28 June, 2017
Home / Διαφορα (Page 149)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Είναι καταπληκτικό πώς δεν χρειάζεται σήμερα να μαντέψει κανείς τις εξελίξεις αν έχει διαβάσει τα πρωτόκολλα των σοφών τις Σιών. Όπως αναφέρουν μερικά από τα πρωτόκολλα:

Πρωτόκολλο Τρίτο

Λίγο χρόνο ακόμη και οι αταξίες, οι χρεωκοπίες θα εμφανισθούν παντού.

Οι καταχρήσεις της εξουσίας θα ετοιμάσουν τελικά την πτώση όλων των πολιτευμάτων, και όλα θα ανατραπούν κάτω από τα χτυπήματα του μαινόμενου πλήθους.

Όλα αυτά τα δήθεν «δίκαια του λαού» δεν υπάρχουν παρά μόνο στη φαντασία. Δεν είναι ποτέ πραγματοποιήσιμα.

Με την καθοδήγησή μας ο λαός έχει καταστρέψει την αριστοκρατία, που ήταν η προστάτριά του και η φυσική μητέρα τροφός του, της οποίας το συμφέρον είναι συνυφασμένο με την ευημερία του λαού. Τώρα που η αριστοκρατία είναι κατεστραμμένη, ο λαός έπεσε στο ζυγό των οποιωνδήποτε, των λωποδυτών που πλούτισαν, οι οποίοι τον καταπιέζουν χωρίς έλεος.

Το συμφέρον μας απεναντίας είναι να εκφυλίζονται οι Χριστιανοί.
Οι Χριστιανοί έχασαν την συνήθεια να σκέπτονται χωρίς τις επιστημονικές συμβουλές μας.

Θυμηθείτε τη Γαλλική Επανάσταση, την οποία χαρακτήρισαν «μεγάλη». Τα μυστικά της προπαρασκευής της είναι πολύ γνωστά, διότι υπήρξε ολόκληρη έργο των χεριών μας.

Προς το παρόν είμαστε άτρωτοι σαν διεθνής δύναμη, διότι, όταν μας επιτίθενται σε ένα κράτος, μας υπερασπίζονται στα άλλα. Η λέξη «ελευθερία» βάζει τις ανθρώπινες κοινωνίες σε πάλη εναντίον κάθε εξουσίας, εναντίον κάθε δύναμης και αυτής ακόμη της δύναμης του Θεού και της Φύσης.

Πρωτόκολλο Έβδομο

Η αύξηση των εξοπλισμών και του προσωπικού της αστυνομίας είναι αναγκαίο συμπλήρωμα του σχεδίου που εκθέσαμε. Πρέπει να μην υπάρχουν πια στα Κράτη, εκτός από μας, παρά μάζες απόρων, κάποιοι εκατομμυριούχοι αφοσιωμένοι σε μας, αστυνομικοί και στρατιώτες.

Σ’ όλη την Ευρώπη, όπως και στις άλλες Ηπείρους, πρέπει να ξεσηκώνουμε την ταραχή, τη διχόνοια και το μίσος. Το όφελος είναι διπλό.

Ο ασφαλέστερος δρόμος της επιτυχίας στην πολιτική είναι η μυστικότητα των ενεργειών της. Ο λόγος του Διπλωμάτη δεν οφείλει να συμφωνεί με τις πράξεις του.

Η κοινή γνώμη θα μας βοηθήσει σ’ αυτό, αυτή η κοινή γνώμη, την οποία η «μεγάλη δύναμη», δηλαδή ο τύπος, έχει ήδη βάλει μυστικά μέσα στα χέρια μας. Πράγματι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, τις οποίες είναι περιττό να λάβουμε υπόψη, ο τύπος είναι εντελώς στην εξουσία μας.

Σ’ όλη την Ευρώπη, όπως και στις άλλες Ηπείρους, πρέπει να ξεσηκώνουμε την ταραχή, τη διχόνοια και το μίσος. Το όφελος είναι διπλό.

Οι Χριστιανοί είναι κοπάδι πρόβατα και εμείς είμαστε γι’ αυτούς λύκοι. Και ξέρετε τι συμβαίνει στα πρόβατα όταν οι λύκοι μπουν μέσα στη μάντρα τους.

Τούτο χρησίμευσε για βάση στη διοργάνωση από μας του μυστικού μασονισμού που δε γνωρίζει ο κόσμος και τους σκοπούς του οποίου ούτε καν υποπτεύονται οι ηλίθιοι Χριστιανοί, που προσελκύονται από μας στην ορατή στρατιά των στοών, για να παραπλανήσουμε τα βλέμματα των αδελφών τους.

Πρωτόκολλο Δέκατο Τέταρτο

Όταν θα έρθει η βασιλεία μας δε θ’ αναγνωρίσουμε την ύπαρξη άλλης θρησκείας εκτός απ’ αυτή του ενός θεού μας, με τον οποίο είναι συνδεδεμένη η μοίρα μας, γιατί είμαστε ο εκλεκτός λαός και μέσω του οποίου η ίδια μοίρα είναι ενωμένη με τα πεπρωμένα του κόσμου. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να καταστρέψουμε κάθε πίστη.

Θα διεγείρουμε τόσο μεγάλη απέχθεια απέναντι σ’ αυτά, ώστε οι λαοί θα προτιμούν την ησυχία της δουλείας από τα δικαιώματα της διαβόητης ελευθερίας, η οποία τόσο τους βασάνισε, η οποία τους αφαίρεσε τα μέσα της επιβίωσης, η οποία τους παρέδωσε για εκμετάλλευση σε συμμορία τυχοδιωκτών που δε γνώριζαν τι έκαναν.

Στις Χριστιανικές κοινωνίες που έχουμε σπείρει τόσο βαθιές ρίζες διαφωνιών και διαμαρτυριών, δεν είναι δυνατό ν’ αποκατασταθεί η τάξη παρά μόνο με αμείλικτα μέτρα, που να μαρτυρούν άκαμπτη εξουσία. Είναι ανώφελο να δίνεται προσοχή στα θύματα που πέφτουν για χάρη του μελλοντικού καλού.

Αλλά για όσο καιρό θα περιμένουμε την ανακήρυξή μας, θα δημιουργούμε και θα πολλαπλασιάζουμε τις μασονικές στοές σε κάθε χώρα της οικουμένης. Θα προσελκύουμε σ’ αυτές όλους εκείνους που είναι ή μπορούν να γίνουν υπέροχοι πράκτορές μας. Οι στοές αυτές θ’ αποτελούν το σπουδαιότερο γραφείο πληροφοριών μας και το όργανό μας που θα έχει τη μεγαλύτερη επιρροή.

Όσοι συμμετέχουν στις μυστικές οργανώσεις είναι συνήθως φιλόδοξοι τυχοδιώκτες και γενικά άνθρωποι ως επί το πλείστον κενοί, με τους οποίους δε θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε για την εκπλήρωση των σκοπών μας.

Είναι φυσικό να είμαστε εμείς, και όχι κάποιος άλλος, εκείνοι που θα καθοδηγούν τις υποθέσεις του μασονισμού, διότι γνωρίζουμε που βαδίζουμε, γνωρίζουμε τον τελικό σκοπό κάθε ενέργειας, ενώ οι Χριστιανοί δε γνωρίζουν τίποτα, ούτε καν το άμεσο αποτέλεσμα.

Πόσο οξυδερκείς ήταν οι παλιοί σοφοί μας που έλεγαν ότι, για να πετύχει κάποιος ένα σκοπό, δεν πρέπει να διστάζει μπροστά στα μέσα ούτε και να υπολογίζει τον αριθμό των θυμάτων που θυσιάστηκαν. Ποτέ δεν υπολογίσαμε τα θύματα των κτηνών Χριστιανών και, μολονότι έχουμε θυσιάσει πολλούς δικούς μας, έχουμε δώσει στο λαό μας τέτοια δύναμη πάνω στη γη, που δε θα τολμούσε καν να ονειρευτεί άλλοτε.

Πόσο φανερή είναι η απουσία της κρίσης από τα καθαρά ζωώδη μυαλά των Χριστιανών! Δανείζονταν από μας με τόκο και χωρίς να σκέπτονται ότι θα χρειαζόταν ν’ αφαιρέσουν το χρήμα αυτό επιβαρυμένο με τους επιπλέον τόκους από τα ταμεία του Κράτους για να μας εξοφλήσουν! Υπήρχε τίποτε απλούστερο από το να παίρνουν το χρήμα που είχαν ανάγκη από τους φορολογουμένους τους;

«Πόσο πλούσια είναι η Βρετανία
Όχι φυσικά σε ορυχεία, ή ειρήνη
ή αφθονία, καλαμπόκι ή λάδι ή κρασιά.
Ήταν ποτέ η χριστιανική γη τόσο
πλούσια σε εβραίους;
Όλες οι καταστάσεις.
Όλα τα πράγματα.
Όλες τις ηγεμονίες, αυτοί τις ελέγχουν.
Κάνουν ένα δάνειο «απ’ την Ινδία ως τον Πόλο»
με μεγάλη ταχύτητα.
Αυτοί τραπεζίτης – κτηματομεσίτης – Βαρώνος.
Βοηθούν την χρεωκοπία μας
τύραννοι για το συμφέρον τους…

Έχουν γραφτεί πολλά άρθρα για τον ρόλο των Ρόθσιλντ και του Σόρος στην επιβολή της Παγκόσμιας Νέας Τάξης. Σήμερα πολλοί άρχισαν να αφυπνίζονται για τον ρόλο τους και να ξεσηκώνονται σε πολλές χώρες.

Εντωμεταξύ, στις ΗΠΑ από την άλλη πλευρά, οργανώνεται μια επιχείρηση ανατροπής του νεοεκλεγέντα προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, καθοδηγούμενη από τον Σόρος.


Το σχέδιο των Ρόθσιλντ και του Σόρος είναι να δημιουργήσουν έναν οικονομικό Αρμαγεδδών που θα φέρει την πτώση του Αμερικανού πρόεδρου και στρώνουν το χαλί για έναν κατευθυνόμενο… νέο πρόεδρο.

Είναι καταπληκτική η δήλωση του Σόρος που είπε ότι: «Οι πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου ήταν όταν συνεργάστηκα με τους Ναζί.»


Θα προκληθούν μεγάλες ταραχές στο εσωτερικό των ΗΠΑ με άμεση συνέπεια την αδυναμία παρεμβάσεως σε διεθνείς εξελίξεις.


Το θέμα είναι οι Ευρωπαίοι πολίτες να συνειδητοποιήσουν ότι παρασυρόμενοι από την μεγάλη αλεπού τον Σόρος, οδηγούνται στην πλήρη καταστροφή. Θα οργανώσουν μεγάλες ταραχές τους επομένους μήνες σε πολλές χώρες με κύριο σκοπό δημιουργώντας χάος, πραξικοπήματα και εμφυλίους πολέμους.


Το ερώτημα που τίθεται αμείλικτο σε όλα αυτά είναι η μεγάλη απουσία των ποιμένων που ενώ γνωρίζουν που οδηγείται το ποίμνιο τους ποιούν την νήσσαν.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ
nikosxeiladakis.gr

Ο ΤΡΑΜΠ, Ο ΣΟΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΣΙΩΝ


Γίνεται αντιληπτό ότι το Brexit έγινε για δύο, κυρίως, λόγους. Ο πρώτος είναι πως η Αγγλία δεν αισθάνθηκε ποτέ φύσει ανήκουσα στην Ευρώπη.

Ο δεύτερος είναι το έλλειμμα δημοκρατίας που χαρακτηρίζει τη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και το οποίο οι πολίτες αντιλήφθηκαν και κατήγγειλαν ακούραστα και επί μακρόν.

Ο καθένας καταλαβαίνει πως είναι καιρός να ανακάμψουμε, αν θέλουμε να σώσουμε ένα ευρωπαϊκό οικοδόμημα που πλέον δεν αποτελεί ουτοπία, ύστερα από 50 χρόνια προσπαθειών και συγκεκριμένων συμφωνιών σε πάρα πολλούς τομείς. Πάνω απ’ όλα, είναι σίγουρα χρήσιμο να εργαστούμε για να δημιουργήσουμε για την Ένωση, μια πραγματικά δημοκρατική λειτουργία.

Αν όμως επιθυμούμε να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα προς την κατεύθυνση μιας Ευρώπης που έχει τη δική της δυναμική, είναι απαραίτητο να καλλιεργήσουμε στον Ευρωπαίο πολίτη το αίσθημα του ανήκειν, το οποίο θα καταστήσει την Ευρώπη ένα έθνος (που δεν εξαλείφει κατ’ ανάγκη τα έθνη που το συναποτελούν).

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ευρώπη θα είναι η Ευρώπη (που πρέπει), όταν θα είναι σε θέση να εδραιώσει μια φιλοδοξία περισσότερο συνεπή προς το πνεύμα της – προς τη νοοτροπία της θα λέγαμε – κι όχι εάν αποτελεί απλώς συμμέτοχο στις υλιστικές πλειοδοσίες του παγκόσμιου «πολιτισμού» που παράγει αμέτρητους απόκληρους και οδηγεί την συντριπτική πλειονότητα των συγχρόνων μας στην ψυχολογική, συναισθηματική και πνευματική εξαθλίωση.

Η ένταξη του πολίτη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα συνδέεται, κατά την άποψή μας, με μια συμβολική απόφαση η οποία, επιβεβαιώνοντας την ιδιότητά μας ως εχόντων την ευρωπαϊκή νοοτροπία, οδηγεί σε μια συνειδητοποίηση που μας διασώζει από τις υπερβολές των θανάσιμων αξιών της κυρίαρχης κουλτούρας.

Ως εκ τούτου, προτείνουμε την υιοθέτηση της ελληνικής, ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σίγουρα, η πρόταση αυτή θα προκαλέσει έκπληξη και σαρκασμό, αλλά καλούμε τον αναγνώστη να δεχθεί να δει πέρα από την αρχική του αντίδραση, τη βαθιά αλήθεια που εμπεριέχεται σε ό,τι αποτελεί σήμερα μια ουτοπία. Γνωρίζουμε όλοι, ότι ανεξάρτητα από τα ραγδαία επιστημονικά και φιλοσοφικά κεκτημένα του, το ελληνικό πνεύμα μπόρεσε να ορίσει τις έννοιες της δημοκρατίας και του μέτρου, που αποτελούν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Αν θέλουμε να προωθήσουμε μια νέα συνειδητοποίηση αυτής της κληρονομιάς, δεν το κάνουμε απλώς, για να προσκυνήσουμε ένα ιστορικό μνημείο ή, ακόμη λιγότερο, για να αυξήσουμε μια ευρωκεντρική παράνοια, αλλά διότι μας φαίνεται υγιές σε τούτη την περίοδο της αμφιβολίας, να αναζωογονήσουμε τη νοοτροπία μας με αξίες που δίνουν κεντρική θέση στο διάλογο, στο κριτικό πνεύμα, στην αίσθηση του μέτρου ή ακόμη και στη διαχείριση των χτυπημάτων της μοίρας με αδελφοσύνη.

Διότι, η ελληνική γλώσσα, η πηγή ζωής που μας έδωσε τα φώτα, ποτέ δεν έπαψε να τροφοδοτεί δια μέσου των αιώνων το ίδιο πνεύμα το οποίο συγκινούμεθα όταν ανακαλύπτουμε στην Ελλάδα του σήμερα. Έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει επαρκώς, το ότι η καθημερινή συμπεριφορά των Ελλήνων, που γοητεύει τον ξένο τουρίστα, αποτελεί απλούστατα έκφραση του ίδιου αυτού πνεύματος;

Έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει επαρκώς, ότι η ελληνική είναι μία γλώσσα οι λέξεις της οποίας απηχούν σημασιολογικά, συναισθηματικά και μουσικά, βαθιά νοήματα, τουτέστιν την αλήθεια των πραγμάτων, η οποία επιβίωσε και δεν λησμονήθηκε στην πορεία; Εντέλει, έχουμε πλήρη επίγνωση του ότι αυτή η κληρονομιά, το πνεύμα, και η σημασιολογική απήχηση των λέξεων είναι στοιχεία που εξακολουθούν να είναι παρόντα σε μία γλώσσα ζωντανή;

Κατά τρόπον καλύτερο από οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, η ελληνική είναι η γλώσσα του ανθρώπου σε επαφή με το οικουμενικό (όπως, τόσο καλά, το είχε διατυπώσει ο Κώστας Αξελός σε ένα εμπνευσμένο κείμενο). Όμως, εξαρτάται πλέον μόνον από εμάς (και από τους Έλληνες) το να καταφύγουμε σε αυτήν την γλώσσα και να αντλήσουμε έμπνευση από το πνεύμα που την διέπει. Ας αντιληφθούμε, ότι η ελληνική είναι ο θησαυρός που διαθέτουμε, και θα ήταν ένδειξη πολύ κακής διαχείρισης να τον εγκαταλείψουμε στο ισχύον καθεστώς, μιας γλώσσας που ομιλείται από ολίγους.

Από πρακτικής απόψεως, η υιοθέτηση της ελληνικής ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναμένεται να συναντήσει μείζονα εμπόδια, ει μη μόνον αυτά των ανέξοδων σαρκασμών. Και ακριβώς λόγω της σημερινής της «βαρύτητας», η ελληνική γλώσσα δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αντίπαλος των μεγάλων γλωσσών της Ευρώπης, έτσι ώστε η υιοθέτησή της ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αποτελούσε περισσότερο ένα γεγονός σε συμβολικό επίπεδο, παρά ένα πραγματικό πολιτικό διακύβευμα.

Διότι το ζητούμενο δεν είναι να επιβληθεί καθολική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά απλούστατα να της αναγνωριστεί – ως γλώσσας που συμβολίζει το ευρωπαϊκό πνεύμα- το στάτους της επίσημης γλώσσας της Ένωσης.

Αυτό που προτείνουμε, είναι ένα είδος μαγικού που μας φαίνεται μάλλον αυτονόητο, παρά τρελό, και που δύναται να μεταμορφώσει τον πολίτη κάθε χώρας σε πραγματικό πολίτη της Ευρώπης. Έχουμε πράγματι την βεβαιότητα, ότι οι Ευρωπαίοι θα κολακεύονταν αν έχαιραν κατ’ αυτόν τον τρόπο μιας απτής αίσθησης του ανήκειν σε έναν πολιτισμό, ο οποίος τους συναρπάζει, ενώ, μέσα από την συμβολική αυτή προσχώρηση θα μπορούσαν να αντλήσουν την ελπίδα και την βούληση για μία Ευρώπη ισορροπημένη, που θα δώσει εκ νέου προτεραιότητα στον άνθρωπο και στην τελείωσή του. Εν κατακλείδι, τον τελικό λόγο για την ενδεχόμενη απήχηση που θα έχουν τα ελληνικά στην ζωή της Ένωσης, τον έχει ο λαός. Εάν ο συλλογισμός μας επαληθευτεί, θα θριαμβεύσουν, αν πάλι όχι, η υιοθέτηση των ελληνικών ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα παραμείνει ως ελάχιστος φόρος τιμής προς την πηγή του πολιτισμού μας.

Μήπως όμως να αφήσουμε την μαγεία να λειτουργήσει;

Πριν ξεκινήσουν για την ίδρυση του Βυζαντίου, οι Έλληνες άποικοι συμβουλεύτηκαν το Μαντείο των Δελφών. Ο σιβυλλικός χρησμός που δόθηκε, είχε ως εξής: «Ιδρύσατε την πόλη σας, έναντι της πόλης των τυφλών».

Απέναντι από ένα χωριό που είχε κτιστεί στην ασιατική όχθη λοιπόν, οι Έλληνες ανακάλυψαν τον Κεράτιο Κόλπο (το χρυσούν κέρας), τοποθεσία απολύτως πρόσφορη για την κατασκευή ενός εξαιρετικού λιμένα και μιας εξέχουσας πόλης, που οι κάτοικοι του χωρίου δεν είχαν κατορθώσει να δουν.

Μήπως λοιπόν είμαστε κι εμείς τυφλοί;


Pierre Berringer, Νίκαια – εκδότης
Yves Canier, Μπεζανσόν – καθηγητής κλασικής φιλολογίας
Catherine Teuler, Παρίσι – καθηγήτρια αγγλικής


Μετάφραση: Νίκος Λεγάκης, Γεωργία Πρωτογέρου
Επιμέλεια κειμένου: Γεωργία Πρωτογέρου

Πηγή: Le Monde μέσω tvxsΑυτά και αν είναι καλά ΝΕΑ!!! Τρεις επιφανείς Γάλλοι προτείνουν τα ελληνικά ως επίσημη γλώσσα της ΕΕ


Γίνεται αντιληπτό ότι το Brexit έγινε για δύο, κυρίως, λόγους. Ο πρώτος είναι πως η Αγγλία δεν αισθάνθηκε ποτέ φύσει ανήκουσα στην Ευρώπη.

Ο δεύτερος είναι το έλλειμμα δημοκρατίας που χαρακτηρίζει τη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και το οποίο οι πολίτες αντιλήφθηκαν και κατήγγειλαν ακούραστα και επί μακρόν.

Ο καθένας καταλαβαίνει πως είναι καιρός να ανακάμψουμε, αν θέλουμε να σώσουμε ένα ευρωπαϊκό οικοδόμημα που πλέον δεν αποτελεί ουτοπία, ύστερα από 50 χρόνια προσπαθειών και συγκεκριμένων συμφωνιών σε πάρα πολλούς τομείς. Πάνω απ’ όλα, είναι σίγουρα χρήσιμο να εργαστούμε για να δημιουργήσουμε για την Ένωση, μια πραγματικά δημοκρατική λειτουργία.

Αν όμως επιθυμούμε να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα προς την κατεύθυνση μιας Ευρώπης που έχει τη δική της δυναμική, είναι απαραίτητο να καλλιεργήσουμε στον Ευρωπαίο πολίτη το αίσθημα του ανήκειν, το οποίο θα καταστήσει την Ευρώπη ένα έθνος (που δεν εξαλείφει κατ’ ανάγκη τα έθνη που το συναποτελούν).

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ευρώπη θα είναι η Ευρώπη (που πρέπει), όταν θα είναι σε θέση να εδραιώσει μια φιλοδοξία περισσότερο συνεπή προς το πνεύμα της – προς τη νοοτροπία της θα λέγαμε – κι όχι εάν αποτελεί απλώς συμμέτοχο στις υλιστικές πλειοδοσίες του παγκόσμιου «πολιτισμού» που παράγει αμέτρητους απόκληρους και οδηγεί την συντριπτική πλειονότητα των συγχρόνων μας στην ψυχολογική, συναισθηματική και πνευματική εξαθλίωση.

Η ένταξη του πολίτη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα συνδέεται, κατά την άποψή μας, με μια συμβολική απόφαση η οποία, επιβεβαιώνοντας την ιδιότητά μας ως εχόντων την ευρωπαϊκή νοοτροπία, οδηγεί σε μια συνειδητοποίηση που μας διασώζει από τις υπερβολές των θανάσιμων αξιών της κυρίαρχης κουλτούρας.

Ως εκ τούτου, προτείνουμε την υιοθέτηση της ελληνικής, ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σίγουρα, η πρόταση αυτή θα προκαλέσει έκπληξη και σαρκασμό, αλλά καλούμε τον αναγνώστη να δεχθεί να δει πέρα από την αρχική του αντίδραση, τη βαθιά αλήθεια που εμπεριέχεται σε ό,τι αποτελεί σήμερα μια ουτοπία. Γνωρίζουμε όλοι, ότι ανεξάρτητα από τα ραγδαία επιστημονικά και φιλοσοφικά κεκτημένα του, το ελληνικό πνεύμα μπόρεσε να ορίσει τις έννοιες της δημοκρατίας και του μέτρου, που αποτελούν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Αν θέλουμε να προωθήσουμε μια νέα συνειδητοποίηση αυτής της κληρονομιάς, δεν το κάνουμε απλώς, για να προσκυνήσουμε ένα ιστορικό μνημείο ή, ακόμη λιγότερο, για να αυξήσουμε μια ευρωκεντρική παράνοια, αλλά διότι μας φαίνεται υγιές σε τούτη την περίοδο της αμφιβολίας, να αναζωογονήσουμε τη νοοτροπία μας με αξίες που δίνουν κεντρική θέση στο διάλογο, στο κριτικό πνεύμα, στην αίσθηση του μέτρου ή ακόμη και στη διαχείριση των χτυπημάτων της μοίρας με αδελφοσύνη.

Διότι, η ελληνική γλώσσα, η πηγή ζωής που μας έδωσε τα φώτα, ποτέ δεν έπαψε να τροφοδοτεί δια μέσου των αιώνων το ίδιο πνεύμα το οποίο συγκινούμεθα όταν ανακαλύπτουμε στην Ελλάδα του σήμερα. Έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει επαρκώς, το ότι η καθημερινή συμπεριφορά των Ελλήνων, που γοητεύει τον ξένο τουρίστα, αποτελεί απλούστατα έκφραση του ίδιου αυτού πνεύματος;

Έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει επαρκώς, ότι η ελληνική είναι μία γλώσσα οι λέξεις της οποίας απηχούν σημασιολογικά, συναισθηματικά και μουσικά, βαθιά νοήματα, τουτέστιν την αλήθεια των πραγμάτων, η οποία επιβίωσε και δεν λησμονήθηκε στην πορεία; Εντέλει, έχουμε πλήρη επίγνωση του ότι αυτή η κληρονομιά, το πνεύμα, και η σημασιολογική απήχηση των λέξεων είναι στοιχεία που εξακολουθούν να είναι παρόντα σε μία γλώσσα ζωντανή;

Κατά τρόπον καλύτερο από οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, η ελληνική είναι η γλώσσα του ανθρώπου σε επαφή με το οικουμενικό (όπως, τόσο καλά, το είχε διατυπώσει ο Κώστας Αξελός σε ένα εμπνευσμένο κείμενο). Όμως, εξαρτάται πλέον μόνον από εμάς (και από τους Έλληνες) το να καταφύγουμε σε αυτήν την γλώσσα και να αντλήσουμε έμπνευση από το πνεύμα που την διέπει. Ας αντιληφθούμε, ότι η ελληνική είναι ο θησαυρός που διαθέτουμε, και θα ήταν ένδειξη πολύ κακής διαχείρισης να τον εγκαταλείψουμε στο ισχύον καθεστώς, μιας γλώσσας που ομιλείται από ολίγους.

Από πρακτικής απόψεως, η υιοθέτηση της ελληνικής ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναμένεται να συναντήσει μείζονα εμπόδια, ει μη μόνον αυτά των ανέξοδων σαρκασμών. Και ακριβώς λόγω της σημερινής της «βαρύτητας», η ελληνική γλώσσα δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αντίπαλος των μεγάλων γλωσσών της Ευρώπης, έτσι ώστε η υιοθέτησή της ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αποτελούσε περισσότερο ένα γεγονός σε συμβολικό επίπεδο, παρά ένα πραγματικό πολιτικό διακύβευμα.

Διότι το ζητούμενο δεν είναι να επιβληθεί καθολική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά απλούστατα να της αναγνωριστεί – ως γλώσσας που συμβολίζει το ευρωπαϊκό πνεύμα- το στάτους της επίσημης γλώσσας της Ένωσης.

Αυτό που προτείνουμε, είναι ένα είδος μαγικού που μας φαίνεται μάλλον αυτονόητο, παρά τρελό, και που δύναται να μεταμορφώσει τον πολίτη κάθε χώρας σε πραγματικό πολίτη της Ευρώπης. Έχουμε πράγματι την βεβαιότητα, ότι οι Ευρωπαίοι θα κολακεύονταν αν έχαιραν κατ’ αυτόν τον τρόπο μιας απτής αίσθησης του ανήκειν σε έναν πολιτισμό, ο οποίος τους συναρπάζει, ενώ, μέσα από την συμβολική αυτή προσχώρηση θα μπορούσαν να αντλήσουν την ελπίδα και την βούληση για μία Ευρώπη ισορροπημένη, που θα δώσει εκ νέου προτεραιότητα στον άνθρωπο και στην τελείωσή του. Εν κατακλείδι, τον τελικό λόγο για την ενδεχόμενη απήχηση που θα έχουν τα ελληνικά στην ζωή της Ένωσης, τον έχει ο λαός. Εάν ο συλλογισμός μας επαληθευτεί, θα θριαμβεύσουν, αν πάλι όχι, η υιοθέτηση των ελληνικών ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα παραμείνει ως ελάχιστος φόρος τιμής προς την πηγή του πολιτισμού μας.

Μήπως όμως να αφήσουμε την μαγεία να λειτουργήσει;

Πριν ξεκινήσουν για την ίδρυση του Βυζαντίου, οι Έλληνες άποικοι συμβουλεύτηκαν το Μαντείο των Δελφών. Ο σιβυλλικός χρησμός που δόθηκε, είχε ως εξής: «Ιδρύσατε την πόλη σας, έναντι της πόλης των τυφλών».

Απέναντι από ένα χωριό που είχε κτιστεί στην ασιατική όχθη λοιπόν, οι Έλληνες ανακάλυψαν τον Κεράτιο Κόλπο (το χρυσούν κέρας), τοποθεσία απολύτως πρόσφορη για την κατασκευή ενός εξαιρετικού λιμένα και μιας εξέχουσας πόλης, που οι κάτοικοι του χωρίου δεν είχαν κατορθώσει να δουν.

Μήπως λοιπόν είμαστε κι εμείς τυφλοί;


Pierre Berringer, Νίκαια – εκδότης
Yves Canier, Μπεζανσόν – καθηγητής κλασικής φιλολογίας
Catherine Teuler, Παρίσι – καθηγήτρια αγγλικής


Μετάφραση: Νίκος Λεγάκης, Γεωργία Πρωτογέρου
Επιμέλεια κειμένου: Γεωργία Πρωτογέρου

Πηγή: Le Monde μέσω tvxsΑυτά και αν είναι καλά ΝΕΑ!!! Τρεις επιφανείς Γάλλοι προτείνουν τα ελληνικά ως επίσημη γλώσσα της ΕΕ


Ο Α/ΓΕΣ Αλκιβιάδης Στεφανής ζήτησε να προβληθεί σ΄ όλες τις μονάδες του Στρατού αυτό το βίντεο με την ομιλία του Πίτερ Οικονομίδη. Το μήνυμά του: “Γίνεται”!

Τι γίνεται; Όλα αν το θέλει κάποιος. Ποια η αφορμή για τη προβολή του βίντεο; Με τη πρώτη του απόφαση περί αποκέντρωσης διευθύνσεων ο νέος Α/ΓΕΣ αντιμετώπισε αντιρρήσεις που συνοψίζονταν στη φράση “αυτά δεν γίνονται”. Αποφάσισε να απαντήσει συνολικά μέσω του βίντεο στο οποίο ο Πίτερ Οικονομίδης λέει:

«Μια από τις πιο συνηθισμένες λέξεις στην ελληνική γλώσσα, είναι: “Μαλάκα”.

“Γεια σου μαλάκα”, “τι κάνεις βρε μαλάκα”. Το χρησιμοποιούμε πολύ. Η δεύτερη πιο συνηθισμένη έκφραση, είναι: “Δεν γίνεται”. “Δεν γίνεται συνήθως σημαίνει: “Δεν έχω διάθεση να το κάνω” … “μπορεί να γίνει, αλλά τώρα δεν ευκαιρώ, είμαι σε γεύμα”. Πολλές φορές μάλιστα τις συνδυάζουν. “Δεν γίνεται ρε μαλάκα”!

“Γίνεται”! Πρέπει να ξεφορτωθούμε το “δεν” και να κρατήσουμε το “Γίνεται”. Γιατί “Γίνεται”. Οφείλουμε να “Γίνεται”! Διαφορετικά έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Πρέπει να δημιουργήσουμε πάνω στην κρίση. Ας πάρουμε παράδειγμα τον Σάκη Ρουβά. Δεν ανεβαίνει στη σκηνή λέγοντας: “Δεν γίνεται”. Η Εθνική ποδοσφαίρου το 2004 δεν πήγε στο γήπεδο της Λισσαβόνας λέγοντας “Δεν γίνεται”. Ο Πύρρος Δήμας δεν είπε “Δεν γίνεται”. Και οι άνθρωποι που έχτισαν τον Παρθενώνα σίγουρα δεν είπαν “Δεν γίνεται”. Γιατί “ΓΙΝΕΤΑΙ”. “ΓΙΝΕΤΑΙ”.

Έγινε μια έρευνα παγκοσμίως σε 32 χώρες και ήμασταν κάπου στην μέση όμως στην αυτοεκτίμηση ήμασταν τελευταίοι. … Δεν είναι πάντα ο πιο όμορφος που κερδίζει, είναι αυτός που πιστεύει πως θα το κάνει!

Δεν είμαστε καλοί Γερμανοί. Είμαστε κακοί Γερμανοί γιατί είμαστε Έλληνες! Είμαστε αυτό που είμαστε και το μόνο που μπορούμε να είμαστε είναι καλοί Έλληνες. Γίνεται …. ΓΙΝΕΤΑΙ»!

Δείτε το βίντεο:



Πηγή: militaire.grΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟ MHNYMA Ο Α/ΓΕΣ: Μέσω βίντεο που προβλήθηκε με εντολή του σ΄ όλες τις μονάδες του Στρατού!

Τα αυγά αποτελούν μια υψηλής αξίας πηγή πρωτεΐνης, όμως πολλοί τα αποφεύγουν φοβούμενοι την αύξηση της χοληστερίνης από τους κρόκους τους. Έτσι συχνά είτε δεν τα καταναλώνουν καθόλου, είτε πετάνε τους κρόκους.

Συνήθως λοιπό, όσοι προσέχουν την διατροφή τους και αθλούνται, συνηθίζουν να καταναλώνουν μόνο το ασπράδι του αυγού για την πρωτεΐνη και αποφεύγουν τον κρόκο, λόγω του λίπους και της χοληστερόλης.

Μάλλον όμως κάνουν λάθος, καθώς έχει αποδειχτεί ότι είναι πιο ωφέλιμο να καταναλώνεται τόσο το ασπράδι όσο και ο κρόκος μαζί. Αυτό συμβαίνει γιατί ο κρόκος περιλαμβάνει την πλειοψηφία των μικροθρεπτικών συστατικών που βρίσκονται στα αυγά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η βιταμίνη Α, η βιταμίνη D, η βιταμίνη Κ, η βιταμίνη Β, το σελήνιο, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος, και ο φώσφορος.

Ο κρόκος περιέχει επίσης όλα τα λιπαρά του αυγού και τη χοληστερόλη, όμως αυτό δεν πρέπει να προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία. Τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα δεν φαίνεται να επηρεάζονται αρνητικά τρώγοντας ολόκληρα αυγά.

Σε μια μελέτη του University of Connecticut, δοκιμάστηκε η απόκριση της χοληστερόλης σε 25 άνδρες και 27 γυναίκες, με μια δίαιτα που περιείχε αυγά (640mg ανά ημέρα επιπλέον χοληστερόλη) και με μια δίαιτα χωρίς αυγά (χωρίς επιπλέον χοληστερόλη). Βρέθηκε ότι η χοληστερόλη στους κρόκους των αυγών δεν αυξάνει τα σωματίδια της LDL χοληστερόλης που συνδέονται ιδιαίτερα με την ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων.

Γνωρίζουμε επίσης, ότι το λίπος είναι σημαντικό σε μια δίαιτα. Το κορεσμένο λίπος στους κρόκους των αυγών είναι λιγότερο από το μισό του συνολικού λίπους. Όμως τα κορεσμένα και τα μονοακόρεστα λιπαρά, είναι σημαντικά για τη διατήρηση υψηλότερων επίπεδων της τεστοστερόνης. Το λίπος και η χοληστερόλη από τους κρόκους, τα οποία θεωρούνταν επιβλαβή, τελικά φαίνεται πως έχουν οφέλη για όσους προπονούνται με ασκήσεις ενδυνάμωσης.

Στη σύγκριση μεταξύ της κατανάλωσης ασπραδιού ή ολόκληρου αυγού, η κατανάλωση ολόκληρων αυγών φαίνεται πως βοηθάει στην αύξηση των μυών και της δύναμης. Έτσι λοιπόν, μπορούμε άφοβα να καταναλώνουμε σίγουρα έναν κρόκο αυγού ημερησίως.

Πόσους κρόκους μπορούμε να τρώμε τελικά;

Οι άνθρωποι ανέκαθεν πίστευαν πως υπάρχει κάτι σαν ελιξίριο του έpωτα. Οι περισσότεροι έχουν στραφεί στα υγρά που εκρίνει το σώμα.

Κάποια από τα υγρά που παράγουν τα σώματα των ζώων χρησιμοποιούνται ήδη σε αρώματα, όπως υγρά από κάστορες ή φάλαινες.

Φυσικά αυτά ίσως τραβάνε την προσοχή αλλά δεν έχουν άμεση επιτυχία. Τι θα γινόταν αν αρχίζαμε να βάζουμε ανθρώπινα υγρά μέσα στο άρωμά μας;

Στην προσπάθειά της να βελτιώσει την σeξουαλική της ζωή, η Allison Ramirez σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τα υγρά του αιδοίοu της, για να βγει περισσότερα και καλύτερα ραντεβού με άνδρες.

Κι όμως αυτός περίπου ήταν και ο τίτλος σε άρθρο της σε γνωστό περιοδικό. Στην αναζήτηση του τέλειου συντρόφου, η Allison, συγγραφέας και καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στο Λος Άντζελες, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο και να της δώσει μια ευκαιρία.

Ερευνώντας το θέμα, ανακάλυψε πως πρόκειται για κάτι σαν «μυστικό όπλο». Η Allison τελικά, μετά από αρκετή έρευνα και μελέτη, κατάφερε να φτιάξει ένα άρωμα με τα δικά της υγρά, τριαντάφυλλο, κέδρο και ένα συνθετικό άρωμα από μοσχογαλή.

Το χρησιμοποίησε σε τρείς περιπτώσεις. Η πρώτη ήταν ένα ραντεβού που τελείωσε με ένα φιλί και ένα κοπλιμέντο για το άρωμά της!

Την δεύτερη, ο ταμίας των Mc Donald’s έδειχνε κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένος και την τρίτη, βγήκε σε ακόμα ένα ραντεβού το οποίο ανανεώθηκε.

Είναι τόσο απλό ή είναι σύμπτωση; Ή είναι όλα μέσα στο μυαλό της; Η Allison πιστεύει ότι απλά πρόκειται για σύμπτωση. Όλο αυτό την έκανε να συνειδητοποιήσει, πως «ότι έχεις, είναι ήδη αρκετό και δεν χρειάζεσαι αρώματα ή ρούχα για να γίνει καλύτερος».

My child isn’t a fan of selfies so we don’t take them very often. 🐶

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης allison ramirez (@27kinds) στις Φεβ 7, 2017, 7:04μμ PST

http://platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Portland, you filthy, dirty, freezing city. I kinda like you. 🚶🏻‍♀️

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης allison ramirez (@27kinds) στις Δεκ 18, 2016, 11:50πμ PST

http://platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Η γυναίκα που χρησιμοποιεί τα υγρά του αιδοίοu της για άρωμα

Οι άνθρωποι ανέκαθεν πίστευαν πως υπάρχει κάτι σαν ελιξίριο του έpωτα. Οι περισσότεροι έχουν στραφεί στα υγρά που εκρίνει το σώμα.

Κάποια από τα υγρά που παράγουν τα σώματα των ζώων χρησιμοποιούνται ήδη σε αρώματα, όπως υγρά από κάστορες ή φάλαινες.

Φυσικά αυτά ίσως τραβάνε την προσοχή αλλά δεν έχουν άμεση επιτυχία. Τι θα γινόταν αν αρχίζαμε να βάζουμε ανθρώπινα υγρά μέσα στο άρωμά μας;

Στην προσπάθειά της να βελτιώσει την σeξουαλική της ζωή, η Allison Ramirez σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τα υγρά του αιδοίοu της, για να βγει περισσότερα και καλύτερα ραντεβού με άνδρες.

Κι όμως αυτός περίπου ήταν και ο τίτλος σε άρθρο της σε γνωστό περιοδικό. Στην αναζήτηση του τέλειου συντρόφου, η Allison, συγγραφέας και καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στο Λος Άντζελες, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο και να της δώσει μια ευκαιρία.

Ερευνώντας το θέμα, ανακάλυψε πως πρόκειται για κάτι σαν «μυστικό όπλο». Η Allison τελικά, μετά από αρκετή έρευνα και μελέτη, κατάφερε να φτιάξει ένα άρωμα με τα δικά της υγρά, τριαντάφυλλο, κέδρο και ένα συνθετικό άρωμα από μοσχογαλή.

Το χρησιμοποίησε σε τρείς περιπτώσεις. Η πρώτη ήταν ένα ραντεβού που τελείωσε με ένα φιλί και ένα κοπλιμέντο για το άρωμά της!

Την δεύτερη, ο ταμίας των Mc Donald’s έδειχνε κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένος και την τρίτη, βγήκε σε ακόμα ένα ραντεβού το οποίο ανανεώθηκε.

Είναι τόσο απλό ή είναι σύμπτωση; Ή είναι όλα μέσα στο μυαλό της; Η Allison πιστεύει ότι απλά πρόκειται για σύμπτωση. Όλο αυτό την έκανε να συνειδητοποιήσει, πως «ότι έχεις, είναι ήδη αρκετό και δεν χρειάζεσαι αρώματα ή ρούχα για να γίνει καλύτερος».

My child isn’t a fan of selfies so we don’t take them very often. 🐶

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης allison ramirez (@27kinds) στις Φεβ 7, 2017, 7:04μμ PST

http://platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Portland, you filthy, dirty, freezing city. I kinda like you. 🚶🏻‍♀️

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης allison ramirez (@27kinds) στις Δεκ 18, 2016, 11:50πμ PST

http://platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Η γυναίκα που χρησιμοποιεί τα υγρά του αιδοίοu της για άρωμα

Η εντυπωσιακή πορεία του Πανιωνίου συνεχίστηκε και στην 20η αγωνιστική με τους Νεοσμυρνιωτες να σκοράρουν νωρίς (στο 8’) και να διαχειρίζονται με άνεση το αποτέλεσμα ως το τέλος.

Ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς βλέποντας ότι ο Μαχμούτοβιτς είναι απόλυτα έτοιμος αποφάσισε να του δώσει θέση στην κορυφή της επίθεσης με τον Μπεν να επιστρέφει στα άκρα. Επίσης, ο Φούντας λόγω ξαφνικής ίωσης έμεινε εκτός με τον Μασούρα να παίρνει την άλλη θέση στα άκρα.

Οι «κυανέρυθροι» κατέβηκαν με σύστημα 4-2-3-1 και τον Γιαννιώτη στο τέρμα με αμυντική τετράδα τους Βλάχο, Ρισβάνη, Οικονόμου και Τασουλή. Κόρμπος και Σιώπης ήταν τα δύο αμυντικά χαφ με τους Μασούρα, Μασούντ, Μπεν την τριάδα πίσω από τον Μαχμούτοβιτς.

Ο Τόλης Τερζής από την πλευρά του επίσης παρέταξε την Βέροια με 4-2-3-1 και τον Λόπες κάτω από τα γκολπόστ με τους Βασιλαντωνόπουλο, Σισοκό, Καλί, Ασιγκμπά αμυντική τετράδα από τα δεξιά προς τα αριστερά. Άρτσε και Τομάς ήταν τα δύο αμυντικά χαφ, με τους Κάλβο, Στόιτσεφ, Σάρπονγκ η τριάδα πίσω από τον Καπετάνο.

Γκολ με το καλημέρα

Ο Πανιώνιος μπήκε με στόχο να βάλει από νωρίς τις βάσεις για άλλη μια νίκη και στην πρώτη του οργανωμένη επίθεση στον αγώνα, κατάφερε να προηγηθεί. Στο 8′ ο Μπεν βρέθηκε στην περιοχή της Βέροιας με τους αμυντικούς των γηπεδούχων στην προσπάθεια να διώξουν την μπάλα την έστρωσαν στον άσο του Πανιωνίου ο οποίος πλάσαρε σωστά και σκόραρε.

Μετά το γκολ οι «κυανέρυθροι» αποφάσισαν να δώσουν χώρο και κατοχή στους γηπεδούχους με τους ίδιους να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι στις αντεπιθέσεις με τις κάθετες του Μασούντ. Καπετάνος (12′) και Στόιτσεφ (14′) απείλησαν με μακρινά σουτ την εστία του Πανιωνίου τα οποία ήταν και τα μοναδικά στο πρώτο ημίχρονο, αφού μετά το 25′ οι φιλοξενούμενοι κατάφεραν να ισορροπήσουν το ματς.

Διαχείριση ο Πανιώνιος, ακίνδυνη η Βέροια

Έτσι, μέχρι την ανάπαυλα κράτησαν άνετα το υπέρ τους προβάδισμα κάνοντας σωστή διαχείριση του χρόνου παγώνοντας τον ρυθμό του, με την Βέροια να επιδίδεται σε σωρεία λαθών.

Στην επανάληψη η εικόνα του παιχνιδιού δεν άλλαξε αφού με εξαίρεση το πρώτο πεντάλεπτο όπου οι γηπεδούχοι έβγαλαν μια επιθετικότητα, δεν απειλήθηκαν. Οι παίκτες του Μιλόγεβιτς κρατούσαν εύκολα την μπάλα στο χώρο του κέντρου και αν ήταν λίγο πιο συγκεντρωμένοι στην τελική προσπάθεια θα μπορούσαν να είχαν γίνει και πιο επικίνδυνοι.

Ροκάνιζαν τον χρόνο οι φιλοξενούμενοι

Η Βέροια παρά τις διορθωτικές κινήσεις του Τερζή από τον πάγκο δεν μπορούσε να δημιουργήσει οργανωμένη επίθεση (η μοναδική ευκαιρία που έκανε ήταν από στημένη φάση με το φάουλ του Στόιτσεφ στο 62′).

Ο Πανιώνιος ήταν καλά στημένος, συμπαγής (ειδικά η αμυντική του τετράδα ήταν ανίκητη) και συνέχιζε να ροκανίζει τον χρόνο άνετα χωρίς να δεχτεί ιδιαίτερη πίεση. Το μοτίβο δε άλλαξε, η Βασίλισσα του Βορρά δεν είχε άλλη ευκαιρία μέχρι το τέλος του αγώνα με τους Νεοσμυρνιώτες άνετοι και ωραίοι να κρατάνε τη νίκη και να φεύγουν με ένα σπουδαίο διπλό.

MVP: Ο Μοχάμεντ Μπεν. Ο μεσοεπιθετικός από τις Καμόρες ήταν αυτός που με το δικό του γκολ-σε ένα ματς με ελάχιστες φάσεις-να χαρίσει μια υπερπολύτιμη νίκη στην ομάδα του.

Στο ύψος του: Ανδρέας Γιαννιώτης. Μπορεί η Βέροια να μην έκανε την κλασική ευκαιρία, αλλά σε μία φάση όταν χρειάστηκε ο τερματοφύλακας του Παανιωνίου δήλωσε παρών. Συγκεκριμένα στο 62′ στο φάουλ του Στόιτσεφ ο Γιαννιώτης έκανε μια δύσκολη επέμβαση αν σκεφτεί κανείς ότι η μπάλα πέρασε από πολλά σώματα και ο ίδιος δεν είχε το καλύτερο δυνατό οπτικό πεδίο.

Αδύναμος κρίκος: Ο Πέδρο Άρτσε. Ο Μεξικανός άσος της Βέροιας ήταν από τους χειρότερους παίκτες της ομάδας του, με αποτέλεσμα δικαίως να γίνει αλλαγή στο ημίχρονο. Δεν πήρε πρωτοβουλίες και εξαφανίστηκε από το δίδυμο Σιώπη-Κόρμπου.

Οι συνθέσεις

Βέροια (Τερζής): Λόπες, Βασιλαντωνόπουλος, Σισοκό, Καλί, Ασιγκμπά, Στόιτσεφ (80′ Μίλιεβιτς), Τομάς, Κάλβο (68′ Μπελαϊντ), Άρτσε (46′ Μπαλάφας), Σάρπονγκ, Καπετάνος

Πανιώνιος (Μιλόγεβιτς): Γιαννιώτης, Βλάχος, Ρισβάνης, Οικονόμου, Τασουλής, Κόρμπος, Σιώπης, Μασούρας (80′ Σαββίδης), Μασούντ, Μπεν (90′ + 2′ Καθάριος), Μαχμούτοβιτς (46′ Λάμπρου)

Παρέμεινε 2ος ο Πανιώνιος, πέρασε με 1-0 από την Βέροια

Γραμματοσειρά
Αντίθεση