12 December, 2017
Home / Διαφορα (Page 166)

Μετά τα… 50ευρα που κουνούσαν επιδεικτικά στους «φτωχούς» Έλληνες στον αγώνα της Τούμπας, οι οπαδοί της Σάλκε προκάλεσαν και στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ στο Γκελζενκίρχεν.

Στις κερκίδες των γηπεδούχων υπήρχαν αρκετές σημαίες της ΠΓΔΜ (και η παλιότερη με τον ήλιο της Βεργίνας), αλλά και ένα μεγάλο πανό που ανέγραφε: «Γ… οπαδοί του ΠΑΟΚ, φύγετε από εδώ».

Προκλήση οπαδών της Σάλκε με σημαίες της ΠΓΔΜ

Παλαιότερα και συγκεκριμένα τον 19ο αιώνα, μια συνοικία ξεπρόβαλλε στις εκβολές του ποταμού Ιλισού. Ο Ιλισός περνούσε από τις παρυφές του λόφου του Αρδηττού και από το σημερινό Παγκράτι. Κατά το μήκος του, δημιουργήθηκαν πολλές μικρές νησίδες, κατάφυτες, με κυριότερους «κατοίκους» πολλά βατράχια.

Πολλές από αυτές τις νησίδες ονομάζονταν Βατραχονήσια, μια ονομασία που είχε επικρατήσει από την περίοδο του Βασιλιά Γεώργιου του Α’ για τις νησίδες των ποταμών με την παρουσία των αμφιβίων.

Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από αυτές, ήταν το Βατραχονήσι που εκτεινόταν από τις Παρυφές του λόφου του Αρδηττού μέχρι και το Ζάππειο. Είχε σχηματιστεί επειδή λίγο μετά το Παναθηναϊκο Σταδιο, ο ποταμός χωριζόταν δημιουργώντας μια νησίδα. Το Βατραχονήσι ήταν μια λωρίδα γης που δεν την εκμεταλλεύτηκε κανείς οικιστικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1895 λέγεται πως ζούσαν εκεί περίπου 200 οικογένειες, με τους περισσότερους να είναι άνθρωποι λαϊκών τάξεων. Οι περισσότεροι, λόγω της κοντινής απόστασης, ήταν είτε φύλακες του Ζαππείου, είτε κηπουροί στον τότε Βασιλικό (νυν Εθνικό) Κήπο. Από τις οδούς που χώριζαν τα σπίτια που στην πλεονότητά τους ήταν φτιαγμένα από πηλό, μόνο δυο είχαν όνομα. Η Ησιόδου και η Βακχυλίδου. Οι κάτοικοι μπορούσαν να φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας από την γέφυρα που ένωνε της δυο όχθες του Ιλισού και αποτελούσε μια ακόμη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Ζάππα.

Βρισκόταν κοντά στα πάντα. Στο ανάκτορο, στο κέντρο, στο ποτάμι, στον λόφο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πολλά καφενεία και εστιατόρια χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ένα από αυτά έδωσε ακόμα ένα παρατσούκλι στην περιοχή. Αυτό ήταν το «Καφέ Τσουράπι». Το πήρε από ένα καφενείο στο οποίο σύχναζαν τότε «αντιμοναρχικοί». Έξω από αυτό το καφενείο, καθόταν η σύζυγος του ιδιοκτήτη, βαστώντας τσίλιες για να μην «πλακώσει» η χωροφυλακή. Για να μην δίνει όμως δικαιώματα, έκανε πως έπλεκε ένα τσουράπι, δηλαδή μια κάλτσα. Και φυσικά, ήταν τέτοιο το βεληνεκές της φήμης του καφενείου, που αργότερα από αυτό προέκυψε η έκφραση «τσουράπω», που σήμαινε, η άξεστη ή η χωριάτισσα.

Βατραχονήσι όμως υπήρχε και στην περιοχή του Παγκρατίου, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Προσκόπων ( ή αλλιώς Πλατεία Μάνου Χατζιδάκι).

Το Βατραχονήσι στην σημερινή Πλατεία Προσκόπων

Οι κάτοικοι του Βατραχονησίου αντιμετωπίζονταν μάλλον αδιάφορα από την πολιτεία. Δεν εξηγείται αλλιώς πως η υπερχείλιση του ποταμού ύστερα από νεροποντές, δεν έφερε την άμεση αντίδρασή της. Το 1896, η περιοχή πλημμύρισε και προκάλεσε τον θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Τρία χρόνια αργότερα έγινε το ίδιο, αυτή τη φορά ευτυχώς χωρίς θύματα.

Το 1939, επι κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ξεκίνησαν τα έργα για την κάλυψη του ποταμού. Φυσικά, η κάλυψη δεν ήταν λύση, καθώς η παρουσία του Ιλισού ομόρφαινε την περιοχή δίνοντάς της μια εξωτική ομορφιά. Οι εργασίες διακόπηκαν στην περίοδο της κατοχής και ολοκληρώθηκαν την τετραετία 1959-1963, όταν και κατασκευάστηκε η λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το Βατραχονήσι ενώθηκε πολεοδομικά με το Παγκράτι.

Το Βατραχονήσι (αριστερά) στο Μετς και το μικρότερο στο Παγκράτι (δεξιά). Ο χάρτης είναι του 1846.

Σήμερα η συνοικία του Βατραχονησίου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Μετς.

Πως πήρε αυτή την ονομασία η σημερινή αρχοντική περιοχή του Παγκρατίου; Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή την σκυτάλη είχαν πάρει τα καφωδεία, ενώ τα καφενεία είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν. Τα καφωδεία ή αλλιώς «καφέ -σαντάν», φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες από όλη την Ευρώπη, σε ένα θέαμα πιο τολμηρό και σίγουρα πιο ακριβό. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις άρχισαν να συχνάζουν στην περιοχή και ενώ τα χρόνια περνούσαν, διάφορα κοσμικά κέντρα ξεπηδούσαν για να καλύψουν την ζήτηση. Ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ήταν το δημιούργημα του ζυθοποιού Καρόλου Φιξ, που κτίστηκε το 1883. Η μπυραρία του γνωστού ζυθοποιού που βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου του Αρδηττού, ονομαζόταν «Μετς», δίνοντας ύστερα από πολλά χρόνια το όνομα στην ευρύτερη περιοχή.

Βατραχονήσι: Η ιστορία του μικρού ειδυλλιακού νησιού που βρισκόταν στο κέντρο της Αθήνας

Παλαιότερα και συγκεκριμένα τον 19ο αιώνα, μια συνοικία ξεπρόβαλλε στις εκβολές του ποταμού Ιλισού. Ο Ιλισός περνούσε από τις παρυφές του λόφου του Αρδηττού και από το σημερινό Παγκράτι. Κατά το μήκος του, δημιουργήθηκαν πολλές μικρές νησίδες, κατάφυτες, με κυριότερους «κατοίκους» πολλά βατράχια.

Πολλές από αυτές τις νησίδες ονομάζονταν Βατραχονήσια, μια ονομασία που είχε επικρατήσει από την περίοδο του Βασιλιά Γεώργιου του Α’ για τις νησίδες των ποταμών με την παρουσία των αμφιβίων.

Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από αυτές, ήταν το Βατραχονήσι που εκτεινόταν από τις Παρυφές του λόφου του Αρδηττού μέχρι και το Ζάππειο. Είχε σχηματιστεί επειδή λίγο μετά το Παναθηναϊκο Σταδιο, ο ποταμός χωριζόταν δημιουργώντας μια νησίδα. Το Βατραχονήσι ήταν μια λωρίδα γης που δεν την εκμεταλλεύτηκε κανείς οικιστικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1895 λέγεται πως ζούσαν εκεί περίπου 200 οικογένειες, με τους περισσότερους να είναι άνθρωποι λαϊκών τάξεων. Οι περισσότεροι, λόγω της κοντινής απόστασης, ήταν είτε φύλακες του Ζαππείου, είτε κηπουροί στον τότε Βασιλικό (νυν Εθνικό) Κήπο. Από τις οδούς που χώριζαν τα σπίτια που στην πλεονότητά τους ήταν φτιαγμένα από πηλό, μόνο δυο είχαν όνομα. Η Ησιόδου και η Βακχυλίδου. Οι κάτοικοι μπορούσαν να φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας από την γέφυρα που ένωνε της δυο όχθες του Ιλισού και αποτελούσε μια ακόμη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Ζάππα.

Βρισκόταν κοντά στα πάντα. Στο ανάκτορο, στο κέντρο, στο ποτάμι, στον λόφο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πολλά καφενεία και εστιατόρια χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ένα από αυτά έδωσε ακόμα ένα παρατσούκλι στην περιοχή. Αυτό ήταν το «Καφέ Τσουράπι». Το πήρε από ένα καφενείο στο οποίο σύχναζαν τότε «αντιμοναρχικοί». Έξω από αυτό το καφενείο, καθόταν η σύζυγος του ιδιοκτήτη, βαστώντας τσίλιες για να μην «πλακώσει» η χωροφυλακή. Για να μην δίνει όμως δικαιώματα, έκανε πως έπλεκε ένα τσουράπι, δηλαδή μια κάλτσα. Και φυσικά, ήταν τέτοιο το βεληνεκές της φήμης του καφενείου, που αργότερα από αυτό προέκυψε η έκφραση «τσουράπω», που σήμαινε, η άξεστη ή η χωριάτισσα.

Βατραχονήσι όμως υπήρχε και στην περιοχή του Παγκρατίου, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Προσκόπων ( ή αλλιώς Πλατεία Μάνου Χατζιδάκι).

Το Βατραχονήσι στην σημερινή Πλατεία Προσκόπων

Οι κάτοικοι του Βατραχονησίου αντιμετωπίζονταν μάλλον αδιάφορα από την πολιτεία. Δεν εξηγείται αλλιώς πως η υπερχείλιση του ποταμού ύστερα από νεροποντές, δεν έφερε την άμεση αντίδρασή της. Το 1896, η περιοχή πλημμύρισε και προκάλεσε τον θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Τρία χρόνια αργότερα έγινε το ίδιο, αυτή τη φορά ευτυχώς χωρίς θύματα.

Το 1939, επι κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ξεκίνησαν τα έργα για την κάλυψη του ποταμού. Φυσικά, η κάλυψη δεν ήταν λύση, καθώς η παρουσία του Ιλισού ομόρφαινε την περιοχή δίνοντάς της μια εξωτική ομορφιά. Οι εργασίες διακόπηκαν στην περίοδο της κατοχής και ολοκληρώθηκαν την τετραετία 1959-1963, όταν και κατασκευάστηκε η λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το Βατραχονήσι ενώθηκε πολεοδομικά με το Παγκράτι.

Το Βατραχονήσι (αριστερά) στο Μετς και το μικρότερο στο Παγκράτι (δεξιά). Ο χάρτης είναι του 1846.

Σήμερα η συνοικία του Βατραχονησίου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Μετς.

Πως πήρε αυτή την ονομασία η σημερινή αρχοντική περιοχή του Παγκρατίου; Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή την σκυτάλη είχαν πάρει τα καφωδεία, ενώ τα καφενεία είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν. Τα καφωδεία ή αλλιώς «καφέ -σαντάν», φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες από όλη την Ευρώπη, σε ένα θέαμα πιο τολμηρό και σίγουρα πιο ακριβό. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις άρχισαν να συχνάζουν στην περιοχή και ενώ τα χρόνια περνούσαν, διάφορα κοσμικά κέντρα ξεπηδούσαν για να καλύψουν την ζήτηση. Ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ήταν το δημιούργημα του ζυθοποιού Καρόλου Φιξ, που κτίστηκε το 1883. Η μπυραρία του γνωστού ζυθοποιού που βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου του Αρδηττού, ονομαζόταν «Μετς», δίνοντας ύστερα από πολλά χρόνια το όνομα στην ευρύτερη περιοχή.

Βατραχονήσι: Η ιστορία του μικρού ειδυλλιακού νησιού που βρισκόταν στο κέντρο της Αθήνας

Όχι ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά επτά μικροί εξωπλανήτες, οι οποίοι έχουν μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, ανακαλύφθηκαν γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο σε απόσταση περίπου 39 ετών φωτός, στον Αστερισμό του Υδροχόου.

Τουλάχιστον τρεις από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να διαθέτουν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Ήδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες.

Το εν λόγω σύστημα διαθέτει τόσο τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών με μέγεθος παρόμοιο της Γης που έχουν ποτέ βρεθεί, όσο και τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών που θα μπορούσαν να φιλοξενούν υγρό νερό και άρα ζωή.

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.

Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.

Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.

Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε». Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ’ εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist-1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.

Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους). Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature». Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.

Τώρα, συνδυάζοντας νέες παρατηρήσεις και από άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια (μεταξύ των οποίων το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο-VLT του ESO και το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA), εντόπισαν άλλους τέσσερις εξωπλανήτες στο ίδιο σύστημα. Οι αστρονόμοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν την μελέτη για να μάθουν περισσότερα για το εν λόγω σύστημα, που -όσον αφορά τις τροχιές των πλανητών του- θυμίζει το σύστημα του Δία με τα φεγγάρια του, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Η NASA ανακάλυψε εξωπλανήτες που ίσως φιλοξενούν εξωγήινη ζωή



Ο αρχιδιαφθορέας της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης

Ο συλλογικός τόμος «The Greek Political Economy 2000-2015» έφερε στο φως ατράνταχτα στοιχεία για τις τεράστιες ευθύνες της οκταετούς διακυβέρνησης της χώρας με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη. Στοιχεία τα οποία ειπώθηκαν κατά την παρουσίαση του τόμου, που έγινε την περασμένη Δευτέρα, στην αίθουσα του ΕΒΕΑ, από τους επιμελητές της έκδοσης Παντελή Σκλιά, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και Σπύρο Ρουκανά, επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που καταγράφοντα στο βιβλίο-τόμο, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν χαμηλό κατά την περίοδο 1975 – 1980, αλλά κατά τη δεκαετία του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 αυξήθηκε ταχύτατα, υπερβαίνοντας το 60% (κριτήριο της Συνθήκης του Μάαστριχτ) στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 και το 100% από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Στη συνέχεια, και μέχρι το 2008, κυμαινόταν περί το 100% – 110% του ΑΕΠ. Ιδιαίτερα για την περίοδο 2004 – 2008 διαπιστώνει κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του χρέους οφειλόταν στην ανάγκη αναχρηματοδότησης δανείων που είχαν συναφθεί παλαιότερα, καθώς και σε εξοπλιστικά προγράμματα που επίσης είχαν συμβασιοποιηθεί σε προηγούμενες κυβερνητικές περιόδους. Τα στοιχεία και τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η δημόσια δαπάνη για τόκους κατά την τριετία 2001 – 2003 ήταν 26,8 δισ. ευρώ, για την τετραετία 2005 – 2008 ήταν 41,4 δισ. ευρώ και για το έτος 2010 ήταν 13,2 δισ. ευρώ.

Τα στοιχεία αυτά και τα ευρήματα αποδεικνύουν τη ραγδαία αύξηση της δημόσιας δαπάνης για την εξυπηρέτηση του χρέους επί δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες του 2004 περιόδους (κυβέρνηση Σημίτη).

Ειδικότερα, για τις δύο υποπεριόδους διακυβέρνησης πριν από την ένταξη στον Μηχανισμό Στήριξης τα μεγέθη έχουν ως εξής:

• Η συνολική δαπάνη κατά την περίοδο 2004 – 2009 (Ν∆ – Κ. Καραμανλής) για την εξυπηρέτηση των δανείων που είχαν συναφθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν 194,21 δισ. ευρώ (χρεολύσια 132,9 δισ. ευρώ, τόκοι 61,31 δισ. ευρώ), ενώ κατά την ίσης χρονικής διάρκειας εξαετία 1998 – 2003 (ΠΑΣΟΚ – Κ. Σημίτης) ήταν 139,5 δισ. ευρώ (χρεολύσια 84,7 δισ. ευρώ, τόκοι 54,8 δισ. ευρώ). Αυτό σημαίνει ότι για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους το οποίο είχε συσσωρευτεί η κυβέρνηση Καραμανλή της περιόδου 2004 – 2009 πλήρωσε 54,7 δισ. ευρώ περισσότερα σε σχέση µε την κυβέρνηση Σημίτη της περιόδου 1998 – 2003. Η ετήσια δημόσια δαπάνη την περίοδο 2004 – 2009 για τοκοχρεολύσια δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες περιόδους ανήλθε κατά µέσο όρο σε 31,4 δισ. ευρώ ετησίως έναντι 21,3 δισ. ευρώ κατά την προηγούμενη περίοδο.

Να σημειωθεί, επίσης, ότι τη χρονική περίοδο 2004 – 2009 δαπανήθηκαν σχεδόν 11 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα επί δεσμεύ- σεων οι οποίες είχαν ήδη αναληφθεί, 6,5 δισ. ευρώ µε ειδικές εκδόσεις ομολόγων για την εξυπηρέτηση των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων και 2,6 δισ. ευρώ για την εξόφληση υποχρεώσεων νοσοκομείων οι οποίες είχαν αναληφθεί σε προηγούμενα έτη.
Από τα ευρήματα αναδεικνύεται ότι κατά την περίοδο 2007 – 2009 το δημόσιο έλλειμμα στην Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε ποσοστιαία κατά 131,1%, την ίδια στιγμή που η μέση τιμή ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης ανήλθε σε 826,7% και σε αυτές της ΕΕ σε 650,7%. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 20,8%, δηλαδή όσο περίπου και η μέση τιμή των ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης (20,5%), αλλά λιγότερο από το αντίστοιχο στις χώρες της ΕΕ (26,5%).

Τέλος, τονίσθηκε από τους ομιλητές ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ ήταν μια πολιτική απόφαση, για την οποία τα οικονομικά κριτήρια είχαν ελάχιστη ή καθόλου σημασία. Η επιτευχθείσα σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας ήταν ονομαστική και πραγμα- τοποιήθηκε επί ζημία της πραγματικής οικονομίας. Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν, παρά τις περιοδικά επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες περί εφαρμογής τους.

Στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου παραβρέθηκαν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο βουλευτής Γιώργος Κουμουτσάκος, ο βουλευτής Κων. Αχιλ. Καραμανλής, ο πρώην βουλευτής Ευ. Αντώναρος, η πρώην ευρωβουλευτής Έλσα Παπαδημητρίου κ.ά. Χαιρετισμό απηύθυναν ο Κωστής Μαγουλάς, καθηγητής του ΕΜΠ, πρόεδρος του Κύκλου Προβληματισμού «Ρεύμα Σκέψης», και ο Κων. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ.

hellasforce.comΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ! ΠΡΟΔΟΣΙΑ!! Καταχρέωσε τη χώρα… Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και πρέπει να τους δείτε για να καταλάβετε …


Ο Αμφορέας αυτός βρέθηκε στην πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar το 1993. Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου. Πηγαίνει αρκετά πίσω.



Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν (Sir Aurel Stein), περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106 χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. (Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.).

Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα;

Μήπως ο Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το εσωτερικό της Κίνας; Ή τουλάχιστον, έφθασαν εκεί στρατεύματά του; Αναπάντητα ιστορικά ερωτήματα, αφού δεν υπάρχουν οι ανάλογες ιστορικές πηγές που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο.Κι όμως στην Κίνα βρέθηκε αρχαία ελληνική πόλη. Αυτό μας λέει το δημοσίευμα της Μελβούρνης το 1993. Ή για να ακριβολογούμε: σε πανάρχαια κινεζική πόλη είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Αλεξάνδρου, τα αντικείμενα των οποίων έμελλε να βρεθούν 2.300 χρόνια μετά.

Από τη δεκαετία, όμως, του 1980, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον και έτσι μια ομάδα Κινέζων και Ιαπώνων ερευνητών άρχισε να ψάχνει για την χαμένη πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashga.

Πράγματι έπειτα από κοπιώδη έρευνα βρήκαν κάτω από τους αμμόλοφους τα ερείπια της αρχαίας πόλης.

Στη διαδικασία της ανασκαφής με μεγάλη έκπληξη εντόπισαν μέσα στα ερείπια έπιπλα ελληνικού στυλ.

Βρήκαν δηλαδή, ανάγλυφες παραστάσεις με μαιάνδρους, αμφορείς ελληνικούς με αναπαραστάσεις από τα ομηρικά έπη.

Η χρονολόγησή τους ανάγεται στα χρόνια της αλεξανδρινής εκστρατείας. Η ανακάλυψη είχε μεγάλο ενδιαφέρον.

Κανένα ιστορικό στοιχείο δεν υπήρχε που να αναφέρει έστω αόριστα την παρουσία των Ελλήνων στην κινεζική αυτή επαρχία.

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, οι Κινέζοι ονομάζονται ΣΙΝΕΣ (Λεξικό Σταματάκου).

Στην ορολογία της λέξης ΣΙΝΙΣ η ερμηνεία είναι ο κατερημώνων, ο ληστής, ο άρπαξ.

Στην ορολογία του ίδιου λεξικού η λέξη ΤΟ ΣΙΝΟΣ ερμηνεύεται ως πληγή, πλήγμα, βλάβη, όλεθρος.

Η ορολογία ΣΙΝΟΜΑΙ σημαίνει συλώ, λαφυραγωγώ, διαρπάζω.

Ο ληστής ΣΙΝΙΣ ΠΙΤΥΟΚΑΜΠΤΗΣ σημαίνει όλεθρος προσωποποιημένος.

Η ιδιότητα των ΣΙΝΩΝ ή Κινέζων ως εξολοθρευτών εναντίον των Ιώνων, Ελλήνων, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ενώ η νότια Κίνα ονομάζεται ακόμη ΓΙΟΥΝΑΝ ήτοι ΙΩΝΙΑ, εκεί δεν υπάρχει πλέον κανένας Ίωνας-Έλληνας.

Γερμανοί αρχαιολόγοι απέδειξαν την ύπαρξη τουλάχιστον δώδεκα ελληνικών πόλεων στην Κίνα, πριν αυτές οι αρχαιολογικές αποστολές απελαθούν.

Η κινεζική κυβέρνηση διέταξε την κάλυψη των αρχαιολογικών χώρων με λόφους χώματος στους οποίους φυτεύθηκαν δάση.

Κανένας από τους πολιτικούς μας δεν απαίτησε την ανασκαφή των χώρων αυτών από ελληνικές αρχαιολογικές αποστολές.

Η είδηση των ευρημάτων της ανασκαφής μεταδόθηκε από το κινεζικό πρακτορείο και δημοσιεύθηκε πρώτα στην Αυστραλία και από εκεί αναδημοσιεύθηκε στον ελληνικό Τύπο.


hellenicnationalreligionΗ Νίγια και 12 Αρχαιοελληνικές Πόλεις σε Κίνα που Απαγορεύεται να Έρθουν στο Φως

Το αγαπημένο του σκυλάκι έχασε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε δηλώσεις του σε δημόσια εκδήλωση αλλά και στο instagram όπου ανέφερε:

«Εχασα ένα φίλο απόψε. Έναν πιστό, ευγενικό φίλο. Καλό ταξίδι Λίο…»

Ο Λίο ένα σκυλάκι ράτσας Yorkshire – terrier, περιφερόταν ελεύθερος στο προεδρικό μέγαρο στη Λευκωσία χθες το απόγευμα και κυνηγούσε ένα από τα αυτοκίνητα της προεδρικής φρουράς. Ο αστυνομικός που οδηγούσε το αυτοκίνητο δεν τον αντιλήφθηκε και τον πάτησε με την πίσω δεξιά ρόδα.

Ο Λίο ήταν δώρο στον Νίκο Αναστασιάδη από τις δυο του κόρες, Ινώ και Έλσα όταν ανέλαβε την προεδρία.

Ο αγαπημένος ένοικος του Προεδρικού μεγάρου, συνόδευε τον Πρόεδρο καθώς και τους συνεργάτες του στον χώρο του προεδρικού, από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του Νίκου Αναστασιάδη.

Αυτοκίνητο της προεδρίας σκότωσε το σκύλο του Νίκου Αναστασιάδη

Στo πλαίσιo ενός από τους βασικούς στόχους του Επί Κολωνώ να φιλοξενεί νέες καλλιτεχνικές φόρμες και προβληματισμούς, το θέατρο διοργανώνει και φέτος το φεστιβάλ off-off Athens του 2017, για ένατη χρονιά.

Στα οκτώ προηγούμενα φεστιβάλ η συμμετοχή υπήρξε μεγάλη, ενώ πολλές από τις συμμετέχουσες παραστάσεις, προσελκύοντας το ενδιαφέρον και την αποδοχή, συνεχίστηκαν μέσα στην επόμενη θεατρική περίοδο, είτε στο Επί Κολωνώ είτε σε άλλον χώρο.

Όπως και κάθε χρόνο νέες ιδέες κυοφορούνται για τη διεξαγωγή του αλλά η πρόθεσή μας να μη θέσουμε καλλιτεχνικά κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού παραμένει σταθερή. Η φυσιογνωμία του θεατρικού αυτού φεστιβάλ θα παραμείνει πλουραλιστική όπως έχει ήδη καθιερωθεί: Οι ομάδες που θα συμμετάσχουν θα έχουν την ευκαιρία και πάλι να πειραματιστούν ελεύθερα σε έναν καλλιτεχνικό «τόπο» – στην περίμετρο της αθηναϊκής θεατρικής σκηνής – με μόνο στόχο να ανθίσει η δημιουργική έκφραση.

Οι διαφορετικές αντιλήψεις των ομάδων για το θέατρο και την τέχνη γενικότερα, όπως και η συνάντησή τους με το θεατρόφιλο κοινό, δημιουργούν ένα κλίμα δημιουργικής αλληλεπίδρασης, άμιλλας και επικοινωνίας που συχνά μεταφέρεται “after hours” και στην αυλή του θεάτρου με τους συντελεστές των παραστάσεων να έρχονται σε άμεση επαφή με το κοινό, τις άλλες ομάδες και με επαγγελματίες του θεατρικού χώρου. Ένα πραγματικό open showcase.

Στo πλαίσιo του off-off Athens, o χώρος μας, μαζί με τεχνική υποστήριξη, θα παρασχεθεί δωρεάν στους συμμετέχοντες, με τη διάθεση να σταθούμε αλληλέγγυοι στις νέες ομάδες, που αναζητούν τόπο και τρόπο έκφρασης, αλλά και να συνδράμουμε στην δημιουργία ενός κλίματος καλλιτεχνικής αναζήτησης. Μια ανάγκη που σήμερα είναι εντονότερη από ποτέ.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν στο τηλέφωνο του θεάτρου 210-5138067 για περισσότερες πληροφορίες καθώς και για να παραλάβουν την αίτηση συμμετοχής. Οι αιτήσεις πρέπει να σταλούν μέχρι τις 13 Μαρτίου 2017 στο email του θεάτρου xkolono@otenet.gr.

Πληροφορίες για το Off-Off Athens και στον ιστότοπο του θεάτρου www.epikolono.gr

Off-off Athens 2017: Ανοιχτό κάλεσμα συμμετοχών

Στo πλαίσιo ενός από τους βασικούς στόχους του Επί Κολωνώ να φιλοξενεί νέες καλλιτεχνικές φόρμες και προβληματισμούς, το θέατρο διοργανώνει και φέτος το φεστιβάλ off-off Athens του 2017, για ένατη χρονιά.

Στα οκτώ προηγούμενα φεστιβάλ η συμμετοχή υπήρξε μεγάλη, ενώ πολλές από τις συμμετέχουσες παραστάσεις, προσελκύοντας το ενδιαφέρον και την αποδοχή, συνεχίστηκαν μέσα στην επόμενη θεατρική περίοδο, είτε στο Επί Κολωνώ είτε σε άλλον χώρο.

Όπως και κάθε χρόνο νέες ιδέες κυοφορούνται για τη διεξαγωγή του αλλά η πρόθεσή μας να μη θέσουμε καλλιτεχνικά κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού παραμένει σταθερή. Η φυσιογνωμία του θεατρικού αυτού φεστιβάλ θα παραμείνει πλουραλιστική όπως έχει ήδη καθιερωθεί: Οι ομάδες που θα συμμετάσχουν θα έχουν την ευκαιρία και πάλι να πειραματιστούν ελεύθερα σε έναν καλλιτεχνικό «τόπο» – στην περίμετρο της αθηναϊκής θεατρικής σκηνής – με μόνο στόχο να ανθίσει η δημιουργική έκφραση.

Οι διαφορετικές αντιλήψεις των ομάδων για το θέατρο και την τέχνη γενικότερα, όπως και η συνάντησή τους με το θεατρόφιλο κοινό, δημιουργούν ένα κλίμα δημιουργικής αλληλεπίδρασης, άμιλλας και επικοινωνίας που συχνά μεταφέρεται “after hours” και στην αυλή του θεάτρου με τους συντελεστές των παραστάσεων να έρχονται σε άμεση επαφή με το κοινό, τις άλλες ομάδες και με επαγγελματίες του θεατρικού χώρου. Ένα πραγματικό open showcase.

Στo πλαίσιo του off-off Athens, o χώρος μας, μαζί με τεχνική υποστήριξη, θα παρασχεθεί δωρεάν στους συμμετέχοντες, με τη διάθεση να σταθούμε αλληλέγγυοι στις νέες ομάδες, που αναζητούν τόπο και τρόπο έκφρασης, αλλά και να συνδράμουμε στην δημιουργία ενός κλίματος καλλιτεχνικής αναζήτησης. Μια ανάγκη που σήμερα είναι εντονότερη από ποτέ.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν στο τηλέφωνο του θεάτρου 210-5138067 για περισσότερες πληροφορίες καθώς και για να παραλάβουν την αίτηση συμμετοχής. Οι αιτήσεις πρέπει να σταλούν μέχρι τις 13 Μαρτίου 2017 στο email του θεάτρου xkolono@otenet.gr.

Πληροφορίες για το Off-Off Athens και στον ιστότοπο του θεάτρου www.epikolono.gr

Off-off Athens 2017: Ανοιχτό κάλεσμα συμμετοχών

Γραμματοσειρά
Αντίθεση