19 November, 2017
Home / Διαφορα (Page 158)

Απάντηση στα λεγόμενα του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, ο οποίος είχε πει ότι ο αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων δεν θα μπορούσε να ανέβει στα Ίμια γιατί η Ελλάδα είχε λάβει τα μέτρα της, έδωσε ο τούρκος ομόλογός του Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Αν το καθήκον του τούρκου αρχηγού ήταν να ανέβει στα Ίμια θα το είχε κάνει» είπε σύμφωνα με το πρακτορείο Αναντολού. «Ας μην ξεχνάμε ότι πατήσαμε το πόδι μας όπου χρειάστηκε» πρόσθεσε.

Όσον αφορά τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς, στην έκδοση των οποίων το Συμβούλιο της Επικρατείας είπε «όχι» ο κ. Τσασούβογλου είπε: «Η Ελλάδα εμποδίζει τη δίωξη των προδοτών για τα εγκλήματά τους. Αυτό δεν σημαίνει καλή γειτονία και φιλικές σχέσεις». Υπενθυμίζουμε ότι η Άγκυρα έχει ζητήσει επαναλειμμένα την έκδοσή των 8, υποσχόμενη ότι θα έχουν μια δίκαιη δίκη.

«Αυτό δεν μας εκπλήσσει» συνέχισε σχολιάζοντας ότι ο επικεφαλής του τουρκικού PKK «είχε βρει καταφύγιο στην Ελλάδα».

Τσαβούσογλου: Αν το καθήκον του Τούρκου αρχηγού ήταν να ανέβει στα Ίμια θα το είχε κάνει

Μελέτη του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Σκριπς

Το ρήγμα Αφάρ που βρίσκεται στην βόρεια Αιθιοπία αρχίζει να διευρύνεται με εκπληκτικό ρυθμό 2,5 εκατοστών κάθε χρόνο – Η σχισμή είναι περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά, 8 μέτρα σε πλάτος και 2 σε βάθος

Σε δέκα εκατομμύρια χρόνια, η Αφρική αναμένεται να έχει διασπαστεί πλήρως, χάρη σε αρχέγονα αέρια τα οποία δημιούργησαν ένα γεωλογικό ρήγμα που εντέλει θα καλυφθεί από νερό, σύμφωνα με μελέτη του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Σκριπς και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο.

Το ρήγμα Αφάρ που βρίσκεται στην βόρεια Αιθιοπία αρχίζει να διευρύνεται με εκπληκτικό ρυθμό 2,5 εκατοστών κάθε χρόνο. Με τέτοιο ρυθμό μπορεί να δημιουργηθεί ένας καινούργιος ωκεανός στην αφρικανική ήπειρο μετά από μερικά εκατομμύρια χρόνια. Μια ισχυρή σεισμική δραστηριότητα που έλαβε χώρα στο ηφαίστειο Dabbahu το 2005 οδήγησε σε μια τεράστια ρωγμή στην επιφάνεια της γης. Η σχισμή, η οποία είναι περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά, 8 μέτρα σε πλάτος και 2 σε βάθος, άνοιξε σαν φερμουάρ πάνω στο έδαφος. Λίγους μήνες αργότερα ανακαλύφθηκαν και άλλες ρωγμές στην έρημο, ενώ το έδαφος βυθίστηκε στο εκτιμώμενο βάθος των 100 μέτρων. Οι επιστήμονες επεσήμαναν, ότι εκείνη την περίοδο αυξήθηκε το μάγμα κάτω από ρήγμα. Φαινομενικά, αυτό που είδαν ήταν την γέννηση ενός ωκεανού.

Πιθανώς, η αφρικανική ήπειρος αποτελούνταν από μια τεράστια τεκτονική πλάκα πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο, ένας τεράστιος όγκος λάβας εκτινάχθηκε από τον φλοιό της γης και αργότερα δημιούργησε τις κοιλότητες που γνωρίζουμε σήμερα ως Ερυθρά Θάλασσα. Τώρα, η Αφρική αποτελείται από 3 πλάκες την Αραβική, την Αφρικανική και την Σομαλική. Αυτές οι 3 πλάκες διασταυρώνονται σε ένα σημείο γνωστό ως “Η τριπλή διασταύρωση του Αφάρ” και απομακρύνονται η μια από την άλλη 1 με 2 εκατοστά κάθε χρόνο. Όταν η ρωγμή που χωρίζει την Αραβική και την Αφρικανική πλάκα γίνει αρκετά μεγάλη, το νερό από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν θα χυθούν σε αυτό και θα σχηματίσουν ένα καινούργιο σώμα νερού. Υπολογίζεται, ότι αυτή η διαδικασία θα χρειαστεί 10 εκατομμύρια χρόνια για να ολοκληρωθεί.

Αρκετοί γεωφυσικοί πιστεύουν ότι οφείλεται σε ένα γιγαντιαίο κομμάτι του μανδύα της γης που μεταφέρει θερμότητα από τον πυρήνα προς το φλοιό, και όπως ανυψώνεται χωρίζει σταδιακά την αφρικανική τεκτονική πλάκα στα δύο. Ως απόδειξη της κίνησης αυτής αναφέρουν την ύπαρξη δύο μεγάλων οροπεδίων στην Αιθιοπία και την Κένυα, τα οποία δημιουργήθηκαν όταν ο μανδύας πιέστηκε προς τα πάνω από ένα παρόμοιο φαινόμενο. Το 2006 και το 2011 ο Ντέηβιντ Χίλτον, επικεφαλής της έρευνας, ταξίδεψε στην Κοιλάδα του Μεγάλου Ρήγματος στην Ανατολική Αφρική για να επαληθεύσει μία από τις δύο θεωρίες. Η ομάδα του Χίλτον συνέλεξε δείγματα από πετρώματα στα δύο οροπέδια, τα οποία συνορεύουν με την κοιλάδα του ρήγματος,  και εξέτασαν για ήλιο-3 και νέον-22, συγκεκριμένες μορφές των ευγενών αυτών αερίων που μπορούν να δώσουν στοιχεία για το πώς δημιουργήθηκαν τα οροπέδια. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι αναλογίες των δύο αερίων ήταν πανομοιότυπες σε όλα τα δείγματα, επιβεβαιώνοντας την υπόθεση ότι και τα δύο οροπέδια, και συνεπώς το ρήγμα, δημιουργήθηκαν από μία μαζική ανύψωση του μανδύα.

Προς το παρόν, οι ορεινές περιοχές που περιβάλλουν το ρήγμα Danakil παρέχουν ένα φυσικό φράγμα, εμποδίζοντας το νερό από την Ερυθρά Θάλασσα να εισχωρήσει. Αλλά μόλις το υψηλότερο σημείο διαβρωθεί ή μετακινηθούν οι τεκτονικές πλάκες, τίποτα δεν θα εμποδίζει το νερό από το να εισχωρήσει.



protothema.grSOS εκπέμπουν επιστήμονες – Ρήγμα στο έδαφος της Αιθιοπίας προμηνύει διαχωρισμό της Αφρικής

Μελέτη του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Σκριπς

Το ρήγμα Αφάρ που βρίσκεται στην βόρεια Αιθιοπία αρχίζει να διευρύνεται με εκπληκτικό ρυθμό 2,5 εκατοστών κάθε χρόνο – Η σχισμή είναι περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά, 8 μέτρα σε πλάτος και 2 σε βάθος

Σε δέκα εκατομμύρια χρόνια, η Αφρική αναμένεται να έχει διασπαστεί πλήρως, χάρη σε αρχέγονα αέρια τα οποία δημιούργησαν ένα γεωλογικό ρήγμα που εντέλει θα καλυφθεί από νερό, σύμφωνα με μελέτη του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Σκριπς και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο.

Το ρήγμα Αφάρ που βρίσκεται στην βόρεια Αιθιοπία αρχίζει να διευρύνεται με εκπληκτικό ρυθμό 2,5 εκατοστών κάθε χρόνο. Με τέτοιο ρυθμό μπορεί να δημιουργηθεί ένας καινούργιος ωκεανός στην αφρικανική ήπειρο μετά από μερικά εκατομμύρια χρόνια. Μια ισχυρή σεισμική δραστηριότητα που έλαβε χώρα στο ηφαίστειο Dabbahu το 2005 οδήγησε σε μια τεράστια ρωγμή στην επιφάνεια της γης. Η σχισμή, η οποία είναι περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά, 8 μέτρα σε πλάτος και 2 σε βάθος, άνοιξε σαν φερμουάρ πάνω στο έδαφος. Λίγους μήνες αργότερα ανακαλύφθηκαν και άλλες ρωγμές στην έρημο, ενώ το έδαφος βυθίστηκε στο εκτιμώμενο βάθος των 100 μέτρων. Οι επιστήμονες επεσήμαναν, ότι εκείνη την περίοδο αυξήθηκε το μάγμα κάτω από ρήγμα. Φαινομενικά, αυτό που είδαν ήταν την γέννηση ενός ωκεανού.

Πιθανώς, η αφρικανική ήπειρος αποτελούνταν από μια τεράστια τεκτονική πλάκα πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο, ένας τεράστιος όγκος λάβας εκτινάχθηκε από τον φλοιό της γης και αργότερα δημιούργησε τις κοιλότητες που γνωρίζουμε σήμερα ως Ερυθρά Θάλασσα. Τώρα, η Αφρική αποτελείται από 3 πλάκες την Αραβική, την Αφρικανική και την Σομαλική. Αυτές οι 3 πλάκες διασταυρώνονται σε ένα σημείο γνωστό ως “Η τριπλή διασταύρωση του Αφάρ” και απομακρύνονται η μια από την άλλη 1 με 2 εκατοστά κάθε χρόνο. Όταν η ρωγμή που χωρίζει την Αραβική και την Αφρικανική πλάκα γίνει αρκετά μεγάλη, το νερό από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν θα χυθούν σε αυτό και θα σχηματίσουν ένα καινούργιο σώμα νερού. Υπολογίζεται, ότι αυτή η διαδικασία θα χρειαστεί 10 εκατομμύρια χρόνια για να ολοκληρωθεί.

Αρκετοί γεωφυσικοί πιστεύουν ότι οφείλεται σε ένα γιγαντιαίο κομμάτι του μανδύα της γης που μεταφέρει θερμότητα από τον πυρήνα προς το φλοιό, και όπως ανυψώνεται χωρίζει σταδιακά την αφρικανική τεκτονική πλάκα στα δύο. Ως απόδειξη της κίνησης αυτής αναφέρουν την ύπαρξη δύο μεγάλων οροπεδίων στην Αιθιοπία και την Κένυα, τα οποία δημιουργήθηκαν όταν ο μανδύας πιέστηκε προς τα πάνω από ένα παρόμοιο φαινόμενο. Το 2006 και το 2011 ο Ντέηβιντ Χίλτον, επικεφαλής της έρευνας, ταξίδεψε στην Κοιλάδα του Μεγάλου Ρήγματος στην Ανατολική Αφρική για να επαληθεύσει μία από τις δύο θεωρίες. Η ομάδα του Χίλτον συνέλεξε δείγματα από πετρώματα στα δύο οροπέδια, τα οποία συνορεύουν με την κοιλάδα του ρήγματος,  και εξέτασαν για ήλιο-3 και νέον-22, συγκεκριμένες μορφές των ευγενών αυτών αερίων που μπορούν να δώσουν στοιχεία για το πώς δημιουργήθηκαν τα οροπέδια. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι αναλογίες των δύο αερίων ήταν πανομοιότυπες σε όλα τα δείγματα, επιβεβαιώνοντας την υπόθεση ότι και τα δύο οροπέδια, και συνεπώς το ρήγμα, δημιουργήθηκαν από μία μαζική ανύψωση του μανδύα.

Προς το παρόν, οι ορεινές περιοχές που περιβάλλουν το ρήγμα Danakil παρέχουν ένα φυσικό φράγμα, εμποδίζοντας το νερό από την Ερυθρά Θάλασσα να εισχωρήσει. Αλλά μόλις το υψηλότερο σημείο διαβρωθεί ή μετακινηθούν οι τεκτονικές πλάκες, τίποτα δεν θα εμποδίζει το νερό από το να εισχωρήσει.



protothema.grSOS εκπέμπουν επιστήμονες – Ρήγμα στο έδαφος της Αιθιοπίας προμηνύει διαχωρισμό της Αφρικής


Ο συλλογικός τόμος «The Greek Political Economy 2000-2015» έφερε στο φως ατράνταχτα στοιχεία για τις τεράστιες ευθύνες της οκταετούς διακυβέρνησης της χώρας με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη. Στοιχεία τα οποία ειπώθηκαν κατά την παρουσίαση του τόμου, που έγινε την περασμένη Δευτέρα, στην αίθουσα του ΕΒΕΑ, από τους επιμελητές της έκδοσης Παντελή Σκλιά, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και Σπύρο Ρουκανά, επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που καταγράφοντα στο βιβλίο-τόμο, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν χαμηλό κατά την περίοδο 1975 – 1980, αλλά κατά τη δεκαετία του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 αυξήθηκε ταχύτατα, υπερβαίνοντας το 60% (κριτήριο της Συνθήκης του Μάαστριχτ) στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 και το 100% από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στη συνέχεια, και μέχρι το 2008, κυμαινόταν περί το 100% – 110% του ΑΕΠ.

Ιδιαίτερα για την περίοδο 2004 – 2008 διαπιστώνει κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του χρέους οφειλόταν στην ανάγκη αναχρηματοδότησης δανείων που είχαν συναφθεί παλαιότερα, καθώς και σε εξοπλιστικά προγράμματα που επίσης είχαν συμβασιοποιηθεί σε προηγούμενες κυβερνητικές περιόδους. Τα στοιχεία και τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η δημόσια δαπάνη για τόκους κατά την τριετία 2001 – 2003 ήταν 26,8 δισ. ευρώ, για την τετραετία 2005 – 2008 ήταν 41,4 δισ. ευρώ και για το έτος 2010 ήταν 13,2 δισ. ευρώ. Τα στοιχεία αυτά και τα ευρήματα αποδεικνύουν τη ραγδαία αύξηση της δημόσιας δαπάνης για την εξυπηρέτηση του χρέους επί δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες του 2004 περιόδους (κυβέρνηση Σημίτη). Ειδικότερα, για τις δύο υποπεριόδους διακυβέρνησης πριν από την ένταξη στον Μηχανισμό Στήριξης τα μεγέθη έχουν ως εξής:

• Η συνολική δαπάνη κατά την περίοδο 2004 – 2009 (Ν∆ – Κ. Καραμανλής) για την εξυπηρέτηση των δανείων που είχαν συναφθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν 194,21 δισ. ευρώ (χρεολύσια 132,9 δισ. ευρώ, τόκοι 61,31 δισ. ευρώ), ενώ κατά την ίσης χρονικής διάρκειας εξαετία 1998 – 2003 (ΠΑΣΟΚ – Κ. Σημίτης) ήταν 139,5 δισ. ευρώ (χρεολύσια 84,7 δισ. ευρώ, τόκοι 54,8 δισ. ευρώ). Αυτό σημαίνει ότι για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους το οποίο είχε συσσωρευτεί η κυβέρνηση Καραμανλή της περιόδου 2004 – 2009 πλήρωσε 54,7 δισ. ευρώ περισσότερα σε σχέση µε την κυβέρνηση Σημίτη της περιόδου 1998 – 2003.

Η ετήσια δημόσια δαπάνη την περίοδο 2004 – 2009 για τοκοχρεολύσια δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες περιόδους ανήλθε κατά µέσο όρο σε 31,4 δισ. ευρώ ετησίως έναντι 21,3 δισ. ευρώ κατά την προηγούμενη περίοδο. Να σημειωθεί, επίσης, ότι τη χρονική περίοδο 2004 – 2009 δαπανήθηκαν σχεδόν 11 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα επί δεσμεύ- σεων οι οποίες είχαν ήδη αναληφθεί, 6,5 δισ. ευρώ µε ειδικές εκδόσεις ομολόγων για την εξυπηρέτηση των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων και 2,6 δισ. ευρώ για την εξόφληση υποχρεώσεων νοσοκομείων οι οποίες είχαν αναληφθεί σε προηγούμενα έτη. Από τα ευρήματα αναδεικνύεται ότι κατά την περίοδο 2007 – 2009 το δημόσιο έλλειμμα στην Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε ποσοστιαία κατά 131,1%, την ίδια στιγμή που η μέση τιμή ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης ανήλθε σε 826,7% και σε αυτές της ΕΕ σε 650,7%. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 20,8%, δηλαδή όσο περίπου και η μέση τιμή των ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης (20,5%), αλλά λιγότερο από το αντίστοιχο στις χώρες της ΕΕ (26,5%).

Τέλος, τονίσθηκε από τους ομιλητές ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ ήταν μια πολιτική απόφαση, για την οποία τα οικονομικά κριτήρια είχαν ελάχιστη ή καθόλου σημασία. Η επιτευχθείσα σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας ήταν ονομαστική και πραγμα- τοποιήθηκε επί ζημία της πραγματικής οικονομίας. Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν, παρά τις περιοδικά επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες περί εφαρμογής τους. Στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου παραβρέθηκαν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο βουλευτής Γιώργος Κουμουτσάκος, ο βουλευτής Κων. Αχιλ. Καραμανλής, ο πρώην βουλευτής Ευ. Αντώναρος, η πρώην ευρωβουλευτής Έλσα Παπαδημητρίου κ.ά. Χαιρετισμό απηύθυναν ο Κωστής Μαγουλάς, καθηγητής του ΕΜΠ, πρόεδρος του Κύκλου Προβληματισμού «Ρεύμα Σκέψης», και ο Κων. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ.

Αυτά έκανε ο άνθρωπος αυτό και το ερώτημα είναι τον θέλεις φυλακή και να φέρει πίσω τα λεφτά ή όχι!!! Περιμένουμε απλώς τις απαντήσεις στα σχόλια!

ΠΗΓΗΤον θέλεις φυλακή;

Όχι ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά επτά μικροί εξωπλανήτες, οι οποίοι έχουν μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, ανακαλύφθηκαν γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο σε απόσταση περίπου 40 ετών φωτός, στον Αστερισμό του Υδροχόου.

Τουλάχιστον τρεις από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να διαθέτουν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Ήδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες.

Το εν λόγω σύστημα διαθέτει τόσο τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών με μέγεθος παρόμοιο της Γης που έχουν ποτέ βρεθεί, όσο και τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών που θα μπορούσαν να φιλοξενούν υγρό νερό και άρα ζωή. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.


Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.

Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.

Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε». Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ’ εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist-1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.

Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους). Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature». Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.

Τώρα, συνδυάζοντας νέες παρατηρήσεις και από άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια (μεταξύ των οποίων το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο-VLT του ESO και το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA), εντόπισαν άλλους τέσσερις εξωπλανήτες στο ίδιο σύστημα. Οι αστρονόμοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν την μελέτη για να μάθουν περισσότερα για το εν λόγω σύστημα, που -όσον αφορά τις τροχιές των πλανητών του- θυμίζει το σύστημα του Δία με τα φεγγάρια του, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.

«Πρόκειται για ένα εκπληκτικό πλανητικό σύστημα. Όχι μόνο επειδή βρήκαμε τόσους πολλούς πλανήτες σε αυτό, αλλά επειδή όλοι είναι απρόσμενα όμοιοι σε μέγεθος με τη Γη», δήλωσε ο Γκιγιόν.

Αρχικά οι επιστήμονες νόμιζαν ότι οι περισσότεροι εξωπλανήτες είναι γιγάντιοι, σαν τον Δία ή μεγαλύτεροι. Αλλά όσο αυξάνουν οι παρατηρήσεις εξωπλανητών, τόσο οι αστρονόμοι πείθονται ότι οι πλανήτες με μέγεθος ανάλογο της Γης αφθονούν στο γαλαξία μας. Πιθανότατα το ηλιακό μας σύστημα που, στο εσωτερικό τμήμα του, διαθέτει τη Γη και άλλους τρεις μικρότερους από αυτήν πλανήτες (Άρη, Αφροδίτη, Ερμή), είναι τελικά κάτι συνηθισμένο.

Εκτιμάται ότι περίπου το 15% των άστρων στη γειτονιά μας είναι πολύ ψυχρά άστρα όπως το Trappist-1, πράγμα που τα καθιστά στόχους των αστρονόμων για μελλοντική έρευνα σε αναζήτηση εξωπλανητών γύρω τους.

Σύνδεσμος για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία: nature.com

hassapis-peter

Ανακαλύφθηκε σύστημα επτά «γήινων» εξωπλανητών με συνθήκες κατάλληλες για ζωή.

Δικαίωμα ψήφου αλλά και του εκλέγεσθαι δίνει η κυβέρνηση σε 580.000 αλλοδαπούς παρά τη δεδομένη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ (60/2013) που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια.

Μεταξύ των διατάξεων του εν λόγω νόμου υπήρχε κι εκείνη που έδινε το δικαίωμα σε πολίτες ξένων κρατών να ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές. Το ΣτΕ απεφάνθη ότι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχουν μόνο οι Ελληνες και ότι απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση για να μπορεί να επεκταθεί και στους αλλοδαπούς.

Τώρα η πρόταση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που συνέστησε ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης φέρεται ότι περιλαμβάνει και το δικαίωμα του εκλέγειν στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε όσους αλλοδαπούς μένουν νόμιμα στην Ελλάδα, που εκτιμώνται σε περίπου 580.000. Προτείνεται ακόμα η συμμετοχή προσφύγων και μεταναστών σε όργανα όπως το Συμβούλιο Ενταξης Μεταναστών.


«Προειδοποιούμε την κυβέρνηση ότι η αλλαγή του «Καλλικράτη» και η μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης δεν είναι κομματική, αλλά εθνική υπόθεση» σημειώνει σε ανακοίνωσή της η ΚΕΔΕ. «Γι” αυτό πρέπει να στηριχθεί στη βάση της συναίνεσης και της συνεργασίας. Αν η κυβέρνηση επιχειρήσει να ακολουθήσει άλλο δρόμο και δεν κάνει ουσιαστικό διάλογο, να γνωρίζει καλά πως σπέρνει ανέμους και θα θερίσει θύελλες».

Είναι προφανές πως η κυβέρνηση εν συνεχεία θα δώσει το δικαίωμα και στις εθνικές εκλογές, διότι όπως όλα δείχνουν η χώρα μας οδεύει σε αυτές και καθώς πλέον ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεμένουν από ψηφοφόρους, θέλουν να παίξουν και το τελευταίο τους χαρτί.

Το πολιτικό σύστημα δεν ενδιαφέρεται, καθώς δεν βλέπει τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Η Ελλάδα μαζί με την Ευρώπη θα ζήσουν τον απόλυτο εφιάλτη του Ισλάμ σε λίγα χρόνια εάν δεν ληφθούν γρήγορα αποφάσεις.

Αν συνεχισθεί αυτή η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος, τότε η προϊούσα ισλαμοποίηση της Ελλάδας είναι απλά θέμα χρόνου, χωρίς αυτό να αποτελεί συνωμοσιολογία αλλά ρεαλιστική εκτίμηση.

Αν συνυπολογίσουμε και τους μετανάστες που βρίσκονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, μια μερίδα εξ αυτών δεν έχουν ενσωματωθεί και είναι φανατικοί ισλαμιστές, είναι μια ικανή δύναμη η οποία με την κατάλληλη καθοδήγηση μπορεί να επιτύχει τη σύσταση ενός εσωτερικού μετώπου που θα έχει ως σκοπό τις δολιοφθορές, τις ψυχολογικές επιχειρήσεις, τις οικονομικές ζημιές που επιφέρουν και την ανάλωση δυνάμεων από τις Ένοπλες Δυνάμεις προκειμένου να καταστείλουν τους όποιους θύλακες επεισοδίων δημιουργούν.

Πως θα δράσουν οι λαθρομετανάστες σε περίπτωση σύρραξης με την Τουρκία ή έστω και σε ένα θερμό επεισόδιο; Δεν κινδυνολογούμε, αλλά εξετάζουμε όλα τα σενάρια και καλό θα ήταν να κάνουν το ίδιο και οι αρμόδιοι φορείς. Η κατάρτιση μιας εθνικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της εν λόγω απειλής είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε.

(pentapostagma)

el.gr

Ανοίγει ο «ασκός» του Αιόλου – Η κυβέρνηση δίνει το δικαίωμα ψήφου σε 580.000 αλλοδαπούς!

Ο Γιάννης Αναστασάκης παρουσιάζει το οπτικο-ακουστικό project «Elektronik Meditation» με την Deniz Αγγελάκη στο live-painting και με μοναδικούς καλεσμένους τη Σαβίνα Γιαννάτου και τον Χάρη Λαμπράκη (rhodes, νέυ).

Μετά την sold out εμφάνισή τους το Νοέμβριο, εμφανίζονται ξανά για μια βραδιά ανοιχτή σε όλα τα ενδεχόμενα και τις προκλήσεις του αυτοσχεδιασμού.

 

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ (είναι επίσης o σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα «επιτρεπτά» όρια.

Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Θοδωρής Ρέλλος, Νίκος Σιδηροκαστρίτης, Haig Yazdjian, Διονύση Σαββόπουλο κ.α.  

Με το project Elektronik Meditation εχουν κυκλοφορήσει 3 album και εχουν κάνει εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, Κύπρο, Νορβηγία, Ολλανδία και Τουρκία.

H Deniz χρησιμοποιεί μια πολύ ιδιαίτερη τεχνική live-painting και προβολής. Δίνοντας έμφαση στο χρώμα και στις λεπτομέρειες της στιγμής, δημιουργεί ένα μοναδικό οπτικό περιβάλλον, μια εικαστική προέκταση της μουσικής που διαδραματίζεται επί σκηνής.

Η Σαβίνα Γιαννάτου ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία το 1979 με την εκπομπή του Γ’ Προγράμματος της ΕΡΤ «Εδώ Λιλιπούπολη». Έχει από τότε συνεργαστεί με πολλούς σπουδαίους συνθέτες (Μ. Χατζιδάκις, Λ. Πλάτωνος, Μ. Γρηγορίου, Δ. Μαραγκόπουλος, Β. Κατσούλης, Ν. Μαμαγκάκης, Ν. Κυπουργός κ. α.). Η δισκογραφία της περιλαμβάνει πάνω από είκοσι δίσκους και συμμετοχές σε δίσκους. Τα τελευταία δέκα χρόνια ασχολείται με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό σε συνεργασία με μουσικούς από τον χώρο της τζαζ και της παραδοσιακής μουσικής. Με το σχήμα Primavera en Salonico έχει εκδώσει αρκετούς δίσκους (στην ECM) και έχουν δώσει συναυλίες σε όλο τον κόσμο.

Ο Χάρης Λαμπράκης είναι ένας εξαιρετικός μουσικός, δεξιοτέχνης στο νέυ, με πλούσιες συνεργασίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Είναι μέλος διαφόρων μουσικών σχημάτων και από το 2006 έχει σχηματίσει το συγκρότημα “Χάρης Λαμπράκης Quartet”.

Elektronik Meditation feat. Savina Yannatou + Harris Lambrakis Live

Η τελετή για την 89η απονομή των βραβείων Όσκαρ πλησιάζει. Επικίνδυνα. Γιατί όσο κι αν λέμε πως κάθε χρόνο δεν βγαίνουν ταινίες, όταν φτάνουν τα Όσκαρ. Καθόμαστε να τα δούμε με την μεγαλύτερη όρεξη και συγκίνηση. Και ανακαλύπτουμε πως και ταινίες υπάρχουν και άξιοι πρωταγωνιστές.

Είναι αυτοί που τραβούν τα βλέμματα όταν ξεκινούν γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδας να φωτογραφηθούν στο κόκκινο χαλί και να πουν τις αστείες ή σοβαρές (ανάλογα ποιος μιλάει και για ποια ταινία βραβεύεται) ατάκες τους. Οι γυναίκες με τις τουαλέτες τους και οι άντρες με τα σμόκιν, μαζεύονται όλοι στο Kodak Theatre για να παρακολουθήσουν από κοντά (μαζί κι εμείς από τα σπίτια μας) την τελετή των σημαντικότερων, όσο κι αν κάποιος διαφωνεί, βραβείων του κινηματογράφου.

Τα τελευταία χρόνια δεν έχουμε δει τις τεράστιες εκπλήξεις. Είτε όταν ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες, είτε όταν απονέμονται τα βραβεία. Αλλά πάντα υπάρχουν οι μίνι εκπλήξεις που ρίχνουν λίγο πιπέρι στην τελετή. Και φέτος λοιπόν υπάρχουν φαβορί και αουτσάιντερ, που έχουν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις πιο βασικές κατηγορίες.

Ποιοι λοιπόν θα πάρουν τα φετινά χρυσά αγαλματίδια; Αν πάρουμε υπόψιν τους νικητές των βραβείων που προηγήθηκαν, τότε θα κάνουμε τις παρακάτω προβλέψεις:

Στο Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου, η πανταχού παρούσα τα τελευταία χρόνια Viola Davis παίζει ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο για τον ρόλο της στο “Fences”. Θα τολμήσω να πω πως δεν υπάρχει ούτε αουτσάιντερ σε αυτή την κατηγορία, αλλά για να μην τις δυσαρεστήσω, θα προτιμήσω την Michelle Williams, μια εξαιρετική ηθοποιό, για τον ρόλο της στο “Manchester by the Sea”.

Στην κατηγορία του Β’ Ανδρικού Ρόλου, τα πράγματα είναι εξίσου ξεκάθαρα. Το Όσκαρ θα πάει σχεδόν σίγουρα στον Mahershala Ali (πολλοί μπορεί να τον θυμάστε από τον ρόλο του στην σειρά “House of Cards”). Αν πρέπει να διαλέξω ένα αουτσάιντερ, τότε θα μοιράσω αυτόν τον τίτλο μεταξύ Dev Patel (“Lion”) και Jeff Bridges (“Hell or High Water”).

Τα δυο Όσκαρ σεναρίου μπορεί πολλοί να τα θεωρούν δευτερεύοντα αλλά δεν είναι έτσι. Είναι από τα πιο σημαντικά. Γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρχει η ιδέα την ταινίας. Στην κατηγορία του Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, το “Moonlight” και οι Barry Jenkins και Alvin McCraney, θα το πάρουν θέλουν δεν θέλουν. Ίσως ο μόνος που μπορεί να τους κοντράρει να είναι ο Luke Davies με το “Lion”.

Στο Πρωτότυπο Σενάριο πάλι, υπάρχει το πρώτο ντέρμπι. Ο Kenneth Lonergan έχει ένα μικρό προβάδισμα με το σενάριο που έγραψε για την ταινία “Manchester by the Sea”, αλλά τις ίδιες σχεδόν πιθανότητες έχει και ο 32χρονος Damien Chazelle με το “La La Land”. Εδώ σίγουρα θα είναι ένα από τα ντέρμπι της βραδιάς.

Στην κατηγορία για το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, δεν νομίζω να υπάρχει αμφισβήτηση για το Όσκαρ του Damien Chazelle. Αν δεν το πάρει στην κατηγορία του Πρωτότυπου Σεναρίου, τότε δεν θα φύγει με άδεια χέρια. Αν και μπορεί να φύγει και με δυο. Αλλά όχι με κανένα. Αουτσάιντερ; Ίσως ο Barry Jenkins για το “Moonlight”.

Φτάσαμε στις τρεις τελευταίες κατηγορίες. Σε αυτές που ο κόσμος θεωρεί πιο σημαντικές από όλες τις άλλες. Πρώτα, στην κατηγορία για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Εκεί, η συμπαθέστατη Emma Stone με την εξαιρετική της ερμηνεία στο “La La Land”, δύσκολα θα απειληθεί. Βέβαια, η κάτοχος ενός αγαλματιδίου, Natalie Portman, για τον ρόλο της ως Jackie Kennedy στο “Jackie”, θα μπορούσε να κάνει την έκπληξη, αλλά δύσκολα. Αν και όταν πήρε το πρώτο Όσκαρ ήταν πάλι έγκυος, οπότε ίσως να της φέρνει γούρι.

Στην κατηγορία για το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου, θα γίνει το δεύτερο ντέρμπι της βραδιάς. Φαβορί υπάρχει και είναι ο Caset Affleck για το “Manchester by the Sea” αλλά ο Denzel Washington είναι παλιός και είναι αλλιώς. Η ερμηνεία του στο “Fences” μας θύμισε ξανά γιατί ανήκει στην ελίτ των εν ζωή ηθοποιών και πως θα παλέψει σκληρά για το τρίτο προσωπικό του αγαλματίδιο.

Και φτάσαμε στον… βασιλιά των βραβείων. Στο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Εδώ είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Υπάρχει ένα μεγάλο φαβορί και ένα μεγάλο αουτσάιντερ. Το φαβορί είναι το “La La Land”, η ταινία που προτάθηκε για 14 Όσκαρ και ισοφάρισε το ρεκόρ υποψηφιοτήτων του “Titanic” και του “All About Eve”. Αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο αουτσάιντερ, το “Moonlight”, η ταινία που συγκίνησε τους πάντες με την ευαισθησία της και κατάφερε να προταθεί για 8 ‘Οσκαρ.

Εν αναμονή λοιπόν για το βράδυ της Κυριακής προς Δευτέρα, ώστε να απολαύσουμε την τελετή και να δούμε αν είναι σωστές οι προβλέψεις μας.

Ποιοι θα πάρουν τα φετινά Όσκαρ;

Η τελετή για την 89η απονομή των βραβείων Όσκαρ πλησιάζει. Επικίνδυνα. Γιατί όσο κι αν λέμε πως κάθε χρόνο δεν βγαίνουν ταινίες, όταν φτάνουν τα Όσκαρ. Καθόμαστε να τα δούμε με την μεγαλύτερη όρεξη και συγκίνηση. Και ανακαλύπτουμε πως και ταινίες υπάρχουν και άξιοι πρωταγωνιστές.

Είναι αυτοί που τραβούν τα βλέμματα όταν ξεκινούν γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδας να φωτογραφηθούν στο κόκκινο χαλί και να πουν τις αστείες ή σοβαρές (ανάλογα ποιος μιλάει και για ποια ταινία βραβεύεται) ατάκες τους. Οι γυναίκες με τις τουαλέτες τους και οι άντρες με τα σμόκιν, μαζεύονται όλοι στο Kodak Theatre για να παρακολουθήσουν από κοντά (μαζί κι εμείς από τα σπίτια μας) την τελετή των σημαντικότερων, όσο κι αν κάποιος διαφωνεί, βραβείων του κινηματογράφου.

Τα τελευταία χρόνια δεν έχουμε δει τις τεράστιες εκπλήξεις. Είτε όταν ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες, είτε όταν απονέμονται τα βραβεία. Αλλά πάντα υπάρχουν οι μίνι εκπλήξεις που ρίχνουν λίγο πιπέρι στην τελετή. Και φέτος λοιπόν υπάρχουν φαβορί και αουτσάιντερ, που έχουν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις πιο βασικές κατηγορίες.

Ποιοι λοιπόν θα πάρουν τα φετινά χρυσά αγαλματίδια; Αν πάρουμε υπόψιν τους νικητές των βραβείων που προηγήθηκαν, τότε θα κάνουμε τις παρακάτω προβλέψεις:

Στο Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου, η πανταχού παρούσα τα τελευταία χρόνια Viola Davis παίζει ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο για τον ρόλο της στο “Fences”. Θα τολμήσω να πω πως δεν υπάρχει ούτε αουτσάιντερ σε αυτή την κατηγορία, αλλά για να μην τις δυσαρεστήσω, θα προτιμήσω την Michelle Williams, μια εξαιρετική ηθοποιό, για τον ρόλο της στο “Manchester by the Sea”.

Στην κατηγορία του Β’ Ανδρικού Ρόλου, τα πράγματα είναι εξίσου ξεκάθαρα. Το Όσκαρ θα πάει σχεδόν σίγουρα στον Mahershala Ali (πολλοί μπορεί να τον θυμάστε από τον ρόλο του στην σειρά “House of Cards”). Αν πρέπει να διαλέξω ένα αουτσάιντερ, τότε θα μοιράσω αυτόν τον τίτλο μεταξύ Dev Patel (“Lion”) και Jeff Bridges (“Hell or High Water”).

Τα δυο Όσκαρ σεναρίου μπορεί πολλοί να τα θεωρούν δευτερεύοντα αλλά δεν είναι έτσι. Είναι από τα πιο σημαντικά. Γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρχει η ιδέα την ταινίας. Στην κατηγορία του Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, το “Moonlight” και οι Barry Jenkins και Alvin McCraney, θα το πάρουν θέλουν δεν θέλουν. Ίσως ο μόνος που μπορεί να τους κοντράρει να είναι ο Luke Davies με το “Lion”.

Στο Πρωτότυπο Σενάριο πάλι, υπάρχει το πρώτο ντέρμπι. Ο Kenneth Lonergan έχει ένα μικρό προβάδισμα με το σενάριο που έγραψε για την ταινία “Manchester by the Sea”, αλλά τις ίδιες σχεδόν πιθανότητες έχει και ο 32χρονος Damien Chazelle με το “La La Land”. Εδώ σίγουρα θα είναι ένα από τα ντέρμπι της βραδιάς.

Στην κατηγορία για το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, δεν νομίζω να υπάρχει αμφισβήτηση για το Όσκαρ του Damien Chazelle. Αν δεν το πάρει στην κατηγορία του Πρωτότυπου Σεναρίου, τότε δεν θα φύγει με άδεια χέρια. Αν και μπορεί να φύγει και με δυο. Αλλά όχι με κανένα. Αουτσάιντερ; Ίσως ο Barry Jenkins για το “Moonlight”.

Φτάσαμε στις τρεις τελευταίες κατηγορίες. Σε αυτές που ο κόσμος θεωρεί πιο σημαντικές από όλες τις άλλες. Πρώτα, στην κατηγορία για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Εκεί, η συμπαθέστατη Emma Stone με την εξαιρετική της ερμηνεία στο “La La Land”, δύσκολα θα απειληθεί. Βέβαια, η κάτοχος ενός αγαλματιδίου, Natalie Portman, για τον ρόλο της ως Jackie Kennedy στο “Jackie”, θα μπορούσε να κάνει την έκπληξη, αλλά δύσκολα. Αν και όταν πήρε το πρώτο Όσκαρ ήταν πάλι έγκυος, οπότε ίσως να της φέρνει γούρι.

Στην κατηγορία για το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου, θα γίνει το δεύτερο ντέρμπι της βραδιάς. Φαβορί υπάρχει και είναι ο Caset Affleck για το “Manchester by the Sea” αλλά ο Denzel Washington είναι παλιός και είναι αλλιώς. Η ερμηνεία του στο “Fences” μας θύμισε ξανά γιατί ανήκει στην ελίτ των εν ζωή ηθοποιών και πως θα παλέψει σκληρά για το τρίτο προσωπικό του αγαλματίδιο.

Και φτάσαμε στον… βασιλιά των βραβείων. Στο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Εδώ είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Υπάρχει ένα μεγάλο φαβορί και ένα μεγάλο αουτσάιντερ. Το φαβορί είναι το “La La Land”, η ταινία που προτάθηκε για 14 Όσκαρ και ισοφάρισε το ρεκόρ υποψηφιοτήτων του “Titanic” και του “All About Eve”. Αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο αουτσάιντερ, το “Moonlight”, η ταινία που συγκίνησε τους πάντες με την ευαισθησία της και κατάφερε να προταθεί για 8 ‘Οσκαρ.

Εν αναμονή λοιπόν για το βράδυ της Κυριακής προς Δευτέρα, ώστε να απολαύσουμε την τελετή και να δούμε αν είναι σωστές οι προβλέψεις μας.

Ποιοι θα πάρουν τα φετινά Όσκαρ;

Το δίάστημα γοητεύει τον άνθρωπο από τη γέννησή του. Όλοι έχουμε την περιέργεια να μάθουμε πως είναι πέρα από αυτό που μπορούμε να δούμε. Τα τελευταία χρόνια η NASA έχει παρουσιάσει τεράστιες ανακαλύψεις και το υλικό της είναι αξιομνημόνευτο. Πολλές αποστολές συμπεριλαμβανομένου του Orbiter Juno, του Voyager και Cassini flybys, του Galileo και του τηλεσκοπίου Hubble, μας προσέφεραν υλικό ακόμα και από πλανήτες που παλιά ήταν μακρινό όνειρο.

Απολαύστε κοντινές φωτογραφίες από το πλανήτη Δία:

Ο πλανήτης Δίας σε φωτογραφίες

Γραμματοσειρά
Αντίθεση