25 May, 2017
Home / Διαφορα (Page 171)


ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…



ΠΗΓΗ: Εκπομπή «Αντιθέσεις» με το Δημήτρη Κιτσίκη καθηγητή Γεωπολιτικής για τα σχέδια που απεργάζονται σκοτεινοί κύκλοι για τον έλεγχο της ανθρωπότητας.Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ – ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…

Σου έχει τύχει να ανταποκριθεί η κοπέλα που γουστάρεις αλλά σε λάθος χρονική στιγμή; Πριν ένα μήνα λοιπόν, έκανα τον γόη και κάλεσα την κοπέλα που θέλω καιρό τώρα, σε δείπνο που θα ετοιμάσω εγώ. Ναι, αλλά σε κάλεσα στην αρχή του μήνα, είχα πληρωθεί, και εσύ αποφάσισες να πεις το ναι στις 23 του μήνα; Λάθος, αλλά δεν το σκέφτηκα, είπα «σε περιμένω αύριο». Όταν ανακάλυψα ότι είχα ένα 5ευρω στη τσέπη μου, και μάλιστα φθαρμένο, με έπιασε άγχος, αλλά δεν το έβαλα κάτω! 

Επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς, που πλέον η πινακίδα με τις προσφορές έχει καταντήσει εικόνισμα, μόνο που δεν το φιλάμε πια.

Η ουρά στο κρεοπωλείο με τη σπάλα σε προσφορά, σαν αυτή που δείχνουν τα δελτία ειδήσεων για να καταθέσεις πινακίδες στην εφορία. Έρχεται η σειρά μου, «μισό κιλό χοιρινή σπάλα», και του κλείνω το μάτι όταν του λέω «μισό κιλό», κάνοντας σήμα «και λιγότερο δεν πειράζει». Παίρνω το κρέας σαν να παραλαμβάνω την δάδα με την ολυμπιακή φλόγα, το χαρτάκι πάνω γράφει 1,75 ευρώ. 

Σειρά έχει το ψυγείο, 80 λεπτά το γάλα, «Φρέσκο» μου λέει η συσκευασία, με 5 ευρώ στη τσέπη δεν το αμφισβητώ, το βάζω στο καλάθι. Περιττό να σας πω πως τα καλάθια των υπολοίπων στο σούπερ μάρκετ δεν είχαν καμία σχέση με το δικό μου. Εμένα ήταν ωραίο, κόκκινο, άδειο, των άλλων ξεχείλιζε από προιόντα, ούτε που έβλεπες καλάθι!

Πλησιάζω το μανάβη, του χαμογελάω, παίρνω μια σακούλα, βάζω 5 πατάτες μέσα, του τις δίνω, κοιτάζω με αγωνία τι θα πατήσει στη ζυγαριά, και το μαγικό χαρτάκι γράφει 40 λεπτά.

Εκείνη την ώρα έρχεται sms »Το κρασί το βάζω εγώ, δεν το συζητώ». Ρισκάρω να το παίξω παραδοσιακό αρσενικό, απαντάω »Είμαι ήδη στο δρόμο για την κάβα, κόκκινο ή λευκό;» »Εσύ θα μας χορτάσεις, εγώ θα μας χαλαρώσω» απαντάει. Το τι φαντάστηκα μετά από αυτό το sms σε άλλο θέμα.

Κόκκινο κρασί μόνο για τη σάλτσα, από τα φθηνά, 1.20 ευρώ. Υπολογίζω, αισθάνομαι κροίσος, χτυπάω και μια γκοφρέτα, όχι την επώνυμη, αυτή των 0,25 ευρώ και φεύγω για ταμείο. Κάνω πως ψάχνω τη κάρτα μου, και τυχαία βρίσκω ένα 5ευρω, ρωτάω με απορία «Φτάνει;» Που να ξέρει ότι έχω υπολογίσει, για να μη γίνω ρεζίλι, 3 φορές πόσο κάνουν αυτά που έχω στο καλάθι. 

Στα του αγώνα τώρα, γιατί η ώρα περνάει και η κοπέλα θα έρθει και πρέπει να την εντυπωσιάσω. Θα φτιάξω χοιρινή σπάλα, κρασάτη, με πουρέ.

Δύο κατσαρόλες, στη μία τη σπάλα (σπάλα ήταν όταν ακόμα βρισκόταν στο αγριογούρουνο, στη κατσαρόλα μου ήταν ένα μικρό κομμάτι κρέας), στην άλλη οι πατάτες. 

Αφου πήρε μια πρώτη βράση το κρέας, το βγάζω, το κόβω σε δυο κομμάτια, αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, στο ταψί ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί και στο φούρνο. Οι πατάτες έβρασαν, τις αφήνω να κρυώσουν, μπαίνω για μπάνιο να ετοιμαστώ, βγαίνω, κοιτάζω τον καθρέφτη μου, αντιλαμβάνομαι ότι έχω να ξεσκονίσω τουλάχιστον ένα τρίμηνο, δεν πειράζει, οι ατημέλητοι είναι στη μόδα, θα το παίξω μποέμ, ελέγχω τη σπάλα, θέλει λίγο ακόμα. 

Πατάτες, βούτυρο, γάλα, αλατάκι, πιπεράκι, τα λιώνω, λίγο κατεψυγμένος μαιντανός και είμαστε έτοιμοι. Έτοιμη και η σπάλα, μυρίζει υπέροχα, την αφήνω στο φούρνο να μη κρυώσει. 

Χτυπάει το κουδούνι, και η περιγραφή τελειώνει εδώ. Για την ιστορία, της άρεσε, το βρήκε γκουρμέ, και την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε. Αλλά μέχρι να βρω πως θα κάνω ραντεβού με 60 cents στη τσέπη, θα το παίξω δύσκολος.

Κάλεσα σε δείπνο την υποψήφια γυναίκα της ζωής μου και είχα στη τσέπη μόλις 5 ευρώ!

Το βίντεο που θα παρακολουθήσετε παρακάτω εκτός από το πιο γλυκό βίντεο που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό, τυγχάνει να έχει και περισσότερα από 3 εκατομμύρια προβολές στο You Tube, μέσα σε μια εβδομάδα!

Η μικρή Claire, που είναι 4 χρονών, μαζί με τον μπαμπά της, Ryan, αποφάσισαν να τραγουδήσουν μαζί το τραγούδι «You ‘ve Got a Friend In Me» από το την ταινία κινουμένων σχεδίων «Toy Story», που στην Ελλάδα το ξέρουμε με τις φωνές του Τζίμη Πανούση και του Αλκίνοου Ιωαννίδη και με τίτλο «Εγώ κι εσύ μαζί».

Το βίντεο και το ντουέτο τους είναι τόσο τρυφερό που μαγεύει και από πλευράς ερμηνείας αλλά και φωνητικών ικανοτήτων. Η 4χρονη Claire έχει δικό της κανάλι στο YouTube με τα βίντεο που ανεβάζουν οι γονείς να συγκεντρώνουν εκατομμύρια προβολές, όμως κανένα δεν κατάφερε να φτάσει τα 3 εκατομμύρια μέσα σε μια εβδομάδα.

Κι εκτός από την προσπάθεια που βγάζει η Claire για να είναι σωστή και να τραγουδήσει όμορφα, το πιο γλυκό πράγμα είναι ο τρόπος που κοιτάει τον πατέρα της…

Το βίντεο με το ντουέτο πατέρα και κόρης είναι ό, τι πιο γλυκό έχουμε δει τον τελευταίο καιρό

Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις των γιατρών, η Φραντσέσκα Μπράντλει κατάφερε να βγει νικήτρια στη μάχη με σοβαρές ασθένειες που αντιμετώπισε εξαιτίας της πρόωρης γέννησής της, και τώρα χαμογελάει ευτυχισμένη στην αγκαλιά των γονιών της.

Το βρέφος, που γεννήθηκε στο Λίβερπουλ, είχε βάρος μόλις 623 γραμμάρια και τα πέλματά του είχαν μέγεθος μίας πένας. Εάν είχε γεννηθεί δύο ημέρες νωρίτερα, η 37χρονη μητέρα Βικτόρια δεν θα είχε τη βοήθεια των γιατρών, λόγω της ειδικής νομοθεσίας που ισχύει στη Βρετανία.

Ωστόσο, η 9μηνη Φραντσέσκα, το μωρό «θαύμα» όπως χαρακτηρίστηκε, επέζησε από μηνιγγίτιδα, σήψη και σοβαρά προβλήματα στους δύο πνεύμονες, αντίθετα με τις προβλέψεις των γιατρών. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τη γέννα, οι γιατροί θεωρώντας ότι το βρέφος δεν θα επιβίωνε, έδωσαν στη μητέρα του ως αναμνηστικό, τα αποτυπώματα από τις πατούσες του, τα οποία και έκανε τατουάζ στο χέρι της.

«Όταν την πρωτοείδα νόμισα πως μοιάζει με έμβρυο, το δέρμα της ήταν διαφανές, δεν είχε ματόκλαδα και φρύδια, ενώ τα μάτια της δεν ήταν ανοικτά. Ήταν τόσο δα μικρούλα. Οι γιατροί μας έλεγαν ότι κάθε ώρα που περνούσε ήταν κρίσιμη για τη ζωή της και ότι δεν πίστευαν ότι θα τα καταφέρει», λέει η Βικτόρια συγκινημένη.

Η 37χρονη γνώριζε ότι δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, εξαιτίας προβλημάτων που είχε με τα ωάριά της κι έτσι σοκαρίστηκε όταν έμαθε ότι είναι έγκυος. Ωστόσο, 24 εβδομάδες μετά τη σύλληψη μετά από πόνους στην πλάτη και το στομάχι της διακομίστηκε στο νοσοκομείο για να γεννήσει πρόωρα.

Η Φραντσέσκα πήρε την πρώτη της ανάσα, 11 λεπτά μετά τη γέννησή της και ενώ γιατροί και νοσοκόμες έδιναν μάχη να την κρατήσουν στη ζωή. Επιπλέον, χρειάστηκε να κάνει 15 μεταγγίσεις και επέμβαση με λέιζερ στα μάτια, ώστε να μην μείνει τυφλή.

Δεκαεπτά μήνες μετά, πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο και βρίσκεται πλέον στην αγκαλιά των γονιών της.

Μωρό γεννήθηκε 623 γραμμάρια, έκανε 11 λεπτά να αναπνεύσει και επέζησε

Συζητήσεις επι συζητήσεων έχουν προκαλέσει οι σeξι φωτογραφίες της ηθοποιού από την Αργεντινή, Graciela Alfano.

Κι αυτό γιατί αν και 64 ετών η Alfano έχει μια σιλουέτα που θα ζήλευαν και πολύ νεότερες γυναίκες.

Αυτό, όμως, που έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη συζήτηση είναι το γεγονός ότι η ίδια υποστηρίζει ότι το αποτέλεσμα που αποτυπώνεται στις εικόνες που αναρτά στα social media δεν είναι αποτέλεσμα εξωτερικών επεμβάσεων αλλά «μόνο της υγιεινής ζωής».

Η θέση της αυτή, ωστόσο, δεν πείθει αρκετούς που επιμένουν ότι έχει κάνει αρκετές πλαστικές επεμβάσεις και άλλες παρεμβάσεις.

Η Graciela Alfano έγινε γνωστή στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 όταν συμμετείχε σε κωμωδίες ενώ ήταν και κριτής στο χορευτικό σόου Bailando por un Sueno (Χορεύοντας για ένα όνειρο).

Κι όμως! Αυτή η σeξι Αργεντίνα ηθοποιός είναι 64 ετών!

Πέτυχε τον στόχο τον οποίο είχε θέσει εδώ και κάποιους μήνες ο Dow Jones, καθώς ξεπέρασε το ορόσημο των 20.000 μονάδων, φθάνοντας σε ένα νέο ιστορικό υψηλό, με σημαντικό μερίδιο «ευθύνης» γι’ αυτήν την πορεία να αποδίδεται στην κατάκτηση του Λευκού Οίκου από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Όπως σημειώνουν κορυφαίοι αναλυτές της Wall Street, το γεγονός ότι ο κ. Τραμπ εφαρμόζει -όπως δείχνουν οι πρώτες του κινήσεις – τις προεκλογικές του δεσμεύσεις είναι αρκετό για να γεμίσει με αισιοδοξία τους επενδυτές και να τους πείθει (τουλάχιστον προς το παρόν) ότι η οικονομική του πολιτική θα είναι υποστηρικτική τόσο ως προς την ανάπτυξη όσο και ως προς τις επιχειρήσεις.

Κέρδη 147 μονάδων ή 0,74% για τον Dow Jones στις 20.060 μονάδες, με τις μετοχές των Boeing (4,09%) και IBM (1,69%) να εμφανίζουν τη μεγαλύτερη άνοδο. Στο 0,69% η άνοδος για τον Dow Jones στις 2.295 μονάδες, ενώ κατά 0,83% υψηλότερα κινείται ο Nasdaq στις 5.647 μονάδες.

«Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι κάποια εκ των διαταγμάτων που υπέγραψε ο Τραμπ είναι θετικά, κυρίως αυτό που αφορά τις αρχές ελέγχου», εκτιμά ο Peter Cardillo, κορυφαίος οικονομολόγος της First Standard Financial.

Ο Τραμπ «εκτόξευσε» τον Dow Jones πάνω από τις 20.000 μονάδες

Το 1932 έρχεται στη ζωή ένα μικρό αγοράκι, σε μια φτωχή καλύβα της Αιθιοπίας. Το όνομα του Αμπέμπε Μπικίλα, με μέλλον προδιαγεγραμμένο, θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, θα γίνει βοσκός όπως και τα υπόλοιπα αγόρια της οικογένειας.

Καθημερινά περπατάει σε υψόμετρο 20 χιλιόμετρα, σε δύσκολες συνθήκες, καθώς σε αυτό το ύψος το οξυγόνο είναι ελάχιστο. Έτσι χωρίς να το ξέρει αποκτάει αντοχές που δεν φαντάζεται που θα του χρησιμεύσουν στο μέλλον.

Στα 19 του μεταφέρεται αυτός και τα υπόλοιπα παιδία της επαρχίας, στη πρωτεύουσα με εντολή του αυτοκράτορα. Μπαίνει στην αυτοκρατορική φρουρά και εκεί τον εντοπίζει ένας προπονητής στίβου που πρόσεξε ότι ο Αμπέμπε δεν κουράζεται με τις βαριές εργασίες στο παλάτι, και ότι αναπνέει περίεργα. 

Ξεκινάει προπονήσεις και γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας στίβου της χώρας του. Η μοίρα συνομωτεί, ο αυτοκράτορας Σελασιέ θέλει να δοξαστεί το όνομα της Αιθιοπίας και το δικό του φυσικά στα πέρατα του κόσμου. Μια χώρα που πεινάει, αλλά οι αθλητές τρέφονται καθημερινά και έχουν προνόμια. Ο Αμπέμπε κερδίζει τον τίτλο στη χώρα του, αφήνοντας άφωνους τους άλλους αθλητές, αφού είναι υπερβολικά αδύνατος και απέχει από το παραδοσιακό μοντέλο αθλητή. Πηγαίνει στη Ρώμη, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, χωρίς καμία ελπίδα να διακριθεί, αφού απέχει πολύ από τους χρόνους των συναθλητών του.

Η Αιθιοπία μπορεί να είχε αθλητισμό, αλλά δεν είχε ούτε τα απαραίτητα για να να σταθεί σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι αθλητές της δεν είχαν ούτε παπούτσια. Στη Ρώμη για πρώτη φορά φορούν αθλητικά παπούτσια για να μην ντροπιαστεί η χώρα στους ξένους. Όμως δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες πολυτέλειες και τους δημιουργούν προβλήματα. Πόνους και κάλους ποδιών. Ο Αμπέμπε όταν μπαίνει μέσα στο πλήθος των αθλητών βγάζει τα παπούτσια του και ξεκινάει τον αγώνα. Στα πρώτα χιλιόμετρα δεν είναι μέσα στους πρώτους, αλλά όσο περνάει η ώρα και οι υπόλοιποι αθλητές κουράζονται αυτός συνεχίζει χωρίς ίχνος κόπωσης.

Τερματίζει πρώτος, το κοινό μένει με το στόμα ανοιχτό, καθώς δεν πανηγυρίζει, αλλά κάνει διατάσεις και δείχνει έτοιμος να τρέξει και άλλο. Σε δηλώσεις του είπε ότι μπορούσε να τρέξει και άλλα δέκα χιλιόμετρα. Ένας νέος ήρωας για τους φιλάθλους έχει γεννηθεί. 

Στη χώρα του τον υποδέχονται με τιμές αυτοκράτορα. Ο κόσμος μιλάει για αυτόν και την Αιθιοπία. Όμως στο εσωτερικό της χώρας γίνεται πραξικόπημα, το οποίο αποτυγχάνει, ο Αμπέμπε ως στρατιώτης φυλακίζεται και θα οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπως και όλοι οι στρατιώτες. Τελευταία στιγμή του δίνεται χάρη, καθώς η παγκόσμια κοινότητα πιέζει για αυτόν. 

Στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, 40 μέρες πριν παθαίνει κρίση σκωληκοειδίτιδας και χρειάζεται επέμβαση. Όχι μόνο αναρρώνει, και παίρνει μέρος στους αγώνες, αλλά κερδίζει και το χρυσό μετάλλιο. Γίνεται θρύλος.

‘Ομως η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια. Το 1968 καθώς οδηγούσε το αυτοκίνητό του, χρειάστηκε να στρίψει απότομα για να αποφύγει κάτι διαδηλωτές και έπεσε μέσα σε ένα χαντάκι. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου διαγνώστηκε ότι είχε μείνει τετραπληγικός. Μετά από φυσικοθεραπείες, απέκτησε τον έλεγχο των χεριών του και ο Νισκάνεν προσπάθησε να τον πείσει να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς στους αγώνες τοξοβολίας. Τελικά απλά εμφανίστηκε το 1972, στους Ολυμπιακούς του Μόναχο για να τον τιμήσει ο κόσμος. Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου του 1973, μετά από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από τους τραυματισμούς του ’69. Ήταν μόλις 41 ετών. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν 75 χιλιάδες πολίτες και ο αυτοκράτορας Σελασιέ τον ανακήρυξε και επισήμως εθνικό ήρωα.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ξυπόλητος θρύλος των Ολυμπιακών Αγώνων

Το 1932 έρχεται στη ζωή ένα μικρό αγοράκι, σε μια φτωχή καλύβα της Αιθιοπίας. Το όνομα του Αμπέμπε Μπικίλα, με μέλλον προδιαγεγραμμένο, θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, θα γίνει βοσκός όπως και τα υπόλοιπα αγόρια της οικογένειας.

Καθημερινά περπατάει σε υψόμετρο 20 χιλιόμετρα, σε δύσκολες συνθήκες, καθώς σε αυτό το ύψος το οξυγόνο είναι ελάχιστο. Έτσι χωρίς να το ξέρει αποκτάει αντοχές που δεν φαντάζεται που θα του χρησιμεύσουν στο μέλλον.

Στα 19 του μεταφέρεται αυτός και τα υπόλοιπα παιδία της επαρχίας, στη πρωτεύουσα με εντολή του αυτοκράτορα. Μπαίνει στην αυτοκρατορική φρουρά και εκεί τον εντοπίζει ένας προπονητής στίβου που πρόσεξε ότι ο Αμπέμπε δεν κουράζεται με τις βαριές εργασίες στο παλάτι, και ότι αναπνέει περίεργα. 

Ξεκινάει προπονήσεις και γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας στίβου της χώρας του. Η μοίρα συνομωτεί, ο αυτοκράτορας Σελασιέ θέλει να δοξαστεί το όνομα της Αιθιοπίας και το δικό του φυσικά στα πέρατα του κόσμου. Μια χώρα που πεινάει, αλλά οι αθλητές τρέφονται καθημερινά και έχουν προνόμια. Ο Αμπέμπε κερδίζει τον τίτλο στη χώρα του, αφήνοντας άφωνους τους άλλους αθλητές, αφού είναι υπερβολικά αδύνατος και απέχει από το παραδοσιακό μοντέλο αθλητή. Πηγαίνει στη Ρώμη, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, χωρίς καμία ελπίδα να διακριθεί, αφού απέχει πολύ από τους χρόνους των συναθλητών του.

Η Αιθιοπία μπορεί να είχε αθλητισμό, αλλά δεν είχε ούτε τα απαραίτητα για να να σταθεί σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι αθλητές της δεν είχαν ούτε παπούτσια. Στη Ρώμη για πρώτη φορά φορούν αθλητικά παπούτσια για να μην ντροπιαστεί η χώρα στους ξένους. Όμως δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες πολυτέλειες και τους δημιουργούν προβλήματα. Πόνους και κάλους ποδιών. Ο Αμπέμπε όταν μπαίνει μέσα στο πλήθος των αθλητών βγάζει τα παπούτσια του και ξεκινάει τον αγώνα. Στα πρώτα χιλιόμετρα δεν είναι μέσα στους πρώτους, αλλά όσο περνάει η ώρα και οι υπόλοιποι αθλητές κουράζονται αυτός συνεχίζει χωρίς ίχνος κόπωσης.

Τερματίζει πρώτος, το κοινό μένει με το στόμα ανοιχτό, καθώς δεν πανηγυρίζει, αλλά κάνει διατάσεις και δείχνει έτοιμος να τρέξει και άλλο. Σε δηλώσεις του είπε ότι μπορούσε να τρέξει και άλλα δέκα χιλιόμετρα. Ένας νέος ήρωας για τους φιλάθλους έχει γεννηθεί. 

Στη χώρα του τον υποδέχονται με τιμές αυτοκράτορα. Ο κόσμος μιλάει για αυτόν και την Αιθιοπία. Όμως στο εσωτερικό της χώρας γίνεται πραξικόπημα, το οποίο αποτυγχάνει, ο Αμπέμπε ως στρατιώτης φυλακίζεται και θα οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπως και όλοι οι στρατιώτες. Τελευταία στιγμή του δίνεται χάρη, καθώς η παγκόσμια κοινότητα πιέζει για αυτόν. 

Στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, 40 μέρες πριν παθαίνει κρίση σκωληκοειδίτιδας και χρειάζεται επέμβαση. Όχι μόνο αναρρώνει, και παίρνει μέρος στους αγώνες, αλλά κερδίζει και το χρυσό μετάλλιο. Γίνεται θρύλος.

‘Ομως η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια. Το 1968 καθώς οδηγούσε το αυτοκίνητό του, χρειάστηκε να στρίψει απότομα για να αποφύγει κάτι διαδηλωτές και έπεσε μέσα σε ένα χαντάκι. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου διαγνώστηκε ότι είχε μείνει τετραπληγικός. Μετά από φυσικοθεραπείες, απέκτησε τον έλεγχο των χεριών του και ο Νισκάνεν προσπάθησε να τον πείσει να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς στους αγώνες τοξοβολίας. Τελικά απλά εμφανίστηκε το 1972, στους Ολυμπιακούς του Μόναχο για να τον τιμήσει ο κόσμος. Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου του 1973, μετά από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από τους τραυματισμούς του ’69. Ήταν μόλις 41 ετών. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν 75 χιλιάδες πολίτες και ο αυτοκράτορας Σελασιέ τον ανακήρυξε και επισήμως εθνικό ήρωα.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ξυπόλητος θρύλος των Ολυμπιακών Αγώνων

Γραμματοσειρά
Αντίθεση