντίον ποιου θα ξεσηκωθεί εναντίον του απατεώνος εαυτού του;
Η Αγία Γραφή λέει «Κατά τον λαόν και οι άρχοντες».

Για αυτό απογοητευόμαστε αλλά δεν πρέπει. Μπορεί να σωθεί η Ελλάδα αρκεί να κάνουμε 4 πράγματα:

1.Η παιδεία να πάψει να είναι κομματοικοποιημένη.
2.Να διαφυλάξουμε την γλώσσα και την ιστορία μας.
3.Να διαφυλάξουμε την Ελληνική οικογένεια.
4.Nα επιστρέψουμε στον Χριστό.»

Δείτε την ομιλία του Αρχιμανδρίτη μόνο αν αντέχετε να ακούσετε μεγάλες αλήθειες στο παρακάτω βίντεο…






newsbomb.gr


Δείτε επίσης: ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ – Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!

Τα τελευταία του συγκλονιστικά λόγια στις 31-12-2007 μ.Χ.:

«Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών. Σταθήτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ’ επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη! Για να ξαναβρούμε ό,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ό,τι κινδυνεύει»!

«Χριστόδουλος βγαίνει κάθε 500 χρόνια και αν…» Mια εξαιρετική ομιλία και τα τελευταία του συγκλονιστικά λόγια (vid)


Ο Χριστόδουλος ήταν γεμάτος Χριστό και Ελλάδα…

Συγκλονιστική ομιλία του πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη π. Διονύσιου Κατερίνα (προϊστάμενου του Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής),πνευματικού τέκνου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

«Ο Χριστόδουλος ήταν γεμάτος Χριστό και Ελλάδα, συγκίνησε και συγκινεί όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα τους νέους, ένας άνθρωπος αντιμέτωπος με 1000 σατανάδες.

Χάσαμε την γη μας γιατί πρώτα χάσαμε την ψυχή μας. Γίναμε γελοίοι.

Εθνικά μπορούμε να λέμε «Άνθρωπον ουκ έχω», ποιον από αυτούς μπορείς να εμπιστευτείς όλων των χρωμάτων και όλων των κομμάτων; ακόμα και αυτοί που έχουν και καλά στοιχεία κάτι κρύβουν, όταν τους γνωρίσεις καλύτερα βλέπεις ότι έχεις να κάνεις με βόθρο..

Λένε να ξεσηκωθούμε, πώς να ξεσηκωθούμε; Έλληνες είναι αυτό το πράγμα; Έλληνες ήμαστε εμείς; ξέρουμε την ιστορία μας; στα σχολεία μας διαστεβλώνεται η ιστορία μας, κάνουμε υπουργούς και βουλευτές άτομα σαν την Ρεπούση και την Δραγώνα και ανεχόμαστε να πληρώνονται από τα χρήματα του Ελληνικού λαού.

Όπου και να ψάξεις στην Ελλάδα βρωμιές και απατεωνιές.
Ένας τέτοιος λαός εναντίον ποιου θα ξεσηκωθεί εναντίον του απατεώνος εαυτού του;
Η Αγία Γραφή λέει «Κατά τον λαόν και οι άρχοντες».

Για αυτό απογοητευόμαστε αλλά δεν πρέπει. Μπορεί να σωθεί η Ελλάδα αρκεί να κάνουμε 4 πράγματα:

1.Η παιδεία να πάψει να είναι κομματοικοποιημένη.
2.Να διαφυλάξουμε την γλώσσα και την ιστορία μας.
3.Να διαφυλάξουμε την Ελληνική οικογένεια.
4.Nα επιστρέψουμε στον Χριστό.»

Δείτε την ομιλία του Αρχιμανδρίτη μόνο αν αντέχετε να ακούσετε μεγάλες αλήθειες στο παρακάτω βίντεο…






newsbomb.gr


Δείτε επίσης: ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ – Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!

Τα τελευταία του συγκλονιστικά λόγια στις 31-12-2007 μ.Χ.:

«Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών. Σταθήτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ’ επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη! Για να ξαναβρούμε ό,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ό,τι κινδυνεύει»!

«Χριστόδουλος βγαίνει κάθε 500 χρόνια και αν…» Mια εξαιρετική ομιλία και τα τελευταία του συγκλονιστικά λόγια (vid)

Γράφει ο Αλέξανδρος Θ. Δρίβας

Η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, βρίθει από κείμενα και αναφορές σε ζητήματα που αφορούν τις τέχνες της Στρατηγικής, της Διπλωματίας. Το εξόχως ενδιαφέρον ζήτημα, είναι πως οι εκάστοτε και υπο μελέτη περιπτώσεις (case studies) αφορούν τόσο το ακαδημαϊκό προσωπικό, όσο και τους λήπτες αποφάσεων.
Παράλληλα, υπάρχουν και ζητήματα που αφορούν την καθαρά εκπαιδευτική διαδικασία. Κείμενα και έργα μεγάλων διανοητών, ανεξάρτητα το μήνυμα που στην κατακλείδα τους περνούν, έχουν ως στόχο την ανάδειξη του διαχρονικού στοιχείου της διεθνούς πολιτικής. Στόχος του ερευνητή αλλά και του λήπτη απόφασης, είναι να περιορίσει την έκθεσή του στη ζώνη άγνοιας και ταυτόχρονα, να μεταφέρει το τραπέζι των διαπραγματεύσεων κοντά σε παράθυρο ευκαιρίας που ευνοεί τον ίδιο. Η ισχύς, όπως παραδέχονται οι περισσότεροι που ασχολούνται είτε ακαδημαϊκά είτε επαγγελματικά με τις διεθνείς σχέσεις, ναι μεν έχει συντελεστές που μπορούν να την καταστήσουν σε ένα βαθμό μετρήσιμη, όμως έχει και καθαρά ψυχολογική σύλληψη.
Ο Ray S. Cline, στο έργο του World Power Assessment: A Calculus of Strategic Drift έθεσε μια ενδιαφέρουσα (με ροπή στη συμπεριφοριστική αξιολόγηση της ισχύος) εξίσωση για το πώς θα μπορούσε να υπολογίζεται η ισχύς. Έτσι, θέτει τους εξής συντελεστές ως μέλη μιας ισότητας.
Pp = (C+E+M) x (S+W)
Pp = Αντιλαμβανόμενη ισχύς (Power under perception)
C = Πληθυσμός και έδαφος
Ε = Οικονομία
Μ = Στρατιωτική ισχύς
S = Στρατηγικός στόχος
W= βούληση της ηγεσίας να εφαρμόσει την εθνική στρατηγική

Ο στρατηγικός στόχος και η βούληση της ηγεσίας,(Strategy & Strategic Will) γίνεται εύκολα αντιληπτό πως είναι ποιοτικές μεταβλητές. Ανήκουν δηλαδή στη σφαίρα των παραγόντων που δύσκολα (αν όχι αδύνατα) μπορούν να μετρηθούν. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίον διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις, ή/ και οι πόλεμοι μεταξύ ισχυρών και λιγότερο ισχυρών κρατών.
Ωστόσο, ακόμη και σε έννοιες που συμπορεύονται εκ του σύνεγγυς με τον σχετικισμό, μπορούμε να βρούμε βασικούς παράγοντες και συντελεστές, οι οποίοι διαχρονικά, καθορίζουν την διεξαγωγή και τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων και των οιασδήποτε μορφής, μαχών. Ένα τέτοιο αριστούργημα, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει συζήτηση μεταξύ του Αρχαίου ή/και Ελληνιστικού Κόσμου με τον σύγχρονο κόσμο, είναι αυτό που παραθέτει ο ιστορικός Αρριανός, το γράμμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς τον Δαρείο, το οποίο εξισώνεται σε αξία με τον περίφημο διάλογο των Μηλίων με τους Αθηναίους.
«Οι πρόγονοί σας, αφού εξεστράτευσαν στη Μακεδονία και την υπόλοιπη Ελλάδα μας έβλαψαν, ενώ δεν είχαν αδικηθεί προηγουμένως· εγώ, επειδή αναδείχτηκα ηγεμών των Ελλήνων και επειδή θέλω να τιμωρηθούν οι Πέρσες, πέρασα στην Ασία, αφού εσείς κάνατε την αρχή. Διότι και τους Περίνθιους βοηθήσατε, που αδικούσαν τον πατέρα μου, και στη Θράκη, την οποία εξουσιάζαμε εμείς, έστειλε δύναμη ο ΄Ωχος· και όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας μου από τους συνωμότες που εσείς υποκινήσατε, όπως οι ίδιοι με επιστολές προς όλους καυχηθήκατε κι όταν εσύ σκότωσες τον Αρσή με τη βοήθεια του Βαγώου και κατέλαβες την εξουσία παράνομα, παραβαίνοντας το νόμο των Περσών, αδικώντας τους Πέρσες και όταν έστειλες εχθρικά γράμματα για μένα στους ΄Ελληνες για να με πολεμήσουν και χρήματα στους Λακεδαιμονίους και σε κάποιους άλλους ΄Ελληνες, που δεν τα δέχτηκε καμιά άλλη πόλη, εκτός από τους Λακεδαιμονίους κι όταν οι απεσταλμένοι σου διέφθειραν τους φίλους μου και την ειρήνη, την οποία εδραίωσα στους ΄Ελληνες, προσπάθησαν να την χαλάσουν, εξεστράτευσα εναντίον σου, γιατί εσύ είχες κάνει την αρχή της έχθρας.
Και εφόσον έχω νικήσει αρχικά τους στρατηγούς και τους σατράπες σου και τώρα εσένα και τις δυνάμεις σου και κατέχω τη χώρα σου, που μου χάρισαν οι θεοί, όσοι απ’ αυτούς που παρατάχθηκαν μαζί σου δεν σκοτώθηκαν στη μάχη, αλλά κατέφυγαν σ’ εμένα, αυτούς τους φροντίζω και είναι μαζί μου όχι χωρίς τη θέλησή τους, αλλά εκούσια συνεκστρατεύουν με το μέρος μου.
Επειδή λοιπόν είμαι κυρίαρχος όλης της Ασίας, έλα με το μέρος μου. Αν όμως φοβάσαι μήπως, αφού έλθεις, πάθεις κάτι άσχημο από μένα, στείλε μερικούς από τους φίλους σου για να πάρουν ένορκες εγγυήσεις. Και αφού έρθεις κοντά μου ζήτησε και θα πάρεις τη μητέρα, τη γυναίκα και τα παιδιά σου και ό,τι άλλο θελήσεις. Θα έχεις ο,τιδήποτε ζητήσεις, αρκεί να με πείσεις. Και στο εξής όταν στέλνεις αγγελιοφόρους σ’ εμένα, να τους στέλνεις στο βασιλιά της Ασίας και μη μου στέλνεις επιστολές σαν ίσος προς ίσον, αλλά να μου απευθύνεσαι ως κύριο όλων των κτήσεών σου. Σε διαφορετική περίπτωση, θα σκεφτώ για σένα ως άδικο. Αν πάλι έχεις διαφορετική γνώμη για τη βασιλεία, μείνε και αγωνίσου γι’ αυτή και μην φεύγεις, διότι θα σε καταδιώξω όπου κι αν πας.»

Αρριανος ΙΙ-14

(Επιστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον Δαρείο)

Με αυτήν την επιστολή του, ο Μέγας Αλέξανδρος (την απέστειλε σφραγισμένη και ο κομιστής της δεν ήξερε καν το περιεχόμενό της) κατέστησε σαφές στον Δαρείο πως η κατάσταση έχει αλλάξει, εις βάρος του. Με σύγχρονους όρους, θα λέγαμε πως η Περσική Αυτοκρατορία, μέχρι να εκστρατεύσει κατά αυτής ο Μέγας Αλέξανδρος και τελικά να την καταλύσει, υπήρξε η συντηρητική δύναμη του συστήματος συχετισμών ισχύος. Οι ρόλοι αυτοί, σε σχέση με τους πρηγούμενους Περσικούς Πολέμους, είχαν αντιστραφεί. Η αναθεωρητική-επιθετική δύναμη, είναι αυτή του Μεγάλου Βασιλέα.
Οι μέρες μας, βρίθουν από τη χρήση των όρων «θεωρία των παιγνίων» αλλά και της «δημιουργικής ασάφειας». Ως επί το πλείστον, είτε καθαγιάζονται είτε αποδομούνται, κάτι που φαντάζει ίδιον χαρακτηριστικό της ελληνικής νοοτροπίας. Οι έννοιες όμως, όπως και κάθετί πνευματικό, δημιουργείται προκειμένου να κατανοηθεί, να γίνει αντιληπτό και όχι να τύχει επικρότησης ή αφορισμού.
Η παρούσα επιστολή, μπορεί να αποδείξει οτι στα Ελληνιστικά χρόνια, όχι μόνο είχαν ασυνείδητη* γνώση σύγχρονων μοντέλων διαπραγμάτευσης, αλλά και ότι γνώριζαν να εφαρμόζουν τις γνώσεις αυτές σε βάθος. Η μελέτη του αρχαίου και ελληνιστικού κόσμου, αποδεικνύει ότι ο στόχος της πολιτικής παιδείας ήταν η εκπαίδευση του εκάστοτε δρώντας στο να γίνει «Βασιλέας». Η έννοια «Βασιλέας», αφορά την τελειότητα (αν μπορεί να υπάρξει σε οτιδήποτε στη ζωή) στην ηγεσία στην οποία ασκεί πάνω σε άλλους και κυρίως, με τους τρόπους. Είναι γνωστή η θέση του Πλάτωνα (δασκάλου του Αριστοτέλη) πως ο πολιτικός ηγέτης, οφείλει να είναι φιλόσοφος. Με σύγχρονο περιφραστικό τρόπο και με πολλή προσοχή, μπορούμε να πούμε πως «Φιλόσοφος», είναι εκείνος που θέτει ερωτήματα, εκείνος δηλαδή που ψάχνει ερωτήσεις και άρα έχει αμφοβολίες και επομένως «σκέπτεται», δηλαδή, αμφιβάλλει.
Βεβαίως, η τάση αυτή για το πρότυπο του ιδανικού λήπτη αποφάσεων, του ανδρός που συγκεντρώνει πάνω του την εμπιστοσύνη των αρχομένων του και παράλληλα απολαμβάνει τον σεβασμό και το δέος των αντιπάλων του, εξυφαίνεται στα Ομηρικά Έπη. Από την Οδύσσεια και μετά, ο «καλό καγαθός ανήρ», είναι εκείνος που είναι όχι μόνο ισχυρός στη μάχη, αλλά και που μηχανεύεται, εφευρίσκει τρόπους επίλυσης προβλημάτων. Εκείνος που μπορεί να εξομαλύνει έναν γεμάτο εμπόδια δρόμο προς την Ιθάκη, γίνεται το πρότυπο του ηγέτη.
Στις μέρες που η ρητορική και η παρρησία, έχει αναμοχλευτεί πλήρως με την αληθινή έννοια που αναφέραμε, (την τέχνη του Βασιλέα) μπορούμε πάλι να ανατρέξουμε σε εννοιολογία του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου που το πρότυπο του πολιτικού ανδρός οριζόταν ως «μύθων τε ρητήρ, έργων δε πρηκτήρ» (Αυτός που ομιλεί-σκέπτεται καλώς και εκείνος που εκτελεί-υλοποιεί όσα σκέπτεται).

Όταν ο Φίλιππος ο Β’, Βασιλιάς της Μακεδονίας και πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, πήγε να κάνει έναν τυπικό έλεγχο στον Αριστοτέλη που ο ίδιος είχε φέρει στη Μακεδονία ώστε να διαπαιδαγωγήσει τους επόμενους λήπτες αποφάσεων, ρωτούσε τον Αριστοτέλη κάθε φορά αν διδάσκει στους νέους το ένα μάθημα ή το άλλο (π.χ Γεωγραφία, Μαθηματικά κτλ). Αφού ο Αριστοτέλης απάντησε αρνητικά στον Φίλιππο, στην ερώτηση που δέχτηκε, «τί τελικά τους διδάσκεις», ο Αριστοτέλης απάντησε: «Να σκέπτονται». Να μάθουν δηλαδή, να θέτουν το ορθό ερώτημα, εκείνοι που αξίζει να ακολουθήσει διαδικασία σκέψης προς απάντηση. Αυτός, είναι και ο θεμέλιος λίθος της πολιτικής τέχνης και αρετής.
Με πολλή προσοχή και με αρκετή αμφιβολία, μπορούμε να υποθέσουμε πως ο πολυγραφότατος Αριστοτέλης, εκτιμούσε περισσότερο από όλα, το έργο του «Το Όργανον», στο οποίο η Λογική αποτελεί τη σάρκα και τα οστά της ίδιας της σκέψης, δηλαδή της τέχνης του να αμφιβάλλεις, με επιχειρήματα. Η αναφορά στα λόγια και στα έργα και στην ορθή διαδοχή του Λόγου από την πράξη, έχει πολλή μεγάλη σημασία για να εξετάσουμε την Επιστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς τον Δαρείο. Επίσης, για να μπορέσουμε να αναδείξουμε πως μολονότι η θεωρία των παιγνίων, δεν είχε τη μορφή των equilibria του Nash ή την τεχνική ανάλυση των διαπραγματεύσεων του Thomas Schelling, (The Strategy of Conflict)παρόλα αυτά, διέθετε όλο εκείνο το οφέλιμο φορτίο των κεντρικών τους επιχειρημάτων και βέβαια, της πρακτικής τους εφαρμογής.
Ένα μεγάλο μέρος του κειμένου που απέστειλε ο Μεγάλος Βασιλέας στον Δαρείο, αφιερώνεται σε αυτό που σήμερα θα ονομάζαμε, νομιμοποίηση της αναθεωρητικής τάσης. Ο Μέγας Αλέξανδρος, δεν υπήρξε σίγουρα εκείνος ο νους που διαχώριζε εντός του το όραμα και τον κυνικό ρεαλισμό. Ο θάνατος του πατέρα του, η έντονη οικογενειακή ζωή που έζησε, η θεία προίκα του σε ικανότητες σε συνδυασμό με προβλήματα οικονομικά αλλά και συνοχής που ήταν έτοιμο να αντιμετωπίσει το Μακεδονικό Βασίλειο, οδήγησαν τον Μέγα Αλέξανδρο να επιτεθεί στην Περσική Αυτοκρατορία. Το χωρίο «Οι πρόγονοί σας (…) την αρχή της έχθρας», αποτελεί την αιτιολόγηση της παρουσίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία.
Εντέχνως, οι λόγοι που αφορούν το ρεαλιστικό κομμάτι, την επέκταση δηλαδή σε περιοχές προκειμένου να αναζητηθούν οικονομικοί πόροι, αποκρύπτονται. Όλο το χωρίο, αφιερώνεται στο να δείξει πως η αιτία της Ελληνικής παρουσίας στην Ασία, είναι η οργή, η ίδια η εκδίκηση για τα όσα οι Πέρσες προκάλεσαν στο παρελθόν στην Μακεδονία, αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Με άλλα λόγια, ο Μέγας Αλέξανδρος μιλά εξ’ ονόματος όλων των Ελλήνων (πλήν των Λακεδαιμονίων) που δέχτηκαν άμεσες ή έμμεσες (αναμόχλευση στα εσωτερικά πράγματα των πόλεων κρατών) επιθέσεις από τους Πέρσες. Ο Μέγας Αλέξανδρος, θέτει τον εαυτό του ως κληρονόμο μιας προσπάθειας εκδίκησης κατά των Περσών. Στα περισσότερα είδη των αρχαίων λόγων, ήταν σύνηθες για τους Έλληνες να ξεκινούν από την ιστορική αναδρομή και βέβαια, από τους προγόνους. Η νοοτροπία του κληροδοτήματος και της κληρονομιάς, διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο για τον Ελληνικό Κόσμο καθώς η συνέχεια του πολιτισμού, δεν διακόπτεται.
Η επίκληση στο ήθος του αντιπάλου με χρήση παρελθοντικών χρόνων (σκιαγραφεί την περσική πολιτική ως διεφθαρμένη και άδικη) καθώς και η οργή που διαπνέει το εν λόγω χωρίο, στοχεύουν στο να δείξουν στο Δαρείο πως η επιστολή δεν γράφτηκε για να κατευνάσει, αλλά για να καταστήσει σαφή τα τετελεσμένα. Η τελευταία φράση μάλιστα, μας εντυπωσιάζει καθώς θέτει επικοινωνιακά, την εκστρατεία των Ελλήνων στην Ασία, ως «αντεπίθεση» και όχι ως καθαρά, επεκτατική εκστρατεία. Η έννοια κλειδί, είναι το «δίκαιον». Χωρίς να ταυτίσουμε αρχαίες με σύγχρονες εκστρατείες, ειδικά την προκείμενη παρελθούσα, μπορούμε ωστόσο να κάνουμε αναγωγή στην είτε προσχηματική, είτε πραγματική επίκληση στο δίκαιο και στη Νέμεσι, και σε αυτό που οι Έλληνες ονόμαζαν «δούναι αιδώ και δίκην».
H ψυχολογική αίσθηση που συμπορεύεται με το να πιστεύει η μια πλευρά οτι μάχεται υπερ δικαίων, έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην έκβαση μαχών και τελικά, στην εξέλιξη της ιστορίας. Το σημαντικό όμως χωρίο, είναι αυτό που ακολουθεί στην επιστολή καθώς υπάρχει χρονική μετάθεση από το παρελθόν, στο παρόν.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, συνεχίζει στην επιστολή του που απέστειλε στον Δαρείο, χρησιμοποιώντας χρόνο Παρακείμενο. «Και εφόσον έχω νικήσει αρχικά τους στρατηγούς και τους σατράπες σου και τώρα εσένα και τις δυνάμεις σου (…)». Το επόμενο επίπεδο της διαπραγμάτευσης, τίθεται από τον νικητή. Ο Μέγας Αλέξανδρος, υπενθυμίζει στον Δαρείο πως έχουν λάβει χώρα τετελεσμένα εναντίον του.
Επομένως, υπονοεί άμεσα οτι η όποια διαπραγμάτευση γίνει από εδώ και στο εξής, θα γίνει σε πλαίσιο ευνοϊκό για τον ίδιο τον Αλέξανδρο. Είναι η πρώτη -καθαρά- ρεαλιστική θέση που παίρνει ο Μακεδόνας Βασιλιάς. Αμέσως μετά, αναφέρει στον Δαρείο πως «οι θεοί χάρισαν τα εδάφη». Από τη στιγμή που η δικαιοσύνη είναι με το μέρος του, τότε και κάθε μεταφυσική παρέμβαση, λειτουργεί υπέρ των Ελλήνων.
Σαφώς, ο σκοπός της θέσης αυτής της πρότασης, δεν είναι ο συναισθηματικός χρωματισμός της επιστολής, αλλά η συνειδητή προσπάθεια του Αλέξανδρου να δείξει στον Δαρείο πως οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής της υφιστάμενης κατάστασης από την πλευρά του, είναι εντελώς μάταιη. Σε περίπτωση που ο Δαρείος δεν πειστεί από τη μεταφυσική, ο Μέγας Αλέξανδρος του παρουσιάζει ένα γεγονός, πραγματικό και μετρήσιμο. Οι δυνάμεις του Δαρείου που δεν σκοτώθηκαν, ήδη υπηρετούν με τη δική τους θέληση, στα ελληνικά στρατεύματα. Το μήνυμα, αποτελεί ήπια απειλή και έχει ως στόχο να δείξει στον Δαρείο οτι θεωρείται αναξιόπιστος βασιλιάς στην περιοχή και πως ήδη, υπήκοοί του, έχουν δεχθεί «με τη θέλησή τους» τη νέα πραγματικότητα.
Τα δύο παραπάνω χωρία, συνιστούν την θέση απειλής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, προς τον Δαρείο. Ή έννοια της απειλής, αποτελεί την κεντρική έννοια του Νομπελίστα οικονομολόγου Thomas Schelling, βασικού συνδημιουργού της σχολής σκέψης του στρατηγικού ρεαλισμού. Κεντρικοί άξονες της επιχειρηματολογίας του Schelling, στους οποίους ως κορωνίδα στέκεται η χρήση της απειλής, είναι οι εξής: Στις σελίδες 6-7, στο βιβλίο του The Strategy of Conflict, ο Νορβηγός οικονομολόγος, αναφέρει: «Η αποτελεσματικότητα μιας απειλής μπορεί να εξαρτηθεί και από τις εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν στη διάθεση του πιθανού αντιπάλου, ο οποίος, αν δεν επιθυμούμε να αντιδράσει σαν παγιδευμένο λιοντάρι, πρέπει να έχει μια ανεκτή διέξοδο. Έχουμε πια διαπιστώσει πως η απειλή μιας πλήρους ανταπόδοσης(…) αποκλείει πιο περιορισμένες δράσεις και αναγκάζει τον αντίπαλο να επιλέξει ακραίες λύσεις (…) και μπορεί να τον οδηγήσει να προκαλέσει εκείνος το πρώτο πλήγμα».
Σκοπός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν είναι η επανεκκίνηση σφοδρών εχθροπραξιών. Είδαμε παραπάνω, οτι προσπαθεί να δείξει την ματαιότητα πιθανής αντεπίθεσης του Δαρείου εναντίον του. Παρόλα αυτά, όταν ένας δρώντας χάσει τις επιλογές του, οδηγείται στην απελπισία. Επομένως, ο στόχος είναι η μετατροπή ενός διλήμματος που μπορεί να οδηγήσει εν προκειμένω τον Δαρείο στο να ακολουθήσει αντεπίθεση ή/και πόλεμο φθοράς εναντίον του Αλεξάνδρου, μπορεί να οδηγήσει το ελληνικό επιτελείο στην ακύρωση-αναβολή σχεδίων περαιτέρω επέκτασης. Σε κάθε περίπτωση, το όφελος της νικήτριας πλευράς, είναι να διαπραγματευτεί στα υπέρ της τετελεσμένα, ακόμη και αν δεν είναι τετελεσμένα.
Στην πολιτική, όπως άλλωστε συμβαίνει και στη στρατηγική, το αληθές, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία, όσο αυτό που δίδασκαν οι Ρητοροδιδάσκαλοι του αρχαίου ελληνικού κόσμου, το «εικός», δηλαδή το πιθανόν. Κάτι που είναι πιθανό λοιπόν, βρίσκεται στην ουσία της ίδιας της απειλής. Πιθανότητα και πραγματικότητα, συναντιούνται στο σημείο τομής της αποτελεσματικότητας της απειλής, όπως την εννοεί παραπάνω ο Thomas Schelling. Επομένως, υπάρχει μια σχέση αναλογίας αναφορικά με την απειλή χρήσης βίας (άμεσης ή έμμεσης) με την ικανότητα του δρώντα που την θέτει στο τραπέζι, να την υλοποιήσει. Ανάμεσα σε αυτήν την αναλογία, δημιουργούνται και οι περισσότερες διμερείς κρίσεις. Αν ο δρώντας που δέχεται την απειλή, θεωρεί οτι η απειλή είναι αναξιόπιστη ή ισάξια/μικρότερη των ικανοτήτων ανταπόδοσής της, τότε η χρήση της απειλής, χάνει την αξία της και δημιουργεί μια νέα κατάσταση, υπέρ του δρώντα που τη δέχτηκε.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η επιστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς τον Δαρείο, στα 2/3 της, αναφέρει πιθανούς/πραγματικούς λόγους που τον καθιστούν «κυρίαρχο της Ασίας». Ο λόγος της επιστολής, ακολουθεί επίσης την απαραίτητη κλιμάκωση από την πλευρά εκείνου που επιτίθεται-απειλεί. Αυτό γίνεται ξεκάθαρο στο τρίτο χωρίο της επιστολής («Επειδή λοιπόν είμαι κυρίαρχος όλης της Ασίας (…) θα σε καταδιώξω όπου και αν πας»).
Όπως είδαμε παραπάνω, στην κεντρική επιχειρηματολογία του Thomas Schelling, για να είναι αποτελεσματική μια απειλή, δεν πρέπει μόνο να είναι δυνητικά πραγματοποιήσιμη. Χρειάζεται να είναι και «οικονομική». Πρέπει να δοθεί μια διέξοδος στον αντίπαλο η οποία μάλιστα, να μπορεί να θεωρηθεί από αυτόν συμφέρουσα και όχι ταπεινωτική. Αυτό, μας φέρνει στο νου το στρατηγικό πρόταγμα του Σουν Τσου, ο οποίος μεταξύ άλλων, γράφει: «Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο, είναι να υποτάξεις τον εχθρό, χωρίς μάχη». Επίσης, αναφέρει: «Όταν περικυκλώνεις τον εχθρό, άφηνέ του μια έξοδο φυγής». Συνδυάζοντας τα δύο αυτά σκέλη της σκέψης του Σουν Τσου, αντιλαμβανόμαστε πως ο επιτιθέμενος, ακόμη και αν έχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα ισχύος έναντι του αντιπάλου του, τέτοιο ώστε να είναι ικανό να καταστήσει τον αντίπαλο περικυκλωμένο, δεν σπαταλά, δεν πρέπει να σπαταλά, δυνάμεις.
Η πρώτη φράση του τρίτου χωρίου της επιστολής, «Επειδή λοιπόν, είμαι κυρίαρχος όλης της Ασίας, έλα με το μέρος μου», αποτελέι ταυτόχρονα ένα τρόπον τινά προοίμιο κατακλείδας ολόκληρης της επιστολής που είναι διαπραγματευτική ύλη. Η άμεση προτροπή του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς τον Δαρείο να προχωρήσει σε αυτό που η Στρατηγική ονομάζει «Πρόσδεση στο άρμα του αντιπάλου», φαντάζει από μόνη της μια ταπεινωτική πρόταση προς τον μέχρι πρότινος κυρίαρχο της Ασίας. Παρόλα αυτά, ο Μέγας Αλέξανδρος, ακολουθεί πιστά το ευγενές βασιλικό πρωτόκολλο και προσπαθεί να μετριάσει την ταπέινωση που ο Δαρείος μπορεί να νιώσει, όταν λίγο πριν, τον έχει ενημερώσει πως μέρος του στρατού του, έχει ήδη αυτομολήσει. Η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης σε διμερές επίπεδο, αφορά και τις σύγχρονες διαπραγματεύσεις που λαμβάνουν χώρα στη διεθνή πολιτική, το πλαίσιο των «Συμφωνιών Κυρίων» (Gentlemen’s agreements). Η πρώτη διέξοδος για τον Δαρείο, είναι το να είναι αποκλειστικός κύριος της επιλογής του τρόπου που θα λάβει γραπτές εγγυήσεις για την πιθανή παράδοσή του. Γι’ αυτόν και για τους συγγενείς του.
Πίσω από αυτήν την ευφυή τακτική του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βρίσκεται και άλλος ένας –προς επίτευξη- στόχος, στρατηγικού χαρακτήρα. Επιδιώκει να δείξει πως η αλλαγή κυριαρχίας, έχει κάποιον άλλο κώδικα, περισσότερο συμφιλιωτικό, που δε θα στηρίζεται στην αντιμετώπιση των αξιωματούχων και απλών πολιτών, ως σκλάβων. Άλλωστε, η μεγάλη διαφωνία του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τον δάσκαλό του, τον Αριστοτέλη, ήταν στο ζήτημα για το αν μπορεί ο Ελληνισμός να συμπορευθεί με άλλες παραδόσεις και πολιτισμικές προτάσεις του γνωστού τότε κόσμου. Αυτή η διαφωνία, φαίνεται πως διαδραμάτισε πυροδοτικό ρόλο για το όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επιπρόσθετα, πιθανή παράδοση του Δαρείου, στηριγμένη σε ένα ευγενές βασιλικό πρωτόκολλο, θα έβαζε τέλος σε κάθε σκέψη αξιωματούχων ή πολιτών για δημιουργία εξεγέρσεων και επαναστάσεων καθώς θα έβλεπαν τον προηγούμενο κυρίαρχο να αποδέχεται τη νέα τάξη πραγμάτων, που ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος αναθεώρησε.Με άλλα λόγια, κάθε φράση της επιστολής, εξυπηρετεί τον στόχο του Μεγάλου Βασιλέα, που δεν είναι άλλος από την εδραίωση και επαύξηση της κυριαρχίας του.
Η κλιμάκωση, δεν διέπει μόνο τη θέση των απειλών, ακολουθεί επίσης και την παροχή κινήτρων, ώστε ο Δαρείος να οδηγηθεί με δική του απόφαση (όπως είδαμε στον Schelling) στην «ανεκτή γι’ αυτόν, διέξοδο». «Θα έχεις από μένα, ό,τι θελήσεις (…) αρκεί να με πείσεις». Πολύ σημαντική φράση για το σύνολο του νοηματικού περιεχομένου της επιστολής. Το δίπολο κινήτρων-αντικινήτρων, έντονων φράσεων (όπως «Είμαι κυρίαρχος όλης της Ασίας») και εξευμενισμού, υπενθυμίζει μονίμως στον Δαρείο πως δεν είναι «ταπείνωση», να δεχτεί την υφιστάμενη κατάσταση και πως δεν πρόκειται να περιέχει κάποιον ευτελισμό της προσωπικότητάς του. Η έμφαση που ο Αλέξανδρος δίνει στην «πειθώ», έχει σκοπό να τονίσει στον Δαρείο πως η ισχύς, δεν είναι με το μέρος του και ως εκ τούτου, η ικανοποίηση των όποιων αιτημάτων διατυπώσει, εξαρτώνται από την απόφαση του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ταυτόχρονα, η πειθώ που ο Μέγας Αλέξανδρος ζητά από τον Δαρείο, προλογίζει την τελευταία του πρόταση, η οποία κλιμακώνει το δίπολο κινήτρων και αντικινήτρων, στο οποίο είναι στηριγμένη όλη η επιστολή. Τα αιτήματα, τα υποβάλλει ένας χαμηλότερος σε ιεραρχία, προς έναν πιο υψηλόβαθμο. Ξεκάθαρα και χωρίς κάποια κρυψίνοια, ο Μέγας Αλέξανδρος λέει στον Δαρείο πως οι επόμενες επιστολές του και διαπραγματευικές του κινήσεις, οφείλουν να στηριχθούν στην ανισότητα που υπάρχει πλέον μεταξύ τους από άποψη ισχύος. Ο νικητής και ο ηττημένος, δεν μπορούν πλέον να έχουν ισοδύναμη σχέση. «(…) Αλλά να μου απευθύνεσαι ως κύριο όλων των κτήσεών σου». Πριν θέσει το ολικό δίλημμα στο Δαρείο, ο Μέγας Αλέξανδρος επικαλέιται πάλι τη δικαιοσύνη. Απευθύνεται στο αίσθημα δικαίου του Δαρείου το οποίο θα μπορούσε να τον κάνει να δεχτεί την όποια κατάσταση όχι μόνο από την κυνική και ωμή πλευρά της επικράτησης μέσω ισχύος, αλλά στην πλήρη και ώριμη αποδοχή της νέας κατάστασης. Η άρνηση της πραγματικότητας, θα ήταν όχι μόνο παράλογη αλλά και άδικη.
Η επιστολή, μπορεί να θεωρηθεί με πολλή προσοχή ως «τελεσιγραφική», από την τελευταία φράση του τρίτου χωρίου της επιστολής, που αποτελεί και την κατακλείδα όλων των μέσων που χρησιμοποίησε σε αυτήν ο Μέγας Αλέξανδρος. Υπογραμμίζει για τελευταία φορά στον Δαρείο, πως είναι θέμα δικής του επιλογής (μεταφορά της ευθύνης των όσων θα ακολουθήσουν στην ανίσχυρη πλευρά) το αν θα αποδεχθεί όσα του προτείνει με σαφήνεια αλλά και ασάφεια (το «ό,τι μου ζητήσεις», συνοδεύεται από το «αρκεί να με πείσεις») ή αν θα θεωρήσει άπαντα που γράφτηκαν στην επιστολή ως επονείδιστα και εξευτελιστικά. Αν η ροπή του Δαρείου κλίνει προς τη δεύτερη κατάσταση, τότε ο Μέγας Αλέξανδρος τον προετοιμάζει να δεχτεί το αντίμετρο αυτής της απόφασης, που δεν είναι άλλο από τη συνεχή καταδίωξή του, μέχρι να συλληφθεί.
Όπως συμβαίνει στις διαπραγματεύσεις, η καλύτερη δυνατή πρόταση που τίθεται από το ένα μέλος (όταν η διαπραγμάτευση πλαισιώνεται από μεγάλη ανισορροπία ισχύος ανάμεσα στα δύο μέλη) αφορά τους συσχετισμούς ισχύος που λαμβάνουν χώρα αυτή τη στιγμή. Με άλλα λόγια, ο Μέγας Αλέξανδρος τονίζει την διέξοδο του Δαρείου στον ίδιο, δια της αποκαλύψεως της τελικής απειλής. Σε περίπτωση καταδίωξής του, δεν είναι βέβαιο αν ο Αλέξανδρος υποσχεθεί κάτι από τα παραπάνω στον Δαρείο και τα οποία αποτελούν κίνητρα συνθηκολόγησης για εκείνον.
Με αρκετή προσοχή, μπορούμε να βρούμε μέσα σε αυτήν την επιστολή, διαχρονικούς άξονες που πλαισιώνουν μια διαπραγμάτευση. Η νομιμοποίηση, η αλληλουχία επιχειρημάτων ηθικού (και περί δικαίου) χαρακτήρα με απτά και μετρήσιμα επιχειρήματα, η χρήση της ασάφειας όπου αυτή είναι χρήσιμη και αντίστοιχα της συγκεκριμενοποίησης, η ορθή χρήση της απειλής που πλαισιώνεται από άνοιγμα παράθυρου ευκαιρίας για μετατροπή του κλίματος σύγκρουσης σε κλίμα συνεργασίας, (έστω και πρόσδεσης στο άρμα του αντιπάλου της ηττημένης πλευράς) αποτελούν τους βασικούς άξονες διαπραγμάτευσης και στη σημερινή εποχή και θα συνεχίσουν να εξελίσσονται πάνω σε αυτούς. Ειδικά στην Ελλάδα, οφείλουμε να ανατρέξουμε ξανά σε αντίστοιχα κέιμενα με αυτό που παραθέτει ο Αρριανός, προκειμένου να αντιληφθούμε την ουσία των πολιτικών διαπραγματεύσεων.

  • Συντονιστής του Παρατηρητηρίου Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ –Ι.ΔΙ.Σ


mignatiou.comΗ επιστολή του Μ. Αλεξάνδρου προς τον Δαρείο: Η τέχνη στη λήψη αποφάσεων και διαπραγμάτευσης

Γραμματοσειρά
Αντίθεση