17 October, 2017
Home / Διαφορα (Page 150)

Μεγάλης έκτασης άγνωστα αρχαία τεχνικά έργα,βυθισμένα στα νερά του Αιγαίου. Πρίν από 20.000 χρόνια περίπου ξεκίνησε το τέλος του τελευταίου παγετώνα.

 niko-1-150 

Μέχρι πρίν από 11.000 χρόνια ακόμα γίνονταν εκτεταμένες τεκτονικές ανακατατάξεις και ανύψωση της θαλάσσιας στάθμης, γεγονότα που έχουν μείνει σε θρύλους κι έτσι από στόμα σε στόμα έφτασαν ως τις μέρες μας οι διάφοροι κατακλυσμοί που αναφέρονται στην Μυθολογία πολλών λαών του πλανήτη.
Τα τελευταία 20.000 χρόνια η στάθμη της θάλασσας έχει ανέβει περίπου 130 μέτρα. Τότε, ένα μεγάλο μέρος των Κεντρικών Κυκλάδων ήταν ενωμένο μεταξύ του, δηλαδή τα νησιά Άνδρος, Τήνος, Μύκονος, Σύρος, Πάρος, Νάξος, Ίος, Σίκινος, Φολέγανδρος ήταν ένα ενιαίο κομμάτι γης, το οποίο άρχισε να χωρίζεται βαθμιαία, όπως ανέβαιναν τα νερά και τα ψηλότερα μέρη και βουνά απομονώθηκαν και έγιναν νησιά.
Μελετώντας το Αιγαίο και γνωρίζοντας τις σχετικές μεταβολές της στάθμης της θάλασσας και του επιπέδου της ακτής μπορεί κανείς να αναζητήσει και να βρεί με επιτυχία, ναυάγια και κατασκευές και να υπολογίσει περίπου πότε κατασκευάστηκαν η βούλιαξαν και ποιό σκοπό, πιθανώς, εξυπηρετούσαν.
Για όλα αυτά μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο ωκεανογράφος-βιολόγος, επαγγελματίας δύτης και μηχανικός εναλίων έργων με μεταπτυχιακές σπουδές στις ύφαλες τεχνικές κατασκευές, Πέτρος Νικολαΐδης. Κατά την διάρκεια της συνέντευξης μας έδειξε και μας επεξήγησε πολλές φωτογραφίες αρχαίων τεχνικών κατασκευών σκεπασμένων σήμερα από τα νερά του Αιγαίου, από το αρχείο του, τις οποίες έχει λάβει ο ίδιος είτε υποθαλασσίως σε διάστημα πολυετών υποθαλάσσιων ερευνητικών προγραμμάτων και περιηγήσεων, είτε από χαμηλό ύψος πετώντας με ελικόπτερο. Ένα μέρος των πολύ εντυπωσιακών αυτών φωτογραφιών δημοσιεύουμε παρακάτω.

(Copyright Peter Nicolaides / Aegean Institute, qwww.aegeaninstitute.orga, wwww.aegeandiving.grr, wwww.octopuseatrips.comm).
Ο Πέτρος Νικολαΐδης είναι ωκεανογράφος-βιολόγος, επαγγελματίας δύτης και ειδικός μηχανικός εναλίων έργων με μεταπτυχιακές σπουδές στις ύφαλες και παράκτιες κατασκευές. Από τις αρχές του 1970 συνεργάζεται με αποστολές ξένων πανεπιστημίων στο Αιγαίο, στα πεδία θαλάσσιας οικολογίας και υποβρύχιας αρχαιολογίας, ως επίσης και με τον Jacques-Yves Cousteau επάνω στο ερευνητικό πλοίο Calypso, στα ναυάγια του Βρεταννικού και των Αντικυθήρων και σε αποστολή του National Geographic Foundation, κατά την οποία και υπέδειξε άγνωστο μέχρι τότε ναυάγιο ανακαλύππτωντας έτσι το αρχαιότερο γνωστό Κυκλαδικό ναυάγιο της Δοκού (της τρίτης χιλιετίας π.Χ.). Την ίδια εποχή, ασχολήθηκε παράλληλα με ύφαλα τεχνικά έργα, όπως ποντίσεις και προσαιγιαλώσεις αγωγών, καλωδίων, εξέδρες άντλησης πετρελαίων και ναυαγιαιρέσεις.
Τα τελευταία δεκατρία χρόνια λειτουργεί στην Πάρο Σχολή Θαλάσσιας Οικολογίας και Περιβαλλοντικής Αγωγής για μαθητές, φοιτητές και ερασιτέχνες δύτες. Πρόσφατα, τηλεοπτικές παραγωγές της Γερμανικής τηλεόρασης (ZDF, ΑRTE, ARD, και Spiegel TV) αλλά και της ΝΕΤ (σειρά Αιγαίο, νυν και αεί) παρουσίασαν τις δραστηριότητές του στο Αιγαίο. Τον Μάιο του 2009, κλήθηκε και πάλι να συνεργασθεί με το National Geographic και το ΥΠ.ΠΟ. γιά παραγωγή νέας ταινίας γιά το ναυάγιο του Βρεταννικού και κατόπιν και γιά άλλα ναυάγια στο Αιγαίο.Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ κ. ΠΕΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ

«Ε.Ε»: Κύριε Νικολαΐδη, πριν μας δείξετε τις σκεπασμένες σήμερα από τα νερά του Αιγαίου αρχαίες τεχνικές κατασκευές, εξηγείστε μας πώς και πότε υπολογίζετε, ότι καλύφθηκαν από την θάλασσα.
– Πρίν από 20.000 χρόνια άρχισε να λειώνει ο τελευταίος παγετώνας. Το νερό που ήταν παγιδευμένο στους πόλους της Γης απελευθερώνεται και η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει.
«Ε.Ε.»: Παγκοσμίως;
– Παγκοσμίως. Κατά τόπους όλα αυτά τα γεγονότα έχουν μείνει σε θρύλους κι έτσι από στόμα σε στόμα έφτασαν ως τις μέρες μας οι διάφοροι κατακλυσμοί της Μυθολογίας. Από 20.000 χρόνια πρίν και μέχρι σήμερα, η στάθμη της θάλασσας έχει ανέβει 130 μέτρα περιπου, οπότε μέγα μέρος των κεντρικών Κυκλάδων ήταν ενωμένο, δηλαδή τα νησιά Άνδρος, Τήνος, Μύκονος, Σύρος, Πάρος, Νάξος, Ίος, Σίκινος, Φολέγανδρος ήταν ένα ενιαίο κομμάτι γης, το οποίο άρχισε να χωρίζεται σε νησιά, όπως ανέβαινε η στάθμη της θάλασσας.
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας τα τελευταίες χιλιάδες χρόνια.
«Ε.Ε.»: Αυτά γίνονταν σχετικά αργά ή απότομα;
– Αργά, αλλά και σε ορισμένες περιόδους «πιό γρήγορα», σε εισαγωγικά όμως, δηλαδή π.χ. μιά ανοδος 15 μέτρων σε 500 χρόνια.«Ε.Ε.»: Βιαίως, εννοώ σε μια – δυό μέρες.
– Όχι, τέτοια δεν έχουν γίνει. Τέτοια πιθανώς γίνονταν σε παλαιότερους γεωλογικούς χρόνους, όταν άνοιγε και έκλεινε το Γιβραλτάρ, αλλά βέβαια ποτέ σε μιά δύο μέρες. Ξέρουμε από γεωλογικά δεδομένα πυρήνων που πήραμε απο τον βυθό στις αρχές του 1970, ότι η Μεσόγειος είχε αδειάσει, ξεραθεί και ξαναγεμίσει σαράντα περίπου φορές. Μιλάμε πρίν από 250-400 εκατομμύρια χρόνια και το γεγονός αυτό έχει να κάνει με την αέναη κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών.Βλέποντας οικολογικά το θέμα, η Μεσόγειος κι ιδιαίτερα η Ανατολική Μεσόγειος και το Αιγαίο είναι η κοιτίδα του Πολιτισμού λόγω του κλίματος, το οποίο ήταν το κατάλληλο και γέννησε πολλούς πολιτισμούς. Βλέπουμε σε αρχαίες παραστάσεις επάνω σε πινάκια (πιάτα) ψάρια, πολλά ψάρια και θαλάσσιους οργανισμούς. Είναι σαν να λέμε σήμερα ένα γεμάτο πιάτο «σούσι», καθότι πολλά τρώγονταν ωμά.Πρίν από 100.000 χρόνια η θερμοκρασία της Γής ήταν πολύ χαμηλότερη. Όταν μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια άρχισε η θερμοκρασία να ανεβαίνει, άρχισε εντονώτερα και η ανθρώπινη δραστηριότητα. Πάντως παγκοσμίως η έντονα καταγεγραμμένη ανθρώπινη δραστηριότητα άρχισε πριν από περίπου 11.000 χρόνια. Είναι πολύ ενδιαφέροντα αυτά, όπως π.χ., το ότι τώρα βρίσκουμε απολιθώματα από θαλάσσιους οργανισμούς στη Σαχάρα, απολιθώματα νάνων ελεφάντων και ιπποποτάμων στα Δωδεκάνησα, Κρήτη κ.α.Μελετώντας λοιπόν το Αιγαίο και γνωρίζοντας τα σχετικά ανεβοκατεβάσματα της στάθμης της θάλασσας μπορεί κανείς να ψάξει και να βρεί με αρκετή επιτυχία, ναυάγια και κατασκευές και να καταλάβει περίπου, πότε έγιναν και ίσως, ποιό σκοπό εξυπηρετούσαν.Αριστερά: Ο Πέτρος Νικολαΐδης εκπαιδεύει ξένους φοιτητές σε προσομοίωση υποβρύχιας αρχαιολογικής οπτικής αποτύπωσης (φωτομωσαϊκό) σε υποτιθέμενο ναυάγιο. Δεξιά: Μέρος του εξοπλισμού για τις υποβρύχιες έρευνες και αποτυπώσεις.
Μυστηριώδεις λαξεύσεις παράκτια της αρχαίας Πρεπεσίνθου και της Πάρου
Το νησί Δεσποτικό, η Αρχαία Πρεπέσινθος, που αναφέρεται από τον Στράβωνα και τον Πλίνιο, κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο και πρίν, ήταν ενωμένο με την Αντίπαρο. Στη βόρεια παραλία, φαίνονται πολύ καθαρά, λαξεύσεις στο υπόστρωμα του βράχου στα ρηχά, οι οποίες «χάνονται» μέσα στη γη και έχουν κατεύθυνση προς τον χώρο Μάνδρα, όπου έχουν βρεθεί εξαιρετικά αρχαιολογικά ευρήματα, που χρονολογούνται από το 1.000 π.Χ.. Αυτές οι λαξεύσεις, στις οποίες είχε αναφερθεί ο αρχαιολόγος Χρ. Τσούντας από τη δεκαετία του 1890 και ο Rubensohn στις αρχές του 20ου αιώνα αποτελούν έκτοτε άλυτο αρχαιολογικό μυστήριο. Μοιάζουν με αυτές του Δριού και του Βουτάκου, στην νοτιο-ανατολική και νοτιο-δυτική Πάρο, τους γνωστούς, λανθασμένα και ως «νεώσοικους» του Δριού (σ.σ.: νεώσοικος= οίκος της νηός / νεώς, ναύς= πλοίο), είμαι όμως πεπεισμένος, ότι οι λαξεύσεις του Δεσποτικού αλλά και οι άλλες, ούτε ως προς την κατασκευή, ούτε ως προς την κλίση, ούτε την έκταση, τον αριθμό, την τεχνοτροπία, το μήκος, ούτε -κυρίως- ως προς τη φορά τους σε σχέση με την ακτογραμμή, έχουν καμμία σχέση με νεώσοικους.Διαβρωμένα υπολείμματα αρχαίων τεχνικών έργων στη Νότια Πάρο, σκεπασμένων σήμερα από τα νερά της θάλασσας. Το μηκος τους ξεπερνά τα 300 μέτρα!Μοιάζουν σε εμένα περισσότερο με οδηγούς/ράγιες, για την ελεγχόμενη κύλιση βαρέων αντικειμένων, δηλαδή, τοποθετούνται μέσα φάλαγγες, («κατρακύλια» που λέμε σήμερα στα καρνάγια) και με τη βοήθεια ζωϊκού λιπαντικού (άλειμμα) στα τοιχώματα, γιά να γλυστράει ο φάλαγγας, τοποθετούμε επάνω μιά παλέττα, που φέρει ένα μεγάλο όγκο μαρμάρου 10-15 τόνων, όπως αυτούς που βλέπουμε στα εγκαταλελειμμένα ημίεργα στα λατομεία, στο Μαράθι της Πάρου. Εκτιμώ, πως είναι πολύ απίθανο να είχαν δαπανήσει κυριολεκτικά χιλιάδες εργατώρες να κατασκευάσουν αυτά τα έργα σε δυό τρείς θέσεις γύρω από την Πάρο και στην Πρεπέσινθο, χωρίς αυτό να είχε σχέση με μεγάλη οικονομική δραστηριότητα της εποχής τους: το μάρμαρο. Εξετάζοντάς το ως ειδικευμένος μηχανικός παρακτίων και εναλίων έργων αλλά και ως πρακτικός άνθρωπος της θάλασσας με πείρα 40 ετών, για εμένα είναι ένας πολύ ευφυής κι ασφαλής τρόπος μεταφόρτωσης μαρμάρου σε πλοία ή και σχεδίες. Εκτιμώ, ότι χρονολογικά, πρέπει να βρισκόμαστε γύρω στο 700 π.Χ., όταν η μεταλλουργία βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο και έτσι γίνεται εφικτή η εξόρυξη μεγάλων τεμαχίων μαρμάρου και ξεκινά η εξαγωγή με έντονους ρυθμούς. Η χρονολόγηση αυτή συνάδει και με την σχετική θέση των λαξεύσεων αυτών με την επιφάνεια της θάλασσας τότε.Παρατηρώ, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, για τις κατασκευές, που βρίσκονται στην ξηρά, τα αυλάκια έχουν κι επίχρισμα από μέσα, γιατί όταν έχεις κάτι βαρύ να μεταφέρεις θέλεις να είναι λεία η επιφάνεια, να μην σκαλώνει ο φάλαγγας, ώστε να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη πορεία του αντικειμένου από και προς το πλοίο με ταχύτητα και ακρίβεια. Εκεί χρησιμοποιούσαν και χοιρινό λίπος γιά λίπανση, το άλειμμα που βρίσκουμε ακόμα και σήμερα σε εφαρμογες στα νησιά και με το ίδιο όνομα που απανταται και σε περιγραφές του Ομήρου!
«Ε.Ε»: Πότε χρονολογείτε τις αύλακες αυτές;
– Από υπολογισμούς, που έχω κάνει του σημερινού επιπέδου της θάλασσας και του επιπέδου του 1.000 π.Χ., τις τοποθετώ κάπου εκεί, στην Εποχή δηλαδή του Σιδήρου. Για να λαξεύσει κανείς τις τεράστιες αυτές αύλακες σίγουρα χρειάζεται σίδηρος, οπότε υπολογίζουμε μετά το 1.000 π.Χ. προς το 800, το 700 ίσως. Αυτό το 700 π.Χ. συμπίπτει και με την εποχή, όπου υπήρχε πολύ υψηλή γνώση στην μεταλλουργία. Και αρχίζει η εξαγωγή Παριανού λυχνίτη συστηματικά. Τα κράματα χάλυβα τότε ήσαν απίστευτα σκληρά, που ακόμα και σήμερα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθούν. Συναινούν όλα τα στοιχεία, ότι αυτά πρέπει να έχουν αρχίσει να γίνονται τότε, που υπήρξε η ανάπτυξη του χάλυβα και μπόρεσαν να λαξεύσουν τέτοιες κατασκευές με σχετική ευκολία. Είναι και η στάθμη της θάλασσας, που μας βοηθά στην χρονολόγηση, τα μισά αυλάκια είναι μέσα και τα μισά έξω. Πιστεύω πως επέλεγαν το κατάλληλο αυλάκι ώστε το καθισμένο πλοίο να σηκωθεί σε λίγες μέρες με την παλίρροια μετα την φόρτωση. Τα παράλληλα προς την ακτή αυλάκια έχουν όλα και μία ελαφρά κλίση προς τα βαθειά.Για παράδειγμα από την κλασσική εποχή μέχρι σήμερα η διαφορά της στάθμης της θάλασσας είναι 2,5 με 3,5 μέτρα. Αυτή η διαφορά του ενός μέτρου οφείλεται, στο ότι δεν είναι μόνο η στάθμη της θάλασσας, που ανεβαίνει. Συγχρόνως πρέπει να συνυπολογίσουμε, ότι βρισκόμαστε σε ένα πολύ ενεργό γεωλογικό χώρο, όπου γίνονται πολλές αναμοχλεύσεις και ανακατατάξεις λιθοσφαιρικών πλακών από κάτω, άλλα νησιά σηκώνονται από τη μιά μεριά, αλλά βυθίζονται από την άλλη (π.χ. Κρήτη).Η ύπαρξη λοιπόν αυτών στη βόρεια ακτή του Δεσποτικού, είναι για εμένα ένα πρόσθετο, πολύ ενισχυτικό στοιχείο της άποψής μου, ότι αυτά χρησιμοποιούνταν για την ελεγχόμενη μεταφόρτωση μαρμάρου. Το Δεσποτικό δεν έχει μάρμαρο και όλος ο μεγάλος αρχαίος ναός εκεί είναι κατασκευασμένος από Παριανό μάρμαρο. Δεν υπάρχουν ίχνη κανενός άλλου λιμενικού έργου στην Πρεπέσινθο-Δεσποτικό, το οποίο έστω να μας δίνει κάποια στοιχεία γιά το πώς μετέφεραν και ανέβασαν τόσους όγκους μαρμάρου στην Μάνδρα Δεσποτικού.Άγνωστες αρχαίες κατασκευές στη θάλασσα της Πάρου φωτογραφημένες από ελικόπτερο
(αποκλειστικά δικαιώματα Πέτρου Νικολαϊδη και Ινστιτούτου Αιγαίου).
Στη φωτογραφία φαίνονται άψογα ευθείες κατασκευές φτιαγμένες με μεγάλη επιμέλεια. Τέτοια έργα έχουν βρεθεί σε τρείς περιοχές γύρω από την Πάρο. Αυτό σημαίνει πως ό,τι καιρό και να είχε, πάντοτε θα υπήρχε ετοιμοπαράδοτο μάρμαρο στην παραλία. Οι Ρωμαίοι εξόρυσαν πάρα πολύ μάρμαρο από την Πάρο. Γινόταν κυριολεκτικά ένας «χαμός» εξόρυξης και μεταφοράς.«Ε.Ε.»: Αντίστοιχες κατασκευές δεν πρέπει να υπήρχαν και στη στεριά, για την μεταφορά των αντικειμένων;
– Βεβαίως,αλλά για μερικούς λόγους κυρίως, έχουν εξαφανισθεί. Είτε έχουν αποδομηθεί και χρησιμοποιηθεί ως δομικά υλικά σε μεταγενέστερες κατασκευές, είτε σκεπάστηκαν από προσχώσεις με την παρόδο του χρόνου. Αλλά τέτοιες αυλακώσεις βλέπουμε και στην δυτική είσοδο του Παρθενώνα. Βέβαια, στην ξηρά, μην ξεχνάμε, οι μεταφορές γίνονταν εύκολα, κυρίως με την χρήση τροχών.

  

Το ημικύκλιο που διακρίνεται,πιθανώς να ήταν η ευρύτερη βάση κάποιου αγάλματος ή αναθήματος. Βρίσκεται στα βόρεια της Πάρου,ευτυχώς μακρυά από την παραλία, σε μικρό βάθος.
Το υποθαλάσσιο τείχος Πάρου-Αντιπάρου
Πρίν από 11.000 – 11.500 χρόνια η Πάρος με τη Νάξο ήταν ενωμένες. Το μέγιστο βάθος ανάμεσά τους σήμερα είναι 35 μέτρα. Το εικονιζόμενο στενό μεταξύ Πάρου – Αντιπάρου ήταν ακόμα στεριά πολύ πιό πρόσφατα στο χρόνο, έως 7.200 χρόνια πρίν. Τότε, άρχισε να δημιουργειται ένα παλιρροϊκό, θαλάσσιο «ποταμάκι», όπως στο στενό του Ευρίπου. Έτσι εξηγείται και η πολύ μεγάλη αλιευτική δραστηριότητα στο Σάλιαγκο, χωρίς χρήση αγκιστριών αλλά με την χρήση καμακιών και διβαριών
Οι τέσσερις σταυροί στο κέντρο της παρακάτω φωτογραφίας υποδεικνύουν μιά ξέρα. Το αμέσως από πάνω νησί είναι το Ρεμματονήσι, «νησί Γουλανδρή» και πιό πάνω ο Σάλιαγκος, όπου έχει πιστοποιηθεί μιά από τις αρχαιότερες παρουσίες ανθρώπου στο νότιο Αιγαίο, τουλάχιστον από το 6.400 χρόνια πριν, οπότε υπολογίζεται ότι υπήρχε εκεί μιά σχετικά μεγάλη για εκείνα τα χρόνια αποικία περίπου 300 ανθρώπων, υποστηρίζει ο Colin Renfrew (τώρα Λόρδος), που έκανε τις ανασκαφές εκεί και στο Πυργάκι το 1964 και που τώρα κανει καταπληκτικές ανασκαφές στην Κέρο.Το στενό ανάμεσα στην Πάρο, δεξιά, και την Αντίπαρο, αριστερά. Οι περιβάλλουσες γραμμές είναι οι ισοβαθείς των 5 μέτρων. Πολύ πρόσφατα στον γεωλογικό χρόνο, 7.200 χρόνια πριν, τα νησιά αυτά ήταν ενωμένα.
Υπάρχει κι ένα τείχος, ολότελα σκεπασμένο από τα νερά, που ενώνει την Πάρο με την Αντίπαρο (Από την Πούντα δεξιά στον παραπάνω χάρτη, μέσω της ξέρας, πάει αριστερά.) Το τείχος είναι σε τέτοιο βάθος, που υπολόγισα, ότι πρέπει να είχε αρχίσει να χτίζεται την εποχή πριν την ακμή του Σάλιαγκου. Δηλαδή, όταν άρχισαν να χάνουν την επαφή με την αντίπερα «όχθη», άρχισαν να τοποθετούν μεγάλες πέτρες στο κατακλυζόμενο στενό και όπως ανέβαινε η στάθμη της θάλασσας, προσέθεταν και άλλες Έτσι δημιουργήθηκε σιγά-σιγά μιά λιθοδομή, ένα τείχος-γέφυρα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Βρήκα και κάποιες ασυνέχειες στο τείχος.
«Ε.Ε.»: Τουτέστιν;
– Όταν ανέσκαψε ο Colin Renfrew το Σάλιαγκo, ενώ βρήκε απίστευτα πολλά κιλά υπολειμμάτων τροφής από τη θάλασσα, δεν βρήκε ούτε ένα αγκίστρι. Βρήκε κόκκαλα από μεγάλους τόννους μήκους 1.5 μ, κόκκαλα από φάλαινα και χιλιάδες όστρακα. Ενώ σε άλλους αρχαίους παραθαλάσσιους οικισμούς (Φτελιά Μυκόνου, Μαρουλάς Κύθνου) έχουν βρεθεί πολλά αγκίστρια διαφόρων ειδών, εδώ, ούτε ένα! Μόνο πολλές αιχμές βελών και δοράτων απο οψιανό λίθο Μήλου.Το ελαφρά οφιοειδές αρχαίο «τείχος»-γέφυρα, στο μέσο της φωτογραφίας, που ένωνε την Πάρο με την Αντίπαρο, τώρα κάτω από τα νερά του Αιγαίου.Οι περιοχές με πιό σκούρο χρώμα είναι φυκιάδες Ποσειδωνίας. Η φωτογραφία έχει ληφθεί από ελικόπτερο. Το βάθος της θάλασσας εδώ είναι 5,50 – 6 μέτρα. Η διατομή του τείχους είναι σχήματος τραπεζίου. Η στέψη της λιθορριπής αυτής βρίσκεται στα -3 μέτρα. Οι πέτρες κατα μέσο όρο έχουν βάρος, όσο μπορεί να σηκώσει και να κουβαλήσει ένας άνθρωπος, περίπου 25-30 κιλά.
Σκέφτομαι λοιπόν, ότι αυτοί οι άνθρωποι, έποικοι όντες, από όσο γνωρίζουμε, από Καρία και Λυκία (τα κεραμικά τους, εκείνης της εποχής, μοιάζουν πάρα πολύ με αυτά του Σαλιάγκου) και θεωρώ, ότι ψάρευαν με τον ίδιο τρόπο, που ψάρευαν και στα ποτάμια της Καρίας και της Λυκίας, όπως έκαναν και κάνουν οι Σκωτσέζοι στην Σκωτία, ή οι Ινδιάνοι στα ποτάμια της Β. Αμερικής. Φράζουν δηλαδή, μερικώς το ποτάμι με πέτρες αναγκάζοντας έτσι τα ψάρια να περάσουν από μία πολύ στενή δίοδο, όπου είτε τα καμακώνουν, είτε βάζουν κάποιο δίκτυ και τα μαζεύουν. Τι να τα έκαναν τα αγκίστρια λοιπόν; Είχαν φτιάξει τη γέφυρά τους λοιπόν που χρησίμευε και ως διβάρι.
Αιγαίο: κοιτίδα και χωνευτήρι πολλών επάλληλων Πολιτισμών
«Ε.Ε.»: Γιατί οι Κυκλάδες και το Αιγαίο έπαιξαν τόσο σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη Πολιτισμών;
– Εκτιμώ ότι οι κυριότεροι λόγοι αρχικά, είναι γεωλογικοί και βιολογικοί, δηλαδή περιβαλλοντικός. Μπορείς να αναπτύξεις πολιτισμό και γενικώς να υπάρχει μία συνέχεια εκεί, που έχεις να φάς, να πιείς και να ζήσεις χωρίς σοβαρούς φυσικούς κινδύνους. Φανταστείτε πώς θα ήταν αυτά τα μέρη πρίν μερικές χιλιάδες χρόνια. Σε ένα τέτοιο μέρος μπορείς να αναπτύξεις πολιτισμό, γιατί έχεις κατάλληλες, καλές συνθήκες ζωής, έχεις τροφή, έχεις πρόσβαση σε πρώτες ύλες, όπως οψιανό από Μήλο, μάρμαρο από Πάρο, Νάξο, Τήνο, σμύριδα από Νάξο, μέταλλα από Σίφνο κ.λπ..Τα νησιά επίσης έχουν ένα ακόμη πλεονέκτημα. Προάγουν μια βιοποικιλότητα, όχι μόνον στα ζώα και στα φυτά, η οποία έχει βέβαια τις ρίζες της στη γεωλογική ποικιλότητα, αλλά προκύπτει και μιά πολιτισμική ποικιλότητα. Από τη στιγμή, που χωρίζονται π.χ. η Νάξος και η Πάρος πριν 10,000 χρόνια, αλλιώς θα φτιάξουν το αγγείο κάποιοι στο ένα νησί, αλλιώς οι άλλοι στο άλλο νησί. Άλλες ιδέες θα αναπτύξει ο ένας, άλλες ο άλλος. Και έτσι παράγεται και πολιτισμική ποικιλότητα, που εξελίσσεται σε πλούτο.Άγνωστη, σημαντικών διαστάσεων αρχαία κατασκευή, σκεπασμένη σήμερα από την θάλασσα στον Άγιο Νικόλαο, Σπόων Καρπάθου. Στην περιοχή βρίσκεται επίσης αρχαιολογικός χώρος, ο οποίος δεν έχει τύχει ακόμη, κατάλληλης προσοχής και αξιοποίησης.
Ο κυριότερος όμως, παράγων γέννησης πολιτισμου είναι ο προκύπτων ελεύθερος χρόνος για δημιουργία. Πιστεύω, ότι το Αιγαίο ήταν (και είναι) ένας μοναδικός χώρος γιά την ανάπτυξη του πνεύματος και του φωτός ακριβώς διότι λόγω περιβαλλοντικών συνθηκών είχες εξοικονομήσει τον ελεύθερο χρόνο, ώστε να έχεις και την πολυτέλεια να σκεφθείς, να στοχασθείς. Όταν πρέπει να τρέχεις ως νομάς πίσω από τα κοπάδια και να κρύβεσαι από το λιοντάρι να μην σε φάει και είσαι συνέχεια «στο τρέξιμο», πού να σκεφτείς, πού να γεννήσεις πολιτισμό και ιδέες. Όταν όμως, αρχίζεις κι έχεις ελεύθερο χρόνο, τότε πιά μπορείς να αρχίσεις να κοσμείς ένα χρηστικό πήλινο αντικείμενο με παραστάσεις, να ασχολείσαι και με την φιλοσοφία, τα μαθηματικά, το θέατρο, τη μουσική, την ποίηση, τη λογοτεχνία, την δημοκρατία και άλλες πρωτοποριακές ιδέες.
[ Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους φίλους μου Βασίλη Καμπά και Νίκο Βυριώτη, που πρώτοι εντόπισαν την πρωτοφανή έκταση των λαξεύσεων στα παράκτια ρηχά γύρω από την Πάρο το φθινόπωρο του 2006.Π. Νικ. ]Αγγελική Ρέτουλα
(ΠΗΓΗ:http://freeinquiry.gr












ellasellasΗ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ…. Η Ελλάδα κάτω από τα νερά του Αιγαίου!-Όταν οι Κυκλάδες ήταν στεριά!

Η δεκαετία του ’90, όπως και κάθε δεκαετία φυσικά είχε τις δικές της γεύσεις που τη σημάδεψαν και την έκανα να ξεχωρίσει.

Οι λίγο μεγαλύτεροι σίγουρα θα θυμούνται τα σνακ και τα γλυκά που έκαναν τότε θραύση στα περίπτερα, ενώ για όσους δεν τα γνωρίζουν, ήρθε η ώρα να τα μάθουν! Διαβάστε παρακάτω για μερικές από τις καλύτερες και πιο χαρακτηριστικές γεύσεις της δεκαετίας του ’90.

1. Τσίχλα σε σωληνάριο: Ήταν ΕΘΙΣΤΙΚΗ!

2. Το κολιέ με τα καραμελάκια: Όποιος το φορούσε στο λαιμό, μετά από λίγο κολλούσε ολόκληρος

3. Σοκολάτα ΙΟΝ σε όλα τα μεγέθη!

4. Bubble Tape: Η ροζ τσιχλόφουσκα που ήταν μέσα στο στρόγγυλο κουτί της, μαζεμένη σαν ταινία.

5. Γαριδάκια, δρακουλίνια και όλα τα σχετικά!

6. Σοκολάτες – «Disney family»: Σοκολατάκια, με σοκολάτα γάλακτος γύρω γύρω και λευκή στο κέντρο!

7. Αυγό μελάτο: Mε ψωμάκι και αλάτι, κατευθείαν από το χέρι της μαμάς!

8. Αυγόφετες: Tο Σαββατοκύριακο την ώρα των παιδικών στην τηλεόραση

9. Πίτσα της μαμάς: Mε ζυμάρι χοντρό,σαν ψωμί

10. Καραμέλες ΙΟΝ «Ο ΜΑΜΥ»: Ψάχναμε με μανία τις καραμέλες βουτύρου.

11. Τραχανάς: Με τυρί και πιπέρι.

12. Ψωμί με μερέντα ή Nutella: Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.

Οι γεύσεις που σημάδεψαν τα παιδικά μας χρόνια

Την Κυριακή, το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος ένα Αποκριάτικο πάρτυ. Οι Βloco Swingueira, Palov και Patatatiti θα συναντηθούν στο Ξέφωτο ενώ, παράλληλα, θα πραγματοποιούνται εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για να μπούμε όλοι στο κλίμα του Καρναβαλιού.

Το εορταστικό κλίμα, θα συνεχιστεί την Καθαρά Δευτέρα με νηστίσιμους μεζέδες  και το καθιερωμένο πέταγμα του χαρταετού στο Πάρκο. Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν οι ήχοι του του Μάνου Αχαλινωτόπουλου και του μουσικού του σχήματος, που θα παρουσιάσουν ένα χορευτικό ρεπερτόριο εμπνευσμένο απ’ όλες τις γωνιές της χώρας.

Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. Οι μικρότεροι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ θα προετοιμαστούν να γιορτάσουν το Καρναβάλι και την Καθαρά Δευτέρα φτιάχνοντας τις πιο πρωτότυπες, πολύχρωμες αποκριάτικες μάσκες (Ελεύθερη Δημιουργική Απασχόληση – Απόκριες // 24-26.02) και τους πιο περίτεχνους χαρταετούς (Σχήματα και Χρώματα στον Ουρανό // 26.02).

– Παιδικές εκδηλώσεις
Ελεύθερη δημιουργική απασχόληση – Απόκριες
Παρασκευή 24/2, Σάββατο 25/2 & Κυριακή 26/2, 17.00-20.00, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς, η φαντασία παίζει με τα χρώματα, για να μεταμορφώσει τη μάσκα μας και μαζί με αυτήν κι εμάς. Παιδιά όλων των ηλικιών εξερευνούν και αποτυπώνουν αποκριάτικα ζωγραφικά σχήματα, χρώματα και μορφές σε ένα εργαστήριο ελεύθερης δημιουργικής απασχόλησης.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Χριστίνα Τσινισιζέλη, Εικαστικός
*Έως 30 συμμετοχές ανά 30 λεπτά

– Σχήματα και χρώματα στον ουρανό
Κυριακή 26.02. 2017, 11.30-13.30, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Ήρθε η ώρα ο ουρανός να γεμίσει χρώματα και σχήματα… Γι’ αυτό οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο χαρταετού φτιάχνουν ιπτάμενες κατασκευές που θα χορεύουν στον αέρα. Άλλες με ουρές, άλλες με φτερά, άλλες με κορδέλες και σχοινιά, θα περιμένουν να στολιστούν, να πετάξουν και να ξεσηκώσουν μικρούς και μεγάλους σε ένα γιορτινό πολύχρωμο παιχνίδι χαράς. Οι συμμετέχοντες φιλοτεχνούν ο καθένας τον δικό του διακοσμητικό χαρταετό, ενώ στη συνέχεια δημιουργούν συλλογικά τρεις μεγάλους χαρταετούς, στα χρώματα του ΚΠΙΣΝ.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Δάφνη Κουρή, Εικαστικός
*Για παιδιά 6-11 ετών
**Εώς 25 άτομα

Η αποκριά ήρθε φέτος στο ΚΠΙΣΝ!
– Αποκριάτικο Πάρτυ
Κυριακή 26.02.2017, 11.00-18.00, ΞΕΦΩΤΟ
το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί ένα Αποκριάτικο πάρτυ στο Ξέφωτο. Την εορταστική ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν live σχήματα, ορχήστρα κρουστών, DJ set με τον Palov, καθώς και εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για μικρούς και μεγάλους.

Βloco Swingueira
To Βloco Swingueira είναι ένα μουσικό σύνολο κρουστών, που παίζει και χορεύει στους ρυθμούς της samba reggae από την Bahia της Βραζιλίας. Ο δυναμικός ήχος από διαφορετικούς τύπους κρουστών μαζί με τις εντυπωσιακές χορογραφίες δημιουργούν μια πρωτόγνωρη οπτικοακουστική εμπειρία. Από την ίδρυσή του το 2014, έχει συμμετάσχει σε πάνω από 30 φεστιβάλ και συναυλίες, όπως το Φεστιβάλ Ελαιώνα, το Καρναβάλι της Πάτρας, το Καρναβάλι Μεταξουργείου, το Φεστιβάλ Circus Days, ο Μαραθώνιος της Αθήνας κ.ά.

Palov
Ο Palov είχε την πρώτη του επαφή με τα decks το 1988. Παράλληλα, το 2006 μαζί με τον Blend Mishkin, σχημάτισαν τους Palov&Mishkin, κυκλοφορώντας τη συλλογή Backaslam extravaganza και το άλμπουμ Think Twice. Αυτήν την εποχή συνεργάζεται με τον μουσικό Άγγελο Αγγελίδη, με τον οποίο έχουν ολοκληρώσει τη νέα τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο “He hecho mucho por ti”, που αναμένεται να κυκλοφορήσει φέτος. Επίσης, διατηρεί με τον Panama Cardoon την Carnibal recordings, όπου το υλικό της διατίθεται αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή. Ως DJ εμφανίζεται σε διάφορους χώρους στην Ελλάδα και εξωτερικό, αναμειγνύοντας ήχους και μουσικές από όλο τον κόσμο και διαφορετικά είδη μουσικής, όπως latin, cumbia, afro, jazz, funk, hip hop, reggae, dub and bass.

Patatatiti
Οι Patatatiti είναι ένα καινούργιο σχήμα επηρεασμένο από τις παραδοσιακές μουσικές της Λατινικής Αμερικής. Παίζοντας cumbia από την Κολομβία και τον Παναμά, guajira, salsa και προσθέτοντας το δικό τους χρώμα, παρουσιάζουν ένα χορευτικό και εξωστρεφές live. Μετά από έναν χρόνο συναυλιών ανά την Ελλάδα, οι Patatatiti έχουν ξεκινήσει την πρώτη τους προσωπική δουλειά μέρος της οποίας και παρουσιάζουν.

Jim Staridas: τρομπόνι
Άγγελος Αγγελίδης: κιθάρα
Daniela Bolano: φωνή
Κρίτων Μπελλώνιας: τύμπανα
Κώστας Πατσιώτης: μπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: κρουστά
Πέτρος Αγγελίδης: τρομπέτα

Κούλουμα στο Πάρκο
Εκδηλώσεις Καθαράς Δευτέρας
Δευτέρα 27.02. 2017, από τις 11.00
Καθώς η Αποκριά μας αποχαιρετά, η περίοδος της Σαρακοστής ξεκινά! Φέτος, την Καθαρά Δευτέρα, ελάτε να γιορτάσουμε μαζί τα Κούλουμα, σε ένα παραδοσιακό γλέντι με νηστίσιμους μεζέδες και φυσικά, το καθιερωμένο πέταγμα του αετού.

Εργαστήρι Κατασκευής Χαρταετού για Παιδιά, 11.00-14.00, ΝΟΤΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
Για εσάς όμως που δεν έχετε μαζί σας χαρταετό, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας! Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου, υπό την καθοδήγηση του διακοσμητή Ηλία Καραντωνίου, γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. To εργαστήρι θα έχει συνεχόμενη ροή και θα κατασκευάζονται 20 χαρταετοί ανά 30′.

Το μόνο που χρειάζεται να φέρετε εσείς, είναι τη διάθεση να πετάξετε ψηλά!

Ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος στο ΚΠΙΣΝ, 13.00, ΞΕΦΩΤΟ
Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα που θα δημιουργήσουν οι χαρταετοί, θα πλαισιώσει το εξαμελές μουσικό σχήμα του Μάνου Αχαλινωτόπουλου, που θα παρουσιάσει ένα παραδοσιακό χορευτικό ρεπερτόριο από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, με έμφαση σε τραγούδια και σκοπούς της Αποκριάς.

Το σχήμα αποτελείται από τους τραγουδιστές Γιώργο Αγγελόπουλο και Ρία Ελληνίδου και τέσσερις σολίστες μουσικούς (κλαρίνο, βιολί, λαούτο και παραδοσιακά κρουστά).

Καρναβάλι + Κούλουμα με εργαστήρια για παιδιά και πάρτυ στο ΚΠΙΣΝ

Την Κυριακή, το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος ένα Αποκριάτικο πάρτυ. Οι Βloco Swingueira, Palov και Patatatiti θα συναντηθούν στο Ξέφωτο ενώ, παράλληλα, θα πραγματοποιούνται εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για να μπούμε όλοι στο κλίμα του Καρναβαλιού.

Το εορταστικό κλίμα, θα συνεχιστεί την Καθαρά Δευτέρα με νηστίσιμους μεζέδες  και το καθιερωμένο πέταγμα του χαρταετού στο Πάρκο. Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν οι ήχοι του του Μάνου Αχαλινωτόπουλου και του μουσικού του σχήματος, που θα παρουσιάσουν ένα χορευτικό ρεπερτόριο εμπνευσμένο απ’ όλες τις γωνιές της χώρας.

Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. Οι μικρότεροι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ θα προετοιμαστούν να γιορτάσουν το Καρναβάλι και την Καθαρά Δευτέρα φτιάχνοντας τις πιο πρωτότυπες, πολύχρωμες αποκριάτικες μάσκες (Ελεύθερη Δημιουργική Απασχόληση – Απόκριες // 24-26.02) και τους πιο περίτεχνους χαρταετούς (Σχήματα και Χρώματα στον Ουρανό // 26.02).

– Παιδικές εκδηλώσεις
Ελεύθερη δημιουργική απασχόληση – Απόκριες
Παρασκευή 24/2, Σάββατο 25/2 & Κυριακή 26/2, 17.00-20.00, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς, η φαντασία παίζει με τα χρώματα, για να μεταμορφώσει τη μάσκα μας και μαζί με αυτήν κι εμάς. Παιδιά όλων των ηλικιών εξερευνούν και αποτυπώνουν αποκριάτικα ζωγραφικά σχήματα, χρώματα και μορφές σε ένα εργαστήριο ελεύθερης δημιουργικής απασχόλησης.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Χριστίνα Τσινισιζέλη, Εικαστικός
*Έως 30 συμμετοχές ανά 30 λεπτά

– Σχήματα και χρώματα στον ουρανό
Κυριακή 26.02. 2017, 11.30-13.30, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ
Ήρθε η ώρα ο ουρανός να γεμίσει χρώματα και σχήματα… Γι’ αυτό οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο χαρταετού φτιάχνουν ιπτάμενες κατασκευές που θα χορεύουν στον αέρα. Άλλες με ουρές, άλλες με φτερά, άλλες με κορδέλες και σχοινιά, θα περιμένουν να στολιστούν, να πετάξουν και να ξεσηκώσουν μικρούς και μεγάλους σε ένα γιορτινό πολύχρωμο παιχνίδι χαράς. Οι συμμετέχοντες φιλοτεχνούν ο καθένας τον δικό του διακοσμητικό χαρταετό, ενώ στη συνέχεια δημιουργούν συλλογικά τρεις μεγάλους χαρταετούς, στα χρώματα του ΚΠΙΣΝ.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Δάφνη Κουρή, Εικαστικός
*Για παιδιά 6-11 ετών
**Εώς 25 άτομα

Η αποκριά ήρθε φέτος στο ΚΠΙΣΝ!
– Αποκριάτικο Πάρτυ
Κυριακή 26.02.2017, 11.00-18.00, ΞΕΦΩΤΟ
το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει το πρώτο του Καρναβάλι και φιλοξενεί ένα Αποκριάτικο πάρτυ στο Ξέφωτο. Την εορταστική ατμόσφαιρα θα συμπληρώσουν live σχήματα, ορχήστρα κρουστών, DJ set με τον Palov, καθώς και εργαστήρια face painting και κατασκευής μάσκας για μικρούς και μεγάλους.

Βloco Swingueira
To Βloco Swingueira είναι ένα μουσικό σύνολο κρουστών, που παίζει και χορεύει στους ρυθμούς της samba reggae από την Bahia της Βραζιλίας. Ο δυναμικός ήχος από διαφορετικούς τύπους κρουστών μαζί με τις εντυπωσιακές χορογραφίες δημιουργούν μια πρωτόγνωρη οπτικοακουστική εμπειρία. Από την ίδρυσή του το 2014, έχει συμμετάσχει σε πάνω από 30 φεστιβάλ και συναυλίες, όπως το Φεστιβάλ Ελαιώνα, το Καρναβάλι της Πάτρας, το Καρναβάλι Μεταξουργείου, το Φεστιβάλ Circus Days, ο Μαραθώνιος της Αθήνας κ.ά.

Palov
Ο Palov είχε την πρώτη του επαφή με τα decks το 1988. Παράλληλα, το 2006 μαζί με τον Blend Mishkin, σχημάτισαν τους Palov&Mishkin, κυκλοφορώντας τη συλλογή Backaslam extravaganza και το άλμπουμ Think Twice. Αυτήν την εποχή συνεργάζεται με τον μουσικό Άγγελο Αγγελίδη, με τον οποίο έχουν ολοκληρώσει τη νέα τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο “He hecho mucho por ti”, που αναμένεται να κυκλοφορήσει φέτος. Επίσης, διατηρεί με τον Panama Cardoon την Carnibal recordings, όπου το υλικό της διατίθεται αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή. Ως DJ εμφανίζεται σε διάφορους χώρους στην Ελλάδα και εξωτερικό, αναμειγνύοντας ήχους και μουσικές από όλο τον κόσμο και διαφορετικά είδη μουσικής, όπως latin, cumbia, afro, jazz, funk, hip hop, reggae, dub and bass.

Patatatiti
Οι Patatatiti είναι ένα καινούργιο σχήμα επηρεασμένο από τις παραδοσιακές μουσικές της Λατινικής Αμερικής. Παίζοντας cumbia από την Κολομβία και τον Παναμά, guajira, salsa και προσθέτοντας το δικό τους χρώμα, παρουσιάζουν ένα χορευτικό και εξωστρεφές live. Μετά από έναν χρόνο συναυλιών ανά την Ελλάδα, οι Patatatiti έχουν ξεκινήσει την πρώτη τους προσωπική δουλειά μέρος της οποίας και παρουσιάζουν.

Jim Staridas: τρομπόνι
Άγγελος Αγγελίδης: κιθάρα
Daniela Bolano: φωνή
Κρίτων Μπελλώνιας: τύμπανα
Κώστας Πατσιώτης: μπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: κρουστά
Πέτρος Αγγελίδης: τρομπέτα

Κούλουμα στο Πάρκο
Εκδηλώσεις Καθαράς Δευτέρας
Δευτέρα 27.02. 2017, από τις 11.00
Καθώς η Αποκριά μας αποχαιρετά, η περίοδος της Σαρακοστής ξεκινά! Φέτος, την Καθαρά Δευτέρα, ελάτε να γιορτάσουμε μαζί τα Κούλουμα, σε ένα παραδοσιακό γλέντι με νηστίσιμους μεζέδες και φυσικά, το καθιερωμένο πέταγμα του αετού.

Εργαστήρι Κατασκευής Χαρταετού για Παιδιά, 11.00-14.00, ΝΟΤΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
Για εσάς όμως που δεν έχετε μαζί σας χαρταετό, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας! Στα Νότια Μονοπάτια θα διοργανωθεί εργαστήρι (11.00-14.00), όπου, υπό την καθοδήγηση του διακοσμητή Ηλία Καραντωνίου, γονείς και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κατασκευάσουν τον δικό τους χαρταετό. To εργαστήρι θα έχει συνεχόμενη ροή και θα κατασκευάζονται 20 χαρταετοί ανά 30′.

Το μόνο που χρειάζεται να φέρετε εσείς, είναι τη διάθεση να πετάξετε ψηλά!

Ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος στο ΚΠΙΣΝ, 13.00, ΞΕΦΩΤΟ
Την πολύχρωμη ατμόσφαιρα που θα δημιουργήσουν οι χαρταετοί, θα πλαισιώσει το εξαμελές μουσικό σχήμα του Μάνου Αχαλινωτόπουλου, που θα παρουσιάσει ένα παραδοσιακό χορευτικό ρεπερτόριο από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, με έμφαση σε τραγούδια και σκοπούς της Αποκριάς.

Το σχήμα αποτελείται από τους τραγουδιστές Γιώργο Αγγελόπουλο και Ρία Ελληνίδου και τέσσερις σολίστες μουσικούς (κλαρίνο, βιολί, λαούτο και παραδοσιακά κρουστά).

Καρναβάλι + Κούλουμα με εργαστήρια για παιδιά και πάρτυ στο ΚΠΙΣΝ

Μετά τα… 50ευρα που κουνούσαν επιδεικτικά στους «φτωχούς» Έλληνες στον αγώνα της Τούμπας, οι οπαδοί της Σάλκε προκάλεσαν και στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ στο Γκελζενκίρχεν.

Στις κερκίδες των γηπεδούχων υπήρχαν αρκετές σημαίες της ΠΓΔΜ (και η παλιότερη με τον ήλιο της Βεργίνας), αλλά και ένα μεγάλο πανό που ανέγραφε: «Γ… οπαδοί του ΠΑΟΚ, φύγετε από εδώ».

Προκλήση οπαδών της Σάλκε με σημαίες της ΠΓΔΜ

Παλαιότερα και συγκεκριμένα τον 19ο αιώνα, μια συνοικία ξεπρόβαλλε στις εκβολές του ποταμού Ιλισού. Ο Ιλισός περνούσε από τις παρυφές του λόφου του Αρδηττού και από το σημερινό Παγκράτι. Κατά το μήκος του, δημιουργήθηκαν πολλές μικρές νησίδες, κατάφυτες, με κυριότερους «κατοίκους» πολλά βατράχια.

Πολλές από αυτές τις νησίδες ονομάζονταν Βατραχονήσια, μια ονομασία που είχε επικρατήσει από την περίοδο του Βασιλιά Γεώργιου του Α’ για τις νησίδες των ποταμών με την παρουσία των αμφιβίων.

Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από αυτές, ήταν το Βατραχονήσι που εκτεινόταν από τις Παρυφές του λόφου του Αρδηττού μέχρι και το Ζάππειο. Είχε σχηματιστεί επειδή λίγο μετά το Παναθηναϊκο Σταδιο, ο ποταμός χωριζόταν δημιουργώντας μια νησίδα. Το Βατραχονήσι ήταν μια λωρίδα γης που δεν την εκμεταλλεύτηκε κανείς οικιστικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1895 λέγεται πως ζούσαν εκεί περίπου 200 οικογένειες, με τους περισσότερους να είναι άνθρωποι λαϊκών τάξεων. Οι περισσότεροι, λόγω της κοντινής απόστασης, ήταν είτε φύλακες του Ζαππείου, είτε κηπουροί στον τότε Βασιλικό (νυν Εθνικό) Κήπο. Από τις οδούς που χώριζαν τα σπίτια που στην πλεονότητά τους ήταν φτιαγμένα από πηλό, μόνο δυο είχαν όνομα. Η Ησιόδου και η Βακχυλίδου. Οι κάτοικοι μπορούσαν να φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας από την γέφυρα που ένωνε της δυο όχθες του Ιλισού και αποτελούσε μια ακόμη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Ζάππα.

Βρισκόταν κοντά στα πάντα. Στο ανάκτορο, στο κέντρο, στο ποτάμι, στον λόφο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πολλά καφενεία και εστιατόρια χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ένα από αυτά έδωσε ακόμα ένα παρατσούκλι στην περιοχή. Αυτό ήταν το «Καφέ Τσουράπι». Το πήρε από ένα καφενείο στο οποίο σύχναζαν τότε «αντιμοναρχικοί». Έξω από αυτό το καφενείο, καθόταν η σύζυγος του ιδιοκτήτη, βαστώντας τσίλιες για να μην «πλακώσει» η χωροφυλακή. Για να μην δίνει όμως δικαιώματα, έκανε πως έπλεκε ένα τσουράπι, δηλαδή μια κάλτσα. Και φυσικά, ήταν τέτοιο το βεληνεκές της φήμης του καφενείου, που αργότερα από αυτό προέκυψε η έκφραση «τσουράπω», που σήμαινε, η άξεστη ή η χωριάτισσα.

Βατραχονήσι όμως υπήρχε και στην περιοχή του Παγκρατίου, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Προσκόπων ( ή αλλιώς Πλατεία Μάνου Χατζιδάκι).

Το Βατραχονήσι στην σημερινή Πλατεία Προσκόπων

Οι κάτοικοι του Βατραχονησίου αντιμετωπίζονταν μάλλον αδιάφορα από την πολιτεία. Δεν εξηγείται αλλιώς πως η υπερχείλιση του ποταμού ύστερα από νεροποντές, δεν έφερε την άμεση αντίδρασή της. Το 1896, η περιοχή πλημμύρισε και προκάλεσε τον θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Τρία χρόνια αργότερα έγινε το ίδιο, αυτή τη φορά ευτυχώς χωρίς θύματα.

Το 1939, επι κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ξεκίνησαν τα έργα για την κάλυψη του ποταμού. Φυσικά, η κάλυψη δεν ήταν λύση, καθώς η παρουσία του Ιλισού ομόρφαινε την περιοχή δίνοντάς της μια εξωτική ομορφιά. Οι εργασίες διακόπηκαν στην περίοδο της κατοχής και ολοκληρώθηκαν την τετραετία 1959-1963, όταν και κατασκευάστηκε η λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το Βατραχονήσι ενώθηκε πολεοδομικά με το Παγκράτι.

Το Βατραχονήσι (αριστερά) στο Μετς και το μικρότερο στο Παγκράτι (δεξιά). Ο χάρτης είναι του 1846.

Σήμερα η συνοικία του Βατραχονησίου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Μετς.

Πως πήρε αυτή την ονομασία η σημερινή αρχοντική περιοχή του Παγκρατίου; Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή την σκυτάλη είχαν πάρει τα καφωδεία, ενώ τα καφενεία είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν. Τα καφωδεία ή αλλιώς «καφέ -σαντάν», φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες από όλη την Ευρώπη, σε ένα θέαμα πιο τολμηρό και σίγουρα πιο ακριβό. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις άρχισαν να συχνάζουν στην περιοχή και ενώ τα χρόνια περνούσαν, διάφορα κοσμικά κέντρα ξεπηδούσαν για να καλύψουν την ζήτηση. Ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ήταν το δημιούργημα του ζυθοποιού Καρόλου Φιξ, που κτίστηκε το 1883. Η μπυραρία του γνωστού ζυθοποιού που βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου του Αρδηττού, ονομαζόταν «Μετς», δίνοντας ύστερα από πολλά χρόνια το όνομα στην ευρύτερη περιοχή.

Βατραχονήσι: Η ιστορία του μικρού ειδυλλιακού νησιού που βρισκόταν στο κέντρο της Αθήνας

Παλαιότερα και συγκεκριμένα τον 19ο αιώνα, μια συνοικία ξεπρόβαλλε στις εκβολές του ποταμού Ιλισού. Ο Ιλισός περνούσε από τις παρυφές του λόφου του Αρδηττού και από το σημερινό Παγκράτι. Κατά το μήκος του, δημιουργήθηκαν πολλές μικρές νησίδες, κατάφυτες, με κυριότερους «κατοίκους» πολλά βατράχια.

Πολλές από αυτές τις νησίδες ονομάζονταν Βατραχονήσια, μια ονομασία που είχε επικρατήσει από την περίοδο του Βασιλιά Γεώργιου του Α’ για τις νησίδες των ποταμών με την παρουσία των αμφιβίων.

Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από αυτές, ήταν το Βατραχονήσι που εκτεινόταν από τις Παρυφές του λόφου του Αρδηττού μέχρι και το Ζάππειο. Είχε σχηματιστεί επειδή λίγο μετά το Παναθηναϊκο Σταδιο, ο ποταμός χωριζόταν δημιουργώντας μια νησίδα. Το Βατραχονήσι ήταν μια λωρίδα γης που δεν την εκμεταλλεύτηκε κανείς οικιστικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1895 λέγεται πως ζούσαν εκεί περίπου 200 οικογένειες, με τους περισσότερους να είναι άνθρωποι λαϊκών τάξεων. Οι περισσότεροι, λόγω της κοντινής απόστασης, ήταν είτε φύλακες του Ζαππείου, είτε κηπουροί στον τότε Βασιλικό (νυν Εθνικό) Κήπο. Από τις οδούς που χώριζαν τα σπίτια που στην πλεονότητά τους ήταν φτιαγμένα από πηλό, μόνο δυο είχαν όνομα. Η Ησιόδου και η Βακχυλίδου. Οι κάτοικοι μπορούσαν να φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας από την γέφυρα που ένωνε της δυο όχθες του Ιλισού και αποτελούσε μια ακόμη δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Ζάππα.

Βρισκόταν κοντά στα πάντα. Στο ανάκτορο, στο κέντρο, στο ποτάμι, στον λόφο και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πολλά καφενεία και εστιατόρια χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ένα από αυτά έδωσε ακόμα ένα παρατσούκλι στην περιοχή. Αυτό ήταν το «Καφέ Τσουράπι». Το πήρε από ένα καφενείο στο οποίο σύχναζαν τότε «αντιμοναρχικοί». Έξω από αυτό το καφενείο, καθόταν η σύζυγος του ιδιοκτήτη, βαστώντας τσίλιες για να μην «πλακώσει» η χωροφυλακή. Για να μην δίνει όμως δικαιώματα, έκανε πως έπλεκε ένα τσουράπι, δηλαδή μια κάλτσα. Και φυσικά, ήταν τέτοιο το βεληνεκές της φήμης του καφενείου, που αργότερα από αυτό προέκυψε η έκφραση «τσουράπω», που σήμαινε, η άξεστη ή η χωριάτισσα.

Βατραχονήσι όμως υπήρχε και στην περιοχή του Παγκρατίου, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Προσκόπων ( ή αλλιώς Πλατεία Μάνου Χατζιδάκι).

Το Βατραχονήσι στην σημερινή Πλατεία Προσκόπων

Οι κάτοικοι του Βατραχονησίου αντιμετωπίζονταν μάλλον αδιάφορα από την πολιτεία. Δεν εξηγείται αλλιώς πως η υπερχείλιση του ποταμού ύστερα από νεροποντές, δεν έφερε την άμεση αντίδρασή της. Το 1896, η περιοχή πλημμύρισε και προκάλεσε τον θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Τρία χρόνια αργότερα έγινε το ίδιο, αυτή τη φορά ευτυχώς χωρίς θύματα.

Το 1939, επι κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ξεκίνησαν τα έργα για την κάλυψη του ποταμού. Φυσικά, η κάλυψη δεν ήταν λύση, καθώς η παρουσία του Ιλισού ομόρφαινε την περιοχή δίνοντάς της μια εξωτική ομορφιά. Οι εργασίες διακόπηκαν στην περίοδο της κατοχής και ολοκληρώθηκαν την τετραετία 1959-1963, όταν και κατασκευάστηκε η λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το Βατραχονήσι ενώθηκε πολεοδομικά με το Παγκράτι.

Το Βατραχονήσι (αριστερά) στο Μετς και το μικρότερο στο Παγκράτι (δεξιά). Ο χάρτης είναι του 1846.

Σήμερα η συνοικία του Βατραχονησίου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Μετς.

Πως πήρε αυτή την ονομασία η σημερινή αρχοντική περιοχή του Παγκρατίου; Από τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή την σκυτάλη είχαν πάρει τα καφωδεία, ενώ τα καφενεία είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν. Τα καφωδεία ή αλλιώς «καφέ -σαντάν», φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες από όλη την Ευρώπη, σε ένα θέαμα πιο τολμηρό και σίγουρα πιο ακριβό. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις άρχισαν να συχνάζουν στην περιοχή και ενώ τα χρόνια περνούσαν, διάφορα κοσμικά κέντρα ξεπηδούσαν για να καλύψουν την ζήτηση. Ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ήταν το δημιούργημα του ζυθοποιού Καρόλου Φιξ, που κτίστηκε το 1883. Η μπυραρία του γνωστού ζυθοποιού που βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου του Αρδηττού, ονομαζόταν «Μετς», δίνοντας ύστερα από πολλά χρόνια το όνομα στην ευρύτερη περιοχή.

Βατραχονήσι: Η ιστορία του μικρού ειδυλλιακού νησιού που βρισκόταν στο κέντρο της Αθήνας

Όχι ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά επτά μικροί εξωπλανήτες, οι οποίοι έχουν μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, ανακαλύφθηκαν γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο σε απόσταση περίπου 39 ετών φωτός, στον Αστερισμό του Υδροχόου.

Τουλάχιστον τρεις από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να διαθέτουν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Ήδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες.

Το εν λόγω σύστημα διαθέτει τόσο τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών με μέγεθος παρόμοιο της Γης που έχουν ποτέ βρεθεί, όσο και τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών που θα μπορούσαν να φιλοξενούν υγρό νερό και άρα ζωή.

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.

Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.

Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.

Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε». Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ’ εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist-1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.

Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους). Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature». Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.

Τώρα, συνδυάζοντας νέες παρατηρήσεις και από άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια (μεταξύ των οποίων το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο-VLT του ESO και το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA), εντόπισαν άλλους τέσσερις εξωπλανήτες στο ίδιο σύστημα. Οι αστρονόμοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν την μελέτη για να μάθουν περισσότερα για το εν λόγω σύστημα, που -όσον αφορά τις τροχιές των πλανητών του- θυμίζει το σύστημα του Δία με τα φεγγάρια του, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Η NASA ανακάλυψε εξωπλανήτες που ίσως φιλοξενούν εξωγήινη ζωή



Ο αρχιδιαφθορέας της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης

Ο συλλογικός τόμος «The Greek Political Economy 2000-2015» έφερε στο φως ατράνταχτα στοιχεία για τις τεράστιες ευθύνες της οκταετούς διακυβέρνησης της χώρας με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη. Στοιχεία τα οποία ειπώθηκαν κατά την παρουσίαση του τόμου, που έγινε την περασμένη Δευτέρα, στην αίθουσα του ΕΒΕΑ, από τους επιμελητές της έκδοσης Παντελή Σκλιά, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και Σπύρο Ρουκανά, επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που καταγράφοντα στο βιβλίο-τόμο, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν χαμηλό κατά την περίοδο 1975 – 1980, αλλά κατά τη δεκαετία του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 αυξήθηκε ταχύτατα, υπερβαίνοντας το 60% (κριτήριο της Συνθήκης του Μάαστριχτ) στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 και το 100% από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Στη συνέχεια, και μέχρι το 2008, κυμαινόταν περί το 100% – 110% του ΑΕΠ. Ιδιαίτερα για την περίοδο 2004 – 2008 διαπιστώνει κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του χρέους οφειλόταν στην ανάγκη αναχρηματοδότησης δανείων που είχαν συναφθεί παλαιότερα, καθώς και σε εξοπλιστικά προγράμματα που επίσης είχαν συμβασιοποιηθεί σε προηγούμενες κυβερνητικές περιόδους. Τα στοιχεία και τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η δημόσια δαπάνη για τόκους κατά την τριετία 2001 – 2003 ήταν 26,8 δισ. ευρώ, για την τετραετία 2005 – 2008 ήταν 41,4 δισ. ευρώ και για το έτος 2010 ήταν 13,2 δισ. ευρώ.

Τα στοιχεία αυτά και τα ευρήματα αποδεικνύουν τη ραγδαία αύξηση της δημόσιας δαπάνης για την εξυπηρέτηση του χρέους επί δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες του 2004 περιόδους (κυβέρνηση Σημίτη).

Ειδικότερα, για τις δύο υποπεριόδους διακυβέρνησης πριν από την ένταξη στον Μηχανισμό Στήριξης τα μεγέθη έχουν ως εξής:

• Η συνολική δαπάνη κατά την περίοδο 2004 – 2009 (Ν∆ – Κ. Καραμανλής) για την εξυπηρέτηση των δανείων που είχαν συναφθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν 194,21 δισ. ευρώ (χρεολύσια 132,9 δισ. ευρώ, τόκοι 61,31 δισ. ευρώ), ενώ κατά την ίσης χρονικής διάρκειας εξαετία 1998 – 2003 (ΠΑΣΟΚ – Κ. Σημίτης) ήταν 139,5 δισ. ευρώ (χρεολύσια 84,7 δισ. ευρώ, τόκοι 54,8 δισ. ευρώ). Αυτό σημαίνει ότι για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους το οποίο είχε συσσωρευτεί η κυβέρνηση Καραμανλή της περιόδου 2004 – 2009 πλήρωσε 54,7 δισ. ευρώ περισσότερα σε σχέση µε την κυβέρνηση Σημίτη της περιόδου 1998 – 2003. Η ετήσια δημόσια δαπάνη την περίοδο 2004 – 2009 για τοκοχρεολύσια δανείων τα οποία είχαν συναφθεί σε προηγούμενες περιόδους ανήλθε κατά µέσο όρο σε 31,4 δισ. ευρώ ετησίως έναντι 21,3 δισ. ευρώ κατά την προηγούμενη περίοδο.

Να σημειωθεί, επίσης, ότι τη χρονική περίοδο 2004 – 2009 δαπανήθηκαν σχεδόν 11 δισ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα επί δεσμεύ- σεων οι οποίες είχαν ήδη αναληφθεί, 6,5 δισ. ευρώ µε ειδικές εκδόσεις ομολόγων για την εξυπηρέτηση των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων και 2,6 δισ. ευρώ για την εξόφληση υποχρεώσεων νοσοκομείων οι οποίες είχαν αναληφθεί σε προηγούμενα έτη.
Από τα ευρήματα αναδεικνύεται ότι κατά την περίοδο 2007 – 2009 το δημόσιο έλλειμμα στην Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε ποσοστιαία κατά 131,1%, την ίδια στιγμή που η μέση τιμή ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης ανήλθε σε 826,7% και σε αυτές της ΕΕ σε 650,7%. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 20,8%, δηλαδή όσο περίπου και η μέση τιμή των ποσοστιαίων αυξήσεων στις χώρες της Ευρωζώνης (20,5%), αλλά λιγότερο από το αντίστοιχο στις χώρες της ΕΕ (26,5%).

Τέλος, τονίσθηκε από τους ομιλητές ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ ήταν μια πολιτική απόφαση, για την οποία τα οικονομικά κριτήρια είχαν ελάχιστη ή καθόλου σημασία. Η επιτευχθείσα σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας ήταν ονομαστική και πραγμα- τοποιήθηκε επί ζημία της πραγματικής οικονομίας. Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν, παρά τις περιοδικά επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες περί εφαρμογής τους.

Στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου παραβρέθηκαν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο βουλευτής Γιώργος Κουμουτσάκος, ο βουλευτής Κων. Αχιλ. Καραμανλής, ο πρώην βουλευτής Ευ. Αντώναρος, η πρώην ευρωβουλευτής Έλσα Παπαδημητρίου κ.ά. Χαιρετισμό απηύθυναν ο Κωστής Μαγουλάς, καθηγητής του ΕΜΠ, πρόεδρος του Κύκλου Προβληματισμού «Ρεύμα Σκέψης», και ο Κων. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ.

hellasforce.comΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ! ΠΡΟΔΟΣΙΑ!! Καταχρέωσε τη χώρα… Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και πρέπει να τους δείτε για να καταλάβετε …


Ο Αμφορέας αυτός βρέθηκε στην πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar το 1993. Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου. Πηγαίνει αρκετά πίσω.



Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν (Sir Aurel Stein), περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106 χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. (Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.).

Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα;

Μήπως ο Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το εσωτερικό της Κίνας; Ή τουλάχιστον, έφθασαν εκεί στρατεύματά του; Αναπάντητα ιστορικά ερωτήματα, αφού δεν υπάρχουν οι ανάλογες ιστορικές πηγές που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο.Κι όμως στην Κίνα βρέθηκε αρχαία ελληνική πόλη. Αυτό μας λέει το δημοσίευμα της Μελβούρνης το 1993. Ή για να ακριβολογούμε: σε πανάρχαια κινεζική πόλη είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Αλεξάνδρου, τα αντικείμενα των οποίων έμελλε να βρεθούν 2.300 χρόνια μετά.

Από τη δεκαετία, όμως, του 1980, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον και έτσι μια ομάδα Κινέζων και Ιαπώνων ερευνητών άρχισε να ψάχνει για την χαμένη πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashga.

Πράγματι έπειτα από κοπιώδη έρευνα βρήκαν κάτω από τους αμμόλοφους τα ερείπια της αρχαίας πόλης.

Στη διαδικασία της ανασκαφής με μεγάλη έκπληξη εντόπισαν μέσα στα ερείπια έπιπλα ελληνικού στυλ.

Βρήκαν δηλαδή, ανάγλυφες παραστάσεις με μαιάνδρους, αμφορείς ελληνικούς με αναπαραστάσεις από τα ομηρικά έπη.

Η χρονολόγησή τους ανάγεται στα χρόνια της αλεξανδρινής εκστρατείας. Η ανακάλυψη είχε μεγάλο ενδιαφέρον.

Κανένα ιστορικό στοιχείο δεν υπήρχε που να αναφέρει έστω αόριστα την παρουσία των Ελλήνων στην κινεζική αυτή επαρχία.

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, οι Κινέζοι ονομάζονται ΣΙΝΕΣ (Λεξικό Σταματάκου).

Στην ορολογία της λέξης ΣΙΝΙΣ η ερμηνεία είναι ο κατερημώνων, ο ληστής, ο άρπαξ.

Στην ορολογία του ίδιου λεξικού η λέξη ΤΟ ΣΙΝΟΣ ερμηνεύεται ως πληγή, πλήγμα, βλάβη, όλεθρος.

Η ορολογία ΣΙΝΟΜΑΙ σημαίνει συλώ, λαφυραγωγώ, διαρπάζω.

Ο ληστής ΣΙΝΙΣ ΠΙΤΥΟΚΑΜΠΤΗΣ σημαίνει όλεθρος προσωποποιημένος.

Η ιδιότητα των ΣΙΝΩΝ ή Κινέζων ως εξολοθρευτών εναντίον των Ιώνων, Ελλήνων, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ενώ η νότια Κίνα ονομάζεται ακόμη ΓΙΟΥΝΑΝ ήτοι ΙΩΝΙΑ, εκεί δεν υπάρχει πλέον κανένας Ίωνας-Έλληνας.

Γερμανοί αρχαιολόγοι απέδειξαν την ύπαρξη τουλάχιστον δώδεκα ελληνικών πόλεων στην Κίνα, πριν αυτές οι αρχαιολογικές αποστολές απελαθούν.

Η κινεζική κυβέρνηση διέταξε την κάλυψη των αρχαιολογικών χώρων με λόφους χώματος στους οποίους φυτεύθηκαν δάση.

Κανένας από τους πολιτικούς μας δεν απαίτησε την ανασκαφή των χώρων αυτών από ελληνικές αρχαιολογικές αποστολές.

Η είδηση των ευρημάτων της ανασκαφής μεταδόθηκε από το κινεζικό πρακτορείο και δημοσιεύθηκε πρώτα στην Αυστραλία και από εκεί αναδημοσιεύθηκε στον ελληνικό Τύπο.


hellenicnationalreligionΗ Νίγια και 12 Αρχαιοελληνικές Πόλεις σε Κίνα που Απαγορεύεται να Έρθουν στο Φως

Γραμματοσειρά
Αντίθεση