22 August, 2017
Home / Διαφορα (Page 153)

Συντάκτης: Βασιλική Τζεβελέκου

Ενα ολόκληρο μουσείο, με την υπογραφή μάλιστα του Ρέντσο Πιάνο, και όχι ένα απλό στέγαστρο, θα στηθεί για τους Δεσμώτες του Φαλήρου στον τόπο εύρεσής τους.

Το συγκλονιστικό αρχαιολογικό εύρημα του 2016, το πολυάνδριο με τους 80 αλυσοδεμένους από τους καρπούς δεσμώτες που αποκαλύφθηκε εντός του ΚΠΙΣΝ στο Δέλτα Φαλήρου στην περιοχή της Εσπλανάδας, όπως όλα δείχνουν θα στεγαστεί και θα αναδειχθεί με τον καλύτερο τρόπο.

Οι διαδικασίες βρίσκονται σε αρχικό στάδιο ανάμεσα στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, που έχει πρόθεση δημιουργίας κτιρίου για τη στέγαση και ανάδειξη των ευρημάτων, στο υπουργείο Πολιτισμού, που εξέφρασε το αίτημα, και στον Ιταλό αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο, που έχει αναλάβει τη μελέτη προκειμένου να υπάρχει συνάφεια με τα κεντρικά κτίρια του ΚΠΙΣΝ.

Ρέντσο Πιάνο | EPA/CLAUDIO ONORATI

«Είναι θετική η πρόθεση του Ιδρύματος και προχωρεί στη διερεύνηση όλων των παραμέτρων», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Θεόδωρος Μαραβέλιας, διευθυντής Τεχνικού Τμήματος του Ιδρύματος Σ. Νιάρχος, σχετικά με τη χορήγηση δωρεάς για την κατασκευή ενός μουσείου στο σημείο εύρεσης των Δεσμωτών.

Σε επαφή που είχαμε με το υπουργείο Πολιτισμού μάς επιβεβαίωσαν την πρόθεση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος επισημαίνοντας «αναμένουμε τη μελέτη».

Το υπουργείο έχει προστατεύσει τις αρχαιότητες, έστω με προσωρινό τρόπο, και χρηματοδοτεί τις συντηρήσεις των ευρημάτων και την ολοκλήρωση της ανασκαφής.

«Δρομολογείται η δημιουργία κτιρίου, αλλά δεν θέλω να πω τίποτα πριν δω τα σχέδια. Είναι καλή η πρόθεση του Ιδρύματος και πολύ σημαντική. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων δεν έχει εμπλακεί προς το παρόν στη διαδικασία της συνομιλίας. Το αίτημά μου στην εισήγησή μου προς το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ήταν να δημιουργηθεί μουσείο και όχι στέγαστρο. Γιατί είναι σημαντικό να υπάρξει η αφήγηση της ιστορίας τους και όχι μόνον η εικόνα των σκελετών. Το νεκροταφείο είναι πολύ σημαντικό. Σημαντικότατο είναι και το εύρημα των δεσμωτών γι’ αυτό ακριβώς δεν πρέπει να διαχωριστεί από τον τόπο εύρεσής του» λέει στην «Εφ.Συν.» η Στέλλα Χρυσουλάκη, προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων, επικεφαλής των ανασκαφών στο ΚΠΙΣΝ.

Ο χώρος της ανασκαφής

Η αποκάλυψη, πέρυσι τον Απρίλιο, της ομαδικής ταφής των αλυσοδεμένων 80 Δεσμωτών χαρακτηρίστηκε συγκλονιστικό εύρημα καθώς αγγίζει την Ιστορία.

Χρονολογείται με ακρίβεια στο τρίτο τέταρτο του 7ου αιώνα, δηλαδή 650-625 π.Χ., την εποχή του Κύλωνα, από τις πιο ταραγμένες περιόδους της αρχαίας Αθήνας.

Σε μια πρώτη υπόθεση, λοιπόν, ο τάφος μπορεί να συνδέεται με το Κυλώνειο Αγος (632 π.Χ.) ή με αντίστοιχα ιστορικά γεγονότα.

Το εύρημα θεωρήθηκε ένα από τα δέκα σημαντικότερα διεθνώς για το 2016, σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό Archaeology (όπως και ο σκελετός του Ναυαγίου των Αντικυθήρων).

Η δημιουργία του μουσείου σίγουρα θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πάρκα πολιτισμού διεθνώς, με πρότυπες υποδομές, όπου θα συνυπάρχει ο σύγχρονος κόσμος με την αρχαϊκή Αθήνα.

«Το μουσείο θα δώσει το περιβάλλον της εποχής της αρχαϊκής Αθήνας και πώς σιγά σιγά προετοιμάζονται τα πράγματα για την πολιτειακή αλλαγή. Υπάρχουν εξαιρετικά ευρήματα γιατί το νεκροταφείο του Φαλήρου ήταν ένα κανονικό νεκροταφείο. Δεν ήταν όπως ο Κεραμεικός, όπου γινόταν η προβολή του ιδεολογικού αφηγήματος της Αθήνας. Αυτό είναι νεκροταφείο με ταφές παιδιών, ενηλίκων, με ταφές ζώων, μια εικόνα σύνθετη για την πόλη και τους οικισμούς της, όπου μέσα από τα ευρήματα θα έχουμε την εικόνα της αρχαϊκής Αθήνας που μας λείπει», καταλήγει η Στέλλα Χρυσουλάκη.

efsyn.gr

Φτιάχνει μουσείο για τους Δεσμώτες

«Με εκπροσώπους της επενδυτικής Τράπεζας Rothschild, που αποτελεί επίσημο Σύμβουλο του ΟΔΔΗΧ με αντικείμενο την προετοιμασία της εξόδου της χώρας στις αγορές» είχε κατά την κυβερνητική ανακοίνωση ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στο παρίσι που αποκαλύφθηκε με αφορμή την ερώτηση του Αδ. Γεωργιάδη.

Το όνομα Rothschild επανέρχεται έτσι στην επικαιρότητα…
Το Μάρτιο του 1815 ο Ναπολέων εξόπλισε ένα στράτευμα, το οποίο ο Δούκας του Ουέλινγκτον (με την χρηματοδότηση του Ρόσιλντ) νίκησε τρεις μήνες αργότερα στο Βατερλό.
Στο Λονδίνο ο Νάθαν Ρότσιλντ σχεδίαζε πως θα εκμεταλλευόταν την ευκαιρία ώστε να αποκτήσει τον έλεγχο της Βρετανικής χρηματιστηριακής αγοράς. Ο Ρότσιλντ τοποθέτησε ένα έμπιστο πράκτορα, που ονομαζόταν Ρόθγουορθ, στην Βόρεια πλευρά του πεδίου της μάχης, κοντά στην θάλασσα της Μάγχης. Αφού οριστικοποιήθηκε το αποτέλεσμα της σύγκρουσης ο Ρόθγουρθ αναχώρησε για την Αγγλία. Μετέφερε τα νέα στον Νάθαν Ρότσιλντ 24 ώρες πριν από τον αγγελιοφόρο του Ουέλινγκτον.

Ο Ρότσιλντ κατευθύνθηκε βιαστικά στο χρηματιστήριο και πήρε τη συνηθισμένη θέση του μπροστά από την αρχαία κολώνα. Όλα τα μάτια βρίσκονταν, επάνω του. Όλοί γνώριζαν το θρυλικό δίκτυο επικοινωνιών των Ρότσιλντ. Αν ο Ουέλινγκτον είχε ηττηθεί και ο Ναπολέων ήταν ξανά ο απόλυτος κυρίαρχος της Ευρώπης η οικονομική κατάσταση της Βρετανίας θα είχε “μαύρα χάλια”. Ο Ρότσιλντ φαινόταν μελαγχολικός. Στεκόταν ακίνητος και κατσούφης. Τότε αναπάντεχα άρχισε να πουλάει. Κάποιοι νευρικοί επενδυτές είδαν ότι ο Ρότσιλντ πουλούσε και πίστεψαν ότι αυτό μπορούσε να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: Ο Ναπολέων έπρεπε να ήταν ο νικητής και ο Ουέλινγκτον να είχε ηττηθεί. Η χρηματαγορά κατρακύλησε. Σύντομα όλοι πουλούσαν τα ομόλογα της Βρετανικής κυβέρνησης και όποιες άλλες μετοχές είχαν. Φυσικά οι τιμές έπεσαν κατακόρυφα και τότε ο Ρότσιλντ και οι οικονομικοί του σύμμαχοι άρχισαν να αγοράζουν μυστικά μέσω αντιπροσώπων.

Εκατό χρόνια αργότερα οι Τάϊμς της Νέας Υόρκης δημοσίευσαν μια ιστορία, η οποία αναφερότανε στον εγγονό του Νάθαν Ρότσιλντ, ο οποίος είχε προσπαθήσει να εξασφαλίσει μια δικαστική απαγόρευση της κυκλοφορίας ενός βιβλίου για αυτήν την ιστορία. Η οικογένεια Ρότσιλντ αμφισβητούσε την πραγματικότητα της ιστορίας και θεωρούσε το βιβλίο λιβελογράφημα. Αλλά το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση των Ρότσιλντ και τους καταδίκασε στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων.
Μερικοί συγγραφείς υποστηρίζουν ότι μια μέρα μετά τη μάχη του Βατερλό και μέσα σε λίγες ώρες ο Νάθαν Ρότσιλντ και τα φίλα προσκείμενα του οικονομικά συμφέροντα εξουσίαζαν όχι μόνο το χρηματιστήριο αλλά και την ίδια την τράπεζα της Αγγλίας. Μια ενδιαφέρουσα ιδιαιτερότητα, που είχε μια κατηγορία ομολόγων της βρετανικής κυβέρνησης ήταν ότι ήταν μετατρέψιμα σε μετοχές της Τράπεζας της Αγγλίας. Οι επιγαμίες με τους Μοντεφιόρε, τους Κοέν και τους Γκόλτνσμιθ , τραπεζικές οικογένειες που ιδρύθηκαν στην Αγγλία έναν αιώνα πριν τους Ρότσιλντ, εμπλούτισαν τον οικονομικό έλεγχο που ασκούσε ο Ρότσιλντ.

Αυτός ο έλεγχος εδραιώθηκε ολοκληρωτικά ύστερα από το Νόμο του Πήλ για τις Τράπεζες το 1844. Αν όντως ή όχι η οικογένεια Ρότσιλντ απέκτησε μαζί με τους οικονομικούς της συμμάχους τον αδιαμφισβήτητο έλεγχο της Τράπεζας της Αγγλίας (της πρώτης και πλουσιότερης ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας σε ένα μεγάλο Ευρωπαϊκό κράτος) με αυτό τον τρόπο ένα πράγμα είναι σίγουρο: στα μέσα του 19ου αιώνα οι Ρότσιλντ ήταν η πλουσιότερη οικογένεια στον κόσμο. Επίσης εξουσίαζαν μια πλειάδα μικρότερων σε δύναμη οικογενειών όπως οι Βάρμπουργκ και οι Σιφφ που συνέδεσαν τον υπερμεγέθη πλούτο τους σ’ αυτόν των Ρότσιλντ.

Πραγματικά το υπόλοιπο του 19ου αιώνα είναι γνωστό σαν “η εποχή των Ρότσιλντ”. Ένας συγγραφέας, ο Ιγνάτιος Μπάλλα, υπολόγισε το 1913 την ατομική τους περιουσία σε πάνω από δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Καταλάβετε το! η αγοραστική δύναμη του δολαρίου της εποχής ήταν πάνω από 1000% της σημερινής. Παρά τον υπερβολικό πλούτο η οικογένεια γενικά καλλιέργησε μια διακριτική ατμόσφαιρα αφάνειας και ανωνυμίας. Αν και η οικογένεια ελέγχει χιλιάδες τράπεζες, βιομηχανικές, εμπορικές, μεταλλευτικές και τουριστικές επιχειρήσεις, μόνο μια χούφτα μέλη της φέρουν το όνομα Ρότσιλντ.
Με το τέλος του 19ου αιώνα ένας ειδικός υπολόγισε ότι η οικογένεια Ρότσιλντ είχε υπό τον έλεγχο της τον μισό πλούτο του πλανήτη.

H οικογένεια έχει τη μεγαλύτερη παράδοση στον κόσμο στο εμπόριο χρέους έχοντας χρηματοδοτήσει δεκάδες κράτη για περισσότερα από 200 χρόνια, ενώ αποτελεί τη μεγαλύτερη τραπεζική δυναστεία διεθνώς με ανυπολόγιστη περιουσία και αμέτρητες «εμπλοκές» σε χρηματιστηριακές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1923 η Chicago Evening American είχε γράψει σχετικά: «Oι Rothschilds μπορούν να ξεκινήσουν ή να εμποδίσουν πολέμους. O λόγος τους μπορεί να δημιουργήσει ή να διαλύσει αυτοκρατορίες».

H New York Evening Post στις 22 Iουλίου 1924 είχε γράψει: «O Kάιζερ έπρεπε να συμβουλευτεί έναν Rothschild προκειμένου να μάθει αν μπορεί να κάνει πόλεμο ή όχι».

Ένας άλλος Rothschild σήκωσε όλο το βάρος της διαμάχης που οδήγησε στην κατάρρευση του Nαπολέοντα.

Στις 8 Iουλίου 1937, οι New York Times είχαν γράψει για τη δυναστεία: «Oι Rothschilds εισήγαγαν τον κανόνα του χρήματος στην ευρωπαϊκή πολιτική. Δεν έχουμε πλέον έθνη αλλά οικονομικές επαρχίες».

Σύμφωνα με υπολογισμούς αναλυτών για τα έσοδα της δυναστείας Rothschild, το 2001 ο τζίρος τους από τόκους δανείων που είχαν πουλήσει ξεπερνούσε τα 5 δις δολάρια ημερησίως. Tότε το παγκόσμιο κρατικό χρέος υπολογίζονταν κοντά στα 10 τρις δολάρια, ενώ σήμερα αγγίζει τα 40 τρις.

H οικογένεια Rothschild είναι στο τιμόνι του μεγαλύτερου διεθνούς δικτύου εξόρυξης και εμπορίας χρυσού, διαμαντιών, πολύτιμων λίθων και μετάλλων, μέσα από εταιρείες, όπως η Barick Gold, η Gold Fields, η De Beers, η Rio Tinto κ.λπ., ενώ είναι από τις ισχυρότερες οικογένειες της βιομηχανίας πετρελαίου.
Oι Rothschilds εισήγαγαν τον υπολογισμό της spot τιμής του χρυσού στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και ήταν οι ίδιοι υπεύθυνοι γι’ αυτή τη διαδικασία καθημερινά από το 1919 μέχρι το 2004, όταν τοποθέτησαν ως αντικαταστάτη τους την Barclays, εταιρία με την οποία έχουν ισχυρούς δεσμούς.

O ρόλος των Rothschild στην Eλλάδα υπήρξε και είναι εξαιρετικά σημαντικός. Tα δάνεια Rothschild ήταν από τα πρώτα και μεγαλύτερα που έλαβε το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος μετά το 1821, ενώ οι Rothschild είναι οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Eλλάδας, καθώς ήταν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Eθνικής Tράπεζας της Eλλάδος, μέσα από την οποία εισήγαγαν το κλασματικό αποθεματικό / κεντρικό τραπεζικό σύστημα στη Χώρα , παρέχοντας στην ETE την άδεια να τυπώνει χρήμα χωρίς αντίκρισμα, ένα ποσοστό του οποίου ανήκε στους ίδιους.
Έχοντας το νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Eλλάδα στα χέρια τους, μπόρεσαν να παίξουν κύριο ρόλο,σε βάθος χρόνου, στην έκδοση δανείων για τη δημιουργία έργων υποδομής, ενώ δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και δεκάδες βιομηχανίες.
Mέχρι του σημείου που τα στοιχεία γίνονται ασαφή, παρέμεναν βασικοί μέτοχοι της ETE μέσω πολλών εταιρειών (μία από αυτές η Neuberger Berman) αλλά και οι πιθανότεροι μεγαλομέτοχοι της ιδρυθείσας στην πορεία Tράπεζας της Eλλάδας, η οποία πήρε το ρόλο της Kεντρικής Tράπεζας από την ETE.

H N.M. Rothschild&Sons υπήρξε σύμβουλος του Ελληνικού Κράτους για την ιδιωτικοποίηση της ΔEH και της Δημόσιας Eπιχείρησης Aερίου, σύμβουλος της Cosmote, των EΛΠE, της Tράπεζας Eγνατία, της Γενικής Tράπεζας, της Mυτιληναίου, της Eurobank και δεκάδων άλλων τραπεζών και εταιρειών στην Eλλάδα.

Έτσι, το γεγονός πως η Neuberger Berman που πρωταγωνίστησε στην πτώση της ETE στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009, είναι συμφερόντων Rothschild, αποτελεί μία πολύ περίεργη και προκλητική σύμπτωση. Δεν είναι, όμως, η μοναδική.
Στις 13 Mαΐου 2010 ο νυν βασικός οικονομικός σύμβουλος της Κυβέρνησης Oμπάμα και πρώην διοικητής της Kεντρικής Tράπεζας των HΠA Paul Volcker, υποστήριξε στο Λονδίνο ότι η ελληνική κρίση δημιούργησε το πρόβλημα μίας «ενδεχόμενης αποσύνθεσης του ευρώ», προκαλώντας πανικό στις αγορές. Έχει ενδιαφέρον η σύμπτωση πως ο Paul Volcker, αφού παρέδωσε τη θέση του διοικητή της FED στον Alan Greenspan το 1987, έγινε πρόεδρος της επενδυτικής τράπεζας J. Rothschild, Wolfensohn & Co, της οικογένειας Rothschild.

Στις 3 Mαρτίου 2010 ο George Soros, κατηγορήθηκε μαζί με τους Paulson, Cohen και Einhorn από το Yπουργείο Δικαιοσύνης των HΠA ότι οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ.


O Soros, μαζί με την πρώην υπουργό των HΠA Madeleine Albright και τον τραπεζίτη Jacob Rothschild, είναι συνεταίροι σε επενδυτική εταιρία με έδρα το Λονδίνο, η οποία εξειδικεύεται σε επενδύσεις στην Aφρική. H οικογένεια Rothschild είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Aφρική για περισσότερο από 200 χρόνια, με πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά χρυσού και πολύτιμων μετάλλων. Oι Rothschild έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και στη δανειοδότηση των αφρικανικών κρατών.

O Soros είναι στενός συνεργάτης της οικογένειας Rothschild σε μία σειρά άλλων επενδυτικών έργων ενώ μέλη του διοικητικού συμβουλίου εταιρειών του Soros έχουν υπάρξει μέλη του διοικητικού συμβουλίου εταιρειών των Rothschild και αντίστροφα. (O Soros, ήταν ο μεγαλύτερος δανειοδότης της πρώτης κυβέρνησης της ΠΓΔM). H επενδυτική εταιρεία του Soros ονομάζεται Quantum Fund. Mέλος στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας είναι ο Richard Katz, ο οποίος προηγουμένως ήταν πρόεδρος της “Rothschild Italia S.p.A.” και μέλος της επιτροπής εμπορικών τραπεζών της “N.M. Rothschild & Sons” στο Λονδίνο.

O John Paulson είναι το δεύτερο βασικό πρόσωπο που κατηγορήθηκε από το Yπουργείο Δικαιοσύνης των HΠA ότι οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ. Eίναι ο 50ός πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο και μαζί με τον Nathaniel Rothschild είναι βασικοί μέτοχοι της ‘Rusal’, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμινίου στον κόσμο.

O Steven Cohen είναι το τρίτο βασικό πρόσωπο που κατηγορήθηκε από το Yπουργείο Δικαιοσύνης των HΠA για την επίθεση στο ευρώ. Eίναι ο 27ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Mαζί με την Atticus Capital της οικογένειας Rothschild, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος του διάσημου οίκου δημοπρασιών Sotheby’s (ο οίκος είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο της Nέας Yόρκης) κατέχοντας το 6,2% των μετοχών της εταιρείας, με τους Rothschild να κατέχουν το 5,4%. H μετοχή της εταιρείας ενισχύθηκε κατά 700% μετά την τοποθέτηση των Rothschild και Cohen.


ΠΗΓΗ

Διαβάστε επίσης:


Οι Rothchilds και ο Λάτσης ελέγχουν την διαδικασία πώλησης κρατικής περιουσίας!

Rothschild, Ἐθνικὴ τράπεζα καὶ τράπεζα τῆς Ἑλλάδος.Ο ΑΠΟΗΧΟΣ της συνάντησης Τσίπρα! ΠΟΙΟΙ είναι οι Rothschild που κυβερνούν τον κόσμο…

Γράφει ο Θ. Μαλκίδης
Λογοκρίνοντας και κατηγορώντας τον Κολοκοτρώνη στα σχολικά βιβλία
Στις 4 Φεβρουαρίου του 1843 κοιμήθηκε, ο μέγιστος, ίσως των Ελλήνων της νεότερης περιόδου.
Η προσωπικότητα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ξεπερνά τα όρια του Ελληνισμού  και γίνεται παράδειγμα και για άλλα επαναστατικά κινήματα εμπνέοντας λαούς σε όλον τον κόσμο, από τα Βαλκάνια μέχρι τη Λατινική Αμερική.Έχει μείνει στην ιστορία ο λόγος του στην Πύκνα προς τους νέους, αρχίζοντας με τη φράση “εις τον τόπο τούτο”, αναφερόμενος στο διαχρονικό χρέος μας για την Ελευθερία.
Οι αναφορές όμως  στα σχολικά βιβλία, οι οποίες τείνουν να γίνουν καρκίνος με ολική μετάσταση, (και) για τον Κολοκοτρώνη και για το 1821, συνιστούν ένα προμελετημένο έγκλημα έναντι των νέων γενεών  που έρχονται σε αντίθεση και με το Σύνταγμα της Ελλάδας (άρθρο 16).
Λογοκρισία στην ομιλία του στην Πνύκα
Στο βιβλίο της  γλώσσας  της Στ´ Δημοτικοῦ  (β´ τεῦχος, σ. 105),   λογοκρίθηκε ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, όπου σέ μιά ἀποστροφή του λόγου αναφέρει: 
«Οἱ παλαιοί Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τήν διχόνοιαν καί ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καί ἔτσι ἔλαβαν καιρό πρῶτα οἱ Ρωμαίοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καί τούς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι. Οἱ ἔμποροι καί οἱ προκομμένοι…».
 Μετά τήν λέξη «Μουσουλμάνοι», ο Κολοκοτρώνης ανέφερε και τα εξής: «Καί ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν διά νά ἀλλάξῃ ὁ λαός την πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλούς ἀνθρώπους, ἀλλ᾽ ἐστάθη ἀδύνατο νά το κατορθώσουν. Τόν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τόν σταυρό του ἔκαμνε». Τό κομμάτι αυτό λογοκρίθηκε!

Ο Κολοκοτρώνης πλούτισε από την Επανάσταση!
Στο βιβλίο «Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας» τῆς Γ´ Γυμνασίου (σελ. 46-48), συμπεριέλαβαν -τυχαία (;) -ένα ἀπόσπασμα από τά Ἀπομνημονεύματα τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, όπου  γράφει  ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη, παρότι σέ άλλα πενήντα σημεία επαινεί τον Κολοκοτρώνη. Ο στόχος προφανής για να μειώσουν τούς ήρωες και να  τους ευτελίσουν, κατηγορώντας τους για πλουτισμό κατά τη διάρκεια της επανάστασης:  «Οἱ ἄρχοντές μας, οἱ ἀρχηγοί μας ἔγιναν “Ἐκλαμπρότατοι”… ἔγινε ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς καί φίλοι, πλούσιοι ἀπό γές (χωράφια), ἀργαστήρια, μύλους… Ὅταν ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ σύντροφοί του ἦρθαν ἀπό τή Ζάκυνθο, δέν εἶχαν οὔτε πιθαμή γῆς…». 
Κάτι Κολοκοτρώνηδες και Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και δωσ᾽του…..
Στο βιβλίο «Τετράδιο Ἐργασιῶν» της Νεοελληνικῆς Γλώσσας τῆς Β´ Γυμνασίου (σ. 35), στο κείμενο τίτλο «Ἀρχίζουμε πρόβες γιά τήν ἐθνική γιορτή» αναφέρονται τα εξής:«Τέλεια! Σήμερα στό μάθημα τῆς μουσικῆς ἦταν τέλεια! Γιατί ἀπό αὔριο ἀρχίζουμε πρόβες γιά τή γιορτή τῆς 25ης Μαρτίου. Θά κάνουμε πρόβες μέ τή χορωδία, θά χάνουμε μαθήματα! Ἔχουμε μιά κάπως μικρή χορωδία στό σχολεῖο, καμιά τριανταριά ἄτομα καί ἔχει πλάκα. Τό ρεπερτόριο θά ‘ναι τό συνηθισμένο: Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι καί δῶσ᾽του… Ἀπό τώρα ὀνειρεύομαι τίς ὧρες μαθημάτων πού θά χαθοῦν στίς πρόβες. Καί ἡ καλλιτεχνικοῦ, ἡ Βαφιώτη, μᾶς λέει ὅτι θέλει μιά ὁμάδα νά σχεδιάσει κάτι σκηνικά καί κάτι Κολοκοτρώνηδες καί κάτι σημαῖες καί δάφνες. Μέσα! Ὑπολογίζω κι ἄλλες χαμένες ὧρες μαθημάτων…».
Το 1821, η σκορδαλιά και το σώβρακο…..
Και για τα σχολικά βιβλία  ο αγώνας του Κολοκοτρώνη και των άλλων συναθλητών του, συμπυκνώνεται στο παρακάτω απόσπασμα του βιβλίου  Νεοελληνική Γλῶσσα Α´ Γυμνασίου (σελ. 82-83) όπου σε κείμενο -αφιέρωμα υποτίθεται στό 1821 μέ τίτλο «Ἡ παράσταση» αναφέρονται τα εξής: «…τότε ὁ Βαγγελάκης πού ἔκανε τόν Μπότσαρη καί τόν στένευε ἡ στολή του, ἔσκυψε νά πάρει τά τσαρούχια μου νά μοῦ τά δώσει καί φάνηκε τό σώβρακό του καί τά κορίτσια ἔβαλαν τά γέλια κι ἐκεῖνος τά κλάματα…Καί ὁ κύριος διευθυντής… ἄρχισε νά φωνάζει:– Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου! καί εἶπε «καί τοῦ χρόνου» κι ὅλοι σηκώσαμε τά χέρια μπροστά καί εἴπαμε καί ζήτω κι ἡ κυρία Οὐρανία φώναξε πάλι προσοχή! καί σταθήκαμε ὅλοι προσοχή καί τραγουδήσαμε τόν ἐθνικό ὕμνο καί γιατί χαίρεται ὁ κόσμος καί χαμογελάει πατέρα; καί φύγαμε νά πᾶμε σπίτι μας νά φᾶμε σκορδαλιά γιά τό καλό τῆς ἡμέρας, νά κοιμηθοῦμε, νά ξυπνήσουμε, νά βάλουμε τά καλά μας καί νά πᾶμε νά ποῦμε χρόνια πολλά τοῦ Βαγγελάκη πού εἶχε τήν ἐθνική ἑορτή του».
Έτσι, μετά και τα παραπάνω,  το γεγονός ότι γίνεται υποχρεωτική η διδασκαλία, παρά τις διαψεύσεις (;),  μαθημάτων για τα στερεότυπα περί φύλου και το «κόψιμο » του Επιταφίου και της Αντιγόνης, είναι μάλλον αναμενόμενο! 







Στο Θ. Μαλκίδης  Θεόδωρος ΚολοκοτρώνηςΌταν αποφασίσαμε να κάμωμε την επανάσταση” Εκδόσεις Αιγαίον- Λευκωσία, ο βίος και τα κυριότερα κείμενα για τον Κολοκοτρώνη, χωρίς λογοκρισία……





Την απάντηση σε όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα που δεν τα αναφέρουμε τη δίνει ο ίδιος Κολοκοτρώνης, με τον μοναδικό τρόπο που αυτός γνωρίζει («Κολοκοτρώνη Ἀπομνημονεύματα», τόμ. Γ´, ἔκδ. «Γ. Βαλέτα», σ. 224):«Εἰς τὴν Τριπολιτσάν», γράφει ο Τερτσέτης, ο ἀπομνημονευματογράφος του Γέρου του Μοριά, «εἶχον γράψει σάτιρα ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τὴν ἐτοιχοκόλλησαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἦταν Κυριακὴ καὶ ἐσυνάχθη κόσμος καὶ ἐδιάβαζε. Ὁ Γέρο Κολοκοτρώνης ἐπήγαινε εἰς τὴν ἐκκλησίαν νὰ λειτουργηθεῖ, καὶ ὅταν εἶδε τὸν κόσμο συμμαζωμένο, ἔστειλε τὸν γραμματικό του, νὰ ἰδεῖ τί τρέχει. Ὁ γραμματικὸς ἐπέστρεψε καὶ ἐμούδιαζε νὰ τοῦ εἰπεῖ. Ἔμαθε, τέλος πάντων, τί εἶναι. Τότε ἐπῆγε τὴν ἐξεκόλλησε καὶ τὴν ἐπῆρε στὸ χέρι καὶ ὅταν ἀπόλυσεν ἡ ἐκκλησία, τὴν ἔδωσε τοῦ παπᾶ καὶ τὸν ὑποχρέωσε νὰ τὴν διαβάσει μεγαλοφώνως εἰς τὸν λαό. Ἔπειτα εἶπε: “κρίνετε, ἂν μὲ βρίζουν δίκαια”. 
 Καὶ τινές, λέγουν, ἐπρόσθεσε: “Ὁ κάλπικος παρὰς μένει στὸ νοικοκύρη του».

malkidis



Διαβάστε επίσης:


Η καταδίκη του Κολοκοτρώνη σε θάνατο από τους Βαυαρούς και η ευγνωμοσύνη του λαού στο τελευταίο αντίο. Σε ένδειξη τιμής, τον έθαψαν με τη τουρκική σημαία κάτω από τα τσαρούχιαΈρευνα Σοκ – Ο Κολοκοτρώνης στα σχολικά βιβλία:Λογοκρισία και χυδαιότητα

Γράφει ο Θ. Μαλκίδης
Λογοκρίνοντας και κατηγορώντας τον Κολοκοτρώνη στα σχολικά βιβλία
Στις 4 Φεβρουαρίου του 1843 κοιμήθηκε, ο μέγιστος, ίσως των Ελλήνων της νεότερης περιόδου.
Η προσωπικότητα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ξεπερνά τα όρια του Ελληνισμού  και γίνεται παράδειγμα και για άλλα επαναστατικά κινήματα εμπνέοντας λαούς σε όλον τον κόσμο, από τα Βαλκάνια μέχρι τη Λατινική Αμερική.Έχει μείνει στην ιστορία ο λόγος του στην Πύκνα προς τους νέους, αρχίζοντας με τη φράση “εις τον τόπο τούτο”, αναφερόμενος στο διαχρονικό χρέος μας για την Ελευθερία.
Οι αναφορές όμως  στα σχολικά βιβλία, οι οποίες τείνουν να γίνουν καρκίνος με ολική μετάσταση, (και) για τον Κολοκοτρώνη και για το 1821, συνιστούν ένα προμελετημένο έγκλημα έναντι των νέων γενεών  που έρχονται σε αντίθεση και με το Σύνταγμα της Ελλάδας (άρθρο 16).
Λογοκρισία στην ομιλία του στην Πνύκα
Στο βιβλίο της  γλώσσας  της Στ´ Δημοτικοῦ  (β´ τεῦχος, σ. 105),   λογοκρίθηκε ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, όπου σέ μιά ἀποστροφή του λόγου αναφέρει: 
«Οἱ παλαιοί Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τήν διχόνοιαν καί ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καί ἔτσι ἔλαβαν καιρό πρῶτα οἱ Ρωμαίοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καί τούς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι. Οἱ ἔμποροι καί οἱ προκομμένοι…».
 Μετά τήν λέξη «Μουσουλμάνοι», ο Κολοκοτρώνης ανέφερε και τα εξής: «Καί ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν διά νά ἀλλάξῃ ὁ λαός την πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλούς ἀνθρώπους, ἀλλ᾽ ἐστάθη ἀδύνατο νά το κατορθώσουν. Τόν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τόν σταυρό του ἔκαμνε». Τό κομμάτι αυτό λογοκρίθηκε!

Ο Κολοκοτρώνης πλούτισε από την Επανάσταση!
Στο βιβλίο «Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας» τῆς Γ´ Γυμνασίου (σελ. 46-48), συμπεριέλαβαν -τυχαία (;) -ένα ἀπόσπασμα από τά Ἀπομνημονεύματα τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, όπου  γράφει  ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη, παρότι σέ άλλα πενήντα σημεία επαινεί τον Κολοκοτρώνη. Ο στόχος προφανής για να μειώσουν τούς ήρωες και να  τους ευτελίσουν, κατηγορώντας τους για πλουτισμό κατά τη διάρκεια της επανάστασης:  «Οἱ ἄρχοντές μας, οἱ ἀρχηγοί μας ἔγιναν “Ἐκλαμπρότατοι”… ἔγινε ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς καί φίλοι, πλούσιοι ἀπό γές (χωράφια), ἀργαστήρια, μύλους… Ὅταν ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ σύντροφοί του ἦρθαν ἀπό τή Ζάκυνθο, δέν εἶχαν οὔτε πιθαμή γῆς…». 
Κάτι Κολοκοτρώνηδες και Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και δωσ᾽του…..
Στο βιβλίο «Τετράδιο Ἐργασιῶν» της Νεοελληνικῆς Γλώσσας τῆς Β´ Γυμνασίου (σ. 35), στο κείμενο τίτλο «Ἀρχίζουμε πρόβες γιά τήν ἐθνική γιορτή» αναφέρονται τα εξής:«Τέλεια! Σήμερα στό μάθημα τῆς μουσικῆς ἦταν τέλεια! Γιατί ἀπό αὔριο ἀρχίζουμε πρόβες γιά τή γιορτή τῆς 25ης Μαρτίου. Θά κάνουμε πρόβες μέ τή χορωδία, θά χάνουμε μαθήματα! Ἔχουμε μιά κάπως μικρή χορωδία στό σχολεῖο, καμιά τριανταριά ἄτομα καί ἔχει πλάκα. Τό ρεπερτόριο θά ‘ναι τό συνηθισμένο: Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι καί δῶσ᾽του… Ἀπό τώρα ὀνειρεύομαι τίς ὧρες μαθημάτων πού θά χαθοῦν στίς πρόβες. Καί ἡ καλλιτεχνικοῦ, ἡ Βαφιώτη, μᾶς λέει ὅτι θέλει μιά ὁμάδα νά σχεδιάσει κάτι σκηνικά καί κάτι Κολοκοτρώνηδες καί κάτι σημαῖες καί δάφνες. Μέσα! Ὑπολογίζω κι ἄλλες χαμένες ὧρες μαθημάτων…».
Το 1821, η σκορδαλιά και το σώβρακο…..
Και για τα σχολικά βιβλία  ο αγώνας του Κολοκοτρώνη και των άλλων συναθλητών του, συμπυκνώνεται στο παρακάτω απόσπασμα του βιβλίου  Νεοελληνική Γλῶσσα Α´ Γυμνασίου (σελ. 82-83) όπου σε κείμενο -αφιέρωμα υποτίθεται στό 1821 μέ τίτλο «Ἡ παράσταση» αναφέρονται τα εξής: «…τότε ὁ Βαγγελάκης πού ἔκανε τόν Μπότσαρη καί τόν στένευε ἡ στολή του, ἔσκυψε νά πάρει τά τσαρούχια μου νά μοῦ τά δώσει καί φάνηκε τό σώβρακό του καί τά κορίτσια ἔβαλαν τά γέλια κι ἐκεῖνος τά κλάματα…Καί ὁ κύριος διευθυντής… ἄρχισε νά φωνάζει:– Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου! καί εἶπε «καί τοῦ χρόνου» κι ὅλοι σηκώσαμε τά χέρια μπροστά καί εἴπαμε καί ζήτω κι ἡ κυρία Οὐρανία φώναξε πάλι προσοχή! καί σταθήκαμε ὅλοι προσοχή καί τραγουδήσαμε τόν ἐθνικό ὕμνο καί γιατί χαίρεται ὁ κόσμος καί χαμογελάει πατέρα; καί φύγαμε νά πᾶμε σπίτι μας νά φᾶμε σκορδαλιά γιά τό καλό τῆς ἡμέρας, νά κοιμηθοῦμε, νά ξυπνήσουμε, νά βάλουμε τά καλά μας καί νά πᾶμε νά ποῦμε χρόνια πολλά τοῦ Βαγγελάκη πού εἶχε τήν ἐθνική ἑορτή του».
Έτσι, μετά και τα παραπάνω,  το γεγονός ότι γίνεται υποχρεωτική η διδασκαλία, παρά τις διαψεύσεις (;),  μαθημάτων για τα στερεότυπα περί φύλου και το «κόψιμο » του Επιταφίου και της Αντιγόνης, είναι μάλλον αναμενόμενο! 







Στο Θ. Μαλκίδης  Θεόδωρος ΚολοκοτρώνηςΌταν αποφασίσαμε να κάμωμε την επανάσταση” Εκδόσεις Αιγαίον- Λευκωσία, ο βίος και τα κυριότερα κείμενα για τον Κολοκοτρώνη, χωρίς λογοκρισία……





Την απάντηση σε όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα που δεν τα αναφέρουμε τη δίνει ο ίδιος Κολοκοτρώνης, με τον μοναδικό τρόπο που αυτός γνωρίζει («Κολοκοτρώνη Ἀπομνημονεύματα», τόμ. Γ´, ἔκδ. «Γ. Βαλέτα», σ. 224):«Εἰς τὴν Τριπολιτσάν», γράφει ο Τερτσέτης, ο ἀπομνημονευματογράφος του Γέρου του Μοριά, «εἶχον γράψει σάτιρα ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τὴν ἐτοιχοκόλλησαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἦταν Κυριακὴ καὶ ἐσυνάχθη κόσμος καὶ ἐδιάβαζε. Ὁ Γέρο Κολοκοτρώνης ἐπήγαινε εἰς τὴν ἐκκλησίαν νὰ λειτουργηθεῖ, καὶ ὅταν εἶδε τὸν κόσμο συμμαζωμένο, ἔστειλε τὸν γραμματικό του, νὰ ἰδεῖ τί τρέχει. Ὁ γραμματικὸς ἐπέστρεψε καὶ ἐμούδιαζε νὰ τοῦ εἰπεῖ. Ἔμαθε, τέλος πάντων, τί εἶναι. Τότε ἐπῆγε τὴν ἐξεκόλλησε καὶ τὴν ἐπῆρε στὸ χέρι καὶ ὅταν ἀπόλυσεν ἡ ἐκκλησία, τὴν ἔδωσε τοῦ παπᾶ καὶ τὸν ὑποχρέωσε νὰ τὴν διαβάσει μεγαλοφώνως εἰς τὸν λαό. Ἔπειτα εἶπε: “κρίνετε, ἂν μὲ βρίζουν δίκαια”. 
 Καὶ τινές, λέγουν, ἐπρόσθεσε: “Ὁ κάλπικος παρὰς μένει στὸ νοικοκύρη του».

malkidis



Διαβάστε επίσης:


Η καταδίκη του Κολοκοτρώνη σε θάνατο από τους Βαυαρούς και η ευγνωμοσύνη του λαού στο τελευταίο αντίο. Σε ένδειξη τιμής, τον έθαψαν με τη τουρκική σημαία κάτω από τα τσαρούχιαΈρευνα Σοκ – Ο Κολοκοτρώνης στα σχολικά βιβλία:Λογοκρισία και χυδαιότητα

Δύο νέες πλατφόρμες ερευνών χρησιμοποιούν ανταποδοτικά οφέλη για να προσεγγίσουν χρήστες με σκοπό να μοιραστούν τις απόψεις τους μέσω online ερευνών. Η ανταποδοτικότητα είναι ένα μέσο επιβράβευσης για το χρόνο και την προσπάθεια που αφιερώνουν τα μέλη κερδίζοντας πόντους για κάθε έρευνα που συμπληρώνουν. Έτσι οι χρήστες-μέλη αποκτούν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν τους πόντους τους με δωροεπιταγές, κουπόνια PayPal, μονάδες Facebook ή ακόμα και να κάνουν μια δωρεά σε φιλανθρωπικό ίδρυμα

Οι συγκεκριμένες πλατφόρμες δεν συμμετέχουν σε καμία δραστηριότητα προώθησης, διαφήμισης ή άμεσου μάρκετινγκ. Ενώ όλες οι προσπάθειές τους εστιάζουν στην άντληση στατιστικών πληροφοριών σχετικά με τα θέματα των ερευνών τους, όπως η προκαταρκτική αξιολόγηση τηλεοπτικών διαφημίσεων, η παρουσίαση νέων προϊόντων και η μέτρηση της ικανοποίησης πελατών.

Επιπλέον οι εταιρίες είναι καταχωρημένες με αριθμό μητρώου και ακολουθούν την πρέπουσα διαδικασία στη διαχείριση προσωπικών δεδομένων.

Δείτε τις νέες ιντερνετικές πλατφόρμες και γραφτείτε δωρεάν εδώ:


Κερδίστε δώρα παίρνοντας μέρος σε online έρευνες αγοράς

Δύο νέες πλατφόρμες ερευνών χρησιμοποιούν ανταποδοτικά οφέλη για να προσεγγίσουν χρήστες με σκοπό να μοιραστούν τις απόψεις τους μέσω online ερευνών. Η ανταποδοτικότητα είναι ένα μέσο επιβράβευσης για το χρόνο και την προσπάθεια που αφιερώνουν τα μέλη κερδίζοντας πόντους για κάθε έρευνα που συμπληρώνουν. Έτσι οι χρήστες-μέλη αποκτούν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν τους πόντους τους με δωροεπιταγές, κουπόνια PayPal, μονάδες Facebook ή ακόμα και να κάνουν μια δωρεά σε φιλανθρωπικό ίδρυμα

Οι συγκεκριμένες πλατφόρμες δεν συμμετέχουν σε καμία δραστηριότητα προώθησης, διαφήμισης ή άμεσου μάρκετινγκ. Ενώ όλες οι προσπάθειές τους εστιάζουν στην άντληση στατιστικών πληροφοριών σχετικά με τα θέματα των ερευνών τους, όπως η προκαταρκτική αξιολόγηση τηλεοπτικών διαφημίσεων, η παρουσίαση νέων προϊόντων και η μέτρηση της ικανοποίησης πελατών.

Επιπλέον οι εταιρίες είναι καταχωρημένες με αριθμό μητρώου και ακολουθούν την πρέπουσα διαδικασία στη διαχείριση προσωπικών δεδομένων.

Δείτε τις νέες ιντερνετικές πλατφόρμες και γραφτείτε δωρεάν εδώ:


Κερδίστε δώρα παίρνοντας μέρος σε online έρευνες αγοράς

Δύο νέες πλατφόρμες ερευνών χρησιμοποιούν ανταποδοτικά οφέλη για να προσεγγίσουν χρήστες με σκοπό να μοιραστούν τις απόψεις τους μέσω online ερευνών. Η ανταποδοτικότητα είναι ένα μέσο επιβράβευσης για το χρόνο και την προσπάθεια που αφιερώνουν τα μέλη κερδίζοντας πόντους για κάθε έρευνα που συμπληρώνουν. Έτσι οι χρήστες-μέλη αποκτούν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν τους πόντους τους με δωροεπιταγές, κουπόνια PayPal, μονάδες Facebook ή ακόμα και να κάνουν μια δωρεά σε φιλανθρωπικό ίδρυμα

Οι συγκεκριμένες πλατφόρμες δεν συμμετέχουν σε καμία δραστηριότητα προώθησης, διαφήμισης ή άμεσου μάρκετινγκ. Ενώ όλες οι προσπάθειές τους εστιάζουν στην άντληση στατιστικών πληροφοριών σχετικά με τα θέματα των ερευνών τους, όπως η προκαταρκτική αξιολόγηση τηλεοπτικών διαφημίσεων, η παρουσίαση νέων προϊόντων και η μέτρηση της ικανοποίησης πελατών.

Επιπλέον οι εταιρίες είναι καταχωρημένες με αριθμό μητρώου και ακολουθούν την πρέπουσα διαδικασία στη διαχείριση προσωπικών δεδομένων.

Δείτε τις νέες ιντερνετικές πλατφόρμες και γραφτείτε δωρεάν εδώ:


Κερδίστε δώρα παίρνοντας μέρος σε online έρευνες αγοράς

Δυσάρεστες είναι οι εξελίξεις στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη μετά τη δικαστική απόφαση αλλά και τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων που έγινε νωρίς το βράδυ της Τρίτης.

Στη συνέλευση οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν αύριο το τελευταίο φύλλο για Τα Νέα και εν συνεχεία να δηλώσουν αδυναμία έκδοσης. Κάποιοι μίλησαν για ένα τελευταίο πρωτοσέλιδο-έκπληξη.

Στη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία των “Νέων” αυτό που αποφασίστηκε από τους λίγους πλέον εναπομείναντες είναι να συνεχιστεί η επαφή της επιτροπής εργαζομένων με τα κόμματα για να πειστούν να ψηφιστεί η τροπολογία για ενδιάμεση χρηματοδότηση των υπερχρεωμένων ΜΜΕ η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο του Νόμου για τα κόκκινα δάνεια.

Οι εργαζόμενοι εμφανίστηκαν απογοητευμένοι και προς το τέλος της συνέλευσής τους υπήρξε ένταση.

Παράλληλα αρκετοί παραγωγοί του ραδιοφωνικού σταθμού ΒΗΜΑ FM, ο ένας μετά τον άλλο (Μπάμπης Παπαπαναγιώτου, Γιάννης Πετρίδης, Κακά κορίτσια, Κοσμάς Βίδος, Πέπη Ραγκούση κ.ά.), ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους στα κοινωνικά δίκτυα αλλά και από μικροφώνου. Τον ίδιο δρόμο επιλέγουν και αρκετοί συντάκτες των εφημερίδων οι οποίοι αποχωρούν οριστικά από τον Οργανισμό.

Ο Σήφης Πολυμίλης έγραψε πριν λίγο στην ιστοσελίδα tovima.gr τα εξής:

Είναι δυνατόν να διαγράφεται με την απόφαση ενός πρωτοδίκη και με τη συνενοχή των τραπεζών βεβαίως, μια ιστορία 95 χρόνων; Στην Ελλάδα των πολιτικών κυνομαχιών και της γενικής απαξίωσης φαίνεται ότι όλα επιτρέπονται. Η δημοσιογραφία ήταν πάντα μια δύσκολη περιπέτεια. Είχες πάντα την αγωνία, για όσους τουλάχιστον σέβονταν τη δουλειά τους και τους αναγνώστες τους, τι θα σου ξημερώσει. Σήμερα, στην Ελλάδα της… αριστερής μας τραγωδίας έχει εξελιχθεί σε μάχη ζωής ή θανάτου.

Θύμα αυτής της άνισης μάχης, το «Βήμα», τα «Νέα», οι εργαζόμενοι τους και μαζί η πολυφωνία, η ελευθερία, η ανεξαρτησία του Τύπου και εν τέλει η Δημοκρατία. Θα ακούσουμε πάλι κάποια λόγια συμπαράστασης, κάποιες φωνές αγανάκτησης, ενώ δεν θα λείψει και ο γνωστός συρφετός από τσιράκια της εκάστοτε εξουσίας που θα πανηγυρίζουν γιατί μπήκε τέλος στο άντρο της διαπλοκής…

Η συγκινητική συμπαράσταση του πνευματικού κόσμου, των αναγνωστών, δεν ήταν αρκετή για να σταματήσει τις δρομολογημένες στο παρασκήνιο εξελίξεις. Γιατί η εξουσία, οι τράπεζες, η αδέκαστος Δικαιοσύνη ακόμα και ο εκδότης, δεν είχαν το παραμικρό πρόβλημα να μπει λουκέτο σε δύο εφημερίδες που άφησαν βαθιά τα ίχνη τους στην πολιτική, κοινωνική, πνευματική ζωή, στην ιστορία της χώρας.

Το σχέδιο κυοφορείται εδώ και καιρό. Το ακούγαμε,το μαθαίναμε από πρόθυμους διαμεσολαβητές, το βλέπαμε να έρχεται. Η πρώτη φορά αριστερά δεν αντέχει την κριτική, δεν αντέχει την πολυφωνία. Με πρότυπο την… αίθουσα προπαγάνδας που έχει στήσει στην ΕΡΤ θέλει πρόθυμους υπηρέτες της εξουσίας, θέλει λιβανωτούς και όχι εξάψαλμους. Άλλωστε όπως έλεγαν ορισμένοι από την παρέα του Μαξίμου δεν πειράζει να κλείσουν και για 10-20 μέρες το «Βήμα » και «ΤαΝέα». Μπορεί τώρα να αισθάνονται υπερήφανοι που πέτυχαν το στόχο τους…

Η ασφυξία λοιπόν επιβλήθηκε. Η σιωπή κάποιων ενοχλητικών κατακτήθηκε. Μένει να δούμε το υπόλοιπο μέρος του σχεδίου να ξεδιπλώνεται. Ας ξέρουν όμως ότι μερικές φορές η ιστορία εκδικείται. Κι ότι κι αν κάνουν, ότι κι αν σχεδιάζουν η ιστορία του «Βήματος » και των «Νέων», όσο και να μην τους αρέσει, είναι πολύ μεγάλη, υπερβαίνει δημοσιογράφους και εκδότες, για να γίνεται έρμαιο στα καιροσκοπικά τους παιγνίδια.

Η συνέλευση των εργαζομένων έγινε μετά από τη δικαστική απόφαση απαγόρευσης διάθεσης οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του ΔΟΛ. Το δικαστήριο ουσιαστικά απέρριψε το αίτημα των εργαζομένων να μην «σφραγιστεί» ο λογαριασμός του Οργανισμού, για την καταβολή μέρους των δεδουλευμένων τους, που είναι απλήρωτοι εδώ και επτά μήνες, όπως ανέφερε δημοσίευμα στην ιστοσελίδα των «Νέων» νωρίτερα.

Τέλος εποχής: Σήμερα στα περίπτερα το τελευταίο φύλλο για Τα Νέα

Πολίτες κυνήγησαν έναν κλέφτη στην Πάτρα και κατάφερνα τελικά να τον πιάσουν. Όμως όταν έδωσε εξηγήσεις, όλα άλλαξαν…

Αυτό που συνέβη πριν από λίγες ημέρες στην Πάτρα δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους. Ενας κατα τα άλλα αξιοπρεπής άνθρωπος, αναγκάστηκε να κλέψει ένα δέμα ξύλα που ήταν τοποθετημένα μέσα σε ένα σακί και βρίσκονταν έξω από supermarket της οδού Ερενστρώλε στην Πάτρα. Περαστικοί από το σημείο τον είδαν και τον κυνήγησαν. Ο ηλικίας περίπου 50 χρονών δράστης έτρεξε μια απόσταση γύρω στα 400 μέτρα, μέχρι να τον πιάσουν και όταν συνέβη αυτό όλοι πάγωσαν με την δικαιολογία του.

«Τα πήρα γιατί κρυώνουν τα παιδιά μου. Μη με ξεφτυλίσετε, συγγνώμη» είπε σοκάροντας όλους όσοι αρχικά έτρεξαν για να κυνηγήσουν ένα κοινό κλέφτη. Η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει πολλούς πολίτες στα όρια της φτώχειας σε τέτοιο βαθμό που φθάνουν ακόμη και στην παρανομία για να επιβιώσουν. Αυτό που επισημαίνουν αστυνομικοί, είναι ότι δεν πρόκειται απαραίτητα για πολίτες με παραβατική συμπεριφορά στο παρελθόν αλλά για άτομα που έχουν φθάσει σε απόγνωση και νοιώθουν πως κανείς και τίποτα δεν μπορεί να τους βοηθήσει.

Πολίτες κυνήγησαν και έπιασαν κλέφτη αλλά πάγωσαν όταν τους έδωσε εξηγήσεις…

1972 – Πέθανε ο μεγάλος ρεμπέτης Μάρκος Βαμβακάρης

Το ρεμπέτικο τραγούδι δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς τον Μάρκο Βαμβακάρη. Ήταν ίσως ο πιο χαρακτηριστικός εκπρόσωπος του ρεμπέτικου και εξύψωσε την λαϊκή μουσική με τα διαχρονικά τραγούδια του.

Γεννήθηκε το 1905 στην Σύρο από οικογένεια καθολικών. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Δομένικου και της Ελπίδας Βαμβακάρη και αργότερα απέκτησε άλλα πέντε αδέρφια. Η οικογένεια του ήταν φτωχή, αλλά ήταν πλούσια σε καλλιτεχνική και μουσική έμπνευση, αφού ο πατέρας του έπαιζε γκάιντα και ο παππούς του, έγραφε τραγούδια.

Σταμάτησε το σχολείο πολύ νωρίς. Ο πατέρας του κλήθηκε στον στρατό και έπιασε δουλειά σε ένα κλωστήριο μαζί με την μητέρα του. Αργότερα ακολούθησαν διάφορες δουλειές που αναγκάστηκε να κάνει για να βοηθήσει την οικογένειά του, όπως χασάπης, εφημεριδοπώλης, λούστρος κ.α. Σε ηλικία 12 ετών φεύγει για τον Πειραιά. Δούλεψε σε ορυχεία γαιάνθρακα, σαν χαμάλης στα τελωνεία και στα σφαγεία. Εγκαταστάθηκε από την αρχή στα Ταμπούρια και τα βράδια, μετά την σκληρή δουλειά, σύχναζε στους τεκέδες. Εκεί, σε ηλικία 19 ετών, θα ακούσει για πρώτη φορά στην ζωή του μπουζούκι. Του έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση που βάλθηκε να μάθει μόνος του. Λίγους μήνες μετά ήταν ένας από τους καλύτερους αυτοδίδακτους μπουζουκοπαίχτες.

Παράλληλα παντρεύτηκε την Ζιγκοάλα, μια γυναίκα που αρχικά αγάπησε αλλά αργότερα μίσησε όσο τίποτα στον κόσμο, όπως συνήθιζε να λέει. Η Ελένη, που εκείνος αποκαλούσε Ζιγκοάλα, ήταν πανέμορφη. Ο Μάρκος την αγαπούσε υπερβολικά. Όμως ο γάμος τους δεν στέριωσε αφού η Ζιγκοάλα τα έφτιαξε με τον φίλο του και κουμπάρο του τον Σήφη. Ο κουμπάρος του είχε γυναίκα και παιδί, αλλά τους παράτησε για την γυναίκα του Μάρκου. Όλοι ήξεραν για την κρυφή της σχέση εκτός από το Μάρκο. Μια μέρα ο αδελφός του, με τον οποίο τσακωνόταν συχνά για την Ζιγκοάλα, πήγε και του είπε πως η γυναίκα του τον απατά με τον κουμπάρο του. Εκείνος δεν τον πίστεψε. Τότε ο αδελφός του ο Φραγκίσκος έκοψε το αυτί του, του το έδωσε και του είπε «Τώρα με πιστεύεις;».

Ο καυγάς που ακολούθησε ήταν ομηρικός. Η Ζιγκοάλα έφυγε από το σπίτι και έμενε με τον Σήφη. Ο Βαμβακάρης δεν το είχε ακόμα ξεπεράσει και πήγαινε κάτω από το παράθυρό της και της πετούσε πέτρες για να βγει και να την δει. Τελικά ζήτησε διαζύγιο αλλά η Καθολική Εκκλησία δεν επέτρεπε κάτι τέτοιο τότε. Τελικά, η πολιτεία έκρινε άκυρο τον γάμο γιατί ήταν μεικτός και είχε τελεστή μόνο σε Καθολική εκκλησία. Εκείνη την περίοδο βέβαια, έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του.

Η Ζιγκοάλα όμως είχε οικονομικές απαιτήσεις και εισέπραττε τα κέρδη του από την ΑΕΠΙ, αφού δεν έπαιρνε διατροφή. Τότε ο Μάρκος άρχισε να υπογράφει τα τραγούδια του με ψευδώνυμα.

Μέχρι το 1933, είχε γράψει περισσότερα από 50 τραγούδια. Με την παρότρυνση του φίλου του Σπύρου Περιστέρη ξεκίνησε η ηχογράφησή τους. Την επόμενη χρονιά δημιούργησε το μουσικό σχήμα «Η τετράς η ξακουστή του Πειραιά» μαζί με τους φίλους του Γιώργο Μπατή, Στράτο Παγιουμτζή και Ανέστη Δελιά. Άνοιξε και το δικό του μαγαζί στα Άσπρα Χώματα. Όμως δεν πήρε άδεια από την αστυνομία και το έκλεισε. Πήγε για δυο μήνες στην Σύρο και όταν γύρισε έγραψε το πιο γνωστό του τραγούδι: την «Φραγκοσυριανή».

Πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα και έγινε περιζήτητος. Οι εμφανίσεις του στον Βοτανικό μαζί με τον Γιάννη Παπαϊωάννου και τον Στέλιο Κερομύτη άφησαν εποχή. Στην κατοχή τα πράγματα όμως έγιναν δύσκολα. Έχασε έναν αδερφό και την μητέρα του. Τότε έκανε και το δεύτερο του (ορθόδοξο) γάμο με την νεαρή Βαγγελιώ. Η Καθολική Εκκλησία τον αφόρισε και έπρεπε να περάσουν περισσότερα από 20 χρόνια για να του επιτρέψει ξανά να κοινωνήσει. Με την Βαγγελιώ έκανε τρία παιδιά.

Μετά τον πόλεμο τα τραγούδια και οι δίσκοι του έγιναν ανάρπαστα. Το 1954 έπαθε μια βαριάς μορφής αρθρίτιδα και σταμάτησε να παίζει. Όταν επέστρεψε, η ελληνική μουσική βιομηχανία τον θεωρούσε ξεπερασμένο και δεν έβρισκε δουλειά.

Όμως το 1960, με πρωτοβουλία του Βασίλη Τσιτσάνη τα τραγούδια του κυκλοφόρησαν από την Columbia και τραγουδήθηκαν από τον Τσιτσάνη, τον Μπιθικώτση, την Καίτη Γκρέι και τον Στράτο Διονυσίου. Ο Βαμβακάρης βρήκε πάλι δουλειά, έκανε περιοδείες και το 1966 έκανε εμφανίσεις σε μπουάτ της πλάκας.

Πέθανε σε ηλικία 67 ετών, στις 8 Φεβρουαρίου του 1972 αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο και μια παράδοση στην λαϊκή μουσική που παραμένει δημοφιλής και επίκαιρη μέχρι και σήμερα.

1981 – Η τραγωδία της Θύρας 7 με 21 νεκρούς

Ήταν Φεβρουαρίου του 1981, όταν συνέβη η μεγαλύτερη τραγωδία στα χρόνια του ελληνικού αθλητισμού. Η τραγωδία της Θύρας 7 άφησε πίσω της θλίψη και πολλά αναπάντητα ερωτήματα, όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο έγινε.

Κυριακή απόγευμα και στο στάδιο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός υποδέχεται την ΑΕΚ σε ένα κατάμεστο γήπεδο. Το παιχνίδι είναι ντέρμπι, με τις δυο ομάδες να βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας.

Ο Ολυμπιακός όμως δεν άφησε κανένα περιθώριο στην ΑΕΚ. Με τρία τέρματα του Γαλάκου και από ένα των Κουσουλάκη, Ορφανού και Βαμβακούλα, κερδίζει εύκολα με 6-0 και σκορπίζει τον ενθουσιασμό στους 35.450 οπαδούς του. Όμως αυτός ο ενθουσιασμός θα αποβεί μοιραίος…

Οι φανατικοί οπαδοί της Θύρας 7, βιάζονται να βγουν από το γήπεδο και να κατευθυνθούν στην Θύρα 1, ώστε να αποθεώσουν τους παίκτες. Κάποιος γλίστρησε και κατρακύλησε στα σκαλιά και έφτασε μέχρι την πόρτα που ήταν κλειστή (κάποιοι άλλοι λένε πως ήταν μισάνοιχτη). Ο κόσμος όμως είναι πολύς και βιαστικός. Αυτοί που ακολουθούν έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλον. Δυο λεπτά πριν τις 5 η χαρά και ο ενθουσιασμός έδωσαν την θέσης τους στον θρήνο. Οι ενθουσιασμένοι φίλαθλοι του Ολυμπιακού έχουν πέσει ό ένας πάνω στον άλλο. Οι αστυνομικοί καταφέρνουν να απεγκλωβίσουν αρκετό κόσμο. Όμως υπήρχαν ήδη νεκροί και τραυματίες που μεταφέρθηκαν στο Τζάνειο. Φίλοι και συγγενείς έψαχναν του δικούς τους. Οι πρώτοι νεκροί αναγνωρίστηκαν και ακολούθησαν κι άλλοι. Έφτασαν τελικά τους 21.

Στο Τζάνειο έφθασαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης με σκοπό να ενημερώνουν τον πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η τηλεόραση διακόπτει το πρόγραμμά της και μεταδίδει πένθιμη μουσική.

Η Ελλάδα θρηνεί. Ποδοσφαιρόφιλοι ή μη, οπαδοί άλλων ομάδων, δεν μπορούν παρά να θρηνήσουν για την μεγαλύτεροι τραγωδία στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Μέχρι και σήμερα, κανένας υπεύθυνος δεν έχει τιμωρηθεί για την τραγωδία της 8ης Φεβρουαρίου του 1981. Ακόμα και οι πέντε φύλακες της Θύρας 7 που καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε 10 χρόνια κάθειρξης, αθωώθηκαν από το Τριμελές Εφετείο Πειραιά στις 22 Σεπτεμβρίου του 1986.

Κάθε χρόνο, οι φίλοι, οι παίκτες, η τεχνική ηγεσία και οι παράγοντες του Ολυμπιακού, τιμούν τον μνήμη των αδικοχαμένων φιλάθλων.

Σαν σήμερα: Η τραγωδία της Θύρας 7

Γραμματοσειρά
Αντίθεση